Nityā-paṭala-prakaraṇa (The Exposition of the Nityā-paṭala)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथातो विप्र नित्यानां प्रयोगादिसमन्वितम् । पटलं तेऽभिधास्यामि नित्याभ्यर्चनदीपकम् ॥ १ ॥

သနတ်ကုမာရ မိန့်တော်မူ၏—ယခုနောက်တစ်ဖန်၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ နေ့စဉ်ပူဇော်အဘိဓာန်အတွက် မီးအလင်းကဲ့သို့ လမ်းညွှန်ဖြစ်စေမည့်၊ အသုံးချနည်းလမ်းများနှင့် ဆက်စပ်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများပါဝင်သော ပဋလတစ်ပုဒ်ကို သင်အား ရှင်းလင်းပြောကြားမည်။

Verse 2

ललितायास्त्रिभिवर्णैः सकलार्थोऽभिधीयते । शेषेण देवीरूपेण तेन स्यादिदमीरितम् ॥ २ ॥

«လလိတာ» ဟူသော (နာမတော်) အတွက် အဓိပ္ပါယ်အလုံးစုံကို အက္ခရာသုံးလုံးဖြင့် ဖော်ပြနိုင်၏။ ကျန်ရှိသည့် အပိုင်းကိုမူ ဒေဝီ၏ ကိုယ်တိုင်ရုပ်သဏ္ဍာန်အဖြစ် ယူဆသဖြင့် ဤသို့ ဆိုကြားထားသည်။

Verse 3

अशेषतो जगत्कृत्स्नं हृल्लेखात्मकमुच्यते । तस्याश्चार्थस्तु कथितः सर्वतंत्रेषु गोपितः ॥ ३ ॥

ဤကမ္ဘာလောက အလုံးစုံကို «ဟృလ္လေခာ» ဟူသော အတွင်းရေးထိုးချက် (သတိဉာဏ်၏ အမှတ်အသား) သဘောတရားဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့ရာတွင် ထို၏ အမှန်တကယ် အဓိပ္ပါယ်ကို သင်ကြားထားသော်လည်း တန်တရများ အားလုံးတွင် လျှို့ဝှက်ထားလေ၏။

Verse 4

व्योम्ना प्रकाशमानत्वं ग्रसमानत्वमग्निना । तयोर्विमर्श ईकारो बिंदुना तन्निफालनम् ॥ ४ ॥

ဗျိုမန် (အာကာသ) ကြောင့် တောက်ပထင်ရှားခြင်းရှိ၍၊ အဂ္နိ (မီး) ကြောင့် စုပ်ယူစားသုံးခြင်းရှိသည်။ ထိုနှစ်ခု၏ ဝိမရှ (ပြန်လည်သုံးသပ်ထိတွေ့မှု) မှာ သရ «ī» ဖြစ်လာပြီး၊ ဘိန္ဒု (နှာသံအမှတ်) ဖြင့် ထိုအသံကို ပြည့်စုံအောင် ပြုလုပ်သည်။

Verse 5

पिंडकर्तरि बीजाख्या मन्त्रा मालाभिधाः क्रमात् । एकार्णवन्तो द्व्यर्णाश्च त्रिदिङ्मुखार्णकाः ॥ ५ ॥

«ပိဏ္ဍကရ္တೃ» ဟုခေါ်သော ပူဇာနည်းတွင် «ဘီဇ» (မျိုးစေ့) မန္တရများကို အစဉ်လိုက် «မာလာ» (ပန်းကုံး) ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ သုံးမျိုးရှိ၍—အက္ခရာတစ်လုံးပါသော၊ အက္ခရာနှစ်လုံးပါသော၊ နှင့် သုံးဦးတည်ရာသို့ မျက်နှာမူအက္ခရာသုံးလုံးဖြင့် စီထားသော မန္တရများ ဖြစ်သည်။

Verse 6

वृत्तिजार्णांल्लिखेदंकैर्व्यत्यस्तक्रमयोगतः । तैर्भेदयो जनं कुर्यात्संदर्भाणामशेषतः ॥ ६ ॥

ဝృတ္တိ (ကဗျာမီတာ) ပုံစံများကို အစဉ်ကို ပြောင်းပြန်လှန်၍ အပြန်အလှန်စီစဉ်ကာ ရေးသားရမည်။ ထိုနည်းလမ်းများဖြင့် စန္ဒರ್ಭ (စာတမ်းဖွဲ့စည်းမှု) များကို မလွတ်မကျန် အပြည့်အစုံ ခွဲခြားစီမံဖွဲ့စည်းရမည်။

Verse 7

देव्यात्मकं समुदयं विश्रांतिं च शिवात्मकम् । उभयात्मकमप्यात्मस्वरूपं तैश्च भावयेत् ॥ ७ ॥

ပေါ်ထွန်းဖန်ဆင်းခြင်းကို ဒေဝီသဘာဝဟု သမားဓိပြု၍၊ အနားယူငြိမ်းချမ်း၍ လျောကွယ်ခြင်းကို ရှိဝသဘာဝဟု သမားဓိပြုရမည်။ ထို့ပြင် အတ္တ၏ မူလသဘာဝသည် ထိုနှစ်ပါးလုံးကို ပေါင်းစည်းထားသည်ဟုလည်း သမားဓိပြုရမည်။

Verse 8

कालेनान्यञ्च दुःखार्त्तिवासनानाशनो ध्रुवम् । पराहंतामयं सर्वस्वरूपं चात्मविग्रहम् ॥ ८ ॥

ကာလ၏ လှုပ်ရှားမှုအတွင်း အခြားသော ဒုက္ခကြောင့် နာကျင်စေသော ဝါသနာ (latent impressions) များလည်း သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားသည်။ ၎င်းသည် အဟံတာရောဂါမှ ကင်းလွတ်သော အမြင့်ဆုံးတရားဖြစ်၍၊ အရာအားလုံး၏ သဘာဝဖြစ်ကာ၊ အတ္တကို ကိုယ်တော်အဖြစ် ထင်ရှားစေသည်။

Verse 9

सदात्मकं स्फुरताख्यमरोषोपाधिवर्जितम् । प्रकाशरूपमात्मत्वे वस्तु तद्भासते परम् ॥ ९ ॥

အမြင့်ဆုံးသော တတ္ထဝါသည် အတ္တမဖြစ်၍ ထင်ရှားလင်းလက်၏။ သန့်ရှင်းသော ဖြစ်တည်မှု၏ သဘော၊ အတွင်းအလင်း “sphurattā” ဟူ၍ အမြဲတမ်းပေါ်လွင်သော အမည်ရှိပြီး၊ ရာဂနှင့် ဒေါသတို့၏ ကန့်သတ်အုပ်ပေါင်းများမှ ကင်းလွတ်ကာ သန့်စင်သော အလင်းရောင်ပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်သည်။

Verse 10

यत एवमतो लोके नास्त्यमंत्रं यदक्षरम् । यद्विद्येति समाख्यातं सर्वथा सर्वतः सदा ॥ १० ॥

ထို့ကြောင့် ဤလောက၌ မန္တရမဟုတ်သော အက္ခရာတစ်လုံးမျှ မရှိ။ “ဗိဒ္ယာ” ဟု ခေါ်သော အသိပညာအားလုံးသည် နည်းလမ်းအားလုံးဖြင့်၊ နေရာအားလုံးတွင်၊ အမြဲတမ်း မန္တရ၏ အာနုဘော်ဖြင့် ပြည့်ဝနေသည်။

Verse 11

वासरेषु तु तेष्वेवं सर्वापत्तारकं भवेत् । तद्विधानं च वक्ष्यामि सम्यगासवकल्पनम् ॥ ११ ॥

ထိုသတ်မှတ်ထားသော နေ့ရက်များတွင် ဤသို့ ပြုလုပ်လျှင် အန္တရာယ်အမျိုးမျိုးမှ ကယ်တင်ပေးသော နည်းလမ်း ဖြစ်လာမည်။ ယခု ငါသည် āsava (အချဉ်ဖောက် ဆေးဖက်ဝင်ရည်) ကို မှန်ကန်စွာ ပြင်ဆင်သည့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ရှင်းလင်းမည်။

Verse 12

गौडी पैष्टी तथा माध्वीत्येवं तत्त्रिविधं स्मृतम् । गतुडमुष्णोदके क्षिप्त्वा समालोड्य विनिक्षिपेत् ॥ १२ ॥

ထို့ကြောင့် ၎င်းကို သုံးမျိုးဟု မှတ်သားကြသည်—gauḍī, paiṣṭī, mādhvī ဟူ၍။ gatuḍa (ဖောက်ပွားစေသော မူလပစ္စည်း) ကို နွေးနွေးရေထဲ ထည့်၍ ကောင်းစွာ မွှေပြီးနောက် သီးသန့်ထားရမည်။

Verse 13

घटे काचमये तस्मिन् धातकीसुमनोरजः । खात्वा भूमौ संध्ययोस्तु करैः संक्षोभ्य भूयसा ॥ १३ ॥

ထိုဖန်ခွက်အိုးထဲတွင် dhātakī ပန်း၏ ပန်းမှုန်ကို ထည့်ရမည်။ ထို့နောက် မနက်နှင့် ညနေ ဆန္ဓျာနှစ်ချိန်တွင် မြေထဲသို့ မြှုပ်ထားပြီး လက်ဖြင့် အားကောင်းကောင်း လှုပ်မွှေကာ ထပ်မံမွှေရမည်။

Verse 14

मासमात्रे गते तस्मिन्निमग्ने रजसि द्रुतम् । संशोध्य पूजयेत्तेन गौडी सा गुडयोगतः ॥ १४ ॥

တစ်လကြာသွားပြီးနောက် အောက်ခြေကျန်အညစ်အကြေးထဲသို့ လျင်မြန်စွာ沉သွားလျှင် ချက်ချင်းစစ်ထုတ်ကာ ထိုအရာဖြင့် ဘုရားပူဇော်ရမည်။ ဂျက်ဂရီ (အညိုသကြား) နှင့်ပေါင်းစပ်ပြုလုပ်သောကြောင့် ထိုပြင်ဆင်မှုကို «ဂေါဍီ» ဟုခေါ်သည်။

Verse 15

एवं मधुसमायोगान्माध्वी पैष्टीं श्रृणु प्रिय । अध्यर्द्धद्विगुणे तोये श्रपयेत्तंदुलं शनैः ॥ १५ ॥

ဤသို့ ပျားရည်ကို သင့်လျော်စွာပေါင်းစပ်ခြင်းကို ဖော်ပြပြီးနောက်၊ ချစ်သူရေ၊ မုန့်မှုန့်မှ ပြုလုပ်သော «မာဓွီ» (မီဒ်ကဲ့သို့သော သောက်စရာ) ကို နားထောင်လော့။ ရေကို နှစ်ဆခွဲအရွယ်ယူ၍ ဆန်စေ့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြုတ်ရမည်။

Verse 16

दिनत्रयोषिते तस्मिन्धात्र्यंकुररजः क्षिपेत् । दिनमेकं धृते वाते निवाते स्थापयेत्ततः ॥ १६ ॥

အဲဒါကို သုံးရက်ထားပြီးနောက် «ဓာတြီ» (အာမလကီ) အပင်ပေါက်၏ အမှုန်/ပန်းမှုန်ကို ဖြန်းထည့်ရမည်။ ထို့နောက် လေတည်ငြိမ်နေသည့် တစ်ရက်အတွင်း လေမဝင်သော (ကာကွယ်ထားသော) နေရာတွင် ထားရမည်။

Verse 17

उदकैर्लिलितं पश्चाद्गलितं पैष्टिकं मधु । वृक्षजं फलजं चेति द्विविधं क्रियते मधु ॥ १७ ॥

ပျားရည်/ချိုရည်ကို နှစ်မျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ကြသည်။ (၁) မုန့်မှုန့်မှ ပြုလုပ်သောအမျိုး—အရင် ရေနှင့်ရောပြီးနောက် စစ်ထုတ်သည်။ (၂) အပင်မှ ရသောအမျိုး—သစ်ပင်မှဖြစ်စေ၊ အသီးမှဖြစ်စေ ရရှိသည်။

Verse 18

तन्निर्माणं श्रृणुष्वाद्य यदास्वादान्मनोलयः । मृद्वीकांवाथ खर्जूरफलं पुष्पमथापि वा ॥ १८ ॥

ယခု ထိုအရာ၏ ပြုလုပ်နည်းကို နားထောင်လော့—အရသာကို ခံစားသည့်အခါ စိတ်သည် တည်ငြိမ်စွာ လုံးဝစုပ်ယူသွားသည်။ ၎င်းကို စပျစ်သီးမှဖြစ်စေ၊ ဒိတ်သီး (ခဇ္ဇူရ) အသီးမှဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ပန်းများမှပင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။

Verse 19

मधूकस्यांभसि क्षिप्त्वा शतृमर्द्धावशेषितम् । प्राक्सृतासवलेशेन मिलितं दिवसद्वयात् ॥ १९ ॥

မဓူကာကို ဖိနှိပ်ပြီးနောက် ကျန်ရစ်သောအပိုင်းကို ရေထဲသို့ ပစ်ချ၍ ယခင်က ပြုလုပ်ထားသော အာသဝ (အချဉ်ဖောက်ရည်) အနည်းငယ်နှင့် ရောစပ်လျှင် နှစ်ရက်အတွင်း ကောင်းစွာပေါင်းစည်းကာ အာသဝအဖြစ် ဖောက်လာသည်။

Verse 20

गालितं स्वादु पूजार्हं मनोलयकरं शुभम् । वार्क्षं तु नालिकेरं स्याद्धिंतालस्याथ तालतः ॥ २० ॥

စစ်ထုတ်ပြီးသောရည်သည် ချိုမြိန်၍ ပူဇော်ရန်သင့်တော်ကာ မင်္ဂလာရှိပြီး စိတ်ကို ငြိမ်းချမ်းစေသည်။ သစ်ပင်မှရသောအရည်ကို နာလိကေရ (အုန်း) ဟုခေါ်ကြပြီး ဟိင်တာလ နှင့် တာလ (ပလ္မီရာ) မှလည်း ရရှိနိုင်သည်။

Verse 21

फलकांडात्स्नुतं दुग्धं नीतं सद्यो रसावहम् । नालिके रफलांतस्थसलिले शशिना युते ॥ २१ ॥

အသီးပေါက်သောအပင်၏ တံတောင်/တံခွန်မှ စိမ့်ထွက်လာသော နို့ရည်ကို လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ယူ၍ ချက်ချင်း အနှစ်သာရပြည့်ဝစေသဖြင့် သယ်ဆောင်ကာ နာလိကာ (ပိုက်) ထဲသို့ ထည့်ပြီး “လ” (śaśin) ပါဝင်သော ရေထဲတွင် ထားရမည်။

Verse 22

अर्द्धपूगफलोत्थं तु रमं संक्षिप्य तापयेत् । आतपे सद्य एवैतदासवं देवताप्रियाम् ॥ २२ ॥

သို့ရာတွင် ပူဂ (ကွမ်းသီး) အခွံတစ်ဝက်မှ ပြုလုပ်သော အနှစ်ကို ချုံ့လျှော့၍ နူးညံ့စွာ အပူပေးရမည်။ နေရောင်အောက်တွင် ထားလျှင် ဤအာသဝသည် ချက်ချင်း ပြီးစီးကာ ဒေဝတာတို့နှစ်သက်ရာ ဖြစ်သည်။

Verse 23

आसवैरेभिरुदितैरर्ध्यं देव्यै निवेदयेत् । देवैः कृत्वा ततः सद्यो दद्यात्तत्सिद्धये द्वयम् ॥ २३ ॥

ဖော်ပြထားသော အာသဝပူဇော်ပစ္စည်းတို့ဖြင့် ဒေဝီမယ်တော်ထံ အရ္ဃျ (ဂုဏ်ပြုအပ်နှံရည်) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဒေဝတာတို့နှင့် အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ပြီးလျှင် ထိုအကျင့်အောင်မြင်စေရန် အတွဲ (နှစ်ပါး) ကို ချက်ချင်း ပေးလှူရမည်။

Verse 24

साधको नियताहारः समाधिस्थः पिबेत्सदा । न कदाचित्पिबोत्सिद्धो देव्यर्थमनिवेदितम् ॥ २४ ॥

အာဟာရကို စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်း၍ သမာဓိ၌ တည်နေသော साधक သည် သတ်မှတ်ထားသော အရာကို အမြဲသောက်နိုင်၏။ သို့ရာတွင် မစိဒ္ဓသေးသူသည် ဒေဝီအား မပူဇော်မီ မည်သည့်အခါမျှ မသောက်ရ။

Verse 25

पानं च तावत्कुर्वीत यावता स्यान्मनोलयः । ततः करोति चेत्सद्यः पातकी भवति ध्रुवम् ॥ २५ ॥

စိတ်သည် ငြိမ်သက်၍ တည်ငြိမ်လာသည့်အထိသာ သောက်သင့်၏။ ထိုအတိုင်းကျော်လွန်၍ ဆက်သောက်လျှင် ချက်ချင်းပင် အပြစ်ရှိသူ (ပာတကီ) ဖြစ်သည်မှာ မလွဲ။

