Sukta 8

Mantra 1

अञ्जन्ति त्वामध्वरे देवयन्तो वनस्पते मधुना दैव्येन । यदूर्ध्वस्तिष्ठा द्रविणेह धत्ताद्यद्वा क्षयो मातुरस्या उपस्थे ॥

ในพิธีบูชา เหล่าผู้ใฝ่เทพเจ้าเจิมท่าน—โอ เจ้าแห่งพฤกษา (Vanaspati)—ด้วยน้ำผึ้งทิพย์ (madhu). เมื่อท่านตั้งตรงชูขึ้น จงวางทรัพย์ภายในไว้ ณ ที่นี้; หรือเมื่อท่านมีที่พำนักในตักของมารดานี้ (แผ่นดิน) ก็จงสถาปนาผลได้ให้มั่นคงเช่นกัน.

Mantra 2

समिद्धस्य श्रयमाणः पुरस्ताद्ब्रह्म वन्वानो अजरं सुवीरम् । आरे अस्मदमतिं बाधमान उच्छ्रयस्व महते सौभगाय ॥

เอนกายเข้าหาไฟที่ถูกจุดแล้ว เบื้องหน้าเถิด; ด้วยพรหมัน (brahman) คือวาจาศักดิ์สิทธิ์ จงพิชิตพลังอันไม่เสื่อมและกล้าหาญ; จงขับไล่ความคดเคี้ยวแห่งใจให้ไกลจากเรา; จงผุดสูงขึ้นเพื่อศุภมงคลอันยิ่งใหญ่.

Mantra 3

उच्छ्रयस्व वनस्पते वर्ष्मन्पृथिव्या अधि । सुमिती मीयमानो वर्चो धा यज्ञवाहसे ॥

จงผุดสูงขึ้นเถิด โอ้เจ้าแห่งพฤกษา วนัสปติ (vanaspati) บนยอดสูงแห่งแผ่นดิน; เมื่อถูกกำหนดวัดด้วยความกลมกลืนอันดีแล้ว จงสถาปนารัศมีไว้แก่ผู้แบกพายัญ (yajñavāhase).

Mantra 4

युवा सुवासाः परिवीत आगात्स उ श्रेयान्भवति जायमानः । तं धीरासः कवय उन्नयन्ति स्वाध्यो मनसा देवयन्तः ॥

เขาเยาว์วัย นุ่งห่มงาม และถูกโอบล้อมด้วยรัศมีของตนเองแล้วจึงมา; แม้ขณะกำเนิด เขาก็ยิ่งประเสริฐขึ้น. เหล่าฤษีผู้มั่นคง กวีทั้งหลาย ยกเขาขึ้นสูง—ด้วยใจที่ฝึกตน—ผู้มุ่งสู่เทพ.

Mantra 5

जातो जायते सुदिनत्वे अह्नां समर्य आ विदथे वर्धमानः । पुनन्ति धीरा अपसो मनीषा देवया विप्र उदियर्ति वाचम् ॥

ผู้บังเกิดแล้ว ย่อมบังเกิดอีกในความเป็น “วันอันงาม” แห่งบรรดาวันทั้งหลาย เติบโตขึ้นในความเคลื่อนไหวร่วมกัน ในสภาชุมนุม (vidatha). เหล่าผู้มั่นคงผู้รู้ ย่อมชำระกิจการทั้งหลาย (apasaḥ) ด้วยปัญญาอันดลใจ (manīṣā); ฤๅษีผู้มุ่งสู่เทพ (vipra) ยกถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์ (vāc) ขึ้นสูง.

Mantra 6

यान्वो नरो देवयन्तो निमिम्युर्वनस्पते स्वधितिर्वा ततक्ष । ते देवासः स्वरवस्तस्थिवांसः प्रजावदस्मे दिधिषन्तु रत्नम् ॥

โอ้เจ้าแห่งพฤกษา (vanaspati) สิ่งใดที่เหล่ามนุษย์ผู้แสวงหาเทพ (nara) ได้วัดกำหนดไว้ หรือสิ่งใดที่ขวานอันสว่างไสว (svadhiti) ได้สกัดแต่ง—ขอให้เหล่าเทพผู้ตั้งมั่นในรัศมีของตนเอง (svar) วางไว้ในเรา ซึ่งรัตนะอันอุดมด้วยบุตรหลานและความงอกเงย.

