Sukta 14

Mantra 1

स्वर्ज्योतिः प्राप्तिः। अ॒जो ह्य॑१ग्नेरज॑निष्ट॒ शोका॒त् सो अ॑पश्यज्जनि॒तार॒मग्रे॑ । तेन॑ दे॒वा दे॒वता॒मग्रा॑ आय॒न् तेन॒ रोहा॑न् रुरुहु॒र्मेध्या॑सः

സ്വർഗീയ ജ്യോതിയുടെ പ്രാപ്തി. അജ (അജന്മൻ) അഗ്നിയുടെ താപത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചു; ആദിയിൽ അവൻ ജനിതാരനെ (സൃഷ്ടികർത്താവിനെ) കണ്ടു. അതിനാൽ ദേവന്മാർ ആദ്യം ദേവത്വം പ്രാപിച്ചു; അതിനാൽ മേധ്യ (ദീക്ഷിത/പവിത്ര)ർ ഉയർച്ചകളിൽ കയറിപ്പറ്റി.

Mantra 2

क्रम॑ध्वम॒ग्निना॒ नाक॒मुख्या॒न् हस्ते॑षु॒ बिभ्र॑तः । दि॒वस्पृ॒ष्ठं स्वऽर्ग॒त्वा मि॒श्रा दे॒वेभि॑राध्वम्

അഗ്നിയോടുകൂടെ മുന്നോട്ട് കടക്കുവിൻ—സ്വർഗ്ഗമുഖമായ പഥത്തിൽ; കൈകളിൽ (അവനെ/നിങ്ങളുടെ ഉപാധിയെ) ധരിച്ചുകൊണ്ട്. ദിവ്യാകാശത്തിന്റെ പൃഷ്ഠം പ്രാപിച്ച്, സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലേക്ക് ചെന്നു, ദേവന്മാരോടു മിശ്രിതരായി—അവിടെ ഇരിപ്പിടം കൈവരിക്കുവിൻ.

Mantra 3

पृ॒ष्ठात् पृ॑थि॒व्या अ॒हम॒न्तरि॑क्ष॒मारु॑हम॒न्तरि॑क्षा॒द् दिव॒मारु॑हम्। दि॒वो नाक॑स्य पृ॒ष्ठात् स्व॑१र्ज्योति॑रगाम॒हम्

പൃഥിവിയുടെ വിശാലമായ പിറകിൽ നിന്ന് ഞാൻ അന്തരിക്ഷത്തിലേക്ക് കയറി; അന്തരിക്ഷത്തിൽ നിന്ന് ദ്യൗ (സ്വർഗ്ഗം)ത്തിലേക്ക് കയറി. ദ്യൗവിന്റെ നാക (ആകാശഗുംബജം)ത്തിന്റെ പിറകിൽ നിന്ന് ഞാൻ സ്വർ-ജ്യോതി വരെ എത്തി—അങ്ങനെ ഞാൻ പോയി.

Mantra 4

स्व॑१र्यन्तो॒ नापे॑क्षन्त॒ आ द्यां रो॑हन्ति॒ रोद॑सी । य॒ज्ञं ये वि॒श्वतो॑धारं॒ सुवि॑द्वांसो वितेनि॒रे

സ്വർ ദിശയിലേക്കു പോകുന്നവർ പിന്നോട്ടു നോക്കുകയില്ല; അവർ ദ്യൗവിലേക്കു—രോദസീ എന്ന രണ്ടു ലോകങ്ങളിലേക്കു—കയറുന്നു. സർവ്വദിക്കുകളിലും അധിഷ്ഠിതമായ യജ്ഞത്തെ, സുവിദ്വാൻമാരായി, അവർ വ്യാപിപ്പിച്ചു സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

Mantra 5

अग्ने॒ प्रेहि॑ प्रथ॒मो दे॒वता॑नां॒ चक्षु॑र्दे॒वाना॑मु॒त मानु॑षानाम्। इय॑क्षमाणा॒ भृगु॑भिः स॒जोषाः॒ स्वऽर्यन्तु॒ यज॑मानाः स्व॒स्ति

ഹേ അഗ്നേ, മുന്നോട്ട് പോകുക—ദേവന്മാരിൽ നീ ആദ്യൻ; ദേവന്മാരുടെയും മനുഷ്യരുടെയും ചക്ഷു (കണ്ണ്) നീ തന്നേ. ഭൃഗുക്കളോടു സജോഷാ (ഏകമനസ്സോടെ) യജ്ഞം ചെയ്യുന്ന യജമാനർ സ്വസ്തി (ക്ഷേമം)യോടെ സ്വർ ദിശയിലേക്കു പോകട്ടെ.

