Tritiya Pada
Sanatkumāra’s Bhāgavata Tantra: Tattvas, Māyā-Bonds, Embodiment, and the Necessity of Dīkṣā
ရှောနကသည် ကృష్ణကထာကို ပေးအပ်ဟောကြားသော စူတကို ချီးမွမ်းပြီး စနကာဒီ ရှင်တော်များ စုဝေးသည့်အခါ ပေါ်ပေါက်လာသော သဒ္ဓမ္မဆွေးနွေးချက်ကို မေးသည်။ စူတက စနန္ဒနထံမှ မောက္ခသဒ္ဓမ္မကို ကြားပြီးနောက် နာရဒ၏ ဆက်မေးခွန်းများ—မန္တရဖြင့် ဗိဿနုကို မည်သို့ ပူဇော်ရမည်၊ ဗိဿနုဘက္တများက မည်သည့် ဒေဝတားများကို ဂုဏ်ပြုသနည်း၊ ဘာဂဝတတန္တရ၏ ဂုရု–ရှိෂ္ယ လမ်းစဉ်၊ ဒိက္ခာနှင့် နံနက်ပူဇာ၊ လ၊ ပုဋ္ဌာန/ပဋိဋ္ဌာနဖတ်ရွတ်ခြင်းများ၊ ဟോമကာရ်မများကို တင်ပြသည်။ စနတ်ကုမာရက မဟာတန္တရကို ပဒ ၄ ခု (ဘောဂ၊ မောက္ခ၊ ကရိယာ၊ စရိယာ) ဖြင့် ရှင်းလင်းကာ ပရှုပတိ–ပရှု–ပာရှ သုံးပါးကို မိတ်ဆက်ပြီး မလ/ကမ္မ/မာယာမှ ဖြစ်သော ချည်နှောင်မှုများကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် တတ္တဝကောသလျ အဆင့်လိုက်—ရှက္တိ၊ နာဒ-ဗိန္ဒု၊ စဒါရှိဝ–ဣရှ္ဝရ–ဝိဒျာနှင့် သုဒ္ဓာဓွာ၊ ထို့ပြင် မသန့်လမ်းကြောင်းမှ ကာလ၊ နိယတိ၊ ကလာ၊ ရာဂ၊ ပုရုෂ၊ ပရကృతိ၊ ဂုဏ၊ စိတ်နှင့် အင်ဒြိယများ၊ ဓာတ်များ၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၊ မျိုးစိတ်နှင့် လူမွေးဖွားခြင်းတို့ ပေါ်ပေါက်လာပုံကို ဆိုသည်။ အဆုံးတွင် ဒိက္ခာသာ ပာရှကို ဖြတ်တောက်နိုင်ပြီး မောက္ခသည် ဂုရုဘက္တိနှင့် ကိုယ့် ဝဏ္ဏ–အာရှရမအလိုက် နိတျ–နೈမိတ္တိက ကရိယာများကို သစ္စာရှိစွာ လိုက်နာခြင်းပေါ် မူတည်ကြောင်း၊ မန္တရကို မမှန်ကန်စွာ သုံးလျှင် ဆရာသည် ပရာယဿ္စိတ္တ တာဝန်ရှိကြောင်း အမိန့်တော်ထားသည်။
Dīkṣā, Mantra-Types, Mantra-Doṣas, and Qualifications of Ācārya–Śiṣya
သနတ်ကုမာရက နာရဒအား dīkṣā ကို အပြစ်ပျက်စီးစေ၍ အတွင်းဘက်သို့ သာသနာတော်ဆန်သော ဦးတည်ချက်ပေးကာ မန္တရအား အာနိသင်ပေးသော အစပြုဝင်ရိုးတော်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြောကြားသည်။ “မန္တရ” ကို manana (စဉ်းစားဆင်ခြင်ခြင်း) နှင့် trāṇa (ကာကွယ်ခြင်း) မှ ဆင်းသက်ကြောင်း ရှင်းလင်းသည်။ မန္တရများကို ဘာသာရေး-ဘာသာဗေဒ အမှတ်အသားများ (မ/ဖ/န ပုဒ်ဆုံး၊ namo-anta၊ mantra နှင့် vidyā တို့၏ အုပ်စိုးသတ္တိ ပုရుష/သတ္တိ) နှင့် အာဂ္နေယ/ဆောမယ စီးကြောင်းများအလိုက် ခွဲခြားကာ piṅgalā နှင့် ဘယ်ဘက်နာဒီရှိ ပရာဏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဆက်စပ်ပြသည်။ မန္တရ စဉ်ဆက်/ပေါင်းစည်းနည်း၊ japa ပြုရာ အခြေအနေများ၊ huṃ/phaṭ ဖြင့် ကర్మကာဏ္ဍ အားတိုးနည်းတို့ကို ဖော်ပြသည်။ အဓိကမှာ mantra-doṣa များ (ဖွဲ့စည်းပုံ၊ အသံထွက်၊ အက္ခရာရေတွက်) ကို chinna, dagdha, bhīta, aśuddha, nirbīja, sthāna-bhraṣṭa စသည်ဖြင့် ကျယ်ပြန့်စွာ စာရင်းပြုကာ siddhi ကို တားဆီးပြီး အကျင့်ရှင်ကို ထိခိုက်စေနိုင်ကြောင်း သတိပေးသည်။ ထို့နောက် yoni-mudrā/āsana ဖြင့် စည်းကမ်းတကျ japa ပြုခြင်းနှင့် ācārya–śiṣya တို့၏ သီလ၊ ပူဇော်ပွဲ၊ သင်ကြားရေး အရည်အချင်းများကို တင်းကျပ်စွာ သတ်မှတ်ကာ ပြုပြင်နည်းကို ဦးတည်ပေးသည်။
Mantraśodhana, Dīkṣā-krama, Guru-Pādukā, Ajapā-Haṃsa, and Ṣaṭcakra-Kuṇḍalinī Sādhana
သနတ်ကုမာရသည် အဆင့်ဆင့် စာဓနာလမ်းညွှန်ကို ဖော်ပြသည်။ ပထမဦးစွာ ဂုရုက သင်တန်းသားကို စိစစ်ပြီး mantraśodhana ကို ပြုလုပ်ကာ မန္တရာအက္ခရာများကို ဦးတည်ရာဇယား (nṛpa-koṣṭhaka) အတွင်း စီစဉ်၍ သရအက္ခရာအစဉ်ကို စစ်ဆေးသည်။ ထို့နောက် siddha, sādhya, su-siddha, ari နှင့် ရောနှောအခြေအနေများကို မန္တရာအာနိသင်နှင့် အတားအဆီး ခွဲခြားသတ်မှတ်ရန် ဖော်ပြသည်။ ထို့မှတစ်ဆင့် dīkṣā သို့ ကူးပြောင်းကာ svasti ပူဇော်ပွဲ၊ Sarvatobhadra maṇḍala၊ မဏ္ဍပဝင်ခြင်း၊ အတားအဆီးဖယ်ရှားခြင်း၊ ဆေးပင်များဖြင့် kumbha ပြင်ဆင်ခြင်း၊ navaratna နှင့် pañcapallava ထည့်သွင်းခြင်း၊ သင်တန်းသား၏ သန့်စင်မှု (bhūtaśuddhi, nyāsa, ရေဖျန်း) ကို ဆောင်ရွက်သည်။ ဂုရုက မန္တရာကို ၁၀၈ ကြိမ် ရွတ်ဆို၍ နားထဲသို့ ၈ ကြိမ် တိုက်ရိုက်ပေးကာ ကောင်းချီးပေးပြီး guru-sevā နှင့် dakṣiṇā ကို ညွှန်ကြားသည်။ နေ့စဉ် pañcadevatā ပူဇော်မှုကို အလယ်/အပြင် တည်နေရာဖြင့် ချမှတ်ထားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် Guru-pādukā မန္တရာနှင့် stotra၊ ထို့နောက် Kuṇḍalinī ကို cakra ခြောက်ခုဖြတ်၍ brahmarandhra သို့ တက်စေခြင်း၊ Ajapā/Haṃsa-Gāyatrī ကို အသက်ရှူသွင်းထုတ် japa အဖြစ် ṛṣi, chandas, devatā, ṣaḍaṅga နှင့် cakra အလိုက် ပူဇော်မှုများဖြင့် ဆောင်ရွက်ကာ အဒွိတ mokṣa-dharma အတည်ပြုချက်များဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။
The Explanation of Sandhyā and Related Daily Observances (Saṅdhyā-ādi Nitya-karma-Vidhi)
သနတ်ကုမာရသည် နေ့စဉ်နိတျကర్మကို သင်ကြားသည်—ခြေချမီ မြေကို ရိုသေခြင်း၊ အညစ်အကြေးစွန့်ရာ အကျင့်စည်းကမ်းနှင့် śauca ပြီးနောက် မြေမှုန့်နှင့် ရေဖြင့် သန့်စင်ခြင်း၊ ပါးစပ်ဆေးခြင်းနှင့် သွားတံဖြင့် Vanaspati ဆုတောင်းခြင်း၊ ဘုရားခန်းပြင်ဆင်၍ astra/mūla မန္တရများဖြင့် ārati ပြုခြင်း။ မြစ်ရေချိုးရာတွင် မန္တရသန့်စင်ထားသော မြေကလေးကို သုံးကာ brahma-randhra မှ အတွင်းရေချိုးကို စိတ်ကူးတည်ဆောက်၍ śrauta စည်းကမ်းအတိုင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြုလုပ်သည်။ mantra-snāna တွင် အချိန်/နေရာ saṅkalpa၊ prāṇāyāma၊ tīrtha အာဝါဟန (ဂင်္ဂါ၊ ယမုနာ စသည်)၊ sudhā-bīja၊ kavaca/astra ကာကွယ်မှုနှင့် သန့်စင်လှည့်ပတ်မှုများ ပါဝင်သည်။ နာမကျန်းလျှင် Aghamarṣaṇa ကို ပြစ်ပယ်ဖြေရှင်းအဖြစ် ပြုလုပ်ရန်၊ Sandhyā တွင် Keśava–Nārāyaṇa–Mādhava ကို အာဝါဟနရန်၊ Vaiṣṇava ācamana/nyāsa အသေးစိတ်နှင့် Śaiva/Śākta မျိုးကွဲများ၊ tilaka နှင့် tripuṇḍra စည်းကမ်းများ၊ တံခါးဝဘုရားပူဇော်မှုနှင့် တံခါးစောင့်များစာရင်း၊ မာတೃကာ/śakti-nyāsa နှင့် bīja/śakti သဘောတရားကို ရှင်းပြပြီး ṣaḍaṅga-nyāsa ပြီးမှ ပူဇော်မှုစတင်ရန် အဆုံးသတ်သည်။
