The Classification and Explanation of Yakṣiṇī Mantras (Kālī and Tārā Vidyās)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । वाग्देवता वतारोऽन्यः कालिकेति प्रकीर्तिता । तस्या मन्त्रं प्रवक्ष्यामि भुक्तिमुक्तिप्रदं नृणाम् ॥ १ ॥

သနတ်ကူမာရက ပြောသည်—ဝါဂ္ဒေဝတာ (စကား၏ ဒေဝီ) ၏ အခြားအဝတားတစ်ပါးကို ကာလီဟု ချီးကျူးခေါ်ဆိုကြသည်။ ယခု ငါသည် လူတို့အား ဘုဂ္ဂ (လောကီအပျော်) နှင့် မုတ္တိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်ပါးလုံး ပေးတတ်သော သူမ၏ မန်ထရကို ကြေညာမည်။

Verse 2

सृष्टिक्रियान्विता शांतिर्बिद्वाढ्या च त्रिधा पुनः । अरुणाक्ष्यादीपिका च बिंदुयुक्ता द्विधा ततः ॥ २ ॥

ရှာန္တိ (ငြိမ်းချမ်းရေးပုံစံ) သည် “ဖန်ဆင်းခြင်း၏ လုပ်ဆောင်မှုနှင့် တွဲဖက်သော” အမျိုးအစားဖြစ်၏။ ဘိဒ္ဝာဍ္ဟျာ ဟုခေါ်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် ထပ်မံ၍ သုံးမျိုးရှိ၏။ ထို့အတူ အရုဏာက္ရှီ နှင့် ဒီပိကာ တို့ကိုလည်း သတ်မှတ်ကြပြီး၊ ထို့နောက် ဘိန္ဒုယုက္တာ အမျိုးအစားသည် နှစ်မျိုးဖြစ်၏။

Verse 3

मायाद्वयं ततः पश्चाद्दक्षिणे कालिके पदम् । पुनश्च सप्तबीजानि स्वाहांतोऽयं मनूत्तमः ॥ ३ ॥

ထို့နောက် «မာယာ» သရအက္ခရာ နှစ်လုံးကို ထားပါ။ ထို့နောက် ညာဘက်တွင် «ကာလိကာ» ဟူသော ပဒကို ထားပါ။ ထပ်မံ၍ မျိုးစေ့သရ (ဘီဇ) ခုနစ်လုံးကို ပေါင်းထည့်လျက်—ဤမန်တရကောင်းမြတ်သည် «ဆွာဟာ» ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။

Verse 4

भैरवोऽस्य ऋषिश्छन्द उष्णिक्काली तु देवता । बीजं मायादीर्घवर्त्म शक्तिरुक्ता मुनीश्वर ॥ ४ ॥

ဤမန်တရအတွက် «ဘိုင်ရဝ» သည် ရှိ (ṛṣi) ဟု ကြေညာထားပြီး၊ ချန်ဒ (metre) သည် «ဥෂ္ဏိက» ဖြစ်သည်။ အဓိကဒေဝတာမှာ «ကာလီ» ဖြစ်၏။ ဘီဇ (seed) သည် «မာယာ» ဖြစ်ပြီး၊ «ဒီရ္ဃဝရ္တ္မ» ကို သက္တိ (śakti) ဟု မုနိဧရှဝရ၊ သင်္ခါရအကောင်းဆုံးတို့အား ဆိုထားသည်။

Verse 5

षड्दीर्धाढ्ये बीजेन विद्याया अंगमीरितम् । मातृकार्णान्दश दश हृदये भुजयोः पदोः ॥ ५ ॥

သရအက္ခရာ ရှည်ခြောက်လုံး ပါဝင်သည့် ဘီဇမန်တရဖြင့် ဗိဒ္ဓယာ၏ အင်္ဂ-ညာသ (aṅga-nyāsa) ကို သတ်မှတ်ထားသည်။ မာတೃကာ အက္ခရာများကို—တစ်ဆယ်နှင့် တစ်ဆယ်—နှလုံး၊ လက်နှစ်ဖက်နှင့် ခြေထောက်တို့ပေါ်တွင် ထားရမည်။

Verse 6

विन्यस्य व्यापकं कुर्यान्मूलमंत्रेण साधकः । शिरः कृपाणमभयं वरं हस्तैश्च बिभ्रतीम् ॥ ६ ॥

ညာသကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ साधक သည် မူလမန်တရဖြင့် အနှံ့အပြားကာကွယ်သော (vyāpaka) ကర్మကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် လက်များတွင် ခေါင်းဖြတ်တစ်လုံး၊ ဓား၊ အဘယမုဒ္ရာ (မကြောက်မရွံ့) နှင့် ဝရမုဒ္ရာ (ပေးကမ်းကောင်းချီး) ကို ကိုင်ဆောင်သော ဒေဝီကို စိတ်တွင် သမားဓိပြုရမည်။

Verse 7

मुंडस्रङ्मस्तकां मुक्तकेशां पितृवनस्तिताम् । सर्वालंकृतवर्णां च श्यामांगीं कालिकां स्मरेत् ॥ ७ ॥

«ကာလိကာ» ကို စိတ်တွင် သတိပြု၍ သမားဓိပြုရမည်—ဦးခေါင်း၌ ခေါင်းခွံပန်းကုံး (muṇḍa-sraṅ) ဆင်ယင်ထားပြီး၊ ဆံပင်ကို ဖြန့်ချထားကာ၊ ပိတೃဝန (ဘိုးဘွားတို့နှင့် ဆက်နွယ်သော တော) တွင် တည်နေသည်။ အလှဆင်အဝတ်အစား အပြည့်အစုံဖြင့် တင့်တယ်၍ ကိုယ်အင်္ဂါအရောင်မှာ မှောင်ညိုသော ကာလိကာကို သတိရစေ။

Verse 8

एवं ध्यात्वा जपेल्लक्षं जुहुयादयुतं ततः । प्रसूनैः करवीरोत्थैः पूजायंत्रमथोच्यते ॥ ८ ॥

ဤသို့ သမ္မာဓိပြု၍ မန္တရကို တစ်သိန်းကြိမ် ဂျပ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် မီးယဇ်၌ အာဟုတိ တစ်သောင်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြီး ကရဝီရပန်းများဖြင့် ယန္တရပူဇော်နည်းကို ဆိုပြသည်။

Verse 9

विलिख्य पूर्वं षट्कोणं त्रिकोणत्रितयं ततः । पद्ममष्टदलं बाह्ये भूपुरं तत्र पूजयेत् ॥ ९ ॥

အရင်ဆုံး ခြောက်ထောင့်ပုံကို ရေးဆွဲပါ။ ထို့နောက် တြိဂံသုံးခုကို ဆက်ရေးပါ။ အပြင်ဘက်တွင် အရွက်ရှစ်ရွက်ပါသော ပဒ္မကို ရေး၍ ထို့အပြင်ဘက်တွင် ဘူပုရ (စတုရန်းအကာအရံ) ကို ရေးပါ။ ထိုယန္တရအတွင်း၌ ပူဇော်ကန်တော့ရမည်။

Verse 10

जया च विजया चापि अजिता चापराजिता । नित्या विलासिनी वापि दोग्ध्यघोरा च मंगला ॥ १० ॥

ဂျယာနှင့် ဝိဇယာ၊ အဇိတာနှင့် အပရာဇိတာ၊ နိတျာနှင့် ဝိလာသိနီ၊ ဒေါဂ္ဓရီ၊ အဃောရာ နှင့် မင်္ဂလာ—ဤတို့သည် ဖော်ပြထားသော သဒ္ဓါတော်နာမများ ဖြစ်သည်။

Verse 11

पीठस्य शक्तयो मायात्मने हृत्पीठमंत्रकः । शिवरूपशवश्थां च शिवाभिर्दिक्षु वेष्टिताम् ॥ ११ ॥

ပီဋ္ဌ၏ သက္တိများသည် မာယာကို အနှစ်သာရထားသူအတွက် ဖြစ်ပြီး၊ ဟృတ်ပီဋ္ဌတွင် ကိုယ်ပိုင်မန္တရ ရှိသည်။ ထို့ပြင် ရုပ်သဏ္ဌာန်အားဖြင့် ရှိဝဖြစ်သကဲ့သို့သော သဝ (အလောင်း) ပုံကို၊ အရပ်ရပ်၌ရှိသော ရှိဝါများက ဝန်းရံထားသည်ဟု စိတ်တွင် ထားရမည်။

Verse 12

महाकालरतासक्तां ध्यात्वांगान्यर्चयेत्पुरा । कालीं कपालिनीं कुल्लां कुरुकुल्लां विरोधिनीम् ॥ १२ ॥

အရင်ဆုံး မဟာကာလကို ပြင်းပြစွာ ချစ်မြတ်နိုးစွဲလမ်းသော ဒေဝီကို သမ္မာဓိဖြင့် တွေးတောပါ။ ထို့နောက် သူမ၏ အင်္ဂ (အကူအညီပုံသဏ္ဌာန်များ) ကို ပူဇော်ရမည်။ ကာလီ၊ ကပာလိနီ၊ ကုလ္လာ၊ ကုရုကုလ္လာ နှင့် ဝိရောဓိနီ ဟူ၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 13

विप्रचित्तां च षट्कोणे नवकोणे ततोऽर्चयेत् । उग्रामुष्णप्रभां दीप्तां नीलाधानां बलाकिकाम् ॥ १३ ॥

ခြောက်ထောင့်အခန်း၌ ဝိပရစိတ္တာကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ကိုးထောင့်အခန်း၌ ဘလာကိကာကို ပူဇော်ရမည်—ကြမ်းတမ်း၍ အပူရောင်ခြည်တောက်လောင်၊ ထွန်းလင်းတောက်ပကာ အပြာရောင်သဏ္ဍာန်ကို ဆောင်၏။

Verse 14

मात्रां मुद्रां तथा मित्रां पूज्याः पत्रेषु मातरः । पद्मस्यास्य सुयत्नेन ब्राह्मी नारायणीत्यपि ॥ १४ ॥

ကြာပန်းရွက်များပေါ်တွင် မိခင်ဒေဝီများကို ပူဇော်ရမည်—မာတြာ၊ မုဒြာ၊ မိတ္ရာ ဟူ၍။ ထို့အပြင် ဤကြာပန်းနှင့် ဆက်နွယ်၍ သေချာသတိထားကာ ဘြာဟ္မီနှင့် နာရာယဏီကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 15

