Sukta 30

Mantra 1

इच्छन्ति त्वा सोम्यासः सखायः सुन्वन्ति सोमं दधति प्रयांसि । तितिक्षन्ते अभिशस्तिं जनानामिन्द्र त्वदा कश्चन हि प्रकेतः ॥

Dich begehren die somageweihten Gefährten; sie pressen den Soma und legen die Gaben des Voranschreitens dar. Sie ertragen die Anfeindung und den bösen Willen der Menschen; denn, o Indra, außer dir besitzt keiner die wahre Kraft der Unterscheidung.

Mantra 2

न ते दूरे परमा चिद्रजांस्या तु प्र याहि हरिवो हरिभ्याम् । स्थिराय वृष्णे सवना कृतेमा युक्ता ग्रावाणः समिधाने अग्नौ ॥

Nicht einmal die höchsten Welten sind dir fern; so komm denn, o Harivo, fahre voran mit deinen beiden falben (Rosskräften). Für den standhaften Stier sind die Soma-Pressungen bereitet; die Presssteine sind angespannt dort, wo Agni zur Flamme entfacht wird.

Mantra 3

इन्द्रः सुशिप्रो मघवा तरुत्रो महाव्रातस्तुविकूर्मिॠघावान् । यदुग्रो धा बाधितो मर्त्येषु क्व त्या ते वृषभ वीर्याणि ॥

Indra, der Schönlippige, der Freigebige, der Retter, mit gewaltigem Heer und mächtiger Woge, begabt mit geradstrebender Kraft: wenn der Grimmige unter den Sterblichen zurückgedrängt scheint – wo sind dann, o Stier, deine Heldenmächte?

Mantra 4

त्वं हि ष्मा च्यावयन्नच्युतान्येको वृत्रा चरसि जिघ्नमानः । तव द्यावापृथिवी पर्वतासोऽनु व्रताय निमितेव तस्थुः ॥

Denn du, das Unerschütterliche erschütternd, ziehst allein gegen die Vṛtra-Mächte, sie niederschlagend. Für dich stehen Himmel und Erde und die Berge – wie abgemessen – im Gehorsam gegenüber dem Gelübde, dem Gesetz deines wahrwirkenden Tuns.

Mantra 5

उताभये पुरुहूत श्रवोभिरेको दृळ्हमवदो वृत्रहा सन् । इमे चिदिन्द्र रोदसी अपारे यत्संगृभ्णा मघवन्काशिरित्ते ॥

Selbst in der Furcht, o Vielangerufener, hast du durch deine ruhmreichen Kräfte allein den festen Grund gestützt, als Vṛtrahan, der Erschläger Vṛtras. Selbst diese beiden grenzenlosen Rodasī, o Indra, scheinen zusammengehalten, wenn du, o Freigebiger (Maghavan), sie zu einem einzigen Lichtstrahl für dein Wirken zusammenschließt.

Mantra 6

प्र सू त इन्द्र प्रवता हरिभ्यां प्र ते वज्रः प्रमृणन्नेतु शत्रून् । जहि प्रतीचो अनूचः पराचो विश्वं सत्यं कृणुहि विष्टमस्तु ॥

Zieh nun aus, o Indra, auf dem vorwärts führenden Gefälle mit deinen beiden fahlen (Hari); lass deinen Vajra ausfahren und die Feinde zermalmen. Schlage die Widerstehenden—von vorn, von hinten und von fern; mache das Ganze wahr; es werde die rechte Ordnung fest gegründet.

Mantra 7

यस्मै धायुरदधा मर्त्यायाभक्तं चिद्भजते गेह्यं सः । भद्रा त इन्द्र सुमतिर्घृताची सहस्रदाना पुरुहूत रातिः ॥

Wem du die nährende Kraft für den Sterblichen verleihst, der teilt selbst das Ungeteilte und gewinnt den Reichtum des inneren Hauses. Heilvoll ist dein Wohlwollen, o Indra, ghee-strömend; tausendspendend ist deine Gabe, o Vielangerufener—deine Freigebigkeit.

Mantra 8

सहदानुं पुरुहूत क्षियन्तमहस्तमिन्द्र सं पिणक्कुणारुम् । अभि वृत्रं वर्धमानं पियारुमपादमिन्द्र तवसा जघन्थ ॥

O vielangerufener Indra, du zerschmettertest Kūṇāru — Sahadānu, den Verzehrenden, den Handlosen. Mit deiner Kraft erschlugst du Vṛtra, der anwuchs, den geschwollenen, finsteren Widerstand, fußlos, ohne Gang zum Licht.

Mantra 9

नि सामनामिषिरामिन्द्र भूमिं महीमपारां सदने ससत्थ । अस्तभ्नाद्द्यां वृषभो अन्तरिक्षमर्षन्त्वापस्त्वयेह प्रसूताः ॥

Du nahmst deinen Sitz, o Indra, in der großen, grenzenlosen Erde, im Sitz der Gesänge. Als Stier der Kraft stütztest du Himmel und Mittelraum; mögen die Wasser, hier von dir in Bewegung gesetzt, strömen — hin zu ihrem wahren Wirken.

Mantra 10

अलातृणो वल इन्द्र व्रजो गोः पुरा हन्तोर्भयमानो व्यार । सुगान्पथो अकृणोन्निरजे गाः प्रावन्वाणीः पुरुहूतं धमन्तीः ॥

Indra, Vala — der Verschluss, der die Strahlen umhegt, der Pferch der Kühe — wurde zersprengt; vor dem Schlächter brach er in Furcht auseinander. Du schufst gute Pfade und triebst die Kühe des Lichts aus der dunklen Umhegung; die inspirierten Worte, wie starke Atemstöße blasend, trugen die vielangerufene Macht voran.

Mantra 11

एको द्वे वसुमती समीची इन्द्र आ पप्रौ पृथिवीमुत द्याम् । उतान्तरिक्षादभि नः समीक इषो रथीः सयुजः शूर वाजान् ॥

Einer, o Indra, erfüllst du die zwei reichen Reiche, die einander zugewandt sind — Erde und Himmel; und auch aus dem Zwischenraum kommst du uns nahe, zu unserer Begegnung. O Held, bring die antreibenden Kräfte und die im Joch vereinten Mächte des Wagens — Füllen von Kraft für die siegreiche Fahrt.

Mantra 12

दिशः सूर्यो न मिनाति प्रदिष्टा दिवेदिवे हर्यश्वप्रसूताः । सं यदानळध्वन आदिदश्वैर्विमोचनं कृणुते तत्त्वस्य ॥

Wie die Sonne die verordneten Himmelsrichtungen nicht verletzt, so halten sich Tag um Tag die von Indras fahlen Rossen getriebenen Kräfte an die wahre Ordnung. Wenn er das Ende des Weges erreicht hat, dann bewirkt er durch die Pferde die Lösung — dies ist sein Gesetz: das Gebundene zu lösen und die Bewegung frei zu setzen.

Mantra 13

दिदृक्षन्त उषसो यामन्नक्तोर्विवस्वत्या महि चित्रमनीकम् । विश्वे जानन्ति महिना यदागादिन्द्रस्य कर्म सुकृता पुरूणि ॥

Zu schauen begehrend blicken die Morgenröten auf dem Gang der Nacht auf das große, wunderbare Antlitz des Strahlenden. Alle erkennen, durch seine Größe, wenn er gekommen ist: die vielen wohlgeformten Werke Indras — seine sieghaften Gestaltungen in der Seele.

Mantra 14

महि ज्योतिर्निहितं वक्षणास्वामा पक्वं चरति बिभ्रती गौः । विश्वं स्वाद्म सम्भृतमुस्रियायां यत्सीमिन्द्रो अदधाद्भोजनाय ॥

Ein großes Licht ist in den Brüsten niedergelegt; die Kuh, die es trägt, schreitet dahin und trägt das Rohe wie das Gereifte. Im leuchtenden Schoß der Uṣriyā, der Morgenröte, ist alle Süße zusammengetragen; denn Indra hat es dort zu unserer Nahrung eingesetzt — Speise der Wonne und des lichtvollen Zuwachses.

Mantra 15

इन्द्र दृह्य यामकोशा अभूवन्यज्ञाय शिक्ष गृणते सखिभ्यः । दुर्मायवो दुरेवा मर्त्यासो निषङ्गिणो रिपवो हन्त्वासः ॥

Indra, sei fest: die Hüllen des Weges sind aufgestanden. Lehre für das Opfer (yajña), für den Sänger und für die Gefährten, o Freund. Denn da sind Sterbliche von böser List und bösem Wandel — bewaffnete Widersacher, Feinde, die zum Schlag bereit sind; brich ihren Ansturm und sichere den Pfad.

Mantra 16

सं घोषः शृण्वेऽवमैरमित्रैर्जही न्येष्वशनिं तपिष्ठाम् । वृश्चेमधस्ताद्वि रुजा सहस्व जहि रक्षो मघवन्रन्धयस्व ॥

Man hört den Lärm von den unteren feindlichen Mächten; schlage sie — schleudere unter sie deinen glühendsten Donnerkeil (aśani). Schneide sie von unten ab, zerschmettere und zerreiße sie; siege mit Gewalt. O Freigebiger (Maghavan), töte den Rakṣas und zwinge die Hemmenden in Unterwerfung.

Mantra 17

उद्वृह रक्षः सहमूलमिन्द्र वृश्चा मध्यं प्रत्यग्रं शृणीहि । आ कीवतः सललूकं चकर्थ ब्रह्मद्विषे तपुषिं हेतिमस्य ॥

Reiß, o Indra, den Rakṣas samt der Wurzel aus; schneide seine Mitte entzwei, schlag seine Spitze ab. Den Knauser und den Krummen hast du zunichte gemacht; gegen den Hasser des heiligen Wortes hast du eine brennende Waffe geschmiedet — eine Schneide aus Tapas, zu seinem Verderben.

Mantra 18

स्वस्तये वाजिभिश्च प्रणेतः सं यन्महीरिष आसत्सि पूर्वीः । रायो वन्तारो बृहतः स्यामास्मे अस्तु भग इन्द्र प्रजावान् ॥

Zu unserem Heil, o Führer, komm mit den sieghaften Kräften; denn du bist herangetreten und hast uns die großen Antriebe von alters her zugesellt. Mögen wir Besitzer des weiten Reichtums sein; in uns sei Bhaga — dein Anteil an Wonne, o Indra, mit Nachkommenschaft, in fortwährendem Wachstum.

Mantra 19

आ नो भर भगमिन्द्र द्युमन्तं नि ते देष्णस्य धीमहि प्ररेके । ऊर्व इव पप्रथे कामो अस्मे तमा पृण वसुपते वसूनाम् ॥

Bring uns, o Indra, Bhaga — den leuchtenden Anteil der Fülle; in der weiten Ausdehnung deiner Gabe richten wir unser Denken aus. Wie ein weites Feld sich ausbreitet, so breite sich in uns der Wille zur Erfüllung; fülle dies in uns ganz, o Herr der Reichtümer unter den Reichtümern.

Mantra 20

इमं कामं मन्दया गोभिरश्वैश्चन्द्रवता राधसा पप्रथश्च । स्वर्यवो मतिभिस्तुभ्यं विप्रा इन्द्राय वाहः कुशिकासो अक्रन् ॥

Mache diesen unseren Wunsch nach Erfüllung froh — mit Kühen und Rossen, mit leuchtendem Reichtum, der sich weithin ausbreitet. Die Seher, die nach der Sonnenwelt (Svar) streben, haben dir mit ihren Gedanken einen Tragweg bereitet, ein Fahrzeug für Indra — diese Kuśikas.

Mantra 21

आ नो गोत्रा दर्दृहि गोपते गाः समस्मभ्यं सनयो यन्तु वाजाः । दिवक्षा असि वृषभ सत्यशुष्मोऽस्मभ्यं सु मघवन्बोधि गोदाः ॥

Brich uns die Kuhställe auf, o Herr der Herden; mögen die Gewinne der Fülle zu uns zusammenkommen, mögen die Beuten heranziehen. Du bist der himmeltreibende Stier von wahrer Kraft; erwache für uns, o Freigebiger, als Spender der Strahlen der Erkenntnis.

Mantra 22

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

Zum Heil rufen wir Indra, den Freigebigen, in dieser Schlacht den Männlichsten an Kraft, beim Gewinnen der Fülle. Uns hörend, grimmig zu unserer Hilfe in den Zusammenstößen, die Vṛtras erschlagend, ist er der Sieger, der die Reichtümer zusammenbringt.