Sukta 7

Mantra 1

सखायः सं वः सम्यञ्चमिषं स्तोमं चाग्नये । वर्षिष्ठाय क्षितीनामूर्जो नप्त्रे सहस्वते ॥

సఖులారా, మీ సమ్యక్‌గా దిశానిర్దేశిత ప్రేరణ (ఇష్) మరియు స్తోమాన్ని అగ్నికోసం సమీకరించండి—క్షితులలో (లోక/నివాసులలో) అత్యంత బలవంతుడు, ఊర్జ యొక్క నప్త్రుడు (సంతానం), సహస్వాన్ (పరాక్రమశాలి).

Mantra 2

कुत्रा चिद्यस्य समृतौ रण्वा नरो नृषदने । अर्हन्तश्चिद्यमिन्धते संजनयन्ति जन्तवः ॥

ఎక్కడ ఉన్నాడు ఆయన—ఆయన సమాగమంలో నరులు నృషదనంలో (మానవ-ఆసనం) ఆనందిస్తారు? అర్హంతులైనవారూ ఆయనను ప్రజ్వలింపజేస్తారు; జంతువులు ఆయనను ప్రకటనకు జన్మింపజేస్తాయి.

Mantra 3

सं यदिषो वनामहे सं हव्या मानुषाणाम् । उत द्युम्नस्य शवस ऋतस्य रश्मिमा ददे ॥

మేము వృద్ధి ప్రేరణలను సమీకరించి, మనుష్యుల హవ్యాలను కూడా సమర్పించినప్పుడు—అతడు (అగ్ని) ద్యుమ్న-శవస్ అనే ప్రకాశబలంతో మనలో ṛta యొక్క రశ్మిని, సత్య-వ్యవస్థ యొక్క నేరుసూత్రాన్ని, స్థాపిస్తాడు.

Mantra 4

स स्मा कृणोति केतुमा नक्तं चिद्दूर आ सते । पावको यद्वनस्पतीन्प्र स्मा मिनात्यजरः ॥

అతడు నిజంగా రాత్రిలోనూ కేతు—ప్రకాశచిహ్నం—సృష్టిస్తాడు; అది దూరం నుంచీ కనిపిస్తుంది. పావకుడు, అజరుడు, ముందుకు సాగి వనస్పతులను—అరణ్యాధిపతులను—చీల్చి తెరిచినప్పుడు, దాగి ఉన్న జ్వాలను విడుదల చేస్తాడు.

Mantra 5

अव स्म यस्य वेषणे स्वेदं पथिषु जुह्वति । अभीमह स्वजेन्यं भूमा पृष्ठेव रुरुहुः ॥

యావనిది వేషణ—ప్రేరిత దౌడు—మార్గాలపై స్వేదంలా ఉష్ణాన్ని చల్లుతుందో, అతనికోసం మేము క్రిందకు (దేహధారిత మార్గాలలో) అభిముఖమై, స్వజేన్య—స్వవిజయి—శక్తి వైపు బలంగా దూసుకుపోతాము; విస్తారమైన భూమి భారానికి క్రింద పিঠిలా పైకి లేచి నిలుస్తుంది, ప్రయాణయోగ్యంగా మారుతూ.

Mantra 6

यं मर्त्यः पुरुस्पृहं विदद्विश्वस्य धायसे । प्र स्वादनं पितूनामस्ततातिं चिदायवे ॥

ఎవరిని మర్త్యుడు (మనిషి) సమస్తాన్ని ధారించువాడిగా—అత్యంత ఆకాంక్షితుడిగా—తెలుసుకొనునో, అతడు అన్వేషకునికై పోషణల (పితూనాం) మాధుర్యాన్ని ముందుకు తెచ్చి, గృహస్థితి యొక్క విస్తారమైన సమృద్ధినీ ప్రసాదించును.

Mantra 7

स हि ष्मा धन्वाक्षितं दाता न दात्या पशुः । हिरिश्मश्रुः शुचिदन्नृभुरनिभृष्टतविषिः ॥

అతడు నిజముగా ధన్వా (విస్తారమైన ప్రదేశం) ను అక్షయంగా దానమిచ్చును; దాతవలె పశు (జీవశక్తులు) నూ ప్రసాదించును. హిరి-శ్మశ్రువు (సువర్ణదాడి), శుచి-దంతుడు, ఋభు (నిపుణ శిల్పి)—అతని తేజస్సు ఎప్పుడూ మందగదు.

Mantra 8

शुचिः ष्म यस्मा अत्रिवत्प्र स्वधितीव रीयते । सुषूरसूत माता क्राणा यदानशे भगम् ॥

శుచి (పవిత్రుడు) అతడే; అతనికై—అత్రివలె—అతడు ‘ప్ర స్వధితీవ’ (బాగా పదును పెట్టిన గొడ్డలివలె) వేగంగా ప్రవహించును. అప్పుడు మాత, ‘సుషూరసూత’ (ఫలవంతమైన జనని), బలంలో పెరుగుతూ, ‘భగ’ (ఆనంద-భాగ్యము) ను పొందినప్పుడు ప్రసవించును.

Mantra 9

आ यस्ते सर्पिरासुतेऽग्ने शमस्ति धायसे । ऐषु द्युम्नमुत श्रव आ चित्तं मर्त्येषु धाः ॥

నీ కొరకు, ఓ అగ్నీ, ఘృతసమృద్ధిని పోసేవానికి—నీ ధారణశక్తికి శాంతి ఉంది. కాబట్టి ఈ మర్త్యులలో ప్రకాశమయ ద్యుమ్నాన్ని, ప్రేరిత శ్రవాన్ని, మరియు జాగృత చిత్తాన్ని స్థాపించు.

Mantra 10

इति चिन्मन्युमध्रिजस्त्वादातमा पशुं ददे । आदग्ने अपृणतोऽत्रिः सासह्याद्दस्यूनिषः सासह्यान्नॄन् ॥

ఇలా, ప్రజ్వలించని (లేదా అవ్యవస్థిత) వాడుకూడా తన కోపాన్ని విడిచి, నీ ద్వారా పొందిన పశు-బలాన్ని (జీవనశక్తిని) అర్పిస్తాడు. అప్పుడు, ఓ అగ్నీ, దానంలో అచ్యుతుడైన అత్రి దస్యువులను జయిస్తాడు; వృద్ధి ప్రేరణలను జయిస్తాడు; సత్య నరులను (దృఢ ఆత్మబలాలను) జయిస్తాడు.