The Description of the Worship of Rāma and Others (Rāmādi-pūjā-vidhāna)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथ रामस्य मनवो वक्ष्यंते सिद्धिदायकाः । येषामाराधनान्मर्त्यास्तरंति भवसागरम् ॥ १ ॥

သနတ်ကုမာရ မိန့်တော်မူ၏—ယခုမှစ၍ ရာမ၏ မန္တရများကို ငါကြေညာမည်၊ ထိုမန္တရတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ စိဒ္ဓိများကို ပေးတတ်၏။ ထိုမန္တရဖြင့် အာရాధနာပြုလျှင် လူသားတို့သည် သံသရာပင်လယ်ကို ကူးလွန်နိုင်ကြ၏။

Verse 2

सर्वेषु मंत्रवर्येषु श्रेष्ठं वैष्णवमुच्यते । गाणपत्येषु सौरेषु शाक्तशैवेष्वभीष्टदम् ॥ २ ॥

အကောင်းဆုံး မန္တရများအနက်၌ ဝိုင်ෂ္ဏဝ မန္တရသည် အမြတ်ဆုံးဟု ကြေညာကြ၏။ ဂါဏပတ္ယ၊ ဆော်ရ၊ ရှာက္တ၊ ရှိုင်ဝ မန္တရတို့အနက်၌လည်း လိုအင်ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော မန္တရဟူ၍ ဆိုကြ၏။

Verse 3

वैष्णवेष्वपि मंत्रेषु राममंत्राः फलाधिकाः । गाणपत्यादिमंत्रेभ्यः कोटिकोटिगुणाधिकाः ॥ ३ ॥

ဝိုင်ෂ္ဏဝ မန္တရများအနက်၌ပင် ရာမ မန္တရတို့သည် အကျိုးဖလ အထူးမြတ်၏။ ဂါဏပတ္ယ စသည့် မန္တရများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထိရောက်မှုမှာ ကိုဋိကိုဋိ ဆတိုးမြင့်လျက်ရှိ၏။

Verse 4

विष्णुशय्यास्थितो वह्निरिंदुभूषितमस्तकः । रामाय हृदयांतोऽयं महाघौधविनाशनः ॥ ४ ॥

ဤသန့်ရှင်းသော မီးတော်သည် ဗိဿ္ဏု၏ အိပ်ရာပေါ်၌ တည်ရှိ၍ ခေါင်းပေါ်တွင် လကို အလှဆင်ထား၏။ ရာမအတွက် ထိုမီးတော်သည် နှလုံးအတွင်း၌ နေထိုင်သော အာတ്മသတ္တဝါဖြစ်လာကာ မဟာအပြစ်တို့၏ ရေလွှမ်းမိုးမှုကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။

Verse 5

सर्वेषु राममंत्रषु ह्यतिश्रेष्टः षडक्षरः । ब्रह्महत्यासहस्राणि ज्ञाताज्ञातकृतानि च ॥ ५ ॥

ရာမ မန္တရအားလုံးအနက်၌ အက္ခရာခြောက်လုံးပါ မန္တရသည် အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ ၎င်းသည် ဗြာဟ္မဏသတ်မှု (brahma-hatyā) ကဲ့သို့ အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များကို သိလျက်မသိလျက် ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ထောင်ပေါင်းများစွာ ဖျက်ဆီးပေး၏။

Verse 6

स्वर्णस्तेय सुरापानगुरुतल्पायुतानि च । कोटिकोटिसहस्राणि ह्युपपापानि यानि वै ॥ ६ ॥

ရွှေခိုးယူခြင်း၊ မူးယစ်သောက်သုံးခြင်း၊ ဆရာ၏အိပ်ရာကိုဖောက်ဖျက်ခြင်း (ဆရာမယားနှင့်ဖောက်ပြန်ခြင်း) ကဲ့သို့သော အပြစ်ကြီးများနှင့်အတူ အုပ်ပပါပ (အပြစ်ခွဲ) များသည် ကောဋိကောဋိ၊ ထောင်ထောင်ပေါင်းများစွာ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိသည်။

Verse 7

मंत्रस्योञ्चारणात्सद्यो लयं यांति न संशयः । ब्रह्मा मुनिः स्याद्गायत्री छंदो रामश्च देवता ॥ ७ ॥

ဤမန္တရားကို အသံထွက်ရွတ်ဆိုသည့်အခါတင် အတားအဆီးတို့သည် ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်—သံသယမရှိ။ ဗြဟ္မာသည် ရှိ (ṛṣi) ဖြစ်၍၊ ဂါယတြီသည် ချန္ဒ (chandas) ဖြစ်ကာ၊ ရာမသည် အဓိကဒေဝတာ (devatā) ဖြစ်သည်။

Verse 8

आद्यं बीजं च हृच्छक्तिर्विनियोगोऽखिलाप्तये । षड्दीर्घभाजा बीजेन षडंगानि समाचरेत् ॥ ८ ॥

ပထမအက္ခရာသည် ဘီဇ (bīja) ဖြစ်၍၊ နှလုံးဓာတ်အား (hṛcchakti) ကို အသုံးချရမည်။ ဗိနိယောဂ (viniyoga) သည် အကျိုးရလဒ်အားလုံးကို ရရှိစေရန် ဖြစ်သည်။ ရှည်သံခြောက်ပါးပါဝင်သော ထိုဘီဇဖြင့် ဆဋ္ဌင်ဂ (ṣaḍaṅga) အင်္ဂါခြောက်ပါး ရိတုကို စနစ်တကျ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 9

ब्रह्मरंध्रे भ्रुवोर्मध्ये हृन्नाभ्योर्गुह्यपादयोः । मंत्रवर्णान्क्रमान्न्यस्य केशवादीन्प्रविन्यसेत् ॥ ९ ॥

မန္တအက္ခရာများကို အစဉ်လိုက် ဗြဟ္မရန္ဓြ (ခေါင်းထိပ်)၊ မျက်ခုံးကြား၊ နှလုံး၊ ချက်၊ လျှို့ဝှက်နေရာနှင့် ခြေထောက်တို့တွင် နျာသ (nyāsa) ဖြင့် တင်ထားပြီးနောက်၊ ကေရှဝ (Keśava) မှ စသော ဘုရားနာမတော်များကို သေချာစွာ ထပ်မံတင်သွင်းရမည်။

Verse 10

पीठन्यासादिकं कृत्वा ध्यायेद्धृदि रघूत्तमम् । कालांभोधरकांतं च वीरासनसमास्थितम् ॥ १० ॥

ပီဋ္ဌ-နျာသ (pīṭha-nyāsa) စသည့် အစပြုအခမ်းအနားများကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ နှလုံးအတွင်း၌ ရဂူတ္တမ (ရာမ) ကို သမားဓိဖြင့် တွေးတောရမည်။ မိုးတိမ်မဲ၏ တောက်ပသကဲ့သို့ လှပ၍၊ ဝီရာသန (vīrāsana) အနေအထားတွင် ခိုင်မြဲစွာ ထိုင်နေတော်မူသည်။

Verse 11

ज्ञानमुद्रां दक्षहस्ते दधतं जानुनीतरम् । सरोरुहकरां सीतां विद्युदाभां च पार्श्वगाम् ॥ ११ ॥

လက်ယာလက်တွင် ဉာဏမုဒြာကို ကိုင်ဆောင်၍ အခြားလက်ကို ဒူးပေါ်တင်ထားတော်မူ၏။ ဘေး၌ လက်သည် ကြာပန်းကဲ့သို့သော သီတာဒေဝီသည် မိုးကြိုးကဲ့သို့ တောက်ပစွာ ရပ်တော်မူ၏။

Verse 12

पश्यंतीं रामवक्राब्जं विविधाकल्पभूषिताम् । ध्यात्वैवं प्रजपेद्वर्णलक्षं मंत्री दशांशतः ॥ १२ ॥

သီတာဒေဝီသည် ရာမ၏ ကြာပန်းကဲ့သို့သော မျက်နှာကို ကြည့်ရှုနေသည်ဟု စိတ်တွင်မြင်ကာ၊ အလှဆင်အဆင်တန်ဆာမျိုးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်ဟု သဘောထား၍၊ မန္တရသဒ္ဓက ဤသို့ ဓ్యာနပြုကာ မန္တရကို အက္ခရာတစ်သိန်း ပြန်လည်ရွတ်ဆိုရမည်၊ ထို့အပြင် သတ်မှတ်ထားသော ဒသမပိုင်းကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 13

कमलैर्जुहुयाद्वह्नौ ब्राह्मणान्भोजयेत्ततः । पूजयेद्वैष्णवे पीठे विमलादिसमन्विते ॥ १३ ॥

ကြာပန်းများဖြင့် မီးပူဇော် (ဟောမ) ကို သန့်ရှင်းသော မီးအတွင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် ဘြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးရမည်။ ထို့ပြီးလျှင် ဝိုင်ရှ္ဏဝ ပီဋ္ဌ (အလ္တာ) တွင် ဝိမလာ စသည့် အထောက်အကူတန်ခိုးများနှင့်အတူ ပူဇော်ရမည်။

Verse 14

मूर्तिं मूलेन संकल्प्य तस्यामावाह्य साधकः । सीतां वामे समासीनां तन्मन्त्रेण प्रपूजयेत् ॥ १४ ॥

သဒ္ဓကသည် မူလမန္တရဖြင့် စိတ်တွင် မూర్తိကို စိတ်ကူးတည်ဆောက်ကာ ထိုမూర్తိအတွင်းသို့ အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်တော်မူခြင်း) ပြုရမည်။ ထို့နောက် ထိုမန္တရတည်းဖြင့် ဘယ်ဘက်၌ ထိုင်နေသော သီတာဒေဝီကို သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 15

रमासीतापदं ङेंतं द्विठांतो जानकीमनुः । अग्रेः शार्ङ्गं च सम्पूज्य शरान्पार्श्वद्वयेऽर्चयेत् ॥ १५ ॥

ရမာနှင့် သီတာ၏ ပဒများကို တည်ထားပြီး၊ ṭhā နှစ်လုံးပါဝင်သော ဇာနကီမန္တရကို အသုံးပြု၍၊ အရင်ဆုံး ရှာရင်္ဂ (ဒိဗ္ဗဓနု) ကို ရှေ့တွင် သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ကာ၊ ထို့နောက် ဘေးနှစ်ဖက်ရှိ မြားများကိုလည်း အာရ္ချနာပြုရမည်။

Verse 16

केशरेषु षडंगानि पत्रेष्वेतान्समर्चयेत् । हनुमंतं च सुग्रीवं भरतं सबिभीषणम् ॥ १६ ॥

ကြာပန်း၏ အမျှင်များပေါ်တွင် ṣaḍaṅga အကူအညီခြောက်ပါးကို ပူဇော်ရမည်။ ပန်းချပ်များပေါ်တွင်လည်း ဟနုမာန်၊ စုဂရီဝ၊ ဘရတ၊ ဗိဘီရှဏတို့ကို သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 17

लक्ष्मणांगदशत्रुघ्नान् जांबवंतं क्रमात्पुनः । वाचयंतं हनूमंतग्रतो धृतपुस्तकम् ॥ १७ ॥

ထို့နောက် အစဉ်လိုက်ပြန်၍ လက္ရှ္မဏ၊ အင်္ဂဒ၊ သတ္ရုဃ္န နှင့် ဂျာမ္ဗဝန်တို့ကို (မြင်၍) ပူဇော်ရမည်။ ဂျာမ္ဗဝန်သည် စာအုပ်ကို ကိုင်ကာ သာသနာစာကို ရွတ်ဖတ်နေပြီး ဟနုမာန်သည် ရှေ့တွင် နားထောင်သူအဖြစ် ထိုင်နေသည်။

Verse 18

यजेद्भरतशत्रुघ्नौ पार्श्वयोर्धृतचामरौ । धृतातपत्रं हस्ताभ्यां लक्ष्मणं पृष्टतोऽर्चयेत् ॥ १८ ॥

ဘရတနှင့် သတ္ရုဃ္နတို့ကို ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ရပ်၍ ချာမရ (ယက်ပန်) ကိုင်ထားသူများအဖြစ် ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် လက္ရှ္မဏကို နောက်ဘက်တွင် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မင်းထီးကိုင်ထားသူအဖြစ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 19

ततोऽष्टपत्रे सृष्टिं च जपंतं विजयं तथा । सुराष्ट्रं राष्ट्रपालं च अकोपं धर्मपालकम् ॥ १९ ॥

ထို့နောက် အရွက်ရှစ်ချပ်ပါသော (ကြာပန်း) ပေါ်တွင် စೃષ્ટိ (Sṛṣṭi)၊ ဝိဇယ (Vijaya)၊ စုရာෂ္ဋရ (Surāṣṭra)၊ ရာṣ္ဋရပါလ (Rāṣṭrapāla)၊ အကိုပ (Akopa) နှင့် ဓမ္မပါလက (Dharmapālaka) ဟူသော နာမများကို ဂျပ (japa) ပြုရမည်။

Verse 20

सुमंतं चेति सम्पूज्य लोके शानायुधैर्युतान् । एवं रामं समाराध्य जीवन्मुक्तः प्रजायते ॥ २० ॥

ဤသို့ စုမင်္တ (Sumaṅta) နှင့် အခြားသူတို့ကို—မင်္ဂလာလက်နက်များဖြင့် ပြည့်စုံသူများကို—လောက၌ စုံလင်စွာ ပူဇော်ပြီး၊ ဤနည်းဖြင့် ရာမကို အာရాధနာပြုသူသည် အသက်ရှင်စဉ်ပင် လွတ်မြောက်သူ (jīvanmukta) အဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 21

चंदनाक्तैः प्रजुहुयाज्जातीपुष्पैः समाहितः । राजवश्याय कमलैर्धनधान्यादिसिद्धये ॥ २१ ॥

စိတ်ကိုတည်ငြိမ်စွာထား၍ စန္ဒနလိမ်းထားသော ဇာတိပန်း(မယ်လီ)တို့ကို မီးယဇ်ထဲသို့ သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရမည်။ ကမလပန်းတို့ဖြင့် ပူဇော်လျှင် မင်းကို လွှမ်းမိုးစေနိုင်၍ ငွေကြေး၊ စပါးသီးနှံနှင့် ဆိုင်ရာ စည်းစိမ်အောင်မြင်မှု ရရှိစေသည်။

Verse 22

लक्ष्मीकामः प्रजुहुयात्प्रसूनैर्विल्वसंभवैः । आज्याक्तैर्नीलकमलैर्वशयेदखिलं जगत् ॥ २२ ॥

လက္ခ္မီ(စည်းစိမ်ချမ်းသာ)ကို လိုလားသူသည် ဗိလ္ဝပင်မှ ပေါက်ဖွားသော ပန်းများဖြင့် မီးယဇ်ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ဂျီ(ထောပတ်ရည်)လိမ်းထားသော အပြာရောင် ကမလပန်းများဖြင့် ပူဇော်လျှင် လောကတစ်လောကလုံးကိုပင် လွှမ်းမိုးစေနိုင်သည်။

Verse 23

घृताक्तशतवर्वीभिर्दीर्घायुश्च निरामयः । रक्तोत्पलानां होमेन धनं प्राप्नोति वांछितम् ॥ २३ ॥

ဂျီလိမ်းထားသော ရှတားဝရီ (śatāvarī) တံတားများဖြင့် ဟောမပြုလျှင် အသက်ရှည်၍ ရောဂါကင်းစင်မည်။ ထို့ပြင် အနီရောင် ဥတ္ပလ(ကြာ)ပန်းများဖြင့် ဟောမပြုလျှင် လိုလားသည့် ငွေကြေးကို ရရှိမည်။

Verse 24

पालाशकुसुमैर्हुत्वा मेधावी जायते नरः । तज्जप्तांभः पिबेत्प्रातर्वत्सरात्कविराड् भवेत् ॥ २४ ॥

