Sukta 7

Mantra 1

प्र य आरुः शितिपृष्ठस्य धासेरा मातरा विविशुः सप्त वाणीः । परिक्षिता पितरा सं चरेते प्र सर्स्राते दीर्घमायुः प्रयक्षे ॥

அவர்கள் முன்னே எழுகின்றனர்—வாக்கின் அந்த ஏழு சக்திகள்—ஒளிர்-முதுகுடைய (ஶிதிப்ருஷ்ட) ஒருவனின் தாஸ (धास) உடைய இரு தாய்களில் புகுகின்றன. சுற்றிவளைக்கும் (பரிக்ஷிதா) அந்த இரு தந்தைகள் ஒன்றாய் நடமாடுகின்றனர்; ஆன்மாவின் முன்னோக்கு யாகத்தில் (ப்ரயக்ஷே) அவர்கள் நீண்ட ஆயுளை முன்னே விரிக்கின்றனர்.

Mantra 2

दिवक्षसो धेनवो वृष्णो अश्वा देवीरा तस्थौ मधुमद्वहन्तीः । ऋतस्य त्वा सदसि क्षेमयन्तं पर्येका चरति वर्तनिं गौः ॥

வானுலகத்தின் தெய்வீக பசுக்கள், காளையின் குதிரைகள்—தேவியராய்—தேன் போன்ற இனிமையைச் சுமந்து தயாராய் நிற்கின்றன. Ṛta-வின் சபையில் நீ க்ஷேமம் அளிப்பவன், அமைதி தருபவன்; உன்னைச் சுற்றி ஒரே பசு தன் பாதையில் (வர்தனின்) செல்கிறது—உண்மைப் பாதையைத் தொடரும் ஞானக் கதிர்போல் வட்டமிடுகிறது.

Mantra 3

आ सीमरोहत्सुयमा भवन्तीः पतिश्चिकित्वान्रयिविद्रयीणाम् । प्र नीलपृष्ठो अतसस्य धासेस्ता अवासयत्पुरुधप्रतीकः ॥

அவர்கள் ஏறிவிட்டனர்—நன்றாக வழிநடத்தப்படுபவர்களாய் (ஸுயமா) ஆகி—அப்போது தலைவர், விழிப்புணர்ந்த அறிஞன், ரயி-வித் (செல்வத்தின் கண்டுபிடிப்பவன்) முன்னணியில் செல்கிறான். நெய்த தந்துவான அதஸ் (அதஸ்) உடைய நீல-முதுகுடையவன் (நீலப்ருஷ்ட) தாஸ (धास) இல் அவர்களைத் தத்தம் நிலையிலே அமர்த்துகிறான்—பல வடிவச் சின்னமுடையவன்; உள்ளார்ந்த யாகத்தின் செயலுக்காக சக்திகளை ஒழுங்குபடுத்துகிறான்.

Mantra 4

महि त्वाष्ट्रमूर्जयन्तीरजुर्यं स्तभूयमानं वहतो वहन्ति । व्यङ्गेभिर्दिद्युतानः सधस्थ एकामिव रोदसी आ विवेश ॥

ஹே த்வாஷ்ட்ர-ஜன்ய (அக்னி)! உன்னை ஊர்ஜை அளித்து வலுப்படுத்தும் மகத்தான சிருஷ்டி-சக்திகள் உன்னைத் தாங்கிச் செல்கின்றன; அஜர, அச்யுதனான உன்னை உறுதியாக நிலைநிறுத்தி, பாரம் சுமப்போர் தம் பாரத்தைச் சுமப்பதுபோல் சுமந்து செல்கின்றன. அங்கங்களின் வழி மின்னித் திகழ்ந்து நீ சதஸ்த (இருப்பிடம்/ஆசனம்) எனும் இடத்தில் நுழைகிறாய்—ஒளியின் ஒரே அணைப்பில் த்யாவா-பிருதிவியை ஒன்றாக்குவது போல।

Mantra 5

जानन्ति वृष्णो अरुषस्य शेवमुत ब्रध्नस्य शासने रणन्ति । दिवोरुचः सुरुचो रोचमाना इळा येषां गण्या माहिना गीः ॥

அவர்கள் வृषப-ஸ்வரூப அருஷ (ருத்ர/அக்னி) இன் நலமிகு ஆனந்தத்தை அறிகின்றனர்; மேலும் பிரध்ன (ஒளிமிகு) என்பவனின் ஆட்சியில் ஒலிக்கின்றனர். விண்ணின் ரூசிகள்—சுருசியுடன் ஒளிர்ந்து—தம் ஒளியை வளர்க்கின்றன; யாரில் மகிமையால் ‘கீḥ’ (வாக்கு/ஸ்தோத்திரம்) அழைப்புக்குரியதாகிறது, மேலும் ‘இளா’ (அந்தர்யஜ்ஞம்/உள்ளார்ந்த அர்ப்பணம்) விழித்தெழுகிறது।