Devapūjā-krama: Ārghya-saṃskāra, Maṇḍala–Nyāsa, Mudrā-pradarśana, Āvaraṇa-arcana, Homa, Japa, and Kṣamāpaṇa
သနတ်ကုမာရသည် နာရဒအား ဒေဝပူဇာ၏ အစီအစဉ်တကျ နည်းလမ်းပြည့်စုံကို သင်ကြားသည်။ မဏ္ဍလ (တြိဂံ/ဆဋ္ဂံ/စတုရံ) ဖြင့် ပူဇာနေရာတည်ဆောက်ကာ အာဓာရနှင့် အဂ္နိ-မဏ္ဍလ တင်မြှောက်ပြီး ဂို-မုဒြာနှင့် ကဝစဖြင့် အာဃျရေကို အမృతအဖြစ် သန့်စင်တော်မူသည်။ အင်္ဂ-ညာသ၊ နေ-လ ကလာများပူဇာ၊ တီရ္ထများ ဖိတ်ခေါ်ခြင်းနှင့် မတ္စျမုဒြာ၊ အစတြာဖြင့် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းတို့ကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ပူဇာဥပစာရများ (ပါဒျ၊ အာဃျ၊ အာစမနီယ၊ မဓုပရက၊ စနာန၊ ဝတ္ထ၊ ယဇ္ဉောပဝီတ၊ ဂန္ဓ၊ ပုဿပ၊ ဓူပ၊ ဒီပ၊ နိုင်ဝေဒျ၊ တမ္ဘူလ) ကို ဆက်တိုက်ပြုလုပ်ကာ ဒေဝတားအလိုက် မပူဇာသင့်သော အလှူတားမြစ်ချက်များကိုလည်း ဆိုသည်။ အာဝရဏ-အရ္စနာတွင် ဒိက္ပာလများ၊ ၎င်းတို့၏ ဝါဟနနှင့် လက်နက်များကို ပူဇာပြီး အာရတီ၊ ပရဏာမ၊ ဟောမ ၂၅ အာဟုတိကို ဝျာဟြတိများနှင့် ပြုလုပ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကြမ်းတမ်းသော အစောင့်အရှောက်များသို့ ဘလိ၊ ဂျပာတင်ပြခြင်း၊ ပရဒက္ခိဏာ စည်းကမ်းများနှင့် က్షမာပဏ ဆုတောင်းများဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ နာမကျန်း၊ မသန့်ရှင်း၊ ကြောက်ရွံ့ချိန်တို့တွင် မနောပူဇာကို အဓိကထားသော အရေးပေါ်ပူဇာ (အာတုရီ/ဆောတိကီ/ထရာစီ) ကိုလည်း သင်ကြားပြီး မမှန်ကန်သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အနုကလ္ပ အစားထိုးပူဇာ မလုပ်ရန် သတိပေးသည်။
Gaṇeśa Mantra-vidhi: Mahāgaṇapati Gāyatrī, Vakratuṇḍa Mantra, Nyāsa, Homa, Āvaraṇa-pūjā, and Caturthī Vrata
သနတ်ကုမာရသည် နာရဒအား ဂဏေရှ စာဓနာလုပ်ထုံးလုပ်နည်း အပြည့်အစုံကို သင်ကြားသည်။ အစတွင် ဘောဂနှင့် မောက္ခကို ပေးနိုင်သော ဂဏေရှ မန္တရများကို ကြေညာပြီး၊ ထိန်းချုပ်ရေးဆန်သော မန္တရဖွဲ့စည်းပုံနှင့် အက္ခရာ ၂၈ လုံး မန္တရ၏ ရှိ၊ ခန္ဒ၊ ဒေဝတာကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ဆဒင်္ဂ နျာသ၊ ဘူဝန-နျာသ (ဘူရ်/ဘူဝရ်/စွရ်) နှင့် ဗර්ဏ/ပဒ-နျာသကို ကိန်းဂဏန်းကုဒ်အစဉ်အလာဖြင့် တိတိကျကျ သတ်မှတ်ပေးသည်။ မဟာဂဏပတိ ဂါယတြီ (ဝိဒ္မဟေ/ဓီမဟိ/ပရချောဒယတ်)၊ ဓျာနရုပ်ပုံ၊ ဂျပ်အရေအတွက်၊ ပစ္စည်း ၈ မျိုးဖြင့် ဟောမကိုလည်း ပေးထားသည်။ ယန္တရ/မဏ္ဍလ (ဟက်ဆဂွန်–တြိဂံ–ပန်းကန် ၈ ပွင့်–ဘူပုရ)၊ ပီဋ္ဌပူဇာ၊ အာဝရဏ ဒေဝတာနှင့် ရှက္တိများ၊ ဂဏေရှရုပ်ပုံများကို ဇနီးတော်များနှင့်အတူ ဦးတည်ရာအလိုက် တင်ထားပုံကို ဖော်ပြသည်။ ပူဇာအလှူပစ္စည်း (ပန်း၊ သမိဓ်၊ ဂီ၊ ပျားရည် စသည်) အလိုက် အကျိုးရလဒ်များကို ရှင်းလင်းပြီး၊ လစဉ် စတုရ္ထီ ဝရတ၊ ဂြိုဟ်ကြတ်ချိန် ပူဇာနှင့် ကာကွယ်ရေး စည်းကမ်းများကို ထည့်သွင်းသည်။ ထို့ပြင် ဝက္ရတုဏ္ဍ မန္တရကို သီးခြား မက်တာဒေတာနှင့် အာဝရဏအစီအစဉ်ဖြင့် မိတ်ဆက်ကာ၊ ဒိက္ခာလိုအပ်ချက်၊ စီးပွားချမ်းသာရေး အကျင့်များ၊ သားသမီးနှင့် မေးမြန်းသဘောဆန်သော ရိတုများ၊ လျှို့ဝှက်ထားရန် အမိန့်နှင့် ယုံကြည်စွာ ပူဇာလျှင် စိဒ္ဓိနှင့် မောက္ခရမည်ဟု အာမခံကာ အဆုံးသတ်သည်။
Śeṣoditya-Sūrya-nyāsa, Soma-sādhana, Graha-pūjā, and Bhauma-vrata-vidhi
သနတ်ကုမာရသည် ဘြဟ္မာအား စူရ്യ (Śeṣoditya) ကိုအခြေခံသော «သုံးမျိုးရုပ်» (tri-rūpa) ရိတုအနုပညာကို သင်ကြားပြီး၊ ထိုနည်းကို စောမ (Soma) နှင့် ဂြဟများထံသို့လည်း ချဲ့ထွင်ပြသည်။ အခန်းတွင် မန္တရ၏ ṛṣi/chandas/devatā အချက်အလက်များကို ဖော်ပြကာ (နေရောင်ဗိဒ္ဓာအတွက် Devabhāga–Gāyatrī–Ravi၊ လမန်တရအတွက် Bhṛgu–Paṅkti–Soma၊ အင်္ဂါအတွက် Virūpākṣa–Gāyatrī–Kuja) ṣaḍaṅga-nyāsa၊ maṇḍala-nyāsa (Soma–Sūrya–Agni)၊ ကိုယ်လုံးလျှောက်ရွတ်ခြင်း၊ နှလုံးပဒ్మတွင် Ravi ကို ဓျာနပြုခြင်း၊ ကြီးမားသော japa နှင့် daśāṁśa homa ကို ညွှန်ကြားသည်။ ပီဋ္ဌပူဇာ၊ အာဝရဏဒေဝတားနှင့် śakti များ၊ ဦးတည်ရာ/အလယ်ဦးတည်ရာ တင်ထားပုံများ၊ နေ့စဉ် arghya ကို ရိုးရှင်းသော်လည်း အာနိသင်ကြီးသော လေ့ကျင့်ခန်းအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် လစဉ် Soma arghya ရိတုများနှင့် အင်္ဂါနေ့ Bhauma-vrata ကို သားသမီးရခြင်းနှင့် အကြွေးလွတ်ခြင်းအတွက် သတ်မှတ်ကာ အနီရောင်ပစ္စည်းများ၊ ၂၁ ကြိမ် စီစဉ်မှု၊ ချီးမွမ်းသီချင်း၊ ပရဒက္ခိဏာနှင့် ဒါန/ဒက္ခိဏာဖြင့် အဆုံးသတ်စေသည်။ အဆုံးတွင် Budha၊ Guru၊ Śukra မန္တရပူဇာ အကြမ်းဖျဉ်းနှင့် လျှို့ဝှက်မှု/အရည်အချင်း စည်းကမ်းများကို ထည့်သွင်းထားသည်။
Mahāviṣṇu-Mantras: Aṣṭākṣarī, Sudarśana-Astra, Nyāsa Systems, Āvaraṇa-Pūjā, and Prayogas
သနတ်ကုမာရသည် နာရဒအား ဖန်ဆင်းခြင်းကိုပင် အားပေးနိုင်သော ရှားပါး မဟာဝိષ્ણု မန္တရများကို သင်ကြားသည်။ ဤအဓ್ಯಾಯတွင် အෂ္ဌာက္ခရီ «နာရာယဏ» မန္တရ၏ ṛṣi–chandas–devatā–bīja–śakti–viniyoga ကို သတ်မှတ်ပြီး၊ ကာကွယ်ရေးနှင့် ကိုယ်တွင်းပူဇော်ပွဲပုံစံများသို့ ချဲ့ထွင်ကာ pañcāṅga/ṣaḍaṅga စီမံချက်၊ စုဒර්ရှန အစတြ မန္တရ ၁၂ လုံးနှင့် အရပ်ချုပ်ခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ Vibhūti-pañjara nyāsa (အကြိမ်ကြိမ် တင်သွင်းခြင်း)၊ tattvābhidha/tattva-nyāsa (prakṛti ၈ မျိုး၊ tattva ၁၂ မျိုး) နှင့် ၁၂ မူရတိကို ၁၂ အာဒိတျ (Keśava–Padmanābha စသည်) နှင့် တွဲဖက်တင်သွင်းခြင်းကို ရှင်းလင်းသည်။ Śrī နှင့် Bhū တို့နှင့်အတူ နာရာယဏကို သမาธိမြင်ကွင်းဖြင့် ဂျပဖလ (သိန်းချီမှ မောက္ခအထိ)၊ ဟോമ/အာသန မန္တရများနှင့် ကြာပန်းမဏ္ဍလ ပူဇော်ပွဲ (Vāsudeva–Saṅkarṣaṇa–Pradyumna–Aniruddha၊ Śānti/Śrī စသော Śakti များ) ကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အဆိပ်ဖယ်ရှားခြင်းနှင့် မြွေကိုက်ကုသ (Garuḍa/Nṛsiṃha)၊ ကုသရေးနှင့် အသက်ရှည်ရေး၊ စည်းစိမ်နှင့် မြေယာရယူရေး၊ Puruṣottama၊ Śrīkara၊ Ādi-Varāha၊ Dharaṇī၊ Jagannātha အတွက် အထူးမန္တရများ (ဆွဲဆောင်/မောဟဖော်မြူလာများပါ) ကို စုစည်းပြီး၊ မန္တရ ပြည့်စုံလျှင် ဗိષ્ણုနှင့်တူညီခြင်း (Viṣṇu-sāmya) အထိ အလိုအလျောက် အကျိုးရလဒ်အားလုံး ပေးနိုင်ကြောင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။
