Sukta 14

Mantra 1

स्वर्ज्योतिः प्राप्तिः। अ॒जो ह्य॑१ग्नेरज॑निष्ट॒ शोका॒त् सो अ॑पश्यज्जनि॒तार॒मग्रे॑ । तेन॑ दे॒वा दे॒वता॒मग्रा॑ आय॒न् तेन॒ रोहा॑न् रुरुहु॒र्मेध्या॑सः

स्वर्ग-ज्योतीची प्राप्ती. अज (अजन्मा) अग्नीच्या तप्ततेतून जन्मला; आदौ त्याने जनितार (स्रष्टा) पाहिला. त्याच्यामुळे देव प्रथम देवत्वाला पोहोचले; त्याच्यामुळे मेध्य (दीक्षित/पवित्र) जन आरोहणांवर चढले.

Mantra 2

क्रम॑ध्वम॒ग्निना॒ नाक॒मुख्या॒न् हस्ते॑षु॒ बिभ्र॑तः । दि॒वस्पृ॒ष्ठं स्वऽर्ग॒त्वा मि॒श्रा दे॒वेभि॑राध्वम्

अग्नीसह, स्वर्गाभिमुख मार्गाने, हातांत (त्याला/आपले साधन) धारण करून पुढे चला. दिव्य आकाशाच्या पाठीवर पोहोचून, स्वर्गलोकात जाऊन, देवांमध्ये मिसळून—तेथेच आसन धरा.

Mantra 3

पृ॒ष्ठात् पृ॑थि॒व्या अ॒हम॒न्तरि॑क्ष॒मारु॑हम॒न्तरि॑क्षा॒द् दिव॒मारु॑हम्। दि॒वो नाक॑स्य पृ॒ष्ठात् स्व॑१र्ज्योति॑रगाम॒हम्

पृथ्वीच्या विस्तीर्ण पाठीवरून मी अंतरिक्षात चढलो; अंतरिक्षातून मी दिव (स्वर्ग) येथे चढलो. दिवाच्या नाक (आकाश-घुमट) यांच्या पाठीवरून मी स्वः (स्वर्) या ज्योति-लोकास पोहोचलो.

Mantra 4

स्व॑१र्यन्तो॒ नापे॑क्षन्त॒ आ द्यां रो॑हन्ति॒ रोद॑सी । य॒ज्ञं ये वि॒श्वतो॑धारं॒ सुवि॑द्वांसो वितेनि॒रे

स्वःकडे जाताना ते मागे पाहत नाहीत; ते द्यां (आकाश) वर, रोदसी—दोन्ही लोकांवर चढतात. ज्यांनी सर्वतः-आधार, चारही बाजूंनी धारण झालेला यज्ञ सम्यक्-ज्ञानाने विस्तारला आहे.

Mantra 5

अग्ने॒ प्रेहि॑ प्रथ॒मो दे॒वता॑नां॒ चक्षु॑र्दे॒वाना॑मु॒त मानु॑षानाम्। इय॑क्षमाणा॒ भृगु॑भिः स॒जोषाः॒ स्वऽर्यन्तु॒ यज॑मानाः स्व॒स्ति

हे अग्ने, पुढे जा—देवतांमध्ये तू प्रथम आहेस; तू देवांचाही आणि मनुष्यांचाही नेत्र आहेस. भृगूंशी एकभावाने, यज्ञ करीत असलेले यजमान कल्याणासह स्वःकडे जावोत.

Mantra 6

अ॒जम॑नज्मि॒ पय॑सा घृ॒तेन॑ दि॒व्यं सु॑प॒र्नं प॑य॒सं बृ॒हन्त॑म्। तेन॑ गेष्म सुकृ॒तस्य॑ लो॒कं स्वऽरा॒रोह॑न्तो अ॒भि नाक॑मुत्त॒मम्

मी या अज (बोकड्या)ला दूध व घृताने अभिषेक करतो—दिव्य, सु-पर्ण (सुंदर पंखांचा), समृद्ध पयःरसाने महान। त्याच्याद्वारे आम्ही सुकृत (पुण्य) यांचा लोक प्राप्त करू; स्वः (स्वर) कडे आरोहण करत, उत्तम नाक (परम आकाश-लोक) पर्यंत पोहोचू.

Mantra 7

पञ्चौ॑दनं प॒ञ्चभि॑र॒ङ्गुलि॑भि॒र्द॑र्व्योद्ध॑र पञ्च॒धैतमो॑द॒नम्। प्राच्यां॑ दि॒शि शिरो॑ अ॒जस्य॑ धेहि॒ दक्षि॑णायां दि॒शि दक्षि॑णं धेहि पा॒र्श्वम्

पाच प्रकारचा ओदन—पाच बोटांनी (दर्वीने) तो उचला; हा ओदन पाच भागांत विभागा। पूर्व दिशेला अजाचे शिर ठेवा; दक्षिण दिशेला उजवा पार्श्व (पार्श्वम्) ठेवा.

Mantra 8

प्र॒तीच्यां॑ दि॒शि भ॒सद॒मस्य धेह्युत्त॑रस्यां दि॒श्युत्त॑रं धेहि पा॒र्श्वम्। ऊ॒र्ध्वायां॑ दि॒श्य॑१जस्यानू॑कं धेहि दि॒शि ध्रु॒वायां॑ धेहि पाज॒स्यऽम॒न्तरि॑क्षे मध्य॒तो मध्य॑मस्य

पश्चिम दिशेत याचा पृष्ठभाग (भसद) स्थाप; उत्तर दिशेत याचा उत्तरी अंश—पार्श्व (फ्लँक) स्थाप. ऊर्ध्व दिशेत अज (बोकड) याची पाठीची हाडे/कणा स्थाप; ध्रुवा (स्थिर) दिशेत याचा बलवान/तेजस्वी भाग स्थाप; आणि अंतरिक्षात, मध्यातून, याचा मध्यभाग स्थाप.

Mantra 9

शृ॒तम॒जं शृ॒तया॒ प्रोर्णु॑हि त्व॒चा सर्वै॒रङ्गैः॒ संभृ॑तं वि॒श्वरू॑पम्। स उत् ति॑ष्ठे॒तो अ॒भि नाक॑मुत्त॒मं प॒द्भिश्च॒तुर्भिः॒ प्रति॑ तिष्ठ दि॒क्षु

शृत (उकडलेला) अज—शृत सिद्ध पदार्थाने, त्वचेसह, याला झाक; याचे सर्व अवयव एकत्र करून, सघन/संहत, विश्वरूप (अनेक रूपांचा) कर. तो येथून उठून उत्तम नाक (परम स्वर्ग) याकडे जावो; चार पायांसह, दिशांमध्ये, समोरासमोर उभा राहून, दृढपणे स्थित होवो.