Sukta 59

Mantra 1

प्र वः स्पळक्रन्त्सुविताय दावनेऽर्चा दिवे प्र पृथिव्या ऋतं भरे । उक्षन्ते अश्वान्तरुषन्त आ रजोऽनु स्वं भानुं श्रथयन्ते अर्णवैः ॥

汝らは善き道（スヴィタ）と施与のために跳び出でた。われは天と地とに讃歌を捧げ、ṛta（正しき秩序）を担いて運ぶ。汝らの駿馬は力に満ちて膨れ上がり、光の空間を疾駆する。自らの光輝に沿って洪水を解き放ち、流れ出づる豊穣を解放する。

Mantra 2

अमादेषां भियसा भूमिरेजति नौर्न पूर्णा क्षरति व्यथिर्यती । दूरेदृशो ये चितयन्त एमभिरन्तर्महे विदथे येतिरे नरः ॥

彼らの威容と畏れによって大地は震え、満ちた舟のごとく、揺れ動く流れは注ぎ出でて溢れる。遠見の英雄たちは、その突進によって兆しを捉え、偉大なる集会（vidatha）の内へと入る。人々（naraḥ）は内なる会座へと至り、そこに真理が確立される。

Mantra 3

गवामिव श्रियसे शृङ्गमुत्तमं सूर्यो न चक्षू रजसो विसर्जने । अत्या इव सुभ्वश्चारवः स्थन मर्या इव श्रियसे चेतथा नरः ॥

輝ける牛群の至高の角の栄えのごとく、また諸界の空間が解き放たれるときの太陽の眼のごとく、汝らはその座に立つ――光り、麗しく、疾駆する馬のように。若き戦士のように、栄光へと目覚めゆく、人なる者よ（マルトたち）。

Mantra 4

को वो महान्ति महतामुदश्नवत्कस्काव्या मरुतः को ह पौंस्या । यूयं ह भूमिं किरणं न रेजथ प्र यद्भरध्वे सुविताय दावने ॥

汝らのうち誰が「大いなる者」の大いなる業に達するのか、マルトたちよ――誰が詩聖の霊感の智を、誰が男らしき力を得るのか。汝らは大地を、散り放たれる光線のように震わせる。汝らが善き道行きのため、施与のために、身を進め担い来たるとき。

Mantra 5

अश्वा इवेदरुषासः सबन्धवः शूरा इव प्रयुधः प्रोत युयुधुः । मर्या इव सुवृधो वावृधुर्नरः सूर्यस्य चक्षुः प्र मिनन्ति वृष्टिभिः ॥

まことに赤き馬のように、血縁の絆で結ばれ、突撃に備えた英雄のように、彼らは押し進み競い合う。善き増大を得る若き戦士のように、これら人なる力は成長する――彼らは雨によって太陽の眼を曇らせ、隠れた光をふたたび解き放つ。

Mantra 6

ते अज्येष्ठा अकनिष्ठास उद्भिदोऽमध्यमासो महसा वि वावृधुः । सुजातासो जनुषा पृश्निमातरो दिवो मर्या आ नो अच्छा जिगातन ॥

彼らは長子なく末子なく、突き破る者、中ほどもなく、偉力によって四方にひろがった。生まれながらに善く生まれ、プṛシュニ（Pṛśni）を母とする子ら、天の若者たちよ——われらの呼びかけに、ここへ、われらのもとへ来たれ。

Mantra 7

वयो न ये श्रेणीः पप्तुरोजसान्तान्दिवो बृहतः सानुनस्परि । अश्वास एषामुभये यथा विदुः प्र पर्वतस्य नभनूँरचुच्यवुः ॥

列をなす鳥のように、彼らはその力によって、広大なる天の稜の両端をめぐりつつ疾駆した。彼らの駿馬は二つの道を知る、知るがごとくに；前へと、山から雲の群れを揺りほどき落とした。

Mantra 8

मिमातु द्यौरदितिर्वीतये नः सं दानुचित्रा उषसो यतन्ताम् । आचुच्यवुर्दिव्यं कोशमेत ऋषे रुद्रस्य मरुतो गृणानाः ॥

天とアディティ（Aditi）が、われらの享受のために分け与え量り定めたまえ；多くを施す曙光たちが共に励み合わんことを。詩仙に讃えられるルドラ（Rudra）のマルト（Marut）らは、天なる宝蔵を揺り動かして近づけた。