The Exposition of Nṛsiṁha Worship-Mantras, Nyāsa, Mudrās, Yantras, Kavaca, and Nṛsiṁha Gāyatrī
သနတ်ကုမာရသည် နာရဒအား နရဟရီ/နೃဟရီ (နရစിംဟ) ပူဇော်ရေး အဆင့်ဆင့်သော ရိတုအစုကို သင်ကြားသည်။ အစတွင် တစ်အက္ခရာ မန္တရနှင့် ဆက်စပ် နရစിംဟ မန္တရများ၏ မန္တရလက္ခဏာ (ရိရှီ အတြီ၊ ချန္ဒ် ဂဂတီ၊ ဒေဝတာ နೃဟရီ၊ ဘီဇ/ရှက္တိ၊ ဝိနိယောဂ “ရည်မှန်းချက်အားလုံး”) ကို ဖော်ပြပြီး၊ ဓျာန ရုပ်သဏ္ဍာန်နှင့် စာဓနာ အရေအတွက် (ဂျပ ၁ လက်၊ ဟိုးမ ၁/၁၀ ကို ဂျီနှင့် ပါယာသ) ကို သတ်မှတ်သည်။ ဝိုင်ရှ္ဏဝ ပီဋ္ဌာ၌ ကြာပန်း မဏ္ဍလ ပူဇာ၊ ဦးတည်ရာ ဒေဝတားများနှင့် အထောက်အပံ့ ဒေဝတားများ၊ ကြမ်းတမ်းသော အမည် ၃၂ ကိုလည်း ပါဝင်သည်။ ထို့နောက် နျာသ စနစ်များ (ရှဒင်္ဂ၊ ဒသဝိဓ၊ ကိုးနေရာ၊ ဟရီ-နျာသ) နှင့် အတွင်းနေရာများ (မူလ→နာဘိ→ဟృဒ→ဘရူးမဓျ→တတိယမျက်စိ) ကို စနစ်တကျ ရှင်းလင်းသည်။ နရစിംဟီ၊ စက္ကရ၊ ဒံရှ္ဍရာ စသည့် မုဒြာများနှင့် သာန်တ/ရောဒြ သုံးစွဲနည်း (နူးညံ့သော ကိစ္စများနှင့် ကြမ်းတမ်းသော ကိစ္စများ၊ ရန်သူနှိမ်နင်း) ကို ညွှန်ပြသည်။ ရောဂါဖယ်ရှားခြင်း၊ ဂြဟ ဒုက္ခများ၊ စတမ္ဘန/အောင်ပွဲ ရိတုများကို ဖျာ၊ ပူဇာပစ္စည်းနှင့် အချိန်မီ ဂျပဖြင့် ဆောင်ရွက်နိုင်ကြောင်းလည်း ဆိုသည်။ ထို့ပြင် ယန္တရများ (ထရိုင်လောက്യ-မောဟန၊ ၈ ချောင်း၊ ၁၂ ချောင်း ကာလန္တက၊ “ယန္တရဘုရင်”) ကို မိတ်ဆက်ပြီး၊ ကဝစ/ဝර්မာစတြ ကာကွယ်ရေးနှင့် နೃစിംဟ ဂါယတရီဖြင့် အဆုံးသတ်ကာ ဖလश्रုတိအဖြစ် စိဒ္ဓိ၊ ကာကွယ်မှု၊ စည်းစိမ်နှင့် မကြောက်မရွံ့ကို ကတိပြုသည်။
Hayagrīva-pūjā-vyākhyāna (Worship Procedure and Mantra-Siddhi of Hayagrīva)
သနတ်ကုမာရသည် ဩံ(ပရဏဝ) ကိုအခြေခံသော မန္တရစနစ်ကို ဗိဿဏုနှင့်ချိတ်ဆက်၍ ရိတုအမှတ်အသားများ (ṛṣi အိန္ဒု၊ chandas ဝိရာဋ်၊ devatā ဒဓိဝာမန; bīja တာရာ/ဩံ; śakti ဝဟ္နိဇာယာ) ကိုဖော်ပြသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ် နျာသတင်ခြင်းနှင့် မန္တရ ၁၈ ချက် တင်သွင်းခြင်းနောက် ပူဇာနှင့် ဟိုးမကို အသေးစိတ်ညွှန်ကြားပြီး၊ ဇပ ၃ သိန်း ပြုကာ ၁/၁၀ ဟိုးမကို ဂျီ(ဂhee) စိမ်အာဟုတိဖြင့် ဆောင်ရွက်စေသည်။ ထို့ပြင် ပာယသ၊ နို့ချဉ်ထမင်း၊ အနီရောင်ကြာပန်း၊ အပာမာရ္ဂ စသည့် အာဟုတိများဖြင့် စည်းစိမ်၊ ကြောက်ရွံ့မှုဖယ်ရှားခြင်း၊ ရောဂါသက်သာခြင်း၊ သြဇာတိုးခြင်း၊ ချည်နှောင်မှုလွတ်မြောက်ခြင်း၊ အစားအစာပေါများခြင်းတို့ကို ရရှိစေသည်။ ယန္တရ/မဏ္ဍလ တည်ဆောက်ပုံတွင် ကြာပန်းအလယ်ပူဇာ၊ ṣaḍaṅga ပူဇာကို အမျှင်နှင့် ပွင့်ချပ်များပေါ်တွင် ပြုလုပ်ကာ Vyūha လေးပါး၊ Śakti များ၊ လက်နက်များ၊ dikpāla များ၊ ဒిశ ၈ ဒေါင်ဆင်နှင့် မိဖုရားများကို တင်ထားသည်။ ဒုတိယ မန္တရစီးကြောင်းသည် ဟယဂရီဝ(တုရဂါနန) သို့ ရောက်ပြီး ဗြဟ္မာကို ṛṣi၊ အနုṣṭubh ကို chandas ဟုသတ်မှတ်ကာ Vedāṅga၊ မာတೃကာ၊ ဘဲရဝ၊ အဝတာရ၊ မြစ်များ၊ ဂြဟ၊ တောင်များ၊ နက္ခတ်များ စသည့် အပြင်ဝိုင်းများကို ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သန့်ရှင်းရေကောင်းချီးနှင့် ဂြဟဏ(နေ/လ) ပူဇာကို မျိုးစေ့ပြင်ဆင်မှုဖြင့် ဆောင်ရွက်ကာ Sarasvata-siddhi—စကားပြောနှင့် ပညာအာဏာကို ပေးကြောင်းဆိုသည်။
The Description of the Worship of Rāma and Others (Rāmādi-pūjā-vidhāna)
သနတ်ကုမာရသည် ဝိုင်ရှ္ဏဝ မန္တရစနစ်များအတွင်း ရာမမန်တရများ၏ အထွဋ်အမြတ်ကို သင်ကြားကာ အပြစ်ဖျက်နိုင်ခြင်းနှင့် မောက္ခသို့ ဦးတည်သော အာနိသင်ကို ဖော်ပြသည်။ မန္တရ၏ အထောက်အထားများ (ṛṣi, chandas, devatā, bīja, śakti, viniyoga) ကို ပေးပြီး ṣaḍaṅga-nyāsa နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာနေရာများတွင် အက္ခရာတင်ခြင်းကို သတ်မှတ်ကာ စိတ်တည်ရာတွင် စီတာနှင့် လက္ခ္မဏတို့နှင့်အတူ ရာမကို သမาธိဖြင့် တရားထိုင်ရန် သင်ပေးသည်။ ပူဇော်ပွဲဖွဲ့စည်းပုံတွင် အဖော်ဒေဝတားများ၊ လက်နက်များ (ရှာရင်ဂါနှင့် မြားများ)၊ မဟာမိတ်များ (ဟနုမာန်၊ စုဂရీవ၊ ဘရတ၊ ဝိဘီရှဏ စသည်) နှင့် ကြာပန်းမဏ္ဍလပူဇာတို့ကို အသေးစိတ်ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် puraścaraṇa နှင့် homa စည်းကမ်းများကို ရှင်းလင်းကာ စည်းစိမ်၊ ကျန်းမာရေး၊ အာဏာပိုင်မှု၊ ကဗျာဉာဏ်တောက်ပမှု၊ ရောဂါငြိမ်းစေမှုတို့အတွက် အနုသင့်အလှူပစ္စည်းများကို ဖော်ပြပြီး နောက်ဘဝကို မမေ့ဘဲ လောကီအကျိုးအတွက်သာ အခမ်းအနားကို မသုံးစွဲရန် သတိပေးသည်။ အဓိကပိုင်းတွင် Yantra-rāja ကို ခြောက်ထောင့်/ကြာပန်း/နေစက်ပွင့် ဂျီဩမေတြီ၊ ရေးသားပစ္စည်း၊ ဝတ်ဆင်နည်းနှင့် ကောင်းမွန်သောနေ့ရက်၊ နက္ခတ်များနှင့် ဆက်စပ်သော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများဖြင့် ဖော်ပြသည်။ ၆၊ ၈၊ ၁၀၊ ၁၃၊ ၁၈၊ ၁၉ အက္ခရာစသည့် မန္တရပုံစံများကို တူညီသော ပူဇာပုံစံဖြင့် စာရင်းပြုကာ နောက်ဆုံးတွင် စီတာနှင့် လက္ခ္မဏ အနုဘူဇာနှင့် မောက္ခမှ စ၍ ရာဇာအာဏာပြန်လည်ရရှိခြင်းအထိ အသုံးချမှုများကို ပြောသည်။
Hanumān-mantra-kathana: Mantra-bheda, Nyāsa, Yantra, and Prayoga
