
முதன்மைத் தீம்: அதர்வணிய பாதுகாப்பு மற்றும் மீளுருவாக்கச் சடங்குகள்; இவை தடைகள், நோய், துரதிர்ஷ்டம், பகைவரின் தாக்குதல் ஆகியவற்றை அகற்றி நிலைத்தன்மையும் செழிப்பும் நிறுவுகின்றன. துணைத் தீம்கள்: (1) பிரசவத்தில் ‘திறத்தல்’—வழியைத் திறந்து பாதுகாப்பாகப் பிரசவத்தை நிறைவு செய்தல். (2) க்ஷயநோய் (யக்ஷ்மா) மற்றும் பலவகை வலிகளின் சாந்தி/சிகிச்சை. (3) சூனியம்/அபிசாரம் மற்றும் பேய்-பிசாசு/அசுரத் தாக்குதல்களின் அபோத்திரோபாயிக் (தீமையைத் துரத்தும்) நீக்கம். (4) இல்ல நல்வாழ்வு மற்றும் மணப்பெண்ணின் ஒளி (வர்சஸ்) வளர்ச்சி. (5) பௌஷ்டிக—செழிப்பு ஒன்றுகூடல் மற்றும் பெருக்கம். (6) ஆயுத/அம்பு தடுப்பு மற்றும் போரால் வரும் தீமைகளைத் தவிர்த்தல். (7) ஸ்தாபன—நிலைத்தன்மை/பிரதிஷ்டை நிறுவல்.
இந்த சூக்தம் அதர்வண மரபில் வரும் பிரசவச் சிகிச்சை மந்திரமாகும்; பிரசவத்தில் ஏற்பட்ட தடையை நீக்கி, குழந்தைப் பிறப்பை முழுமையாக்குவதற்காகப் பாடப்படுகிறது. ‘மூடியதைத் திறக்கும்’ பேரண்டச் செயலாளர்களாகத் திசைகள் (ப்ரதிசைகள்) மற்றும் தேவர்கள் இங்கு அழைக்கப்படுகின்றனர். ஆகாயம்–பூமியின் எல்லாத் திசைகளையும் உள்ளடக்கும் முழுமைச் சித்திரம், பிரசவத்தின் தெளிவான உடலியல் நிகழ்வுகளுடன் இணைக்கப்படுகிறது—கருப்பை/கருவாயின் திறப்பு, தடையின் வெளியேற்றம், மற்றும் அபரா (பிளாசென்டா) கீழிறங்குதல்—இதனால் பிரசவம் விரைவாகவும் பாதுகாப்பாகவும், எதுவும் தங்காமல் நிறைவடையவும் செய்கிறது.
இந்த நான்கு மந்திரங்களைக் கொண்ட வைத்திய–சாந்தி சூக்தம் பரவலான நோய்களை (குறிப்பாக யக்ஷ்மா/சிதைவு-நோய்), தலைவலி, இருமல், மேலும் கை-கால்/மூட்டு பகுதிகளில் கிழிக்கும் போன்ற வலியை இலக்காக்குகிறது. இதில் புயல் போன்ற தூய்மைப்படுத்தும் சக்தியை அழைத்து, மூலிகைகள் (தாவர-மருந்துகள்) மற்றும் மலைகளின் மீளுருவாக்கும் ஆற்றலை வேண்டுகிறது. இறுதியில் இது முழுமையான “ஶம்” (நலம்/அமைதி) சூத்திரமாக நிறைவடைகிறது; அது மேல்பகுதி–கீழ்பகுதி, நான்கு அங்கங்கள், மற்றும் முழு உடலெங்கும் நலத்தைப் பகிர்ந்து நிலைநிறுத்துகிறது. நோய்களைத் துல்லியமாகப் பெயரிட்டு அவற்றை உட்புகும் தீய-அணுக்களாகக் கருதி விரட்டுதல், பின்னர் நோயாளியை அனைத்தங்க-முழுமை என்ற உடல்-ஒற்றுமையால் முத்திரையிட்டு பாதுகாத்தல்—இதிலேயே இந்த சூக்தத்தின் சக்தி உள்ளது.