माहेश्वरी च चामुंडा कौमारी चापराजिता । वाराही नारसिंहा च पुनरेतास्तु भूपुरे ॥ १५ ॥

မာဟေရှ္ဝရီ၊ ချာမုဏ္ဍာ၊ ကೌမာရီ၊ အပရာဇိတာ၊ ဝါရာဟီ နှင့် နာရသിംဟီ—ဤတို့ကို ထပ်မံ၍ ဘူပုရ (အပြင်ဘက် မြေဓာတ်ဝန်းရံ) တွင် တပ်ဆင်ထားရမည်။

Verse 16

भैरवीं महदाद्यां तां सिंहाद्यां धूम्रपूर्विकाम् । भीमोन्मत्तादिकां चापि वशीकरणभैरवीम् ॥ १६ ॥

ထို့ပြင် ဘ္ဟైరဝီကိုလည်း အမျိုးမျိုးသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် ဆိုခဲ့သည်—မဟဒာဒျာ၊ သിംဟာဒျာ၊ ဓူမ္ရပူర్వိကာ၊ ထို့အပြင် ဘီမ၊ အုန်မတ္တာ စသည့်ပုံရိပ်များနှင့်အတူ၊ ဝသီကရဏ-ဘ္ဟైరဝီ ဟူသော အုပ်ချုပ်နှိမ်နင်းရေးကိစ္စများနှင့် ဆက်နွယ်သည့် ဘ္ဟైరဝီကိုပါ။

Verse 17

मोहनाद्यां समाराध्य शक्रादीन्यायुधान्यपि । एवमाराधिता काली सिद्धा भवति मंत्रिणाम् ॥ १७ ॥

မိုဟနာကို စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီး၊ ထို့ပြင် ဣန္ဒြ (ရှကရ) ၏ လက်နက်များမှ စ၍ လက်နက်တော်များကိုလည်း ပူဇော်လျက်—ဤသို့ အာရాధနာပြုထားသော ကာလီသည် မန္တရပညာရှင်တို့အတွက် မန္တရ-သိဒ္ဓိကို ပြည့်စုံစေ၏။

Verse 18

ततः प्रयोगान्कुर्वीत महाभैरवभाषितान् । आत्मनो वा परस्यार्थं क्षिप्रसिद्धिप्रदायकान् ॥ १८ ॥

ထို့နောက် မဟာဘဲရဝက ဟောကြားသင်ပြထားသော ပရယောဂ (အကျင့်အထုံး/ရိတုအလုပ်) များကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထိုအရာတို့သည် မိမိအကျိုးအတွက်ဖြစ်စေ၊ အခြားသူအကျိုးအတွက်ဖြစ်စေ အလျင်အမြန် အောင်မြင်မှု (စိဒ္ဓိ) ကို ပေးတတ်၏။

Verse 19

स्त्रीणां प्रहारं निंदां च कौटिल्यं वाप्रियं वचः । आत्मनो हितमन्विच्छन् कालीभक्तो विवर्जयेत् ॥ १९ ॥

မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားအမှန်ကို ရှာဖွေသူ ကလိယုဂ၌ နေထိုင်သော ဘက္တ (သဒ္ဓါဝန်) သည် မိန်းမတို့ကို ထိုးနှက်ခြင်း၊ အပြစ်တင်နိန္ဒာခြင်း၊ လိမ်လည်ကောက်ကျစ်ခြင်းနှင့် ကြမ်းတမ်းမနှစ်သက်ဖွယ် စကားပြောခြင်းတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 20

सुदृशो मदनावासं पश्यन्यः प्रजपेन्मनुम् । अयुतं सोऽचिरादेव वाक्पपतेः समतामियात् ॥ २० ॥

အလှတရားပြည့်ဝသော မိန်းမကို—ကာမဒေဝ၏ နေရာအဖြစ်—မြင်လျှင် မန္တရကို ဂျပ (ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်) သင့်သည်။ ထိုမန္တရကို တစ်သောင်းကြိမ် ရွတ်ဆိုလျှင် မကြာမီပင် ဝါက်ပတိ (စကား၏ အရှင်) နှင့် တန်းတူအဆင့်သို့ ရောက်၏။

Verse 21

दिगम्बरो मुक्तकेशः श्मशानस्थोऽधियामिनि । जपेद्योऽयुतमेतस्य भवेयुः सर्वसिद्धयः ॥ २१ ॥

ကောင်းကင်ဝတ် (အဝတ်မဝတ်) ဖြစ်၍ ဆံပင်ကို ဖြန့်ချထားကာ ည၏ တိတ်ဆိတ်ချိန်တွင် သင်္ချိုင်း/မီးသင်္ဂြိုဟ်မြေ၌ တည်နေပြီး ဤမန္တရကို တစ်သောင်းကြိမ် ဂျပသူသည် စိဒ္ဓိ အားလုံးကို ရရှိမည်။

Verse 22

शवस्य हृदये स्थित्वा निर्वासाः प्रेतभूमिगः । अर्कपुष्पसहस्रेणाभ्यक्तेन स्वीयरेतसा ॥ २२ ॥

အလောင်း၏ နှလုံးပေါ်၌ တည်နေ၍ အဝတ်မဝတ်ဘဲ သင်္ချိုင်း/မီးသင်္ဂြိုဟ်မြေ၌ နေကာ၊ မိမိ၏ သုတ်ရည်ဖြင့် လိမ်းထားသော အာရ္ကပန်း တစ်ထောင်ဖြင့် (အလောင်းကို) အဘျက်တ (လိမ်းပွတ်) လုပ်သည်။

Verse 23

देवीं यः पूजयेद्भक्त्या जपन्नेकैकशो मनुम् । सोऽचरेणैव कालेन धरणीप्रभुतां व्रजेत् ॥ २३ ॥

ဘုရားမ ဒေဝီကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ကာ မန္တရကို အက္ခရာတစ်လုံးချင်း စိတ်တည်၍ ဂျပ်သူသည် မကြာမီ မြေကြီးအပေါ် အာဏာတော်ကို ရရှိမည်။

Verse 24

रजः कीर्णं भगं नार्या ध्यायन्यो ह्ययुतं जपेत् । सकवित्वेन रम्येण जनान्मोहयति ध्रुवम् ॥ २४ ॥

မိန်းမ၏ ယောနိကို ရာသီသွေးလိမ်းကပ်ထားသည်ဟု စိတ်တွင်တည်၍ မန္တရကို တစ်သောင်းကြိမ် ဂျပ်သူသည် လှပသော ကဗျာဆန်သည့် စကားဖြင့် လူတို့ကို သေချာစွာ မောဟစေတတ်သည်။

Verse 25

त्रिपञ्चारे महापीठे शिवस्य हृदि संस्थिताम् । महाकालेन देवेन मारयुद्धं प्रकुर्वतीम् ॥ २५ ॥

ထရီပဉ္စာရ မဟာပီဋ္ဌ၌၊ သူမသည် ရှိဝ၏ နှလုံး၌ တည်နေပြီး၊ မဟာကာလ နတ်တော်နှင့် သေမင်းဆန်သော စစ်ပွဲကို ဆင်နွှဲနေသည်။

Verse 26

तां ध्यायन्स्मेरवदनां विदधत्सुरतं स्वयम् । जपेत्सहस्रमपि यः स शंकरसमो भवेत् ॥ २६ ॥

အပြုံးနူးညံ့သော မျက်နှာရှိသည့် သူမကို စိတ်တည်၍၊ ကိုယ်တိုင် အနီးကပ်ပေါင်းစည်းခြင်း၏ ကရိယာကို ဆောင်ရွက်ကာ မန္တရကို တစ်ထောင်ကြိမ်သာ ဂျပ်သူသည် သင်္ကရ (ရှိဝ) နှင့် တူညီလာမည်။

Verse 27

अस्थिलोमत्वचायुक्तं मांसं मार्जारमेषयोः । उष्ट्रस्य महिषस्यापि बलिं यस्तु समर्पयेत् ॥ २७ ॥

အရိုး၊ အမွှေးနှင့် အရေပြားပါဝင်သည့် ကြောင် သို့မဟုတ် သိုး၏ အသားကိုလည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် ကုလားအုတ် သို့မဟုတ် ကျွဲ၏ ဘလိ (ပူဇော်သကာ) ကိုလည်းကောင်း ဆက်ကပ်သူသည် သင့်လျော်သော ပူဇော်နည်းစည်းကမ်းနှင့် ဆန့်ကျင်ပြုမူခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 28

भूताष्टम्योर्मध्यरात्रे वश्याः स्युस्तस्य जन्तवः । विद्यालक्ष्मीयशःपुत्रैः स चिरं सुखमेधते ॥ २८ ॥

ဘူတာဩဋ္ဌမီနေ့၏ သန်းခေါင်ယံတွင် သတ္တဝါတို့သည် သူ၏အာဏာအောက်သို့ ဝင်ရောက်ကာ၊ သူသည် ပညာ၊ စည်းစိမ်၊ ဂုဏ်သတင်းနှင့် သားမြေးတို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ရေရှည် ချမ်းသာသုခဖြင့် တိုးတက်တည်မြဲ၏။

Verse 29

यो हविष्याशनरतो दिवा देवीं स्मरन् जपेत् । नक्तं निधुवनासक्तो लक्षं स स्याद्धरापतिः ॥ २९ ॥

ဟဝိစ်အာဟာရကိုသာ စားသုံးကာ၊ နေ့ခင်းတွင် ဒေဝီကို အမြဲသတိရ၍ မန္တရကို ဂျပကာ၊ ညတွင် ချစ်ရေးကစားမှု၌ စိတ်ကပ်နေသူသည်—လက္ခမတန် စည်းစိမ်အာဏာကို ပိုင်ဆိုင်သော မြေကြီး၏ အရှင်ဖြစ်လာ၏။

Verse 30

रक्तांभोजैर्हुनेन्मंत्री धनैर्जयति वित्तपम् । बिल्वपत्रैर्भवेद्राज्यं रक्तपुष्पैर्वशीकृतिः ॥ ३० ॥

မန္တရသိသူသည် အနီရောင် ကြာပန်းများဖြင့် ဟိုးမ (ဟုမ) ပူဇော်ရမည်။ ငွေကြေးကို ပူဇော်လျှင် စည်းစိမ်၏ အရှင်ကို အနိုင်ယူ၏။ ဘီလ္ဝရွက်များကို ပူဇော်လျှင် အုပ်ချုပ်ရေးအာဏာ ရ၏။ အနီပန်းများကို ပူဇော်လျှင် ဝသီကရဏ (အုပ်မိုးစေခြင်း) ဖြစ်ပေါ်၏။