သနတ်ကုမာရသည် (သနကာဒီ ဆက်သွယ်ပုံအတွင်း) နာရဒအား ဟနုမာန် မန္တရများကို အဆင့်လိုက်နှင့် ပူဇော်ရေး ဂရမ်မာအတိုင်း သင်ကြားသည်။ ဘီဇ ဖွဲ့စည်းပုံ၊ «ဟృဒယ» ဖြင့် အဆုံးသတ်သော ၁၂ အက္ခရာ မန္တရရာဇာနှင့် ၈/၁၀/၁၂/၁၈ အက္ခရာ မန္တရမျိုးကွဲများကို ṛṣi/chandas/devatā နှင့် bīja–śakti သတ်မှတ်ချက်များসহ ဖော်ပြသည်။ ṣaḍaṅga နှင့် aṅga-nyāsa ကို ခေါင်း၊ မျက်စိ၊ လည်ချောင်း၊ လက်မောင်း၊ နှလုံး၊ နာဗယ်၊ ခြေထောက်တို့တွင် တင်သတ်မှတ်ပြီး၊ နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ကမ္ဘာကို လှုပ်ခတ်စေသော အာဉ္ဇနေယကို ဓျာနာပြုရန် ဆိုသည်။ ဝိုင်ရှ္ဏဝ ပီဋ္ဌာပေါ်တွင် ပူဇော်ခြင်း၊ အရွက်/မျှင်ပေါ် အင်္ဂပူဇာနှင့် ဝါနရ၊ လောကပါလ အနုဂ္ဂဟများကို ဆက်ကပ်ရန်လည်း ပါသည်။ prayoga များအဖြစ် မင်းများ/ရန်သူများကြောင့် ကြောက်ရွံ့မှုဖယ်ရှားခြင်း၊ ဖျားနာ၊ အဆိပ်၊ တက်ကွဲသဘောရောဂါများ ကုသခြင်း၊ ကာကွယ်ရေး အမှုန့်/ရေ ရိတုအခမ်းအနား၊ ခရီးသွားနှင့် အိပ်မက်ကာကွယ်ခြင်း၊ စစ်ပွဲအောင်မြင်ခြင်းတို့ကို ရေးထားသည်။ ယန္တရများ (ဝိုင်းစက်အလွှာများ၊ trident/vajra ပါသော bhūpura၊ ခြောက်ထောင့်/ကြာပန်းပုံစံ၊ တံခွန်ယန္တရ) ကို ပစ္စည်း၊ မှင်၊ prāṇa-pratiṣṭhā၊ ဝတ်ဆင်စည်းကမ်းနှင့် အချိန် (aṣṭamī၊ caturdaśī၊ အင်္ဂါ/တနင်္ဂနွေ) တို့နှင့်တကွ သတ်မှတ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဟနုမာန်ကို ရာမ၏ သံတမန်အဖြစ် ဘက္ခတိဖြင့် ဂျပ၊ ဟောမ ပြုလျှင် siddhi၊ စည်းစိမ်နှင့် နောက်ဆုံး မောက္ခ ရမည်ဟု ကတိပေးသည်။
Dīpa-vidhi-vyākhyānam (Procedure for Lamp-Offering to Hanumān)
သနတ်ကုမာရသည် ဟနုမာန်အား မီးပူဇော်ခြင်း (dīpa-dāna / nitya-dīpa) အထူးဝိဓိနှင့် «အတွင်းရေးရာဟသျာ» (rahasya) ကို သင်ကြားသည်။ အခန်းသည် ရိုးရာပူဇော်နည်းလမ်းစာအုပ်ကဲ့သို့ မီးခွက်အမျိုးအစားနှင့် ဆီအတိုင်းအတာကို သတ်မှတ်ပြီး ဆီ၊ စပါး/အနှံ၊ မုန့်မှုန့်၊ အရောင်၊ အနံ့တို့ကို prayoga များ (စည်းစိမ်တိုး၊ ဆွဲဆောင်မှု၊ ရောဂါဖယ်ရှား၊ uccāṭana၊ vidveṣa၊ māraṇa၊ ခရီးသွားပြန်လာ) နှင့် ချိတ်ဆက်ဖော်ပြသည်။ pala, prasṛta, kuḍava, prastha, āḍhaka, droṇa, khārī စသည့် မီတာလောဂျီ၊ ချည်ကြိုးအရေအတွက်/အရောင်၊ ဆီကိုင်တွယ်ခြင်းနှင့် ကြိတ်နယ်ခြင်း စည်းကမ်းများကိုလည်း ရှင်းပြသည်။ ဟနုမာန်ရုပ်တု၊ သီဝဘုရားကျောင်း၊ လမ်းဆုံ၊ ဂြိုဟ်/ဝိညာဉ်နေရာများ၊ ကြည်လင်လင်္ဂနှင့် śālagrāma တို့ကဲ့သို့ သင့်လျော်ရာနေရာများ၊ ယန္တရပူဇော် (ခြောက်ထောင့်၊ ပန်းလောတစ် ၈ ပွင့်; ṣaḍaṅga တင်ရာ; Vasu-lotus ဖြင့် ဝါနရအဓိကများပူဇော်) နှင့် မန္တရအသုံး (kavaca၊ mālā-mantra၊ ၁၂ အက္ခရာ vidyā၊ နေ-အက္ခရာ) ကို ဖော်ပြသည်။ ကာကွယ်/စစ်ရေးအသုံးချမှု နှစ်မျိုးကို ထပ်မံပေးပြီး ၂၆ အက္ခရာ tattva-jñāna မန္တရ (ṛṣi ဝသိဋ္ဌ; anuṣṭubh) နှင့် graha/ဝိညာဉ်驱逐 အាវုဓမန္တရ (ṛṣi ဘြဟ္မာ; gāyatrī) ၏ လက္ခဏာများကို ဆိုပြီး နောက်ဆုံးတွင် လျှို့ဝှက်ထားရမည့် စည်းကမ်းနှင့် သင်တန်းသားအရည်အချင်းကို သတ်မှတ်သည်။
Mantra-Māhātmya and Sādhana of Kārtavīryārjuna (Nyāsa, Yantra, Homa, and Dīpa-Vrata)
နာရဒသည် မင်းများသည် ကမ္မအလိုက် ပေါ်ထွန်းပျောက်ကွယ်ကြသည်ကိုမြင်၍ ကာတ်တဝီရျာအర్జုနကို လောကက အထူးတလည် ဝန်ဆောင်ရခြင်းအကြောင်း မေးမြန်းသည်။ စနတ်ကုမာရက သူသည် သုဒർശန-စက္ကရာ၏ အဝတားဖြစ်၍ ဒတ္တಾತ್ರေယကို ပူဇော်ကာ အမြင့်ဆုံး တေဇသကို ရရှိခဲ့ကြောင်း၊ အမည်ကို သတိရရုံဖြင့်ပင် အောင်မြင်မှုနှင့် ဆုံးရှုံးသမျှ ပြန်လည်ရရှိနိုင်ကြောင်း ရှင်းပြသည်။ ထို့နောက် ယခင်က ဖုံးကွယ်ထားသော တန္တရ စနစ်များ—နျာသ/ကဝစ တင်သွင်းပုံ၊ မန္တရ စစ်ဆေးနည်းနှင့် ဝိနိယောဂ (ရိရှိ ဒတ္တಾತ್ರေယ၊ အနုဋ္ဌုဘ် ချန်ဒ၊ ဒေဝတာ ကာတ်တဝီရျာအర్జုန၊ ဘီဇ/ရှက္တိ ဓြုဝ) ကို ကိုယ်ခန္ဓာမြေပုံနှင့် သမาธိရုပ်ပုံအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ စာဓနာလိုအပ်ချက်များ—ဇပ အရေအတွက်၊ ဟောမ အချိုးနှင့် ပူဇော်ပစ္စည်းများ၊ ဟက်ဆဂရမ်/ထရိုင်အင်ဂယ် ယန္တရ အစိတ်အပိုင်းများ၊ ရှက္တိ ၈ ပါး ပူဇော်ခြင်း၊ ယန္တရ ပုံစံပြည့်စုံမှု၊ ကုಂಭာ-အဘိရှေက အကျိုးနှင့် ရွာကာကွယ်ရေး အသုံးချမှုတို့ကို ဆိုသည်။ ထို့ပြင် အကျိုးရလဒ်အလိုက် ဟောမပစ္စည်းများ (ဥစ္စာဋန၊ ဝရှျ၊ ရှာန္တိ၊ စတမ္ဘန၊ စည်းစိမ်၊ ခိုးမှုကာကွယ်) နှင့် အာဟုတိ အရေအတွက် စည်းကမ်းများကို ဖော်ပြသည်။ မန္တရ မိသားစုများနှင့် ချန်ဒများကို စာရင်းပြုကာ ဂါယတရီ စာသားအသုံးအနှုန်း သတိပေးချက်များနှင့် ညအချိန် ရွတ်ဆိုခြင်း သတိပေးချက်များ ပါဝင်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဒီပါ-ဝြတကို အလွန်အသေးစိတ် ဖော်ပြပြီး ကောင်းမွန်သော လ/တိထိ/နက္ခတ်/ယောဂ၊ မီးခွက်အရွယ်အစား၊ ဝစ်ခ် အရေအတွက်၊ တင်ဆက်ပုံ၊ သင်္ကల్ప မန္တရ၊ အမင်္ဂလာလက္ခဏာများ၊ အကျင့်စည်းကမ်း၊ ဂုရု ခွင့်ပြုချက်နှင့် အဆုံးသတ်တွင် ဘြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေး၍ ဒက္ခိဏာ ပေးခြင်းဖြင့် ပြီးစီးကြောင်း ဆိုသည်။
The Account of Kārtavīrya’s Protective Kavaca (Kārtavīrya-kavaca-vṛttānta)
နာရဒသည် သနတ်ကုမာရအား လျှို့ဝှက်တန်တရ-လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ဖော်ပြပေးသဖြင့် ချီးမွမ်းကာ ကီර්တဝီရ္ယ/ကာရ್ತဝီရ္ယ၏ ကဝစကို တောင်းခံသည်။ သနတ်ကုမာရက လုပ်ငန်းဆောင်တာများတွင် စိဒ္ဓိပေးသော အံ့ဖွယ်ကာကွယ်ရေး သံချပ်-မန်တရကို သင်ကြားသည်။ စာတမ်းသည် လက်တစ်ထောင်၊ လက်နက်ကိုင် မဟာဘုရင်ကို တောက်ပသော ရထားပေါ်တွင် မြင်ကွင်းတရားဖြင့် ဖော်ပြပြီး၊ ဟရိ၏ စက္ကရမှ ဆင်းသက်သော ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို သမาธိပြုကာ “ရက္ခာ” ဟူသော ကာကွယ်စကားကို ဆိုရန် ညွှန်ကြားသည်။ ထို့နောက် အရပ်တစ်လျှောက် ကာကွယ်သူများနှင့် အာဝရဏ-သက္တိများအလိုက် ကာကွယ်မှုကို ချိတ်ဆက်ကာ ကိုယ်အင်္ဂါတစ်ခုချင်း၊ မർമအချက်များအထိ ကာကွယ်သတ်မှတ်သည်။ ခိုးသူ၊ ရန်သူ၊ မန္တရအန္တရာယ်၊ ကပ်ရောဂါ၊ အိပ်မက်ဆိုး၊ ဂြဟ၊ ဘူတ-ပရေတာ-ဝေတාල၊ အဆိပ်၊ မြွေ၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်၊ မကောင်းသင်္ကေတနှင့် ဂြိုဟ်ဒုက္ခများကို တားဆီးရန် အသုံးချသည်။ ကာရ್ತဝီရ္ယ၏ ဂုဏ်ရည်များကို စတုတ္တရသဘောဖြင့် စာရင်းပြုကာ ဖလश्रုတိနှင့် ပရယောဂတွင် ခိုးယူသွားသော ပစ္စည်းပြန်ရရန်၊ အငြင်းပွားမှုအနိုင်ရရန်၊ ရောဂါသက်သာရန်၊ ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်ရန်နှင့် ခရီးသွားရာတွင် လုံခြုံရန် ရွတ်ဆိုရေတွက်ချက်များကို ဖော်ပြသည်။ သနတ်ကုမာရက ဤသင်ကြားမှုသည် ဒတ္တာတြေယမှ ဆင်းသက်ကြောင်း ဆိုကာ နာရဒအား ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော သာသနာအဖြစ် ထိန်းသိမ်းရန် အမိန့်ပေးသည်။
