Sukta 31

Mantra 1

शासद्वह्निर्दुहितुर्नप्त्यं गाद्विद्वाँ ऋतस्य दीधितिं सपर्यन् । पिता यत्र दुहितुः सेकमृञ्जन्त्सं शग्म्येन मनसा दधन्वे ॥

Auf Geheiß zog die flammentragende Kraft hin zur Verwandtschaft der Tochter, kundig des leuchtenden Gedankens des Ṛta und ihn verehrend. Dort, wo der Vater den Ausfluss der Tochter färbt, fügen sie sich zusammen in einträchtigem Sinn.

Mantra 2

न जामये तान्वो रिक्थमारैक्चकार गर्भं सनितुर्निधानम् । यदी मातरो जनयन्त वह्निमन्यः कर्ता सुकृतोरन्य ऋन्धन् ॥

Nicht ließ er den Leib als Erbteil dem Verwandten; den Schoß machte er zum verborgenen Schatz des Gewinns. Wenn die Mütter den Flammenträger gebären, ist der eine der Schöpfer des guten Werkes, der andere der Entzünder, der es mehrt.

Mantra 3

अग्निर्जज्ञे जुह्वा रेजमानो महस्पुत्राँ अरुषस्य प्रयक्षे । महान्गर्भो मह्या जातमेषां मही प्रवृद्धर्यश्वस्य यज्ञैः ॥

Agni wird geboren, auf der Opferkelle flammend, zum großen Opfergang — für die Söhne des Rötlichen. Ein mächtiger Schoß, groß geboren für sie; groß ist das Anwachsen durch die Opfer der kraftvollen Macht mit fahlen Rossen.

Mantra 4

अभि जैत्रीरसचन्त स्पृधानं महि ज्योतिस्तमसो निरजानन् । तं जानतीः प्रत्युदायन्नुषासः पतिर्गवामभवदेक इन्द्रः ॥

Die sieghaften Mächte drängten auf den Herausforderer im Wettstreit; sie brachten das große Licht aus der Finsternis hervor. Ihn erkennend erhoben sich die Uṣas, die Morgenröten, ihm entgegen; Indra allein wurde der Herr der Strahlen.

Mantra 5

वीळौ सतीरभि धीरा अतृन्दन्प्राचाहिन्वन्मनसा सप्त विप्राः । विश्वामविन्दन्पथ्यामृतस्य प्रजानन्नित्ता नमसा विवेश ॥

Die festen Tore brachen die Weisen auf, vorwärts treibend mit dem Geist — die sieben ṛṣi. Sie fanden den allumfassenden Pfad des Ṛta; wissend trat er in sie ein, mit ehrfürchtiger Verehrung.

Mantra 6

विदद्यदी सरमा रुग्णमद्रेर्महि पाथः पूर्व्यं सध्र्यक्कः । अग्रं नयत्सुपद्यक्षराणामच्छा रवं प्रथमा जानती गात् ॥

Als Saramā die gebrochene Öffnung des Felsens fand — den großen uralten Pfad, geradehin schreitend — wie sollte es anders sein? — da führte sie die festfußigen Silben an die Spitze; als Erste, wissend, ging sie dem Ruf entgegen.

Mantra 7

अगच्छदु विप्रतमः सखीयन्नसूदयत्सुकृते गर्भमद्रिः । ससान मर्यो युवभिर्मखस्यन्नथाभवदङ्गिराः सद्यो अर्चन् ॥

Der höchst Begeisterte schritt voran, nach Gefährtenschaft verlangend; der Stein gebar – dem Wohltäter – den verborgenen Keim (des Lichts). Der junge Held siegte mit jugendlichen Kräften, vorandrängend im freudigen Opfer; da stimmten die Aṅgirasas sogleich den Gesang der Erleuchtung an.

Mantra 8

सतःसतः प्रतिमानं पुरोभूर्विश्वा वेद जनिमा हन्ति शुष्णम् । प्र णो दिवः पदवीर्गव्युरर्चन्त्सखा सखीँरमुञ्चन्निरवद्यात् ॥

Der, der für jeden Seinszustand zum Maß wird, der Vorangehende, kennt alle Geburten und erschlägt Śuṣṇa (die verdorrende Macht). Für uns hat der Sucher der strahlenden Herden durch den leuchtenden Gesang die Pfade des Himmels eröffnet; der Freund hat seine Gefährten von der bindenden Schuld gelöst.

Mantra 9

नि गव्यता मनसा सेदुरर्कैः कृण्वानासो अमृतत्वाय गातुम् । इदं चिन्नु सदनं भूर्येषां येन मासाँ असिषासन्नृतेन ॥

Mit dem Geist auf die lichtvollen Herden gerichtet, setzten sie sich mit ihren Hymnen nieder und bahnten einen Weg zur Unsterblichkeit. Ja, selbst dies wurde ihnen zu weiter Wohnstatt – durch jene Kraft, mit der sie die Monate durch Ṛta bezwangen.

Mantra 10

सम्पश्यमाना अमदन्नभि स्वं पयः प्रत्नस्य रेतसो दुघानाः । वि रोदसी अतपद्घोष एषां जाते निष्ठामदधुर्गोषु वीरान् ॥

Gemeinsam schauend berauschten sie sich an der eigenen Wonne, indem sie die Milch des uralten Samens melkten. Ihr Ruf loderte durch beide Welten; als er geboren war, setzten sie den festen Grund — und stellten die heldischen Kräfte unter die Strahlen (Kühe) des Lichts.

Mantra 11

स जातेभिर्वृत्रहा सेदु हव्यैरुदुस्रिया असृजदिन्द्रो अर्कैः । उरूच्यस्मै घृतवद्भरन्ती मधु स्वाद्म दुदुहे जेन्या गौः ॥

Er, der Vṛtra-Schlächter, nahm Platz bei den Opfergaben der geborenen Mächte; Indra entließ mit lichtvollen Hymnen die strahlenden Kühe. Für ihn melkte die weit Leuchtende, ghee-reichen Überfluss bringend, die edle Kuh honigsüße Wonne.

Mantra 12

पित्रे चिच्चक्रुः सदनं समस्मै महि त्विषीमत्सुकृतो वि हि ख्यन् । विष्कभ्नन्तः स्कम्भनेना जनित्री आसीना ऊर्ध्वं रभसं वि मिन्वन् ॥

Selbst für den Vater bereiteten sie einen Sitz und fügten ihn ihm zusammen; die Vollbringer des guten Werkes enthüllten die große, lichtvolle (Welt). Sie stützten sie mit der Stütze, saßen in der zeugenden Kraft und trieben die ungestüme Macht nach oben, sie weitend.

Mantra 13

मही यदि धिषणा शिश्नथे धात्सद्योवृधं विभ्वं रोदस्योः । गिरो यस्मिन्ननवद्याः समीचीर्विश्वा इन्द्राय तविषीरनुत्ताः ॥

Wenn die große Dhīṣaṇā, das inspirierte Erkennen, entflammt und ihr Werk festsetzt, weitet sie sogleich die allumfassende Kraft zwischen den beiden Welten. In ihm sind die tadellosen, stimmigen Worte; alle unwiderstehlichen Mächte, Indra dargebracht, unübertroffen.

Mantra 14

मह्या ते सख्यं वश्मि शक्तीरा वृत्रघ्ने नियुतो यन्ति पूर्वीः । महि स्तोत्रमव आगन्म सूरेरस्माकं सु मघवन्बोधि गोपाः ॥

Für das große Werk wähle ich deine Freundschaft; o Vṛtrahan, von alters her kommen deine vielen angeschirrten Kräfte. Mit mächtigem Lied sind wir gekommen um sonnengeborene, lichtgeschenkte Hilfe: o Freigebiger, erwache als unser Hüter der Strahlen, der Kühe.

Mantra 15

महि क्षेत्रं पुरु श्चन्द्रं विविद्वानादित्सखिभ्यश्चरथं समैरत् । इन्द्रो नृभिरजनद्दीद्यानः साकं सूर्यमुषसं गातुमग्निम् ॥

Das weite Feld und die vielen leuchtenden Lichter erkennend, richtete er dann mit den Gefährten gemeinsam den Lauf. Indra, flammend, erzeugte mit den menschlichen Kräften Sonne und Morgenröte, den Pfad und Agni — den göttlichen Willen, der führt.