ပလာရှ (palāśa) ပန်းများဖြင့် ဟောမပြုလျှင် လူသည် ဉာဏ်ပညာထက်မြက်လာမည်။ ထိုမန္တရားကို ရွတ်ဖတ်ကာ မန္တရိတထားသော ရေကို မနက်ခင်းတွင် သောက်လျှင် တစ်နှစ်အတွင်း တောက်ပသော အထင်ကရ ကဗိ-ဣသီ ဖြစ်လာမည်။

Verse 25

तन्मंत्रितान्नं भुंजीतमहारोगप्रशांतये । रोगोक्तौषधहोमेन तद्रोगान्मुच्यते क्षणाम् ॥ २५ ॥

ပြင်းထန်သော ရောဂါကို သက်သာစေရန် ထိုမန္တရားဖြင့် မန္တရိတထားသော အစာကို စားသင့်သည်။ ရောဂါအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ဆေးဖက်ဝင် အပင်များဖြင့် မီးယဇ်ဟောမပြုလျှင် ထိုရောဂါမှ ချက်ချင်း လွတ်မြောက်သည်။

Verse 26

नदीतीरे च गोष्ठे वा जपेल्लक्षं पयोब्रतः । पायसेनाज्ययुक्तेन हुत्वा विद्यानिधिर्भवेत् ॥ २६ ॥

နို့ဝရတ (payovrata) ကိုစောင့်ထိန်း၍ မြစ်ကမ်းပေါ် သို့မဟုတ် နွားတဲအတွင်း၌ မန္တရကို တစ်သိန်းကြိမ် ဂျပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဂီ (ghee) ရောထားသော နို့ထမင်းပူဒင်ကို ဟောမအဖြစ် ပူဇော်လျှင် သန့်ရှင်းသော ဗိဒ္ဓာ (vidyā) ၏ خز خز (ဗိဒ္ဓာနိဓိ) ဖြစ်လာမည်။

Verse 27

परिक्षीणाधिपत्यो यः शाकाहारो जलांतरे । जपेल्लक्षं च जुहुयाद्विल्वपुष्पैर्दशांशतः ॥ २७ ॥

အာဏာပိုင်မှု ကျဆင်းသွားသူသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်သာ စားသုံး၍ ရေအတွင်း၌ နေရမည်။ မန္တရကို တစ်သိန်းကြိမ် ဂျပ်ပြီးနောက်၊ ထိုအရေအတွက်၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံအတိုင်း ဗိလွ (bilva) ပန်းများဖြင့် ဟောမပူဇော်ရမည်။

Verse 28

तदैव पुनराप्नोति स्वाधिपत्यं न संशयः । उपोष्य गङ्गातीरांते स्थित्वा लक्षं जपेन्नरः ॥ २८ ॥

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် မိမိ၏ အာဏာပိုင်မှုကို ပြန်လည်ရရှိမည်၊ သံသယမရှိ။ အစာရှောင်၍ ဂင်္ဂါ (Gaṅgā) မြစ်ကမ်းနား၌ နေထိုင်ကာ မန္တရကို တစ်သိန်းကြိမ် ဂျပ်ရမည်။

Verse 29

दशांशं कमलैर्हुत्वा विल्वोत्थैर्वा प्रसूनकैः । मधुरत्रयसंयुक्तैरादज्यश्रियमवाप्नुयात् ॥ २९ ॥

သတ်မှတ်ထားသော တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို ကြာပန်းများဖြင့် သို့မဟုတ် ဗိလွ (bilva) ပန်းများဖြင့် ဟောမပူဇော်၍၊ ထို့ပြင် ချိုသုံးမျိုး (madhura-traya) နှင့် တွဲဖက်ပူဇော်လျှင် စည်းစိမ်နှင့် မင်္ဂလာသရေကို ရရှိမည်။

Verse 30

मार्गमासे जले स्थित्वा कन्दमूलफलाशनः । लक्षं जप्त्वा दशांशेन पायसैर्जुहुयाद्वसौ ॥ ३० ॥

မာရ္ဂရှီရ္ෂ (Mārgaśīrṣa) လတွင် ရေအတွင်း၌ ရပ်တည်၍ အမြစ်၊ ဥ၊ သစ်သီးတို့ကိုသာ စားသုံးရမည်။ မန္တရကို တစ်သိန်းကြိမ် ဂျပ်ပြီးနောက်၊ ထိုအရေအတွက်၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံအတိုင်း နို့ထမင်းပူဒင် (pāyasa) ဖြင့် မီးထဲသို့ ဟောမပူဇော်ရမည်၊ ဗာစု (Vasus) နေ့၌။

Verse 31

श्रीरामचन्द्रसदृशः पुत्रः पौत्रोऽपि जायते । अन्येऽपि बहवः संति प्रयोगामन्त्रराजके ॥ ३१ ॥

မန်ထရရာဇာကို မှန်ကန်စွာ အသုံးချလျှင် သားတစ်ယောက်သာမက မြေးတစ်ယောက်တိုင်အောင် သီရိ ရာမချန္ဒြာနှင့် ဆင်တူစွာ မွေးဖွားနိုင်ပြီး အခြားအကျိုးရလဒ်များလည်း များစွာ ရရှိနိုင်သည်။

Verse 32

किंतु प्रयोगकर्तॄणां परलोको न विद्यते । षट्कोणं वसुपत्रं च तद्बाह्यार्कदलं लिखेत् ॥ ३२ ॥

သို့သော် ထိုသို့သော အကျင့်အထုံးများကို နည်းလမ်းတစ်ရပ်အဖြစ်သာ အသုံးချသူတို့အတွက် နောက်ဘဝသို့ ရောက်ရှိခြင်း မရှိ။ ထို့နောက် ဆဋ္ကောဏ (ခြောက်ထောင့်) ကိုရေး၍၊ အရှစ်ပွင့်ကြာပန်းကိုရေးကာ၊ အပြင်ဘက်တွင် နေရောင်ကဲ့သို့ ပွင့်ချပ်ဝိုင်းကို ထပ်ရေးရမည်။

Verse 33

षट्कोणेषु षडर्णानि मन्त्रस्य विलिखेद् बुधः । अष्टपत्रे तथाष्टार्णांल्लिखेत्प्रणवगर्भितान् ॥ ३३ ॥

ပညာရှိသော ဆာဓကသည် ဆဋ္ကောဏ၏ တြိဂံခြောက်ခုအတွင်း မန္တရ၏ အက္ခရာခြောက်လုံးကို ရေးထိုးရမည်။ ထို့အတူ အရှစ်ပွင့်ကြာပန်းပေါ်တွင်လည်း ပ္ရဏဝ (Oṁ) ပါဝင်သည့် မန္တရ၏ အက္ခရာရှစ်လုံးကို ရေးထိုးရမည်။

Verse 34

कामबीजं रविदले मध्ये मन्त्रावृताभिधाम् । सुदर्शनावृतं बाह्ये दिक्षु युग्मावृतं तथा ॥ ३४ ॥

နေရောင်ပွင့်ချပ် (ရဝိ-ဒလ) ၏ အလယ်တွင် ကာမ-ဘီဇကို ထား၍ မန္တရ၏ နာမတော်ဖြင့် ဝိုင်းပတ်စေ။ အပြင်ဘက်တွင် စုဒർശနဖြင့် ထပ်မံကာရံ၍၊ ထို့အတူ အရပ်ဒిశများတွင်လည်း နှစ်ထပ်ကာရံမှုများကို စီစဉ်ရမည်။

Verse 35

वज्रोल्लसद्भूमिगेहं कन्दर्पांकुशपाशकैः । भूम्या च विलसत्कोणं यन्त्रराजमिदं स्मृतम् ॥ ३५ ॥

မြေပြင်ပုံစံနှင့် ကာရံအဆောက်အဦးတို့သည် ဝဇ္ရကဲ့သို့ တောက်ပ၍၊ ကာမ၏ အမှတ်အသား၊ အင်္ကူရှ (ချွန်တံ) နှင့် ပာရှ (ကြိုးကွင်း) တို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ၊ မြေပြင်အကွက်၏ ထောင့်များကို ထင်ရှားစေသော ထိုယန္တရကို «ယန္တရရာဇ»—ယန္တရတို့၏ ဘုရင်ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 36

भूर्जेऽष्टगन्धैः संलिख्य पूजयेदुक्तवर्त्मना । षट्कोणेषु दलार्काब्जान्यावेष्टवृत्तयुग्मतः ॥ ३६ ॥

အဋ္ဌဂန္ဓ အနံ့ရည်ပျစ်ဖြင့် ဘူရ္ဇာ (birch-bark) ပေါ်တွင် ရေးထိုးပြီး၊ ယခင်ဖော်ပြထားသော ဝိဓိအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ခြောက်ထောင့်တန်းများအတွင်း၌ နေရောင်ကြာပန်း (petalled sun-lotus) ကို ရေးဆွဲ၍ စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ်ဖြင့် ဝိုင်းပတ်ထားရမည်။

Verse 37

केशरेष्वष्टपत्रस्य स्वरद्वंद्वं लिखेद् बुधः । बहिस्तु मातृकां चैव मन्त्रं प्राणनिधयनम् ॥ ३७ ॥

ပညာရှိသော साधक သည် အဋ္ဌပတ္တ ကြာပန်း၏ ကေသရ (အမွှေးတိုင်) များပေါ်တွင် သရ (vowel) အတွဲများကို ရေးထိုးရမည်။ အပြင်ဘက်တွင် မာတృကာ (အက္ခရာမိခင်) နှင့် ပရာဏ နိဓာန မန္တရ (အသက်သွင်းတင်သွင်း မန္တရ) ကိုလည်း ရေးထိုးရမည်။

Verse 38

यन्त्रमेतच्छुभे घस्रे कण्ठे वा दक्षिणे भुजे । मूर्ध्नि वा धारयेन्मंत्री सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ३८ ॥

မင်္ဂလာနေ့တွင် မန္တရကိုင်ဆောင်သူသည် ဤယန္တရကို လည်ပင်း၌ဖြစ်စေ၊ ညာလက်မောင်း၌ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ခေါင်းပေါ်၌ဖြစ်စေ ဆောင်ထားရမည်။ ထိုသို့ဆောင်ထားခြင်းဖြင့် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ရသည်။

Verse 39

सुदिने शुभनक्षत्रे सुदेशे शल्यवर्जिते । वश्याकर्षणविद्वेषद्रावणोच्चाटनादिकम् ॥ ३९ ॥

မင်္ဂလာနေ့၊ ကောင်းမွန်သော နက္ခတ်အောက်တွင်၊ အညစ်အကြေးနှင့် အတားအဆီးကင်းသော သင့်လျော်ရာနေရာ၌ ဝশ্য (အုပ်ချုပ်စေခြင်း)၊ အာကർഷဏ (ဆွဲဆောင်ခြင်း)၊ ဝိဒ္ဝေṣ (ရန်မုန်းစေခြင်း)၊ ဒြာဝဏ (မောင်းထုတ်ခြင်း)၊ ဥစ္စာတန (ဖယ်ရှားထုတ်ခြင်း) စသည့် ကర్మများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 40

पुष्यद्वयं तथादित्यार्द्रामघासु यथाक्रमम् । दूर्वोत्था लेखनी वश्ये तथाकृष्टौ करंजजा ॥ ४० ॥

ပုရှျယ နှစ်ခု (Puṣya-dvaya) တွင်လည်းကောင်း၊ ထို့အပြင် အာဒိတျာ (Ādityā)၊ အာရ္ဒြာ (Ārdrā)၊ မဃာ (Maghā) တို့တွင် အစဉ်လိုက်—ဝশ্য ကర్మအတွက် ဒူရ္ဝာ မြက်မှ ပြုလုပ်သော ရေးတံ (stylus) ကို သတ်မှတ်ထားသည်။ အာကർഷဏ ကర్మအတွက်ကား ကရဉ္ဇ (karañja) သစ်မှ ပြုလုပ်သော ရေးတံကို သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 41

नरास्थिजा मारणे तु स्तंभने राजवृक्षजा । शांतिपुष्टष्ट्यायुषां सिद्धयै सर्वापच्छमनाय च ॥ ४१ ॥

လူ့အရိုးမှ ပြုလုပ်သော ဆေးပြင်ကို မာရဏ (ဖျက်ဆီးခြင်း) အကျင့်တွင် သုံးကြသည်။ ရာဇဝೃက္ခ သစ်မှ ပြုလုပ်သောအရာကို စတမ္ဘန (တားဆီး၍ မလှုပ်မရှားစေခြင်း) အကျင့်တွင် သုံးကြသည်။ ထို့အပြင် ငြိမ်းချမ်းရေး၊ စည်းစိမ်တိုးပွားမှု၊ အသက်ရှည်မှုနှင့် ဘေးအန္တရာယ်အားလုံးကို သက်သာစေခြင်းအတွက်လည်း ဖြစ်စေသည်။

Verse 42

विभ्रमोत्पादने चैव शिलायां विलिखेद् बुधः । खरचर्मणि विद्वेषे ध्वजे तूञ्चाटनाय च ॥ ४२ ॥

ပညာရှိသော ဆာဓကသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှု ဖြစ်စေရန် ကျောက်ပေါ်တွင် ရေးထိုးရမည်။ မုဆိုးမြင်း (မြည်း) အရေပြားပေါ်တွင် ရေးထိုးလျှင် မုန်းတီးမှု/ရန်ငြိုး ဖြစ်စေသည်။ အလံပေါ်တွင် ရေးထိုးခြင်းသည် ဥဉ္စာတန (နှင်ထုတ်ခြင်း/တားဆီးခြင်း) အတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 43

शत्रूणां ज्वरसन्तापशोकमारणकर्मणि । पीतवस्रं लिखित्वा तु साधयेत्साधकोत्तमः ॥ ४३ ॥

ရန်သူတို့ကို ဖျားနာခြင်း၊ မီးလောင်သကဲ့သို့ နာကျင်ပူလောင်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းအထိ ဖြစ်စေလိုသော အကျင့်များတွင် ဆာဓကအထူးကောင်းသည် အဝါရောင်အဝတ်ပေါ်တွင် ရေးသားခြင်းဖြင့် ထိုကိစ္စကို ပြီးမြောက်စေသင့်သည်။

Verse 44

वश्याकृष्टौ चाष्टगन्धैः सम्पूज्य च यथाविधि । चितांगारादिना चैव ताडनोच्चाटनादिकम् ॥ ४४ ॥

ဝရှျယ (အုပ်ချုပ်အောင်/လက်အောက်ခံစေခြင်း) နှင့် အာကရ္ရှဏ (ဆွဲဆောင်ခြင်း) အကျင့်များအတွက် အဋ္ဌဂန္ဓ (အနံ့ရှစ်မျိုး) ဖြင့် နည်းတကျ ပူဇော်ကန်တော့ရမည်။ ထို့နောက် မီးခဲအမဲ (မီးလောင်ပြီးကျန်သော အင်္ဂါရ) စသည်တို့ကို အသုံးပြု၍ တာဍန (ထိုးနှက်ခြင်း), ဥဉ္စာတန (နှင်ထုတ်ခြင်း) စသည့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို ပြုလုပ်သည်။

Verse 45

विषार्कक्षीरयोगेन मारणं भवति ध्रुवम् । लिखित्वैवं यंत्रराजं गन्धपुष्पादिभिर्यजेत् ॥ ४५ ॥

အဆိပ်ကို အရ္က (arka) အပင်၏ နို့ရည်နှင့် ပေါင်းစပ်လျှင် မာရဏ (သေခြင်း) သည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယန္တရရာဇ (ယန္တရ၏ ဘုရင်) ကို ထိုသို့ ရေးထိုးပြီးနောက် အနံ့သာ၊ ပန်းနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 46

त्रिलोहवेष्टितं कृत्वा धारयेत्साधकोत्तमः । बीजं रामाय ठद्वंद्वं मन्त्रोऽयं रसवर्णकः ॥ ४६ ॥