The Exposition of Hanumān’s Protective Kavaca (Māruti-kavaca)
သနတ်ကုမာရက နာရဒအား ကာတ်တဝီရယ ကဝစကို သင်ကြားပြီးနောက် မောဟကိုဖျက်၍ အနှောင့်အယှက်များကို ဖယ်ရှားပေးသော အောင်မြင်သည့် မာရုတိ (ဟနုမာန်) ကဝစကို ဆက်လက်ပေးမည်ဟု ဆိုသည်။ အာနန္ဒဝနိကာ၌ သရီရာမကို သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သည့် အကြောင်းကို ပြန်လည်ဖော်ပြပြီး၊ ဒေဝတားတို့က ပူဇော်သော ရာမသည် ရာဝဏသတ်ခြင်းအထိ ဇာတ်ကြောင်းအဆုံးတွင် ဤကဝစကို ပေးအပ်ကာ မရွေးမချယ် ထုတ်ဖော်မပြုရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ကဝစတွင် ဟနုမာန်ကို ခေါ်ယူ၍ အရပ်ရှစ်မျက်နှာ၊ အပေါ်/အောက်/အလယ် နှင့် ခေါင်းမှ ခြေချောင်းထိ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို ကာကွယ်စေပြီး၊ မြေ/ကောင်းကင်/မီး/သမုဒ္ဒရာ/တော၊ စစ်ပွဲနှင့် အရေးပေါ်အခက်အခဲများတွင်လည်း ကာကွယ်စေသည်။ ḍākinī-śākinī၊ ကာလာရာထရီ၊ ပိသာစ၊ မြွေ၊ ရာက္ခသီ၊ ရောဂါနှင့် ရန်သူမန်တရားများကဲ့သို့ အန္တရာယ်များကို ဟနုမာန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဒေဝရုပ်သဏ္ဌာန်က သက်သာပျောက်ကင်းစေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဟနုမာန်ကို ဝေဒနှင့် ပ္ရဏဝရုပ်၊ ဗြဟ္မန်နှင့် အသက်လေ၊ ဗြဟ္မာ–ဝိෂ္ဏု–မဟေရှဝရ ဟူ၍ ချီးမွမ်းသည်။ အဆုံးတွင် လျှို့ဝှက်ထားရန်၊ အနံ့သာပစ္စည်း ၈ မျိုးဖြင့် ရေးထိုးရန်၊ လည်ပင်းနှင့် ညာလက်မောင်းတွင် ဝတ်ဆင်ရန်နှင့် ဂျပ (japa) စိဒ္ဓိဖြင့် “မဖြစ်နိုင်” သောအရာတောင် ပြုနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။
Hanūmaccarita (The Account of Hanumān)
သနတ်ကုမာရက အာနန္ဒဝန၌ သီရိရာမ ပြောကြားသော “အပြစ်ဖျက်” ကထာကို တင်ပြသည်။ ရာမသည် မိမိ ရာမာယဏ ခရီးစဉ်ကို အယောဓျာသို့ ပြန်ရောက်သည်အထိ ပြောပြီး၊ ထရျမ္ဗက တောင်ပေါ် ဂေါတမ၏ စည်းဝေးပွဲ၌ ရှိုင်ဝအဓိက ဖြစ်ရပ်သို့ ပြောင်းလဲသည်—လင်္ဂ တင်သွင်းပူဇော်ခြင်း၊ ဘူတသုဒ္ဓိ သဘောတရားမြင်ကွင်းနှင့် လင်္ဂပူဇာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအသေးစိတ်။ “မဒ်-ယောဂင်” သဘောတရားရှိ တပည့် (ရှင်ကရာတ်မန်) သတ်ခံရ၍ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အညစ်အကြေး ဖြစ်ပေါ်ကာ ဂေါတမနှင့် သုကြာလည်း သေဆုံးသည်။ ထရီမူရတီ ဝင်ရောက်ကူညီ၍ ဘက္တများကို ပြန်လည်အသက်သွင်းကာ အပေးအယူများ ပေးသည်။ ဟနုမာန်ကို ဟရီနှင့် ရှင်ကရာ ပေါင်းစည်းသည့် ရုပ်သဏ္ဍာန်ဟု အမြင့်တင်အတည်ပြုပြီး၊ မှန်ကန်သော ရှိဝလင်္ဂပူဇာ (ပြာရေချိုး၊ ညာသ၊ သင်္ကల్ప၊ မုက္တိဓာရာ အဘိသေက၊ ဥပစာရ) ကို သင်ကြားသည်။ ပီဋ္ဌ ပျောက်ဆုံးမှု စမ်းသပ်မှုကြောင့် ဝီရဘဒ္ဒရ ကမ္ဘာကို မီးလောင်စေသော်လည်း ရှိဝက ပြန်လည်တားဆီးကာ ဟနုမာန်၏ ဘက္တိကို အတည်ပြုသည်။ နောက်ဆုံး ဟနုမာန်သည် သီချင်းနှင့် ပူဇာဖြင့် ရှိဝကို ပျော်ရွှင်စေ၍ ကလ္ပအဆုံးတိုင် အရွယ်ရှည်ခြင်း၊ အတားအဆီးအနိုင်ယူနိုင်စွမ်း၊ သာස්တရကျွမ်းကျင်မှုနှင့် အင်အားကို ရရှိသည်။ ဤကထာကို နားထောင်/ရွတ်ဆိုခြင်းသည် သန့်စင်စေပြီး မောက္ခ ပေးသည်ဟု ကြေညာသည်။
The Exposition of the Krishna Mantra (Kṛṣṇa-mantra-prakāśa): Nyāsa, Dhyāna, Worship, Yantra, and Prayoga
သုတက မိန့်ကြားသည်မှာ ကာကွယ်ရေးသီချင်းများကို နားထောင်ပြီးနောက် နာရဒသည် စနတ်ကုမာရကို ထပ်မံမေးမြန်းသည်။ စနတ်ကုမာရက ခရစ်ရှ္ဏမန်တရများကို အကျယ်တဝင့် သင်ကြားကာ လောကီအကျိုး (ဘောဂ) နှင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်မျိုးလုံးပေးနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ မန်တရ၏ အညွှန်းများ (ṛṣi, chandas, devatā, bīja, śakti, niyoga) ကို ဖော်ပြပြီး nyāsa ကို တင်းကျပ်စွာ ဆောင်ရွက်ရန် သင်ပေးသည်—ṛṣi/မီတာ/ဒေဝတာ တင်သွင်းခြင်း၊ pañcāṅga နှင့် tattva-nyāsa ကို ဇီဝမှ မဟာဘူတများအထိ ချဲ့ထွင်ခြင်း၊ ထို့နောက် mātṛkā-nyāsa၊ vyāpaka-nyāsa နှင့် sṛṣṭi-sthiti-saṃhāra တင်သွင်းခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ Sudarśana digbandhana ကာကွယ်ရေးနှင့် mudrā များ (veṇu, bilva, varma, လက်နက်လွှတ်) ကိုလည်း သင်ကြားသည်။ sādhaka အား Vṛndāvana နှင့် Dvārakā ကို ဓျာနာပြုရန် ညွှန်ကြားပြီး āvaraṇa-arcana (အဖော်ဒေဝတများ၊ မဟာမိဖုရားများ၊ လက်နက်များ၊ lokapāla)၊ japa/homa အရေအတွက်နှင့် tarpaṇa စည်းကမ်းများ (ပစ္စည်းသတ်မှတ်ချက်နှင့် တားမြစ်ချက်များ) ကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် kāmya-homa ကို စည်းစိမ်၊ ထိန်းချုပ်မှု၊ မိုး/ဖျားနာမှု သက်သာရေး၊ သားသမီးရရေး၊ ရန်သူကာကွယ်ရေးအတွက် အသုံးချနိုင်သော်လည်း သတ်ဖြတ်ရေး ပူဇော်ပွဲများကို မပြုရန် သတိပေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် Gopāla-yantra တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် အက္ခရာ ၁၀ လုံးပါ ‘မန်တရဘုရင်’ ကို ၎င်း၏ nyāsa စနစ်နှင့်တကွ ဖော်ပြပြီး အကျိုးအဖြစ် mantra-siddhi၊ aṣṭa-siddhi၊ စည်းစိမ်နှင့် Viṣṇu ၏ နေရာတော်သို့ ရောက်ခြင်းကို ကတိပြုသည်။
Kṛṣṇādi-mantra-varga-varṇana (Classification of Krishna and Related Mantras)