Verse 26

देवतागुरुशिष्टान्यं पिबन्नासवमाशया । पातकी राजदंड्यश्च रिक्थोपासक एव ॥ २६ ॥

ဒေဝတာ၊ ဂုရု သို့မဟုတ် သီလရှိပညာရှိတို့အတွက်ဟု ရည်ရွယ်ကာ အရက်အဆဝကို သောက်သူသည် အပြစ်ရှိသူပင် ဖြစ်၏။ မင်း၏ဒဏ်ခတ်မှုကို ခံရနိုင်ပြီး၊ ကျန်ရစ်သော မသန့်ရှင်းသည့် အကြွင်းအကျန်ကိုသာ ကိုးကွယ်သူဟု သတ်မှတ်ခံရ၏။

Verse 27

साध्यसाधकयोरेतत्काम्य एव समीरितम् । सिद्धस्य सर्वदा प्रोक्तं यतोऽसौ तन्मयो भवेत् ॥ २७ ॥

မပြီးမြောက်သေးသူနှင့် साधक အတွက် ဤအရာကို ကာမယ (လိုလားချက်ပါသော) ရွေးချယ်နိုင်သည့် အကျင့်ဟု ဆိုထားသည်။ သို့ရာတွင် စိဒ္ဓအတွက်မူ အမြဲတမ်း ပြုလုပ်ရန်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် “အဲဒါ” ၏ သဘာဝတရားနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်လာသောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 28

पूजयेत्प्रोक्तरूपस्तु प्रोक्तरूपाश्च ताः क्रमात् । उपचारैरासवैश्च मत्स्यैर्मांसैस्तु संस्कृतैः ॥ २८ ॥

ဖော်ပြထားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူပြီး၊ ဖော်ပြထားသည့် အစဉ်အတိုင်း ထိုသူတို့ကို ပူဇော်ရမည်။ ထုံးစံအတိုင်း ဥပစာရများနှင့်အတူ အာသဝ (ဖာမင့်တက်) သောက်ရည်များကိုလည်းကောင်း၊ ပြင်ဆင်ထားသော ငါးနှင့် အသားကိုလည်းကောင်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 29

अथ काम्यार्चनं वक्ष्ये प्रयोगांश्चापि नारद । येषामाचरणात्सिद्धिं साधको लभते ध्रुवम् ॥ २९ ॥

ယခုအခါ၊ အို နာရဒာ၊ အလိုဆန္ဒဖြင့် ပြုသော ပူဇော်ဝတ်ပြုမှု (ကာမျာအာရ္စန) နှင့် ၎င်း၏ လက်တွေ့လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို ငါရှင်းပြမည်။ ထိုအရာတို့ကို လိုက်နာကျင့်သုံးလျှင် သာဓကသည် မျှော်မှန်းသော စိဒ္ဓိကို မလွဲမသွေ ရရှိမည်။

Verse 30

चैत्रे दमनकैरर्चेत्पूर्णायां मदनोत्सवम् । वैशाखे मासि पूर्णायां पूजयेद्धेमपुष्पकैः ॥ ३० ॥

ချိုင်တြလ၏ လပြည့်နေ့တွင် ဒမနက ပန်းများဖြင့် (ဘုရား) ကို ပူဇော်၍ မဒနောৎসဝ ပွဲတော်ကို ကျင်းပရမည်။ ဝိုင်သာခလ၏ လပြည့်နေ့တွင်တော့ ရွှေပန်းများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 31

ज्यैष्ठ्यां फलैर्यजेंद्देवीं कदलीपनसाम्नजैः । आषाढ्यां चन्दनैरेलाजातीकंकोलकुंकुमैः ॥ ३१ ॥

ဇျေဋ္ဌလတွင် ဒေဝီကို ငှက်ပျောသီး၊ ပနတ်သီး စသည့် အသီးအနှံများဖြင့် ယဇနာပူဇော်ရမည်။ အာသာဍ္ဍလတွင် စန္ဒန၊ အီလာ (ကတ်ဒမုံ)၊ ဇာတီ (စံပယ်)၊ ကင်္ကိုလ (အနံ့မွှေးအမွှား) နှင့် ကုಂಕုမ (ဇာဖရန်) တို့ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 32

श्रावण्यामागमोक्तेन विधिनार्चेत्पवित्रकैः । प्रौष्ठपद्यां गन्धपुष्पैर्यजेद्वा केतकीसुमैः ॥ ३२ ॥

ရှရဝဏလတွင် အာဂမများတွင် ဆိုထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ပဝိတ္တရ ကြိုးများဖြင့် (ဘုရား) ကို အာရ္စနာပူဇော်ရမည်။ ပရောဋ္ဌပဒလတွင် အနံ့မွှေးပန်းများဖြင့် သို့မဟုတ် ကေတကီပန်းများဖြင့် ယဇနာပူဇော်ရမည်။

Verse 33

आश्वायुज्यां कन्यकार्चा भूषावस्त्रधनादिभिः । कार्तिक्यां कुंकुमैश्चैव निशि दीपगणैरपि ॥ ३३ ॥

အာශ්ဝယုဇလတွင် ကန్యာပူဇာကို အလှဆင်ပစ္စည်းများ၊ အဝတ်အစားများ၊ ငွေကြေးနှင့် အခြားလှူဒါန်းပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ ကာရ္တိကလတွင်လည်း ကုංකုမ (ဇာဖရန်) ဖြင့် ပူဇော်ကာ၊ ညအခါ မီးအိမ်များစွာကို ထွန်းညှိ၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 34

सचंद्रैर्मार्गशीर्ष्यां तु नालिकेरैरपूपकैः । पौष्यां सशर्करगुडैर्गवां दुग्धैः समर्चयेत् ॥ ३४ ॥

မာဂရှီရ္သ လတွင် နတ်တော်အား လမင်းကဲ့သို့သော မုန့်ချို (candra) နှင့် အုန်းသီး၊ အပူပ မုန့်တို့ဖြင့် သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ပေါဿ လတွင် သကြားနှင့် ဂုဍ (jaggery) တို့ကို နွားနို့နှင့်အတူ ပူဇော်ရမည်။

Verse 35

स्वर्णरौप्यैः पंकजैस्तु माघ्यां सौगन्धिकादिभिः । फाल्गुन्यां विविधैर्द्रव्यैः फलैः पुष्पैः सुगंधिभिः ॥ ३५ ॥

မာဃ လတွင် ရွှေ၊ ငွေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကြာပန်းများကို ဆောင်၍၊ စောဂန္ဓိက စသည့် မွှေးကြိုင်သော ပန်းများနှင့်အတူ ပူဇော်ရမည်။ ဖာလ္ဂုန လတွင် မျိုးစုံသော ပစ္စည်းများ—မွှေးကြိုင်သော အသီးနှင့် ပန်းတို့ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 36

पर्वताग्रे यजेद्देवीं पलाशकुसुमैर्निशि । सिद्धद्रव्यैश्च सप्ताहात्खेचरीमेलनं भवेत् ॥ ३६ ॥

တောင်ထိပ်၌ ညအခါ ဒေဝီကို ပလာရှ ပန်းများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် စိဒ္ဓ (အောင်မြင်စေသော) ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ခုနှစ်ညအတွင်း ခေချရီနှင့် တွေ့ဆုံခြင်း/သဟဇာတဖြစ်ခြင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 37

अरण्ये वटमूले वा कुंजे वा धरणीभृताम् । कदम्बगजातिपुष्पाभ्यां सिद्धद्रव्यैः शिवां यजेत् ॥ ३७ ॥

တောအတွင်း၌—ဗညန်ပင် (ဝဋ) အမြစ်အောက်၌ဖြစ်စေ၊ တောင်တန်းပေါ်ရှိ တောအုပ် (ကုဉ္ဇ) အတွင်း၌ဖြစ်စေ—စိဒ္ဓ ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် မင်္ဂလာဒေဝီ ရှီဝါကို ကဒမ္ဗ ပန်းနှင့် ဇာတိ ပန်းတို့ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 38

मासेन सिद्धा यक्षिण्यः प्रत्यक्षा वांछितप्रदाः । केतकीकुसुमैः सिद्धाश्चेटका वारिधेस्तटे ॥ ३८ ॥

တစ်လအတွင်း ယက္ခိဏီတို့သည် စိဒ္ဓ ဖြစ်လာ၍ မျက်မြင်ထင်ရှား ပေါ်ထွန်းကာ လိုအင်ဆန္ဒကို ပေးစွမ်းကြသည်။ ကေတကီ ပန်းဖြင့် ပြုသော ပူဇော်နည်းအားဖြင့် ပင်လယ်ကမ်းခြေ၌ စေတက (Ceṭaka) အစေခံဝိညာဉ်လည်း စိဒ္ဓ ဖြစ်လာသည်။

Verse 39

आज्ञामभीष्टां कुर्वन्ति रणे मायां महाद्भुताम् । वसूनि मालां भूषां च दद्युरस्येहयानिशम् ॥ ३९ ॥

သူတို့သည် အလိုရှိသော အမိန့်ကို လိုက်နာဆောင်ရွက်ကြ၏။ စစ်မြေပြင်၌ အလွန်အံ့ဩဖွယ် မာယာအတတ်ကို ပြသကြ၏။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ နေ့ညမပြတ် ဥစ္စာဓန၊ ပန်းကုံးနှင့် အလှဆင်အဆင်တန်ဆာတို့ကို ဆက်ကပ်ပေးကြ၏။

Verse 40

पीठमृक्षद्रुमैः कृत्वा तत्र देवीं यजेन्निशि । शाल्मलैः कुसुमैः सिद्धद्रव्यैर्मासं तु निर्भयम् ॥ ४० ॥

သတ်မှတ်ထားသော သန့်ရှင်းသစ်ပင်များဖြင့် ပီဋ္ဌ (pīṭha) ကို ပြုလုပ်ပြီး ထိုနေရာ၌ ညအချိန် ဒေဝီကို ပူဇော်ရမည်။ śālmali ပန်းများနှင့် စိဒ္ဓဒြဗျ (ပူဇော်ရန် ပြည့်စုံသန့်စင်ထားသော အရာများ) ဖြင့် ပူဇော်လျှင် တစ်လပတ်လုံး ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမည်။

Verse 41

श्यशानदेशे विप्रेंद्र सिद्ध्यंत्यस्य पिशाचकाः । अश्मपातप्रहाराद्यैर्जीयादाभिर्द्विषश्चिरम् ॥ ४१ ॥

အို ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်၊ သုသာန်မြေ၌ ပိသာစ (piśāca) များသည် သူ့အောက်ခံဖြစ်လာကြ၏။ ထိုကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများ—ကျောက်တုံးကျခြင်း၊ ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ခြင်း စသည်တို့ကြောင့်—သူ၏ ရန်သူတို့သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရကြ၏။

Verse 42

निर्जने विपिने रात्रौ मासमात्रं तु निर्भयः । यजेद्देवीं चक्रगतां सिद्धद्रव्यसमन्विताम् ॥ ४२ ॥

လူမရှိသော တောအုပ်၌ ညအချိန် တစ်လပြည့်လုံး ကြောက်ရွံ့မှုကင်းစွာ နေထိုင်၍၊ ပူဇော်ပွဲစက်ဝိုင်း (chakra) အတွင်း တည်ရှိသော ဒေဝီကို စိဒ္ဓဒြဗျ (ပူဇော်ရန် သန့်စင်ပြီး အောင်မြင်စေသော အရာများ) ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 43

मालतीजातपुन्नागकेतकीमरुभिः क्रमात् । तेन सिद्ध्यंति वेतालास्तानारुह्येच्छया चरेत् ॥ ४३ ॥

အစဉ်လိုက် mālatī၊ jāti၊ punnāga၊ ketakī နှင့် maru ပန်းများကို အသုံးပြုလျှင် vetāla များသည် အောက်ခံဖြစ်လာကြ၏။ ထိုတို့ကို စီးနင်း၍ မိမိအလိုရှိရာသို့ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်၏။

Verse 44

श्मशाने चंडिकागेहे निर्जने विपिनेऽपि वा । मध्यरात्रे यजेद्देवीं कृष्णवस्त्रविभूषणैः ॥ ४४ ॥

သင်္ချိုင်းမြေ၌ဖြစ်စေ၊ ခဏ္ဍိကာ၏နတ်ကွန်း၌ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် လူမရှိသောတောအုပ်၌ဖြစ်စေ၊ သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် နတ်မကို အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 45

कृष्णचक्रेऽतिकृष्णां तामतिक्रुद्धाशयो यजेत् । साध्य योनिं तदग्रे तु बलिं छिंदन्निवेदयेत् ॥ ४५ ॥

အနက်ရောင်စက်ဝိုင်းမဏ္ဍလ (kṛṣṇa-cakra) ပေါ်တွင် အလွန်အမင်းမည်းသော ထိုရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ပြင်းထန်သောဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် စိတ်ကိုတင်းကျပ်ထား၍ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော ‘yoni’ အမှတ်အသားကို အရှေ့၌ တည်စေပြီး၊ ဖြတ်တောက်သကဲ့သို့ ဘလိ (bali) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 46

सिद्धद्रव्यसमेतं तु मासात्तद्भाललोचनात् । जायन्ते भीषणाः कृत्यास्ताभ्यः सिद्धिं निवेदयेत् ॥ ४६ ॥

သို့ရာတွင် စိဒ္ဓဒြဗျ (ပြီးပြည့်စုံသောပစ္စည်းများ) နှင့်အတူ ပြုလုပ်လျှင် တစ်လအတွင်း နဖူးပေါ်ရှိ ‘မျက်စိ’ မှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကෘတျယာများ (မந்திரဖြင့်ဖန်တီးသော အင်အားများ) ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထိုသူတို့ထံ မိမိလိုသော စိဒ္ဓိကို ဆက်ကပ်တင်ပြရမည်။

Verse 47

विश्वसंहारसंतुष्टाः पुनरेत्य निजेच्छया । देव्या ललाटनेत्रे स्युः प्रार्थिते तु तिरोहिताः ॥ ४७ ॥

သူတို့သည် ကမ္ဘာလောကပျက်သုဉ်းခြင်း၌ ပျော်ရွှင်ကြပြီး မိမိတို့ဆန္ဒအတိုင်း ပြန်လည်ရောက်လာကြသည်။ သူတို့သည် နတ်မ၏ နဖူးမျက်စိ၌ တည်နေကြသော်လည်း ခေါ်ယူပန်ကြားလျှင် မျက်မြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

Verse 48

रक्तभूषांबरालेपमालाभूषितविग्रहाः । उद्याने निर्जने देवीं चक्रे संचिंत्य पूजयेत् ॥ ४८ ॥

အနီရောင်အလှဆင်ပစ္စည်းများ၊ အနီရောင်ဝတ်စုံများ၊ အနီရောင်လိမ်းဆေးများနှင့် ပန်းကုံးများဖြင့် ရုပ်တော်ကို တန်ဆာဆင်ပြီး၊ လူမရှိသော ဥယျာဉ်တစ်ခု၌ မဏ္ဍလစက်ဝိုင်းအတွင်း နတ်မကို စိတ်၌တည်စေကာ ထို့နောက် ပူဇော်ရမည်။

Verse 49

कह्लारचंपकाशोकपाटलाशतपत्रकैः । सिद्धद्रव्यसमोपेतैर्मायाः सिद्ध्यंति मासतः ॥ ४९ ॥

ကဟ္လာရ (အပြာရောင် ကြာပန်း)၊ စမ္ပက၊ အရှိုက၊ ပါဋလာ နှင့် ရာပွင့်ကြာ (သတပတ္ရ) တို့ကို စိဒ္ဓဒြဗျ (ပြီးမြောက်သော ပူဇော်ပစ္စည်း) များနှင့် တွဲဖက်သုံးလျှင် မာယာဟုခေါ်သော မန္တရ-ပူဇော်ရေး လုပ်ငန်းများသည် တစ်လအတွင်း အောင်မြင်စွာ ပြီးစီးသည်။

Verse 50

यासां प्रसादलाभेन कामरूपो भवेन्नरः । याभिर्विश्वजयी विश्वचारी विश्वविनोदवान् ॥ ५० ॥

ထိုသို့သော ဒေဝီဓာတ်/ဝိဒျာတို့၏ ပရသာဒ (ကျေးဇူးတော်) ကို ရရှိလျှင် လူသည် စိတ်ကြိုက်ပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲနိုင်သူ ဖြစ်လာသည်။ ထိုအင်အားတို့ကြောင့် ကမ္ဘာကို အနိုင်ယူသူ၊ ကမ္ဘာအနှံ့ လှည့်လည်သူ၊ ကမ္ဘာတစ်လောကလုံး၌ ပျော်ရွှင်စေသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 51

षडाधाराब्जमध्ये तु चक्रं संछित्य पूजयेत् । चंद्रचंदनकस्तूरीमृगनाभिमहोदयैः ॥ ५१ ॥

ထို့နောက် အတွင်းအခြေခံခြောက်ခု၏ ကြာပန်းအလယ်၌ သန့်ရှင်းသော စက္ကရ (cakra) ကို တည်ထောင်ပြီး ပူဇော်ရမည်။ ကမ္ဖော်၊ စန္ဒန၊ ကသ္တူရီ၊ မೃဂနာဘိ (သမင်နံ့) စသည့် အမွှေးနံ့ကောင်းမြတ်သော ပစ္စည်းများဖြင့် ပူဇော်လေ။

Verse 52

त्रिकालज्ञो भवेद्देवीं तेषु सम्यग्विचिंतयेत् । पूर्णप्रतीतौ भव्यानि विकलेऽभव्यमीरितम् ॥ ५२ ॥

အို ဒေဝီ၊ သုံးကာလ (အတိတ်-ပစ္စုပ္ပန်-အနာဂတ်) ကို သိမြင်သူ ဖြစ်လာပြီး ထိုအညွှန်းအရာတို့ကို မှန်ကန်စွာ ဆင်ခြင်ရမည်။ ယုံကြည်သိမြင်မှု ပြည့်စုံလျှင် အကျိုးသည် မင်္ဂလာဟု ကြေညာထားပြီး၊ မပြည့်စုံလျှင် အမင်္ဂလာဟု ဆိုထားသည်။

Verse 53

देवीं चक्रेण सहितां स्मरेद्भक्तियुतो नरः । विवेका विभवा विश्वा वितता च प्रकीर्तिता ॥ ५३ ॥

ဘက္တိ (devotion) ဖြင့် ပြည့်စုံသော လူသည် ဒေဝီကို စက္ကရ (cakra) နှင့်အတူ သတိပြုစွာ စမရေဒ် (အာရုံပြု) ရမည်။ သူမကို ဝိဝေကာ (ခွဲခြားသိမြင်မှု)၊ ဝိဘဝာ (အာနုဘော်/စည်းစိမ်)၊ ဝိශ්ဝာ (အလုံးစုံပြည့်ဝ) နှင့် ဝိတတာ (အနှံ့အပြားဖြန့်ကျက်) ဟု ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 54

कामिनी खेचरी गर्वा पुराणा परमेश्वरी । गौरी शिवा ह्यमेया च विमला विजया परा ॥ ५४ ॥

သူမသည် ကာမိနီ၊ ခေချရီ၊ ဂർဗာ၊ ပုရာဏာ နှင့် ပရမေရှွရီ—အမြင့်မြတ်သော မဟာဒေဝီ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဂေါရီ၊ ရှီဝါ၊ အမေယာ (မတိုင်းမတာ)၊ ဝိမလာ (အပြစ်ကင်း)၊ ဝိဇယာ (အောင်မြင်) နှင့် ပရာ (အလွန်မြင့်) ဖြစ်၏။

Verse 55

पवित्रा पीडनी विद्या विश्वेशी शिववल्लभा । अशेषरूपा स्वानंदांबुजाक्षी चाप्यनिंदिता ॥ ५५ ॥

ထို ဝိဒ္ယာ (သဒ္ဓာပညာ) သည် သန့်စင်ပေးသူ ဖြစ်၏။ အဟင်္ကာရနှင့် အဝိဇ္ဇာကို တားဆီး၍ ဆုံးမတတ်၏။ သူမသည် စကြဝဠာ၏ အရှင်မ (ဝိရှွေရှီ) ဖြစ်ပြီး ရှီဝ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်၏။ အကန့်အသတ်မဲ့ ရုပ်သဏ္ဌာန်များကို ဆောင်၏။ ကိုယ်တိုင် အာနန္ဒဖြင့် ပြည့်ဝ၍ ကြာပန်းမျက်စိရှိကာ အပြစ်တင်မရသူ ဖြစ်၏။

Verse 56

वरदा वाक्यदा वाणी विविधा वेदविग्रहा । विद्या वागीश्वरी सत्या संयता च सरस्वती ॥ ५६ ॥

သူမသည် ကောင်းချီးပေးသူ၊ မှန်ကန်သော စကားကို ပေးသူ ဖြစ်၏။ သူမသည် ဝါဏီ—စကားတော်—အမျိုးမျိုးသော အပြောအဆိုဖြင့် ပြည့်စုံကာ ဝေဒ၏ ကိုယ်ထည်တော် ဖြစ်၏။ သူမသည် ဝိဒ္ယာ၊ ဝါဂီရှွရီ (အပြောအဆို၏ အရှင်မ)၊ သစ္စာတရားနှင့် ထိန်းချုပ်မှုရှိသူ—ဆရസ്വတီ ဖြစ်၏။

Verse 57

निर्मलानन्दरूपा च ह्यमृता मानदा तथा । पूषा चैव तथा तुष्टिः पुष्टिश्चापि रतिर्धृतिः ॥ ५७ ॥

သူမသည် သန့်ရှင်း၍ အပြစ်ကင်းသော အာနန္ဒ၏ သဘောတရား ဖြစ်၏။ သူမသည် အမရ (အမృత) ဖြစ်၏။ သူမသည် ဂုဏ်သိက္ခာကို ပေးတတ်၏။ ထို့ပြင် သူမသည် ပူရှာ (အာဟာရပေးသူ) ဖြစ်ပြီး၊ ထို့အတူ တုဋ္ဌိ (ကျေနပ်မှု)၊ ပုဋ္ဌိ (အာဟာရ/အင်အားတိုး)၊ ရတိ (ချစ်မြတ်နိုးပျော်ရွှင်မှု) နှင့် ဓೃတိ (တည်ကြည်မှု) လည်း ဖြစ်၏။

Verse 58

शाशिनी चंद्रिका कांतिर्ज्योत्स्ना श्रीः प्रीतिरंगदा । देवीनामानि चैतानि चुलुके सलिले स्मरन् ॥ ५८ ॥

ရေတစ်လက်ဖက်စာပမာဏပေါ်တွင် ဤ ဒေဝီ၏ နာမတော်များ—ရှာရှိနီ၊ ခန္ဒြိကာ၊ ကာန္တိ၊ ဂျျောတ္စနာ၊ ရှရီ၊ ပရီတိ နှင့် အင်္ဂဒါ—ကို သတိရ၍ ရွတ်ဆိုလေ။

Verse 59

मातृकासहितां विग्नां त्रिरावृत्त्यामृतात्मिकाम् । ताडीं सारस्वतीं जिह्वां दीपाकारां स्मरन्पिबेत् ॥ ५९ ॥

လျှာကို မီးတောက်ကဲ့သို့ တောက်ပသော သရஸဝတီဒေဝီဟုလည်း၊ အသံထွက်၏ အတွင်းလမ်းကြောင်း တာဍီဟုလည်း သတိပြု၍၊ မာတೃကာ အက္ခရာသတ္တိများနှင့်အတူ အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားကာ သုံးကြိမ်ထပ်ဆိုခြင်းဖြင့် အမృతသဘောဖြစ်လာသော အမృతစီးကြောင်းကို သောက်သုံးရမည်။

Verse 60

अब्दाञ्चतुर्विधं तस्य पांडित्यं भुवि जायते । एवं नित्यमुषः काले यः कुर्याच्छुद्धमानसः ॥ ६० ॥

ထိုသူအတွက် တစ်နှစ်အတွင်း ဤလောက၌ ပညာရပ်လေးမျိုးသော ပဏ္ဍိတသဘော ပေါ်ပေါက်လာမည်—စိတ်ကို သန့်စင်ထား၍ မနက်အရုဏ်အချိန်တိုင်း ဤနည်းအတိုင်း နေ့စဉ်ကျင့်သုံးပါက။

Verse 61

स योगी ब्रह्मविज्ञानी शिवयोगी तथात्मवित् । अनुग्रहोक्तचक्रस्थां देवीं ताभिर्वृतास्मरेत् ॥ ६१ ॥

ထိုကျင့်သူသည် ယောဂီအမှန်—ဗြဟ္မန်ကို သိသူ၊ ရှိဝယောဂ၌ တည်မြဲသူ၊ အတ္တကို သိသူ ဖြစ်၏။ ကရုဏာအမိန့်ဖြင့် သင်ကြားထားသော စက်ရ၌ တည်နေသော ဒေဝီကို၊ ထိုအဖော်အပါ သတ္တိများက ဝန်းရံနေသည်ဟု စိတ်တွင် သမาธိပြု၍ သတိပြုရမည်။

Verse 62

चंपकेंदीवरैर्मासादारोग्यमुपजायते । ज्वरभूतग्रहोन्मादशीतकाकामलाक्षिहृत् ॥ ६२ ॥

ချမ်းပကာပန်းနှင့် အပြာရောင် ကြာပန်းတို့ဖြင့် ပူဇော်ပါက တစ်လအတွင်း ကျန်းမာရေး ပေါ်ပေါက်လာ၍—ဖျားနာခြင်း၊ ဘူတ (ဝိညာဉ်) နှင့် ဂြဟ (ဖမ်းဆီးသက်ရောက်မှု) ကြောင့် ဖြစ်သော ဒုက္ခများ၊ စိတ်မမှန်ခြင်း၊ အအေးတုန်ခြင်း၊ အဝါရောင်ရောဂါ (jaundice) နှင့် မျက်စိရောဂါများကို ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 63

दंतकर्णज्वरशिरः शूलगुल्मादि कुक्षिजाः । व्रणप्रमेहच्छर्द्यर्शोग्रहण्यामत्रिदोषजाः ॥ ६३ ॥

သွားနှင့် နားရောဂါများ၊ ဖျားနာခြင်း၊ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ ဝမ်းဗိုက်နာကျင်ခြင်း၊ ဂုလ္မ (ဝမ်းဗိုက်အဖု) စသည့် ဝမ်းဗိုက်မှ ဖြစ်သော ရောဂါများ; ထို့ပြင် အနာ၊ ပ္ရမေဟ (ဆီး/မက်တာဘောလစ် ရောဂါများ) အန်ခြင်း၊ အရှို (hemorrhoids)၊ ဂြဟဏီရောဂါ (စုပ်ယူမှုမကောင်း) နှင့် အာမ (အစာမကြေသော အဆိပ်) —ဤအရာအားလုံးသည် ဒိုရှာသုံးပါး ပျက်ယွင်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 64

सर्वे तथा शमं यांति पूजया परमेश्वरी । द्रव्यं चक्रस्य निर्माणे काश्मीरं समुदी रितम् ॥ ६४ ॥

အမြင့်မြတ်သော မဟာဒေဝီရေ၊ မှန်ကန်သော ပူဇော်ခြင်းကြောင့် အားလုံးသည် တူညီစွာ ငြိမ်းချမ်းမှုသို့ ရောက်ကြ၏။ ထို့ပြင် ပူဇော်ရေး စက်ကရာ တည်ဆောက်ရာတွင် ကာရှ်မီရ (ဆာဖရန်) ကို လိုအပ်သော ပစ္စည်းဟု ကြေညာထား၏။

Verse 65

सिंदूरं गैरिकं लाक्षा दरदं चंदनद्वयम् । बिलद्वारे लिखेत्त्र्यस्रं षोडशत्र्यस्रसंयुतम् ॥ ६५ ॥

စင်ဒူးရ (နီရောင်ဗာမီလီယန်)၊ ဂဲရိက (နီအိုခါ)၊ လာက္ရှာ၊ ဒရဒ (နီရောင် သတ္တုရောင်ဆေး) နှင့် စန္ဒနနှစ်မျိုးကို အသုံးပြုပြီး တံခါးဝ၌ တြိဂံပုံကို ရေးဆွဲကာ အနီးကပ် တြိဂံ ၁၆ ခုနှင့် ပေါင်းစည်းရမည်။

Verse 66

दरदेनास्य मध्यस्थां पूजयेत्परमेश्वरीम् । ताभिस्तच्छक्तिभिः साकं सिद्धद्रव्यैः सुगंधिभिः ॥ ६६ ॥

ဒရဒ (အနံ့ရှိသော ရေဇင်) ဖြင့် အလယ်ဗဟို၌ တည်ရှိသော မဟာဒေဝီကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ထိုရှက္တိများနှင့်အတူ စိဒ္ဓဒြဗျ (ပြည့်စုံသန့်ရှင်းသော ပူဇော်ပစ္စည်း) နှင့် မွှေးကြိုင်သော အနံ့ပစ္စည်းများဖြင့် ပူဇော်မှုကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 67

कुसुमैर्मासमात्रेण नागकन्यासमन्वितम् । पातालादिषु लोकेषु रमयत्यनिशं चिरम् ॥ ६७ ॥

ပန်းများကို တစ်လသာ ပူဇော်ခြင်းဖြင့်ပင် နာဂကညာများနှင့် အတူလိုက်ပါလာကာ ပာတာလာ စသည့် လောကများတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ မရပ်မနား ပျော်ရွှင်စေခြင်းကို ရရှိ၏။

Verse 68

यक्षराक्षसगंधर्वसिद्धविद्याधरांगनाः । पिशाचा गुह्यका वीराः किन्निरा भुजगास्तथा ॥ ६८ ॥

ယက္ခ၊ ရာက္ခသ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ စိဒ္ဓ နှင့် ဗိဒ္ဓျာဓရတို့၏ ကညာများ၊ ထို့ပြင် ပိသာစ၊ ဂုဟျက၊ သူရဲကောင်းသတ္တဝါများ၊ ကိန္နရ နှင့် ဘုဇဂ (မြွေမျိုးနွယ်) တို့လည်း ပါဝင်ကြ၏။

Verse 69

सिद्ध्यंति पूजनात्तत्र तथा तत्प्रोक्तकालतः । किंशुकैर्भूषणावाप्तौ पाटलैर्गजसिद्धये ॥ ६९ ॥

ထိုဝတ်ပြုကర్మ၌ ဆုတောင်းသောအကျိုးသည် ပူဇော်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ သတ်မှတ်ထားသောအချိန်၌ ဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း ပြည့်စုံအောင်မြင်သည်။ kiṃśuka ပန်းဖြင့် အလှဆင်အဝတ်အစား/အလင်္ကာ ရရှိပြီး၊ pāṭala ပန်းဖြင့် ဆင်နှင့်ပတ်သက်သော စိဒ္ဓိကို ရရှိသည်။

Verse 70

रक्तोत्पलैरश्वसिद्धौ कुमुदैश्चरसिद्धये । उत्पलैरुष्ट्रसंसिद्ध्यै तगरैः पशुसिद्धये ॥ ७० ॥

အနီရောင် ကြာပန်းဖြင့် မြင်းနှင့်ပတ်သက်သော စိဒ္ဓိကို အောင်မြင်စေသည်။ kumuda (အဖြူကြာ) ဖြင့် မြက်စားတိရစ္ဆာန်များနှင့်ပတ်သက်သော အောင်မြင်မှု ရရှိသည်။ ကြာပန်းဖြင့် ကုလားအုတ်နှင့်ပတ်သက်သော ပြည့်စုံသောအောင်မြင်မှု ရရှိပြီး၊ tagara ပန်းဖြင့် နွားနှင့် အခြားတိရစ္ဆာန်များအတွက် စိဒ္ဓိ ရရှိသည်။

Verse 71

जंबीरैर्महिषावाप्त्यै लकुचैरजसिद्धये । दाडिमैर्निधिसंसिद्ध्यै मधुकैर्गानसिद्धये ॥ ७१ ॥

jambīra (သံပုရာမျိုး) ဖြင့် ကျွဲကို ရရှိစေသည်။ lakuca (wood-apple) ဖြင့် ဆိတ်နှင့်ပတ်သက်သော စိဒ္ဓိကို ရရှိစေသည်။ dāḍima (သလဲသီး) ဖြင့် خزانه/နిధိ ရရှိခြင်း အောင်မြင်စေသည်။ madhūka ဖြင့် သီချင်းဆိုခြင်း၌ ပြည့်စုံသော စိဒ္ဓိကို ရရှိစေသည်။

Verse 72

बकुलैरंगनासिद्ध्यै कह्लारैः पुत्रसिद्धये । शतपत्रैर्जयावाप्त्यै केतकैर्वाहनाप्तये ॥ ७२ ॥

bakula ပန်းဖြင့် မိန်းမနှင့်ပတ်သက်သော အောင်မြင်မှုကို ရရှိစေသည်။ kahlāra ပန်းဖြင့် သားရခြင်း၏ फल ကို ရရှိစေသည်။ śatapatra (ပန်းရွက်တစ်ရာ ကြာ) ဖြင့် အောင်ပွဲကို ရရှိစေပြီး၊ ketaka ပန်းဖြင့် ယာဉ်/စီးနင်းရာကို ရရှိစေသည်။

Verse 73

सौरभाढ्यैः प्रसूनैस्तु नित्यं सौभाग्यसिद्धये । पूजयेन्मासमात्रं वा द्विगुणं त्रिगुणं तु वा ॥ ७३ ॥

ကံကောင်းခြင်းနှင့် သာယာမင်္ဂလာကို ရရှိရန် အနံ့သင်းသော ပန်းများဖြင့် နေ့စဉ် ပူဇော်ရမည်—တစ်လသာဖြစ်စေ၊ နှစ်ဆကာလဖြစ်စေ၊ သုံးဆကာလဖြစ်စေ ပူဇော်နိုင်သည်။

Verse 74

यावत्फलावाप्तिकांक्षी शर्कराघृतपायसैः । सचक्रपरिवारां तां देवीं सलिलमध्यगाम् ॥ ७४ ॥

လိုချင်သော အကျိုးဖလကို ရယူလိုသော ဆန္ဒရှိသရွေ့၊ ရှာဖွေသူသည် စက်ရကိုင် အဖွဲ့အပေါင်းတို့ ဝန်းရံထားသော ထိုဒေဝီကို ရေကြားအလယ်၌ ချဉ်းကပ်၍ သကြားနှင့် ဂhee ဖြင့် ချက်ထားသော ချိုမြိန်ပယာသကို ပူဇော်လေ၏။

Verse 75

तर्प्पयेत्कुसुमैः सार्ध्यैः सर्वोपद्रवशान्तये । घृतैः पूर्णायुषः सिद्ध्यै क्षौद्द्रैः सौभाग्यसिद्धये ॥ ७५ ॥

အနှောင့်အယှက်အားလုံး ငြိမ်းစေရန် ပန်းများဖြင့် တර්ပဏ (tarpaṇa) ပြုရမည်။ အသက်တမ်းပြည့်စုံခြင်း ရရှိရန် ဂhee ဖြင့်၊ ကံကောင်းခြင်းနှင့် မင်္ဂလာအောင်မြင်ရန် ပျားရည်ဖြင့် ပြုရမည်။

Verse 76

दुग्धैरारोग्यसंसिद्ध्यै त्रिभिरैश्वर्यसिद्धये । नालिकेरोदकैः प्रीत्यै हिमतोयैर्नृपाप्तये । सर्वार्थसिद्धय तौर्यैरभिषिंचेन्महेश्वरीम् ॥ ७६ ॥

ကျန်းမာရေး ပြည့်စုံစေရန် မဟေရှ္ဝရီကို နို့ဖြင့် အဘိသေက ပြုရမည်။ စည်းစိမ်နှင့် အာဏာအုပ်စိုးမှု ရရှိရန် ချိုမြိန်သော ပူဇော်ပစ္စည်း သုံးမျိုးဖြင့် ပြုရမည်။ ပရိယာယ်နှစ်သက်မှု ရရန် အုန်းရည်ဖြင့်၊ မင်းတော်၏ အထောက်အပံ့ ရရန် ရေခဲတမျှ အေးမြသော ရေဖြင့်၊ အလိုအလျောက် အရာအားလုံး အောင်မြင်ရန် တူရိယသံတေးနှင့်အတူ မဟေရှ္ဝရီကို အဘိသေက ပြုရမည်။

Verse 77

पूगोद्याने यजेद्देवीं सिद्धद्रव्यैर्दिवानिशम् । निवसंस्तत्र तत्पुष्पैर्जायते मन्मथोपमः ॥ ७७ ॥

ကွမ်းပင်ဥယျာဉ်၌ ဒေဝီကို နေ့ညမပြတ် စိဒ္ဓဒြဗျ (အောင်မြင်ပြီးသော ပူဇော်ပစ္စည်း) များဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကာ ထိုနေရာမှ ပန်းများဖြင့် ဆောင်ရွက်ပူဇော်လျှင် မန್ಮထ (ကာမ) ကဲ့သို့ ရုပ်ရည်လှပလာသည်။

Verse 78

पूर्णासु नियत्तं देवीं कन्यकायां समर्चयन् । कृत्याः परेरिता मंत्रा विमुखांस्तान् ग्रसंति वै ॥ ७८ ॥

သတ်မှတ်ထားသော မင်္ဂလာအချိန်များ၌ စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်း၍ ကညာရုပ်အဖြစ် ဒေဝီကို သေချာစွာ ပူဇော်လျှင်၊ ကೃတ்யာ (kṛtyā) ကြောင့် လှုံ့ဆော်သော မန္တရများသည် လမ်းမှားသို့ မျက်နှာလွှဲသူတို့ကို အမှန်တကယ် ဖမ်းဆီး၍ မျိုဖျက်လေသည်။

Verse 79

लिंगत्रयमयीं देवीं चक्रस्थाभिश्च शक्तिभिः । पूजयन्निष्टमखिलं लभतेऽत्र परत्र च ॥ ७९ ॥

လိင်္ဂသုံးပါးကို ကိုယ်စားပြုသော ဒေဝီကို၊ သန့်ရှင်းသော ချက္ကရာအတွင်း တည်နေသော သက္တိများနှင့်အတူ ဘုဇာပြုလျှင်၊ ဘက္တိရှိသူသည် ဤလောကနှင့် ပရလောက၌ လိုရာအကုန်လုံးကို ရရှိ၏။

Verse 80

शतमानकृतैः स्वर्णपुष्पैः सौरभ्यवासितैः । पूजयन्मासमात्रेण प्राग्जन्माद्यैर्विमुच्यते ॥ ८० ॥

သတ္တမားနာအတိုင်း တစ်ပွင့်ချင်းစီ ပြုလုပ်ထားသော ရွှေပန်းများကို အနံ့သာဖြင့် မွှေးကြိုင်စေ၍ တစ်လသာ ဘုဇာပြုလျှင်၊ ယခင်ဘဝများမှ စတင်လာသော အပြစ်နှင့် အနာတရတို့မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 81

तथा रत्नैश्च नवभिर्मासं तु यदि पूजयेत् । विमुक्तसर्वपापौघैस्तां च पश्यति चक्षुषा ॥ ८१ ॥

ထို့အတူ ရတနာကိုးမျိုးဖြင့် တစ်လပတ်လုံး ဘုဇာပြုလျှင်၊ အပြစ်အစုအဝေးကြီးများမှ လုံးဝလွတ်မြောက်ကာ၊ ဒေဝီကို မိမိမျက်စိဖြင့် တကယ်တမ်း မြင်ရ၏။

Verse 82

अंशुकैरर्चयेद्देवीं मासमात्रं सुगंधिभिः । मुच्यते पापकृत्यादिदुःखौघैरितरैरपि ॥ ८२ ॥

အနံ့သာများနှင့် မွှေးကြိုင်သော အဝတ်အထည် (အံရှုက) များဖြင့် ဒေဝီကို တစ်လသာ ဘုဇာပြုလျှင်၊ အပြစ်လုပ်မှုမှ စတင်သော ဒုက္ခရေစီးကြောင်းများနှင့် အခြားအခက်အခဲများမှလည်း လွတ်မြောက်၏။

Verse 83

देवीरूपं स्वमात्मानं चक्रं शक्तीः समंततः । भावयन्विषयैः पुष्पैः पूजयंस्तन्मयो भवेत् ॥ ८३ ॥

မိမိအတ္တကို ဒေဝီ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တည်းဟု သဘောထားကာ၊ ပတ်လည်ရှိ ချက္ကရာကိုလည်း အရပ်ရပ်၌ တည်သော သက္တိများဟု စိတ်တွင် ပွားများ၍၊ အာရုံအရာဝတ္ထုတို့ကို «ပန်း» အဖြစ်ယူကာ ဘုဇာပြုသူသည် ထိုဒေဝီတည်းဟူသော အခြေအနေသို့ လုံးဝစိမ့်ဝင်သွား၏။

Verse 84

षोडशानां तु नित्यानां प्रत्येक तिथयः क्रमात् । तत्तित्तिथौ तद्भजनं जपहोमादिकं चरेत् ॥ ८४ ॥

နိတျ အကျင့် ၁၆ မျိုးအတွက် တစ်မျိုးချင်းစီနှင့် ကိုက်ညီသော တိထိ (လပြည့်လကွယ်နေ့စဉ်) များကို အစဉ်လိုက် သတ်မှတ်ထားသည်။ ထိုတိထိတစ်ခုချင်းစီတွင် သက်ဆိုင်ရာ ဘုရား/အကျင့်ကို ပူဇော်ကာ မန္တရဇပ (japa)၊ ဟောမ (homa) စသည့် ကర్మများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 85

घृतं च शर्करा दुग्धमपूपं कदलीपलम् । क्षौद्रं गुडं नालिकेरफलं लाजा तिलं दधि ॥ ८५ ॥

ထို့ပြင် ဂျီ (ghee)၊ သကြား၊ နို့၊ မုန့်ချို (အပူပ)၊ ငှက်ပျောသီးတို့ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့အတူ ပျားရည်၊ ဂုဍ (jaggery)၊ အုန်းသီး၊ လာဇာ (လှော်ဆန်)၊ နှမ်းနှင့် ဒဓိ (ယိုဂတ်/နို့ချဉ်) ကိုလည်း ထည့်ပူဇော်ရမည်။

Verse 86

पृथुकं चणकं मुद्गपायसं च निवेदयेत् । कामेश्वर्यादिशक्तीनां सर्वासामपि चोदितम् ॥ ८६ ॥

နိဝေဒျ (naivedya) အဖြစ် ပိသိန်ဆန် (flattened rice)၊ ကုလားပဲ (chickpeas) နှင့် မုဒ္ဂ (green gram) ဖြင့် ချက်သော ချိုမြိန်ပာယသ (pāyasa) ကို ပူဇော်ရမည်။ ဤသည်မှာ ကာမေရှဝရီ (Kāmeśvarī) မှစ၍ ရှက္တိများ အားလုံးကို ပူဇော်ရာတွင် အမိန့်တော်ထားသော အရာဖြစ်သည်။

Verse 87

आद्याया ललितायास्तु सर्वाण्येतानि सर्वदा । निवेदयेञ्च जुहुयाद्वह्नौ दद्यान्नृणामपि ॥ ८७ ॥

ဤအရာအားလုံးကို အာဒျာ လလိတာ (Ādyā Lalitā) ထံသို့ အမြဲတမ်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသော မီးအတွင်းသို့ အာဟုတိ (oblations) အဖြစ် လောင်းပူဇော်ကာ လူတို့အားလည်း ဒါန (လှူဒါန်း) ပေးရမည်။

Verse 88

तत्तद्विद्याक्षरप्रोक्तमौषधं तत्प्रमाणतः । संपिष्य गुटिकीकृत्य ताभिः सर्वं च साधयेत् ॥ ८८ ॥

ထိုဗိဒ္ဓျာ (vidyā) ၏ အက္ခရာများက ညွှန်ပြထားသော ဆေးဝါးကို သတ်မှတ်ထားသည့် ပမာဏအတိုင်း ယူရမည်။ ထို့နောက် ကြိတ်ညက်ကာ ဆေးလုံးများ ပြုလုပ်ပြီး ထိုဆေးလုံးများအားဖြင့် ရည်မှန်းသမျှ ကర్మနှင့် အကျိုးရလဒ်တို့ကို ပြည့်စုံစေမည်။

Verse 89

रविवारेऽरुणांभोजैः कुमुदैः सोमवारके । भौमे रक्तोत्पलैः सौम्ये वारे तगरसंभवैः ॥ ८९ ॥

တနင်္ဂနွေနေ့တွင် အနီရောင် ကြာပန်းဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ တနင်္လာနေ့တွင် အဖြူရောင် ရေကြာ (ကူမုဒ) ဖြင့်၊ အင်္ဂါနေ့တွင် အနီကြာဖြင့်၊ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့တွင် တဂရပင်မှ မွေးဖွားသော မွှေးပန်းများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 90

गुरुवारे सुकह्लारैः शुक्रवारे सितांबुजैः । नीलोत्पलैर्मंदवारे पूजयेदिष्टमादरात् ॥ ९० ॥

ကြာသပတေးနေ့တွင် ရွေးချယ်ထားသော ဒေဝတာကို အဖြူရောင် ရေကြာဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ သောကြာနေ့တွင် အဖြူကြာဖြင့်၊ စနေနေ့တွင် အပြာကြာဖြင့်—ရိုသေသဒ္ဓါဖြင့် အလေးအနက် ပူဇော်ရမည်။

Verse 91

निवेदयेत्क्रमात्तेषु रविवारादिषु क्रमात् । पायसं दुग्धकदलीनवनीतसिताघृतम् ॥ ९१ ॥

ဤနေ့စဉ်အကျင့်များတွင် တနင်္ဂနွေနေ့မှ စ၍ အစဉ်လိုက် ပူဇော်အပ်သော အဟာရများကို တင်ပြရမည်—ပာယသ (ချိုဆန်နို့), နို့, ငှက်ပျောသီး, လတ်ဆတ်သော ထောပတ်, အဖြူသကြား, နှင့် ဂျီ (ghee) ဖြစ်သည်။

Verse 92

एवमिष्टं समाराध्य देवीं गंधादिभिर्यजेत् । ग्रहपीडां विजित्याशुसुखानि च समश्नुते ॥ ९२ ॥

ဤသို့ ရွေးချယ်ထားသော ဒေဝီကို သင့်တော်စွာ ကျေနပ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ နံ့သာနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ဒေဝီကို ယဇ်ပူဇော်ရမည်။ ဂြိုဟ်တို့ကြောင့် ဖြစ်သော ပီဒာကို လျင်မြန်စွာ အနိုင်ယူကာ သုခကိုလည်း ရရှိသည်။

Verse 93

अर्धरात्रे तु साध्यां स्त्रीं स्मरन्मदनवह्निना । दह्यमानां हृतस्वांतां मस्तकस्थापितांजलिम् ॥ ९३ ॥

အလယ်ညတွင် မိမိလိုလားသော မိန်းမကို သတိရလျက် ကာမမီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သူမလည်း လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့၊ စိတ်နှလုံး ခိုးယူခံရပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် လက်အုပ်ချီကာ ရပ်နေသည်။

Verse 94

विकीर्णकेशीमालोललोचनामरुणारुणाम् । वायुप्रेंखत्पताकास्थपदा पद्मकलेवराम् ॥ ९४ ॥

သူမ၏ဆံပင်သည် ဖြန့်ကျက်လွင့်ပျံ၍ မျက်လုံးတို့သည် မတည်ငြိမ် လှုပ်ရှားနေပြီး နီရဲနက်ရှိုင်းသော အရောင်တောက်ပလျက်ရှိသည်။ လေတိုက်သလို လှုပ်ယမ်းသော အလံများပေါ်၌ ခြေတင်ထားကာ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပဒ္မပန်းကဲ့သို့ ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် တောက်ပမှုရှိသည်။

Verse 95

विवेकविधुरां मत्तां मानलज्जाभयातिगाम् । चिंतयन्नर्चयेञ्चक्रं मध्ये देवीं दिगंबराम् ॥ ९५ ॥

သာမန်ခွဲခြားသိမြင်မှုမှ ကင်းလွတ်၍ သာသနာ့မူးယစ်ဖွယ် ရင်ခုန်မှုဖြင့် မတ်တပ်ရပ်ကာ မာန်၊ အရှက်၊ ကြောက်ရွံ့မှုတို့ကို ကျော်လွန်သော ဒေဝီကို စိတ်၌ တရားသဘောဖြင့် ဆင်ခြင်ကာ၊ အလယ်၌ မိုးဝတ် (ဒိဂမ္ဗရာ) ဒေဝီကို တည်စေ၍ ပူဇော်ရေးရာ စက္ကရကို ကိုးကွယ်ပူဇော်ရမည်။

Verse 96

जपादाडिमबंधूककिंशुकाद्यैः समर्चयेत् । अन्यैः सुगंधिशेफालीकुसुमाद्यैः समर्चयेत् ॥ ९६ ॥

ဇပါ (ဟီဘစ်ကပ်စ်)၊ သလဲပန်း၊ ဘန္ဓူက၊ ကിംရှုက စသည့် ပန်းများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့အပြင် သင်းပျံ့သော စေဖာလီ စသည့် အခြားပန်းရနံ့များဖြင့်လည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 97

त्रिसप्तरात्रादायाति प्रोक्तरूपा मदाकुला । यावच्छरीरपातः स्याच्छापो वानपगास्य सा ॥ ९७ ॥

သုံးကြိမ် ခုနစ်ည ပြည့်ပြီးနောက်၊ ကြေညာထားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ယူဆောင်ကာ မူးယစ်ဝေဝါးလျက် ပြန်လည်ရောက်လာသည်။ ထိုကျိန်စာသည် ကိုယ်ခန္ဓာကျဆုံးသည့်အချိန်၊ အနက် သေဆုံးချိန်အထိ မဖယ်ရှားနိုင်ဘဲ တည်မြဲနေသည်။

Verse 98

पद्मैरक्तैस्त्रिमध्वक्तैर्होमाल्लक्ष्मीमवाप्नुयात् । तथैव कैरवै रक्तैरंगनाः स्ववशं नयेत् ॥ ९८ ॥

သုံးမျိုးသော ပျားရည်ဖြင့် လိမ်းထားသော နီရောင် ပဒ္မပန်းများကို မီးပူဇော် (ဟိုးမ) အဖြစ် ဆက်ကပ်လျှင် လက္ရှ္မီ—စည်းစိမ်ချမ်းသာ—ကို ရနိုင်သည်။ ထိုနည်းတူ နီရောင် ကဲရဝ (ရေကြာဖြူမျိုး) ကို ထိုပုံစံဖြင့် သုံးလျှင် မိန်းမတို့ကို ကိုယ့်အာဏာအောက်သို့ ဆွဲယူနိုင်သည်ဟု ဆို၏။

Verse 99

समानरूपवत्सायाः शुक्लाया गोः पयःप्लुतैः । मल्लिकामालतीजातीशतपत्रैर्हुतैर्भवेत् ॥ ९९ ॥

နွားဖြူတစ်ကောင်၏ နို့ဖြင့် စိုစွတ်အောင်လိမ်းထားသော မလ္လိကာ၊ မာလတီ၊ ဇာတီ၊ သတပတ္တရ ပန်းများကို သန့်ရှင်းသော မီးထဲသို့ ဟဝနအဖြစ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 100

कीर्तिविद्याधनारोग्यसौभाग्यवित्तपादिकम् । आरग्वधप्रसूनैस्तु क्षौद्राक्तैर्हवनाद्भवेत् ॥ १०० ॥

ပျားရည်လိမ်းထားသော အာရဂ္ဝဓ ပန်းပွင့်များဖြင့် ဟဝနပူဇော်လျှင် ကီर्ति၊ ပညာ၊ ဓန၊ ကျန်းမာရေး၊ ကံကောင်းခြင်းနှင့် စည်းစိမ်တိုးပွားခြင်းကို ရရှိစေသည်။