သတ္တုသုံးမျိုးဖြင့် ပတ်လည်ဖုံးအုပ်၍ ပြုလုပ်ပြီးနောက် အထူးမြတ်သော साधक သည် ထိုအရာကို ဝတ်ဆင်ရမည်။ ဘီဇအက္ခရာမှာ «ရாமာယ» ဖြစ်၍ «ဋ္ဌ» အက္ခရာနှစ်လုံးကို သတ်မှတ်ထားသည်—ဤမန္တရသည် «ရသဝဏ္ဏက» ဟု ခေါ်သော ကုဒ်သဘော အက္ခရာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။

Verse 47

महासुदर्शनमनुः कथ्यते सिद्धिदायकः । सुदर्शनमहाशब्दाच्चक्रराजेश्वरेति च ॥ ४७ ॥

«မဟာ-သုဒർശန» ဟု ခေါ်သော မန္တရကို စိဒ္ဓိများ ပေးအပ်သူဟု ကြေညာသည်။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းမြတ်သော အသံ «သုဒർശန» ကြောင့်လည်း «စက္ကရ-ရာဇေရှွရ» ဟူ၍၊ စက္ကရဘုရင် (သုဒർശနစက္ကရ) ၏ အရှင်ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။

Verse 48

दुष्टांतकदुष्टभयानकदुष्टभयंकरम् । छिंधिद्वयं भिंधियुग्मं विदारययुगं ततः ॥ ४८ ॥

«အဆိုးသူတို့ကို သတ်ဖြတ်ဖျက်ဆီးသူ၊ အဆိုးသူတို့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်သူ၊ အဆိုးသူတို့ကို ကြောက်ရွံ့စေသူ! ထို့နောက် (ရွတ်ဆို): “ဖြတ်၊ ဖြတ်”; “ထိုး၊ ထိုး”; “ခွဲဖောက်၊ ခွဲဖောက်”» ဟူ၍။

Verse 49

परमन्त्रान् ग्रसद्वंद्वं भक्षयद्वितयं ततः । त्रासयद्वितयं वर्मास्त्राग्निजायांतिमो मनुः ॥ ४९ ॥

ထို့နောက် အဂ္နိမှ မွေးဖွားသော နောက်ဆုံး မနု (မန္တရ) သည် ရန်သူမန်တရတို့၏ ဆန့်ကျင်သော အတွဲကို မျိုချ၍၊ နောက်ထပ် အတွဲကို စားသုံးကာ၊ ကာကွယ်ရေး ဝర్మ-မန္တရ နှင့် အစတြ-မန္တရ (လက်နက်မန္တရ) တို့ဖြင့် အခြားအတွဲကို ကြောက်လန့်စေ하였다။

Verse 50

अष्टषष्ट्यक्षरः प्रोक्तो यंत्रसंवेष्टने त्वयम् । तारो हृद्भगवान् ङेंतो ङेंतो हि रघुनन्दनः ॥ ५० ॥

ယန္တရကို ပတ်လည်ဖုံးအုပ်ရန် အက္ခရာ ခြောက်ဆယ့်ရှစ်လုံးပါသော သဒ္ဒါကို သင်ကြားထားသည်။ ပ္ရဏဝ «အိုမ်» သည် နှလုံးအတွင်းရှိ ဘုရားသခင်ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် «ṅeṃto, ṅeṃto» ဟူသည်မှာ အမှန်တကယ် ရဃုနန္ဒန (သီရိရာမ) ကို ညွှန်းဆိုသည်။

Verse 51

रक्षोघ्नविशदायांते मधुरादिप्रसन्न च । वरदानायामितांते नुतेजसेपदमीरयेत् ॥ ५१ ॥

«Rakṣoghna» နှင့် «Viśadāyānte» ဖြင့်အစပြုသော မန္တရပိုင်း၏ အဆုံးတွင်လည်းကောင်း၊ «Madhurādi» ဖြင့်အစပြုသော ချိုမြိန်၍ ကြည်နူးဖွယ်ပိုင်း၏ အဆုံးတွင်လည်းကောင်း၊ «Varadānāya» နှင့် «Amitānte» ဖြင့်အစပြုသောပိုင်း၏ အဆုံးတွင်လည်းကောင်း «Tejase» ဟူသော ပဒကို ထုတ်ဆိုရမည်။

Verse 52

बालायांते तु रामाय विष्णवे हृदयांतिमः । सप्तचत्वारिंशदर्णो मालामन्त्रोऽयमीरितः ॥ ५२ ॥

အဆုံးတွင် မျိုးဗီဇသရ «bālā» ကို ထည့်ထား၍၊ နိဂုံးဟృदय-ဖော်မြူလာအဖြစ် «Rāmāya Viṣṇave» ကိုထားလျှင်၊ ဤသည်မှာ အက္ခရာ ၄၇ လုံးပါသော မာလာ-မန္တရဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 53

विश्वामित्रो मुनिश्चास्य गायत्री छंद ईरितम् । श्रीरामो देवता बीजं ध्रुवः शक्तिश्च ठद्वयम् ॥ ५३ ॥

ဤ မန္တရ/ဝိဒျာအတွက် ရှင်ရသီမှာ Viśvāmitra ဟု ကြေညာထားပြီး၊ ချန်ဒသ်မှာ Gāyatrī ဟု ဆိုသည်။ အဓိပတိဒေဝတာမှာ Śrī Rāma ဖြစ်၍၊ မျိုးဗီဇသရမှာ «bīja»၊ śakti သည် Dhruva ဖြစ်ကာ၊ ထပ်ဆောင်းသတ်မှတ်ချက်အဖြစ် «ṭha» အတွဲကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 54

षड्दीर्घस्वरयुग्मायाबीजेनांगानि कल्पयेत् । ध्यानपूजादिकं सर्वमस्य पूर्ववदाचरेत् ॥ ५४ ॥

«Ṣaḍ-dīrgha-svara-yugmā» ၏ မျိုးဗီဇမန္တရဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါများပေါ်တွင် နျာသ (aṅga-nyāsa) ကို ချမှတ်ရမည်။ ထို့ပြင် ဤအလေ့အကျင့်အတွက် သာမဏ္ဍာန်၊ ပူဇာနှင့် ဆက်စပ်သော ရိတုအခမ်းအနားအားလုံးကို ယခင်ဖော်ပြသကဲ့သို့ တိတိကျကျ ကျင့်သုံးရမည်။

Verse 55

अयमाराधितो मन्त्रः सर्वान्कामान्प्रयच्छति । स्वकामसत्यवाग्लक्ष्मीताराढ्यः पञ्चवर्णकः ॥ ५५ ॥

ဤ မန္တရကို သင့်တော်စွာ အာရာဓနာပြုလျှင် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးတော်မူသည်။ အက္ခရာ ၅ လုံးပါသော ဤဖော်မြူလာသည် ကိုယ်ရွေးချယ်သော ဆန္ဒ၏အင်အား၊ စကား၏သစ္စာ၊ Lakṣmī နှင့် Tārā တို့၏ အာနုဘော်ဖြင့် ပြည့်စုံကာ ပြည့်ဝမှုကို ပေးစွမ်းသည်။

Verse 56

षडक्षरः षड्विधः स्याञ्चतुर्वर्गफलप्रदः । ब्रह्मा संमोहनः शक्तिर्दक्षिणामूर्तिसंज्ञकः ॥ ५६ ॥

အက္ခရာခြောက်လုံး မန္တရသည် ခြောက်မျိုးရှိ၍ လူဘဝ၏ ရည်မှန်းချက်လေးပါး၏ အကျိုးကို ပေးတတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ၎င်း၏ ရုပ်ပုံများကို ဘြဟ္မာ၊ သမ္မෝဟန (မောဟစေသောရုပ်)၊ သက္တိ၊ နှင့် ဒက္ခိဏာမူရ္တိ ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 57

अगस्त्यः श्रीशिवः प्रोक्तास्ते तेषां मुनयः क्रमात् । अथवा कामबीजादेर्विश्वामित्रो मुनिः स्मृतः ॥ ५७ ॥

အဂස්တျနှင့် အရှင်ရှီဝ (ဂုဏ်ပြုထိုက်သော) တို့ကို အုပ်စိုးသူအာဏာပိုင်များဟု ကြေညာထားသည်။ ထို့နောက် အစဉ်လိုက် ထိုမန္တရများ၏ ရှိ (ṛṣi) များကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ သို့မဟုတ် ကာမ-ဘီဇ နှင့် ဆက်စပ်သော ဘီဇများအတွက် မြင်သူအဖြစ် ဝိශ්ဝာမိတ္တရ ကို မှတ်ယူကြသည်။

Verse 58

छन्दः प्रोक्तं च गायत्री श्रीरामो देवता पुनः । बीजशक्तिराधमांत्यं मन्त्रार्णैः स्यात्षडंगकम् ॥ ५८ ॥

ချန်ဒ (မီတာ) ကို ဂါယတြီ ဟု ကြေညာထားပြီး အုပ်စိုးသည့် ဒေဝတာမှာ ထပ်မံ၍ သီရိရာမ ဖြစ်သည်။ ဘီဇနှင့် သက္တိ သည် ပထမအက္ခရာနှင့် နောက်ဆုံးအက္ခရာ ဖြစ်ပြီး၊ မန္တရ၏ အက္ခရာများဖြင့် ဆဋ္ဌအင်္ဂ (ṣaḍaṅga) အကူအညီခြောက်ပါးကို ဖွဲ့စည်းရမည်။

Verse 59

बीजैः षड्दीर्घयुक्तैर्वा मंत्रार्णान्पूर्ववन्न्यसेत् । ध्यायेत्कल्पतरोर्मूले सुवर्णमयमण्डपे ॥ ५९ ॥

ဘီဇအက္ခရာများဖြင့်—သို့မဟုတ် ရှည်သံခြောက်ပါးပါသော ဘီဇများဖြင့်—မန်တရအက္ခရာများကို ယခင်သင်ကြားသကဲ့သို့ နျာသ (nyāsa) ဖြင့် တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် ဆုတောင်းပြည့်စုံစေသော ကလ္ပတရု သစ်ပင်၏ အမြစ်၌ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မဏ္ဍပအတွင်း စိတ်ကို တည်စေ၍ ဓျာနပြုရမည်။

Verse 60

पुष्पकाख्यविमानांतः सिंहासनपरिच्छदे । पद्मे वसुदलेदेवमिंद्रनीलसमप्रभम् ॥ ६० ॥

ပုෂ္ပက ဟု ခေါ်သော ကောင်းကင်ယာဉ်အတွင်း၌၊ ခြင်္သေ့ပလ္လင်၏ အလှဆင်ပစ္စည်းများကြားတွင်၊ အရှင်ဒေဝကို အရွက်ရှစ်ချပ်ပါသော ကြာပန်းပေါ်၌ ထိုင်နေသည်ကို မြင်ရပြီး၊ အင်ဒြနီလ (နီလာ) ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်နေသည်။

Verse 61

वीरासनसमासीनं ज्ञानमुद्रोपशोभितम् । वामोरुन्यस्ततद्धस्तसीतालक्ष्मणसेवितम् ॥ ६१ ॥

သူသည် ဝီရာသနာ အနေအထားဖြင့် ထိုင်နေ၍ ဉာဏမုဒြာဖြင့် တင့်တယ်လှ၏။ လက်ကို ဘယ်ဘက်ပေါင်ပေါ် တင်ထားပြီး စီတာနှင့် လက္ရှ္မဏတို့က နီးကပ်စွာ ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ကြ၏။

Verse 62

रत्नाकल्पं विभुंध्यात्वा वर्णलक्षं जपेन्मनुम् । यद्वा स्मारादिमन्त्राणां जयाभं च हरिं स्मरेत् ॥ ६२ ॥

ရတနာကလ္ပ (Ratnākalpa) ဟူသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် အလုံးစုံကို ဖြန့်ကျက်တော်မူသော ဘုရားကို သမาธိဖြင့် ဓ్యာနပြုကာ မန္တရကို အက္ခရာတစ်သိန်း ပြန်လည်ရွတ်ဆိုရမည်။ သို့မဟုတ် Smāra စသော မန္တရများဖြင့် အောင်မြင်မှုနှင့် တင့်တယ်မှုကို ပေးတော်မူသော ဟရိကို အမြဲသတိရရမည်။

Verse 63

येजनं काम्यकर्माणि सर्वं कुर्यात्षडर्णवत् । रामश्च चन्द्रभ द्रांतो ङेनमोंतो ध्रुवादिकः ॥ ६३ ॥

ယဇ္ဉာနှင့် ဆန္ဒအလိုရှိသော ကర్మများအားလုံးကို ခြောက်အက္ခရာ မန္တရ၏ နည်းလမ်းအတိုင်း ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။ «ရာမ» နှင့် အခြား ခြောက်အက္ခရာ ပုံစံများ—«candrabha» ဖြင့် အဆုံးသတ်သော ပုံစံများ၊ «ṅe-namoṃ» ဖြင့် အဆုံးသတ်သော ပုံစံများ၊ «dhruva» ဖြင့် စတင်သော ပုံစံများ—ကို သင့်လျော်သလို အသုံးချရမည်။

Verse 64

मन्त्रावष्टाक्षरौ ह्येतौ तारांत्यौ चेन्नवाक्षरौ । एतेषां यजनं सर्वं कुर्यान्मंत्री षडर्णवत् ॥ ६४ ॥

ဤ မန္တရ နှစ်ပါးသည် အက္ခရာရှစ်လုံးပါ မန္တရများဖြစ်သည်။ သို့သော် အဆုံးတွင် «တားရာ» (oṃ) ပါလျှင် အက္ခရာကိုးလုံး ဖြစ်လာသည်။ ဤတို့အားလုံးအတွက် မန္တရကျင့်သူသည် ခြောက်အက္ခရာ မန္တရအတိုင်း ဝတ်ပြုကာ ပူဇော်ရေးရာအားလုံးကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 65

जानकीवल्लभो ङेंतो द्विठांतः कवचादिकः । दशार्णोऽयं महामन्त्रो विशिष्टोऽस्य मुनिः स्वराट् ॥ ६५ ॥

မန္တရသည် «Jānakīvallabha» ဖြင့် စတင်၍ «ṅeṃ» ဖြင့် အဆုံးသတ်ကာ «dviṭhāṃ» ဖြင့် ပိတ်ဆုံးထားသည်။ ကာကွယ်ရေး ကဝච (kavaca) စသော အမှုများတွင် အသုံးပြုသည်။ ဤသည် အက္ခရာဆယ်လုံးပါ မဟာမန္တရ (daśārṇa) ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ထူးမြတ်သော ရှိ (ṛṣi) သည် Svarāṭ ဖြစ်သည်။

Verse 66

छन्दश्च देवता सीता पतिर्बीजं तथादिमम् । स्वाहा शक्तिश्च कामेन कुर्यादंगानि षट् क्रमात् ॥ ६६ ॥

ချန်ဒသ် (chandas) နှင့် အုပ်စိုးဒေဝတာမှာ သီတာဒေဝီ ဖြစ်၏။ သူမ၏ အရှင် ရာမသည် ဘီဇ (bīja) အက္ခရာနှင့် အစမန်တရားဟူ၍ ကြေညာ၏။ “ဆွာဟာ” သည် ရှက္တိ (śakti) အင်အားဖြစ်၏။ လိုရာအကျိုးကို မျှော်မှန်း၍ အင်္ဂ-ညာသ ခြောက်ပါးကို အစဉ်လိုက် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 67

शिरोललाटभ्रूमध्यतालुकण्ठेषु हृद्यपि । नाभ्यंघ्रिजानुपादेषु दशार्णान्विन्यसेन्मनोः ॥ ६७ ॥

