Sukta 145

Mantra 1

तं पृच्छता स जगामा स वेद स चिकित्वाँ ईयते सा न्वीयते । तस्मिन्त्सन्ति प्रशिषस्तस्मिन्निष्टयः स वाजस्य शवसः शुष्मिणस्पतिः ॥

ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿರಿ: ಅವನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಚಿಕಿತ್ವಾನ್ (ಜ್ಞಾನಿ) ಚಲಿಸುತ್ತಾನೆ—ಮತ್ತೆ ಚಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನಲ್ಲೇ ಪ್ರಶಿಷಃ (ಸತ್ಯ ಆದೇಶಗಳು), ಅವನಲ್ಲೇ ಇಷ್ಟಯಃ (ಇಚ್ಛಿತ ಸಿದ್ಧಿಗಳು); ಅವನು ವಾಜ (ಸಮೃದ್ಧಿ), ಶವಸ್ (ಬಲ) ಮತ್ತು ಶುಷ್ಮಿನ್ (ವಿಜಯೀ ತೇಜಸ್ಸು) ಗಳ ಪತಿ.

Mantra 2

तमित्पृच्छन्ति न सिमो वि पृच्छति स्वेनेव धीरो मनसा यदग्रभीत् । न मृष्यते प्रथमं नापरं वचोऽस्य क्रत्वा सचते अप्रदृपितः ॥

ಅವರು ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೂ ಯಾರೂ ಅವನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಾರರು. ಧೀರನು ತನ್ನದೇ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಿಡಿದುದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಮೊದಲ ವಚನವನ್ನೂ ಸುಳ್ಳಾಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ನಂತರದ ವಚನವನ್ನೂ ಅಲ್ಲ; ತನ್ನ ಕ್ರತು (ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಸಂಕಲ್ಪ) ದಿಂದ ಋತ/ಸತ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಂಗತಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ—ಅಪ್ರದೃಪಿತ (ಭ್ರಾಂತಿರಹಿತ).

Mantra 3

तमिद्गच्छन्ति जुह्वस्तमर्वतीर्विश्वान्येकः शृणवद्वचांसि मे । पुरुप्रैषस्ततुरिर्यज्ञसाधनोऽच्छिद्रोतिः शिशुरादत्त सं रभः ॥

ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಹವಿರರ್ಪಣ ಮಾಡುವ ಕೈಗಳು ಹೋಗುತ್ತವೆ; ಅವನ ಕಡೆಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಶಕ್ತಿಗಳೂ. ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳುವವನು ಅವನೇ ಒಬ್ಬನು. ಅನೇಕ ಪ್ರೇರಣೆಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ, ಬಲಿಷ್ಠ ಜಯಕರ್ತ, ಯಜ್ಞಸಾಧಕ, ಅಚ್ಛಿದ್ರ ಸಹಾಯವಂತ—ಅಗ್ನಿಯ ಈ ಶಿಶು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದು ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 4

उपस्थायं चरति यत्समारत सद्यो जातस्तत्सार युज्येभिः । अभि श्वान्तं मृशते नान्द्ये मुदे यदीं गच्छन्त्युशतीरपिष्ठितम् ॥

ಮಾನವ ಆಸನದ ಒಳಗೇ ಸಮೀಪವಾಗಿ ನಿಂತು ಅವನು ಚಲಿಸುತ್ತಾನೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದಾಗ; ಹೊಸದಾಗಿ ಜನಿಸಿದವನು ತನ್ನ ಯುಕ್ತಿಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಓಡುತ್ತಾನೆ. ಆನಂದ-ಹರ್ಷದಲ್ಲಿ ಬಯಸುವ ಶಕ್ತಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತವೆ, ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದ, ವಿಶ್ರಾಂತ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಇರುವ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಅವು ಹೋಗುವಾಗ.

Mantra 5

स ईं मृगो अप्यो वनर्गुरुप त्वच्युपमस्यां नि धायि । व्यब्रवीद्वयुना मर्त्येभ्योऽग्निर्विद्वाँ ऋतचिद्धि सत्यः ॥

ಅವನೇ ಜಲಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುವ ಮೃಗ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು, ಸಮೀಪದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಮೈಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ನಂತರ ಅಗ್ನಿ—ವಿದ್ವಾನ್—ಮರ್ತ್ಯರಿಗೆ ಗುಪ್ತ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳನ್ನು (ವಯುನಾ) ಪ್ರಕಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಋತದ ನಿಯಮದಲ್ಲಿಯೂ ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪನೇ.