Sukta 30

Mantra 1

इच्छन्ति त्वा सोम्यासः सखायः सुन्वन्ति सोमं दधति प्रयांसि । तितिक्षन्ते अभिशस्तिं जनानामिन्द्र त्वदा कश्चन हि प्रकेतः ॥

ਸੋਮ੍ਯ ਸਖੇ ਤੇਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪੀੜ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਹਮਲੇ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ-ਵਿਵੇਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ।

Mantra 2

न ते दूरे परमा चिद्रजांस्या तु प्र याहि हरिवो हरिभ्याम् । स्थिराय वृष्णे सवना कृतेमा युक्ता ग्रावाणः समिधाने अग्नौ ॥

ਹੇ ਹਰਿਵੋ (ਇੰਦਰ), ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਰਮ ਲੋਕ ਵੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ ਅੱਗੇ ਆ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਹਰੀ (ਤਾਮ੍ਰ-ਪੀਲੇ) ਅਸ਼ਵਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ। ਅਡੋਲ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਲਈ ਸੋਮ-ਸਵਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਜਿੱਥੇ ਅਗਨੀ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਸਮਿਧਾ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਗ੍ਰਾਵਾਣ (ਪੇਸ਼ਣ-ਪੱਥਰ) ਜੋਤੇ ਹੋਏ ਹਨ।

Mantra 3

इन्द्रः सुशिप्रो मघवा तरुत्रो महाव्रातस्तुविकूर्मिॠघावान् । यदुग्रो धा बाधितो मर्त्येषु क्व त्या ते वृषभ वीर्याणि ॥

ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰ ਇੰਦਰ—ਮਘਵਾ, ਤਰੁਤ੍ਰ (ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ), ਮਹਾਵ੍ਰਾਤ (ਵੱਡੀ ਫੌਜ) ਅਤੇ ਤੁਵਿਕੂਰਮੀ (ਮਹਾ ਲਹਿਰ) ਵਾਲਾ, ਋ਘਾਵਾਨ (ਸਿੱਧੀ ਚਾਲ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ) ਯੁਕਤ—ਜਦੋਂ ਉਗ੍ਰ ਤੂੰ ਮਰਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦਬਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿੱਸੇ, ਤਦ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ, ਤੇਰੇ ਉਹ ਵੀਰ੍ਯ (ਵੀਰ-ਪਰਾਕ੍ਰਮ) ਕਿੱਥੇ ਹਨ?

Mantra 4

त्वं हि ष्मा च्यावयन्नच्युतान्येको वृत्रा चरसि जिघ्नमानः । तव द्यावापृथिवी पर्वतासोऽनु व्रताय निमितेव तस्थुः ॥

ਤੂੰ ਹੀ ਅਚਲ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਬਲਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਦ੍ਯਾਵਾ-ਪ੍ਰਿਥਿਵੀ ਅਤੇ ਪਹਾੜ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਪ ਕੇ ਰੱਖੇ ਹੋਣ, ਤੇਰੇ ਵ੍ਰਤ (਋ਤ-ਨਿਯਮ) ਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਖੜੇ ਹਨ।

Mantra 5

उताभये पुरुहूत श्रवोभिरेको दृळ्हमवदो वृत्रहा सन् । इमे चिदिन्द्र रोदसी अपारे यत्संगृभ्णा मघवन्काशिरित्ते ॥

ਡਰ ਵਿਚ ਵੀ, ਹੇ ਪੁਰੁਹੂਤ (ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ), ਆਪਣੇ ਯਸ਼ਸਵੀ ਬਲਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਆਧਾਰ ਨੂੰ ਥਾਂਮਿਆ—ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਹਾ ਬਣ ਕੇ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਹ ਦੋ ਅਪਾਰ ਰੋਦਸੀ (ਦਿਆਉ-ਪ੍ਰਿਥਵੀ) ਵੀ, ਹੇ ਮਘਵਨ, ਜਦ ਤੂੰ ਕਰਮ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਕਿਰਣ ਵਿਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਇਕਠੇ ਬੱਝੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

Mantra 6

प्र सू त इन्द्र प्रवता हरिभ्यां प्र ते वज्रः प्रमृणन्नेतु शत्रून् । जहि प्रतीचो अनूचः पराचो विश्वं सत्यं कृणुहि विष्टमस्तु ॥

ਤਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਹਰਿਆਂ ਨਾਲ (ਭੂਰੇ/ਤਾਂਬੇ ਰੰਗ ਦੇ ਅਸ਼ਵ/ਸ਼ਕਤੀਆਂ) ਪ੍ਰਵਾਹਮਾਨ ਮਾਰਗ ਵਿਚ; ਤੇਰਾ ਵਜ੍ਰ ਨਿਕਲ ਕੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦੇਵੇ। ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਪਿੱਛੋਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਦੂਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ; ਸਾਰੇ ਅਸਤਿਤਵ ਨੂੰ ਸੱਚਾ ਕਰ—ਵਿਸ਼ਟਮ (ਯੋਗ ਨਿਵਾਸ/ਸਥਾਪਿਤ ਵਿਵਸਥਾ) ਕਾਇਮ ਹੋਵੇ।

Mantra 7

यस्मै धायुरदधा मर्त्यायाभक्तं चिद्भजते गेह्यं सः । भद्रा त इन्द्र सुमतिर्घृताची सहस्रदाना पुरुहूत रातिः ॥

ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮਰਤਿਆ ਲਈ ਪਾਲਣ-ਸ਼ਕਤੀ (ਧਾਯੁ) ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਨਾ-ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ ਵੰਡਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੇਹ੍ਯ (ਅੰਦਰਲੇ ਘਰ) ਦਾ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਸੁਮਤੀ ਸ਼ੁਭ ਹੈ—ਘ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਵਹਿੰਦੀ; ਹੇ ਪੁਰੁਹੂਤ, ਤੇਰੀ ਰਾਤਿ ਹਜ਼ਾਰ-ਦਾਨ ਹੈ।

Mantra 8

सहदानुं पुरुहूत क्षियन्तमहस्तमिन्द्र सं पिणक्कुणारुम् । अभि वृत्रं वर्धमानं पियारुमपादमिन्द्र तवसा जघन्थ ॥

ਹੇ ਪੁਰੁਹੂਤ ਇੰਦ੍ਰ! ਤੂੰ ਸਹਦਾਨੁ—ਕੂਣਾਰੁ, ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਹੱਥ-ਵਿਹੂਣਾ—ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ—ਫੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹਨੇਰਲਾ ਰੋਕ—ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਵਸਾ ਨਾਲ ਡਾਹ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਪੈਰ-ਵਿਹੂਣਾ ਸੀ, ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ।

Mantra 9

नि सामनामिषिरामिन्द्र भूमिं महीमपारां सदने ससत्थ । अस्तभ्नाद्द्यां वृषभो अन्तरिक्षमर्षन्त्वापस्त्वयेह प्रसूताः ॥

ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ! ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਅਪਾਰ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ—ਸਾਮਨਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ-ਸਦਨ ਵਿੱਚ—ਆਸਨ ਲਿਆ ਹੈ। ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਦ੍ਯੌ ਅਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਥੰਮ੍ਹਿਆ; ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਆਪਃ (ਜਲਧਾਰਾਵਾਂ) ਵਹਿਣ—ਜਾਗ੍ਰਤ ਊਰਜਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਾਂਗ—ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਕਰਮ ਵੱਲ।

Mantra 10

अलातृणो वल इन्द्र व्रजो गोः पुरा हन्तोर्भयमानो व्यार । सुगान्पथो अकृणोन्निरजे गाः प्रावन्वाणीः पुरुहूतं धमन्तीः ॥

ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ! ਵਲ—ਗੋ (ਕਿਰਣਾਂ) ਨੂੰ ਘੇਰਨ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਜ—ਟੁੱਟ ਗਿਆ; ਹੰਤਾ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਉਹ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਵਿਖਰ ਗਿਆ। ਤੂੰ ਸੁਗਮ ਰਾਹ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਬੰਧਨ ਵਿਚੋਂ ਚਾਨਣ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ; ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਾਣੀਆਂ—ਤਿੱਖੇ ਸਾਹਾਂ ਵਾਂਗ ਧਮਧਮਾਉਂਦੀਆਂ—ਪੁਰੁਹੂਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।

Mantra 11

एको द्वे वसुमती समीची इन्द्र आ पप्रौ पृथिवीमुत द्याम् । उतान्तरिक्षादभि नः समीक इषो रथीः सयुजः शूर वाजान् ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ! ਇਕੱਲਾ ਤੂੰ ਸਾਹਮਣੇ-ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਦੋ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਲੋਕਾਂ—ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਅਤੇ ਦ੍ਯੌ—ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਅਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ ਵੀ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ, ਸਾਡੇ ਮਿਲਾਪ-ਸਥਾਨ ਵੱਲ, ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਸ਼ੂਰ! ਰਥ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੇਰਕ ਇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਸਯੁਜ (ਇਕੱਠੇ ਜੁਤੀਆਂ) ਸ਼ਕਤੀਆਂ—ਵਿਜੈ-ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਬਲ ਦੇ ਵਾਜ—ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ।

Mantra 12

दिशः सूर्यो न मिनाति प्रदिष्टा दिवेदिवे हर्यश्वप्रसूताः । सं यदानळध्वन आदिदश्वैर्विमोचनं कृणुते तत्त्वस्य ॥

ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਨਿਯਤ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਰਿ-ਅਸ਼ਵਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਨਿਯਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਹ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਅਸ਼ਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਵਿਮੋਚਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਹੀ ਉਸ ਦਾ ਤੱਤ੍ਵ-ਵਿਧਾਨ ਹੈ: ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਢੀਲਾ ਕਰਕੇ ਗਤੀ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਨਾ।

Mantra 13

दिदृक्षन्त उषसो यामन्नक्तोर्विवस्वत्या महि चित्रमनीकम् । विश्वे जानन्ति महिना यदागादिन्द्रस्य कर्म सुकृता पुरूणि ॥

ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਰਾਤ ਦੇ ਯਾਮ ਵਿੱਚ, ਵਿਵਸਵਾਨ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰਮਈ ਮੁਖ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸਭ ਜਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ—ਇੰਦਰ ਦੇ ਅਨੇਕ ਸੁਕ੍ਰਿਤ ਕਰਮ, ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਵਿਜੈ-ਰੂਪ ਬਣੀਆਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ।

Mantra 14

महि ज्योतिर्निहितं वक्षणास्वामा पक्वं चरति बिभ्रती गौः । विश्वं स्वाद्म सम्भृतमुस्रियायां यत्सीमिन्द्रो अदधाद्भोजनाय ॥

ਵੱਡਾ ਜੋਤਿ ਸਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਹਿਤ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਕੱਚਾ ਅਤੇ ਪੱਕਾ—ਦੋਵੇਂ—ਢੋ ਕੇ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਮਿਠਾਸ ਇਕੱਠੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ—ਆਨੰਦਮਈ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਵਾਧੇ ਲਈ—ਉੱਥੇ ਟਿਕਾਇਆ ਹੈ।

Mantra 15

इन्द्र दृह्य यामकोशा अभूवन्यज्ञाय शिक्ष गृणते सखिभ्यः । दुर्मायवो दुरेवा मर्त्यासो निषङ्गिणो रिपवो हन्त्वासः ॥

ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ! ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹੋ; ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਢੱਕਣ/ਆਵਰਨ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਯਜ੍ਞ ਲਈ—ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਖਿਆਂ ਲਈ—ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਦੁਸ਼ਟ ਮਾਇਆ ਵਾਲੇ, ਕੁਮਾਰਗ ਦੇ ਮਰਤ੍ਯ ਹਨ—ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਵਿਰੋਧੀ, ਵਾਰ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤਤਪਰ ਦੁਸ਼ਮਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਮਲਾ ਤੋੜ ਦੇ ਅਤੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰ।

Mantra 16

सं घोषः शृण्वेऽवमैरमित्रैर्जही न्येष्वशनिं तपिष्ठाम् । वृश्चेमधस्ताद्वि रुजा सहस्व जहि रक्षो मघवन्रन्धयस्व ॥

ਹੇਠਲੇ ਵੈਰੀ ਬਲਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਠਦਾ ਘੋਸ਼ ਮੈਂ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਹਾਰ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਤਪਤ ਅਸ਼ਨੀ (ਵਜ੍ਰ) ਡਾਹ ਦੇ। ਹੇਠੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਤੋੜ ਦੇ; ਬਲ ਨਾਲ ਜਿੱਤ। ਹੇ ਮਘਵਨ, ਰਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਅਤੇ ਰੋਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ।

Mantra 17

उद्वृह रक्षः सहमूलमिन्द्र वृश्चा मध्यं प्रत्यग्रं शृणीहि । आ कीवतः सललूकं चकर्थ ब्रह्मद्विषे तपुषिं हेतिमस्य ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਰਕ੍ਸ਼ਸ ਨੂੰ ਜੜ੍ਹ ਸਮੇਤ ਉਖਾੜ ਦੇ; ਉਸ ਦਾ ਮੱਧ ਕੱਟ ਦੇ, ਉਸ ਦਾ ਅੱਗਲਾ ਭਾਗ ਛੇਦ ਦੇ। ਤੂੰ ਕੰਜੂਸ ਅਤੇ ਵਕ੍ਰ (ਕੂਟਿਲ) ਦਾ ਅੰਤ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮ-ਦ੍ਵੈਸ਼ੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਤੂੰ ਤਪਸ੍-ਤੇਜ ਨਾਲ ਦਹਕਦੀ ਹੇਤੀ—ਤਿੱਖੀ ਧਾਰ—ਉਸ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਈ ਘੜੀ ਹੈ।

Mantra 18

स्वस्तये वाजिभिश्च प्रणेतः सं यन्महीरिष आसत्सि पूर्वीः । रायो वन्तारो बृहतः स्यामास्मे अस्तु भग इन्द्र प्रजावान् ॥

ਸਾਡੀ ਸਵਸ੍ਤੀ ਲਈ, ਹੇ ਨੇਤਾ, ਜਿੱਤ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ (ਵਾਜੀ) ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਆਈਆਂ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰੇਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਜੋੜਿਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਦੇ ਧਾਰਕ ਬਣੀਏ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪ੍ਰਜਾਵਾਨ, ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਭਗ—ਤੇਰੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਹਿੱਸਾ—ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਵਾਧਾ ਨਿਰੰਤਰ ਹੋਵੇ।

Mantra 19

आ नो भर भगमिन्द्र द्युमन्तं नि ते देष्णस्य धीमहि प्ररेके । ऊर्व इव पप्रथे कामो अस्मे तमा पृण वसुपते वसूनाम् ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦਿਉਮੰਤ ਭਗ—ਪੂਰਨਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹਿੱਸਾ—ਲਿਆ। ਤੇਰੇ ਦਾਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਿਸਤਾਰ (ਪ੍ਰਰੇਕ) ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਧੀ (ਚੇਤਨਾ/ਵਿਚਾਰ) ਟਿਕਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਖੇਤ ਫੈਲਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨਤਾ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਵਿਸਤਰੇ; ਹੇ ਵਸੁਪਤੇ, ਵਸੂਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰ ਦੇ।

Mantra 20

इमं कामं मन्दया गोभिरश्वैश्चन्द्रवता राधसा पप्रथश्च । स्वर्यवो मतिभिस्तुभ्यं विप्रा इन्द्राय वाहः कुशिकासो अक्रन् ॥

ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਾਂ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਵਿਸਤਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਧਸ (ਸਮ੍ਰਿੱਧਿ) ਨਾਲ—ਇਸ ਸਾਡੇ ਕਾਮ (ਇੱਛਾ) ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ। ਸੂਰ੍ਯ-ਲੋਕ ਦੇ ਅਭਿਲਾਸ਼ੀ ਵਿਪ੍ਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮਤੀਆਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਾਹਕ-ਪਥ, ਵਾਹਨ ਘੜਿਆ ਹੈ—ਇੰਦਰ ਲਈ—ਇਹ ਕੁਸ਼ਿਕਾਂ ਨੇ।

Mantra 21

आ नो गोत्रा दर्दृहि गोपते गाः समस्मभ्यं सनयो यन्तु वाजाः । दिवक्षा असि वृषभ सत्यशुष्मोऽस्मभ्यं सु मघवन्बोधि गोदाः ॥

ਹੇ ਗੋਪਤੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਗੋਤ੍ਰਾਂ (ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਵਾੜੇ) ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਖੋਲ੍ਹ; ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੇ ਲਾਭ (ਵਾਜ) ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਉਣ। ਹੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ, ਤੂੰ ਦਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਣ ਵਾਲਾ, ਸਤ੍ਯਸ਼ੁਸ਼ਮ—ਸੱਚੇ ਬਲ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਮਘਵਨ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਜਾਗ—ਗੋਦਾ, ਗਿਆਨ-ਕਿਰਨਾਂ ਦਾ ਦਾਤਾ ਬਣ।

Mantra 22

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

ਸ਼ੁਭ ਭਾਗ ਲਈ ਅਸੀਂ ਮਘਵਾਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ—ਇਸ ਭਰੇ (ਯੁੱਧ) ਵਿੱਚ, ਵਾਜਸਾਤੌ (ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ-ਵਿਜੈ) ਵਿੱਚ, ਨ੍ਰਿਤਮ—ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਖ-ਬਲਵਾਨ। ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਸਮਤ੍ਸੁ (ਟਕਰਾਵਾਂ) ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਉਗ੍ਰ ਬਣ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਣਿ (ਰੋਕਣ ਵਾਲਿਆਂ) ਨੂੰ ਘਾਤ ਕਰਦਾ—ਧਨਾਂ ਦਾ ਸੰਜਿਤ, ਜੇਤੂ, ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।