Verse 101

स्वर्णादिस्तं भनं शत्रोर्नृपादीनां क्रुधोऽपि च । आज्याक्तैः करवीरोत्थैः प्रसूनैररुणैर्हुतैः ॥ १०१ ॥

ဂျီ (ghee) လိမ်းထားသော ကရဝီရ (oleander) အနီရောင်ပန်းများကို မီးထဲသို့ ဟဝနပူဇော်လျှင် ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်ပြီး မင်းများနှင့် အာဏာပိုင်တို့၏ အမျက်ကိုလည်း သက်သာစေသည်။

Verse 102

रक्तांबराणि वनिता भूपामात्यवशं तथा । भूषावाहनवाणिज्यसिद्धयश्चास्य वांछिताः ॥ १०२ ॥

သူအတွက် အနီရောင်အဝတ်အစားများ၊ မိန်းမများနှင့် မင်းများ၊ ဝန်ကြီးများကို မိမိအာဏာအောက်သို့ ဆွဲယူနိုင်သော အင်အားကို ရရှိပြီး၊ အလှဆင်ပစ္စည်း၊ ယာဉ်နှင့် ကုန်သွယ်ရေးတို့တွင်လည်း မိမိလိုလားသည့် အောင်မြင်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 103

लवणैः सर्षर्पैरैरितरैर्वाथ होमतः । सतैलाक्तैर्निशामध्ये त्वानयेद्वांछितां वधूम् ॥ १०३ ॥

ဆား၊ မုန်ညင်းစေ့နှင့် ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို ဆီလိမ်း၍ မီးထဲသို့ ဟိုးမပူဇော်လျှင်၊ ညသန်းခေါင်အချိန်၌ မိမိလိုလားသော သတို့သမီးကို ခေါ်ဆောင်လာစေနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 104

तैलाक्तैर्जुहुयात्कृष्णदरपुष्पैर्निशातरे । मासादरातेस्तस्यार्तिर्ज्वरेण भवति ध्रुवम् ॥ १०४ ॥

ဆီလိမ်းထားသော နိသာ-တရာ (ညပွင့် မယ်လီ) ပန်းများဖြင့် ဟောမပူဇော်လျှင် တစ်လအတွင်း ရန်သူတစ်ဦးသည် ဖျားနာမှုကြောင့် ဒုက္ခရောက်မည်ဟု အမှန်တကယ် ဖြစ်၏။

Verse 105

आरुष्करैर्धृताभ्यक्तैस्तद्बीजैर्निशि होमतः । शत्रोर्द्दाहव्रणानि स्युर्दुःसाध्यानि चिकित्सकैः ॥ १०५ ॥

ညအချိန်တွင် ဂျီ (ghṛta) ဖြင့်လိမ်းထားသော အာရုရှ္ကရ အပင်၏ မျိုးစေ့များဖြင့် ဟောမပြုလျှင် ရန်သူ၌ မီးလောင်ဒဏ်ရာများ ဖြစ်ပေါ်ကာ ဆရာဝန်များအတွက် ကုသရန် ခက်ခဲမည်။

Verse 106

तथा तत्तैलसंसिक्तैर्बीजैरंकोलकैरपि । मरिचैः सर्षपाज्याक्तौनशि होमानुसारतः ॥ १०६ ॥

ထို့အတူ အော်ဿဓိ-ဟောမ (ဆေးဘက်ဟောမ) ၏ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ထိုဆီဖြင့်စိမ့်ထားသော မျိုးစေ့များနှင့်အတူ အင်္ကိုလ မျိုးစေ့၊ ငရုတ်ကောင်းအမည်း၊ မုန်ညင်းကို ဂျီနှင့်ရောကာ ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 107

वांछितां वनितां कामज्वरार्तामानयेद्द्रुतम् । शालिभिश्चाज्यसंसिक्तैर्होमाच्छालीनवाप्नुयात् ॥ १०७ ॥

ဂျီစိမ့်ထားသော ဆန်စေ့များဖြင့် မီးထဲသို့ ဟောမပူဇော်လျှင် လိုချင်သော မိန်းမ—ကာမ၏ဖျားနာမှုကြောင့် နာကျင်နေသူ—ကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲဆောင်လာစေပြီး ထိုဟောမမှ ဆန်အပေါများကိုလည်း ရရှိမည်။

Verse 108

मुद्गैर्मुद्गं घृतैराज्यं सिद्धैरित्थं हुतैर्भवेत् । साध्यर्क्षवृक्षसंभूतां पिष्टपादरजःकृताम् ॥ १०८ ॥

မုဒ္ဂ (ပဲစိမ်း) ဖြင့် မုဒ္ဂကိုပူဇော်၍ ဂျီဖြင့် ဂျီကိုပူဇော်လျှင်—ဤသို့ စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ကာ ပူဇော်သဖြင့် ကိစ္စသည် အောင်မြင်စေသည်။ (ပူဇော်မှုန့်) ကို သာဓျနှင့် ရ္ကၡ သစ်ပင်တို့မှ ထွက်သော အရာများကို နင်းထောင်း၍ ထွက်လာသော ဖုန်/အမှုန့်ကို အလွန်သေးသိမ်အောင် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 109

राजीमरीचिलोणोत्थां पुत्तलीं जुहुयान्निशि । प्रपदाभ्यां च जंघाभ्यां जानुभ्यामुरुयुग्मतः ॥ १०९ ॥

ညအခါတွင် မုန်ညင်းပင်၏ ဆားဓာတ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရုပ်တုငယ်ကို ခြေထောက်၊ ခြေသလုံး၊ ဒူးနှင့် ပေါင်တို့အတွက် မီးထဲသို့ ပူဇော်ရမည်။

Verse 110

नाभेरधस्ताद्धृदयाद्भिन्नेनाकण्ठस्तथा । शिरसा च सुतीक्ष्णेन च्छित्वा शस्त्रेण वै क्रमात् ॥ ११० ॥

ထက်မြက်သော လက်နက်ဖြင့် အစဉ်အတိုင်း ဖြတ်တောက်ရမည် - ဦးစွာ ချက်အောက်၊ ထို့နောက် နှလုံး၊ ထို့နောက် လည်ချောင်းအထိ၊ ပြီးနောက် အလွန်ထက်သော ဓားဖြင့် ဦးခေါင်းကိုလည်း ဖြတ်ရမည်။

Verse 111

एवं द्वादशधा होमान्नरनारीनराधिपाः । वश्या भवंति सप्ताडाज्ज्वरार्त्तीश्चास्य वांछया ॥ १११ ॥

ဤသို့ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းတစ်ဆယ်နှစ်မျိုးဖြင့် ဟောမပူဇော်ခြင်းကို ပြုလုပ်ပါက အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးနှင့် ဘုရင်များပင်လျှင် ခုနစ်ရက်အတွင်း နာခံလာကြပြီး အဖျားရောဂါ ခံစားနေရသူများလည်း ၎င်း၏ ဆန္ဒအတိုင်း သက်သာပျောက်ကင်းကြသည်။

Verse 112

पिष्टेन गुडयुक्तेन मरिचैर्जीरकैर्युताम् । कृत्वा पुत्तलिकां साध्यनामयुक्तामथो हृदि ॥ ११२ ॥

ထန်းလျက်နှင့် ရောထားသော ဂျုံမှုန့်တွင် ငရုတ်ကောင်းနက်နှင့် ဇီယာတို့ကိုပါ ရောစပ်၍ အရုပ်ငယ်တစ်ခု ပြုလုပ်ကာ ကုသရမည့်သူ၏ အမည်ကို ရေးထိုးပြီး ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တင်ထားရမည်။

Verse 113

सनामहोमसंपातघृतेपाच्यतां पुनः । स्पृशन्निजकराग्रेण सहस्रं प्रजपेन्मनुम् ॥ ११३ ॥

ထို့နောက် မန္တန်အမည်ဖြင့် ပူဇော်သက္ကာပြု၍ သန့်ရှင်းစေသော ထောပတ်တွင် ပြန်လည် ချက်ပြုတ်ရမည်။ မိမိလက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် ထိတွေ့လျက် မန္တန်ကို အကြိမ်တစ်ထောင် ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 114

अभ्यर्च्य तद् घृताभ्यक्तं भक्षयेत्तद्धिया जपन् । नरनारीनृपास्तस्य वश्याः स्युर्मरणावधिं ॥ ११४ ॥

ထိုအရာကို သေချာစွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဂီ (ghee) ဖြင့်လိမ်းထားသော အရာကို စိတ်ကို မန္တရားပေါ် တည်ငြိမ်စွာထား၍ ဂျပ်ရွတ်ကာ စားသုံးရမည်။ ထိုအာနိသင်ကြောင့် ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ မင်းများတိုင်အောင် သူ၏အာဏာအောက်သို့ ဝင်လာကာ သေဆုံးချိန်အထိ နာခံကြမည်။

Verse 115

शक्तयष्टगंधं संपिष्य कन्यया शिशिरे जले । तेन वै तिलकं भाले धारयन्वशयेज्जगत् ॥ ११५ ॥

အေးမြသောရေထဲတွင် «śaktayaṣṭa-gandha» ဟုခေါ်သော မွှေးကြိုင်ပစ္စည်းကို မိန်းကလေးတစ်ဦးအား ကြိတ်ခိုင်း၍၊ ထိုအရာကို နဖူးပေါ်တွင် တီလက (tilaka) အဖြစ် လိမ်းထားရမည်။ ထိုတီလကကို ဆောင်ထားခြင်းဖြင့် ကမ္ဘာလောကကို မိမိအာဏာအောက်သို့ ဆွဲဆောင်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 116

शालितंदुलमादाय प्रस्थं भांडे नवे क्षिपेत् । समानवर्णेवत्साया रक्ताया गोः पयस्तथा ॥ ११६ ॥

ဆန်စေ့ကောင်းကို ပရஸ္ထ (prastha) တစ်ပမာဏ ယူ၍ အသစ်သောအိုးထဲသို့ ထည့်ရမည်။ ထို့အတူ အရောင်တူသော နွားကလေးရှိသည့် အနီရောင်နွား၏ နို့ကိုလည်း ထည့်ရမည်။

Verse 117

द्विगुणं तत्र निक्षिप्य श्रपयेत्संस्कृतेऽनले । घृतेन सिक्तं सिक्थं तु कृत्वा तत्ससितं करे ॥ ११७ ॥

ထိုအထဲသို့ ပစ္စည်းကို နှစ်ဆအရွယ် ထည့်ပြီး စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ထားသော မီးပေါ်တွင် ပြုတ်ချက်ရမည်။ ထို့နောက် ဖယောင်းကို ဂီ (ghee) ဖြင့် စိုစွတ်အောင် လောင်း၍ ပုံဖော်ကာ အဖြူရောင်မှုန့် (သကြား သို့မဟုတ် အဖြူပစ္စည်း) နှင့်အတူ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရမည်။

Verse 118

विधाय विद्यामष्टोर्द्धूशतं जप्त्वा हुनेत्ततः । एवं होमो महालक्ष्मीमावहेत्प्रतिपत्कृतः ॥ ११८ ॥

သတ်မှတ်ထားသော ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ပြီး မန္တရားကို ၁၀၈ ကြိမ် ဂျပ်ရွတ်ကာ၊ ထို့နောက် မီးထဲသို့ အာဟုတိ (oblations) များ ပူဇော်ရမည်။ ဤနည်းဖြင့် ပရတိပတ် (Pratipat) နေ့တွင် ပြုလုပ်သော ဟိုးမ (homa) သည် မဟာလက္ခမီ (Mahālakṣmī) ကို ဖိတ်ခေါ်တော်မူ၏။

Verse 119

शुक्रवारेष्वपि तथा वर्षान्नृपसमो भवेत् । पंचम्यां तु विशेषेण प्राग्वद्धोमं समाचरेत् ॥ ११९ ॥

ထိုနည်းတူပင် သောကြာနေ့များတွင်လည်း ဤဝရတကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး ကျင့်ဆောင်လျှင် မင်းတော်နှင့်တူညီသော အဆင့်သို့ ရောက်နိုင်သည်။ သို့ရာတွင် ပဉ္စမီတိထိ၌ အထူးသဖြင့် ယခင်ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ ဟောမကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 120

तस्यां तिथौ त्रिमध्वक्तैर्मल्लिकाद्यैः सितैर्हुनेत् । अन्नाज्याभ्यां च नियतं हुत्वान्नाढ्यो भवेन्नरः ॥ १२० ॥

ထိုတိထိနေ့၌ သုံးမျိုးသော ချိုမြိန်ပစ္စည်းများနှင့် အဖြူရောင် မလ္လိကာ (မယ်လီ) စသည့် အဖြူပန်းများဖြင့် မီးပူဇော် (ဟောမ) ပြုရမည်။ ထို့ပြင် ထမင်းနှင့် ဂျီ (ghee) ကို စည်းကမ်းတကျ အမြဲပူဇော်လျှင် လူသည် စည်းစိမ်ချမ်းသာ ရရှိမည်။

Verse 121

यद्यद्धि वांछितं वस्तु तत्तत्सर्वं तु सर्वदा । घृतहोमादवाप्नोति तथैव तिलतंदुलैः ॥ १२१ ॥

လူတစ်ဦး မျှော်လင့်လိုသော အရာဝတ္ထု မည်သည့်အရာမဆို အားလုံးကို ဂျီ (ghee) ဖြင့် ဟောမပူဇော်ခြင်းကြောင့် အမြဲတမ်း ရရှိနိုင်သည်။ ထိုနည်းတူပင် နှမ်းနှင့် ဆန်စေ့များကို ပူဇော်ခြင်းဖြင့်လည်း ရရှိနိုင်သည်။

Verse 122

अरुणैः पंकजैर्होमं कुर्वंस्त्रिमधुराप्लुतैः । मंडलाल्लभते लक्ष्मीं महतीं श्लाध्यविग्रहाम् ॥ १२२ ॥

သုံးမျိုးသော ချိုမြိန်ပစ္စည်းများဖြင့် စိုစွတ်ထားသော အနီရောင် ကြာပန်းများဖြင့် ဟောမပြုလုပ်သူသည် ထိုမဏ္ဍလမှ မဟာလက္ခမီ—ကြီးမားသော စည်းစိမ်—ကို ရရှိပြီး ချီးမွမ်းထိုက်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် ပြည့်စုံလာသည်။

Verse 123

कह्लारैः क्षौद्रसंसिक्तैः पूर्णाद्यं तद्दिनावधि । जुहुयान्नित्यशो भक्त्या सहस्रं विकचैः शुभैः ॥ १२३ ॥

ပျားရည်ဖြင့် ပက်လိမ်းထားသော အပြည့်အဝ ပွင့်လန်းသည့် ကဟ္လာရ ပန်းများဖြင့် ပူဏ္ဏာ (လပြည့်ဝရတ) မှ စ၍ ထိုနေ့အဆုံးတိုင်အောင်၊ နေ့စဉ် ဘက္တိဖြင့် မင်္ဂလာရှိသော အသစ်ပွင့် ပန်းများကို အသုံးပြုကာ အကြိမ်တစ်ထောင် ဟောမပူဇော်ရမည်။

Verse 124

स तु कीर्तिं धनं पुत्रान्प्राप्नुयान्नात्र संशयः । चंपकैः क्षौद्रसंसिक्तैः सहस्रहवनाद्ध्रुवम् ॥ १२४ ॥

ဧကန်မလွဲ၊ ကမ္ပကာပန်းကို ပျားရည်လိမ်း၍ မီးပူဇော် (ဟောမ) တစ်ထောင်ကြိမ် ဆောင်ရွက်လျှင်၊ ဂုဏ်သတင်း၊ ဥစ္စာဓနနှင့် သားသမီးတို့ကို ရရှိမည်—သံသယမရှိ။

Verse 125

लभते स्वर्णनिष्काणां शतं मासेन नारद । पाटलैर्घृतसंसिक्तैस्त्रिसहस्रं हुतैस्तथा ॥ १२५ ॥

အို နာရဒာ၊ တစ်လအတွင်း ရွှေ နိෂ္က တစ်ရာကို ရရှိနိုင်၏။ ထို့အတူ ဂhee လိမ်းထားသော ပာဋလာသစ်ကို မီးပူဇော်၌ သုံးထောင်ကြိမ် ဟုတ (oblations) ပြုလျှင်လည်း ထိုအကျိုးကို ရမည်။

Verse 126

दर्शादिमासाल्लभते चित्राणि वसनानि च । कर्पूरचंदनाद्यानि सुगन्धानि तु मासतः ॥ १२६ ॥

ဒါရှ (လကွယ်ပူဇော်) ဖြင့် စတင်သော လမှစ၍ အရောင်စုံ အဝတ်အစားများကို ရရှိ၏။ ထို့ပြင် လစဉ်လတိုင်း ကမ္ဖော်၊ စန္ဒနကဲ့သို့သော မွှေးကြိုင်သည့် အနံ့ပစ္စည်းများကိုလည်း ရရှိမည်။

Verse 127

वस्तूनि लभते हृद्यैरन्यैर्भोगोपयोगिभिः । शालिभिः क्षीरसिक्ताभिः सप्तमीषु शतं हुतम् ॥ १२७ ॥