Verse 31

असृजी महिषादीनां कालिकां यस्तु तर्पयेत् । तस्य स्युरचिरादेव करस्थाः सर्वसिद्धयः ॥ ३१ ॥

မဟိဿ (ကျွဲ) စသည့် သတ္တဝါတို့၏ သွေးဖြင့် ကာလိကာဒေဝီကို တර්ပဏ (ရေဖြင့် ပူဇော်ကျေနပ်စေခြင်း) ပြုသူအတွက်၊ စိဒ္ဓိအောင်မြင်မှု အားလုံးသည် မကြာမီပင် သူ၏လက်ထဲ၌ တည်နေသကဲ့သို့ ရောက်လာ၏။

Verse 32

यो लक्षं प्रजपेन्मन्त्रं शवमारुह्य मन्त्रवित् । तस्य सिद्धो मनुः सद्यः सर्वेप्सितफलप्रदः ॥ ३२ ॥

မန္တရသိသူသည် အလောင်းပေါ်တွင် ထိုင်၍ မန္တရကို လက္ခ (တစ်သိန်း) ကြိမ် ဂျပပါက၊ သူ၏ မနု (မန္တရ) သည် ချက်ချင်း စိဒ္ဓဖြစ်ကာ လိုအင်ဆန္ဒရှိသမျှ အကျိုးफलကို ပေးတတ်၏။

Verse 33

तेनाश्वमेधप्रमुखैर्यागौरिष्टं सुजन्मना । दत्तं दानं तपस्तप्तं उपास्ते यस्तु कालिकाम् ॥ ३३ ॥

မြတ်နိုးဖွယ် မွေးဖွားကောင်းသူသည် အශ්ဝမေဓ ယဇ్ఞမှ စ၍ ယဇ్ఞများကို မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်ပြီး၊ ဒါနကို ပေးကမ်းကာ တပဿကို ကျင့်သော်လည်း၊ ကာလိကာ မာတೃဒေဝီကို ပူဇော်သူသည် ထိုအရာအားလုံး၏ အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 34

ब्रह्मा विष्णुः शिवो गौरी लक्ष्मीर्गणपती रविः । पूजिताः सकला देवा यः कालीं पूजयेत्सदा ॥ ३४ ॥

ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ ရှိဝ၊ ဂေါရီ၊ လက္ခမီ၊ ဂဏပတိ၊ နေမင်း—အမှန်တကယ် ဒေဝအားလုံးကိုပင်—ကာလီကို အမြဲပူဇော်သူသည် ပူဇော်ပြီးသားဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 35

अथापरः सरस्वत्या ह्यवतारो निगद्यते । यां निषेव्य नरा लोके कृतार्थाः स्युर्न संशयः ॥ ३५ ॥

ယခု ဆရஸဝတီ၏ အခြားသော အဝတားတစ်ပါးကို ဖော်ပြသည်။ ထိုမိခင်ကို အားကိုး၍ ဆည်းကပ်လျှင် ဤလောက၌ လူတို့သည် ပြည့်စုံအောင်မြင်ကြမည်ဟု သံသယမရှိ။

Verse 36

आप्यायिनी चन्द्रयुक्ता माया च वदनांतरे । सकामिका क्रुधा शांतिश्चन्द्रालंकृतमस्तका ॥ ३६ ॥

အာပျာယိနီသည် လနှင့် ပေါင်းစည်းထား၏; မာယာသည် ပါးစပ်အတွင်း၌ တည်၏; စကာမိကာ၊ ကရုဓာ၊ နှင့် ရှာန္တိ—ဤတို့သည် လဖြင့် ဦးခေါင်းကို အလှဆင်ထားကြသည်ဟု ဆို၏။

Verse 37

दीपिका सासना चन्द्रयुगस्त्रं मनुरीरितः । मुनिरक्षोभ्य उद्दिष्टश्छन्दस्तु बृहती मतम् ॥ ३७ ॥

ဒီပိကာ ဟုခေါ်သော ဝိဒ္ယာ/မန္တရအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ယောဂ/အသုံးချမှုမှာ “စန္ဒြယုဂာသ္တရ” ဖြစ်သည်။ ရှိ (ṛṣi) သည် မနုဟု ဆိုကြပြီး၊ ညွှန်ပြထားသော မုနိမှာ အက္ခောဘျ ဖြစ်ကာ၊ ချန္ဒ (မီတာ) သည် ဘೃಹတီ ဟု သိရသည်။

Verse 38

ताराख्या देवता बीजं द्वितीयञ्च चतुर्थकम् । शक्तिः षड्दीर्घयुक्तेन द्वितीयेनांगकल्पनम् ॥ ३८ ॥

အုပ်စိုးသော ဒေဝတားမှာ “တာရာ” ဟု ခေါ်သော မယ်တော်ဖြစ်သည်။ ဘီဇ (seed-သံ) ကို ဒုတိယ သရနှင့် စတုတ္ထ ဗျဉ္ဇနအင်္ဂါကို ပေါင်းစည်း၍ ဖွဲ့ရသည်။ ရှက္တိ (power-သံ) ကို ဒုတိယကို ဆဋ္ဌမ သရရှည်နှင့် ဆက်၍ ရယူရပြီး၊ အင်္ဂ (nyāsa အကူအညီအင်္ဂါများ) ကိုလည်း ဒုတိယကို အခြေခံကာ စီမံရသည်။

Verse 39

षोढा न्यासं ततः कुर्यात्तारायाः सर्वसिद्धिम् । श्रीकण्ठादीन्न्यसेद्रुद्रान्मातृकावर्णपूर्वकान् ॥ ३९ ॥

ထို့နောက် တာရာမယ်တော်အတွက် ဆယ့်ခြောက်မျိုးသော နျာသ (nyāsa) ကို ပြုလုပ်ရမည်၊ ထိုသည် အပြည့်အဝ အောင်မြင်မှုကို ပေးတတ်သည်။ မာတೃကာ (အက္ခရာမတ်ရစ်) အက္ခရာများကို ရှေ့တင်ကာ၊ ရုဒ္ဒရများကို “ရှရီကဏ္ဌ” မှ စ၍ နျာသဖြင့် တင်ထားရမည်။

Verse 40

मातृकोक्तस्थले माया तृतीयक्रोधपूर्वकान् । चतुर्थीनमसायुक्तान्प्रथमो न्यास ईरितः ॥ ४० ॥

မာတೃကာက ညွှန်ပြထားသော နေရာ၌ “မာယာ” ဟူသော သံကို နျာသဖြင့် တင်ရမည်။ ထို့ပြင် တတိယအစုအဖြစ် “က్రોધ” မှ စသော သံများကို စတုတ္ထီ (dative) အဆုံးသတ်နှင့် “နမಃ” ဟူသော စကားနှင့် ပေါင်းစည်း၍ တင်ရမည်။ ဤသည်ကို ပထမ နျာသ ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 41

शवपीठसमासीनां नीलकांतिं त्रिलोचनाम् । अर्द्धेन्दुशेखरां नानाभूषणाढ्यां स्मरन्न्यसेत् ॥ ४१ ॥

နျာသပြုစဉ် မယ်တော်ကို စိတ်တွင် သမాధိဖြင့် မှတ်ရမည်—အလောင်းပီဋ္ဌပေါ်၌ ထိုင်နေသော၊ အပြာမည်းရောင်တောက်ပသော၊ မျက်စိသုံးလုံးရှိသော၊ လဝက်ကို မောက်တော်အဖြစ် ဆင်မြန်းသော၊ အလှဆင်အဆင်တန်ဆာ များစွာဖြင့် ပြည့်စုံသော—ထိုသို့ စိတ်ကူးကာ မန္တရများကို သင့်လျော်သလို တင်ထားရမည်။

Verse 42

द्वितीये तु ग्रहन्यासं कुर्यात्तां समनुस्मरन् । त्रिबीजस्वरपूर्वं तु रक्तसूर्यं हृदि न्यसेत् ॥ ४२ ॥

ဒုတိယအဆင့်တွင် မယ်တော်ကို အစဉ်မပြတ် သတိရလျက် ဂြိုဟ်နျာသ (planets-nyāsa) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် သုံးဘီဇ (trī-bīja) နှင့် ၎င်းတို့၏ အသံထွက် (intonation) ကို ရှေ့တင်ကာ၊ အနီရောင် နေမင်းကို နှလုံးအတွင်း၌ နျာသဖြင့် တင်ထားရမည်။

Verse 43

तथा पवर्गपूर्वं तु शुक्लं सोमं भ्रुवोर्द्वये । कवर्गपूर्वं रक्ताभं मंगलं लोचनत्रयम् ॥ ४३ ॥

ထို့အတူ «ပ-ဝဂ္ဂ» ဖြင့်အစပြုသော အက္ခရာများကို ဖြူစင်သော လအဖြစ် မျက်ခုံးနှစ်ဖက်ပေါ်၌ နျာသ (nyāsa) ပြုရမည်။ ထို့ပြင် «က-ဝဂ္ဂ» ဖြင့်အစပြု၍ နီရောင်သန်းသော အက္ခရာများကို အင်္ဂါ (Mars) အဖြစ် မျက်စိသုံးလုံး၌ ထားရမည်။

Verse 44

चवर्गाद्यं बुधं श्यामं न्यसेद्वक्षस्थले बुधः । ढवर्गाद्यं पीतवर्णं कण्ठकूपे बृहस्पतिम् ॥ ४४ ॥

ပညာရှိသော সাধကသည် «စ-ဝဂ္ဂ» ဖြင့်အစပြုသော အက္ခရာအုပ်စုနှင့် ဆက်နွယ်၍ အမဲရောင်သန်းသော ဗုဒ္ဓ (Mercury) ကို ရင်ဘတ်အပေါ်၌ နျာသ ပြုရမည်။ ထို့ပြင် «ဎ-ဝဂ္ဂ» ဖြင့်အစပြု၍ အဝါရောင်ဖြစ်သော ဗြဟ္မပတိ (Jupiter) ကို လည်ချောင်းအောက် ချိုင့် (suprasternal pit) တွင် ထားရမည်။

Verse 45

तवर्गाद्यं श्वेतवर्णं घटिकायां तु भार्गवम् । नीलवर्णं पवर्गाद्यं नाभिदेशे शनैश्चरम् ॥ ४५ ॥

