Sukta 7

Mantra 1

सखायः सं वः सम्यञ्चमिषं स्तोमं चाग्नये । वर्षिष्ठाय क्षितीनामूर्जो नप्त्रे सहस्वते ॥

สหายทั้งหลายเอ๋ย จงมารวมกันเถิด จงนำแรงผลักที่มุ่งตรง (iṣ) และบทสรรเสริญ (stoma) ไปสู่อัคนี (Agni)—ผู้ทรงฤทธิ์ยิ่งในหมู่ผู้พำนัก, ผู้สืบสายแห่งพลังอุดม (ūrj), ผู้ทรงเดชานุภาพ

Mantra 2

कुत्रा चिद्यस्य समृतौ रण्वा नरो नृषदने । अर्हन्तश्चिद्यमिन्धते संजनयन्ति जन्तवः ॥

แท้จริงแล้ว ท่านผู้นั้นอยู่ ณ ที่ใด—เมื่อถึงการมาบรรจบ (samṛti) ของท่าน มนุษย์ทั้งหลายย่อมรื่นรมย์ ณ ที่นั่งแห่งมนุษย์ (nṛṣadana)? แม้ผู้ควรบูชายังจุดท่านให้ลุก; สรรพชีวิตทั้งหลายก็ก่อกำเนิดท่านให้ปรากฏแจ้ง

Mantra 3

सं यदिषो वनामहे सं हव्या मानुषाणाम् । उत द्युम्नस्य शवस ऋतस्य रश्मिमा ददे ॥

เมื่อเรารวบรวมแรงผลักดันแห่งความเพิ่มพูน และรวบรวมเครื่องบูชาของมนุษย์ (havyā) ด้วยแล้ว เขาด้วยพลังอันสว่างไสว ย่อมวางไว้ภายในเรา ซึ่งรัศมีแห่ง ṛta (สัจจะ-ระเบียบ) — เส้นด้ายอันตรงแห่งระเบียบความจริง

Mantra 4

स स्मा कृणोति केतुमा नक्तं चिद्दूर आ सते । पावको यद्वनस्पतीन्प्र स्मा मिनात्यजरः ॥

เขาย่อมสร้างเครื่องหมายแห่งแสง แม้ในราตรีก็ยังเห็นได้จากไกล; ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ ผู้ไม่รู้ชรา เมื่อเขารุกหน้าและผ่าเปิดเหล่าเจ้าแห่งพงไพร (ต้นไม้) ก็ปลดปล่อยเปลวเพลิงที่ซ่อนเร้นออกมา

Mantra 5

अव स्म यस्य वेषणे स्वेदं पथिषु जुह्वति । अभीमह स्वजेन्यं भूमा पृष्ठेव रुरुहुः ॥

ลงสู่เบื้องล่าง (สู่หนทางอันมีร่างกาย) — เพื่อผู้นั้นผู้ซึ่งแรงขับเคลื่อนของเขาหลั่งเหงื่อร้อนลงบนทางทั้งหลาย — เรามุ่งเข้าหาพลังผู้ชนะตนเอง; แล้วธรรมชาติแห่งแผ่นดินอันกว้างใหญ่ก็ผุดขึ้นดุจแผ่นหลังรองรับภาระ ทำให้เหมาะแก่การเดินทาง

Mantra 6

यं मर्त्यः पुरुस्पृहं विदद्विश्वस्य धायसे । प्र स्वादनं पितूनामस्ततातिं चिदायवे ॥

เมื่อมนุษย์ผู้ต้องตายได้พบพระองค์—ผู้เป็นที่ปรารถนายิ่ง—ว่าเป็นผู้สถาปนาสรรพสิ่ง พระองค์ย่อมนำความหวานแห่งเครื่องหล่อเลี้ยงทั้งหลายออกมาให้แก่ผู้แสวงหา แม้ความอุดมอันแผ่กว้างของเรือนรัฐก็ยังประทาน

Mantra 7

स हि ष्मा धन्वाक्षितं दाता न दात्या पशुः । हिरिश्मश्रुः शुचिदन्नृभुरनिभृष्टतविषिः ॥

แท้จริงพระองค์ประทานทุ่งกว้างอันไม่ร่อยหรอ; ดุจผู้ให้ พระองค์แจกจ่ายพลังชีวิตทั้งหลาย. เคราทอง ฟันผ่อง ผู้ช่างสรรค์ผู้ชำนาญ—ฤทธานุภาพของพระองค์ไม่อาจทำให้ทื่อได้

Mantra 8

शुचिः ष्म यस्मा अत्रिवत्प्र स्वधितीव रीयते । सुषूरसूत माता क्राणा यदानशे भगम् ॥

พระองค์บริสุทธิ์แท้: สำหรับผู้นั้น—ดุจที่ทรงมีต่ออัตริ (Atri)—พระองค์พุ่งออกไปดั่งขวานที่ลับคมดีแล้ว. ครั้นนั้นมารดาผู้ให้ผลดกย่อมให้กำเนิด พลางเพิ่มพูนกำลัง เมื่อเธอบรรลุส่วนแห่งความรื่นรมย์และสิริมงคล (bhaga)

Mantra 9

आ यस्ते सर्पिरासुतेऽग्ने शमस्ति धायसे । ऐषु द्युम्नमुत श्रव आ चित्तं मर्त्येषु धाः ॥

ผู้ใดหลั่งความมั่งคั่งอันใสกระจ่างคือเนยใส (sarpir) แด่ท่าน โอ อัคนี (Agni)—ในพลังแห่งการสถาปนา (dhāyase) ของท่านย่อมมีความสงบ (śam). ขอท่านจงวางไว้ท่ามกลางปุถุชนเหล่านี้ซึ่งเป็นมรรตยะ: ความรุ่งเรืองสว่างไสว (dyumna), ทั้งเกียรติยศแห่งการได้ยินอันดลใจ (śravas), และจิตที่ตื่นรู้ (citta).

Mantra 10

इति चिन्मन्युमध्रिजस्त्वादातमा पशुं ददे । आदग्ने अपृणतोऽत्रिः सासह्याद्दस्यूनिषः सासह्यान्नॄन् ॥

ดังนี้ แม้ผู้ที่ยังไม่ถูกจุดไฟ (หรือผู้ที่ไร้ระเบียบ) ก็ละทิ้งความพิโรธของตน และถวายพลังชีวิต (paśu) ที่ได้มาด้วยท่าน. แล้ว ณ ที่นั้น โอ อัคนี อาตริ (Atri)—ผู้ให้ไม่รู้สิ้น—จักปราบดาสยุ (dasyu) ให้ราบคาบ: เขาจักชนะ “แรงผลักแห่งความเพิ่มพูน” (niṣaḥ) และจักชนะ “นรชนแท้” (nṝn) คือพลังวิญญาณอันเข้มแข็ง.