စပ္တမီနေ့များတွင် နို့စိုထားသော ရှာလိဆန်စေ့များဖြင့် ဟောမအပူဇော် တစ်ရာကြိမ် ပြုလျှင်၊ စိတ်နှစ်သက်ဖွယ်နှင့် လောကီအသုံးအဆောင် အပျော်အပါးအတွက် သင့်တော်သော ပစ္စည်းများကို ရရှိမည်။

Verse 128

तेन शालिसमृद्धिः स्याज्मासैः षड्रभिरसंशयम् । तिलैर्हुतैस्तु दिवसैर्वर्षादारोग्यमाप्नुयात् ॥ १२८ ॥

ထိုအကျင့်/ပူဇော်မှုကြောင့် ခြောက်လအတွင်း ဆန်စပါးပေါများခြင်းကို ဧကန်ရမည်—သံသယမရှိ။ ထို့ပြင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း နှမ်းစေ့များကို မီးပူဇော်၌ ဟုတပြုလျှင် တစ်နှစ်အတွင်း ကျန်းမာရေးကို ရရှိမည်။

Verse 129

स्वजन्मर्क्षत्रिषु तथा दूर्वाभिर्ज्जुहुयान्नरः । निरातंको महाभोगः शतं वर्षाणि जीवति ॥ १२९ ॥

ထို့အတူ မိမိမွေးဖွားရာနှင့် ဆက်စပ်သော နက္ခတ်သုံးရက်တွင် လူသည် ဒူర్వာမြက်ဖြင့် ဟောမပူဇော်၍ အာဟုတီ ဆက်ကပ်ရမည်။ ထိုကြောင့် ဘေးဒုက္ခကင်း၍ စည်းစိမ်ကြီးမားကာ နှစ်တစ်ရာ အသက်ရှင်မည်။

Verse 130

गुडूचीतिलदूर्वाभिस्त्रिषु जन्मसु वा हुनेत् । तेनायुःश्रीयशोभोगपुण्यनिध्यादिमान्भवेत् ॥ १३० ॥

ဂုဍူချီ (guḍūcī)၊ နှမ်းနှင့် ဒူర్వာမြက်တို့ဖြင့်—သုံးဘဝတိုင်တိုင်ပင်—ဟောမကို ပြုလုပ်ပါက ထိုအကျင့်ကြောင့် အသက်ရှည်ခြင်း၊ စည်းစိမ်၊ ဂုဏ်သတင်း၊ သာယာခံစားမှုနှင့် ကုသိုလ်ဘဏ္ဍာ စသည်တို့ ပြည့်စုံလာမည်။

Verse 131

घृतपायसदुग्धैस्तु हुतैस्तेषु त्रिषु क्रमात् । आयुरारोग्यविभवैर्नृपामात्यो भवेत्तथा ॥ १३१ ॥

သို့ရာတွင် ထိုသုံးကြိမ်အာဟုတီ၌ အစဉ်လိုက် ဂျီ (ghṛta)၊ ပာယသ (pāyasa) နှင့် နို့ကို ဆက်ကပ်လှူဒါန်းပါက ထိုသူသည်လည်း မင်း၏အမတ် ဖြစ်လာပြီး အသက်ရှည်ခြင်း၊ ရောဂါကင်းခြင်းနှင့် စည်းစိမ်ချမ်းသာတို့ဖြင့် ပြည့်စုံမည်။

Verse 132

सप्तम्यां कदलीहोमात्सौभाग्यं लभतेऽन्वहम् । दूर्वात्रिकैस्तु प्रादेशमानैस्त्रिस्वादुसंयुतैः ॥ १३२ ॥

လဆန်း/လဆုတ် ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့ (သပ္တမီ) တွင် ငှက်ပျောဖြင့် ဟောမပူဇော်လျှင် နေ့စဉ် ကံကောင်းခြင်းကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် လက်တစ်ထွာ (prādeśa) အရွယ်ရှိသော ဒူर्वာမြက် အစုသုံးစုကို ချိုမြိန်သော ပစ္စည်းသုံးမျိုးနှင့် ပေါင်း၍ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 133

जुहुयाद्दिनशो घोरे सन्निपातज्वरे तथा । तद्दिनेषु जपेद्विद्यां नित्यशः सलिलं स्पृशन् ॥ १३३ ॥

ဒေါသ၊ ပိတ္တ၊ ကဖ တို့ ပေါင်းစည်းကာ ဖြစ်ပေါ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖျားနာမှု (sannipāta) တွင် နေ့စဉ် ဟောမအာဟုတီ ဆက်ကပ်ရမည်။ ထိုနေ့များတွင်လည်း ရေကို မကြာခဏ ထိကာ မန္တရ-ဝိဒ္ယာကို အမြဲတမ်း ဂျပ်ရွတ်ရမည်။

Verse 134

सहस्रवारं तत्तोयैः स्नानं पानं समाचरेत् । पाकाद्यमपि तैरव कुर्याद्रोगविमुक्तये ॥ १३४ ॥

ထိုရေဖြင့် တစ်ထောင်ကြိမ်တိုင်တိုင် စနစ်တကျ ရေချိုးခြင်းနှင့် သောက်သုံးခြင်းကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုရေဖြင့်ပင် ချက်ပြုတ်အစားအစာ စသည်တို့ကိုလည်း ပြုလုပ်ကာ ရောဂါကင်းလွတ်ရန် ဖြစ်စေ၏။

Verse 135

साध्यर्क्षवृक्षसंचूर्णं त्र्यूषणं सर्षपं तिलम् । पिष्टं च साध्यपादोत्थरजसा च समन्वितम् ॥ १३५ ॥

စాధ్యရ္ကṣ वृक्ष၏ အစိတ်အပိုင်းများကို အမှုန့်ပြု၍ သုံးမျိုးစပ်ဟင်းခတ်စပ် (tryūṣaṇa)၊ မုန်ညင်းစေ့၊ နှမ်းတို့နှင့် ရောစပ်ကာ ပိစပ်ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် သာဓုသူတော်ကောင်း၏ ခြေဖဝါးမှ မြေမှုန့်ကိုလည်း ထည့်ရောစပ်ရမည်။

Verse 136

कृत्वा पुत्तलिकां सम्यग्धृदये नामसंयुताम् । प्राग्वच्छित्वायसैस्तीक्ष्णैः शस्त्रैः पुत्तलिकां हुनेत् ॥ १३६ ॥

ရုပ်တုငယ်တစ်ခုကို စနစ်တကျ ပြုလုပ်ပြီး၊ ၎င်း၏ နှလုံးနေရာ၌ ရည်ရွယ်သည့် အမည်ကို ရေးထိုးထားရမည်။ ထို့နောက် အရင်က သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ သံမဏိထက်မြက်သော ကိရိယာများဖြင့် ရုပ်တုကို ဖြတ်တောက်ကာ ယဇ်မီးထဲသို့ ပူဇော်လှူရမည်။

Verse 137

एवं दिनैः सप्तभिस्तु साध्यो वश्यो भवेद्दृढम् । तथाविधां पुत्तलिकां कुंडमध्ये निखन्य च ॥ १३७ ॥

ဤသို့ ပြုလုပ်လျှင် ခုနှစ်ရက်အတွင်း ရည်ရွယ်သူသည် ခိုင်မာစွာ လိုက်နာနာခံသူ ဖြစ်လာမည်။ ထို့အပြင် ထိုသတ်မှတ်နည်းအတိုင်း ပြုလုပ်ထားသော ရုပ်တုကိုလည်း ကုဏ္ဍ (မီးကန်) အလယ်၌ မြှုပ်နှံ၍ ပြီးစီးစေရမည်။

Verse 138

उपर्यग्निं निधायाथ विद्यया दिनशो हुनेत् । त्रिसहस्रं त्रियमायां सर्षपैस्तद्रसाप्लुतैः ॥ १३८ ॥

ထို့နောက် မီးအပေါ်၌ ထားပြီး သတ်မှတ်ထားသော မန္တရ-ဝိဒ္ယာဖြင့် နေ့စဉ် ဟောမပြုလုပ်ရမည်။ သုံးယာမအတွင်း ပူဇော်ခြင်း သုံးထောင်ကြိမ် ပြုလုပ်ကာ၊ ၎င်း၏ အရည်ညှစ်ရည်တွင် စိမ့်ထားသော မုန်ညင်းစေ့များဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 139

शतयोजनदूरादप्यानयेद्वनितां बलात् । वशयेद्वनितां होंमात्कौशिकैर्मधुमिश्रितैः ॥ १३९ ॥

ယောဇနာတစ်ရာအကွာမှပင် မိန်းမကို အင်အားဖြင့် ခေါ်ဆောင်လာနိုင်သည်ဟု ဆို၏။ ထို့ပြင် ကုရှမြက်ကို ပျားရည်နှင့်ရော၍ ဟောမ မီးပူဇော်ကာ မိန်းမကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 140

नालिकेरफलोपे तैर्गुडैर्लक्ष्मीमवाप्नुयात् । तथाज्यसिक्तैः कह्लारैः क्षीराक्तैररुणोत्पलैः ॥ १४० ॥

အုန်းသီးနှင့်အတူ ဂုဍ (သကြားညို) ကို ပူဇော်လျှင် လက္ခမီ—စည်းစိမ်ချမ်းသာကို ရရှိသည်။ ထို့အတူ ဂhee ဖြင့်စိမ့်ထားသော ကဟ္လာရ ပဒုမ္မာနှင့် နို့လိမ်းထားသော အနီရောင် ကြာပန်းတို့ကို ပူဇော်လျှင် မင်္ဂလာကံကောင်းမှုကို ရရှိသည်။

Verse 141

त्रिमध्वक्तैश्चंपर्कश्च प्रसूनैर्बकुलोद्भवैः । मधूकजैः प्रसूनैश्च हुतैः कन्यामवाप्नुयात् ॥ १४१ ॥

ပျားရည်သုံးမျိုးဖြင့်လိမ်းကာ စံပက (campaka) ပန်း၊ ဘကူလ (bakula) မှပေါက်သော ပန်းများနှင့် မဓူက (madhūka) ပန်းတို့ကို ဟောမ မီးပူဇော်အဖြစ် ဆက်ကပ်လျှင် ကညာ—သင့်တော်သော ဇနီးလောင်းကို ရရှိသည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 142

पुन्नागजैर्हुतैर्वस्त्राण्याज्यैरिष्टमवाप्नुयात् । माहिषैर्महिषीराजैरजान् गव्यैश्च गास्तथा ॥ १४२ ॥

ပုန္နာဂ သစ်ကို မီးပူဇော်ထဲသို့ ထည့်ပူဇော်လျှင် အဝတ်အထည်များကို ရရှိသည်။ ဂhee ကို ပူဇော်လျှင် လိုအင်ဆန္ဒရှိသမျှ အကျိုးကို ရရှိသည်။ ကျွဲနှင့် အကောင်းဆုံး ကျွဲမတို့ကို ပူဇော်လျှင် ဆိတ်များကို ရရှိပြီး၊ နွားကို ပူဇော်လျှင် နွားများကိုလည်း ရရှိသည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 143

अवाप्नोति हुतैराज्यैः रत्नै रत्नं च साधकः । शालिपिष्टमयीं कृत्वा पुत्तलीं ससितां ततः ॥ १४३ ॥

ဂhee ကို ဟုတ (ပူဇော်) လျှင် စာဓကသည် အာဏာပိုင်မှုကို ရရှိသည်။ ရတနာများကို ပူဇော်လျှင် ရတနာကို ရရှိသည်။ ထို့နောက် ဆန်မှုန့်ပတ်စတဖြင့် အဖြူရောင် ပုတၱလီ (ရုပ်တုသေး) တစ်ခုကို ပြုလုပ်ပြီး နောက်ထပ် အခမ်းအနားကို ဆက်လက် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 144

हृद्देशन्यस्तनामार्णां पचेत्तैलाज्ययोर्निशि । तन्मनाश्च दिवारात्रौ विद्याजप्तां तु भक्षयेत् ॥ १४४ ॥

ညအချိန်တွင် နှလုံးဒေသ၌ နာမ၏ အက္ခရာများကို တင်ထားပြီး နှမ်းဆီ သို့မဟုတ် ဂျီဖြင့် ပူဇော်အစာကို ချက်ရမည်။ ထိုမန်တရ/ဘုရားသို့ စိတ်ကို တည်စေကာ နေ့ညမပြတ် ဗိဒ္ယာမန်တရ၏ ဇပဖြင့် သန့်စင်ထားသော အရာကို စားသုံးရမည်။

Verse 145

सप्तरात्रप्रयोगेण नरो नारी नृपोऽपि वा । दासवद्वशमायाति चित्तप्राणादि चार्पयेत् ॥ १४५ ॥

ခုနှစ်ညပွဲကို ကျင့်သုံးခြင်းဖြင့် ယောက်ျားဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ မင်းတော်ဖြစ်စေ တစ်ယောက်ယောက်သည် ကျွန်ကဲ့သို့ ထိန်းချုပ်လွယ်ကူလာသည်။ ထို့နောက် ကျင့်သူသည် စိတ်၊ အသက်ရှု (ပရာဏ) နှင့် အခြားအရာတို့ကို ဆက်ကပ်အပ်နှံရမည်။

Verse 146

हयारिपुष्पैररुणैः सितैर्वा जुहुयात्तथा । त्रिसप्तरात्रान्महतीमवाप्नोति श्रियन्नरः ॥ १४६ ॥

ထို့အတူ Hayāri ပန်းများကို အနီရောင် သို့မဟုတ် အဖြူရောင်ဖြင့် ယဇ်မီးထဲသို့ ဟောမပြုလျှင်၊ ခုနှစ်ည သုံးကြိမ်ကာလအတွင်း လူသည် ကြီးမားသော သီရိ (Śrī) ကို ရရှိလာသည်။

Verse 147

छागमांसैस्त्रिमध्वक्तैर्होमात्स्वर्णमवाप्नुयात् । क्षीराक्तैः सस्यसंपन्नां भुवमाप्नोति मंडलात् ॥ १४७ ॥

သုံးမျိုးသော ပျားရည်ဖြင့် လိမ်းထားသော ဆိတ်သားကို ယဇ်မီးထဲသို့ ဟောမပြုလျှင် ရွှေကို ရရှိသည်။ နို့ဖြင့် လိမ်းထားသော ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလျှင် မဏ္ဍလာမှ စပါးသီးနှံစုံလင်၍ စည်းစိမ်ပြည့်ဝသော မြေကို ရရှိသည်။

Verse 148

पद्माक्षैर्हवनाल्लक्ष्मीमवाप्नोति त्रिभिर्दिनैः । बिल्वैर्दशांशं जुहुयान्मंत्राद्यैः साधने जपे ॥ १४८ ॥

ကြာစေ့များဖြင့် ဟဝန (ဟောမ) ပြုလျှင် သုံးရက်အတွင်း လက္ခမီကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် ဘိလွာရွက်များဖြင့် မန္တရစाधနာနှင့် ဇပကို စတင်ရာတွင် မန္တရရေတွက်၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို ယဇ်မီးထဲသို့ ပူဇော်ရမည်။

Verse 149

एवं संसिद्धमंत्रस्तु मंत्रितैश्चुलुकोदकैः । फणिदष्टमृतानां तु मुखे संताड्य जीवयेत् ॥ १४९ ॥

ဤသို့ မန္တရားကို ပြည့်စုံစွာ အောင်မြင်ပြီးနောက်၊ ထိုမန္တရားဖြင့် သန့်စင်ကောင်းချီးထားသော လက်တစ်ဖက်စာ ရေ(စူလုက)ကိုယူ၍ မြွေကိုက်၍ သေဆုံးသူ၏ ပါးစပ်ပေါ်သို့ ထိခိုက်အောင် တို့ထိကာ အသက်ပြန်ရှင်စေသင့်သည်။

Verse 150

तत्कर्णयोर्जपन्विद्यां यष्ट्या वा जपसिद्धया । संताड्यशीर्षं सहसा मृतमुत्थापयेदिति ॥ १५० ॥

ထိုမန္တရားဗိဒ္ဓာကို သူ၏ နားနှစ်ဖက်ထဲသို့ ဂျပ်၍ ရွတ်ဆိုစေ၊ သို့မဟုတ် ဂျပ်ဖြင့် အောင်မြင်ပြီးနောက် တုတ်ဖြင့် ခေါင်းကို ချက်ချင်း ထိခိုက်အောင် တို့ထိကာ သေသူကိုပင် ရုတ်တရက် ထမြောက်စေနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 151

कृत्वा योनिं कुंडमध्ये तत्राग्नौ विधिवद्ध्रुनेत् । तिलसर्षपगोधूमशालिधान्ययवैर्हुनेत् ॥ १५१ ॥

မီးကွင်း(ကுண္ဍ)အလယ်၌ ယောနီပုံသဏ္ဍာန်ကို ပြုလုပ်ပြီး ထိုနေရာ၌ စည်းကမ်းတကျ မီးကို ထွန်းညှိကာ၊ နှမ်း၊ မုန်ညင်း၊ ဂျုံ၊ ဆန်ကောင်း၊ သီးနှံမျိုးစုံနှင့် ဘာလီတို့ဖြင့် ဟောမပူဇော်ရမည်။

Verse 152

त्रिमध्वक्तैरेकशो वा समेतैर्वा समृद्धये । बकुलैश्चंपकैरब्जैः कह्लारैररुणोत्पलैः ॥ १५२ ॥