«တ-ဝဂ္ဂ» အုပ်စုသည် ဖြူရောင်ဖြစ်၍ ဂဋိကာ (လက်ကောက်ဆစ်) တွင် နျာသ ပြုရမည်၊ ထိုအုပ်စု၏ အဓိပတိမှာ ဘာရ္ဂဝ (သုက္က/ဗီးနပ်စ်) ဖြစ်သည်။ «ပ-ဝဂ္ဂ» အုပ်စုသည် အပြာရောင်ဖြစ်၍ နာဘိဒေသ (ဗိုက်ခလယ်) တွင် နျာသ ပြုရမည်၊ ထိုအုပ်စု၏ အဓိပတိမှာ ရှနೈශ්ଚရ (စနေ/စက်တန်) ဖြစ်သည်။

Verse 46

शवर्गाद्यं धूम्रवर्णं ध्यात्वा राहुं मुखे न्यसेत् । त्रिबीजपूर्वकश्चैवं ग्रहन्यासः समीरितः ॥ ४६ ॥

«ရှ-ဝဂ္ဂ» အက္ခရာအုပ်စုဖြင့်အစပြု၍ မီးခိုးရောင်သန်းသော ရာဟုကို သမาธိဖြင့် တွေးတောကာ မျက်နှာပေါ်ရှိ ပါးစပ်တွင် နျာသ ပြုရမည်။ ထို့သို့ သုံးပါးသော ဘီဇ (seed-syllables) ဖြင့် ရှေ့တင်ထားသော ဂြဟနျာသ (ဂြိုဟ်နျာသ) ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြပြီးဖြစ်သည်။

Verse 47

तृतीयं लोकपालानां न्यासं कुर्यात्प्रयत्नतः । मायादिबीजत्रितयपूर्वकं सर्वसिद्धये ॥ ४७ ॥

တတိယအနေဖြင့် ကြိုးစားအားထုတ်ကာ လောကပါလ (အရပ်စောင့်) များ၏ နျာသကို ပြုလုပ်ရမည်။ မာယာမှ စတင်သော ဘီဇ သုံးပါးကို ရှေ့တင်၍ ပြုလုပ်လျှင် စိဒ္ဓိ အားလုံး ပြည့်စုံစေမည်။

Verse 48

स्वमस्तके ललाटादि दिक्ष्वष्टस्वधउर्द्ध्वतः । ह्रस्वदीर्घकादिकाष्टवर्गपूर्वान्दिशाधिपान् ॥ ४८ ॥

မိမိ၏ခေါင်းပေါ်၌—နဖူးမှစ၍—အရှေ့အနောက်တောင်မြောက် စသည့် ဦးတည်ချက်ရှစ်ပါးနှင့် အထက်ဘက်တွင်ပါ ဦးတည်ချက်အုပ်စိုးသော ဒေဝတားတို့ကို စိတ်ဖြင့် နေရာချရမည်။ အစီအစဉ်မှာ အတို/အရှည် သရများမှစ၍ «က» စသော အက္ခရာအုပ်စုရှစ်ဝర్గအတိုင်း ဖြစ်သည်။

Verse 49

शिवशक्त्यभिधे न्यासं चतुर्थे तु समाचरेत् । त्रिबीजपूर्वकान्न्यस्येत्षट्शिवाञ्छक्तिसंयुतान् ॥ ४९ ॥

စတုတ္ထနည်းလမ်းတွင် «ရှီဝ–ရှက်တိ» ဟုခေါ်သော နျာသကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ သုံးမျိုးသော ဘီဇအက္ခရာများမှ စ၍ မန္တရများကို နေရာချပြီး၊ ထို့နောက် ရှက်တိနှင့် ပေါင်းစည်းသော ရှီဝ ခြောက်ပါးကို ထပ်မံတင်ထားရမည်။

Verse 50

आधारादिषु चक्रेषु स्वचक्रवर्णपूर्वकान् । ब्रह्माणं डाकिनीयुक्तं वादिसांतार्णपूर्वकम् ॥ ५० ॥

အာဓာရမှ စသော ချက္ကရာများတွင် ချက္ကရာတစ်ခုချင်းစီ၏ အက္ခရာများကို မိမိချက္ကရာအလိုက် အစီအစဉ်တကျ အရင်တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် «ဝ» မှ «သ» အထိ ဘီဇသရများ၏ အစဉ်အလာကို ရှေ့တင်၍ ဒာကိနီနှင့် ယှဉ်တွဲသော ဘြဟ္မာကို စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်ရမည်။

Verse 51

मूलाधारे विन्यसेच्च चतुर्द्दलसमन्वितम् । श्रीविष्णुं राकिणीयुक्तबादिलांतार्णपूर्वकम् ॥ ५१ ॥

မူလာဓာရတွင် လေးပွင့်ကြာပန်းအတွင်း၌ ရာကိနီနှင့်အတူ သရီဝိෂ္ဏု၏ နျာသကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ «ဘ» မှ «လ» အထိ ဘီဇသရများကို ရှေ့တင်၍ အတွင်းသံ (အန္တရ) နှင့်တကွ တင်ထားရမည်။

Verse 52

स्वाधिष्ठनाभिधे चक्रे लिंगस्थे षड्दले न्यसेत् । रुद्रं तु डाकिनीयुक्तं डादिफांतार्णपूर्वकम् ॥ ५२ ॥

လင်္ဂ၌ တည်ရှိသော စွာဓိဋ္ဌာန ချက္ကရာ၏ ခြောက်ပွင့်ကြာပန်းတွင် နျာသကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ «ဍ» မှ «ဖ» အထိ အက္ခရာအစဉ်ကို ရှေ့တင်၍ ဒာကိနီနှင့်အတူ ရုဒြကို တင်ထားရမည်။

Verse 53

चक्रे दशदले न्यस्येन्नाभिस्थे मणिपूरके । ईश्वरं कादिठान्तार्णपूर्वकं शाकिनीयुतम् ॥ ५३ ॥

နာဘိ၌ တည်သော မဏိပူရက စက်ကရ၏ ပန်းပွင့်ဆယ်ရွက်အတွင်း၌ နျာသကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုနေရာတွင် က မှ ဋ ထိ အက္ခရာများကို အစပြု၍ သာကိနီနှင့်အတူ ဣශ්ဝရကို စိတ်တည်၍ သမาธိပြုရမည်။

Verse 54

विन्यसेद्द्वादशदलेहृदयस्थे त्वनाहते । सदाशिवं शाकिनीं च षोडशस्वरपूर्वकम् ॥ ५४ ॥

နှလုံး၌ တည်သော အနာဟတ ပန်းကြာ (ပန်းပွင့် ၁၂ ရွက်) အတွင်း၌ နျာသကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုနေရာတွင် ဆဒာရှီဝနှင့် သာကိနီကိုလည်း သရ ၁၆ လုံးကို အစပြု၍ ထားရမည်။

Verse 55

कण्ठस्थे षोडशदले विशुद्धाख्ये प्रविन्यसेत् । आज्ञाचक्रे परशिवं हाकिनीसंयुतं न्यसेत् ॥ ५५ ॥

လည်ချောင်း၌ တည်သော ၁၆ ရွက်ပန်းကြာ “ဝိရှုဒ္ဓာ” အတွင်း၌ စိတ်တည်၍ ခိုင်မြဲစွာ ထားရမည်။ ထို့နောက် အာဇ္ဉာ စက်ကရ၌ ဟာကိနီနှင့် ပေါင်းစည်းသော ပရရှီဝကို နျာသဖြင့် တင်ထားရမည်။

Verse 56

लक्षार्णपूवं भ्रूमध्यसंस्थितेऽतिमनोहरे । तारादिपंचमं न्यासं कुर्यात्सर्वेष्टसिद्धये ॥ ५६ ॥

အလွန်စွဲမက်ဖွယ် မျက်ခုံးကြားအာကာသ၌ «လက္ရှ» ဟူသော အက္ခရာဖြင့် အစပြုသော မန္တရကို ထား၍ «တာရာ» မှ စ၍ ပဉ္စမအထိ နျာသကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုကြောင့် လိုအင်ဆန္ဒရှိသမျှ စိဒ္ဓိတို့ ပြည့်စုံမည်။

Verse 57

अष्टौ वर्गान्स्वरद्वंद्वपूर्वकान् बीजसंयुतान् । ताराद्या न्यासपूर्वाश्च प्रयोज्या अष्टशक्तयः ॥ ५७ ॥

အက္ခရာအုပ်စု ရှစ်မျိုးကို အသုံးပြုရမည်။ အုပ်စုတစ်ခုစီသည် သရနှစ်လုံးကို အစပြု၍ ဘီဇအက္ခရာများနှင့် ပေါင်းစည်းထားရမည်။ «တာရာ» (Oṃ) မှ စ၍ နျာသကို အရင်ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရှစ်ပါးသော သက္တိတို့ကို လက်တွေ့အသုံးချရမည်။

Verse 58

ताराथोग्रा महोग्रापि वज्रा काली सरस्वती । कामेश्वरी च चामुंडा इत्यष्टौ तारिकाः स्मृताः ॥ ५८ ॥

တာရာ၊ အထိုဂြာ၊ မဟိုဂြာ၊ ဝဇ္ရာ၊ ကာလီ၊ စရஸဝတီ၊ ကာမေရှွရီ နှင့် ချာမုဏ္ဍာ—ဤရှစ်ပါးကို ထုံးတမ်းအရ «တာရိကာ» ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 59

ब्रह्मरंध्रे ललाटे च भ्रूमध्ये कण्ठदेशतः । हृदि नाभौ फले मूलाधारे चेताः क्रमान्न्यसेत् ॥ ५९ ॥

စိတ် (သတိဉာဏ်) ကို အဆင့်လိုက်ထားရမည်—ဗြဟ္မရန္ဓ္ရ (ခေါင်းထိပ်ပေါက်)၊ နဖူး၊ မျက်ခုံးကြား၊ လည်ချောင်းဒေသ၊ နှလုံး၊ ချက်၊ လိင်ဒေသ၊ နှင့် မူလာဓာရ (အမြစ်အထောက်) တို့၌ ဖြစ်သည်။

Verse 60

अङ्गन्यासं ततः कुर्यात्पीठाख्यं सर्वसिद्धिदम् । आधारे कामरूपाख्यं बीजं ह्रस्वार्णपूर्वकम् ॥ ६० ॥

