Sukta 59

Mantra 1

प्र वः स्पळक्रन्त्सुविताय दावनेऽर्चा दिवे प्र पृथिव्या ऋतं भरे । उक्षन्ते अश्वान्तरुषन्त आ रजोऽनु स्वं भानुं श्रथयन्ते अर्णवैः ॥

સુવિતાય દાવને, કલ્યાણમય ગતિ અને દાન માટે, તમે આગળ કૂદ્યા છો; હું દિવે અને પૃથિવ્યૈ માટે અર્ચા લાવું છું, ઋતં ભરીને. તમારા અશ્વો ઉક્ષંતે—બળથી ફૂલતા થાય છે; તેઓ રજો, તેજસ્વી અવકાશોમાં, અંતરુષંતે—ઝપાઝપ દોડે છે; અને અનુ સ્વં ભાનુं, પોતાની જ કિરણમયતા સાથે, અર્ણવૈઃ—પ્રવાહોથી—બંધનો ઢીલા કરે છે, પૂર-પ્રવાહોને મુક્ત કરે છે.

Mantra 2

अमादेषां भियसा भूमिरेजति नौर्न पूर्णा क्षरति व्यथिर्यती । दूरेदृशो ये चितयन्त एमभिरन्तर्महे विदथे येतिरे नरः ॥

એમેષાં ભિયસા, તેમના ભય-પ્રભાવથી, ભૂમિ રેજતિ—ધરતી કંપે છે; પૂર્ણા નૌરિવ, ભરેલી નૌકાની જેમ, વ્યથિર્યતી—હલચલ કરતી—ક્ષરતિ, વહે છે અને છલકાય છે. દૂરેદૃશઃ, દૂર સુધી જોનાર, એ નરઃ, એ વીરો, એમભિઃ—તેમના ધાવન-આવેગોથી—ચિતયन्त, ધ્યાન આપે છે; અને મહે વિદથે, મહાન વિદથમાં, અંતર્ યેતિરે—અંદર પ્રવેશે છે—તે આંતરિક સભામાં જ્યાં ઋત સ્થાપિત થવાનું છે.

Mantra 3

गवामिव श्रियसे शृङ्गमुत्तमं सूर्यो न चक्षू रजसो विसर्जने । अत्या इव सुभ्वश्चारवः स्थन मर्या इव श्रियसे चेतथा नरः ॥

ગાયો જેવી તેજસ્વી ધેનુઓના સર્વોત્તમ શૃંગ સમ, અને રજસ્ (અંતરિક્ષ)ના વિસ્તારો મુક્ત થાય ત્યારે સૂર્યના નેત્ર સમ—તમે ત્યાં સ્થિર થાઓ; અતિ (ઝડપદાર) અશ્વો સમ ઉજ્જ્વળ, સુન્દરગામી. યુવાન યોદ્ધાઓ સમ, હે નરો (મરુતોઃ), તમે શ્રી (ઐશ્વર્ય-તેજ) તરફ ચેતાવો, જાગ્રત થાઓ.

Mantra 4

को वो महान्ति महतामुदश्नवत्कस्काव्या मरुतः को ह पौंस्या । यूयं ह भूमिं किरणं न रेजथ प्र यद्भरध्वे सुविताय दावने ॥

હે મરુતોઃ, તમામાં કોણ મહાનના મહાન કર્મો સુધી પહોંચે છે—કોણ કાવ્ય (પ્રેરિત જ્ઞાન) સુધી, અને કોણ પૌંસ્ય (પુરુષાર્થ-વીર્ય) સુધી? કારણ કે જ્યારે તમે સુવિતાય (સુગમ ગતિ/સારા માર્ગ) અને દાવને (દાન) માટે આગળ વધો છો, ત્યારે તમે ધરતીને કિરણ સમ વિખેરાતી તેજધારાની જેમ કંપાવો છો.

Mantra 5

अश्वा इवेदरुषासः सबन्धवः शूरा इव प्रयुधः प्रोत युयुधुः । मर्या इव सुवृधो वावृधुर्नरः सूर्यस्य चक्षुः प्र मिनन्ति वृष्टिभिः ॥

અરુષ (લાલીમાય) અશ્વો સમ ખરેખર, સબંધવઃ (સગા) બની બંધાયેલા; શૂરા સમ પ્રયુધઃ (આક્રમણ માટે સજ્જ) તેઓ આગળ ધસી આવે છે અને સંઘર્ષ કરે છે. યુવાન યોદ્ધાઓ સમ સુવૃધઃ (સુવૃદ્ધિ પામતા) નરઃ તેઓ વધે છે; પોતાની વૃષ્ટિભિઃ (વર્ષાઓ) વડે તેઓ સૂર્યના ચક્ષુ (નેત્ર)ને ધૂંધળું કરે છે—જેથી છુપાયેલો પ્રકાશ ફરી મુક્ત થાય.

Mantra 6

ते अज्येष्ठा अकनिष्ठास उद्भिदोऽमध्यमासो महसा वि वावृधुः । सुजातासो जनुषा पृश्निमातरो दिवो मर्या आ नो अच्छा जिगातन ॥

તેઓમાં ન તો જ્યેષ્ઠ છે ન તો કનિષ્ઠ; તેઓ ઉદ્ભિદ્—બંધનોને ફાડી બહાર લાવનારા—છે; મધ્ય વિના, મહિમાથી તેઓ સર્વત્ર વિસ્તરી ગયા છે. જન્મથી સુજાત, પૃશ્નિના પુત્રો, દ્યૌના યુવાન મર્યો—અમારા આહ્વાનને સાંભળી અમારી પાસે, અહીં, આવી પહોંચો.

Mantra 7

वयो न ये श्रेणीः पप्तुरोजसान्तान्दिवो बृहतः सानुनस्परि । अश्वास एषामुभये यथा विदुः प्र पर्वतस्य नभनूँरचुच्यवुः ॥

પંક્તિબદ્ધ ઉડતા પક્ષીઓની જેમ તેઓ પોતાના બળથી વિશાળ દ્યૌના કાંઠાના અંતો આસપાસ વેગે દોડી ગયા. તેમના અશ્વો બંને માર્ગોને જાણે છે, જેમ તેઓ જાણે છે; પર્વતમાંથી વાદળોના સમૂહોને આગળ ધકેલી તેઓએ ઢીલા પાડી દીધા.

Mantra 8

मिमातु द्यौरदितिर्वीतये नः सं दानुचित्रा उषसो यतन्ताम् । आचुच्यवुर्दिव्यं कोशमेत ऋषे रुद्रस्य मरुतो गृणानाः ॥

અમારા ભોગ માટે દ્યૌ અને અદિતિ માપી આપે; અનેક દાનોથી ચિત્રિત ઉષાઓ એકસાથે પ્રયત્ન કરે. ઋષિ દ્વારા ગવાયેલા, રુદ્રના આ મરુતો દિવ્ય કોશને ખસેડી નજીક લાવી દીધો છે.