Sukta 95

Mantra 1

द्वे विरूपे चरतः स्वर्थे अन्यान्या वत्समुप धापयेते । हरिरन्यस्यां भवति स्वधावाञ्छुक्रो अन्यस्यां ददृशे सुवर्चाः ॥

姿かたち異なる二つが、それぞれの目的へと進む。互いに、子牛を傍らに寄せて乳を飲ませる。一方においては黄褐のものが自らの法（svadhā）により在り、他方においては白く輝くものが現れ、豊かな光彩を放つ。

Mantra 3

त्रीणि जाना परि भूषन्त्यस्य समुद्र एकं दिव्येकमप्सु । पूर्वामनु प्र दिशं पार्थिवानामृतून्प्रशासद्वि दधावनुष्ठु ॥

彼には三つの「生」（三界の生成）があり、それが彼を飾る。ひとつは海に、ひとつは天に、ひとつは諸水のうちに。地上の最初の方位に従い、彼は季節を統べ、正しい秩序に分け定める。

Mantra 4

क इमं वो निण्यमा चिकेत वत्सो मातॄर्जनयत स्वधाभिः । बह्वीनां गर्भो अपसामुपस्थान्महान्कविर्निश्चरति स्वधावान् ॥

誰が汝らのためにこの秘められたことを見抜いたのか――子牛が自らの力（svadhā）によって母たちを生むということを。多くの働きの胚は、水の膝（懐）から；偉大なる詩聖（kavi）は進み出で、自らの法（svadhā）を具える。

Mantra 5

आविष्ट्यो वर्धते चारुरासु जिह्मानामूर्ध्वः स्वयशा उपस्थे । उभे त्वष्टुर्बिभ्यतुर्जायमानात्प्रतीची सिंहं प्रति जोषयेते ॥

顕現して、彼は彼女らのうちに育ち、麗しくある。曲がれる者たちの懐にあっても、まっすぐ上に立ち、自らの栄光を放つ。トヴァシュトリ（Tvashṭṛ）の二人（母なるもの）は、彼が生まれ出づるとき彼を畏れ、獅子に向かい合って、彼を喜び迎える。

Mantra 6

उभे भद्रे जोषयेते न मेने गावो न वाश्रा उप तस्थुरेवैः । स दक्षाणां दक्षपतिर्बभूवाञ्जन्ति यं दक्षिणतो हविर्भिः ॥

二柱の吉祥なるものは彼を慈しむ。彼はたじろがぬ――鳴く牛のごとく、衝動は近くに立ち寄る。彼は諸々の巧力（ダクシャ）の主となり、供物をもって右より彼に灌頂する。

Mantra 7

उद्यंयमीति सवितेव बाहू उभे सिचौ यतते भीम ऋञ्जन् । उच्छुक्रमत्कमजते सिमस्मान्नवा मातृभ्यो वसना जहाति ॥

彼は上へと持ち上げ、サヴィトリ（Savitṛ）が両腕を掲げるように身を伸ばす。彼は二つの輝く流れを張りつめ、畏るべく、それらを光の濃さへと染め上げる。彼は光明の外衣を押し上げて動かし、この世から古びた覆いを脱ぎ捨て、母たちより新たな衣をまとう。

Mantra 8

त्वेषं रूपं कृणुत उत्तरं यत्सम्पृञ्चानः सदने गोभिरद्भिः । कविर्बुध्नं परि मर्मृज्यते धीः सा देवताता समितिर्बभूव ॥

彼は、座において光線（牛）と水とに交わりつつ、いよいよ勝れた烈しい姿を形づくる。詩聖の慧は基底を周りから磨き清める。それは神聖なる秩序となり――われらの内に神性が成就して結び合わさる会合となった。

Mantra 10

धन्वन्त्स्रोतः कृणुते गातुमूर्मिं शुक्रैरूर्मिभिरभि नक्षति क्षाम् । विश्वा सनानि जठरेषु धत्तेऽन्तर्नवासु चरति प्रसूषु ॥

彼は乾いた荒野に水路を穿ち、道と波を成し、光り輝く波によって大地の界に達し、これを遍く満たす。あらゆる古き宝を諸々の胎内に納め、新たな出生のうちに、産出にひそむ秘められた力として内に行き巡る。

Mantra 11

एवा नो अग्ने समिधा वृधानो रेवत्पावक श्रवसे वि भाहि । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥

かくして、アグニ（Agni）よ、われらの薪の供養によって増し育ち、清める者、富みある者よ、豊かにして光明なる名声をもってわれらのために輝き出でよ。ミトラ（Mitra）とヴァルナ（Varuṇa）がそれをわれらのために強め給え。アディティ（Aditi）—流れゆく有の河—、大地と天とがそれを支え給え。