ထို့နောက် «ပီဋ္ဌ» ဟုခေါ်သော အင်္ဂန്യാസကို ပြုလုပ်ရမည်၊ အရာအားလုံး၏ စိဒ္ဓိကို ပေးတတ်သည်။ အာဓာရ (အခြေခံ) တွင် «ကာမရူပ» ဟုခေါ်သော ဘီဇမန္တရကို အတိုသရဖြင့် ရှေ့တင်၍ ထားရမည်။

Verse 61

हृदि जालंधरं बीजं दीर्घपूर्वं प्रविन्यसेत् । ललाटे पूर्णगिर्याख्यं कवर्गाद्यं न्यसेत्सुधीः ॥ ६१ ॥

နှလုံးတွင် သရအရှည်ဖြင့် ရှေ့တင်ကာ «ဇာလန္ဓရ» ဘီဇကို သေချာစွာ ထားရမည်။ နဖူးတွင်တော့ ပညာရှိသည် က-ဝဂ္ဂ အစဖြစ်သော «ပူර්ဏဂိရီ» ဘီဇကို ထားရမည်။

Verse 62

उड्डीयानं चवर्गाद्यं केशसन्धौ प्रविन्यसेत् । कण्ठे तु मथुरापीठं दशम यादिकं न्यसेत् ॥ ६२ ॥

«ဥဍ္ဍီယာန» ကို စ-ဝဂ္ဂ အစဖြင့် ဆံပင်အစပ်ဆုံရာ (hairline) တွင် သေချာစွာ န്യാസထားရမည်။ လည်ချောင်းတွင်တော့ မထုရာ ပီဋ္ဌကိုလည်းကောင်း၊ «ယ» အစဖြစ်သော ဒသမ န്യാസကိုလည်းကောင်း ထားရမည်။

Verse 63

षोढा न्यासस्तु तारायाः प्रोक्तोऽभीष्टप्रदायकः । हृदि श्रीमदेकजटां तारिणीं शिरसि न्यसेत् ॥ ६३ ॥

တားရာ၏ ဆယ့်ခြောက်မျိုး နျာသကို လိုအင်ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော အကျိုးပေးသူဟု သင်ကြားထားသည်။ မင်္ဂလာရှိသော ဧကဇဋာကို နှလုံး၌ နျာသပြု၍ တာရိဏီကို ခေါင်းပေါ်၌ တင်ထားရမည်။

Verse 64

वज्रोदके शिखां पातु उग्रतारां तु वर्मणि । महोग्रा वत्सरे नेत्रे पिंगाग्रैकजटास्त्रके ॥ ६४ ॥

ဗဇ္ရောဒကာသည် ကျွန်ုပ်၏ ရှိခါ (ခေါင်းပေါ်ဆံတောင်) ကို ကာကွယ်ပါစေ။ ဥဂ္ဂတားရာသည် ဝර්မန် (ကာကွယ်အဝတ်) ကို ကာကွယ်ပါစေ။ မဟောဂ္ရာသည် ခြေသလုံးကို စောင့်ရှောက်ပါစေ။ ပင်္ဂာဂ္ရာ-ဧကဇဋာသည် မျက်စိနှင့် အஸ္တရ (မန်တရအာဝုဓ) ကို ကာကွယ်ပါစေ။

Verse 65

षड्रदीर्गयुक्तमायाया एतान्यष्टौ षडंगके । अंगुष्ठादिष्वंगुलीषु पूर्वं विन्यस्य यत्नतः ॥ ६५ ॥

ṣaḍaṅga အကူအညီပူဇာ (ခြောက်အင်္ဂ) တွင်၊ သရရှည် ခြောက်လုံးပါသော မာယာမန်တရ၏ အက္ခရာရှစ်လုံးကို လက်မမှ စ၍ လက်ချောင်းများပေါ်တွင် သေချာစွာ အရင်တင်နျာသပြုရမည်။

Verse 66

तर्जनीमध्यमाभ्यां तु कृत्वा तालत्रयं ततः । छोटिकामुद्राया कुर्याद्दिग्बन्धं देवतां स्मरन् ॥ ६६ ॥

ထို့နောက် လက်ညှိုးနှင့် လက်မောင်း (အလယ်လက်ချောင်း) ဖြင့် တာလသုံးကြိမ် တီးရမည်။ ထို့နောက် Choṭikā မုဒြာကို ဖွဲ့ကာ၊ ဒေဝတাকে သတိရလျက် ဒိဂ္ဗန္ဓ (အရပ်ပိတ်) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 67

विद्यया तारपुटया व्यापकं सप्तधा चरेत् । उग्रतारां ततो ध्यायेत्सद्यो वादेऽतिसिद्धिदाम् ॥ ६७ ॥

တားရပုဋ မန္တရဝိဒ္ယာအားဖြင့် အနှံ့အပြား ဖုံးလွှမ်းနျာသကို ခုနစ်ကြိမ် ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဝါဒ (အငြင်းပွားဆွေးနွေးမှု) တွင် ချက်ချင်း အထူးသိဒ္ဓိပေးသော ဥဂ္ဂတားရာကို ဓ్యာနပြုရမည်။

Verse 68

लयाब्धावंबुजन्मस्थां नीलाभां दिव्यभूषणाम् । कम्बुं खङ्गं कपालं च नीलाब्जं दधतीं करैः ॥ ६८ ॥

နာသမုဒ္ဒရာ၏ လယအာဗ္ဓိမှ ပေါက်ဖွားသော ကြာပန်းပေါ်၌ ရပ်တည်၍ အမဲရောင်တောက်ပကာ ဒေဝီယ အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ လက်များတွင် သင်္ခါ၊ ဓား၊ ခေါင်းခွံခွက်နှင့် အပြာကြာပန်းကို ကိုင်ထားသည်။

Verse 69

नागश्रेष्ठालंकृतांगीं रक्तनेत्रत्रयां स्मरेत् । जपेल्लक्षचतुष्कं हि दशांशं रक्तपद्मकैः ॥ ६९ ॥

အကောင်းဆုံးသော နာဂများဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါတန်ဆာဆင်ထားပြီး မျက်စိနီ သုံးလုံးရှိသော ဒေဝီကို သတိပြု၍ သမားဓိပြုရမည်။ ထို့နောက် မန္တရကို လေးသိန်းကြိမ် ဂျပ်လုပ်ကာ ထို၏ ဒသမပိုင်းအဖြစ် အနီကြာပန်းများဖြင့် ပူဇော်အာဟုတိ ပြုရမည်။

Verse 70

हुनेत्क्षीराज्यसंमिश्रैः शंखं संस्थाप्य संजपेत् । नारीं पश्यन्स्पृशन्गच्छन्महानिशि बलिं चरेत् ॥ ७० ॥

နို့နှင့် ဂျီရောစပ်၍ အာဟုတိများကို ဟုန်ပူဇော်ရမည်။ သင်္ခါကို တည်ထောင်ပြီး မန္တရကို ဂျပ်ရွတ်ရမည်။ မဟာည (အလယ်ညအခမ်းအနား) တွင် မိန်းမကို ကြည့်၍ ထိတွေ့ကာ သွားရင်းလည်း ဘလိပူဇော်ကို ပြုရမည်။

Verse 71

श्मशाने शून्यसदने देवागारेऽथ निर्जने । पर्वते वनमध्ये वा शवमारुह्य मंत्रवित् ॥ ७१ ॥

သင်္ချိုင်းမြေ၌၊ လူမရှိသောအိမ်၌၊ ဘုရားကျောင်း၌ သို့မဟုတ် တိတ်ဆိတ်သောနေရာ၌—တောင်ပေါ်၌ဖြစ်စေ တောအလယ်၌ဖြစ်စေ—မန္တရသိသူသည် အလေ့အကျင့်အတွက် အာသနအဖြစ် အလောင်းပေါ်တက်၍ မန္တရစဉ်ကျင့်နိုင်သည်။

Verse 72

समरे शत्रुनिहतं यद्वा षाण्यासिकं शिशुम् । विद्यां साधयतः शीघ्रं साधितैवं प्रसिद्ध्यति ॥ ७२ ॥

ဗိဒ္ယာ (လျှို့ဝှက်သင်္ခန်း) ကို စာဓနာပြုနေစဉ် စစ်မြေ၌ သတ်ခံရသော ရန်သူကိုဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် သံဃာ/ရဟန်းအဖွဲ့ဝင်၏ ကလေးကိုဖြစ်စေ မြင်တွေ့လျှင် ထိုဗိဒ္ယာသည် လျင်မြန်စွာ ပြည့်စုံအောင်မြင်သည်ဟု အစဉ်အလာက ဆိုထားသည်။

Verse 73

मेधा प्रज्ञा प्रभा विद्या धीवृत्तिस्मृतिबुद्धयः । विश्वेश्वरीति संप्रोक्ताः पीठस्य नव शक्तयः ॥ ७३ ॥

မေဓာ (မှတ်ဉာဏ်တည်မြဲမှု), ပရာဉ္ဉာ (ခွဲခြားသိမြင်မှု), ပရဘာ (တောက်ပရောင်ခြည်), ဝိဒ္ယာ (ဗဟုသုတ), ဓီ (နားလည်မှု), ဝြတ္တိ (စိတ်လှုပ်ရှားမှု), စ္မృతိ (မှတ်မိမှု), ဗုဒ္ဓိ (ဉာဏ်)—ဤတို့သည် သန့်ရှင်းသော ပီဋ္ဌ၏ ကိုးပါးသော သက္တိများဟု ကြေညာထားပြီး စုပေါင်းအားဖြင့် ဝိශ්ဝေရှဝရီ ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

Verse 74

भृगुमन्विंदुसंयुक्तं मेघवर्त्म सरस्वती । योगपीठात्मने हार्द्दं पीठस्य मनुरीरितः ॥ ७४ ॥

ပီဋ္ဌ၏ မန္တရကို ဤသို့ ကြေညာထားသည်—ဘೃဂု၊ မနု နှင့် လတို့နှင့် ပေါင်းစည်းထား၍ မိုးတိမ်လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်သွားကာ၊ စရஸဝတီ ဖြစ်သည်။ ယောဂ-ပီဋ္ဌ၏ အတ္တမန်သို့ နှလုံးမှ ပေါက်ဖွားသော အတွင်းပူဇော်သကာ ဖြစ်၏။

Verse 75

दत्त्वानेनासनं मूर्तिं मूलमंत्रेण कल्पयेत् । पूजयेद्विधिवद्देवीं तद्विधानमथोच्यते ॥ ७५ ॥