မန်တရ၏ အက္ခရာဆယ်လုံးကို စိတ်ဖြင့် ဦးခေါင်း၊ နဖူး၊ မျက်ခုံးကြား၊ ပါးစပ်အပေါ်ခေါင် (တားလု)၊ လည်ချောင်းနှင့် နှလုံးပေါ်တွင် တင်သွင်းရမည်။ ထို့နောက် နာဘီ၊ ခြေထောက်၊ ဒူးနှင့် ခြေတံပေါ်တွင်လည်း စိတ်ညာသဖြင့် တင်သွင်းရမည်။

Verse 68

अयोध्यानगरे रत्नचित्रसौवर्णमण्डपे । मंदारपुष्पैराबद्धविताने तोरणान्विते ॥ ६८ ॥

အယောဓျာမြို့၌ ရတနာပုံစံများဖြင့် အလှဆင်ထားသော ရွှေမဏ္ဍပပေါ်တွင် မန္ဒာရပန်းများဖြင့် ချည်တင်ထားသော မိုးကာနှင့် တိုရဏတံခါးပွဲတော်များပါဝင်သည့် အခမ်းအနားကို စီစဉ်ထား၏။

Verse 69

सिंहासनसमासीन पुष्पकोपरि राघवम् । रक्षोभिर्हरिभिर्देवैः सुविमानगतैः शुभैः ॥ ६९ ॥

ပုෂ္ပက (လေယာဉ်ရထား) ပေါ်ရှိ စင်္ဟာသန၌ ထိုင်တော်မူသော ရာဃဝ (ရာမ) ကို မင်္ဂလာရှိသော ရက္ခသ၊ ဟရိ (ဝါနရ) များနှင့် ဒေဝတားတို့က ဝိမာနလေယာဉ်များတွင် တည်နေ၍ ဝန်းရံထား၏။

Verse 70

संस्तूयमानं मुनिभिः प्रह्वैश्च परिसेवितम् । सीतालंकृतवामांगं लक्ष्मणेनोपशोभितम् ॥ ७० ॥

မုနိများက ချီးမွမ်းသံတော်မူ၍ ဦးညွှတ်敬虔သူများက ဝန်းရံဆောင်ရွက်ကြ၏။ သီတာဒေဝီက ဘယ်ဘက်ကို အလှဆင်တော်မူပြီး လက္ခမဏက တင့်တယ်မှုကို ပိုမိုတောက်ပစေကာ၊ အမြဲတမ်း ဘက္တိဖြင့် ဆောင်ရွက်ခံတော်မူ၏။

Verse 71

श्यामं प्रसन्नवदनं सर्वाभरणभूषितम् । एवं ध्यात्वा जपेन्मंत्री वर्णलक्षं समाहितः ॥ ७१ ॥

ဤသို့ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ အလှတန်ဆာအပြည့်ဖြင့် တန်ခိုးတော်ရှိသော အမည်းရောင်သခင်ကို မျက်နှာတော်ကြည်နူးသက်သာစွာ သာယာစွာ ဓ്യာနပြုလျက်၊ မန္တရကျင့်သူသည် စိတ်ကိုတစ်စုတစ်စည်းထားပြီး မန္တရကို အက္ခရာတစ်သိန်းအထိ ဂျပ်ရမည်။

Verse 72

दशांशः कमलैर्होमो यजनं च षडर्णवत् । रामो ङेंन्तो धनुष्पाणिर्ङैतोंऽते वह्निसुंदरी ॥ ७२ ॥

ဒသမांश (တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံ) ကို ပူဇော်ရမည်၊ ကြာပန်းများဖြင့် ဟိုးမ (homa) ကို ပြုလုပ်ရမည်၊ ယဇ္ဉကိုလည်း ခြောက်အက္ခရာ မန္တရပုံစံအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။ «ရာမ» ကို နှာသံ «င» ဖြင့် အစပြု၍ ရွတ်ဆိုရမည်၊ «ဓနုစ်ပါဏိ» (လက်တွင် လေးကိုင်သူ) ကိုလည်း ထိုသို့ အသံထွက်ရမည်၊ နောက်ဆုံးတွင် «ဝဟ္နိသုန္ဒရီ»—မီး၏အလှတရား ပုံစံကို ထည့်ဆိုရမည်။

Verse 73

दशाक्षरोऽयं मंत्रोऽस्य मुनिर्ब्रह्मा विराट् पुनः । छन्दस्तु देवता प्रोक्तो रामो राक्षसमर्दनः ॥ ७३ ॥

ဤမန်တရသည် အက္ခရာဆယ်လုံးပါသော မန္တရဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ရှိ (ṛṣi) သည် ဗြဟ္မာ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ ချန္ဒ (chandas) သည် ဝိရာဋ် (Virāṭ) ဖြစ်သည်။ အဓိက ဒေဝတာ (devatā) ဟူသည်မှာ ရာမ—ရက္ခသများကို ချေမှုန်းသူ—ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 74

आद्यं बीजं द्विठः शक्तिबींजेनांगानि कल्पयेत् । वर्णन्यासं तथा ध्यानं पुरश्चर्यार्चनादिकमन् ॥ ७४ ॥

အဓိက ဘီဇမန္တရကို ယူ၍ နှစ်မျိုးစီစဉ်ပုံအတိုင်း၊ ရှက္တိ၏ ဘီဇဖြင့် အင်္ဂ (အကူအညီ အစိတ်အပိုင်းများ) ကို စီမံတည်ဆောက်ရမည်။ ထို့နောက် အက္ခရာနျာသ (varṇa-nyāsa)၊ ဓ്യာန၊ နှင့် ပုရရှ္စရျာ (puraścaraṇa) မှ စ၍ အာရ္စနာ (arcana) စသည့် ဝတ္ထုကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 75

दशाक्षरोक्तवत्कुर्याच्चापबाणधरं स्मरेत् । तारो नमो भगवते रामान्ते चंद्रभद्रकौ ॥ ७५ ॥

ဒသအက္ခရာ မန္တရအတွက် ဆိုထားသကဲ့သို့ပင် ဆောင်ရွက်ရမည်၊ ထို့ပြင် လေးနှင့် မြားကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော သခင်ကို ဓ്യာနပြုရမည်။ (မန္တရမှာ) ပရဏဝ «အိုမ်»၊ ထို့နောက် «နမော ဘဂဝတေ»၊ နှင့် «ရာမ» ၏ အဆုံးတွင် «စန္ဒြ» နှင့် «ဘဒ္ရက» ကို ပေါင်းထည့်ရမည်။

Verse 76

ङेंतावर्काक्षरौ मंत्रौ ऋषिध्यानादि पूर्ववत् । श्रीपूर्वं जयपूर्वं च तद्द्विधा रामनाम च ॥ ७६ ॥

မန္တရနှစ်ပုဒ်သည် «ṅeṃtā» နှင့် «varka» ဟူသော အက္ခရာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ရှိ (ṛṣi)၊ ဓ്യာနနှင့် အင်္ဂပစ္စည်းတို့သည် ယခင်က ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ «Śrī» နှင့် «Jaya» ကို ရှေ့တွင် ထည့်၍ ရွတ်ဆိုရမည်၊ ထိုနှစ်မျိုးပုံစံအတိုင်း «Rāma» နာမတော်ကိုလည်း အသုံးပြုရမည်။

Verse 77

त्रयोदशाक्षरो मंत्रो मुनिर्ब्रह्मा विराट् स्मृतम् । छन्दस्तु देवता प्रोक्तो रामः पापौघनाशनः ॥ ७७ ॥

ဤသည်မှာ အက္ခရာ ၁၃ လုံးပါသော မန္တရဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ရှိ (ṛṣi) သည် ဘြဟ္မာ (Brahmā) ဖြစ်ပြီး၊ ချန္ဒသ (chandas) သည် ဝိရာဋ် (Virāṭ) ဟု မှတ်ယူကြသည်။ အုပ်စိုးသော ဒေဝတာမှာ အပြစ်အစုအဝေးကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော ရာမ (Rāma) ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 78

षडंगानि प्रकुर्वीत द्विरावृत्त्या पदत्रयैः । ध्यानार्चनादिकं सव ह्यस्य कुर्याद्दशार्णवत् ॥ ७८ ॥

သုံးစကားပါသော ဖော်မြူလာကို နှစ်ကြိမ် ပြန်ရွတ်၍ ṣaḍaṅga-nyāsa (အင်္ဂခြောက်ပါ နျာသ) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဤပူဇော်ပွဲအတွက် ဓ്യာန၊ အာရ္စနာနှင့် အခြားအဆင့်များအားလုံးကို ဒသာရ္ဏ (Daśārṇa) ပုံစံအတိုင်း တိတိကျကျ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 79

तारो नमो भगवते रामायांते महापदम् । पुरुषाय हृदंतोऽयं मनुरष्टादशाक्षरः ॥ ७९ ॥

«တားရ» (Oṁ) ဟူသော သဗ္ဒ၊ ထို့နောက် «namo bhagavate» ဟူ၍၊ «rāmāya» ဖြင့် အဆုံးသတ်သော ဤသည်သည် မဟာပဒ (မဟာသက္ကရာ) ဖြစ်သည်။ «puruṣāya» ကို ပေါင်း၍ နှလုံးအတွင်း ထားရှိလျှင် ဤမန္တရသည် အက္ခရာ ၁၈ လုံးပါသော (aṣṭādaśākṣara) ဖော်မြူလာ ဖြစ်လာသည်။

Verse 80

विश्वामित्रो मुनिश्छदो धृती रामोऽस्य देवता । तारो बीजं नमः शक्तिश्चंद्राक्ष्यब्ध्यग्निषड्भुजैः ॥ ८० ॥

ဤမန္တရအတွက် ရှိ (ṛṣi) သည် ဝိශ්ဝာမိတ္တရ (Viśvāmitra) ဖြစ်သည်။ မီတာ (chandas) သည် မုနိ (Muni) ဖြစ်ပြီး၊ ထောက်တည်အား (dhṛtī) သည် ဓြတီ (Dhṛtī) ဖြစ်သည်။ အုပ်စိုးသော ဒေဝတာမှာ ရာမ (Rāma) ဖြစ်သည်။ ဘီဇ (bīja) သည် «tāra» ဖြစ်၍၊ ရှက္တိ (śakti) သည် «namaḥ» ဖြစ်ကာ၊ နျာသကို လ–မျက်စိ–သမုဒ္ဒရာ–မီး–ခြောက်လက် ဟူသော ကိန်းဂဏန်းကုဒ်အတိုင်း အသုံးချရသည်။

Verse 81

वर्णैमंत्रोत्थितैः कुर्यात्षडंगानि समाहितः । निश्शाणभेरीपटहशंखतुर्यादिनिःस्वनैः ॥ ८१ ॥

စိတ်ကိုတည်ငြိမ်စွာ စုစည်းထား၍ မန္တရမှ ပေါ်ထွန်းသော အက္ခရာများဖြင့် ဆဒင်္ဂ (အင်္ဂခြောက်ပါး) ပူဇော်ကာ၊ ခေါင်းလောင်းစစ်၊ ဘေရီ၊ ပဋဟ၊ သင်္ခ၊ တုရျာ စသည့် တူရိယာသံများ မြည်ဟည်းအောင် လိုက်ပါစေ။

Verse 82

प्रवृत्तनृत्ये परितो जयमंगलभाषिते । चंदनागरुकस्तूरीकर्पूरादिसुवासिते ॥ ८२ ॥

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အကများ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ “အောင်မြင်ပါစေ” ဟူသော အောင်ပွဲသံနှင့် မင်္ဂလာစကားများ မြည်ဟည်းကာ၊ စန္ဒန်၊ အဂရု၊ ကသ္တူရီ၊ ကပ္ပူရ စသည့် အနံ့သာများဖြင့် နေရာတစ်ဝိုက် မွှေးကြိုင်လှသည်။

Verse 83

नानाकुसुमसौरभ्यवाहिगंधवहान्विते । देवगंधर्वनारीभिर्गायन्तीभिरलकृते ॥ ८३ ॥

အမျိုးမျိုးသော ပန်းရနံ့များကို သယ်ဆောင်လာသော လေညင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ သီချင်းဆိုနေသော ဒေဝဂန္ဓဗ္ဗ နတ်မိန်းမများကြောင့် အလှတရားဖြင့် တင့်တယ်လှသည်။

Verse 84

सिंहासने समासीनं पुष्पकोपरि राघवम् । सौमित्रिसीतासहितं जटामुकुटशोभितम् ॥ ८४ ॥

သူသည် ပုෂ္ပက ယာဉ်ပေါ်ရှိ ရာဇသင်္ဟာသန၌ ထိုင်နေသော ရာဃဝကို မြင်၏။ ဆောမိတ္ရီ (လက္ခ္မဏ) နှင့် စီတာတို့နှင့်အတူရှိပြီး၊ ဇဋာဆံပင်ကို မကူဋ်ကဲ့သို့ တင့်တယ်စွာ ဆင်ယင်ထားသည်။

Verse 85

चापबाणधरं श्यामं ससुग्रीवविभीषणम् । हत्वा रावणमायांतं कृतत्रैलोक्यरक्षणम् ॥ ८५ ॥

အမဲရောင်တောက်ပ၍ လေးနှင့် မြားကို ကိုင်ဆောင်ကာ၊ စုဂရీవနှင့် ဝိဘီရှဏတို့နှင့်အတူရှိ၏။ ထွက်လာသော ရာဝဏကို သတ်ပြီးနောက် သုံးလောကကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းကို ပြီးမြောက်စေ하였다။

Verse 86

एवं ध्यात्वा जपेद्वर्णं लक्षं मत्री दशांशतः । घृताक्तैः पायसैर्हुत्वा यजनं पूर्ववञ्चरेत् ॥ ८६ ॥

ဤသို့ သမాధိပြု၍ မန္တရသမားသည် သန့်ရှင်းသော အက္ခရာကို တစ်သိန်းကြိမ် ဂျပ်ရမည်။ ထို့၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံအဖြစ် ဂျီ (ghee) ဖြင့်လိမ်းထားသော နို့ဆန်ပူတင်း (ပာယသ) ကို ဟောမအဖြစ် ပူဇော်ရမည်။ ဤနည်းဖြင့် အရင်က သတ်မှတ်ထားသည့် အစီအစဉ်အတိုင်း အပြည့်အဝ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 87

प्रणवो हृदयं सीतापतये तदनंतरम् । रामाय हनयुग्मांते वर्मास्त्राग्निप्रियांतिमः ॥ ८७ ॥

ပရဏဝ (အိုမ်) ကို နှလုံး၌ ထားရမည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်း စီတာ၏ အရှင်ထံ ပူဇော်၍၊ ထို့နောက် ရာမထံ ဆက်ကပ်ရမည်။ အဆုံးတွင် “ဟ-န” ဟူသော အက္ခရာနှစ်လုံးဖြင့် မီးအာဝုဓ (အဂ္နိအஸ္တရ) အပေါ် သက်ဆိုင်စေကာ ကဝစ (ကာကွယ်အင်္ကျီ) နှင့် အஸ္တရ အစီအစဉ်ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 88

एकोनविंशद्वर्णोऽयं मंत्रः सर्वार्थसाधकः । विश्वामित्रो मुनिश्चास्यानुष्टुप्छन्द उदाहृतम् ॥ ८८ ॥

ဤမန္တရသည် အက္ခရာ ဆယ့်ကိုးလုံးပါဝင်၍ အကျိုးအမြတ် အားလုံးကို ပြည့်စုံစေနိုင်သည်။ ၎င်း၏ ရှိ (ṛṣi) သည် မုနိ ဝိශ්ဝာမိတ္တရ ဖြစ်ပြီး၊ ခန္ဒ (chandas) သည် အနုଷ္ဌုပ် (Anuṣṭubh) ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 89

देवता रामभद्रो जं बीजं शक्तिर्नम इति । मंत्रोत्थितैः क्रमाद्वर्णैस्ततो ध्यायेञ्च पूर्ववत् ॥ ८९ ॥

