Sukta 145

Mantra 1

तं पृच्छता स जगामा स वेद स चिकित्वाँ ईयते सा न्वीयते । तस्मिन्त्सन्ति प्रशिषस्तस्मिन्निष्टयः स वाजस्य शवसः शुष्मिणस्पतिः ॥

તેને પૂછો: તે આવ્યો છે; તે જાણે છે. તે ચિકિત્વાન (જ્ઞાની) ચાલે છે—અને ફરી ચાલે છે. તેમાં પ્રશિષ (સત્ય આદેશો) છે, તેમાં ઇષ્ટયઃ (સિદ્ધિઓ/ઇચ્છિત ફળ) છે; તે વાજ (સમૃદ્ધિ), શવસ્ (બળ) અને શુષ્મિન્ (વિજયી તેજ) નો પતિ છે.

Mantra 2

तमित्पृच्छन्ति न सिमो वि पृच्छति स्वेनेव धीरो मनसा यदग्रभीत् । न मृष्यते प्रथमं नापरं वचोऽस्य क्रत्वा सचते अप्रदृपितः ॥

તેમણે તેને પૂછ્યું, છતાં કોઈ તેને સંપૂર્ણ રીતે પૂછિ શકતું નથી; ધીર (સ્થિર) પોતાના જ મનથી જે પકડે છે. તે પ્રથમ વચનને પણ ખોટું નથી કરતો, ન પછીના વચનને; પોતાના ક્રતુ (કાર્યકારી સંકલ્પ) વડે તે ઋત/સત્ય સાથે સંગત રાખે છે—અપ્રદૃપિત (અભ્રાંત).

Mantra 3

तमिद्गच्छन्ति जुह्वस्तमर्वतीर्विश्वान्येकः शृणवद्वचांसि मे । पुरुप्रैषस्ततुरिर्यज्ञसाधनोऽच्छिद्रोतिः शिशुरादत्त सं रभः ॥

તે તરફ જ હવિષ્ય અર્પણ કરનારા હાથો જાય છે; તે તરફ જ ઝડપી ગતિશીલ શક્તિઓ. એકલો એ જ મારા સર્વ વચનો સાંભળે છે. અનેક પ્રેરણાઓ ધરાવનાર, બળવાન વિજેતા, યજ્ઞ-સાધક, અખંડ સહાયવાળો—અગ્નિનો આ શિશુ દૃઢ પકડ કરે છે અને શક્તિઓને એકત્ર સંઘટિત કરે છે.

Mantra 4

उपस्थायं चरति यत्समारत सद्यो जातस्तत्सार युज्येभिः । अभि श्वान्तं मृशते नान्द्ये मुदे यदीं गच्छन्त्युशतीरपिष्ठितम् ॥

માનવ આસનના અંતરમાં નજીક ઊભો રહી તે ગતિ કરે છે, જ્યારે તે યોગ્ય ક્રમમાં સંયોજિત થયો હોય; નવજાત, પોતાના જોડાણ-શક્તિઓ સાથે દોડી જાય છે. આનંદ અને પ્રસન્નતામાં ઇચ્છુક શક્તિઓ તેને સ્પર્શે છે, જ્યારે તેઓ નજીક સ્થિત, આરામ લેતી જ્વાળા સમાન, તેની પાસે જાય છે.

Mantra 5

स ईं मृगो अप्यो वनर्गुरुप त्वच्युपमस्यां नि धायि । व्यब्रवीद्वयुना मर्त्येभ्योऽग्निर्विद्वाँ ऋतचिद्धि सत्यः ॥

તે જ જળોમાં શોધક મૃગ, વનમાં ભટકનાર, નજીકના આવરણમાં સપાટી પર સ્થાપિત થયો. પછી અગ્નિ—વિદ્વાન—મર્ત્યોને ગુપ્ત વ્યવસ્થાઓ (વયુના) પ્રગટ બોલ્યો; કારણ કે તે ઋતના નિયમમાં પણ સત્ય છે.