Sukta 7

Mantra 1

सखायः सं वः सम्यञ्चमिषं स्तोमं चाग्नये । वर्षिष्ठाय क्षितीनामूर्जो नप्त्रे सहस्वते ॥

ಓ ಸಖಿಗಳೇ, ನಿಮ್ಮ ಸಮ್ಯಕ್ ದಿಶಿತ ಇಷ್ (ಪ್ರೇರಣೆ/ಪೋಷಕ ಬಲ) ಮತ್ತು ಸ್ತೋಮ (ಸ್ತುತಿ)ವನ್ನು ಅಗ್ನಿಗಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿರಿ—ಕ್ಷಿತೀನಾಂ (ವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ) ವರಿಷ್ಠನಾದ, ಊರ್ಜೋ ನಪ್ತೃ (ಊರ್ಜೆಯ ಪುತ್ರ), ಸಹಸ್ವಾನ್, ಮಹಾಬಲಿಯಿಗಾಗಿ.

Mantra 2

कुत्रा चिद्यस्य समृतौ रण्वा नरो नृषदने । अर्हन्तश्चिद्यमिन्धते संजनयन्ति जन्तवः ॥

ಎಲ್ಲಿ ಇದೆ ಆವನು—ಯಾವನ ಸಮೃತೌ (ಸಮಾಗಮದಲ್ಲಿ) ನರರು ನೃಸದನೆ (ಮಾನವ-ಆಸನ/ನಿವಾಸಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ) ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ? ಅರ್ಹಂತರೂ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಾರೆ; ಜಂತುಗಳು ಅವನನ್ನು ಪ್ರಕಟನೆಗೆ ಜನ್ಮಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 3

सं यदिषो वनामहे सं हव्या मानुषाणाम् । उत द्युम्नस्य शवस ऋतस्य रश्मिमा ददे ॥

ನಾವು ವೃದ್ಧಿಯ ಪ್ರೇರಣೆಗಳನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿಸಿ, ಮಾನವರ ಹವ್ಯಗಳನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಿಸುವಾಗ, ಅವನು ದ್ಯುಮ್ನಸ್ವರೂಪ ಶವಸಿನ ಬಲದಿಂದ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಋತದ ರಶ್ಮಿಯನ್ನು—ಸತ್ಯ-ಕ್ರಮದ ನೇರ ತಂತುವನ್ನು—ನಿರ್ಮಿಸಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 4

स स्मा कृणोति केतुमा नक्तं चिद्दूर आ सते । पावको यद्वनस्पतीन्प्र स्मा मिनात्यजरः ॥

ಅವನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಪ್ರಕಾಶದ ಕೇತುವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ—ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿಯೂ—ಅದು ದೂರದಿಂದಲೂ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಪಾವಕನಾದ ಅಜರನು, ವನಸ್ಪತಿಗಳನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒತ್ತಿ ಭೇದಿಸುವಾಗ, ಅಡಗಿದ್ದ ಜ್ವಾಲಾತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 5

अव स्म यस्य वेषणे स्वेदं पथिषु जुह्वति । अभीमह स्वजेन्यं भूमा पृष्ठेव रुरुहुः ॥

ಕೆಳಗೆ—ದೇಹಧಾರಿತ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ—ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ವೇದ-ಉಷ್ಣವನ್ನು ಸುರಿಸುವ ಅವನ ಮುಂದೂಡುವಿಕೆಗೆ, ನಾವು ಸ್ವಜೇನ್ಯ, ಸ್ವವಿಜಯಿ ಶಕ್ತಿಯ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸುತ್ತೇವೆ; ಮತ್ತು ವಿಶಾಲ ಭೂಮಿ ಭಾರದ ಕೆಳಗೆ ಬೆನ್ನಿನಂತೆ ಏಳುತ್ತದೆ—ಯಾತ್ರೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ.

Mantra 6

यं मर्त्यः पुरुस्पृहं विदद्विश्वस्य धायसे । प्र स्वादनं पितूनामस्ततातिं चिदायवे ॥

ಯಾವನನ್ನು ಮರಣಶೀಲನು—ಬಹು-ಆಕಾಂಕ್ಷಿತನಾಗಿ—ಸರ್ವದ ಧಾರಕ-ಸ್ಥಾಪಕನಾಗಿ ಅರಿಯುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಯಾಚಕನಿಗಾಗಿ ಪೋಷಣಗಳ ಸಿಹಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ಗೃಹಸ್ಥಿತಿಯ ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 7

स हि ष्मा धन्वाक्षितं दाता न दात्या पशुः । हिरिश्मश्रुः शुचिदन्नृभुरनिभृष्टतविषिः ॥

ಏಕೆಂದರೆ ಅವನೇ ನಿಜವಾಗಿ ಅಕ್ಷಯವಾದ ವಿಶಾಲ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ನೀಡುವವನು; ದಾತನಂತೆ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡುವವನು. ಸುವರ್ಣ-ದಾಡಿಯವನು, ಶುದ್ಧ-ದಂತವನು, ಕುಶಲ ಶಿಲ್ಪಿ—ಅವನ ತೇಜಸ್ಸು ಎಂದಿಗೂ ಕುಂದುಕೊಳ್ಳದು.

Mantra 8

शुचिः ष्म यस्मा अत्रिवत्प्र स्वधितीव रीयते । सुषूरसूत माता क्राणा यदानशे भगम् ॥

ಶುದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಅವನು; ಯಾರಿಗಾಗಿ—ಅತ್ರಿಯಂತೆ—ಅವನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೀಕ್ಷ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಕೊಡಲಿಯಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಾನೋ. ಆಗ ಫಲದಾಯಕ ಮಾತೆ, ಬಲದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತ, ಪ್ರಸವಿಸುತ್ತದೆ—ಆನಂದ ಮತ್ತು ಸೌಭಾಗ್ಯದ ಪಾಲನ್ನು ಪಡೆದಾಗ.

Mantra 9

आ यस्ते सर्पिरासुतेऽग्ने शमस्ति धायसे । ऐषु द्युम्नमुत श्रव आ चित्तं मर्त्येषु धाः ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ಯಾರು ನಿನಗಾಗಿ ಘೃತಮಯ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ—ನಿನ್ನ ಸ್ಥಾಪಕ ಶಕ್ತಿ (ಧಾಯಸೇ)ಗಾಗಿ ಶಾಂತಿ ಇದೆ. ಈ ಮર્ત್ಯರೊಳಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ದ್ಯುಮ್ನವನ್ನೂ, ಪ್ರೇರಿತ ಶ್ರವಣವನ್ನೂ, ಜಾಗೃತ ಚಿತ್ತವನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸು.

Mantra 10

इति चिन्मन्युमध्रिजस्त्वादातमा पशुं ददे । आदग्ने अपृणतोऽत्रिः सासह्याद्दस्यूनिषः सासह्यान्नॄन् ॥

ಹೀಗೆ ಅಪ್ರಜ್ವಲಿತ (ಅಥವಾ ಅವ್ಯವಸ್ಥಿತ)ನೂ ಸಹ ತನ್ನ ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಮೂಲಕ ಪಡೆದ ಪಶು-ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಗ, ಓ ಅಗ್ನೇ, ದಾನದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಯುತನಾದ ಅತ್ರಿ ದಸ್ಯುಗಳನ್ನು ಮಣಿಸುತ್ತಾನೆ; ವೃದ್ಧಿಯ ನಿಷಃ (ಪ್ರೇರಣೆಗಳು)ಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾನೆ; ಸತ್ಯ ಪುರುಷರನ್ನು (ದೃಢ ಆತ್ಮಬಲಗಳನ್ನು) ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.