အဓိပတိ ဒေဝတာမှာ ရာမဘဒ္ရ (Rāmabhadra) ဖြစ်သည်။ “jaṃ” သည် ဘီဇ (bīja) အက္ခရာဖြစ်ပြီး “namaḥ” ကို ရှက္တိ (śakti) ဟု ကြေညာထားသည်။ ထို့နောက် မန္တရမှ ထွက်ပေါ်လာသော အက္ခရာများကို အစဉ်လိုက် မှန်ကန်စွာ စီ၍ ယခင်က ဆိုခဲ့သကဲ့သို့ သမాధိပြုရမည်။

Verse 90

पूजनं काम्यकर्मादि सर्वमस्य षडर्णवत् । तारः स्वबीजं कमला रामभद्रेति संपठेत् ॥ ९० ॥

ဤမန္တရ/ဒေဝတာအတွက် ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဆန္ဒအလိုက် ကမ္မများ အားလုံးကို ခြောက်အက္ခရာ မန္တရ၏ နည်းလမ်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။ “Tāra”, ကိုယ်ပိုင် ဘီဇ (svabīja), “Kamalā”, နှင့် “Rāmabhadrā” ဟု စာတမ်းဖတ်ရမည်။

Verse 91

महेष्वासपदांते तु रघुवीर नृपोत्तम । दशास्यांतकशब्दांते मां रक्ष देहि संपठेत् ॥ ९१ ॥

«မဟေရှ္ဝာသ» ဟူသောစကား၏အဆုံး၌လည်းကောင်း၊ «ဒသာသျာန္တက» ဟူသောစကား၏အဆုံး၌လည်းကောင်း—«အို ရဃုဝီရ၊ မင်းတို့အထက်မြတ်သောဘုရင်၊ ကျွန်ုပ်ကိုကာကွယ်ပါ၊ ခိုလှုံရာပေးပါ» ဟု ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 92

परमांते मे श्रियं स्यान्मंत्रो बाणगुणाक्षरः । बीजैर्वियुक्तो द्वात्रिंशदर्णोऽयं फलदायकः ॥ ९२ ॥

«အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သုခသုဘင်္ဂလာ (သရီ) သည် ကျွန်ုပ်ထံသို့ ရောက်ပါစေ»။ ဤမန္တရသည် အက္ခရာများကို “မြား” နှင့် “ဂုဏ်” အရေအတွက်အတိုင်း စီစဉ်ထားပြီး၊ ဘီဇအက္ခရာများကို ခွဲထုတ်လျှင် အက္ခရာ ၃၂ လုံးပါသော ဤဖော်မြူလာသည် အကျိုးပေးတတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 93

विश्वामित्रो मुनिश्चास्यानुष्टुप्छंद उदाहृतम् । देवता रामभद्रोऽत्र बीजं स्वं शक्तिरिंदिरा ॥ ९३ ॥

ဤမန္တရအတွက် ရှိသည့် ရိရှီမှာ ဝိශ්ဝာမိတ္တရ မုနိ ဖြစ်ပြီး၊ ချန်ဒ (မီတာ) သည် အနုဋ္ဌုဗ္ဟု ကြေညာထားသည်။ ဤနေရာ၌ အဓိပတိဒေဝတာမှာ ရာမဘဒ္ရ ဖြစ်၍၊ ဘီဇမှာ မိမိ၏နာမတော်ပင် ဖြစ်ကာ၊ ရှက္တိမှာ အင်ဒိရာ (လက္ရှ္မီ) ဖြစ်သည်။

Verse 94

बीजत्रयाद्यैः कुर्वीत पदैः सर्वेण मंत्रवित् । पंचांगानि च विन्यस्य मंत्रवर्णान्क्रमान्न्यसेत् ॥ ९४ ॥

မန္တရကို သိကျွမ်းသူသည် ဘီဇသုံးပါးဖြင့် စတင်သော ပဒများဖြင့် ပူဇော်ကာ ရိတုကို ပြုလုပ်ရမည်။ အရင်ဆုံး ငါးအင်္ဂ (ပဉ္စာင်္ဂ) နျာသကို တင်ပြီးနောက် မန္တရအက္ခရာများကို အစဉ်လိုက် မှန်ကန်စွာ နျာသတင်ရမည်။

Verse 95

मूर्ध्नि भाले दृशोः श्रोत्रे गंडयुग्मे सनासिके । आस्ये दोःसंधियुगले स्तनहृन्नाभिषु क्रमात् ॥ ९५ ॥

အစဉ်လိုက်—ခေါင်းထိပ်၌၊ နဖူး၌၊ မျက်စိနှစ်ဖက်၌၊ နားနှစ်ဖက်၌၊ ပါးနှစ်ဖက်၌ (နှာခေါင်းနှင့်အတူ)၊ ထို့နောက် ပါးစပ်၌၊ လက်မောင်းဆက်နှစ်ဖက်၌၊ ထို့ပြင် ရင်သားနှစ်ဖက်၊ နှလုံး၊ နှင့် ဗိုက်ချက်၌ တစ်ဆင့်တစ်ဆင့် တင်ရမည်။

Verse 96

कटौ मेढ्रे पायुपादसंधिष्वर्णान्न्यसेन्मनोः । ध्यानार्चनादिकं चास्य पूर्ववत्समुपाचरेत् ॥ ९६ ॥

မန္တရ၏ အက္ခရာများကို စိတ်ဖြင့် (န്യാസ) ခါး၊ လိင်အင်္ဂါ၊ အနောက်ပေါက်နှင့် ခြေထောက်အဆစ်များပေါ်တွင် တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် ယခင်ဖော်ပြသကဲ့သို့ ထိုသခင်အား ဓ്യာန၊ အာရ္ချနာနှင့် အခြားကိစ္စရပ်များကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 97

लक्षत्रयं पुरश्चर्यां पायसैर्हवनं मतम् । ध्यात्वा रामं पीतवर्णं जपेल्लक्षं समाहितः ॥ ९७ ॥

ပုရရှ္ချရဏာ အခမ်းအနားတွင် ဂျပ သုံးလက္ခ (၃၀၀,၀၀၀) ကို သတ်မှတ်ထားပြီး၊ ဟဝန်ကို ပာယသ (နို့ဆန်) ဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်ဟု ဆိုသည်။ ရွှေရောင်တောက်ပသော ရာမကို ဓ്യာနပြုကာ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ဂျပ တစ်လက္ခ (၁၀၀,၀၀၀) ကို ပြည့်စုံစေရာသည်။

Verse 98

दशांशं कमलैर्हुत्वा धनैर्धनपतिर्भवेत् । तारो माया रमाद्वंद्वं दाशरथाय हृञ्च वै ॥ ९८ ॥

ဒသမांशကို ကြာပန်းများဖြင့် ဟုတ (ဟဝန်) ပြု၍၊ ထို့အတူ ငွေကြေးဖြင့်လည်း ပူဇော်လျှင် ဓနပတိကဲ့သို့ ဓန၏ အရှင် ဖြစ်လာမည်။ မန္တရဗီဇ အစဉ် “တာရ”, “မာယာ”, နှင့် “ရမာ” အတွဲကို ဒါရှရഥိ (ရာမ) အတွက် “ဟೃင်” နှင့်အတူ အသုံးချရသည်။

Verse 99

एकादशाक्षरो मंत्रो मुन्याद्यर्चास्य पूर्ववत् । त्रैलोक्यांते तु नाथाय हृदंतो वसुवर्णवान् ॥ ९९ ॥

ဤမန္တရသည် အက္ခရာ ၁၁ လုံးပါသည်။ မုနိတို့ကို အစပြု၍ အာရ္ချနာပူဇာကို ယခင်ကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ရမည်။ သုံးလောက အဆုံးသတ် (မဟာပရလယ) တွင် သခင်သည် နှလုံးအတွင်း နေထိုင်သူအဖြစ် ကျန်ရစ်ကာ ဓန၏ ရွှေရောင်တောက်ပမှုဖြင့် ထွန်းလင်းနေသည်။

Verse 100

अस्यापि पूर्ववत्सर्वं न्यासध्यानार्चनादिकम् । आंजनेयपदांते तु गुरवे हृदयांतिमः ॥ १०० ॥

ဤ (မန္တရ/ကိစ္စ) အတွက်လည်း ယခင်ကဲ့သို့ န്യാസ၊ ဓ്യာန၊ အာရ္ချနာ စသည့် အရာအားလုံးကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ “အာဉ္ဇနေယ” ဟူသော စကား၏ အဆုံးတွင် နှလုံးဗီဇ (ဟృဒယ) ၏ နောက်ဆုံးအက္ခရာကို ထည့်၍ ဂုရုအား အပ်နှံပူဇော်ရမည်။

Verse 101

मंत्रो नवाक्षरोऽस्यापि यजनं पूर्ववन्मतम् । ङेतं रामपद पश्चाद्धृदयं पंचवणवत् ॥ १०१ ॥

ဤမန္တရားလည်း အက္ခရာကိုးလုံးပါ၏။ ယဇန (ပူဇော်ခြင်း) သည် အရင်ကဆိုထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်ဟု သတ်မှတ်၏။ «ရာမ» ဟူသောပဒကို ထားပြီးနောက်၊ ငါးအက္ခရာပုံစံအတိုင်း ဟృဒယ-ဗီဇ အက္ခရာကို ထပ်ပေါင်းရမည်။

Verse 102

मुनिध्यानार्चनं चास्य प्रोक्तं सर्वं षडर्णवत् । रामांते चंद्रभद्रौ च ङेंतौ पावकवल्लभा ॥ १०२ ॥

ဤ(မန္တရား/ဒေဝတာ)၏ ဓျာနနှင့် အာရ္စန (ပူဇော်ရေး) အားလုံးကို ခြောက်အက္ခရာပုံစံအတိုင်း ဟောပြောထားသည်။ အဆုံးတွင် «ရာမာ» ရှိပြီး၊ «စန္ဒြဘဒြာ» နှင့် «ṅeṃtau» တို့လည်းရှိကာ «ပါဝကဝလ္လဘာ» နှင့်အတူ ဖြစ်သည်။

Verse 103

मंत्रो द्वौ च समाख्यातौ मुन्याद्यर्चादि पूर्ववत् । वह्निः शेषान्वितश्चैव चंद्रभूषितमस्तकः ॥ १०३ ॥

ထို့ကြောင့် မန္တရားနှစ်ပုဒ်ကိုလည်း ကြေညာထားသည်။ မုနိတို့မှ စ၍ အာရ္စန စသည်တို့ကို အရင်ကကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ရမည်။ (စိတ်တွင် ထင်ရှားစေရာ ဒေဝတာမှာ) အဂ္ဂနိ ဖြစ်၍၊ ရှေရှာနှင့်အတူရှိကာ၊ လ၏အလှဆင်ထားသော ဦးခေါင်းကို ပိုင်ဆိုင်သည်။

Verse 104

एकाक्षरो रघुपतेर्मंत्रः कल्पद्रुमोऽपरः । ब्रह्मा मुनिः स्याद्गायत्री छंदो रामोऽस्य देवता ॥ १०४ ॥

ရဃုပတိ၏ တစ်အက္ခရာ မန္တရားသည် အခြားတစ်ပင်သော ဆန္ဒပြည့်ကာလ္ပဒြုမ ဖြစ်၏။ ဤမန္တရားအတွက် ဗြဟ္မာသည် ရှိ (ṛṣi) ဖြစ်ပြီး၊ ဂါယတြီသည် ချန္ဒ (chandas) ဖြစ်ကာ၊ ရာမသည် ဒေဝတာ ဖြစ်သည်။

Verse 105

षड्दीर्घाढ्येन मंत्रेण षडंगानि समाचरेत् । सरयूतीरमंदारवेदिकापंकजासने ॥ १०५ ॥

ရှည်သံခြောက်လုံးပါသော မန္တရားဖြင့် ṣaḍaṅga (အင်္ဂခြောက်ပါး) ကို သင့်တော်စွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ၎င်းကို စရယူးမြစ်ကမ်းပေါ်တွင်၊ မန္ဒာရသစ်ဖြင့် ပြုလုပ်သော ဝေဒိကာပလက်ဖောင်းပေါ်ရှိ ကြာပန်းအာသနပေါ်၌ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 106

श्यामं वीरासनासीनं ज्ञानमुद्रोपशोभितम् । वामोरुन्यस्तं तद्धस्तं सीतालक्ष्मणसंयुतम् ॥ १०६ ॥

ရှျာမရောင်တော်ဖြင့် ဗီရာသနာ၌ ထိုင်တော်မူ၍ ဉာဏမုဒြာဖြင့် တင့်တယ်လှပြီး လက်တော်ကို ဘယ်ဘက်ပေါင်ပေါ် တင်ထားကာ စီတာနှင့် လက္ခ္မဏတို့နှင့် အတူရှိတော်မူ၏။

Verse 107

अवेक्षणाणमात्मानं मन्मथामिततेजसम् । शुद्धस्फटिकसंकाशं केवलं मोक्षकांक्षया ॥ १०७ ॥

မြင်နိုင်သော အရာဝတ္ထုတို့မှ ကင်းလွတ်သော အတ္တကို စိတ်ဖြင့် စူးစမ်းသင့်၏။ ကာမဒေဝကိုတောင် မီမသာလွန်သော အမီတတေဇဖြင့် တောက်ပ၍ သန့်စင်သော စဖတိကကဲ့သို့ ကြည်လင်ကာ မောက္ခကိုသာ လိုလားခြင်းဖြင့် ရှာဖွေသင့်၏။

Verse 108

चिंतयेत्परमात्मानमृतुलक्षं जपेन्मनुम् । सर्व्वं षडर्णवञ्चास्य होमनित्यार्चनादिकम् ॥ १०८ ॥

ပရမတ္တမကို စိတ်ဖြင့် စူးစမ်း၍ မန္တရကို တစ်သိန်းကြိမ် ဂျပသင့်၏။ ဤသဒ္ဓနာအတွက် ခြောက်အက္ခရာမန္တရမှ စ၍ ဟောမ၊ နေ့စဉ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော ကရိယာများအားလုံးကို စနစ်တကျ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 109

वह्निः शेषासनो भांतः केवलो द्व्यक्षरो मनुः । एकाक्षरोक्त वत्सर्वं मुनिध्यानार्चनादिकम् ॥ १०९ ॥

«ဝဟ္နိ» (အဂ္နိ)၊ «ရှေရှာသန» (ရှေရှပေါ်၌ လဲလျောင်းတော်မူသူ)၊ «ဘန္တ» (တောက်ပသူ) နှင့် «ကေဝလ» (အဘsolute) တို့သည် နှစ်အက္ခရာ သန့်ရှင်းသော မန္တရများဖြစ်၏။ သို့သော် တစ်အက္ခရာ မန္တရတွင် မုနိတို့၏ ဓ్యာန၊ အာရ္ချနာနှင့် ဆက်စပ်သည့် သဒ္ဓနာအားလုံး ပါဝင်ကြောင်း ကြေညာထား၏။

Verse 110

तारमानारमानंगचास्त्रबीजैर्द्विवर्णकः । त्र्यक्षरो मंत्रराजः स्यात्षड्विधः सकलेष्टदः ॥ ११० ॥

တာရာ၊ မာနာ၊ အရာ၊ မာနင်္ဂ နှင့် ချာஸ္တရ တို့၏ ဘီဇအက္ခရာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော နှစ်အက္ခရာ မန္တရသည် သုံးအက္ခရာ «မန္တရရာဇ» ဖြစ်လာ၏။ ၎င်းသည် ခြောက်မျိုးရှိ၍ လိုအင်ဆန္ဒ အားလုံးကို ပေးစွမ်းတတ်၏။

Verse 111

व्द्यक्षरश्चंद्रभद्रांतो द्विविधश्चतुरक्षरः । एकार्णोक्तवदेतेषां मुनिध्यानार्चनादिकम् ॥ १११ ॥

