Sukta 7

Mantra 1

प्र य आरुः शितिपृष्ठस्य धासेरा मातरा विविशुः सप्त वाणीः । परिक्षिता पितरा सं चरेते प्र सर्स्राते दीर्घमायुः प्रयक्षे ॥

พลังแห่งวาจาทั้งเจ็ดลุกขึ้นไปข้างหน้า เข้าสู่มารดาทั้งสองของผู้มีหลังอันสว่างไสว บิดาทั้งสองผู้โอบล้อมเคลื่อนไปพร้อมกัน; ในยัญพิธีที่ก้าวหน้าแห่งอาตมัน เขาทั้งสองแผ่ขยายอายุอันยืนยาว ให้ยัญนั้นปรากฏเด่นชัด

Mantra 2

दिवक्षसो धेनवो वृष्णो अश्वा देवीरा तस्थौ मधुमद्वहन्तीः । ऋतस्य त्वा सदसि क्षेमयन्तं पर्येका चरति वर्तनिं गौः ॥

โคนมศักดิ์สิทธิ์แห่งสวรรค์ และม้าแห่งพญาวัวผู้กำยำ ยืนพร้อมในฐานะเทวีผู้ขนพาความหวานชื่น ในที่ประทับแห่ง Ṛta ท่านคือผู้ก่อให้เกิดความเกษมและสันติ; รอบท่าน โคเพียงหนึ่งเดียวเคลื่อนไปตามรอยทาง—เวียนไปดังรัศมีแห่งญาณที่ตามครรลองอันเที่ยงแท้

Mantra 3

आ सीमरोहत्सुयमा भवन्तीः पतिश्चिकित्वान्रयिविद्रयीणाम् । प्र नीलपृष्ठो अतसस्य धासेस्ता अवासयत्पुरुधप्रतीकः ॥

พวกนางได้ขึ้นไปแล้ว กลายเป็นผู้ได้รับการนำทางอันดี; ส่วนเจ้า—ผู้รู้แจ้ง ผู้ตระหนัก ผู้ค้นพบความอุดม—นำหน้าไป ผู้มีหลังมืดแห่งสสารที่ถักทอได้จัดให้พวกนางเข้าประจำที่; ผู้มีรูปอันหลากหลายผู้นั้นจัดระเบียบพลังทั้งหลายเพื่อการงานแห่งยัญภายใน

Mantra 4

महि त्वाष्ट्रमूर्जयन्तीरजुर्यं स्तभूयमानं वहतो वहन्ति । व्यङ्गेभिर्दिद्युतानः सधस्थ एकामिव रोदसी आ विवेश ॥

ยิ่งใหญ่นักคือพลังผู้ปั้นแต่งที่หล่อเลี้ยงกำลังให้แก่ท่าน—โอ้ผู้กำเนิดจากทวาษฏฤ (Tvāṣṭra); พลังเหล่านั้นแบกพาท่าน ผู้ไม่คลาดเคลื่อน ให้ตั้งมั่นถูกค้ำจุนดุจผู้หาบหามแบกภาระของตน. ท่านส่องประกายดุจสายฟ้าผ่านอวัยวะทั้งหลาย แล้วเสด็จเข้าสู่ที่ประทับร่วม (sadhástha); ประหนึ่งว่าด้วยอ้อมกอดแห่งแสงเดียว ท่านทำให้ฟ้ากับดิน (rodasī) เป็นหนึ่งแล้วจึงเข้าไป.

Mantra 5

जानन्ति वृष्णो अरुषस्य शेवमुत ब्रध्नस्य शासने रणन्ति । दिवोरुचः सुरुचो रोचमाना इळा येषां गण्या माहिना गीः ॥

เขาทั้งหลายรู้คุณอันเป็นมงคลของผู้แดงผู้ทรงพลัง และก้องกังวานอยู่ในอำนาจปกครองของผู้สว่างไสว. เหล่ารัศมีแห่งสวรรค์—ผู้ส่องด้วยแสงอันชอบธรรม—ยิ่งเพิ่มพูนความสว่างของตน; ในหมู่เขานั้น วาจาศักดิ์สิทธิ์ (gīḥ) กลายเป็นสิ่งควรแก่การอัญเชิญด้วยความยิ่งใหญ่ และเครื่องบูชาภายใน (iḷā) ก็ถูกปลุกให้ตื่น.