Mantra 6

अ॒जम॑नज्मि॒ पय॑सा घृ॒तेन॑ दि॒व्यं सु॑प॒र्नं प॑य॒सं बृ॒हन्त॑म्। तेन॑ गेष्म सुकृ॒तस्य॑ लो॒कं स्वऽरा॒रोह॑न्तो अ॒भि नाक॑मुत्त॒मम्

ഞാൻ ആ ആടിനെ പാലും നെയ്യും കൊണ്ടു അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു—ദിവ്യൻ, സുപർണൻ (സുന്ദരചിറകുള്ളവൻ), സമൃദ്ധ പാലാൽ മഹത്തായവൻ. അതിനാൽ ഞങ്ങൾ സുകൃതത്തിന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കട്ടെ; സ്വർ (Svàr) ലേക്ക് आरोഹണം ചെയ്ത്, ഉത്തമ നാകം (പരമ ആകാശമണ്ഡപം) വരെ എത്തട്ടെ.

Mantra 7

पञ्चौ॑दनं प॒ञ्चभि॑र॒ङ्गुलि॑भि॒र्द॑र्व्योद्ध॑र पञ्च॒धैतमो॑द॒नम्। प्राच्यां॑ दि॒शि शिरो॑ अ॒जस्य॑ धेहि॒ दक्षि॑णायां दि॒शि दक्षि॑णं धेहि पा॒र्श्वम्

അഞ്ചുമടക്കമുള്ള ഓദനം—അഞ്ചു വിരലുകളാൽ ദർവി (ലാഡിൽ) കൊണ്ട് അതിനെ ഉയർത്തുക; ഈ ഓദനം അഞ്ചു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കുക. കിഴക്കുദിക്കിൽ ആടിന്റെ ശിരസ് വെക്കുക; തെക്കുദിക്കിൽ വലത് പാർശ്വം വെക്കുക.

Mantra 8

प्र॒तीच्यां॑ दि॒शि भ॒सद॒मस्य धेह्युत्त॑रस्यां दि॒श्युत्त॑रं धेहि पा॒र्श्वम्। ऊ॒र्ध्वायां॑ दि॒श्य॑१जस्यानू॑कं धेहि दि॒शि ध्रु॒वायां॑ धेहि पाज॒स्यऽम॒न्तरि॑क्षे मध्य॒तो मध्य॑मस्य

പശ്ചിമ ദിക്കിൽ ഇതിന്റെ നിതംബം (ഭസദ്) സ്ഥാപിക്ക; ഉത്തര ദിക്കിൽ ഇതിന്റെ ഉത്തരഭാഗം—പാർശ്വം സ്ഥാപിക്ക. ഊർധ്വ ദിക്കിൽ അജ (ആട്)യുടെ പൃഷ്ഠസ്ഥി/നട്ടെല്ല് (അനൂക) സ്ഥാപിക്ക; ധ്രുവ ദിക്കിൽ ഇതിന്റെ ബലവത്തായ ഭാഗം സ്ഥാപിക്ക; അന്തരിക്ഷത്തിൽ, മദ്ധ്യത്തിൽ നിന്ന്, ഇതിന്റെ മദ്ധ്യഭാഗം സ്ഥാപിക്ക.

Mantra 9

शृ॒तम॒जं शृ॒तया॒ प्रोर्णु॑हि त्व॒चा सर्वै॒रङ्गैः॒ संभृ॑तं वि॒श्वरू॑पम्। स उत् ति॑ष्ठे॒तो अ॒भि नाक॑मुत्त॒मं प॒द्भिश्च॒तुर्भिः॒ प्रति॑ तिष्ठ दि॒क्षु

ശൃതമായ അജയെ ശൃതമായ (പാകതയ്യാരി)കൊണ്ടും ത്വച (ചർമ്മം)കൊണ്ടും മൂടുക; അതിന്റെ എല്ലാ അംഗങ്ങളോടും ചേർത്ത്, സംഹതമായി, വിശ്വരൂപമായി ആക്കുക. അത് ഇവിടെ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ഉത്തമ നാക (സ്വർഗ്ഗം)ത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ; നാലു പാദങ്ങളാൽ ദിക്കുകളിൽ അഭിമുഖമായി ദൃഢമായി നിലകൊൾക.