သနတ်ကုမာရသည် နာရဒအား ကృష్ణ/ဂోవိန္ဒ မန္တရစနစ်များကို အဆင့်လိုက် စနစ်တကျ ခွဲခြားသင်ကြားသည်။ အစတွင် ဒသာရဏာနှင့် ဆက်နွယ်သော မနု သုံးပါးကို ဖော်ပြကာ မန္တရလက္ခဏာ (ရိရှိ နာရဒ၊ ခန္ဒ ဂါယတရီ၊ ဒေဝတာ ကృష్ణ/ဂోవိန္ဒ) ကို သတ်မှတ်သည်။ ထို့နောက် နျာသ (အင်္ဂါတင်) ကို စက္ကရာအမှတ်တံဆိပ်များဖြင့် ပြုလုပ်ခြင်း၊ မကွတ်တိုင်းတာခြင်း၊ သုဒർശနဖြင့် ဒိဂ္ဗန္ဓန (အရပ်ကာကွယ်ခြင်း) နှင့် ဒသာရဏာဝ్రတ၊ ဟရိဓျာန အဆင့်လိုက် လေ့ကျင့်မှုတို့ကို ရှင်းလင်းသည်။ ကృష్ణ၏ ဓျာနများတွင် လက်နက်နှင့် ပုလွေပါသော ရုပ်သဏ္ဌာန်၊ နို့ထွက်ပူဇော်သကာနှင့် ဘာလကృష్ణ၊ စာအုပ်နှင့် မာတೃကာမလာကိုင်သော ဆရာကൃഷ്ണ၊ လီလာဒဏ္ဍဟရိ၊ ဂోవလ္လမ စသည်တို့ ပါဝင်သည်။ မန္တရအုပ်စုတိုင်းတွင် ဇပ အရေအတွက် (၁သိန်း၊ ၈သိန်း၊ ၃.၂သန်း) ကို သတ်မှတ်ပြီး ဟോമကို တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံ၊ ပေးအပ်သကာများအဖြစ် ပာယသ၊ သကြားနို့၊ နှမ်း၊ ပန်းတို့နှင့် သားသမီး၊ ဥစ္စာ၊ အပြောအဆိုပညာ၊ ရောဂါပျောက်ကင်းရေးအတွက် တർပဏ ပြုလုပ်ရန် ဆိုသည်။ ထို့ပြင် ဖျားနာခြင်း၊ အိမ်ထောင်ရေး၊ အဆိပ်ဖြေခြင်းကို ဂရုဍ ရိတုအဖြစ် ကာကွယ်ကုသနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြပြီး၊ အဆုံးတွင် စိဒ္ဓိနှင့် အုပ်နိသဒ်ဆန်သော အယူအဆမကပ်သော ဉာဏ်တရားတိုင်အောင် အကျိုးရလဒ်များကို အတည်ပြုသည်။
The Recitation of the Thousand Names of Rādhā and Kṛṣṇa (Yugala-Sahasranāma) and Śaraṇāgati-Dharma
သနတ်ကုမာရသည် နာရဒကို ယခင်ကလ္ပမှ သိမြင်မှုကို ပြန်လည်ရယူစေသည်။ အထူးသဖြင့် ရှိဝထံမှ တိုက်ရိုက်ရရှိခဲ့သော ယုဂလ (နှစ်ပါးတစ်စုံ) ပုံစံရှိ လျှို့ဝှက် ကృష్ణမန်တရကို သတိရစေသည်။ သမาธိဖြင့် နာရဒသည် ယခင်ဘဝက ကမ္မကို ပြန်လည်မှတ်မိလာပြီး သနတ်ကုမာရက စာရස්ဝတကလ္ပ၏ ယခင်စက်ဝန်းတွင် «ကာရှျယပအဖြစ် နာရဒ» က ကိုင်လာသတွင် နေထိုင်သော ရှိဝအား အမြင့်ဆုံးသတ္တဝါတရားအကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည့် ကഥာကို တင်ပြသည်။ ရှိဝက မန်တရဖော်မြူလာနှင့် ပူဇော်ရေးဆိုင်ရာ အချက်အလက်များ—ṛṣi (မနု), chandas (စူရဘီ/ဂါယတြီ), devatā (ဂိုပီတို့ချစ်မြတ်နိုးသော အလုံးစုံပျံ့နှံ့သခင်), နှင့် śaraṇāgati အခြေပြု viniyoga—ကို ဖော်ပြပြီး စိဒ္ဓိအတွက် ကြိုတင်အဆင့်များ၊ သန့်စင်မှုများ၊ nyāsa မလိုကြောင်း၊ စိတ်ကူးယဉ်သမားတရားတင်သာလျှင် နಿತ್ಯ-လီလာကို ဖွင့်ပြနိုင်ကြောင်း အလေးပေးသည်။ ထို့နောက် အလုံးစုံအပ်နှံသူ၏ အတွင်းဓမ္မကို သတ်မှတ်သည်—ဂုရုဘက္တိ၊ śaraṇāgata-ဓမ္မများကို လေ့လာခြင်း၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝများကို ဂုဏ်ပြုခြင်း၊ ကృష్ణကို အမြဲ স্মরণခြင်းနှင့် arcā-sevā ပြုခြင်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာအပေါ် မကပ်ငြိခြင်း၊ ဂုရု/သာဓု/ဝိုင်ရှ္ဏဝနှင့် နာမအပေါ် အပြစ်ကျူးလွန်ခြင်းကို တင်းကျပ်စွာ ရှောင်ကြဉ်ခြင်း။ အဓိက လိတူရ်ဂျီမှာ Yugala Sahasranāma ဖြစ်ပြီး ကൃഷ്ണနာမများက ဗြဇလီလာမှ မထုရာ၊ ဒွာရကာ လုပ်ရပ်များထိ ချိတ်ဆက်ဖော်ပြကာ ရာဓာနာမများက နាង၏ အထက်မြတ်မှုကို rasa၊ śakti နှင့် လောကဖန်တီး-ထိန်းသိမ်း-ဖျက်သိမ်း အင်အားအဖြစ် ထုတ်ဖော်သည်။ ဖလश्रုတိတွင် အပြစ်ပျက်စီးခြင်း၊ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုနှင့် ရောဂါသက်သာခြင်း၊ သားသမီးရခြင်းနှင့် ရာဓာ–မာဓဝအပေါ် ဘက္တိ တိုးပွားခြင်းကို ကတိပြုကာ အဆုံးတွင် ကော်လိုဖွန်ဖြင့် ပိတ်သိမ်းသည်။
Pañca-prakṛti-nirūpaṇa and Mantra-vidhi: Rādhā, Mahālakṣmī, Durgā, Sarasvatī, Sāvitrī; plus Sāvitrī-Pañjara
ရှောနကသည် ကုမာရသင်ကြားသော ရှားပါးတန်ထရဝိဓိကို ဖော်ပြပေးသည့် စူတကို ချီးမွမ်းသည်။ နာရဒသည် အမည်တွဲ ၁,၀၀၀ ကို ကြားပြီးနောက် စနတ်ကုမာရကို ဦးညွှတ်ကာ ရာဓာ၏ ဂုဏ်တော်နှင့် ပေါ်ထွန်းမှုများ၊ သင့်တော်သော မန္တရများအပါအဝင် ရှာက်တတန်ထရတို့၏ အနှစ်သာရကို မေးမြန်းသည်။ စနတ်ကုမာရက ဂိုလိုကကို အခြေခံသည့် သာသနာတော်ဇာတ်ကြောင်းကို ပြောသည်—ရာဓာသည် ကృష్ణ၏ တူညီသော အဖော်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းပြီး၊ နာရာယဏသည် ကృష్ణ၏ ဘယ်ဘက်မှ၊ မဟာလက္ခမီသည် ရာဓာ၏ ဘယ်ဘက်မှ ပေါ်ထွန်းသည်။ ဂိုပာ၊ ဂိုပီတို့သည် ကൃഷ്ണနှင့် ရာဓာ၏ အမွှေးပေါက်များမှ ထွက်ပေါ်ပြီး၊ ဒုರ್ಗာသည် ဗိෂ္ဏု၏ အနန္တ မာယာအဖြစ် ပေါ်ထွန်းသည်။ ဘြဟ္မာသည် ဟရိ၏ နာဗီမှ ပေါ်လာပြီး၊ ကృష్ణသည် ဘယ်ဘက်၌ ရှိဝ၊ ညာဘက်၌ ကృష్ణဟူ၍ ခွဲထွက်ကာ၊ စရஸဝတီ ပေါ်ထွန်းပြီး ဝိုင်ကుంఠသို့ ပို့လွှတ်သည်။ ထို့နောက် ရာဓာ၏ ငါးမျိုးပုံစံနှင့် စာဓနာအစဉ် (မန္တရ၊ ဓျာန၊ အာရ္စနာ) ကို သတ်မှတ်ကာ ရာဓာ၊ မဟာလက္ခမီ၊ ဒုರ್ಗာ၊ စရஸဝတီ၊ စာဝိတြီတို့အတွက် ယန္တရ/အာဝရဏ စီမံကိန်း၊ ဒေဝတာစာရင်း၊ ဂျပ်အရေအတွက်၊ ဟိုးမပစ္စည်းများနှင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုများ (မင်းအောင်ပွဲ၊ မျိုးဆက်ဖွားမြင်ခြင်း၊ ဂြဟဒုက္ခသက်သာခြင်း၊ အသက်ရှည်ခြင်း၊ စည်းစိမ်တိုးခြင်း၊ ကဗျာပညာထူးချွန်ခြင်း) ကို ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် စာဝိတြီပဉ္ဇရ (ကာကွယ်ရေးအဝိုင်း) ကို တင်ပြကာ ဦးတည်ရာအလိုက် ကာကွယ်မှု၊ ကိုယ်ခန္ဓာ-ကောသမောဍယ် ချိတ်ဆက်မှုနှင့် စာဝိတြီ၏ အမည်များ၊ အနုသုခများကို စုစည်းဖော်ပြသည်။
Bhuvaneśī (Nidrā-Śakti) Mantra-vidhi, Nyāsa–Āvaraṇa Worship, Padma-homa Prayogas, and the Opening of Śrī-Mahālakṣmī Upāsanā
သနတ်ကုမာရသည် (သနကာဒီမှ နာရဒသို့ ဆရာ-တပည့်စဉ်အတွင်း) ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား သင်ကြားရာတွင် ပရလယခေတ်ဒဏ္ဍာရီဖြင့် စတင်တည်နေရာချသည်။ ဗိဿနု၏ နားအညစ်မှ မဓုနှင့် ကိုင်ဋဘ ပေါ်ထွန်းလာပြီး ပဒ్మပေါ်ရှိ ဘြဟ္မာကို ခြိမ်းခြောက်သဖြင့် နာရာယဏ၏ မျက်စိ၌ နိဒ္ရာ-ရှက္တိ အဖြစ် ဂျဂဒမ္ဘိကာကို ချီးမွမ်းသည်။ ထို့နောက် ဘုဝနေရှဝရီ/ဘုဝနေရှီ ဆာဓနာအတွက် စနစ်တကျ လမ်းညွှန်ချက်များ—ဘီဇမန်တရ၏ ဣရှိ/ချန္ဒ/ဒေဝတာ၊ ဆဋ္ဌအင်္ဂ-ညာသနှင့် မာတೃကာတင်သွင်းခြင်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာနေရာများတွင် မန်တရ-ညာသ (ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿနု၊ ရုဒြ၊ ကုဗေရ၊ ကာမ၊ ဂဏပတိ)၊ ဓျာန၊ ဂျပအရေအတွက်၊ သတ်မှတ်ဒြဗျများဖြင့် ဟോമကို ဖော်ပြသည်။ ယန္တရ/မဏ္ဍလ (ပဒ్మပွင့်ချပ်များ၊ ဆဋ္ကောဏ၊ ရှက္တိ ၉ ပါး၊ အာဝရဏများ) နှင့် ဦးတည်ရာအလိုက် ဒေဝတာစုံတွဲများနှင့် ရှက္တိများကို ပူဇော်ပုံကိုလည်း ဆိုထားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု၊ စည်းစိမ်၊ ကဗျာဉာဏ်၊ အိမ်ထောင်ရေး၊ သားဖွားရေး စသည့် ပရယောဂများကို ပေးပြီး မဟိသာသုရဇာတ်နှင့် «သရီ-ဘီဇ» မန်တရအချက်အလက် (ဘೃဂု ဣရှိ၊ နိဝృတ ချန္ဒ၊ သရီ ဒေဝတာ) သို့ ကူးပြောင်းသည်။