ထို့နောက် နတ်မ၏ အာသနကို ပူဇော်ပြီးလျှင် မူလမန္တရဖြင့် ရုပ်ပုံမూర్తိကို တည်ထောင် (စိတ်ကူးတည်ဆောက်၍ ထား) ရမည်။ ထို့ပြင် သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ဒေဝီကို ပူဇော်ရမည်။ ယခု ထိုနည်းလမ်းကို ရှင်းပြမည်။

Verse 76

तारो माया भगं ब्रह्मा जटे सूर्यः सदीर्घकम् । यक्षाधिपतये तंद्रीसोपनीतं बलिं ततः ॥ ७६ ॥

ထို့နောက် “တာရာ”, “မာယာ”, “ဘဂံ”, “ဗြဟ္မာ”, “သူရျဟ်” ဟူသော မန္တရစကားများကို ရှည်လျားစွာ အသံထွက်ကာ၊ ဆံပင်ကို ဇဋာအဖြစ် စည်းထားပြီးနောက်၊ အဆင့်ဆင့် ဝိဓိနှင့်အတူ ယူဆောင်လာသော ဘလိပူဇော်ကို ယက္ခတို့၏ အရှင်ထံ တင်ပူဇော်ရမည်။

Verse 77

गृहयुग्मं शिवा स्वाहा बलिमंत्रोऽयमीरितः । दद्यान्नित्यं बलिं तेन मध्यरात्रे चतुष्पथे ॥ ७७ ॥

“အိမ်နှစ်လုံး; အို ရှီဝါ၊ စွာဟာ” ဟူသည်မှာ ဘလိမန္တရဟု ကြေညာထားသည်။ ထိုမန္တရဖြင့် နေ့စဉ် ဘလိကို ပေးလှူရမည်၊ အလယ်ညနှင့် လမ်းလေးခွဆုံရာ၌ ဖြစ်သည်။

Verse 78

जलदानादिकं मंत्रैर्विदध्याद्दशभिस्ततः । ध्रुवो वज्रोदके वर्म फट्सप्तार्णो जलग्रहे ॥ ७८ ॥

ထို့နောက် မန္တရ ၁၀ ပုဒ်ဖြင့် ရေဒါနနှင့် ဆက်စပ်သော ကర్మများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုအတွင်း ဓြုဝ (Dhruva) မန္တရ၊ ဝဇ္ရောဒက (Vajrodaka) မန္တရ၊ ကာကွယ်ရေး ဝර්မ (Varma) မန္တရတို့ ပါဝင်ပြီး၊ ရေကို ကိုင်ယူသည့်အခါ «ဖတ်» ဖြင့် အဆုံးသတ်သော အက္ခရာ ၇ လုံး မန္တရကို သုံးရမည်။

Verse 79

ताराद्या वह्निजायांता माया हि क्षालने मता । तारो मायाः भृगुः कर्णोविशुद्धं धर्मवर्मतः ॥ ७९ ॥

«တာရာ» မှ «ဝဟ္နိဇာယာ» အထိ ပါဝင်သော မန္တရစုကို သန့်စင်လျှော်ဖွတ်ရာတွင် «မာယာ» ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ «တာရာ» သည် «မာယာ» ဟု ခေါ်သော မန္တရ/အတိုင်းအတာ ဖြစ်ပြီး၊ «ဘೃဂု» သည် «ကර්ဏ» ဟု ခေါ်ကြသည်။ သန့်ရှင်းသော ပုံစံကို «ဓර්မဝර්မ» ဟု သိကြသည်။

Verse 80

सर्वपापानि शाम्यंते छेतो नेत्रयुतं जलम् । कल्पान्तनयनस्वाहा मंत्र आचमने मतः ॥ ८० ॥

စိတ်သတိနှင့် မျက်စိကို မှန်ကန်စွာ ထား၍ သောက်ယူသော ရေကြောင့် အပြစ်အားလုံး ငြိမ်းသက်သွားသည်။ အာချမန (အခမ်းအနားသောက်ရေ) အတွက် «ကလ္ပာန္တ-နယန-စွာဟာ» မန္တရကို သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 81

ध्रुवो मणिधरीत्यंते वज्रिण्यक्षियुता मृतिः । खरिविद्यायुग्रिजश्व सर्ववांते बकोऽब्जवान् ॥ ८१ ॥

«ဓြုဝ» ကို «မဏိဓရ» ဟု ခေါ်ကြသည်။ «မෘတိ» ကို မပျက်စီးသော မျက်စိပါသော «ဝဇ္ရိဏီ» ဟု ဆိုကြသည်။ «ခရီ-ဝိဒ္ယာ» ကို «ဦဂ္ရိဇသွ» ဟု သိကြပြီး၊ အားလုံး၏ အဆုံးတွင် ပဒုမမှ ပေါ်ထွန်းသော «ဗက» ရှိသည်။

Verse 82

कारिण्यंते दीर्घवर्म अस्त्रं वह्निप्रियांतिमः । त्रयोविंशतिवर्णात्मा शिखाया बंधने मनुः ॥ ८२ ॥

«ကာရိဏ்யံတေ» နှင့် «ဒီဃဝර්မ»—ဤသည် အස්တြ-မန္တရ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အဆုံးပိုင်းမှာ «ဝဟ္နိပရိယာန္တိမဟ္» ဖြစ်၏။ အက္ခရာ ၂၃ လုံးပါဝင်သော ဤ မနု (သက္ကရာဖော်မြူလာ) သည် «ရှိခါ» (ထိပ်ဆံပင်) ကို ချည်နှောင်ကာ ကာကွယ်ရန် အသုံးပြုသည်။

Verse 83

प्रणवो रक्षयुगलं दीर्घवर्मास्त्रठद्वयम् । नवार्णेनामुना मंत्री कुर्याद्भूमिविशोधनम् ॥ ८३ ॥

ပရာဏဝ (အိုမ်) နှင့် ကာကွယ်မန်တရားနှစ်ပါး၊ ရှည်လျားသော ကဝචမန်တရား၊ «ဋ္ဌ» ဖြင့်ဆုံးသော အစတြာအက္ခရာနှစ်လုံးတို့ကို ပေါင်းစည်း၍ ယဇ္ဈကသည် အက္ခရာကိုးလုံးပါ မန်တရားဖြင့် မြေကို သန့်စင်ရမည်။

Verse 84

नारांते सर्वविघ्नानुत्सारयेति पदं ततः । हुं फट् स्वाहा गुणेंद्वर्णो मनुर्विघ्ननिवारणम् ॥ ८४ ॥

«နာရာယဏ» ဟူသောနာမ၏အဆုံးတွင် «အတားအဆီးအားလုံးကို မောင်းထုတ်ပါ» ဟူသောစကားကို ထည့်ရမည်။ ထို့နောက် «ဟုṃ», «ဖတ်», «ဆွာဟာ» တို့ဖြင့်ဖွဲ့စည်းပြီး ဂုဏနှင့် အိန္ဒု အသံတို့ပါဝင်သော မန်တရားသည် အတားအဆီးဖယ်ရှားရန် ဖြစ်သည်။

Verse 85

मायाबीजं जपापुष्पनिभं नाभौ विचिंयेत् । तदुत्थेनाग्निना देहं दहेत्साद्धस्वपाप्मना ॥ ८५ ॥

နာဘီ၌ ဂျပါပန်းကဲ့သို့ အရောင်တောက်ပသော မာယာ-ဘီဇ (မျိုးစေ့အက္ခရာ) ကို စိတ်တွင် တည်စေရာ၏။ ထိုမှ ထွက်ပေါ်လာသော မီးဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို မိမိ၏ အပြစ်များနှင့်အတူ လောင်ကျွမ်းစေရာ၏။

Verse 86

ताराबीजं सुवर्णाभं चिंतयेद्धृदि मंत्रवित् । पवनेन तदुत्थेन पापभस्म क्षिपेद्भुवि ॥ ८६ ॥

မန်တရားကို သိကျွမ်းသူသည် နှလုံးအတွင်း၌ ရွှေရောင်တောက်ပသော တာရာ-ဘီဇ (မျိုးစေ့အက္ခရာ) ကို စိတ်တွင် တည်စေရာ၏။ ထိုသဘောတရားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသက်ရှူလေဖြင့် အပြစ်၏ ပြာကို မြေပြင်သို့ ပစ်ချရမည်။

Verse 87

तुरीयं चंद्रकुंदाभं बीजं ध्यात्वाललाटतः । तदुत्थसुधयादे हं स्वयं वै देवतानिभम् ॥ ८७ ॥

နဖူးမှ စ၍ လမင်းနှင့် ကုန္ဒပန်းကဲ့သို့ ဖြူဝင်းသော စတုတ္ထ ဘီဇ (မျိုးစေ့အက္ခရာ) ကို စိတ်တွင် တည်စေရာ၏။ ထိုမှ ထွက်ပေါ်လာသော အမృతရည်ဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာသည် ကိုယ်တိုင်ပင် ဒေဝတားကဲ့သို့ တောက်ပလာ၏။

Verse 88

अनया भूतशुद्ध्या तु देवीसादृश्यमाप्नुयात् । तारोऽनंतो भगुः कर्णो पद्मनाभयुतो बली ॥ ८८ ॥

ဤ «ဘူတသုဒ္ဓိ» (ဓာတ်သန့်စင်ခြင်း) ကို ကျင့်သုံးလျှင် အမှန်တကယ် ဒေဝီနှင့် ဆင်တူသော အဆင့်ကို ရရှိသည်။ ထိုသူသည် တာရာ၊ အနန္တ၊ ဘဂု၊ ကဏ္ဏ နှင့် ပဒ္မနာဘနှင့် ပြည့်စုံသော အင်အားကြီးသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 89

खे वज्ररेखे क्रोधाख्यं बीजं पावकल्लभा । अमुना द्वादशार्णेन रचयेन्मंडलं शुभम् ॥ ८९ ॥

အို အဂ္နိ (မီး) ၏ ချစ်သူရေ၊ ကောင်းကင်ကဲ့သို့သော အာကာသအတွင်းနှင့် ဝဇ္ရပုံစံ လိုင်းများပေါ်တွင် «ကရောဓ» ဟု ခေါ်သော ဘီဇမန်တရကို ထားရမည်။ ဤ ဒွါဒသ-အက္ခရာ မန္တရဖြင့် မင်္ဂလာ မဏ္ဍလကို တည်ဆောက်ရမည်။