Mantra 6

उतो पितृभ्यां प्रविदानु घोषं महो महद्भ्यामनयन्त शूषम् । उक्षा ह यत्र परि धानमक्तोरनु स्वं धाम जरितुर्ववक्ष ॥

மேலும் இரு பெற்றோர்க்கு (த்யாவா-பிருதிவி) அவர்கள் வெளிப்பட்ட கோஷத்தை அறிந்து, மகத்திலிருந்து மகத்திற்குப் பலம் (ஷூஷ) கொண்டு வந்தனர். அந்த வृषப (அக்னி) தான்—இரவு எனும் ஆடையைச் சுற்றிலும் அணிந்திடும் இடத்தில்—பாடகர் (ஜரித்ரு) ஐத் தன் ஸ்வதாம (தன் இருப்பிடம்/தன் இயல்பு) நோக்கி ஏந்திச் சென்றான்।

Mantra 7

अध्वर्युभिः पञ्चभिः सप्त विप्राः प्रियं रक्षन्ते निहितं पदं वेः । प्राञ्चो मदन्त्युक्षणो अजुर्या देवा देवानामनु हि व्रता गुः ॥

ஐந்து அத்வர்யுக்களுடன் ஏழு விப்ரர்கள் அந்தப் பறவை (வே)யின் பிரியமான, மறைந்த பதத்தைப் பாதுகாக்கின்றனர். முன்னோக்கி நின்று, அஜரமான காளை-சொரூபத் தேவர்கள் மகிழ்ந்து களிகூர்கின்றனர்—தேவர்களின் தேவர்களின் வ்ரதங்களைப் பின்பற்றி அவர்கள் செல்கின்றனர்.

Mantra 8

दैव्या होतारा प्रथमा न्यृञ्जे सप्त पृक्षासः स्वधया मदन्ति । ऋतं शंसन्त ऋतमित्त आहुरनु व्रतं व्रतपा दीध्यानाः ॥

தெய்வீக இரு ஹோதர்கள் முதலில் அமர்கின்றனர்; ஏழு போஷக சக்திகள் ஸ்வதையால் களிகூர்கின்றன. அவர்கள் ருதத்தைப் புகழ்ந்து உரைக்கின்றனர்; ருதமே என்று மட்டும் கூறுகின்றனர்; வ்ரதத்தைப் பேணிக் காத்து, வ்ரதப் பாதையில் தியானத்தில் தீப்தியடைகின்றனர்.

Mantra 9

वृषायन्ते महे अत्याय पूर्वीर्वृष्णे चित्राय रश्मयः सुयामाः । देव होतर्मन्द्रतरश्चिकित्वान्महो देवान्रोदसी एह वक्षि ॥

மகத்தான அப்பாற்பட்டதற்காக, பலவடிவக் காளைக்காக, ஸுயாம—நல்ல பாதையில் செல்பவை—என்ற பழமையான கதிர்கள் வலிமையுடன் பொங்குகின்றன. ஓ தெய்வ ஹோதரே, மேலும் மகிழ்வூட்டும், அறிவுடையவனே, இந்த யாகக் கிரியைக்குள் மகாதேவர்களை—த்யாவா-பிருதிவீ (வானும் பூமியும்)—இங்கே கொண்டு வா.

Mantra 10

पृक्षप्रयजो द्रविणः सुवाचः सुकेतव उषसो रेवदूषुः । उतो चिदग्ने महिना पृथिव्याः कृतं चिदेनः सं महे दशस्य ॥

புஷ்டியளிக்கும் ஹவியை அர்ப்பணிப்போர்—திரவிண (செல்வம்) நிறைந்த, நல்வாக்குடையோர்—சுகேதவ (தெளிந்த அறிவுடைய) உஷா-சக்திகள் செழிப்புடன் ஒளிர்ந்தன. மேலும், அக்னியே, பூமியின் மகிமையால் நிகழ்ந்த எந்தக் குற்றமாயினும், அதை நாம் மகத்தான நன்மைக்காக ஒற்றுமையில் அமைத்து, உயர்வின் சாதனமாக்குவோம்.

Mantra 11

इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध । स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे ॥

அக்னியே, அழைப்பவனுக்காக இளாவை நிறைவேற்று—பல செயல்களில் செழித்தவளாக—மேலும் கோः (கதிர்கள்/கோவுகள்) எனும் நிலையான வெற்றியையும் அருள்வாயாக. எங்களுக்கு வெற்றித் திறன் கொண்ட மகன், தனயன் உண்டாக; அக்னியே, அதுவே எங்கள்மேல் உன் சுமதி ஆகுக.