The Classification and Explanation of Yakṣiṇī Mantras (Kālī and Tārā Vidyās)
သနတ်ကုမာရသည် Śakti ကို Vāk (ဝါက်) အဖြစ်အခြေခံသော မန္တရစနစ်ကို သင်ကြားသည်။ ပထမဦးစွာ ကာလီကို စကားတော်၏ ဒေဝီအဖြစ် ထင်ရှားစေပြီး၊ ထို့နောက် တာရာကို အဓိကထားသော ဗိဒ္ဓယာကို ဖော်ပြသည်။ ဤအဓ್ಯಾಯတွင် မန္တရ၏ အစိတ်အပိုင်းများ (ṛṣi, chandas, devatā, bīja, śakti)၊ aṅga-nyāsa နှင့် mātṛkā တင်သွင်းခြင်း၊ ကာကွယ်ရေးကర్మများ၊ ကာလီ၏ ရုပ်ပုံသဘော dhyāna ကို သတ်မှတ်ထားသည်။ ယန္တရတည်ဆောက်ပုံ (ခြောက်ထောင့်၊ ထပ်ဆုံသုံးထောင့်များ၊ ပဒ్మ၊ bhūpura)၊ အတူလိုက် śakti/mātṛkā များ၊ siddhi အတွက် japa/homa အရေအတွက်နှင့် ပူဇော်ပစ္စည်းများ (အနီပဒ್ಮ၊ bilva၊ karavīra) ကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် တာရာ၏ ၁၆ မျိုး nyāsa တွင် ဂြိုဟ်များ၊ lokapāla များ၊ Śiva–Śakti နှင့် cakra တင်သွင်းခြင်း၊ digbandha နှင့် kavaca ဆန်သော ကာကွယ်မှုများ ပါဝင်သည်။ အန္တရာယ်ပြုခြင်းနှင့် ကြမ်းတမ်းစကားကို ရှောင်ရန် စည်းကမ်းသတိပေးချက်များရှိသော်လည်း သင်္ချိုင်းမြေသဘောတရားများလည်း ပါဝင်သည်။ အဆုံးတွင် အမူလက်/ယန္တရကို ကာကွယ်ရေး၊ ပညာ၊ အောင်မြင်မှုနှင့် စီးပွားချမ်းသာအတွက် အသုံးချနည်းကို ဆိုထားသည်။
Yakṣiṇī-Mantra-Sādhana Nirūpaṇa (Lakṣmī-avatāra-vidyāḥ: Bālā, Annapūrṇā, Bagalā)
သနတ်ကုမာရသည် နာရဒအား ဆရာဝန်တော်ကဲ့သို့ ဆက်လက်ညွှန်ကြားပြီး၊ စရஸဝတီ၏ ပုံသဏ္ဍာန်များမှ လူ့အလိုဆန္ဒများကို ပြည့်စုံစေသော လက္ခမီ၏ မန္တရ-အဝတာရ ဝိဒ္ယာများသို့ ပြောင်းလဲတင်ပြသည်။ အစတွင် ဘီဇမန္တရ သုံးပါးနှင့် မန္တရအခွင့်အာဏာ (ṛṣi ဒက္ခိဏာမူရတိ၊ chandas ပင်ကတိ၊ devatā တြိပုရာ ဘာလာ) ကို သတ်မှတ်ပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာ/လက်/နဝ-ယောနီပ ထပ်ခါထပ်ခါ စသည့် အလွှာလိုက် နျာသ စနစ်များ၊ အာဝဟန-သ္ထာပန အတွက် နာမတော်များ၊ ကာမေရှီ ဘီဇ ၅ ပါးနှင့် ကာမ၏ နာမများ၊ မြားဒေဝတားများကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ယန္တရအစီအစဉ်ကို အသေးစိတ် (နဝ-ယောနီ မူလ၊ ပန်းပွင့် ၈ ပွင့် ဝန်းရံ၊ မာတೃကာ အနားသတ်၊ ပီဋ္ဌ-ရှက္တိများ၊ ပီဋ္ဌများ၊ ဘှဲရဝများ၊ ဒိက္ပာလများ) တင်ပြကာ၊ ဂျပ/ဟိုးမ အရေအတွက်နှင့် အကျိုးရလဒ်ဆိုင်ရာ ပရယောဂများ (စကားအာဏာ၊ စည်းစိမ်၊ အသက်ရှည်၊ ရောဂါသက်သာ၊ ဆွဲဆောင်/ထိန်းချုပ်) ဖြင့် ပြီးစီးစေသည်။ အုတ်ကီလန (ကျိန်စာဖယ်ရှား) နှင့် ဒီပိနီ (မီးထွန်းအားပေး) လိုအပ်ချက်များ၊ ဂုရု-ပရမ္ပရာကို ပူဇော်ခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အဏ္ဏပူရဏာ ၂၀ အက္ခရာ ဝိဒ္ယာနှင့် ၎င်း၏ ရုပ်ပုံ-ပူဇာယန္တရ၊ ရှက္တိအစုများကို မိတ်ဆက်ပြီး၊ ထို့နောက် ဘဂလာမုခီ၏ စတမ္ဘန စနစ်သို့ ကူးပြောင်းကာ မန္တရဖွဲ့စည်းပုံ၊ သမాధိမြင်ကွင်း၊ ယန္တရအမျိုးအစားများ၊ ဟိုးမပစ္စည်းများနှင့် အထူးလုပ်ငန်းပူဇာများ (မလှုပ်မရှားလုပ်ခြင်း၊ နှင်ထုတ်ခြင်း၊ ကာကွယ်ခြင်း၊ အဆိပ်ဖြေဆေး၊ လျင်မြန်ခရီး၊ မမြင်ရခြင်း) ကို ဖော်ပြပြီး အဆုံးတွင် ကော်လိုဖွန်ဖြင့် ပိတ်သိမ်းသည်။
The Description of the Four Durgā Mantras
သနတ်ကုမာရသည် ဒွိဇတို့အား သင်ကြားမှုကို ဆက်လက်ပြု၍ လက္ရှမီ၏ ပုံသဏ္ဌာန်များမှ ဒုရ္ဂါသို့ ပြောင်းလဲတင်ပြသည်။ အစတွင် ချိန္နမஸ္တာနှင့် ဆက်နွယ်သော မန္တရစနစ်ရှည်ကို ဖော်ပြပြီး ṛṣi–chandas–devatā သတ်မှတ်ချက်၊ bīja/śakti အမည်များ၊ ṣaḍaṅga နှင့် ကာကွယ်ရေး nyāsa များ၊ ကိုယ်ခေါင်းဖြတ်ထားသော မဟာဒေဝီ၏ dhyāna ကို အထင်ကရဖော်ညွှန်းသည်။ ထို့နောက် ကြီးမားသော japa နှင့် homa ကို ညွှန်ကြားပြီး၊ မဏ္ဍလ/ပီဋ္ဌ ပူဇော်ပွဲအစီအစဉ်တွင် ဒిశာဒေဝတား၊ တံခါးစောင့်များ၊ အင်္ဂဒေဝတားတို့ကို စီစဉ်ကာ homa ပစ္စည်းများနှင့် siddhi များ (စည်းစိမ်၊ ဝါစာ၊ ဆွဲဆောင်မှု၊ stambhana၊ uccāṭana၊ အသက်ရှည်) ကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် တ్రိပုရဘ္ဟైరဝီ မန္တရ (bīja သုံးလုံးမှ kūṭa ငါးမျိုး)၊ nyāsa အစီအစဉ်များ (navayoni၊ bāṇa-nyāsa) နှင့် နေရောင်တောက်ပသော dhyāna ကို သင်ကြားကာ homa ကို ထပ်မံညွှန်သည်။ နောက်တစ်ဆင့် မာတင်ဂီတွင် ကိုယ်ခန္ဓာတင် nyāsa များ၊ ကာကွယ်ရေး ‘ကဝච’ အက္ခရာရေတွက်၊ ၈/၁၆ ပွင့် ကြာမဏ္ဍလ ဖွဲ့စည်းပုံ၊ အထောက်အကူဒေဝတားများနှင့် သြဇာလွှမ်းမိုးမှု၊ မိုးခေါင်ဖြေ၊ ဖျားနာပျောက်ကင်း၊ စည်းစိမ်တိုးပွားရေး ရိတုများကို ဆိုသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဓూమာဝတီကို ṛṣi/chandas/devatā ဖြင့် သတ်မှတ်ကာ တင်းကျပ်သော dhyāna နှင့် အတားအဆီး၊ ဖျားနာမှုကို ရည်ရွယ်သော ရန်ပြုရိတုများကို ဖော်ပြပြီး ဒုရ္ဂါအဝတား မန္တရစုံလင် ၄ စုံကို သင်ကြားပြီးကြောင်း နိဂုံးချုပ်သည်။
Rādhā-sambaddha-mantra-vyākhyā (Rādhā-Related Mantras Explained)