Mantra 6

उतो पितृभ्यां प्रविदानु घोषं महो महद्भ्यामनयन्त शूषम् । उक्षा ह यत्र परि धानमक्तोरनु स्वं धाम जरितुर्ववक्ष ॥

และต่อบิดามารดาทั้งสอง เขาทั้งหลายได้ค้นพบเสียงร้องนั้น และนำพละกำลังจากผู้ยิ่งใหญ่ไปสู่ผู้ยิ่งใหญ่. แท้จริงแล้วกระทิง—ณ ที่ซึ่งเขาโอบล้อมอาภรณ์แห่งราตรี—ได้พาผู้ขับสรรเสริญไปสู่เคหะของตนเอง สู่ฐานะอันเป็นของตน.

Mantra 7

अध्वर्युभिः पञ्चभिः सप्त विप्राः प्रियं रक्षन्ते निहितं पदं वेः । प्राञ्चो मदन्त्युक्षणो अजुर्या देवा देवानामनु हि व्रता गुः ॥

ด้วยอัธวรรยุ (Adhvaryu) ห้าท่าน เหล่าวิประ (vipra) เจ็ดท่านพิทักษ์ “รอยก้าว” อันเป็นที่รัก ซึ่งถูกวางซ่อนไว้ของนก (veḥ) เมื่อหันหน้าไปข้างหน้า เหล่าวัวผู้ไม่ชราก็เริงร่า—เป็นเทพผู้ดำเนินตามกฎศักดิ์สิทธิ์ (vrata) ของเหล่าเทพทั้งหลาย

Mantra 8

दैव्या होतारा प्रथमा न्यृञ्जे सप्त पृक्षासः स्वधया मदन्ति । ऋतं शंसन्त ऋतमित्त आहुरनु व्रतं व्रतपा दीध्यानाः ॥

โหตาร (Hotar) ผู้เป็นทิพย์ทั้งสองประทับนั่งก่อนเป็นปฐม; พลังหล่อเลี้ยงทั้งเจ็ดเริงร่าในสวธา (svadhā) ของตน. เขาทั้งหลายประกาศ ṛta และกล่าวว่า ṛta เท่านั้น; เป็นผู้พิทักษ์กฎ (vrata) ผู้รักษาปฏิญาณ (vratapa) ลุกโชติช่วงด้วยความคิดตามทางแห่งคำสัตย์

Mantra 9

वृषायन्ते महे अत्याय पूर्वीर्वृष्णे चित्राय रश्मयः सुयामाः । देव होतर्मन्द्रतरश्चिकित्वान्महो देवान्रोदसी एह वक्षि ॥

รัศมีดึกดำบรรพ์พุ่งพล่านอย่างทรงพลังเพื่อ “เบื้องไกลอันยิ่งใหญ่” เพื่อวัวผู้รุ่งเรืองหลากรูป—ผู้ดำเนินไปในวิถีอันถูกต้อง ด้วยทางอันเป็นมงคล. โอ โหตาร (Hotar) ผู้เป็นทิพย์ ผู้ชื่นบานยิ่งและรู้แจ้ง จงนำเทพผู้ยิ่งใหญ่—ฟ้าและแผ่นดิน—มาสู่การประกอบพิธีนี้ ณ ที่นี้

Mantra 10

पृक्षप्रयजो द्रविणः सुवाचः सुकेतव उषसो रेवदूषुः । उतो चिदग्ने महिना पृथिव्याः कृतं चिदेनः सं महे दशस्य ॥

ผู้ถวายเครื่องบูชาที่เกื้อหนุนกำลัง อุดมด้วยทรัพย์และถ้อยคำงาม—เหล่าพลังแห่งอรุณ (Uṣas) ผู้มีปัญญาแจ่มชัดได้ส่องประกายด้วยความอุดม. แม้ความผิดที่ได้กระทำแล้ว โอ อัคนี (Agni) ด้วยความยิ่งใหญ่แห่งแผ่นดิน (Pṛthivī) เราขอประสานให้กลมกลืน และให้เป็นปัจจัยแห่งความสำเร็จอันยิ่งยวด.

Mantra 11

इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध । स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे ॥

โอ อัคนี (Agni) จงบันดาลแก่ผู้วิงวอนให้ได้อิฬา (Iḷā) อันอุดมด้วยกิจอันมาก และให้ได้ชัยชนะอันยืนยาวในการได้มาซึ่ง ‘โค/รัศมี’ (go). ขอให้เรามีบุตร มีทายาทผู้มีกำลังแห่งชัยชนะ; โอ อัคนี ขอสิ่งนั้นจงเป็นสุมัติ (sumati) คือความกรุณาอันดีของท่านแก่เรา.