
Sukta 1.22
Ten hymn otwiera się jako poranne wezwanie Aśvinów, wzywające błyskawicznych bliźniaczych uzdrowicieli do przybycia i wypicia Somy, przynosząc przebudzenie, ochronę i skuteczną moc. Gdy się rozwija, modlitwa rozszerza się na wspierające siły boskie (włączając grupę bogiń jako podtrzymujące "królowe"), i osiąga punkt kulminacyjny w celebrowanej wizji "najwyższego kroku" Viṣṇu, najwyższej stacji rozpalonej przez czuwających wieszczów.
Mantra 1
प्रातर्युजा वि बोधयाश्विनावेह गच्छताम् । अस्य सोमस्य पीतये ॥
Obudźcie dwie moce zaprzężone w jutrzenkę; o Aśvinowie, przybądźcie tutaj do picia tej Somy, aby pierwsze światło w nas stało się szybkie i skuteczne.
Mantra 2
या सुरथा रथीतमोभा देवा दिविस्पृशा । अश्विना ता हवामहे ॥
Wy dwaj, którzy jesteście z najwspanialszego rydwanu, najlepsi z woźniców, dwaj bogowie, którzy dotykacie nieba swym zasięgiem, o Aświnowie, was dwu wzywamy, aby nasza podróż została szybko prowadzona ku wyższemu światłu.
Mantra 3
या वां कशा मधुमत्यश्विना सूनृतावती । तया यज्ञं मिमिक्षतम् ॥
Ta wasza cugla, o Aświnowie, pełna miodu rozkoszy i niosąca moc prawdziwej mowy, nią umocnijcie i połączcie naszą ofiarę w jeden rosnący akt daru.
Mantra 4
नहि वामस्ति दूरके यत्रा रथेन गच्छथः । अश्विना सोमिनो गृहम् ॥
Dla was nie istnieje 'daleko': gdziekolwiek podróżujecie swym rydwanem, o Aświnowie, przybywacie do domu ofiarodawcy Somy, do przygotowanego wewnętrznego mieszkania aspiracji.
Mantra 5
हिरण्यपाणिमूतये सवितारमुप ह्वये । स चेत्ता देवता पदम् ॥
Po pomoc wzywam blisko Savitri, Złotorękiego: on jest świadomym znawcą, który ustanawia boski krok, on zakłada w nas właściwą stację Bóstwa.
Mantra 6
अपां नपातमवसे सवितारमुप स्तुहि । तस्य व्रतान्युश्मसि ॥
Uwielbiajcie blisko dla naszej pomocy Savitri, Dziecko Wód: pragniemy jego praw działania, jego uporządkowanych dróg, które kształtują nasz wzrost w prawdzie.
Mantra 7
विभक्तारं हवामहे वसोश्चित्रस्य राधसः । सवितारं नृचक्षसम् ॥
Wzywamy Savitri, Rozdzielcę bogatych i różnorodnych pełni; Widza ludzi, który spogląda w naszą naturę i przydziela właściwy udział siły na podróż.
Mantra 8
सखाय आ नि षीदत सविता स्तोम्यो नु नः । दाता राधांसि शुम्भति ॥
O towarzysze, usiądźcie tutaj: Savitṛ ma być teraz przez nas opiewany. Dawca układa i przyozdabia dary, ustanawia nasze zyski w luminarnym porządku.
Mantra 9
अग्ने पत्नीरिहा वह देवानामुशतीरुप । त्वष्टारं सोमपीतये ॥
O Agni, przyprowadź tutaj Boginie, boskie Małżonki, pragnące przyjść blisko; i przyprowadź Tvaṣṭṛ na picie Somy, aby moc formująca mogła ukształtować naszą ofiarę w doskonałą formę.
Mantra 10
आ ग्ना अग्न इहावसे होत्रां यविष्ठ भारतीम् । वरूत्रीं धिषणां वह ॥
Przynieś tutaj, o Agni, dla naszej pomocy, boskie Kobiety ofiarowania, Bhāratī, moc słowa, Varūtrī, szeroką ochronę, i Dhiṣaṇā, natchnioną inteligencję, nieś je do naszej pracy.
Mantra 11
अभि नो देवीरवसा महः शर्मणा नृपत्नीः । अच्छिन्नपत्राः सचन्ताम् ॥
Niech Boginie, Królowe panowania duszy, ogarną nas swoją pomocą, przez wielki pokój i schronienie; nie one, z nienaruszonymi liśćmi mocy, przylgną do nas i towarzyszą naszemu postępowi.
