Sukta 145

Mantra 1

तं पृच्छता स जगामा स वेद स चिकित्वाँ ईयते सा न्वीयते । तस्मिन्त्सन्ति प्रशिषस्तस्मिन्निष्टयः स वाजस्य शवसः शुष्मिणस्पतिः ॥

彼に問え。彼は来たり、彼は知る。知者なる彼は進み、また進む。彼のうちに真なる命令があり、彼のうちに成就がある。彼は豊饒（vāja）の主、力（śavas）の主、勝利の烈しき勢い（śuṣmin）の主である。

Mantra 2

तमित्पृच्छन्ति न सिमो वि पृच्छति स्वेनेव धीरो मनसा यदग्रभीत् । न मृष्यते प्रथमं नापरं वचोऽस्य क्रत्वा सचते अप्रदृपितः ॥

人は彼に問うが、誰も彼を限りなく問うことはできぬ。堅固なる者は、自らの心によってそれを捉える。彼は初めの言葉も後の言葉も偽らず、その働く意志（kratu）によって真実と伴い、惑わされぬ。

Mantra 3

तमिद्गच्छन्ति जुह्वस्तमर्वतीर्विश्वान्येकः शृणवद्वचांसि मे । पुरुप्रैषस्ततुरिर्यज्ञसाधनोऽच्छिद्रोतिः शिशुरादत्त सं रभः ॥

供物を捧げる手は彼へと赴き、迅き諸力もまた彼へと赴く。彼ひとりが、わがすべての言葉を聞き取る。多くの衝動をもつ強き征服者、祭祀を成就する者、欠け目なき扶け——この炎の幼子は堅くつかみ、諸々の力を集めて一つにする。

Mantra 4

उपस्थायं चरति यत्समारत सद्यो जातस्तत्सार युज्येभिः । अभि श्वान्तं मृशते नान्द्ये मुदे यदीं गच्छन्त्युशतीरपिष्ठितम् ॥

彼は人の座の内奥に近く立って歩む、諸々が正しい秩序へと合わさるとき。生まれたての彼は、結びつける力とともに疾走する。欲する諸力は歓喜と悦びのうちに彼に触れる、近くに据えられた彼へ、憩う炎へと赴くように。

Mantra 5

स ईं मृगो अप्यो वनर्गुरुप त्वच्युपमस्यां नि धायि । व्यब्रवीद्वयुना मर्त्येभ्योऽग्निर्विद्वाँ ऋतचिद्धि सत्यः ॥

彼は——水の中の探索者、森を巡る者——表面の上に、最も近い覆いのうちに据え置かれた。そこでアグニ（Agni）、知者は、人々に秘められた働きを語り明かした。彼は真実である、ṛta（宇宙の正理・秩序）の法においてさえ。