စည်းစိမ်တိုးပွားစေရန်အတွက် သုံးမျိုးသော မဓု(ထရီမဓု)ကို တစ်မျိုးချင်း သို့မဟုတ် ရောနှော၍ ပူဇော်ကာ၊ ထို့ပြင် ဘကူလာပန်း၊ စံပကပန်း၊ ကြာပန်း၊ ကဟ္လာရ ရေကြာနှင့် အနီရောင် ဥတ္ပလ ကြာပန်းတို့ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 153

कैरवैर्मल्लिकाकुंदमधूकैरिंदिराप्तये । अशोकैः पाटलैर्विल्वैर्जातीविकंकतैः सितैः ॥ १५३ ॥

အင်ဒီရာ (သီရိ လက္ရှ္မီ)၏ ကရုဏာတော်ကို ရရှိရန် အဖြူရောင် ကೈရဝ(ရေကြာ)ပန်း၊ မလ္လိကာ(စံပယ်)ပန်း၊ ကုန္ဒပန်း၊ မဓူကပန်းတို့ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့အပြင် အရှိုကပန်း၊ ပါဋလပန်း၊ ဘိလ္ဝရွက်၊ အဖြူရောင် ဇာတီပန်းနှင့် အဖြူရောင် ဝိကင်္ကတပန်းတို့ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 154

नवनीलोत्पलैरश्वरिपुजैः कर्णिकारजैः । होमाल्लक्ष्मीं च सौभाग्यं निधिमायुर्यशो लभेत् ॥ १५४ ॥

လတ်ဆတ်သော အပြာရောင် ကြာပန်းများ၊ အရှွရိပူဇာ ပန်းများနှင့် ကဏ္ဏိကာရ ပန်းပွင့်များဖြင့် ဟောမ ပြုလုပ်လျှင် လက္ရှ္မီ (စည်းစိမ်)၊ ကံကောင်းခြင်း၊ ဓနဥစ္စာ၊ အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် ဂုဏ်သတင်းကို ရရှိသည်။

Verse 155

दूर्वां गुडूचीमश्वत्थं वटमारग्वधं तथा । सितार्कप्लक्षजं हुत्वा चिरान्मुच्येत रोगतः ॥ १५५ ॥

ဒူರ್ವာ မြက်၊ ဂုဍူချီ၊ အရှွတ္ထ (သစ်/ရွက်)၊ ဝဋ၊ မာရဂ္ဝဓ နှင့် အဖြူရောင် အရ္က၊ ပလက္ခ ကို မီးပူဇာထဲသို့ ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် အချိန်တန်သော် ရောဂါမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 156

इक्षुजंबूनालिकेरमोचागुडसितायुतैः । अचलां लभते लक्ष्मीं भोक्ता च भवति ध्रुवम् ॥ १५६ ॥

ကြံ၊ ဇမ္ဗူသီး၊ အုန်းသီး၊ ငှက်ပျောသီး၊ ဂျဂ္ဂရီနှင့် သကြားတို့နှင့်အတူ ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် မလှုပ်မယှက်သော လက္ရှ္မီ (စည်းစိမ်) ကို ရရှိပြီး သက်သာချမ်းသာကို အမှန်တကယ် ခံစားသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 157

सर्षपाज्यैर्हुते मृत्युः काष्ठाग्नौ वैरिमृत्यवे । चतुरंगुलजैर्होमाञ्चतुरंगबले रिपोः ॥ १५७ ॥

သစ်သားမီးဖြင့် လောင်နေသော မီးထဲသို့ ဂျီနှင့်ရောထားသော မုန်ညင်းစေ့ကို ဟုတေ့ (ပူဇော်) လျှင် သေခြင်းကို ဖြစ်စေသည်—အထူးသဖြင့် ရန်သူ၏ သေခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။ ထို့အတူ လေးအင်္ဂုလ အတိုင်းအတာဖြင့် ပြင်ဆင်သော ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ဟောမ ပြုလျှင် ရန်သူ၏ စစ်တပ်လေးမျိုး အင်အား ပျက်စီးသည်။

Verse 158

सप्ताहाद्रोगदुःखार्तिर्भवत्येव न संशयः । नित्यं नित्यार्चनं कुर्यात्तथा होमं घृतेन वै ॥ १५८ ॥

တစ်ပတ်အတွင်း ရောဂါနှင့် ဝမ်းနည်းဒုက္ခကြောင့် အနာတရ ဖြစ်ပေါ်လာသည်မှာ မလွဲမသွေ—သံသယမရှိ။ ထို့ကြောင့် နေ့စဉ် နိတျယာပူဇာကို မပြတ်မလပ် ပြုလုပ်ကာ၊ မီးပူဇာတွင် ဂျီဖြင့် ဟုတေ့ (ပူဇော်) လုပ်သင့်သည်။

Verse 159

विद्याभिमंत्रितं तोयं पिबेत्प्रातस्तदाप्तये । चंदनोशीरकर्पूरकस्तूरीरोचनान्वितैः ॥ १५९ ॥

လိုအင်သောအကျိုးကို ရရှိရန် မနက်ခင်းတွင် ဝိဒ္ယာမန်တရဖြင့် သန့်စင်အဘိသေကပြုထားသော ရေကို သောက်ရမည်။ ထိုရေကို စန္ဒန၊ ဥရှီရ (ဗက်တီဗာ)၊ ကမ္ဖော်၊ မုစ်နှင့် ဂိုရိုချနာတို့နှင့် ပေါင်းစပ်ပြင်ဆင်ထားရမည်။

Verse 160

काश्मीरकालागुरुभिर्मृगस्वेदमयैरपि । पूजयेच्च शिवामेतैर्गंधैः सर्वार्थसिद्धये ॥ १६० ॥

ကာရှမီးရ (ဆာဖရွန်)၊ ကာလာအဂရု (အလွိုဝုဒ်အမည်း) နှင့် မုစ်မှ ပြုလုပ်ထားသော အနံ့ရနံ့များဖြင့်ပင်၊ အကျိုးအမြတ်အားလုံး ပြည့်စုံစေရန် ဤအနံ့များဖြင့် သီဝါ (Śivā) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 161

सर्वाभिरपि नित्याभिः प्रातर्मातृकया समम् । त्रिजप्ताभिः पिबेत्तोयं तथा वाक्सिद्वये शिवम् ॥ १६१ ॥

အရုဏ်တက်ချိန်တွင် မာတೃကာ (သန့်ရှင်းသော အက္ခရာမဏ္ဍလ) နှင့်အတူ၊ နိတျယာ (အမြဲတည်သော သက်ဝင်ဓာတ်) အားလုံးနှင့်အတူ၊ သုံးကြိမ် ရွတ်ဆိုပြီးနောက် ရေကို သောက်ရမည်။ ထို့အတူ ဝါက်-သိဒ္ဓိ နှစ်မျိုး၌လည်း မင်္ဂလာသော သီဝ (Śiva) ကို တည်စေရာ၏။

Verse 162

विदध्यात्साधनं प्राग्वद्वर्णलक्षं पयोव्रतः । त्रिस्वादुसिक्तैररुणैरंबुजैर्हवनं चरेत् ॥ १६२ ॥

နို့ဝရတ (milk-vow) ကို ထိန်းသိမ်းသူသည် ယခင်ဖော်ပြသကဲ့သို့ စာဓန (ရိတုအထောက်အကူပစ္စည်း) များကို ပြင်ဆင်၍ သတ်မှတ်ထားသော အရောင်လက္ခဏာများဖြင့် အမှတ်အသားပြုရမည်။ ထို့နောက် သုံးမျိုးသော ချိုမြိန်ပစ္စည်းများဖြင့် ပက်စိမ့်ထားသော အနီရောင် ကြာပန်းများဖြင့် ဟောမ (မီးပူဇော်) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 163

जपतर्पणहोमार्चासेकसिद्धमनुर्नरः । कुर्यादुक्तान्प्रयोगांश्च न चेत्तन्मनुदेवताः ॥ १६३ ॥

လူသည် ဖော်ပြထားသော အသုံးချမှုများ—ဇပ (japa)၊ တර්ပဏ (tarpaṇa)၊ ဟောမ (homa)၊ အರ್ಚာ (arcā) နှင့် စေက (seka) —တို့ကို ထိုကိစ္စများအတွက် စိဒ္ဓိရပြီးသား မန္တရဖြင့်သာ ဆောင်ရွက်ရမည်။ မဟုတ်လျှင် ထိုမန္တရ၏ အဓိပတိ ဒေဝတာများသည် မတုံ့ပြန်ကြ။

Verse 164

प्राणांस्तस्य ग्रसंत्येव कुपितास्तत्क्षणान्मुने । अनया विद्यया लोके यदसाध्यं न तत्क्वचित् ॥ १६४ ॥

အို မုနိရေ၊ ဒေါသထန်လျက် သူတို့သည် ခဏချင်းပင် သူ၏ အသက်ရှူသက်ကို မျိုသွားကြ၏။ ဤဗိဒ္ယာအားဖြင့် လောက၌ မဖြစ်နိုင်သော အရာဟူ၍ မရှိတော့။

Verse 165

अरण्यवटमूले च पर्वताग्रगुहासु च । उद्यानमध्यकांतारे मातृपादपमूलतः ॥ १६५ ॥

တောအတွင်း ဗဿဒ္ဓ (ဗန်ယန်) ပင်အမြစ်၌လည်းကောင်း၊ တောင်ထိပ်ဂူများ၌လည်းကောင်း၊ ဥယျာဉ်အလယ်ရှိ တိတ်ဆိတ်သော တောကန္တာရ၌လည်းကောင်း၊ မိခင်သစ်ပင်ဟု သန့်ရှင်းစွာကန်တော့သော သစ်ပင်အမြစ်၌လည်းကောင်း—ဤနေရာတို့ကို সাধနာအတွက် ရွေးချယ်နိုင်၏။

Verse 166

सिंधुतीरे वने चैता यक्षिणीः साधयेन्नरः । कमलैः कैरवै रक्तैः सितैः सौगंधिकोत्पलैः ॥ १६६ ॥

စိန္ဓုမြစ်ကမ်းနှင့် တောအတွင်း၌ လူသည် ယက္ခိဏီတို့ကို စည်းကမ်းတကျ စာဓနာပြု၍ ပူဇော်ရမည်။ အနီအဖြူ ကဲရဝ ရေကြာနှင့် အနံ့သင်းသော နီလာရေကြာ (စောဂန္ဓိက-ဥတ္ပလ) တို့ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 167

सुगंधिशिफालिकया त्रिमध्वक्तैर्यथाविधि । होमात्सप्तसु वारेषु तन्मंडलत एव वै ॥ १६७ ॥

အနံ့သင်းသော ရှိဖာလိကာ (မလိပ်ပန်းသဏ္ဍာန်) ကို သုံးမျိုးသော ချိုမြိန်ပစ္စည်းများနှင့် ဂhee တို့နှင့် ရောစပ်၍ စည်းကမ်းတကျ ဟောမပြုရမည်။ ခုနစ်ရက်တိုင် ဟောမပြုလျှင် အလိုရှိသော အကျိုးသည် ထိုမဏ္ဍလမှပင် ထင်ရှားပေါ်ထွက်လာ၏။

Verse 168

विजयं समवाप्रोति समरे द्वंद्वयुद्धके । मल्लयुद्धे शस्त्रयुद्धे वादे द्यूतह्नयेऽपि च ॥ १६८ ॥

သူသည် စစ်မြေပြင်၌ အောင်ပွဲကို ရရှိ၏—တစ်ဦးချင်း ဒွန္ဒယုဒ္ဓ၌လည်းကောင်း၊ မလ္လယုဒ္ဓ (လက်ဝှေ့/နပန်း) ၌လည်းကောင်း၊ လက်နက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရာ၌လည်းကောင်း၊ အငြင်းပွားဝါဒ၌လည်းကောင်း၊ အန်စာတုံးကစားပြိုင်ပွဲ၌ပင်လည်းကောင်း။

Verse 169

व्यवहारेषु सर्वत्र जयमाप्नोति निश्चितम् । चतुरंगुलजैः पुप्पैर्होमात्संस्तंभयेदरीन् ॥ १६९ ॥

လောကရေးရာအပေါင်းတို့၌ ထိုသူသည် မသွေမယွင်း အောင်မြင်၍ အနိုင်ရ၏။ လက်ချောင်းလေးချောင်းအလျားရှိ ပန်းများဖြင့် ဟိုးမ (homa) ပူဇော်လျှင် ရန်သူတို့ကို တည်ငြိမ်တားဆီး၍ မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ပြုနိုင်၏။

Verse 170

तथैव कर्णिकारोत्थैः पुन्नागोत्थैर्नमेरुजैः । चंपकैः केतकै राजवृक्षजैर्माधवोद्भवैः ॥ १७० ॥

ထို့အတူ ပူဇော်ရာတွင် ကဏ္ဏိကာရ (karṇikāra) ပန်းများ၊ ပုန္နာဂ (punnāga) ပန်းများနှင့် မေရုတောင်ပေါ်တွင် ပေါက်သော ပန်းများကိုလည်းကောင်း၊ ချမ္ပက (campaka) နှင့် ကေတက (ketaka) ပန်းများကိုလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ရာဇဝೃက္ษ (rājavṛkṣa) နှင့် မာဓဝ (mādhava) ဝယ်လ်လီမှ ပန်းများကိုပါ အသုံးပြုရ၏။

Verse 171

प्राग्वद्दारेषु जुहुयात्क्रमात्पुष्पैस्तु सप्तभिः । प्रोक्तेषु स्तंभनं शत्रोर्भंगो वा भवति ध्रुवम् ॥ १७१ ॥

အရင်က ဆိုခဲ့သကဲ့သို့ တံခါးဝများ၌ အစဉ်လိုက် ပန်းခုနစ်ပွင့်ဖြင့် မီးထဲသို့ ပူဇော်သွင်းရ၏။ ဤသတ်မှတ်ထားသော အကျင့်ကို ပြုလုပ်လျှင် ရန်သူသည် မသွေမယွင်း တည်ငြိမ်တားဆီးခံရမည်၊ သို့မဟုတ် ပျက်စီးကျိုးကြေမည်။

Verse 172

शत्रोर्नक्षत्रवृक्षाग्नौ तत्समिद्धिस्तु होमतः । सर्षपाज्यप्लुताभिस्ते प्रणमंत्येव पादयोः ॥ १७२ ॥

ရန်သူ၏ နက္ခတ်နှင့် ဆက်နွယ်သော သစ်တောင့်မြတ်ဖြင့် မီးကို ထွန်းညှိ၍ ထိုသစ်၏ သင့်လျော်သော စမိဒ္ဓိ (kindling) ဖြင့် ဟိုးမ ပြုရ၏။ မုန်ညင်းစေ့နှင့် ဂျီ (ghee) ဖြင့် စိမ့်ဝင်အောင် လိမ်းထားသော ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ဆက်ကပ်လျှင် ရန်သူတို့သည် သင်၏ ခြေတော်၌ အမှန်တကယ် ဦးညွှတ်ကြမည်။

Verse 173

मृत्युकाष्ठानले मृत्युपत्रपुष्पफलैरपि । समिद्भिर्जुहुयात्सम्यग्वारे शार्चनपूर्वकम् ॥ १७३ ॥

‘မృత్యု’ (သေဘေးကာကွယ်) အတွက် သတ်မှတ်ထားသော သစ်ကာဋ္ဌဖြင့် မီးကို ထွန်းညှိ၍ ‘မృత్యု’ ပတ္တ၊ ပန်း၊ သီးတို့ကိုပါ အသုံးပြုကာ စမိဒ္ဓိတောင့်များနှင့်အတူ မှန်ကန်စွာ မီးထဲသို့ ပူဇော်သွင်းရ၏။ သတ်မှတ်ထားသော နေ့၌ ပူဇော်ရေး (အರ್ಚန) ကို အရင်ပြု၍ ထိုဟိုးမကို သေချာစွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 174

अरातेश्चतुरंगं तु बलं रोगार्द्दितं भवेत् । तेनास्य विजयो भूयान्निधनेनापि वा पुनः ॥ १७४ ॥

သို့ရာတွင် ရန်သူ၏ စစ်တပ်လေးမျိုးသည် ရောဂါကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်လျှင်၊ သူ၏ အောင်ပွဲသည် အလွန်ဖြစ်နိုင်လာသည်—ထိုအားနည်းခြင်းကြောင့်ပင်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ရန်သူသေဆုံးခြင်းကြောင့်ပင်ဖြစ်စေ။

Verse 175

अर्कवारेऽर्कजैरिध्मैः समिद्धेऽग्नौ तदुद्भवैः । पत्रैः पुष्पैः फलैः काण्डैर्मूलैश्चापि हुनेत्क्रमात् ॥ १७५ ॥

တနင်္ဂနွေနေ့တွင် အာရ္က (arka) အပင်မှ ရရှိသော မီးဖိုက်တံများဖြင့် သန့်ရှင်းသော မီးကို ထွန်းညှိပြီး၊ ထိုအပင်၏ ကိုယ်ပိုင်အရာများ—အရွက်၊ ပန်း၊ အသီး၊ တံတား၊ အမြစ်တို့ကို အစဉ်လိုက် ဟိုးမအဖြစ် မီးထဲသို့ ပူဇော်ရမည်။