அதர்வவேதம் 1.13 என்பது ஒரு குறும் பிரீதிப்படுத்தும்/சாந்தி அளிக்கும் மருத்துவ-ரட்சை (பைஷஜ்ய/அபோத்ரோபாயிக்) ஸூக்தம். இதில் ‘ப்ரவதோ நாபாத்’ எனப்படும், திரளானதும் ஆபத்தாக மாறக்கூடியதும் ஆன தபஸ் (அக்னி போன்ற தகதகப்பான தவவெப்பம்) ஒரு தனிப்பட்ட சக்தியாக அழைக்கப்படுகிறது; அதனுடன் ஆயுதம் போன்ற ‘எறிபொருள்’ அம்சமும் குறிப்பிடப்படுகிறது. மீண்டும் மீண்டும் நமஸ் (வணக்கம்) செலுத்தி, அதன் மறைந்துள்ள பிரபஞ்ச-இருப்பிடத்தைப் புகழ்வதன் மூலம், இந்த ஸூக்தம் அந்த வலிமையை அமைதிப்படுத்தி, உடல் நலன், இல்லப் பாதுகாப்பு, மற்றும் குழந்தைகளின் காவல் ஆகியவற்றிற்குத் திருப்புகிறது.
அதர்வவேதம் 1.14 என்பது திருமணத் தொடக்கநிலையில் உள்ள கன்னிக்கான இல்லவழி ஆசிவழங்கும் பாடல்; பகன் (Bhaga) வழங்கும் பாக்கியப் பங்கீட்டின் மூலம் ‘வர்சஸ்’ (ஒளிரும் கவர்ச்சி, சமூகப் பிரகாசம்) அவளுக்கென நிர்ணயித்து நிலைநாட்டுவதே இதன் நோக்கம். மேலும், மணமகளின் தந்தை வீட்டிலிருந்து கணவன் வீட்டிற்கு மாற்றத்தைச் சடங்காக ஒழுங்குபடுத்தி—அவளை புதிய இல்லத்துடன் உறுதியாகப் பிணைத்து, முன்னோர்களின் ஆதரவும் நீண்டகால நிலைத்தன்மையும் வேண்டுகிறது.
இந்த பௌஷ்டிக ஸூக்தம் செழிப்பை ஒருமுகப்படுத்துவதற்காக இயற்கை ஓட்டங்கள்—நதிகள், காற்றுகள், மற்றும் இறக்கையுடைய இயக்க சக்திகள்—யஜமானரிடம் ஒன்றுகூடி “ஒரே ஓட்டமாக” பாய்ந்து வருமாறு அழைக்கிறது. ஒருமைப்படுத்திய ஆஹுதியால் ஏற்றுக்கொள்ளும் விண்ணுலகத்தை மகிழ்வித்து, செல்வம், கால்நடை, மற்றும் மங்களமான லாபம் தொடர்ந்து வந்து தங்கவும், தம் இடத்தில் நிலைபெற்று உறுதியாகவும் இருக்கச் செய்வதே இதன் நோக்கமாகும்.
அதர்வவேதம் 1.16 என்பது சுருக்கமான அபோத்ரோபாயிக் (தீவினைத் தடுக்கும்) ஸூக்தம்; இதில் சீசம் (sīsa) மந்திரம் ஊட்டப்பட்ட ஊடகமாகக் கொண்டு யாது—எதிர்ச் சூனியம் மற்றும் பேய்/அசுரத் துன்புறுத்தல்—எனும் தீவினையைத் துரத்துகிறது. இந்தச் சாந்தியின் அதிகாரம் வருணன், அக்னி, இந்திரன் ஆகியோரின் ஆணையின்கீழ் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது; மேலும் சக்தியூட்டப்பட்ட ‘இதம்’—தயாரிக்கப்பட்ட தாலி/மருந்து—விஷ்கந்தம், விழுங்குபவர்கள் (அத்ரிண்) மற்றும் பிசாசக் கூட்டங்களை வெல்லும் என அறிவிக்கிறது. இறுதியில் பாதுகாப்பு மிரட்டலாக முடிகிறது: மாடுகள், குதிரைகள் அல்லது மனிதர்களுக்கு தீங்கு செய்பவன் எவராயினும், அவன் வீரர்களைக் கொல்லாதவனாக இருக்கும்படி சடங்குமுறையில் சீசத்தால் ‘குத்தி/துளைத்து’ அடக்கப்பட வேண்டும்.
அதர்வவேதம் 1.17 என்பது பாதுகாப்பை ஒரு இடத்தில் உறுதியாகப் பதியவும், தளர்வு, இடமாற்றம் அல்லது அச்சுறுத்தல் ஏற்பட்டால் உடல்/அமைப்பின் ஒழுங்கை மீண்டும் நிலைநிறுத்தவும் பயன்படும் சுருக்கமான அதர்வண மந்திரம். இது எல்லா நிலைகளிலும் (கீழ்–தொலை/வெளி–நடு) நிலைப்படுத்தும் சக்தியை நிறுவி, நாடி/வழிச்சாலைகள் மற்றும் அங்கங்களை “ஒழுங்கில்” அமர்த்துகிறது; இறுதியில் சுற்றுமுற்றும் ஒரு பாதுகாப்பு வளையத்தை வீசுகிறது—அது சிகாதாவதீ மற்றும் உயர்ந்த வில் (தனுஃ) என உருவகப்படுத்தப்படுகிறது—பாதுகாக்கப்பட்ட வெளி கரையாமல் இருக்கவும், நலன் உறுதியாக நிலைத்திருக்கவும்.