Mantra 12
इहेन्द्राणीमुप ह्वये वरुणानीं स्वस्तये । अग्नायीं सोमपीतये ॥
Tutaj wzywam blisko Indrāṇī, i Varuṇānī dla dobrostanu; oraz Agnāyī na picie Somy, niech te suwerenne kobiece moce zabezpieczą naszą całość i otworzą rozkosz wewnątrz ofiary.
Mantra 13
मही द्यौः पृथिवी च न इमं यज्ञं मिमिक्षताम् । पिपृतां नो भरीमभिः ॥
Niech Rozległe Niebo i szeroka Ziemia zmieszają i pomnożą dla nas tę wewnętrzną ofiarę; niech nas napełnią mocami, które noszą i podtrzymują ofiarę wewnątrz.
Mantra 14
तयोरिद्घृतवत्पयो विप्रा रिहन्ति धीतिभिः । गन्धर्वस्य ध्रुवे पदे ॥
Z tych dwojga (Nieba i Ziemi), widzący kosztują swymi luminarnymi myślami mleko bogate w ghee, na stałej stacji Gandharvy, gdzie rozkosz jest utrzymywana niewzruszenie.
Mantra 15
स्योना पृथिवि भवानृक्षरा निवेशनी । यच्छा नः शर्म सप्रथः ॥
O Ziemia, stań się dla nas błoga i nienaruszona w swym przepływie; o Moco mieszkani, użycz nam szerokiego pokoju i schronienia w ucieleśnionym życiu.
Mantra 16
अतो देवा अवन्तु नो यतो विष्णुर्विचक्रमे । पृथिव्याः सप्त धामभिः ॥
Dlatego niech Bogowie chronią nas od tego źródła, gdzie Vishnu wkroczył, ustanawiając siedem domen Ziemi, te uporządkowane siedziby objawionej istoty.
Mantra 17
इदं विष्णुर्वि चक्रमे त्रेधा नि दधे पदम् । समूळ्हमस्य पांसुरे ॥
To jest Vishnu, który wkroczył; w trójaki sposób postawił swój krok, jeden z jego kroków jest ukryty i ubity w pyle, w głębinach nieświadomości.
Mantra 18
त्रीणि पदा वि चक्रमे विष्णुर्गोपा अदाभ्यः । अतो धर्माणि धारयन् ॥
Trzy kroki uczynił Wisznu, niezwodny stróż; z tego czynu podtrzymuje prawa i sprawiedliwe porządki światów w nas.
Mantra 19
विष्णोः कर्माणि पश्यत यतो व्रतानि पस्पशे । इन्द्रस्य युज्यः सखा ॥
Oglądajcie dzieła Wisznu, skąd wejrzał i ujawnił prawa działania; on jest zaprzężonym towarzyszem Indry, moc złączona z lśniącą siłą.
Mantra 20
तद्विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः । दिवीव चक्षुराततम् ॥
Ten najwyższy krok Wisznu oświeceni widzowie zawsze oglądają, jak oko rozpostarte w niebie: nieustanne widzenie najwyższej stacji świadomości.
Mantra 21
तद्विप्रासो विपन्यवो जागृवांसः समिन्धते । विष्णोर्यत्परमं पदम् ॥
To widzowie, czczący i czuwający, wspólnie rozniecają: płomień urzeczywistnienia najwyższego kroku Wisznu, najwyższej stacji, którą starają się objawić wewnątrz.
A direct dawn-call: awaken the dawn-yoked Aśvins and invite them to the Soma-drink (RV 1.22.1).
Requests broaden from arrival and drinking to ongoing protection, shelter, and supportive divine companionship, including feminine sustaining powers described as ‘queens’ (nṛpatnīḥ).
The hymn’s peak is the famous contemplative turn: the wakeful seers kindle the vision of “Viṣṇu’s highest step” (RV 1.22.21).
The movement resolves in steadied assurance—divine help and shelter culminate in a fixed supreme ‘station’ (padam) as the inner goal and ritual remembrance.
prātaryujā … aśvināv eha gacchatām
अभि नो देवीरवसा महः शर्मणा नृपत्नीः । अच्छिन्नपत्राः सचन्ताम् ॥viṣṇor yat paramaṃ padam
It begins by calling the Aśvins at dawn to come and drink Soma, asking for help, healing, and protection. It then rises to a higher vision centered on Viṣṇu’s “highest step,” a symbol of the supreme spiritual station.
The Aśvins are “dawn-yoked” powers—swift helpers who arrive with the first light. In ritual terms, dawn is the natural time to invite them to the morning Soma offering and to seek an auspicious start, clarity, and well-being.
Literally it is “Viṣṇu’s highest step/abode.” In the hymn it points to the supreme, stable standpoint that awakened seers strive to kindle and realize—both as a cosmic truth and as an inner goal of consciousness.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.