อินทรชิต in the Ramcharitmanas

ความสุข ความมั่งคั่ง บุตร กองทัพ และผู้ช่วยเหลือ, ชัยชนะ ความยิ่งใหญ่ กำลัง คำปรึกษา และความสูงส่ง: สิ่งเหล่านี้เพิ่มพูนขึ้นทุกวัน ใหม่เสมอ ดั่งกำไรที่ได้ซ้ำยิ่งทำให้ความโลภเพิ่มขึ้น ท่านมีน้องชายดั่งกุมภกรรณ ผู้มีกำลังอันยิ่งใหญ่…

แล้วทรงเรียกเมฆนาทมาอีกครั้ง ประทานคำสั่ง และเพิ่มพูนกำลังและความเกลียดชัง ทวยเทพผู้มั่นคงในสมรภูมิและมีกำลังเข้มแข็ง ผู้มีความภาคภูมิใจในการรบ จงปราบพวกเขาในสงครามและนำตัวมาผูกมัด บุตรลุกขึ้นรับคำสั่งของบิดา…

สิ่งที่ท้าวราวณะตรัสแก่เมฆนาท ดังว่าทั้งหมดนั้นได้กระทำไว้แล้วแต่ก่อน จงฟังการกระทำของผู้ที่พระองค์ทรงบัญชาก่อน และสิ่งที่พวกเขาได้กระทำ ฝูงปีศาจราตรีที่มีรูปกายน่าเกรงขาม เป็นบาปกรรมทั้งหมด เป็นผู้ทรมานเทพยดา ฝูงอสูรก่อความวุ่นวาย…

ได้ยินว่าบุตรสิ้นชีพ ท้าวลงกาจึงพิโรธ แล้วส่งเมฆนาทผู้มีกำลังมหาศาลออกไป อย่าประหารเขาเลยบุตรเอย จงจับมัดเขาไว้ ให้เราได้ดูลิงตัวนี้ และรู้ว่ามันมาแต่ไหน อินทรชิตผู้ไร้ผู้เสมอเหมือนในการรบยกทัพออกไป…

พราหมาสตร์นั้นเขานำมาขึงบนคันธนู วานรได้ตรึกตรองในใจว่า หากตนไม่เคารพลูกธนูพรหม ความรุ่งโรจน์อันไม่มีประมาณของมันจะมลายหายไป

ท่านปล่อยศรพรหมาสู่วานร ครั้นล้มลงก็ยังทำลายกองทัพศัตรู เมฆนาทเห็นวานรสลบไป จึงผูกด้วยบ่วงนาคแล้วนำตัวไป ทรงฟังเถิดพระภวานี ผู้มีปัญญาท่องนามของพระองค์ย่อมตัดพันธนาการแห่งสังสารวัฏ ทูตของพระองค์จะถูกผูกมัดได้อย่างไร…

ข้าพเจ้าสามารถทำฟันของท่านให้หักได้ แต่พระผู้เป็นนายแห่งราฆุวงศ์มิได้ทรงมอบคำสั่งแก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าโกรธจัดจนอยากจะทุบปากทั้งสิบของท่าน แล้วจับลงกาจุดจมลงในทะเล ลงกาของท่านเปรียบดังผลไม้ และสรรพสัตว์ทั้งหลายอาศัยอยู่ภายในนั้นนับไม่ถ้วย…

นักรบนับโกฏิเทียบเท่าเมฆนาท ลุกขึ้นด้วยความยินดี พวกเขาพุ่งเข้าใส่เท้าของวานร แต่มิได้ขยับเขย่า จึงก้มศีรษะคำนับแล้วนั่งลงอีกครั้ง เท้าของวานรไม่ยอมจากพื้นดิน แลเห็นดังนั้น ความหยิ่งยโสของศัตรูก็หายไป…

ฝูงลิงที่เกรงกลัวพากันหนี ทว่าโอ้ อุมา พวกเขาย่อมได้รับชัยชนะในท้ายที่สุด บางคนร้องว่า อังคทกับหนุมานอยู่ที่ไหน นลกับนีล และทวิวิทผู้แข็งแกร่งอยู่ที่ไหน หนุมานได้ยินว่ากองทัพของตนกำลังย่อยแย่ หนุมานผู้ทรงพลังประจำอยู่ที่ประตูทิศตะวันตก…

