Sukta 145

Mantra 1

तं पृच्छता स जगामा स वेद स चिकित्वाँ ईयते सा न्वीयते । तस्मिन्त्सन्ति प्रशिषस्तस्मिन्निष्टयः स वाजस्य शवसः शुष्मिणस्पतिः ॥

Usse poochho, woh aa gaya hai, woh jaanta hai. Woh jaannewala hai, woh chalta hai, phir se chalta hai. Usmein sahi baatein hain, usmein woh sab hai jo poora hota hai. Woh taakat ka malik hai, bal ka malik hai, jeet ka malik hai.

Mantra 2

तमित्पृच्छन्ति न सिमो वि पृच्छति स्वेनेव धीरो मनसा यदग्रभीत् । न मृष्यते प्रथमं नापरं वचोऽस्य क्रत्वा सचते अप्रदृपितः ॥

Log usse poochte hain, lekin koi usse poora nahi pooch sakta. Woh apne dimaag se samajhta hai. Woh pehli baat jhoothi nahi karta, na hi baad wali. Woh apni ichcha ke saath sach rehta hai, koi dhoka nahi deta.

Mantra 3

तमिद्गच्छन्ति जुह्वस्तमर्वतीर्विश्वान्येकः शृणवद्वचांसि मे । पुरुप्रैषस्ततुरिर्यज्ञसाधनोऽच्छिद्रोतिः शिशुरादत्त सं रभः ॥

Log haath utha ke uski taraf jaate hain, taakatein bhi uski taraf daudti hain. Woh akela hamari saari baatein sunta hai. Woh bahut kaam karta hai, yagya poora karta hai. Uski madad kabhi nahi tootti, woh agni ka beta hai jo sab taakat ko pakad leta hai.

Mantra 4

उपस्थायं चरति यत्समारत सद्यो जातस्तत्सार युज्येभिः । अभि श्वान्तं मृशते नान्द्ये मुदे यदीं गच्छन्त्युशतीरपिष्ठितम् ॥

Agni insaan ke paas aa ke baithta hai. Woh sahi jagah par aa jata hai. Naya janma lekar woh apni taakat ke saath chalna shuru karta hai. Ichha waali taakatein khushi se usko chhoo leti hain. Woh uske paas jaati hain jo pakki jagah par baitha hai, jaise koi diya jal rahi ho.

Mantra 5

स ईं मृगो अप्यो वनर्गुरुप त्वच्युपमस्यां नि धायि । व्यब्रवीद्वयुना मर्त्येभ्योऽग्निर्विद्वाँ ऋतचिद्धि सत्यः ॥

Agni paani mein rehta hai aur jungle mein ghoomta hai. Usko zameen par bitha diya gaya, sabse nazdeek ki parat par. Phir Agni, jo sab jaanta hai, insaanon ko chhupi hui baatein batata hai. Woh sachcha hai aur dharam ke hisaab se sahi hai.