Mantra 7

ये वृक्णासो अधि क्षमि निमितासो यतस्रुचः । ते नो व्यन्तु वार्यं देवत्रा क्षेत्रसाधसः ॥

สิ่งทั้งหลายที่ถูกตัดแล้วตั้งไว้เหนือแผ่นดิน ผู้ถือทัพพี (sruc) ด้วยการควบคุมอันเที่ยงตรง—ขอให้สิ่งเหล่านั้นชนะเพื่อเรา ซึ่งความอุดมอันประเสริฐยิ่ง ในหนทางมุ่งสู่เทพ; เพราะเขาเหล่านั้นคือผู้ทำให้ “เขตนา” (kṣetra) สำเร็จ คือพื้นดินอันจัดระเบียบแห่งการงาน.

Mantra 8

आदित्या रुद्रा वसवः सुनीथा द्यावाक्षामा पृथिवी अन्तरिक्षम् । सजोषसो यज्ञमवन्तु देवा ऊर्ध्वं कृण्वन्त्वध्वरस्य केतुम् ॥

ขอให้อาทิตยะทั้งหลาย (Ādityas), รูทราทั้งหลาย (Rudras), วสุทั้งหลาย (Vasus)—ผู้ชี้นำอันงาม—พร้อมด้วยฟ้าและดิน แผ่นดินนี้และอันตริกษะ (antarikṣa) มีใจเป็นหนึ่ง คุ้มครองยัญพิธี; ขอให้ทวยเทพยก “เกตุ” (ketu) คือธงหมายแห่งอัธวร (adhvara) ให้สูงขึ้นเบื้องบน.

Mantra 9

हंसा इव श्रेणिशो यतानाः शुक्रा वसानाः स्वरवो न आगुः । उन्नीयमानाः कविभिः पुरस्ताद्देवा देवानामपि यन्ति पाथः ॥

ดุจหงส์เรียงแถวโผมาอย่างเป็นระเบียบ นุ่งห่มด้วยความสุกใส เปล่งเสียง “svar” แล้วมาถึงเรา; เมื่อถูกยกนำขึ้นโดยกวีผู้หยั่งรู้ (kavi) ที่อยู่เบื้องหน้า เหล่าเทพย่อมดำเนินไปตามหนทางที่ไปถึงเหล่าเทพ.

Mantra 10

शृङ्गाणीवेच्छृङ्गिणां सं ददृश्रे चषालवन्तः स्वरवः पृथिव्याम् । वाघद्भिर्वा विहवे श्रोषमाणा अस्माँ अवन्तु पृतनाज्येषु ॥

ดุจเขาของผู้มีเขาที่เห็นพร้อมกันเป็นคู่เป็นแถว—บนแผ่นดินนี้ ผู้ทรง caṣāla และผู้ก้องเสียง “svar” ปรากฏ. ไม่ว่าจะอยู่กับหมู่นักขับ หรือในเสียงเรียกเชิญวิงวอน ขอให้ท่านทั้งหลายทรงสดับ แล้วคุ้มครองเราในศึกชิงความเป็นใหญ่.

Mantra 11

वनस्पते शतवल्शो वि रोह सहस्रवल्शा वि वयं रुहेम । यं त्वामयं स्वधितिस्तेजमानः प्रणिनाय महते सौभगाय ॥

โอ้เจ้าแห่งพฤกษา จงงอกงามด้วยหน่อร้อยหน่อเถิด; ด้วยหน่อพันหน่อ ขอให้พวกเราก็งอกงามด้วย. ผู้ซึ่งขวานอันส่องประกาย (svadhiti) นี้ได้นำให้ก้าวหน้าไปแล้ว—ขอจงนำพวกเราไปสู่ศุภมงคลอันยิ่งใหญ่ สู่ความไพศาลแห่งภาวะที่บรรลุแล้ว.