Anuvaka 2
Ochronne i przywracające obrzędy atharwańskie, które usuwają przeszkody, choroby, nieszczęścia i wrogą agresję, jednocześnie zapewniając stabilność i pomyślność. Położnicze otwarcie i bezpieczny poród. Uzdrowienie i ukojenie choroby wyniszczającej oraz bólów. Ochronne odpędzanie czarów i opętań demonicznych. Pomyślność domowa i blask panny młodej (varcas). Przyciąganie pomyślności i wzrostu (paustika). Odwracanie pocisków i broni oraz odsuwanie złego losu wojennego. Stabilizacja, utrwalenie i reintegracja. Pomoc przy porodzie, powrót do zdrowia po chorobie i bólu, ochrona domu i osoby przed klątwami, czarami i wrogami, zapewnienie szczęścia małżeńskiego i społecznego blasku, przyciąganie pomyślności oraz zapobieganie przemocy.
Suktas in Anuvaka 2
Sukta 11
Ten sukta jest atarwaryjską formułą położniczą służącą do odblokowania i pomyślnego zakończenia porodu, zwróconą do Kierunków Świata i Bogów jako kosmicznych czynników, które „otwierają” to, co zamknięte. Łączy on obrazowość przestrzennej całości (wszystkie kierunki nieba i ziemi) z konkretną fizjologią porodu, otwarciem łona, usunięciem przeszkody i zejściem łożyska, aby poród przebiegał szybko, bezpiecznie i bez zatrzymania.
Sukta 12
Ten czterowersowy hymn uzdrawiająco-uspokajający skierowany jest na rozproszone choroby (szczególnie yakṣma/wyczerpanie), ból głowy, kaszel oraz rozdzierający ból kończyn i stawów, przywołując burzową siłę oczyszczającą oraz uzdrawiającą moc roślin i gór. Kulminuje w kompleksowej formule "śam" (pomyślność/pokój), która rozprowadza dobrostan w górnych i dolnych częściach ciała, czterech kończynach i całym organizmie. Moc hymnu polega na precyzyjnym nazwaniu dolegliwości, wypędzeniu ich jako intruzów i opieczętowaniu pacjenta wszechogarniającą całością cielesną.
Sukta 13
AV 1.13 to krótki hymn przebłagalny o charakterze leczniczo-ochronnym, który zwraca się do skoncentrowanego, potencjalnie niebezpiecznego tapas (ognistego ascetycznego żaru) jako osobistej mocy zwanej „Pravato Nāpāt”, wraz z jej broniopodobnym aspektem „pocisku”. Poprzez powtarzane namas (pokłony) i uwielbienie jego ukrytego kosmicznego siedliska, hymn łagodzi tę siłę i przekierowuje ją ku dobremu samopoczuciu ciała, bezpieczeństwu domowemu oraz ochronie dzieci.
Sukta 14
AV 1.14 to domowe błogosławieństwo dla panny na progu małżeństwa, mające na celu „przypisanie” varcas (promiennego uroku, społecznego blasku) poprzez podział fortuny Bhagi. Rytuał zarządza również przeniesieniem panny młodej od rodziny rodowej do domu męża, przywiązując ją do nowego gospodarstwa, podczas gdy wzywa wsparcie przodków i trwałą stabilność.
Sukta 15
Ten paustika hymn koncentruje pomyślność, wzywając naturalne prądy, rzeki, wiatry i skrzydlate istoty, by zbiegły się i "płynęły razem" w stronę ofiarodawcy. Przez zjednoczoną ofiarę, która zadowala przychylne niebiosa, ma sprawić, by bogactwo, bydło i pomyślny zysk napływały i trwale osiadały w domu.
Sukta 16
AV 1.16 to zwięzły hymn apotropaiczny, który wykorzystuje ołów (sīsa) jako medium naładowane mantrą do wypędzenia yātu, wrogiej magii i demonicznego dręczenia. Hymn umieszcza autorytet zaklęcia pod władzą Varuṇy, Agni i Indry, oraz głosi, że wzmocnione „to” (idam), przygotowany amulet/lekarstwo, pokonuje Viṣkandhę, pożeraczy (attriṇ) i rody Piśāca. Hymn kończy się ochronną groźbą: każda istota szkodząca bydłu, koniom lub ludziom ma zostać rytualnie „przebita” ołowiem, by nie stała się zabójcą bohaterów.
Sukta 17
AV 1.17 to zwarta atharwańska formuła ochronna służąca utrwaleniu ochrony oraz przywróceniu cielesnego/strukturalnego porządku, gdy ten został osłabiony, przemieszczony lub zagrożony. Zakłada ona siłę stabilizującą we wszystkich pozycjach (niższa, daleka/zewnętrzna, środkowa), „porządkuje” kanały i kończyny, a ostatecznie tworzy barierę okalającą, uosobioną jako Sikātāvatī oraz wzniosły Łuk, by chroniona przestrzeń się nie rozpadła i dobrobyt pozostał niezachwiany.
Sukta 18
AV 1.18 to zwarty atharwański czar, który wypędza alakṣmī (nieszczęście/ubóstwo), arāti (wrogą przeszkodę i odmowę dawania) oraz wszelkie „ghora” wewnętrzne cierpienie przylegające do ciała. Poprzez „dmuchanie” nieczystości i rytualne przeniesienie jej z kończyn i wyglądu osoby, hymn jednocześnie przyciąga bhadrā/śrī, pomyślny los, który wspiera sukces domowy i potomstwo. Siłą sprawczą jest vāc (mowa-mantra) wspierana przez Savitara i sprzymierzone bóstwa, które odpędzają zło i uruchamiają dobrą fortunę.
Sukta 19
Ten krótki hymn apotropaiczny jest zaklęciem odbijającym broń: prosi, aby wrozy łucznicy i "przebijający ponad" nie odnaleźli osoby objętej rytuałem, a wszystkie pociski zboczyły z drogi i spadły nieszkodliwie. Sukta zwraca wrogą agresję przeciwko niej samej, rozkazując strzałom - boskim i ludzkim - aby chybiły chronionej osoby i zamiast tego uderzyły w nieprzyjaciół. Indra (a w jednym wersie Rudra jako łucznik) jest przywoływany jako boski kontroler trajektorii, czyniąc ochronę sprawą świętego nakazu, a nie zwykłego uniku.
Sukta 20
AV 1.20 to atharwańska pieśń apotropaiczna, która zwraca się do Mitry-Varuny (ze szczególnym naciskiem na Varunę), by odprawić "wojenny rzeź" (vadhá) oraz wrogą, złośliwą agresję skierowaną przeciwko klientowi. Utwór przedstawia niebezpieczeństwo jako coś wypuszczanego z dowolnego kierunku, z bliska lub z daleka, i nakazuje, by zostało ono przepędzone "wokoło i precz", podczas gdy ustanawia ochronne ogrodzenie śárman (schronienie) oraz zapewnienie o niepokonaniu. Moc hymnu polega na przyzywaniu suwerennych, strzegących porządku bóstw jako karzących wrogów i jako dostarczycieli rozszerzonej przystani, która zapobiega zabiciu sprzymierzeńca i podbojowi klienta.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.