Verse 90

तारो यथागता निद्रा सदृक्षेकभृगुर्विषम् । सदीर्घस्मृतिरौ साक्षौ महाकालो भगान्वितः ॥ ९० ॥

ဤအမည်များကို စာရင်းပြုဆိုသည်— တာရာ၊ ယထာဂတာ («ဖြစ်လာသကဲ့သို့»)、 နိဒ္ရာ (အိပ်ခြင်း)、 သဒೃက္ရှ၊ ဧကဘೃဂု၊ ဝိသ (အဆိပ်)、 သဒီဃသ္မృతိ၊ ရော၊ သာက္ษ (သက်သေ)၊ မဟာကာလ (အချိန်ကြီး) နှင့် ဘဂာန်ဝိတ (အရှင့်အာနုဘော်ပါဝါနှင့် ပြည့်စုံသူ)။

Verse 91

क्रोधोऽस्त्रं मनुवर्णोऽयं मनुः पुष्पादिशोधने । तारः पाशः परा स्वाहा पंचार्णस्चित्तशोधने ॥ ९१ ॥

«ကရောဓ» သည် အစတြ-မန္တရ (astra-mantra) ဖြစ်သည်။ သတ်မှတ်ထားသော အက္ခရာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဤမန္တရကို ပန်းနှင့် အခြား ပူဇော်ပစ္စည်းများကို သန့်စင်ရန် အသုံးပြုရမည်။ «တာရာ», «ပါရှ», «ပရာ», «ဆွာဟာ» နှင့် ငါးအက္ခရာ မန္တရသည် စိတ်ကို သန့်စင်ရန် ဖြစ်သည်။

Verse 92

मनवो दश संप्रोक्ता अर्ध्यस्थापनमुच्यते । सेंदुभ्यां मासतो माया भुवं संसृज्य भूगृहम् ॥ ९२ ॥

မနု (Manu) ဆယ်ပါးကို ကြေညာထားသည်။ ဤသည်ကို အရ္ဃျ (arghya) ပူဇော်ပွဲ တည်ထောင်ခြင်းဟု ခေါ်သည်။ လ၏ အမှတ်အသား နှစ်ခုအားဖြင့် လစဉ်လတိုင်း မာယာသည် လောကများကို ဖန်ဆင်းကာ မြေပြင်လောကကို နေထိုင်ရာအဖြစ် တည်ဆောက်သည်။

Verse 93

वृतं त्रिकोणसंयुक्तं कुर्यान्मंडलमंत्रतः । यजेत्तत्राधारशक्तिं वह्निमंडलमध्यगाम् । वह्निमंडलमभ्यर्च्य महाशंखं निधापयेत् ॥ ९३ ॥

မန္တရဖြင့် တြိဂုံနှင့်ချိတ်ဆက်သော ဝိုင်းမဏ္ဍလကို ရေးဆွဲရမည်။ ထိုနေရာ၌ မီးမဏ္ဍလအလယ်၌ တည်သော အာဓာရ-ရှက္တိကို ပူဇော်ရမည်။ မီးမဏ္ဍလကို ကောင်းစွာ အဘိဿေကပူဇော်ပြီးနောက် မဟာသင်္ခ (ကြီးမားသော ခရုခွံ) ကို ထိုနေရာ၌ ထားရမည်။

Verse 94

वामकर्णेन्दुयुक्तेन फडंतेन विहायसा । प्रक्षालितं भृगुर्दंडी त्रिमूर्तींतुयुतं पठेत् ॥ ९४ ॥

ဘယ်နားရွက်ရှိ လမင်းနှင့် ချိတ်ဆက်သော အက္ခရာကိုယူ၍ အကာအကွယ်သံ «ဖတ်» ဖြင့် အဆုံးသတ်ကာ «ကောင်းကင်/အာကာသ» သတ္တုနှင့်အတူ ရွတ်ဆို၍ သန့်စင်ရမည်။ ထိုသို့ သန့်စင်ပြီးနောက် «ဘೃဂု-ဒဏ္ဍီ» မန္တရကို «တရိမူရတိ» (သုံးရုပ်) နှင့် တွဲဖက်၍ ဖတ်ရမည်။

Verse 95

ततोऽर्चयेन्महाशंखं जपन्मंत्रचतुष्टयम् । दीर्घत्रयान्विता माया काली सृष्टिः सदीर्घसः ॥ ९५ ॥

ထို့နောက် မဟာသင်္ခကို ပူဇော်ကာ မန္တရလေးပါးကို ဂျပ်ရမည်— သရရှည် သုံးခုပါသော «မာယာ», «ကာလီ», «စೃષ્ટိ», နှင့် သရရှည်ပါသော «သ»။

Verse 96

प्रतिमासंयुतं मासं यवनं हृदयं ततः । एकाधशार्णः प्रथमो महाशंखार्चने मनुः ॥ ९६ ॥

ထို့နောက် «မာသ» ကို «ပရတိမာသ» နှင့် ပေါင်းစပ်၍၊ ထို့နောက် «ယဝန» ကို ထည့်ကာ၊ နောက်ဆုံး «ဟృဒယ» ကို ဆက်ရမည်။ ဤသည်မှာ မဟာသင်္ခ ပူဇော်ရာတွင် သတ်မှတ်ထားသော ပထမ ၁၁ အက္ခရာ မန္တရဖြစ်သည်။

Verse 97

हंसो हरिभुजंगेशयुक्तो दीर्घंत्रयेंदुयुक् । तारिण्यंते कपालाय नमोंतो द्वादशाक्षरः ॥ ९७ ॥

«နမော» ဖြင့် အဆုံးသတ်သော ၁၂ အက္ခရာ မန္တရသည် «ဟံသ» ကို «ဟရိဘုဇင်္ဂေရှ» နှင့် ပေါင်းစပ်၍၊ သရရှည်နှင့် «လမင်းသုံးစင်း» ကို တွဲကာ၊ နောက်ဆုံး «တာရိဏီ» နှင့် «ကပာလာယ» ဖြင့် ပြီးစီးသည်။

Verse 98

स्वं दीर्घत्रयमन्वाढ्यमेषो वामदगन्वितः । लोकपालाय हृदयं तृतीयोऽयं शिवाक्षरः ॥ ९८ ॥

သရ «svam» ကို ရှည်သံသုံးပါးဖြင့် ပြည့်စုံစေ၍ ဘယ်ဘက်အင်္ဂါနှင့် ပေါင်းစည်းလျှင်၊ လောကပာလ (Lokapāla) အတွက် ဟృဒယမန်ထရ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သီဝအက္ခရာ တတိယ ဖြစ်၏။

Verse 99

मायास्त्रीबीजमर्द्धैदुयुतं स्वं स्वर्गखादिमः । पालाय सर्वाधाराय सर्वः सर्वोद्भवस्तथा ॥ ९९ ॥

အရှင်သည် မာယာ၏ ဘီဇ (seed) ဖြစ်၍ မိန်းမအင်အား၏ ဖန်တီးသဘောတရား ဖြစ်၏။ မိမိ၏ လက္ခဏာကို လဝက် (ardhacandra) နှင့် ပေါင်းစည်းထား၏။ ကောင်းကင်နှင့် အခြားအရာတို့ကို စုပ်ယူသူ၊ ကာကွယ်သူ၊ အားလုံး၏ အခြေခံထောက်တိုင်၊ အားလုံးတည်းဟူသော အရှင်၊ ထို့ပြင် အရာအားလုံး ပေါ်ပေါက်ရာ အရင်းအမြစ် ဖြစ်၏။

Verse 100

सर्वशुद्धिमयश्चेति ङेंताः सर्वासुरांतिकम् । रुधिरा रतिदीर्घा च वायुः शुभ्रानिलः सुरा ॥ १०० ॥

«ṅeṃtā» ဟူသော စကားများမှာ— «အပြည့်အဝ သန့်ရှင်းမှုဖြင့် ဖွဲ့စည်းသော»၊ «အဆုရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ»၊ «သွေးနီရောင်»၊ «ရှည်လျားသော ရတိ (ပျော်ရွှင်မှု)»၊ «လေ»၊ «ဖြူစင်တောက်ပသော လေညင်း» နှင့် «sura» (ဒေဝ/အမృత) ဟူ၏။

Verse 101

भाजनाय भगी सत्या विकपालाय हृन्मनुः । तुर्यो रसेषु वर्णोऽयं महाशंखप्रपूजने ॥ १०१ ॥

ပူဇော်အိုး (bhājana) အတွက် အက္ခရာပုံစံကို «bhagī satyā» ဟု သင်ကြား၏။ ကပာလ (ခေါင်းခွံခွက်) အတွက် «hṛnmanuḥ» ဟု ဆို၏။ ဤသည်မှာ မဟာသင်္ခ (Mahāśaṅkha) ကို ကြီးမြတ်စွာ ပူဇော်ရာတွင် ရသ (အရည်/အနှစ်) များနှင့် သုံးရမည့် စတုတ္ထ (turyā) ဝဏ္ဏ/အက္ခရာအုပ်စု ဖြစ်၏။

Verse 102

नवार्कमंडलं चेष्ट्वा सलिलं मूलमंत्रतः । प्रपूरयेत्सुधाबुद्ध्या गंधपुष्पाक्षतादिभिः ॥ १०२ ॥

အသစ်သော နေဝိုင်းမဏ္ဍလ (arka-maṇḍala) ကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက်၊ မူလမန်ထရဖြင့် ရေကို သန့်စင်ကာ အမృతဟု စိတ်ထား၍ ပူဇော်ပွဲကို ဖြည့်စွက်ရမည်—နံ့သာ၊ ပန်း၊ အက္ခတ (မကွဲသော ဆန်) စသည်တို့ဖြင့်။

Verse 103

मुद्रां त्रिखंडां संदर्श्य पूजयेच्चंद्रमंडलम् । वाक्सत्यपद्मागगने रेफानुग्रहबिंदुयुक् ॥ १०३ ॥

လက်ဟန်မုဒြာ «တိခဏ္ဍာ» ကိုပြသပြီးနောက် လပြည့်ဝိုင်းကို ပူဇော်ရမည်။ ပူဇော်ခြင်းကို «ဝါက်–သတ္တျ–ပဒ္မာ–ဂဂနေ» ဟူသော မန္တရားဖြင့်၊ «ရ» (ရေဖ) အက္ခရာ၊ «အနုဂ္ရဟ» အပိုဆောင်းနှင့် ဘိန္ဒု (နှာသံအမှတ်) ပါဝင်အောင် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 104