จงสละความเป็นศัตรูและคืนนางไวเทหี จงภักดีต่อผู้เป็นคลังแห่งความเมตตา ผู้เป็นมิตรยิ่งใหญ่ของผู้ที่รักพระองค์ ถ้อยคำของท่านปะทะราวณะดุจลูกธนู "จงไปเสีย ผู้อัปรีปากจอกปอกฟอก จงไปดำหน้าอยู่ที่อื่นเถิด!" "ท่านชราแล้ว มิฉะนั้นเราจะฆ่าท่านเสีย…

เมฆนาทได้ยินว่าฝูงลิงได้กลับมาอีกและล้อมป้อมไว้ วีรบุรุษจึงลงจากป้อมปราการและเดินออกไปเผชิญหน้า โดยให้ตีกลองรบ

พี่น้องทั้งสองพระองค์ผู้เป็นใหญ่แห่งโกสล นักธนูผู้ทรงชื่อเสียงไปทั่วโลกทั้งมวล อยู่ที่ไหน นลและนีล ทวิวิทและสุครีพ องคัตและหนุมานผู้มีกำลังเป็นที่สุด อยู่ที่ไหน วิภีษณผู้ทรยศพี่ชายอยู่ที่ไหน…

ทรงยิงลูกศรสิบดอกใส่ทุกคน ทรงโค่นนักรบลิงลงสู่พื้นดิน แล้วเมฆนาทผู้ทรงพลังและมั่นคงได้คำรามเสียงดังดุจสิงห์

เห็นกองทัพเดือดร้อน หนุมานบุตรแห่งลมจึงพุ่งไปข้างหน้าดั่งยมราชผู้กำลังโกรธา รีบถอนภูเขาหินก้อนใหญ่ขึ้นมาทันที และด้วยความโกรธอย่างยิ่งได้ขว้างใส่เมฆนาท เห็นสิ่งนั้นพุ่งมา เมฆนาทจึงลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า รถ สารถี และม้าทั้งหมดก็หายไป…

ผู้กล้าที่บาดเจ็บเหล่านั้นเป็นอย่างไร เหมือนดังต้นกิมสุกะที่เบ่งบาน ลักษมณะและเมฆนาท นักรบทั้งสอง ต่อสู้กันด้วยความโกรธาอย่างยิ่ง ผู้หนึ่งไม่อาจเอาชนะอีกผู้หนึ่งได้ อสูรต่อสู้ด้วยอุบาย กำลัง และวิธีอันไม่ชอบธรรม ครั้นถึงคราวนั้น…

เหล่านักรบจำนวนหนึ่งร้อยโกฏิผู้เสมอภาพกับเมฆนาทได้พยายามยกเขาขึ้น แต่เศษะผู้เป็นที่พึ่งแห่งโลกจะถูกยกขึ้นได้อย่างไร พวกเขาจึงจากไปด้วยความอาย

เมื่อวันระงับ ทัพทั้งสองถอยกลับ ในสงครามนักรบผู้กล้าหาญอ่อนล้าอย่างยิ่ง ด้วยพระกรุณาของพระราม กำลังแห่งกองทัพวานรเพิ่มพูน เหมือนไฟที่ลุกโชนอย่างดุเดือดเมื่อได้ฟาง อสูรร่วยโทรมทั้งวันทั้งคืน…

เมฆนาทได้ขึ้นรถศึกที่สร้างด้วยมายาและได้ขึ้นสู่ท้องฟ้า ทรงคำรามด้วยเสียงหัวเราะอันดัง และความหวาดกลัวได้ครอบงำกองทัพลิง

ดูก่อนภวานี กิจการณ์ทั้งปวงของพระรามในรูปประมาณ ย่อมไม่อาจหยั่งถึงได้ด้วยการอ้างเหตุผล ด้วยกำลังแห่งปัญญา หรือด้วยถ้อยคำ บรรดาผู้ที่เป็นปัญญาชนและมีจิตคลายอาวรณ์ ครั้นได้พินิจพิจารณาดังนี้ จึงสละการอ้างเหตุผลทั้งปวงแล้วเจริญภาวนาพระราม…

เมฆนาทฟื้นจากการหมดสติ เมื่อเห็นบิดาก็รู้สึกอายอย่างยิ่ง เขาไปยังถ้ำในภูเขาใหญ่โดยทันที ตั้งมั่นในใจว่าจะทำพิธีบูชายัญซึ่งทำให้ตนไม่มีผู้ใดเอาชนะได้ ณ ที่นี้วิภีษณะได้พินิจพิจารณาแล้วถวายคำแนะนำว่า…