Verse 176

सवर्णारुणवत्साया घृतसिक्तैस्तु मण्डलात् । अरातिदिङ्मुखो भूत्वा कुंडे त्र्यस्रे विधानतः ॥ १७६ ॥

စက်ဝိုင်းပုံ မဏ္ဍလကို ဂျီ (ghee) ဖြင့် ပက်လိမ်းပြီးနောက်၊ သတ်မှတ်ထားသော ဗိဓာန်အတိုင်း ရန်သူနှင့် ဆန့်ကျင်သည့် ဦးတည်ရာသို့ မျက်နှာမူကာ၊ ထောင့်သုံးထောင့် မီးကွန်ဒ်တွင် ကర్మကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 177

पलायते वा रोगार्तः प्रणमेद्वा भयान्वितः । पलाशेध्मानले तस्य पंचांगैस्तद्घृताप्लुतैः ॥ १७७ ॥

ရောဂါကြောင့် ဒုက္ခရောက်သူက ထွက်ပြေးသော်လည်းကောင်း၊ ကြောက်ရွံ့၍ ဦးညွှတ်ပန်ကြားသော်လည်းကောင်း—သူ့အတွက် ပလားရှ (palāśa) မီးဖိုက်ဖြင့် ထွန်းထားသော မီးထဲသို့၊ ဂျီဖြင့် လိမ်းထားသော ပဉ္စအင်္ဂ (pañcāṅga) ငါးပါးကို အသုံးပြု၍ ဟိုးမကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 178

होमेन सोमवारे च भवेत्प्राग्वन्न संशयः । खादिरेध्मानले तस्य पंचांगैस्तद्घृताप्लुतैः ॥ १७८ ॥

တနင်္လာနေ့တွင် ဟိုးမကို ဆောင်ရွက်လျှင် ယခင်ဖော်ပြခဲ့သည့် အကျိုးကို မသံသယဘဲ ရရှိမည်။ ထိုပူဇော်မှုကို ခဒိရ (khadira) သစ်မီးဖိုက်ဖြင့် ထွန်းထားသော မီးထဲသို့၊ ဂျီဖြင့် စိုစွတ်ထားသော ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းငါးပါးကို အသုံးပြု၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 179

वारे भौमस्य हवनात्तदाप्नोति सुनिश्चितम् । अपामार्गस्य सौम्येऽह्नि पिप्पलस्य गुरोर्दिने ॥ १७९ ॥

အင်္ဂါနေ့တွင် ဟောမ (မီးပူဇော်) ပြုလျှင် ထိုဖော်ပြထားသော အကျိုးကို မလွဲမသွေ ရရှိမည်။ ထို့အတူ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့တွင် အပာမာရ္ဂ (apāmārga) ဖြင့်၊ ကြာသပတေး—ဂုရု (Guru) နေ့—တွင် ပိပ္ပလ (pippala) ဖြင့် ပူဇော်လျှင် သက်ဆိုင်ရာ အကျိုးကို သေချာစွာ ရရှိမည်။

Verse 180

उदुंबरस्य भृगुजे शम्या मांदेऽह्नि गोघृतैः । शुभ्रपीतसितश्यामवर्णाद्याः पूर्ववत्तथा ॥ १८० ॥

ဘೃဂုနေ့ (သောကြာနေ့) တွင် ဥဒုမ္ဗရ (udumbara) သစ်၏ ရှမီ (śamī) မီးထိုးတုတ်ဖြင့် ဟောမ ပြုရမည်။ မန္ဒ (စနေနေ့) တွင်တော့ နွားဂhee (goghṛta) ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ အဖြူ၊ အဝါ၊ ဖြူဖျော့၊ အမည်း စသည့် အရောင်လက္ခဏာများကို ယခင်ဖော်ပြသကဲ့သို့ နားလည်ရမည်။

Verse 181

तत्फलं समवाप्नोति तत्समिद्दीपितेऽनले । प्रतिपत्तिथिमारभ्य पंचम्यंतं क्रमेण वै ॥ १८१ ॥

ထိုတုတ်များ/ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ယဇ်မီးကို မီးထိုးတောက်လောင်စေသော် ထိုအကျိုးကိုပင် ရရှိမည်။ လပြည့်လဆန်း ပထမနေ့ Pratipat မှ စ၍ အစဉ်လိုက် ပဉ္စမနေ့ Pañcamī အထိ လိုက်နာဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 182

शालीचणकमुद्गैश्च यवमाषैश्च होमतः । माहिषाज्यप्लुतैस्ताभिस्तिथिभिः समवाप्नुयात् ॥ १८२ ॥

ဆန်၊ ချန်နက (chickpeas)၊ မုဒ္ဂ (mung beans)၊ ယဝ (barley) နှင့် မာရှ (black gram) တို့ဖြင့် ဟောမ ပြု၍၊ ပူဇော်တိုင်းကို ကျွဲဂhee ဖြင့် စိုစွတ်အောင်လုပ်လျှင် ထိုတိထိများနှင့် ကိုက်ညီသော အကျိုးများကို ရရှိမည်။

Verse 183

षष्ठ्यादिसप्तम्यंतं तु चाजाभवघृतैस्तथा । प्रागुक्तैर्निस्तुषैर्होमात्प्रागुक्तफलमाप्नुयात् ॥ १८३ ॥

သို့သော် ဆဋ္ဌမနေ့မှ သတ္တမနေ့အထိတွင်လည်း ဆိတ်မှ ထုတ်သော ghee ဖြင့်၊ ယခင်ဖော်ပြထားသော အခွံမပါ သီးနှံများကို အသုံးပြုကာ ဟောမ ပြုရမည်။ ထိုဟောမကြောင့် ယခင်ဆိုခဲ့သော အကျိုးကိုပင် ရရှိမည်။

Verse 184

तद्वर्द्धं पंचके त्वेतैः समस्तैश्च तिलद्वयैः । सितान्नैः पायसैः सिक्तैराविकैस्तु घृतैस्तथा ॥ १८४ ॥

ပူဇော်ပစ္စည်းငါးမျိုးအစု၌ ထိုပမာဏကို ထပ်မံတစ်ဝက်တိုး၍ ဤအရာအားလုံးကို ပေါင်းစည်းသုံးရမည်။ နှမ်းနှစ်မျိုး၊ ချိုမြိန်ဆန်၊ နို့ဆန်ပျစ် (ပာယသ)၊ ပာယသဖြင့် စိုစွတ်ထားသော အရာများနှင့် မိန်းသိုးနို့မှ ထုတ်သော ဂျီ (ဃృత) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 185

हवनात्तदवाप्नोति यदादौ फलमीरितम् । एवं नक्षत्रवृक्षोत्थवह्नौ तैस्तैर्मधुप्लुतैः ॥ १८५ ॥

ဟဝန (မီးပူဇော်) ပြုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် အစတွင် ကြေညာထားသော အကျိုးကို တကယ်တမ်း ရရှိသည်။ ထိုနည်းတူ နက္ခတ်တစ်ခုချင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော သစ်ပင်များမှ မီးထွန်း၍ ပူဇော်ပစ္စည်းတစ်ခုချင်းကို ပျားရည်ဖြင့် စိုစွတ်စေကာ မီးထဲသို့ ဆက်ကပ်လျှင် ဖော်ပြထားသော အကျိုးများကို ရရှိသည်။

Verse 186

हवनादपि तत्प्राप्तिर्भवत्येव न संशयः । विद्यां संसाध्य पूर्वं तु पस्चादुक्तानशेषतः ॥ १८६ ॥

ဟဝနဖြင့်ပင် ထိုရရှိမှုသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်၊ သံသယမရှိ။ သို့သော် အရင်ဆုံး ဗိဒ္ဓာ (သန့်ရှင်းသော ဗဟုသုတ/မంత్రဗေဒ) ကို ပြည့်စုံအောင် ပြုစုပြီးနောက်၊ ထို့နောက် ပြောထားသမျှ ညွှန်ကြားချက်များကို အပြည့်အဝ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 187

प्रयोगान्साधयेद्धीमान् मंगलायाः प्रसादतः । संपूज्य देवतां विप्रकुमारीं कन्यकां तु वा ॥ १८७ ॥

ပညာရှိသူသည် မင်္ဂလာဒေဝီ မင်္ဂလာ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ပရယောဂ (အခမ်းအနားအသုံးချမှု) များကို အောင်မြင်စွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။ အရင်ဆုံး ဒေဝတাকে ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဗြာဟ္မဏ မိန်းကလေးတစ်ဦး သို့မဟုတ် မင်္ဂလာကညာ (မအိမ်ထောင်သေးသော မိန်းကလေး) ကို သင့်တော်သလို ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 188

सशुभावयवां मुग्धां स्नातां धौतांबरां शुभाम् । तथाविधं कुमारं वा संस्थाप्यभ्यर्च्य विद्यया ॥ १८८ ॥

မင်္ဂလာအင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများရှိသော အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်းသော မိန်းကလေးတစ်ဦးကို မိမိရှေ့တွင် ထိုင်စေ၍—ရေချိုးပြီး၊ လျှော်သန့်အဝတ်အစားဝတ်ဆင်ကာ၊ သန့်ရှင်းသော အမူအရာရှိသူ—သို့မဟုတ် ထိုသဘောတူညီသော ကလေးယောကျ်ားတစ်ဦးကို ထားရှိပြီး၊ သတ်မှတ်ထားသော ဗိဒ္ဓာ (ပူဇော်နည်း) ဖြင့် ထိုရွေးချယ်ထားသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 189

स्पृष्टशीर्षो जपेद्विद्यां शतवारं तथार्चयेत् । प्रसूनैररुणैः शुभ्रैः सौरभाढ्यैरथापि वा ॥ १८९ ॥

ရိုသေစွာ ခေါင်းဖြင့် သန့်ရှင်းသော အာသန သို့မဟုတ် ဒေဝတားကို ထိကပ်ပြီး၊ ဝိဒ္ယာမန္တရကို အကြိမ်တစ်ရာ ဂျပကာ၊ ထို့အတူ ပူဇော်ကာ—အနီရောင် သို့မဟုတ် အဖြူရောင် ပန်းများ၊ သို့မဟုတ် မွှေးရနံ့ပြည့်ဝသော ပန်းများဖြင့် ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 190

दद्याद्गुग्गुलधूपं च यावत्कर्मावसानकम् । ततो देव्या समाविष्टे तस्मिन्संपूज्य भक्तितः ॥ १९० ॥

ကర్మအဆုံးသတ်သည့်အထိ ဂုဂ္ဂုလု အမွှေးတိုင်ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် ထိုရုပ် သို့မဟုတ် ဘာဇန၌ ဒေဝီ ဝင်ရောက်တည်ရှိလာသောအခါ၊ ထိုတည်ရှိမှုကို ဘက္တိဖြင့် ကောင်းစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 191

ततस्तामुपचारैस्तैः प्रागुक्तैर्विद्यया व्रती । प्रजपंस्तां ततः पृच्छेदभीष्टं कथयेच्च सा ॥ १९१ ॥

ထို့နောက် ဝရတီဖြစ်သော အကျင့်ထိန်းသူသည် အရင်ဖော်ပြထားသော ဥပစာရများနှင့် သတ်မှတ်ထားသော ဝိဒ္ယာဖြင့် ဒေဝီထံ မန္တရကို ထပ်ထပ် ဂျပကာ၊ ထို့နောက် လိုအင်ဆန္ဒကို မေးမြန်းလျှင်၊ ဒေဝီက ပြောကြားမည်။

Verse 192

भूतं भवद्भविष्यं च यदन्यन्मनसि स्थितम् । जन्मांतराण्यतीतानि सर्वं सा पूजिता वदेत् ॥ १९२ ॥

အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်နှင့် စိတ်ထဲတွင် တည်နေသမျှ အခြားအရာများ၊ ထို့ပြင် အတိတ်ဘဝများ၏ မွေးဖွားမှုများအားလုံးကို—ဒေဝီကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်လျှင်၊ အကုန်လုံး ပြောပြမည်။

Verse 193

ततस्तां प्राग्वदभ्यर्च्य स्वात्मन्युद्वास्य तां जपेत् । सहस्रवारं स्थिरधीः पूर्णात्मा विचरेत्सुखी ॥ १९३ ॥

ထို့နောက် အရင်ကကဲ့သို့ ဒေဝီကို ထပ်မံ ပူဇော်ပြီး၊ မိမိ၏ အတ္တမ၌ ဒေဝီကို တည်စေကာ မန္တရကို ဂျပရမည်။ အကြိမ်တစ်ထောင် ဂျပလျှင် ဉာဏ်တည်ကြည်၍ အတွင်းစိတ် ပြည့်စုံကာ ပျော်ရွှင်စွာ လှုပ်ရှားနေထိုင်မည်။

Verse 194

मधुरत्रयसंसिक्तैररुणैरंबजैः श्रियम् । प्राप्नोति मंडलं होमात्सितैश्च महद्यशः ॥ १९४ ॥

သုံးမျိုးသောချိုမြိန်ပစ္စည်းတို့ဖြင့်စိုစွတ်လိမ်းထားသော အနီရောင်ကြာပန်းတို့ကို ဟောမပြုလျှင် စီးပွားသုခနှင့် သာယာဝပြောမှုကို ရရှိ၏။ အဖြူရောင်ကြာပန်းတို့ကို ဟောမတွင် ပူဇော်လျှင် မဟာဂုဏ်သတင်းကို ရရှိ၏။

Verse 195

क्षौद्राक्तैरुप्तलै रक्तैर्हवनात्प्रोक्तकालतः । सुवर्णं समवाप्नोति निधिं वा वसुधां तु वा ॥ १९५ ॥

သတ်မှတ်ထားသောအချိန်၌ ပျားရည်လိမ်းထားသော အနီရောင်ကြာပန်းတို့ဖြင့် ဟောမမီးပူဇော်ပြုလျှင် ရွှေကိုရရှိသော်လည်းကောင်း၊ သိုက်တန်ဖိုးကိုရရှိသော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် မြေယာကိုပင် ရရှိနိုင်၏။

Verse 196

क्षीराक्तैः कैरवैर्होमात्प्रोक्तं काममवाप्नुयात् । धान्यानि विविधान्याशु सुभगः स भवेन्नरः ॥ १९६ ॥

နို့လိမ်းထားသော ကုမုဒ (အဖြူရောင်ရေကြာ) ပန်းတို့ဖြင့် ဟောမပြုလျှင် ဆိုထားသော ဆန္ဒအလိုကို ရရှိနိုင်၏။ မျိုးစုံသော စပါးသီးနှံတို့ကို လျင်မြန်စွာ ရရှိပြီး ထိုသူသည် ကံကောင်း၍ စည်းစိမ်ပြည့်စုံလာ၏။

Verse 197

आज्याक्तैरुत्पलैर्होमाद्वांछितं समवाप्नुयात् । तदक्तैरपि कह्लारैर्हवनाद्राजवल्लभः ॥ १९७ ॥

ဂျီ (ghee) လိမ်းထားသော အပြာရောင်ကြာပန်းတို့ဖြင့် ဟောမပြုလျှင် လိုလားသော အကျိုးကို ရရှိ၏။ ထိုနည်းတူ ဂျီလိမ်းထားသော ကဟ္လာရ (kahlāra) ကြာပန်းတို့ဖြင့် ဟဝန်ပြုလျှင် မင်း၏ချစ်ခင်နှစ်သက်မှုကို ရရှိသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 198

पलाशपुष्पैस्त्रिस्वादुयुक्तैस्तत्कालहोमतः । चतुर्विधं तु पांडित्यं भवत्येव न संशयः ॥ १९८ ॥

သုံးမျိုးသောချိုမြိန်ရသာတို့နှင့်ပြည့်စုံသော ပလာရှ (palāśa) ပန်းတို့ကို သင့်တော်သောအချိန်၌ ဟောမမီးပူဇော်ပြုလျှင် ပညာရပ်လေးမျိုးသော ပဏ္ဍိတမှုကို မလွဲမသွေ ရရှိမည်—သံသယမရှိ။

Verse 199

लाजैस्त्रिमधुरोपेतैस्तत्कालहवनेन वै । कन्यकां लभते पत्नीं समस्तगुणसंयुताम् ॥ १९९ ॥

သုံးမျိုးသောချိုမြိန်ပစ္စည်းတို့နှင့်အတူ လာဇာ (လှော်စပါး) ကို သတ်မှတ်အချိန်၌ မီးဟောမ ပူဇော်လျှင်၊ အကျင့်ဂုဏ်အလုံးစုံပြည့်စုံသော ကညာကို ဇနီးအဖြစ် အမှန်တကယ် ရရှိမည်။

Verse 200

नालिकेरफलक्षोदं ससितं सगुडं तु वा । क्षौद्राक्षं जुहुयात्तद्वदयत्नाद्धनदोपमः ॥ २०० ॥

သန့်ရှင်းသောမီးထဲသို့ အုန်းသီးရည်/အုန်းနို့ကို သကြားနှင့်ရော၍ သို့မဟုတ် ဂျက်ဂရီ (အညိုသကြား) နှင့်ရော၍ ပူဇော်ရမည်။ ထို့အပြင် စပျစ်သီး/စပျစ်ခြောက်နှင့်ရောထားသော ပျားရည်ကိုလည်း ပူဇော်နိုင်သည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် အားထုတ်ပင်မလိုဘဲ ဓနရှင် ကုဗေရကဲ့သို့ ချမ်းသာကြွယ်ဝလာမည်။