«စန္ဒြဘဒြာ» ဖြင့် အဆုံးသတ်သော နှစ်အက္ခရာ မန္တရကို ဆိုထားပြီး၊ လေးအက္ခရာ မန္တရမှာ အမျိုးနှစ်မျိုးရှိသည်။ ဤမန္တရများအတွက် ရှင်မုနိ၏ ဓ്യာန၊ ပူဇာနှင့် ဆက်စပ်သော ကర్మများကို တစ်အက္ခရာ မန္တရအတိုင်းပင် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 112

तारो रामश्चतुर्थ्यंतो वर्मास्त्रं वह्निवल्लभा । अष्टार्णोऽयं महामंत्रो मुन्याद्यर्चा षडर्णवत् ॥ ११२ ॥

«တာရာ» (အုံ) နောက်တစ်ဆင့် «ရာမ» ကို ဒါတိဗ်အဆုံး (ရామာယ) ဖြင့် ထည့်၍၊ ကာကွယ်ရေး ‘ဝර්မ’ မန္တရနှင့် ‘အස්တရ’ မန္တရ၊ ထို့ပြင် «မီး၏ချစ်သူ» ဟူသော စကားရပ်ကို ပေါင်းစည်းလျှင်—ဤသည်မှာ အက္ခရာရှစ်လုံး မဟာမန္တရ ဖြစ်သည်။ မုနိတို့ကို စတင်ကာ ပြုသော ပူဇာအစဉ်ကို ခြောက်အက္ခရာ မန္တရကဲ့သို့ပင် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 113

तारो मया हृदंते स्याद्रामाय प्रणवांतिमः । शिवोमाराममंत्रोऽयमष्टार्णः सर्वसिद्धिदः ॥ ११३ ॥

«တာရာ» (ပရဏဝ၊ အုံ) ကို အတွင်းအထောက်အကူအဖြစ် နှလုံးတွင် ထားရမည်။ နောက်ဆုံးအက္ခရာမှာ «ရామာယ» ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ «ရှီဝ–ဦမာ–ရာမ» မန္တရ၊ အက္ခရာရှစ်လုံးဖြစ်၍ စိဒ္ဓိအားလုံးကို ပေးတတ်သည်။

Verse 114

ऋषिः सदाशिवः प्रोक्तो गायत्री छंद ईरितम् । शिवोमारामचंद्रोऽत्र देवता परिकीर्तितः ॥ ११४ ॥

ဤမန္တရ၏ ရှီ (ṛṣi) သည် စဒါရှီဝ ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာထားပြီး၊ ချန်ဒ (metre) သည် ဂါယတ်ရီ ဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ အဓိပတိ ဒေဝတာမှာ «ရှီဝ–ဦမာ–ရာမချန္ဒြ» ဟု ချီးကျူးကြေညာထားသည်။

Verse 115

षड्वीर्ययामाय यातु ध्रुवपंचार्णयुक्तया । षडंगानि विधायाथ ध्यायेद्धृदि सुरार्चितम् ॥ ११५ ॥

အင်အားခြောက်ပါးရှိသော အရှင်ကို ရည်ညွှန်းသည့် မန္တရနှင့် တည်ကြည်သော ငါးအက္ခရာ ဖော်မြူလာကို တွဲဖက်၍ ဆက်လက်ဆောင်ရွက်စေ။ ထို့နောက် မန္တရ-နျာသ၏ ခြောက်အင်္ဂ (ṣaḍ-aṅga) ကို ပြုလုပ်ပြီး၊ နတ်တို့က ပူဇာပြုသော ဒေဝတাকে နှလုံးအတွင်း၌ ဓ്യာနပြုရမည်။

Verse 116

रामं त्रिनेत्रं सोमार्द्धधारिणं शूलिनं वरम् । भस्मोद्धूलितसर्वांगं कपर्द्दिनमुपास्महे ॥ ११६ ॥

ကျွန်ုပ်တို့သည် အထူးမြတ်သော အရှင်ကို ပူဇော်အုပ်မိုးပါ၏—ရာမအဖြစ် ပျော်မြူးတော်မူသော၊ မျက်စိသုံးပါးရှိသော၊ လကွေးကို ဆောင်ထားသော၊ တ్రိရှူလ (သုံးခွ) ကိုင်ဆောင်သော—ကိုယ်တော်တစ်လုံးလုံး သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ပြာ) ဖြင့် ဖုံးလွှမ်း၍ ဆံပင်ချည်ထုံးထားသော တပသီအရှင်။

Verse 117

रामाभिरामं सौंदर्यसीमां सोमावतंसिनीम् । पाशांकुशधनुर्बाणधरां ध्यायेत्रिलोचनाम् ॥ ११७ ॥

မျက်စိသုံးပါးရှိသော မဟာဒေဝီကို သမาธိဖြင့် စူးစမ်းသင့်၏—ရာမာ (လက္ရှ္မီ) ကဲ့သို့ ချစ်မြတ်နိုးဖွယ်၊ အလှတရား၏ အဆုံးစွန်၊ လကွေးကို မကူဋ်အဖြစ် ဆောင်ထား၍၊ ပာရှ (ကြိုးဖမ်း), အင်္ကူရှ (ချွန်တံ), လေးနှင့် မြားတို့ကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော။

Verse 118

एवं ध्यात्वा जपेद्वर्णलक्षं त्रिमधुरान्वितैः । बिल्पपत्रैः फलैः पुष्पैस्तिलैर्वा पंकजैर्हुनेत् ॥ ११८ ॥

ဤသို့ သမาธိပြုပြီးနောက် အက္ခရာတစ်သိန်းအတိုင်းအတာအထိ ဂျပ (japa) ပြုရမည်။ ထို့ပြင် «ချိုသုံးမျိုး» နှင့်အတူ ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ယူ၍ ဘိလ္ဝရွက်၊ အသီး၊ ပန်း၊ နှမ်းစေ့ သို့မဟုတ် ကြာပန်းတို့ဖြင့် ဟောမ (မီးပူဇော်) ပြုရမည်။

Verse 119

स्वयमायांति निधयः सिद्धयश्च सुरेप्सिताः । तारो माया च भरताग्रजराममनोभवः ॥ ११९ ॥

ဘုရားများတောင် လိုလားတောင့်တသော ဓနသိုက်များနှင့် စိဒ္ဓိများသည် ကိုယ်တိုင်လာရောက်ကြ၏။ ထို့အတူ တာရာ၊ မာယာ၊ မနောဘဝ (ကာမ) ကိုလည်း ရရှိပြီး၊ ဘရတ၏ အကိုဖြစ်သော ရာမကိုလည်း ရရှိ၏။

Verse 120

वह्निजायाद्वादशार्णो मंत्रः कल्पद्रुमोऽपरः । अंगिराश्च मुनिश्छंदो गायत्री देवता पुनः ॥ १२० ॥

«ဝဟ္နိဇာယာ» မှ အက္ခရာ ၁၂ လုံးပါ မန္တရကို ဖွဲ့စည်းရပြီး၊ ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော «ကల్పဒြုမ» ဟုလည်း ခေါ်သည်။ ၎င်း၏ ရှင် (ṛṣi) သည် မုနိ အင်္ဂိရာစ်၊ ချန်ဒ (metre) သည် ဂါယတ္ရီ၊ အဓိပတိ ဒေဝတာလည်း ထပ်မံ၍ ဂါယတ္ရီပင် ဖြစ်သည်။

Verse 121

श्रीरामो भुवनाबीजं स्वाहाशक्तिः समीरितः । चंद्रैकमुनिभूनेत्रैर्मंत्रार्णैरंगकल्पनम् ॥ १२१ ॥

«သီရိရာမ» သည် လောကအပေါင်း၏ ဘီဇ (မျိုးစေ့) ဟု ကြေညာထားပြီး «စွာဟာ» သည် ၎င်း၏ ရှက္တိ (စွမ်းအား) ဟု ဆိုထားသည်။ «လ–တစ်–ရဟန်း–မြေ–မျက်စိ» ဟူသော ကိန်းဂဏန်းကုဒ်ဖြင့် ညွှန်ပြသော မန္တရအက္ခရာများအတိုင်း အင်္ဂနျာသ (အင်္ဂကల్పနာ) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 122

ध्यानपूजादिकं चास्च सर्वं कुर्यात्षडर्णवत् । प्रणवो हृदयं सीतापते रामश्च ङेंतिमः ॥ १२२ ॥

ဤမန္တရအတွက် သမားတော်သည် ဓ്യာန၊ ပူဇာ စသည့် အခမ်းအနားအားလုံးကို ခြောက်အက္ခရာ မန္တရကဲ့သို့ပင် ဆောင်ရွက်ရမည်။ ပ္ရဏဝ (အိုမ်) သည် ၎င်း၏ နှလုံး (ဟృဒယ) ဖြစ်ပြီး «စီတာပတေ ရာမ» သည် အဆုံးပိုင်း ဖြစ်သည်။

Verse 123

हनद्वयांते वर्मास्त्रं मंत्रः षोडशवर्णवान् । अगस्त्योऽस्य मुनिश्छंदो बृहती देवता पुनः ॥ १२३ ॥

«ဟန» ဟူသော အက္ခရာနှစ်လုံး၏ အဆုံးတွင် ကာကွယ်ရေး «ဝರ್ಮ-အஸ္တြ» မန္တရ ရှိပြီး အက္ခရာ ၁၆ လုံး ပါဝင်သည်။ ၎င်း၏ ရှိ (ṛṣi) သည် အဂஸ္တျ ဖြစ်၍၊ ချန်ဒသ (chandas) သည် ဘృဟတီ ဖြစ်ကာ၊ အဓိပတိ ဒေဝတာမှာ ယခင်က ဆိုခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 124

श्रीरामोऽहं तथा बीजं रां शक्तिः समुदीरिता । रामाब्धिवह्निवेदाक्षिवर्णैः पंचांगकल्पना ॥ १२४ ॥

«ငါသည် သီရိရာမ ဖြစ်၏»။ ဘီဇအက္ခရာမှာ «ရာံ (rāṃ)» ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ရှက္တိကိုလည်း ထိုသို့ ကြေညာထားသည်။ «ရာမ–သမုဒ္ဒရ–မီး–ဝေဒ–မျက်စိ» ဟူသော အက္ခရာညွှန်ကိန်းများအတိုင်း ပဉ္စာင်္ဂ (ငါးအင်္ဂ) နျာသ/ကల్పနာ ကို တည်ဆောက်ရမည်။

Verse 125

ध्यानपूजादिकं सर्वमस्य कुर्यात्षडर्णवत् । तारो हृञ्चैव ब्रह्मण्यसेव्याय पदमीरयेत् ॥ १२५ ॥

ဤမန္တရ၏ ဓ്യာန၊ ပူဇာ စသည့် အကျင့်အားလုံးကို ခြောက်အက္ခရာ မန္တရကဲ့သို့ပင် ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် «တာရ» (Oṃ) ကို «ဟྲီံ (hṛṃ)» နှင့်အတူ ရွတ်ဆို၍ «brahmaṇya-sevyāya» ဟူသော ပုဒ်ကို ထုတ်ဆိုရမည်။

Verse 126

रामायाकुंठशब्दांतं तेजसे च समीरयेत् । उत्तमश्लोकधुर्याय स्वं भृगुः कामिकान्वितः ॥ १२६ ॥

«ရာမာ» ဟူ၍အစပြု၍ «အကုဏ္ဌ» ဟူသောစကားဖြင့်အဆုံးသတ်သည့် မန္တရကို အသံထွက်ရွတ်ဆိုရမည်၊ ထို့ပြင် ဓမ္မတေဇ (အတွင်းရောင်ခြည်) တိုးပွားစေရန်လည်း ရွတ်ဆိုရမည်။ ထိုသို့ပင် အလိုဆန္ဒပြည့်စုံသော ဗြိဂု ရှင်သည် အကောင်းဆုံးသော သ္လောကများဖြင့် ချီးမွမ်းခံရသော အမြတ်ဆုံးသခင် ဗိဿဏုထံသို့ မိမိ၏ ဂါထာကို ပူဇော်လေ၏။

Verse 127

दंडार्पितां प्रिये मंत्रो रामरामाक्षरो मतः । ऋषिः शुक्रस्तथानुष्टुप्छंदो रामोऽस्य देवता ॥ १२७ ॥

ချစ်သူရေ၊ မန္တရသည် အက္ခရာနှစ်လုံးဖြစ်သော «ရာမ၊ ရာမ» ဟူသည့် မန္တရဟု ယူဆကြပြီး၊ သင်တပည့်ထံ အပ်နှံထားသော မန္တရဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ရှင်မြတ် (ṛṣi) သည် သုကြရ၊ ချန်ဒ (metre) သည် အနုဋ္ဌုပ်၊ အဓိပတိဒေဝတာမှာ ရာမ ဖြစ်သည်။

Verse 128

पादैः सर्वेण पंचांगं कुर्याच्छेषं षडर्णवत् । लक्षं जपो दशांशेन जुहुयात्पायसैः सुधीः ॥ १२८ ॥

မန္တရကို အစိတ်အပိုင်းအားလုံးနှင့်အတူ အပြည့်အစုံအသုံးပြု၍ ပဉ္စာင်္ဂ (အင်္ဂါငါးပါး) အကျင့်အထုံးများကို ပြုလုပ်ရမည်။ ကျန်ပိုင်းကိုမူ အက္ခရာခြောက်လုံးပါ မန္တရကဲ့သို့ သဘောထားရမည်။ ပညာရှိသည် ဂျပ (japa) တစ်သိန်း ပြည့်စုံအောင် ပြုလုပ်ပြီး၊ ထို့၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို ပာယသ (ဆန်နို့) ဖြင့် ဟိုးမ (homa) အဖြစ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 129

सिद्धमंत्रस्य भुक्तिः स्यान्मुक्तिः पातकनाशनम् । आदौ दाशरथायांते विद्महे पदमुच्चरेत् ॥ १२९ ॥

စိဒ္ဓ (ပြီးပြည့်စုံ) မန္တရသည် လောကီအပျော်အပါးကိုလည်း ပေးပြီး မုက္ခတိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကိုလည်း ပေးကာ အပြစ်ပာတကများကို ဖျက်ဆီးသည်။ အစတွင် «ဒါရှရထာယ» ဟူ၍ အသံထွက်ရမည်၊ အဆုံးတွင် «ဝိဒ္မဟေ» ဟူသောစကားကို ထုတ်ဆိုရမည်။

Verse 130

ततः सीतावल्लभाय धीमहीति समुच्चरेत् । तन्नो रामः प्रोचो वर्णो दयादिति च संवदेत् ॥ १३० ॥

ထို့နောက် «စီတာ၏ ချစ်သူအရှင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ သီမဟိ (တရားစူးစိုက်) ပြုကြသည်» ဟူ၍ ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက်တဖန် «အမြင့်ဆုံး အက္ခရာဟု ကြေညာခံရသော ရာမသည် ကျွန်ုပ်တို့အား ကရုဏာတော် ပေးပါစေ» ဟူ၍လည်း ဆိုရမည်။

Verse 131

एषोक्तारा मगायत्री सर्वाभीष्टफलप्रदा । पद्मासीतापदं ङेतं ठद्वयांतः षडक्षरः ॥ १३१ ॥

ဤနေရာ၌ ကြေညာထားသော «မဂါယာထရီ» မန္တရသည် ဆန္ဒရှိသမျှ အကျိုးဖလအားလုံးကို ပေးတတ်၏။ ၎င်းကို «ပဒ္မာစီတာ» ဟူသော ပဒရူပဟု သိရမည်၊ အဆုံးတွင် ဗျဉ်းနှစ်လုံးပါသော ခြောက်အက္ခရာ မန္တရဖြစ်၏။

Verse 132

वाल्मीकिश्च मुनिश्छंदो गायत्री देवता पुनः । सीता भगवती प्रोक्ता श्रीं बीजं वह्निसुन्दरी ॥ १३२ ॥