Mantra 16

अपश्चिदेष विभ्वो दमूनाः प्र सध्रीचीरसृजद्विश्वश्चन्द्राः । मध्वः पुनानाः कविभिः पवित्रैर्द्युभिर्हिन्वन्त्यक्तुभिर्धनुत्रीः ॥

Sogar die Wasser ließ dieser allumfassende Herr des Hauses (damūnā́) in geradem, vereintem Lauf hervorgehen und machte sie allenthalben leuchtend. Die Süße (mádhu) läuternd, von den Sehern durch ihre Siebe (pavítra) angetrieben, treiben sie bei Tagen und Nächten die Ströme voran, die Schutz gewähren.

Mantra 17

अनु कृष्णे वसुधिती जिहाते उभे सूर्यस्य मंहना यजत्रे । परि यत्ते महिमानं वृजध्यै सखाय इन्द्र काम्या ऋजिप्याः ॥

Hinterher lösen sich die zwei dunkeltragenden Fundamente und weichen auseinander—beide sind verehrungswürdig durch die freigebige Macht der Sonne. Und um ringsum Raum zu schaffen für deine große Größe, o Indra, drängen deine geradhin ziehenden Gefährten, nach dem Erwünschten verlangend, vor und bahnen den Weg.

Mantra 18

पतिर्भव वृत्रहन्त्सूनृतानां गिरां विश्वायुर्वृषभो वयोधाः । आ नो गहि सख्येभिः शिवेभिर्महान्महीभिरूतिभिः सरण्यन् ॥

Sei der Herr, o Vṛtra‑Schlächter, der wahr‑begeisterten Aussprüche (sūnṛtā́), der Worte, die das Leben weiten; der Stier, der unsere Kräfte des Gedeihens trägt. Komm zu uns mit heilsamen Freundschaften, mit großen, mächtigen Hilfen, o liebenswerter Führer zur Zuflucht.

Mantra 19

तमङ्गिरस्वन्नमसा सपर्यन्नव्यं कृणोमि सन्यसे पुराजाम् । द्रुहो वि याहि बहुला अदेवीः स्वश्च नो मघवन्त्सातये धाः ॥

Ihm, dem Angiras-Gleichen, bringe ich mit Verneigung und Verehrungsdienst ein neues Opfer dar – dem Uralten, Urgeborenen. Treibe die vielen feindlichen, nicht-göttlichen Mächte weit hinweg; und du, Freigebiger, setze in uns lichte Leichtigkeit und den Sieg zum Erreichen ein.

Mantra 20

मिहः पावकाः प्रतता अभूवन्त्स्वस्ति नः पिपृहि पारमासाम् । इन्द्र त्वं रथिरः पाहि नो रिषो मक्षूमक्षू कृणुहि गोजितो नः ॥

Die reinigenden Regen haben sich ausgebreitet; geleite uns heil zum ferneren Ufer dieser Bewegungen. Indra, du, stark in der Wagenkraft, behüte uns vor Schaden; schnell, immer wieder, mache uns zu Siegern über die Strahlen des Lichts.

Mantra 21

अदेदिष्ट वृत्रहा गोपतिर्गा अन्तः कृष्णाँ अरुषैर्धामभिर्गात् । प्र सूनृता दिशमान ऋतेन दुरश्च विश्वा अवृणोदप स्वाः ॥

Der Vṛtra-Schlächter, der Herr der lichtvollen Herden, hat die Kühe im Innern der Finsternis in Bewegung gesetzt – durch seine rötlichen Sitze der Macht. Er lässt die wahren Eingebungen hervortreten, die Richtungen nach dem Gesetz der Wahrheit messend; weit hat er alle Tore aufgetan, die die seinen waren.

Mantra 22

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

Zu unserem Heil rufen wir in diesem Kampf den freigebigen Indra an, den mannhaftesten im Gewinnen der Fülle. Hörend, gewaltig zu unserer Hilfe in den Zusammenstößen, erschlägt er die Vṛtras, der Sieger, der die Reichtümer sammelt.