Sukta 145

Mantra 1

तं पृच्छता स जगामा स वेद स चिकित्वाँ ईयते सा न्वीयते । तस्मिन्त्सन्ति प्रशिषस्तस्मिन्निष्टयः स वाजस्य शवसः शुष्मिणस्पतिः ॥

ఆయనను అడుగు—ఆయన వచ్చాడు; ఆయనకు తెలుసు. ఆయన చికిత్వాన్ (జ్ఞాని) కదులుతాడు—మళ్లీ కదులుతాడు. ఆయనలోనే ప్రశిష్ (సత్య ఆజ్ఞలు) ఉన్నాయి, ఆయనలోనే ఇష్టయః (సిద్ధులు/పూర్తులు) ఉన్నాయి; ఆయనే వాజ (సమృద్ధి), శవస్ (బలం), శుష్మిన్ (విజయ తేజస్సు)-కు అధిపతి.

Mantra 2

तमित्पृच्छन्ति न सिमो वि पृच्छति स्वेनेव धीरो मनसा यदग्रभीत् । न मृष्यते प्रथमं नापरं वचोऽस्य क्रत्वा सचते अप्रदृपितः ॥

ఆయననే వారు ప్రశ్నిస్తారు; అయినా ఎవ్వరూ ఆయనను పూర్తిగా ప్రశ్నించి గ్రహించలేరు; ధీరుడు దానిని తన మనసుతోనే పట్టుకుంటాడు. ఆయన మొదటి వాక్యాన్నీ అబద్ధం చేయడు, తరువాతదాన్నీ కాదు; తన క్రతు (కార్యసాధక సంకల్పం) ద్వారా ఆయన ఋత/సత్యంతో సహవాసం చేస్తాడు—అప్రదృపిత (మోహరహిత) గా.

Mantra 3

तमिद्गच्छन्ति जुह्वस्तमर्वतीर्विश्वान्येकः शृणवद्वचांसि मे । पुरुप्रैषस्ततुरिर्यज्ञसाधनोऽच्छिद्रोतिः शिशुरादत्त सं रभः ॥

ఆయన వైపే హవిస్-హస్తాలు సాగుతాయి; ఆయన వైపే వేగవంతమైన శక్తులు. నా వచనాలన్నిటినీ ఆయన ఒక్కడే వింటాడు. అనేక ప్రేరణలతో నడిచే, దృఢ విజేత, యజ్ఞ-సాధకుడు, అఖండ సహాయంతో—ఈ అగ్ని-శిశువు బలంగా పట్టుకొని శక్తులను సమీకరిస్తాడు.

Mantra 4

उपस्थायं चरति यत्समारत सद्यो जातस्तत्सार युज्येभिः । अभि श्वान्तं मृशते नान्द्ये मुदे यदीं गच्छन्त्युशतीरपिष्ठितम् ॥

అతడు అంతరంలో సమీపంగా తన స్థానం తీసుకొని సంచరిస్తాడు, సమ్యక్ క్రమంలో కలిసివచ్చినప్పుడు; తాజాగా జన్మించినవాడై, తన యోజన-శక్తులతో పరుగెడతాడు. కోరుకునే శక్తులు ఆనందం, ముదితలో అతనిని తాకుతాయి; సమీపంగా స్థాపితమైన, విశ్రాంతి జ్వాలవలె ఉన్న అతని వద్దకు వారు వెళ్లినప్పుడు.

Mantra 5

स ईं मृगो अप्यो वनर्गुरुप त्वच्युपमस्यां नि धायि । व्यब्रवीद्वयुना मर्त्येभ्योऽग्निर्विद्वाँ ऋतचिद्धि सत्यः ॥

అతడు—నీళ్లలో వెతికే మృగము, అరణ్య సంచారి—అత్యంత సమీప ఆవరణంపై, ఉపరితలంలో స్థాపించబడెను. అప్పుడు అగ్ని, జ్ఞాని, మర్త్యులకు గూఢమైన విధానాలను (వయున) ప్రకటించాడు; ఎందుకంటే అతడు ṛta ధర్మంలోనూ సత్యమే.