ထပ်မံ၍— ရှင်တော်(ဋ္ဌာန) မုနိသည် ဝါလ္မီကိ ဖြစ်၏; ချန်ဒ(မီတာ) သည် ဂါယာထရီ ဖြစ်၏; အုပ်စိုးသည့် ဒေဝတာမှာ ဘဂဝတီ စီတာ ဖြစ်၏။ ဘီဇအက္ခရာမှာ «śrīṃ» ဖြစ်ပြီး၊ ရှက္တိကို ဝဟ္နိသုန္ဒရီ ဟု ခေါ်၏။

Verse 133

शक्तिः षड्दीर्घयुक्तेन बीजेनांगानि कल्पयेत् । ततो ध्यायन्महादेवीं सीतां त्रैलोक्यपूजिताम् ॥ १३३ ॥

ရှက္တိမန္တရ၏ ဘီဇအက္ခရာကို ရှည်သံခြောက်လုံးဖြင့် ပြည့်စုံစေကာ ကိုယ်အင်္ဂါများ၌ နျာသ(အင်္ဂနျာသ) ကို စီမံပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် သုံးလောကလုံးက ပူဇော်ကြသည့် မဟာဒေဝီ စီတာကို ဓ్యာနဖြင့် စိတ်တွင် တည်စေရာ၏။

Verse 134

तप्तहाटकवर्णाभां पद्मयुग्मं करद्वये । सद्रत्नभूषणस्फूर्जद्दिव्यदेहां शुभात्मिकाम् ॥ १३४ ॥

သူမ၏ တောက်ပမှုသည် ပူလောင်သော ရွှေရောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏; လက်နှစ်ဖက်တွင် ကြာပန်းနှစ်ပွင့်ကို ကိုင်ဆောင်၏။ ရတနာအလှဆင်များ တောက်လက်လျက်၊ သူမ၏ ဒိဗ္ဗဒేహသည် ထွန်းလင်းပေါ်လွင်၍—အနှစ်သာရအားဖြင့် မင်္ဂလာမူ၏။

Verse 135

नानावस्त्रां शशिमुखीं पद्माक्षीं मुदितांतराम् । पश्यंतीं राघवं पुण्यं शय्यार्ध्यां षड्गुणेश्वरीम् ॥ १३५ ॥

အဝတ်အစားမျိုးစုံ ဝတ်ဆင်၍ လမင်းမျက်နှာ၊ ကြာပန်းမျက်လုံး၊ အတွင်းစိတ် ပျော်ရွှင်လျက်—သန့်ရှင်းသော ရာဃဝ(ရာမ) ကို ကြည့်ရှုနေ၏။ နန်းတော်အိပ်ရာနှင့် ထိုက်တန်သော၊ အရည်အချင်းခြောက်ပါး ပြည့်စုံသည့် အရှင်မ(ဣශ්ဝရီ) ဖြစ်၏။

Verse 136

एवं ध्यात्वा जपेद्वर्णलक्षं मंत्री दशांशतः । जुहुयात्कमलैः फुल्लैः पीठे पूर्वोदिते यजेत् ॥ १३६ ॥

ဤသို့ သမာဓိဖြင့် စိတ်တည်ပြီးနောက် မန္တရသမားသည် မန္တရကို တစ်လက္ခ (၁၀၀,၀၀၀) ကြိမ် ဂျပ်ရမည်။ ထို့နောက် ထိုအရေအတွက်၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံအတိုင်း ပန်းကြာပွင့်ပြည့်များဖြင့် ဟောမပြု၍ ယခင်ညွှန်ကြားထားသော ပီဋ္ဌပေါ်တွင် ပူဇော်ရမည်။

Verse 137

मूर्तिं संकल्प्य मूलेन तस्यामावाह्य जानकीम् । संपूज्य दक्षिणे राममभ्यर्च्याग्रेऽनिलात्मजम् ॥ १३७ ॥

မူလမန္တရဖြင့် ရုပ်တော်ကို စိတ်ထဲတွင် သတ်မှတ်တည်ဆောက်ပြီး ထိုရုပ်တော်ထဲသို့ ဇာနကီ (စီတာ) ကို အာဝါဟနာဖြင့် ဖိတ်ခေါ်တင်သွင်းရမည်။ ထို့နောက် သူမကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ပြီး၊ သူမ၏ ညာဘက်တွင် ရာမကို ပူဇော်ကာ၊ ရှေ့ဘက်တွင် လေ၏သား (ဟနုမာန်) ကိုလည်း ရိုသေစွာ အဘိဿေကပူဇော်ရမည်။

Verse 138

पृष्टे लक्ष्मणमभ्यर्च्य षट्कोणेष्वंगपूजनम् । पत्रेषु मंत्रिमुख्यंश्च बाह्ये लोकेश्वरान्पुनः ॥ १३८ ॥

ထို့နောက် နောက်ဘက်တွင် လက္ခမဏကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ပြီး၊ ခြောက်ထောင့် (ခြောက်တိဂံ) များအတွင်း အင်္ဂပူဇာ (အင်္ဂများကို ပူဇော်ခြင်း) ကို ပြုရမည်။ ပန်းပွင့်၏ အရွက်များပေါ်တွင် အဓိက မန္တရိများကို ပူဇော်ကာ၊ အပြင်ဘက် ဝိုင်းရံအတွင်းတွင် လောကဣශ්ဝရများကို ထပ်မံ ပူဇော်ရမည်။

Verse 139

वज्राद्यानपि संपूज्य सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् । जातीपुष्पैश्चन्दनाक्तै राजवश्याय होमयेत् ॥ १३९ ॥

ဗဇ္ရနှင့် သူ့မှစ၍ အခြားသော (ဒေဝတား/အင်အားများ) ကိုပါ ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်လျှင် စိဒ္ဓိအားလုံး၏ အရှင် ဖြစ်လာမည်။ မင်းကို မိမိအာဏာအောက်သို့ ဆွဲဆောင်လိုပါက စန္ဒနကပ်ထားသော စံပယ်ပန်းများဖြင့် ဟောမပြုရမည်။

Verse 140

कमलैर्धनधान्याप्तिर्नीलाब्जैर्वशयन् जगत् । बिल्वपत्रैः श्रियः प्राप्त्यै दूर्वाभीरोराशांतये ॥ १४० ॥

ပန်းကြာဖြင့် ပူဇော်လျှင် ငွေကြေးနှင့် စပါးအာဟာရ ရရှိမည်။ အပြာရောင် ပန်းကြာ (နီလာဗ္ဇ) ဖြင့် ပူဇော်လျှင် လောကကို ဆွဲဆောင်ထိန်းညှိနိုင်မည်။ ဘိလ္ဝအရွက်ဖြင့် ပူဇော်လျှင် သရီ (ကံကောင်းချမ်းသာ) ကို ရရှိမည်။ ဒူර්ဝာမြက်နှင့် အဘီရုဖြင့် ပူဇော်လျှင် မျှော်လင့်လိုလားမှုကြောင့် ဖြစ်သော မငြိမ်မသက် ဆန္ဒကို သက်သာစေမည်။

Verse 141

किं बहूक्तुन सौभाग्यं पुत्रान्पौत्रान्परं सुखम् । धनं धान्यं च मोक्षं च सीताराधनतो लभेत् ॥ १४१ ॥

ဤထက်ပို၍ ဘာကို ပြောရမည်နည်း။ သီတာဒေဝီကို ပူဇော်ရာမှ ကံကောင်းခြင်း၊ သားသမီးနှင့် မြေးမြစ်၊ အမြင့်ဆုံးသော သုခ၊ ဥစ္စာနှင့် စပါးအာဟာရတို့ကို ရရှိပြီး မောက္ခတောင် ရနိုင်သည်။

Verse 142

शक्रः सेंदुर्लक्ष्मणाय हृदयं सप्तवर्णवान् । अगस्त्योऽस्य मुनिश्छंदो गायत्री देवता पुनः ॥ १४२ ॥

လက္ခ္မဏ၏ ဟృဒယမန္တရအတွက် ရှီသည် သက္ကရ (အိန္ဒြာ) ဖြစ်၍ နီရောင်ကင်္ကာလကဲ့သို့ အမှတ်ရှိကာ စာလုံး ၇ လုံးပါသည်။ ဤမန္တရအတွက် အဂஸ္တျ မုနိသည် ဋ္ဌိ (ṛṣi) ဖြစ်ပြီး၊ ချန်ဒသ်မှာ ဂါယတြီ၊ ဒေဝတာမှာ ထိုတူညီသော သာသနာတန်ခိုး ဖြစ်သည်။

Verse 143

लक्ष्मणाख्यो महावीरश्चाढ्यं हृद्वीजशक्तिके । षड्दीर्घाढ्येन बीजेन षडंगानि समाचरेत् ॥ १४३ ॥

လက္ခ္မဏဟု ခေါ်သော မဟာသူရဲကောင်းသည် ဟృဒ္ဗီဇ-శక్తi (နှလုံးစေ့မန္တရ၏ အင်အား) ဖြင့် ပြည့်စုံသဖြင့်၊ ရှည်သံ ၆ လုံးပါဝင်အောင် ချမ်းသာစေသော ဗီဇမန္တရဖြင့် ဆဋ္ဌင်္ဂ န్యာသ (ခြောက်အင်္ဂါ) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 144

द्विभुजं स्वर्णरुचुरतनुं पद्मनिभेक्षणम् । धनुर्बाणकरं रामसेवासंसक्तमानसम् ॥ १४४ ॥

လက်နှစ်ဖက်ရှိ၍ ကိုယ်တော်သည် ရွှေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသန့်ရှင်း၊ ကြာပန်းမျက်လုံး၊ လက်တွင် လေးနှင့် မြားကို ကိုင်ဆောင်ကာ၊ စိတ်သည် ရာမ၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်း၌ အပြည့်အဝ စူးစိုက်နေ၏။

Verse 145

ध्यात्वैवं प्रजपेद्वर्णलक्षं मंत्री दशांशतः । मध्वाक्तैः पायसैर्हुत्वा रामपीठे प्रपूजयेत ॥ १४५ ॥

ဤသို့ ဓ్యာနပြု၍ စာလုံးတစ်သိန်းပြည့်အောင် မန္တရကို ဂျပ်ရမည်။ ထို့နောက် ထိုအရေအတွက်၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို ပျားရည်ရော ပယာသ (ဆန်နို့ပူတင်း) ဖြင့် ဟောမအဖြစ် ပူဇော်ပြီး၊ ရာမပီဋ္ဌ (Rāma-pīṭha) ပေါ်တွင် သဒ္ဓါဖြင့် ကောင်းစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 146

रामवद्यजनं चास्य सर्वसिद्धिप्रदो ह्ययम् । साकल्यं रामपूजाया यदीच्छेन्नियतं नरः ॥ १४६ ॥

ဤ ရာမကို ချီးမွမ်းသော စတုတ္ထာကို ရွတ်ဆိုခြင်းသည် အမှန်တကယ် အောင်မြင်မှုအမျိုးမျိုးကို ပေးတတ်၏။ စည်းကမ်းရှိသူသည် ရာမပူဇာ၏ အပြည့်အဝ အကျိုးကို လိုလားလျှင် နေ့စဉ် မပြတ် လုပ်ဆောင်ရမည်။

Verse 147

तेन यत्नेन कर्त्तव्यं लक्ष्मणार्चनमादरात् । श्रीरामचंद्रभेदास्तु बहवः संति सिद्धिदाः ॥ १४७ ॥

ထို့ကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် လက္ခမဏကို အလေးအနက်ထား၍ ပူဇော်ရမည်။ သီရိ ရာမချန္ဒြ၏ ပုံသဏ္ဍာန်နှင့် ခွဲခြားသတ်မှတ်ချက်များ များစွာရှိပြီး၊ အားလုံးသည် စိတ်ဝိညာဉ်အောင်မြင်မှုကို ပေးတတ်ကြသည်။

Verse 148

तत्साधकैः सदा कार्यं लक्ष्मणाराधनं शुभम् । अष्टोत्तरसहस्रं वा शतं वा सुसमाहितैः ॥ १४८ ॥

ထို့ကြောင့် အလေ့အကျင့်ပြုသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိသော လက္ခမဏ အာရာဓနာကို အမြဲပြုလုပ်ရမည်—၁၀၀၈ ကြိမ် သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး ၁၀၀ ကြိမ်—စိတ်ကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း ထား၍ ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 149

लक्ष्मणस्य मनुर्जप्यो मुमुक्षुभिरतंद्रितैः । अजप्त्वा लक्ष्मणमनुं राममंत्रान् जपंति ये ॥ १४९ ॥

မောက္ခကို လိုလားသူတို့သည် ပျင်းရိမနေဘဲ လက္ခမဏ မန္တရကို ဂရုတစိုက် ဂျပ်ရမည်။ လက္ခမဏ မန္တရကို မဂျပ်မီ ရာမ မန္တရများကို ဂျပ်သူတို့သည် သင့်လျော်သော အစဉ်အလာကို မလိုက်နာကြ။

Verse 150

न तेषां जायते सिद्धिर्हानिरेव पदे पदे । यो जपेल्लक्ष्मणमनुं नित्यमेकांतमास्थितः ॥ १५० ॥

ထိုသူတို့အတွက် အောင်မြင်မှု မပေါ်ပေါက်ဘဲ၊ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ဆုံးရှုံးမှုသာ ဖြစ်ပေါ်သည်။ (ဤသည်မှာ) အမြဲတမ်း တစ်ယောက်တည်းနေထိုင်၍ လက္ခမဏ မန္တရကို နေ့စဉ် ဂျပ်နေသူ၏ အခြေအနေဖြစ်သည်။

Verse 151

मुच्यते सर्वपापेभ्यः सर्वान्कामानवाप्नुयात् । जयप्रधानो मंत्रोऽयं राज्यप्राप्त्यैकसाधनम् ॥ १५१ ॥

ဤမန်တရကို ရွတ်ဆိုသူသည် အပြစ်အကုန်မှ လွတ်မြောက်၍ လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိမည်။ အောင်ပွဲကို အဓိကအင်အားအဖြစ်ထားသော ဤမန်တရသည် ရာဇာအာဏာ (နိုင်ငံတော်) ရရှိရန် တစ်ခုတည်းသော ထိရောက်သော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

Verse 152

नष्टराज्याप्तये मंत्रं जपेल्लक्षं समाहितः । सोऽचिरान्नष्टराज्यं स्वं प्राप्नोत्येव न संशयः ॥ १५२ ॥

ပျောက်ဆုံးသွားသော နိုင်ငံတော်ကို ပြန်လည်ရယူလိုပါက စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်း၍ မန်တရကို တစ်သိန်းကြိမ် ရွတ်ဆိုရမည်။ မကြာမီ မိမိ၏ ပျောက်ဆုံးရာဇာအာဏာကို အမှန်တကယ် ပြန်လည်ရရှိမည်—သံသယမရှိ။

Verse 153

ध्यायन्राममयोध्यायामभिषिक्त मनन्यधीः । पञ्चायुतं मनुं जप्त्वा नष्टराज्यमवाप्नुयात् ॥ १५३ ॥

စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ တစ်စိတ်တစ်မြင့်ဖြင့် အယောဓျာမြို့၌ ဘုရင်အဖြစ် အဘိသိက္က ခံယူထားသော ရာမကို သတိတရားဖြင့် ဓ్యာနပြု၍ မန်တရကို ငါးထောင်ကြိမ် ရွတ်ဆိုလျှင် ပျောက်ဆုံးရာဇာအာဏာကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်သည်။

Verse 154

नागपाशविनिर्मुक्तं ध्यात्वा लक्ष्मणमादरात् । अयुतं प्रजपेन्मंत्रं निगडान्मुच्यते ध्रुवम् ॥ १५४ ॥