அதர்வவேதம் 1.18 என்பது சுருக்கமான அதர்வண மந்திர-சடங்கு; இது அலட்சுமி (துரதிர்ஷ்டம்/வறுமை), அராதி (பகைமையான தடையும் தானமின்மையும்), மேலும் உடலோடு ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் எந்த ‘கோர’ உள்ளார்ந்த துன்பத்தையும் விரட்டுகிறது. அசுத்தத்தை ‘அலைத்து/ஊதித் தள்ளி’ நீக்கி, அதை மனிதனின் அங்கங்களிலும் தோற்றத்திலும் இருந்து அகற்றி சடங்குப்படி வேறிடத்தில் மாற்றி வைப்பதன் மூலம், இந்த ஸூக்தம் ஒரே நேரத்தில் பத்ரா/ஸ்ரீ—இல்லற வெற்றி மற்றும் சந்ததி-வளத்தைத் தாங்கும் மங்களமான செல்வம்—ஐ ஈர்க்கிறது. இதன் செயற்பாட்டு வலிமை வாக் (மந்திர-வாக்கு); சவிதா மற்றும் துணைத் தெய்வங்கள் அதற்கு ஆதரவாக இருந்து தீமையைத் தள்ளி, நல்வாழ்வை இயக்குகின்றனர்.
இந்தச் சுருக்கமான அபோத்ரோபாயிக் (தீய தாக்குதலைத் தடுக்கிற) ஸூக்தம் ஆயுதங்களைத் திசைமாற்றும் பாதுகாப்பு மந்திரமாகும். இதில் பகைவர் வில்லாளர்களும் ‘அதிவேதகர்கள்’ (மிகக் குத்திப் பாய்வோர்) யாகத்தால் பாதுகாக்கப்படும் நபரை கண்டுபிடிக்க முடியாமல் போகவும், எல்லா ஏவுகணைகளும் விலகித் திரும்பி தீங்கின்றி விழவும் வேண்டப்படுகிறது. மேலும், பகைவரின் தாக்குதலை அவர்களிடமே திருப்பி, தெய்வீகமும் மனிதமும் ஆகிய அம்புகள் பாதுகாக்கப்படும் நபரைத் தவறவிட்டு பகைவர்களையே தாக்குமாறு கட்டளையிடுகிறது. இன்றன் (ஒரு மந்திரத்தில் வில்லாளராக ருத்ரன்) அம்புகளின் பாதையை ஆளும் தெய்வீக கட்டுப்படுத்துநராக அழைக்கப்படுகிறார்; இதனால் பாதுகாப்பு வெறும் தப்பித்தல் அல்ல, புனித ஆணையின் வலிமையால் நிகழும் செயல் ஆகிறது.
அதர்வவேதம் 1.20 என்பது அதர்வண மரபின் அபோத்ராயிக (எதிர்மந்திர/அபாயநீக்க) ஸூக்தம்; இதில் மித்ர–வருணரை (சிறப்பாக வருணனை) நாடி, யஜமானன்/ஆதரவாளருக்கு எதிராக எழுப்பப்படும் “போர்சார் கொலை” (வத) மற்றும் பகைமையுடனான தீய நோக்குத் தாக்குதலைத் துரத்துகிறது. அபாயம் எந்தத் திசையிலிருந்தும்—அருகிலோ தொலைவிலோ—எறியப்படக்கூடிய ஒன்றாக வர்ணிக்கப்படுகிறது; அதை “சுற்றிலும் திருப்பி அப்பால்” விரட்டுமாறு கட்டளையிடுகிறது; மேலும் சர்மன் (அடைக்கலம்/பாதுகாப்பு) எனும் பாதுகாப்பு வட்டத்தை நிறுவி, தோல்வியின்மை என்ற உறுதியையும் அளிக்கிறது. இந்த ஸூக்தத்தின் வலிமை, ஒழுங்கைக் காக்கும் அரசாதிக்கத் தெய்வங்களை அழைப்பதில் உள்ளது—அவர்கள் பகைவரைத் தண்டிப்பவர்களாகவும், நண்பன்/உதவியாளர் கொல்லப்படாமலும் யஜமானன் வெல்லப்படாமலும் இருக்கச் செய்யும் விரிந்த அடைக்கலத்தை வழங்குபவர்களாகவும் உள்ளனர்.