Sukta 14

Mantra 1

स्वर्ज्योतिः प्राप्तिः। अ॒जो ह्य॑१ग्नेरज॑निष्ट॒ शोका॒त् सो अ॑पश्यज्जनि॒तार॒मग्रे॑ । तेन॑ दे॒वा दे॒वता॒मग्रा॑ आय॒न् तेन॒ रोहा॑न् रुरुहु॒र्मेध्या॑सः

天の光明への到達。未生なる者はアグニ（Agni）の灼熱より生まれ、初めに生み手を見いだした。これによって神々はまず神性に到り、これによって潔斎された者たちは段をよじ登り、上へと伸び育った。

Mantra 2

क्रम॑ध्वम॒ग्निना॒ नाक॒मुख्या॒न् हस्ते॑षु॒ बिभ्र॑तः । दि॒वस्पृ॒ष्ठं स्वऽर्ग॒त्वा मि॒श्रा दे॒वेभि॑राध्वम्

アグニ（Agni）とともに進め、天の門口に面して；手に（その火／その資具）を捧げ持て。天の背に到り、光明の世界へと赴き、神々と交わり合して——その場に坐せよ。

Mantra 3

पृ॒ष्ठात् पृ॑थि॒व्या अ॒हम॒न्तरि॑क्ष॒मारु॑हम॒न्तरि॑क्षा॒द् दिव॒मारु॑हम्। दि॒वो नाक॑स्य पृ॒ष्ठात् स्व॑१र्ज्योति॑रगाम॒हम्

われは大地の広き背より登りて中空に上り、中空よりさらに天に上った。天の穹（ヴォールト）の背より、スヴァル（Svàr）の光に到った――かくしてわれは進んだ。

Mantra 4

स्व॑१र्यन्तो॒ नापे॑क्षन्त॒ आ द्यां रो॑हन्ति॒ रोद॑सी । य॒ज्ञं ये वि॒श्वतो॑धारं॒ सुवि॑द्वांसो वितेनि॒रे

彼らはスヴァル（Svàr）へと向かい、振り返ることなく進む。彼らは天へ、二界（天地）へと登りゆく。全方に支えられた祭祀（yajña）を、正しく知る者たちが張り広げたのだ。

Mantra 5

अग्ने॒ प्रेहि॑ प्रथ॒मो दे॒वता॑नां॒ चक्षु॑र्दे॒वाना॑मु॒त मानु॑षानाम्। इय॑क्षमाणा॒ भृगु॑भिः स॒जोषाः॒ स्वऽर्यन्तु॒ यज॑मानाः स्व॒स्ति

アグニ（Agni）よ、先立って進め――汝は神々の第一、神々の眼、また人の眼である。祭儀において、ブリグ（Bhṛgu）らと和合しつつ、祭主たちが安泰のうちにスヴァル（Svàr）へと至らんことを。

Mantra 6

अ॒जम॑नज्मि॒ पय॑सा घृ॒तेन॑ दि॒व्यं सु॑प॒र्नं प॑य॒सं बृ॒हन्त॑म्। तेन॑ गेष्म सुकृ॒तस्य॑ लो॒कं स्वऽरा॒रोह॑न्तो अ॒भि नाक॑मुत्त॒मम्

われは山羊に乳とギー（酥油）を塗り注ぐ——天なるもの、よき翼をもつもの、豊かな乳をたたえて大いなるもの。これによって、われらが善業の世界に到達し、Svàr（天光界）へと昇りつつ、最上の天蓋に至らんことを。

Mantra 7

पञ्चौ॑दनं प॒ञ्चभि॑र॒ङ्गुलि॑भि॒र्द॑र्व्योद्ध॑र पञ्च॒धैतमो॑द॒नम्। प्राच्यां॑ दि॒शि शिरो॑ अ॒जस्य॑ धेहि॒ दक्षि॑णायां दि॒शि दक्षि॑णं धेहि पा॒र्श्वम्

五重の粥——柄杓で、五本の指で持ち上げよ；この粥を五つに分けて配せよ。東の方角に山羊の頭を据え、南の方角に右の脇（右腹）を据えよ。

Mantra 8

प्र॒तीच्यां॑ दि॒शि भ॒सद॒मस्य धेह्युत्त॑रस्यां दि॒श्युत्त॑रं धेहि पा॒र्श्वम्। ऊ॒र्ध्वायां॑ दि॒श्य॑१जस्यानू॑कं धेहि दि॒शि ध्रु॒वायां॑ धेहि पाज॒स्यऽम॒न्तरि॑क्षे मध्य॒तो मध्य॑मस्य

西の方角にはこれの臀（しり）を据えよ。北の方角にはその北の部分—脇（わき）を据えよ。上の方角にはこの山羊の背骨を据えよ。揺るがぬ方角にはその剛健の部分を据えよ。中空（antarikṣa）には、その中ほどからその中央を据えよ。

Mantra 9

शृ॒तम॒जं शृ॒तया॒ प्रोर्णु॑हि त्व॒चा सर्वै॒रङ्गैः॒ संभृ॑तं वि॒श्वरू॑पम्। स उत् ति॑ष्ठे॒तो अ॒भि नाक॑मुत्त॒मं प॒द्भिश्च॒तुर्भिः॒ प्रति॑ तिष्ठ दि॒क्षु

煮えた山羊を—煮た供物とその皮とで包め。あらゆる肢体をそろえて緊くまとめ、多様の姿を具えしものとして。これより起ち上がり、最上の天へと向かわせよ。四つの足にて、方角々に向かい、堅く立て。