နဂါးကြိုး (နာဂပာရှ) မှ လွတ်မြောက်သော လက္ခ္မဏကို ရိုသေစွာ ဓ్యာနပြု၍ မန်တရကို တစ်သောင်းကြိမ် ရွတ်ဆိုရမည်။ ထိုသူသည် ချည်နှောင်မှု (အကျဉ်းချုပ်) မှ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်မည်။

Verse 155

वातात्मजेनानीताभिरोषधीभिर्गतव्यथम् । ध्यात्वा लक्षं जपन्मंत्रमल्पमृत्युं जयेद्धुवम् ॥ १५५ ॥

လေဒေဝ၏သား (ဟနုမာန်) ယူဆောင်လာသော ဆေးမြက်များကြောင့် နာကျင်မှု ပျောက်ကင်းသည်။ ထို့နောက် သမಾಧိပြု၍ မန္တရကို တစ်သိန်းကြိမ် ဂျပ်လျှင် “အသေးစားသေခြင်း” (အချိန်မတိုင်မီ အန္တရာယ်) ကို မလွဲမသွေ အောင်နိုင်၏။

Verse 156

घातयंतं मेघनादं ध्यात्वा लक्षं जपेन्मनुम् । दुर्जयं वापि वेगेन जयेद्रिपुकुलं महत् ॥ १५६ ॥

မေဃနာဒကို သတ်ဖြတ်သော အရှင်ကို ဓ్యာနပြု၍ မန်တရကို တစ်သိန်းကြိမ် ရွတ်ဆိုရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် မအနိုင်ယူနိုင်ဟု ထင်ရသည့် အရာကိုပင် လျင်မြန်သော အင်အားဖြင့် အနိုင်ယူကာ ရန်သူမျိုးနွယ်အစုကြီးကိုလည်း အောင်နိုင်မည်။

Verse 157

ध्यात्वा शूर्पणखानासाछेदनोद्युक्तमानसम् । सहस्रं प्रजपेन्मंत्रं पुरुहूतादिकान् जयेत् ॥ १५७ ॥

ရှူရ္ပဏခာ၏ နှာခေါင်းကို ဖြတ်တောက်ခြင်း၌ စိတ်ကို တည်ကြည်စွာ အာရုံစိုက်၍ သမಾಧိပြုကာ မန္တရကို တစ်ထောင်ကြိမ် ဂျပ်ရမည်။ ထိုနည်းဖြင့် ပုရုဟူတ (အိန္ဒြ) နှင့် အခြားတို့ကို အောင်နိုင်၏။

Verse 158

रामपादाब्जसेवार्थं कृतोद्योगमथो स्मरन् । प्रजपल्लँक्षमेकांते महारोगात्प्रमुच्यते ॥ १५८ ॥

သခင် ရာမကို အမြဲသတိရ၍ သူ၏ ကြာပန်းတော်ခြေတော်ကို ဆည်းကပ်ဝန်ထမ်းရန် အားထုတ်ကာ၊ တိတ်ဆိတ်ရာ၌ မန္တရကို တစ်သိန်းကြိမ် ဂျပ်သူသည် ကြီးမားသောရောဂါမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 159

त्रिमासं विजिताहारो नित्यं सप्तसहस्रकम् । अष्टोत्तरशतैः पुष्पैर्निश्छेद्रैः शातपत्रकैः ॥ १५९ ॥

သုံးလတိုင်တိုင် အာဟာရကို ထိန်းချုပ်ကာ နေ့စဉ် ခုနှစ်ထောင် (ဂျပ်အရေအတွက်) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် အပေါက်မဖောက်ထားသော ရာပွင့်ကြာပန်း ၁၀၈ ပွင့်ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 160

पूजयित्वा विधानेन पायसं च सशर्करम् । निवेद्य प्रजपेन्मंत्रं कुष्टरोगात्प्रनुच्यते ॥ १६० ॥

သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ပူဇော်ပြီး သကြားနှင့်ရောထားသော နို့ဆန်ပြုတ် (ပာယသ) ကို နိဝေဒ္ယအဖြစ် ဆက်ကပ်ကာ မန္တရကို ဂျပ်ရမည်။ ထိုကာရဏာကြောင့် ကုဋ္ဌရောဂါ (အရေပြားရောဂါ/လက်ပရိုစီ) မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 161

विजने विजिताहारः षण्मासं विधिनामुना । क्षयरोगात्प्रमुच्येत सत्यं सत्यं न संशयः ॥ १६१ ॥

တိတ်ဆိတ်သောနေရာ၌ နေထိုင်၍ အစာအဟာရကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ကာ ဤသတ်မှတ်ထားသောနည်းကို ခြောက်လတိုင်တိုင် လိုက်နာလျှင် က္ෂယရောဂ (အဆုတ်ယို/စိမ်းလန်းပျက်) မှ လွတ်မြောက်မည်။ အမှန်တကယ် အမှန်ပင်၊ သံသယမရှိ။

Verse 162

अभिमंत्र्य जलं प्रातर्मंत्रेण त्रिः समाहितः । त्रिसंध्यं वा पिबेन्नित्यं मुच्यते सर्वरोगतः ॥ १६२ ॥

နံနက်ခင်း၌ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ မန္တရကို သုံးကြိမ် ရွတ်ဆို၍ ရေကို အဘိမန္တရ (သန့်စင်ကောင်းချီး) ပြုကာ နေ့စဉ် သောက်ရမည်—သို့မဟုတ် သုံးစန္ဓျာအချိန်တိုင်း သောက်ရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် ရောဂါအားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 163

दारिद्र्यं च पराभूतं जायते धनदोपमः । विषादिदोषसंस्पर्शो न भवेत्तु कदाचन ॥ १६३ ॥

ဆင်းရဲမှုနှင့် အရှက်ခွဲခံရမှုတို့ကို ကျော်လွှားကာ ကုဗေရသမတူသော ငွေကြေးစည်းစိမ်ကို ရရှိမည်။ ဝမ်းနည်းမှုစသည့် အပြစ်ဒೋಷတို့၏ ထိတွေ့မှုသည် မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်ပေါ်တော့။

Verse 164

मनुना मंत्रितैस्तोयैः प्रत्येहं क्षालयेन्मुखम् । मुखनेत्रादिसंभूताञ्जयेद्द्व्रोगांश्च दारुणान् ॥ १६४ ॥

နေ့စဉ် မန္တရဖြင့် ကောင်းချီးပေးထားသော ရေဖြင့် မျက်နှာကို ဆေးကြောရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် မျက်နှာ၊ မျက်စိနှင့် ဆက်စပ်အင်္ဂါများမှ ဖြစ်ပေါ်သော ပြင်းထန်သည့် ရောဂါများကိုပါ အနိုင်ယူနိုင်သည်။

Verse 165

पीत्वाभिमंत्रितं त्वंभः कुक्षिरोगान् जयेद्ध्रुवम् । लक्ष्मणप्रतिमां कृत्वा दद्याद्भक्त्या विधानतः ॥ १६५ ॥

မန္တရဖြင့် အဘိမန္တရပြုထားသော ရေကို သောက်လျှင် ဝမ်းဗိုက်ရောဂါများကို မလွဲမသွေ အနိုင်ယူမည်။ ထို့နောက် လက္ရှ္မဏ (Lakṣmaṇa) ၏ ရုပ်ပုံတော်ကို ပြုလုပ်၍ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ဘက္တိဖြင့် လှူဒါန်းရမည်။

Verse 166

स सर्वेभ्योऽथ रोगेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः । कन्यार्थी विमलापाणिग्रहणासक्तमानसः ॥ १६६ ॥

ထိုသူသည် ရောဂါအမျိုးမျိုးမှ လွတ်မြောက်၏—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။ သတို့သမီးကို ရှာဖွေရာတွင် စိတ်သည် သန့်ရှင်းသော (သီလရှိသော မိန်းကလေး၏) လက်ကို မင်္ဂလာပွဲ၌ လက်ခံယူခြင်း၌ တည်မြဲစွာ ကပ်လျက်ရှိ၏။

Verse 167

ध्यायन् लक्षं जपेन्मंत्री अब्जैर्हुत्वा दशांशतः । ईप्सितां लभते कन्यां शीग्रमेव न संशयः ॥ १६७ ॥

ဒေဝတာနှင့် မန္တရကို စိတ်ကူးသတိပြု၍ မန္တရကျင့်သူသည် မန္တရကို တစ်လက္ခ (တစ်သိန်း) ကြိမ် ဂျပ်ရမည်။ ထို့နောက် ထိုအရေအတွက်၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံအတိုင်း ကြာပန်းများကို မီးထဲသို့ ဟုတဝါ ပူဇော်လျှင်၊ မိမိလိုလားသော သတို့သမီးကို မြန်မြန်ရရှိမည်—သံသယမရှိ။

Verse 168

दीक्षितं जुंभणास्त्राणां मंत्रेषु नियतव्रतम् । ध्यात्वा च विधिवन्नित्यं जपेन्मासत्रयं मनुम् ॥ १६८ ॥

«ဂျုမ္ဘဏ» အာஸ္တရ (အာစတရမန်တရ) မန္တရများအတွက် စနစ်တကျ ဒီက္ခာခံပြီး၊ ထိုမန္တရများအပေါ် သတ်မှတ်ဝရတကို ထိန်းသိမ်းလျက်၊ နိယမအတိုင်း နေ့စဉ် သမားတော်သဘောဖြင့် ဓ్యာနပြုကာ မန္တရကို သုံးလတိုင်တိုင် ဂျပ်ရမည်။

Verse 169

पूजापुरःसरं सप्तसहस्रं विजितेंद्रियः । सर्वासामपि विद्यानां तत्त्वज्ञो जायते नरः ॥ १६९ ॥

အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူထားသောသူသည် ပူဇော်ပွဲကို အဓိကအကျင့်အဖြစ် ထား၍ ခုနစ်ထောင် (ကြိမ်/အခါ) ဆောင်ရွက်လျှင်၊ ဗိဒ္ယာအမျိုးမျိုးအားလုံး၏ တတ္တဝကို သိမြင်သောသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 170

विश्वामित्रक्रतुवरे कृताद्भुतपराक्रमम् । ध्यायँल्लक्षं जपेन्मंत्रं मुच्यते महतो भयात् ॥ १७० ॥

ဗိශ්ဝာမိတ္ရ၏ အထူးမြတ်သော ယဇ్ఞ၌ ထင်ရှားသော အံ့ဩဖွယ် သတ္တိဗလကို ဓ్యာနပြုကာ မန္တရကို တစ်လက္ခ (တစ်သိန်း) ကြိမ် ဂျပ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 171

कृतनित्यक्रियः शुद्धस्त्रिकालं प्रजपेन्मनुम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो याति विष्णोः परं पदम् ॥ १७१ ॥

နေ့စဉ်ကတိကဝတ်အလုပ်များကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်၍ သန့်ရှင်းသွားသူသည် တစ်နေ့သုံးကြိမ် မန္တရ (မနု) ကို ဂျပ်ဆိုရမည်။ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းပြီးနောက် ဗိဿဏု၏ အမြင့်ဆုံး နေရာတော်သို့ ရောက်သည်။

Verse 172

दीक्षितो विधिवन्मंत्री गुणैर्विगतकल्मषः । स्वाचारनियतो दांतो गृहस्थो विजितेंद्रियः ॥ १७२ ॥

စည်းကမ်းတကျ ဒိက္ခာခံယူထားသော မန္တရကျင့်သူသည် ဂုဏ်သတ္တိများကြောင့် အညစ်အကြေးကင်းစင်၍ အပြစ်မရှိ။ ကိုယ့်အကျင့်စည်းကမ်းကို တည်ကြည်စွာလိုက်နာ၍ ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်နိုင်သူ၊ အိမ်ထောင်ရှင်ဖြစ်ပြီး အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူထားသူ ဖြစ်သည်။

Verse 173

ऐहिकाननपेक्ष्यैव निष्कामो योऽर्चयेद्विभुम् । स सर्वान्पुण्यपापौधान्दग्ध्वा निर्मलमानसः ॥ १७३ ॥

လောကီအကျိုးကို မမျှော်လင့်ဘဲ ဆန္ဒကင်းသောသူက အလုံးစုံကို ဖြန့်ကျက်တော်မူသော သခင် (ဝိဘု) ကို ပူဇော်လျှင်၊ ကုသိုလ်နှင့် အပြစ် စုဆောင်းထားသမျှကို မီးလောင်ပျက်စီးစေပြီး စိတ်နှလုံး သန့်ရှင်းကြည်လင်လာသည်။

Verse 174

पुनरावृत्तिरहितः शाश्वतं पदमश्वतं पदमश्नुते । सकामो वांछितान् लब्ध्वा भुक्त्वा भोगान् मनोगतान् ॥ १७४ ॥

ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမရှိသူသည် ထာဝရသော အခြေအနေကို ရရှိသည်။ သို့ရာတွင် ဆန္ဒလိုက်သူသည် မတည်မြဲသော အခြေအနေသို့ ရောက်သည်—လိုချင်သမျှကို ရယူပြီး စိတ်ကူးထားသည့် အာရုံခံစားမှုများကို ခံစားသုံးစွဲပြီးနောက်။

Verse 175

जातिरमरश्चिरं भूत्वा याति विष्णोः परं पदम् । निद्राचन्द्रान्विता पश्चाद्भरताय हृदंतिमः ॥ १७५ ॥

ထို ဇီဝသည် အမရသတ္တဝါကဲ့သို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဖြစ်တည်ပြီးနောက် ဗိဿဏု၏ အမြင့်ဆုံး နေရာတော်သို့ ရောက်သည်။ ထို့နောက် «နိဒ္ရာ» နှင့် «စန္ဒ္ရ» တို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ ဘာရတအတွက် နှလုံးအတွင်းဆုံး အထောက်အကူအဖြစ် တည်ရှိလာသည်။

Verse 176

सप्ताक्षरो मनुश्चास्य मुन्याद्यर्चादि पूर्ववत् । बकः सेंदुश्च शत्रुध्नपरं ङेतं हृदंतिमः ॥ १७६ ॥

ဤ (မန္တရ/ဒေဝတာ) အတွက် မန္တရသည် စာလုံး ၇ လုံးပါသည်။ အဓိဋ္ဌာန ရှိသည့် ရှင်မုနိနှင့် ရှင်မုနိတို့ကို စတင်ကာ ပူဇော်နည်းစဉ်များကို ယခင်က ပြောထားသကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဆက်စပ်သင်္ကေတများမှာ ဘကာ (ကြိုးကြာ) နှင့် အိန္ဒု (လ) ဖြစ်ပြီး ရန်သူဖျက်သိမ်းခြင်း (śatrudhna) သို့ မျက်နှာမူသည်။ နောက်ဆုံး အသုံးချမှုမှာ «ဟృဒယ» (နှလုံး) ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။

Verse 177

सप्ताक्षरोऽयं शत्रुध्नमंत्रः सर्वेष्टसिद्धिदः ॥ १७७ ॥

ဤ စာလုံး ၇ လုံးပါသော မန္တရကို «ရန်သူဖျက်သိမ်း မန္တရ» (śatrudhna) ဟု ခေါ်ကြပြီး လိုလားသမျှ အကျိုးရလဒ်အားလုံးကို ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 178

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बुहदुपाख्याने सनत्कुमारविभागे तृतीयपादे रामाद्युपासनावर्णनं नाम त्रिसप्ततितमोऽध्यायः ॥ ७३ ॥

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ ဘృဟန္နာရဒီယ ပုရာဏ» ၏ ပူර්ဝ-ဘားဂ အပိုင်း၊ တတိယ ပာဒ အတွင်းရှိ၊ မဟာဇာတ်ကြီး၌၊ စနတ်ကူမာရ အခန်းကဏ္ဍတွင် ပါဝင်သော «ရာမနှင့် အခြားတို့၏ ပူဇော်ပွဲ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်း ၇၃ သည် အဆုံးသတ်၏။