သုတက ပြောကြားသည်မှာ ယဇ္ဈပူဇာလုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို ကြားပြီးနောက် နာရဒသည် သနတ်ကုမာရအား မူလမိခင်အဖြစ် သီရိရာဓာကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်နည်းနှင့် ဒေဝတော်ပေါ်ထွန်းမှု၏ ကလာများအကြောင်း မေးမြန်းသည်။ သနတ်ကုမာရက “အလွန်လျှို့ဝှက်” သော အနက်ဖွင့်ဆိုချက်ကို စတင်ကာ စခီအဓိကများဖြစ်သည့် စန္ဒြာဝလီ၊ လလိတာတို့ကို အမည်ဖော်ပြီး မိတ်ဖက် ၃၂ ယောက်၏ ဝိုင်းဝန်းမှုကို ရေတွက်ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ကလာ ၁၆ နှင့် အခွဲကလာများက သန့်ရှင်းသော ဝါစ (မန်တရဝါစ) အတွင်း ပျံ့နှံ့နေကြောင်း သဒ္ဓါတရားကို ရှင်းလင်းသည်။ အခန်းသည် မန္တရ-ရှာစတြာသို့ ပြောင်းကာ မန္တရဖွဲ့စည်းရာတွင် သုံးသော အသံအက္ခရာကုဒ်နှင့် ဓာတ်အညွှန်းများ၊ ဟံသမေထရ/ဇပ်ပုံစံခွဲခြားမှုများနှင့် တ్రိပုရာသုန္ဒရီ/သီရိဝိဒျာ လိုင်းနဲ့ ဆက်နွယ်မှုကို ဖော်ပြသည်။ နျာသ (အင်္ဂနှင့် ဝျာပက)၊ ယန္တရတည်ဆောက်ပုံ (ပန်းခက်လောတပ်၊ ဆဋ္ဂုံ၊ စတုရန်း၊ ဘူပုရ) နှင့် ဓျာနရုပ်ပုံ (အရောင်၊ လက်များ၊ လက်နက်၊ အလှဆင်) ကို အသေးစိတ်ညွှန်ကြားသည်။ ထို့ပြင် လတိထိများနှင့် ကိုက်ညီသော နိတျာဒေဝီများ—ကာမေရှဝရီ၊ ဘဂမာလိနီ၊ နိတျကလိန္နာ၊ ဘေရုဏ္ဍာ၊ မဟာဝဇ္ရေရှဝရီ၊ ဒူတီ/ဝဟ္နိဝာစိနီ၊ တွရိတာ၊ နီလပတាកာ၊ ဝိဇယာ၊ ဇွာလာမာလိနီ၊ မင်္ဂလာ—တို့အတွက် သီးသန့် ဝိဒျာနှင့် မန္တရများကို ချိတ်ဆက်ဖော်ပြပြီး ပူဇော်ခြင်းဖြင့် စိဒ္ဓိ၊ စည်းစိမ်နှင့် အပြစ်ပျက်ကင်းခြင်း ရရှိမည်ဟု နိဂုံးချုပ်သည်။
The Account of the Lalitā Hymn, the Protective Armor (Kavaca), and the Thousand Names (Sahasranāma)
သနတ်ကုမာရသည် နာရဒအား အဆင့်လိုက် Śākta-Śrīvidyā လမ်းစဉ်ကို သင်ကြားသည်။ ပထမ စမယနှင့် အာဝရဏ သတိကို ဂုရု-ဓျာနာပေါ် အခြေခံ၍ ပြင်ဆင်စေပြီး၊ ထို့နောက် ဂုရု-စတဝ၌ ရှိဝကို ဂုရုအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ အောက်သို့ ဆင်းသက်လာသော သာသနာဗေဒ၏ မူလရင်းမြစ်ဟု ချီးမွမ်းသည်။ ဒေဝီကို မန္တရ-မာတೃကာအဖြစ် သုံးလောကကို အက္ခရာများက ဖွဲ့စည်းထိန်းသိမ်းကြောင်း ဆင်ခြင်စေပြီး မန္တရ-စိဒ္ဓိ၏ ကမ္ဘာပြောင်းလဲနိုင်သော အာနုဘော်ကို ချီးကျူးသည်။ လလိတာ-ကဝစ၌ နဝရတနာပုံရိပ်နှင့် အရပ်အလိုက်၊ အထက်အောက် ကာကွယ်မှုများကို စိတ်၊ အင်္ဒြိယ၊ ပရာဏာနှင့် သီလကန့်သတ်ချက်များထိ တိုးချဲ့ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် သဟသ္ရနာမနှင့် ṣoḍaśī စီစဉ်ပုံကို ကြေညာကာ ဒေဝီ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်များ၊ သက္တိများ၊ စိဒ္ဓိများ၊ အသံအက္ခရာအုပ်စုများ၊ ယောဂိနီဝိုင်းများ၊ စက္ကရာတည်နေရာများနှင့် ဝါစာအဆင့်သဘောတရားကို အစိတ်အပိုင်းဖွင့်ဟသည်။ နောက်ဆုံး ဖလသရုတိတွင် ထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဆိုခြင်း၏ အကျိုးကို စည်းစိမ်ကာကွယ်မှုမှ အာဏာထိန်းချုပ်မှု၊ အောင်မြင်မှုနှင့် အတ္တသဘောအောင်မြင်မှုထိ အဆင့်လိုက် ဖော်ပြကာ အမည်တစ်ထောင်သည် ဆန္ဒပြည့်စုံစေ၍ မောက္ခကို ထောက်ပံ့ကြောင်း ကြေညာသည်။
Nityā-paṭala-prakaraṇa (The Exposition of the Nityā-paṭala)
သနတ်ကုမာရသည် နာရဒအား အာဒျာ လလိတာ/ရှီဝ-ရှက္တိ အတူတကွတည်ရှိမှုကို အခြေခံသော နေ့စဉ်ပူဇော်ရေး «မီးအိမ်» ကို သင်ကြားသည်။ အစပိုင်းတွင် မန္တရ-ဒဿနအရ လလိတာနာမ၏ အနှစ်သာရ၊ စကြဝဠာကို hṛllekhā ဟုမြင်ခြင်း၊ ī သရနှင့် bindu ဖြင့် အသံပညာ ပြည့်စုံခြင်းတို့ကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် Piṇḍakartṛ bīja-mālā အမျိုးအစားခွဲခြားမှုနှင့် စာတမ်းစီစဉ်နည်းများ၊ ဒေဝီ၏ ပေါ်ထွန်းမှုနှင့် ရှီဝ၏ အနားယူမှုကို ဆင်ခြင်ကာ မဒွိတ အတ္တပေါ်လင်းမှု (sphurattā) သို့ ရောက်စေသည်။ arghya နှင့် ပူဇော်ရန် āsava (gauḍī, paiṣṭī, mādhvī နှင့် အပင်မှ ဖျော်ရည်ဖောက်) ပြုလုပ်နည်းကို အသေးစိတ်ညွှန်ကြားပြီး သောက်သုံးမှုဆိုင်ရာ သီလနှင့် သတိပေးချက်များကို တင်းကျပ်စွာ ထည့်သွင်းသည်။ ထို့ပြင် လအလိုက်၊ နေ့အလိုက် ကာမ്യပူဇော်ပြက္ခဒိန်၊ တောင်တန်း၊ တော၊ ပင်လယ်ကမ်း၊ သင်္ချိုင်းမြေ စသည့် နေရာအလိုက် အခမ်းအနားများနှင့် ပန်း/ပစ္စည်း-ရလဒ် ဆက်စပ်မှု (ကျန်းမာရေး၊ စည်းစိမ်၊ စကားပြောကောင်းမှု၊ အောင်မြင်မှု၊ အုပ်ချုပ်နိုင်မှု) ကို ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် cakra/yantra တည်ဆောက်ပုံ (တြိဂံ၊ အရောင်၊ ဇာဖရန်လိုအပ်ချက်)၊ ဒေဝီအမည်များ (Vivekā, Sarasvatī စသည်) နှင့် japa–homa–tarpaṇa–mārjana–brāhmaṇa-bhojana အချိုးအစား၊ ယုဂအလိုက် အရေအတွက်များ၊ Śrīvidyā ပုံစံအမည်ရများအတွက် japa ကွိုတာများကို သတ်မှတ်ကာ prayoga အားလုံးသည် yantra ပြင်ဆင်မှုနှင့် ဝိနယပေါ် မူတည်ကြောင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။
The Exposition of the Maheśa Mantra (Mahēśa-mantra-prakāśana)
သနတ်ကုမာရသည် နာရဒအား သီဝဘက် မန္တရ-သာဓနာ စနစ်ပြည့်စုံကို သင်ကြားပြီး လောကီအာနန္ဒနှင့် မောက္ခ နှစ်မျိုးလုံးကို ပေးနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ ဤအဓ್ಯಾಯတွင် မန္တရပုံစံ ၅၊ ၆၊ ၈ အက္ခရာတို့ကို ခွဲခြားကာ ṛṣi–chandas–devatā ကို သတ်မှတ်ပြီး nyāsa အလွှာလိုက်—ṣaḍaṅga-nyāsa၊ လက်ချောင်း-nyāsa နှင့် မျက်နှာ ၅ (Īśāna, Tatpuruṣa, Aghora, Vāmadeva, Sadyojāta)၊ jātis/kalā တင်ရာ (kalā ၃၈ ပါဝင်) နှင့် golaka/vyāpaka ကာကွယ်တင်ရာတို့ကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် မဟေရှ్వర၏ ဓျာန—မျက်နှာ ၅၊ မျက်စိ ၃၊ လမောက်တင်၊ လက်နက်ကိုင်—ကို ရှင်းပြပြီး japa–homa အချိုးနှင့် ပူဇော်ပစ္စည်းများ (pāyasa, နှမ်း, aragvadha, karavīra, သကြားခဲ, dūrvā, မုန်ညင်း, apāmārga) ကို ညွှန်ကြားသည်။ āvaraṇa pūjā တွင် Śakti များ၊ Mātṛkā များ၊ Lokapāla များ၊ astras နှင့် အကူအညီတော်များ (Gaṇeśa, Nandin, Mahākāla, Caṇḍeśvara, Skanda, Durgā) ပါဝင်သည်။ ထို့ပြင် Mṛtyuñjaya၊ Dakṣiṇāmūrti (ဝါက်-စိဒ္ဓိ/အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်မှု)၊ Nīlakaṇṭha (အဆိပ်ဖယ်ရှား)၊ Ardhanārīśvara၊ Aghorāstra (ဘူတ-ဝေတාල နှိမ်နင်း)၊ Kṣetrapāla နှင့် Baṭuka (ဘလိ/ကာကွယ်)၊ Caṇḍeśvara အတွက် အထူးပူဇော်ပွဲများကို ဖော်ပြကာ နောက်ဆုံးတွင် Śiva-stotra ဖြင့် သီဝ၏ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ တည်ရှိမှုနှင့် ကယ်တင်နိုင်စွမ်းကို ချီးမွမ်းသည်။
Read Narada Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.