मूलमंत्रो विपद्ध्वंसमनुसर्गसमन्वितम् । अष्टकृत्वोऽमुना मंत्री मंत्रयेत्प्रयतो जलम् ॥ १०४ ॥

စည်းကမ်းတကျ လေ့ကျင့်သူသည် ရေကို သန့်စင်ကာ သက္ကာပြုရန်၊ မူလမန္တရားကို «vipad-dhvaṁsa» (ဘေးအန္တရာယ်ဖျက်ဆီး) အပိုင်းနှင့် သတ်မှတ်ထားသော «anusarga» ပေါင်းထည့်ချက်များနှင့်အတူ ရှစ်ကြိမ် ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 105

मायया मदिशं क्षिप्त्वा खं योनिं च प्रदर्शयेत् । तत्र वृत्ताष्टषट्कोणं ध्यात्वा देवीं विचिंतयेत् ॥ १०५ ॥

မာယာ၏အင်အားဖြင့် သတ်မှတ်ထားသောဦးတည်ရာ၌ မျိုးစေ့အက္ခရာ «မ» ကိုထား၍ ထို့နောက် «ခ» နှင့် ယောနိကို ပြသ(ရေးဆွဲ)ရမည်။ ထိုနေရာ၌ ဝိုင်းပုံနှင့် အရှစ်ထောင့်၊ အခြောက်ထောင့် ပုံသဏ္ဍာန်တို့ကို စိတ်တွင်သိမ်းဆည်းကာ ဒေဝီကို သမ္မာဓိဖြင့် စဉ်းစားရမည်။

Verse 106

पूर्वोक्तां पूजयेत्त्वेनां मूलेनाथ प्रतर्पयेत् । तर्जनूमध्यमानामाकनिष्ठाभिर्महेश्वरीम् ॥ १०६ ॥

အရင်ကဆိုထားသည့်နည်းအတိုင်း ထိုဒေဝီရုပ်ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် မူလမန္တရဖြင့် ပူဇော်ပဏာမနှင့် အလှူအတန်းတို့ဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေရမည်။ ထို့ပြင် မဟေရှဝရီကို လက်ချောင်းများ—ညွှန်၊ အလယ်၊ လက်စွပ်၊ လက်သေး—ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော နျာသ (nyāsa) အမူအရာအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 107

सांगुष्ठानिश्चुतुर्वारं महाशंखस्थिते जले । खंरेफमनुबिंद्वाढ्यां भृगुमन्विंदुयुक्तया ॥ १०७ ॥

လက်မဖြင့် လေးကြိမ်တိုင်တိုင် မဟာသင်္ခါထဲတွင် ထားရှိသော ရေကို ပက်ဖျန်း(သို့)ထိတွေ့၍ သန့်စင်ရမည်။ ထို့နောက် «ခ» ကို «ရေဖ» (ra) နှင့် တွဲကာ anusvāra နှင့် bindu ပါအောင် အသုံးပြုရမည်၊ ထို့ပြင် «ဘೃဂု» (bha) ကိုလည်း bindu ဖြင့် တွဲ၍ သုံးရမည်။

Verse 108

ध्रुवाद्येन नमोंतेन तर्प्यादानंदभैरवम् । ततस्तेनार्धतोयेन प्रोक्षेत्पूजनसाधनम् ॥ १०८ ॥

«ဓြုဝ» ဖြင့်အစပြု၍ «နမဟ်» ဖြင့်အဆုံးသတ်သော မန္တရားဖြင့် အာနန္ဒဘဲရဝအား တර්ပဏ (ရေသက္ကာ) ပေးရမည်။ ထို့နောက် ကျန်ရှိသော ရေတစ်ဝက်ဖြင့် ပူဇော်ရေးပစ္စည်းနှင့် ကိရိယာများကို ပက်ဖျန်းသန့်စင်ရမည်။

Verse 109

योमिमुद्रां प्रदर्श्यापि प्रणमेद्भवतारिणीम् । विधानमर्घे संप्रोक्तं सर्वसिद्धिप्रदायकम् ॥ १०९ ॥

ယောနိမုဒြာကို ပြသပြီးနောက် ဘဝတာရိဏီကို ဦးညွှတ်ပဏာမပြုရမည်။ ဤနည်းလမ်းသည် အर्घ्य ပူဇော်ပွဲနှင့် ဆက်စပ်၍ သင်ကြားထားသကဲ့သို့ အောင်မြင်မှုအားလုံးကို ပေးစွမ်းသည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 110

पूर्वोक्ते पूजयेत्पीठे पद्मे षट्कोणकर्णिके । धरागृहावृते रम्ये देवीं रम्योपचारकैः ॥ ११० ॥

ယခင်ဖော်ပြထားသော အာසနပီဋ္ဌပေါ်တွင်—ခြောက်ထောင့်ကဏ္ဏိကာပါသော ပဒ္မပန်းနှင့် ဘူပုရ (မြေဝိုင်း) ဖြင့် လှပစွာ ဝန်းရံထားသည့်နေရာ၌—ဒေဝီကို နှစ်သက်ဖွယ် ဥပစာရများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 111

महीगृहे चतुर्दिक्षु गणेशादीन्प्रपूजयेत् । पाशांकुशौ कपालं च त्रिशूलं दधतं करैः ॥ १११ ॥

မဟီဂృဟ (ပူဇော်အိမ်) အတွင်း၌ လေးဘက်ဦးတည်ရာတို့တွင် ဂဏေရှနှင့် အခြားဒေဝတားများကို သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ရမည်—သူတို့၏လက်များတွင် ကြိုးပတ် (ပာရှ) နှင့် အင်ကူရှ (ချွန်တံ)၊ ကပာလ (ခေါင်းခွံခွက်) နှင့် တြိရှူလ (သုံးခွ) ကို ကိုင်ဆောင်သူများကို ဖြစ်သည်။

Verse 112

अलंकारचयोपेतं गणेशं प्राक्तमर्चयेत् । कपालशूले हस्ताभ्यां दधतं सर्पभूषणम् ॥ ११२ ॥

ဦးစွာ အလင်္ကာရများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ဂဏေရှကို ပူဇော်ရမည်။ လက်နှစ်ဖက်တွင် ခေါင်းခွံနှင့် တြိရှူလကို ကိုင်ဆောင်၍ မြွေများကို အလင်္ကာရအဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားသည်။

Verse 113

स्वयूथवेष्टितं रम्यं बटुकं दक्षिणेऽर्चयेत् । असिशूलकपालानि डमरुं दधतं करैः ॥ ११३ ॥

တောင်ဘက်တွင် မိမိ၏အဖွဲ့အပါအဝင် ဝန်းရံခံရသော လှပသည့် ဘဋုက (Baṭuka) ကို ပူဇော်ရမည်။ သူ၏လက်များတွင် ဓား၊ တြိရှူလ၊ ကပာလ (ခေါင်းခွံခွက်) များနှင့် ဒမရု စည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

Verse 114

कृष्णं दिगंबरं क्रूरं क्षेत्रपालं च पश्चिमे । कपालं डमरुं पाशं लिंगं शंबिभ्रतीं करैः ॥ ११४ ॥

အနောက်ဘက်တွင် က္ෂေတရပါလကို စိတ်တည်၍ ပူဇော်ရမည်။ အရောင်မည်း၍ အာကာသဝတ် (အဝတ်မဝတ်သကဲ့သို့) ကြမ်းတမ်းသန်မာကာ လက်များတွင် ခေါင်းခွံ၊ ဒမရု၊ ကြိုးကွင်း (ပါရှ) နှင့် လင်္ဂကို ကိုင်ဆောင်သည်။

Verse 115

अध्याकन्या रक्तवस्त्रा योगिनीरुत्तरे यजेत् । अक्षोभ्यं प्रयजेन्मूर्ध्नि देव्या मंत्रऋषिं शुभम् ॥ ११५ ॥

မြောက်ဘက်တွင် ယောဂိနီကို ပူဇော်ရမည်—အနီရောင်အဝတ်ဝတ်ဆင်သော မိန်းကလေးအဖြစ် မြင်ယောင်ရသည်။ ထို့ပြင် (န്യാസ၌) ခေါင်းပေါ်တွင် ဒေဝီမန်တရ၏ မန္တရဋ္ဌိ (ṛṣi) ဖြစ်သော မင်္ဂလာအက္ရှೋဘျကို သင့်တော်စွာ ဖိတ်ခေါ်ရမည်။

Verse 116

अक्षोभ्यं वस्त्रपुष्पं च प्रतीच्छानवल्लभा । अक्षोभ्यपूजने मंत्रः षट्कोगकम् ॥ ११६ ॥

တည်ငြိမ်မလှုပ်ရှားသော အဝတ်နှင့် ပန်းများကို—လက်ခံသူအတွက် ချစ်မြတ်နိုးဖွယ်—လက်ခံ/ဆက်ကပ်ရမည်။ အက္ရှೋဘျကို ပူဇော်ရာတွင် မန္တရမှာ အက္ခရာခြောက်လုံးပါသော သဒ္ဒမဖြစ်သည်။

Verse 117

वैराचनं चामिताभं पद्मनाभिभिधं तथा । शंखं पांडुरसंज्ञं च दिग्दलेषु प्रपूजयेत् ॥ ११७ ॥

ဦးတည်ရာအပိုင်းများတွင် ဝိုင်ရာချန၊ အမိတာဘ၊ ပဒ္မနာဘ ဟူသော ရုပ်သဏ္ဌာန်များနှင့် ပန်ဒုရဟု ခေါ်သော သင်္ခကိုလည်း သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 118

लाभकां मानकां चैव पांडुरां तारकां तथा । विदिग्गताब्जपत्रेषु पूजयेदिष्टसिद्धये ॥ ११८ ॥

လိုအင်သော အကျိုးကို ရရှိရန် အရပ်အလိုက် စီထားသော ကြာပန်းရွက်များပေါ်တွင် လာဘကာ၊ မာနကာ၊ ပဏ္ဍုရာ နှင့် တာရကာ တို့ကို ဘုရားပူဇော်ရမည်။

Verse 119

बिंदुनामादिवर्णाद्याः संबुद्ध्यंतास्तथाभिधाः । व्रजपुष्पं प्रतीच्छाग्निप्रियांताः प्रणवादिकाः ॥ ११९ ॥

“ဗိန္ဒု” ဟုခေါ်သော သရအက္ခရာမှ စ၍ အစအက္ခရာများ (ဝဏ္ဏ) တို့နှင့်တကွ ဤမန္တရားများကို ၎င်းတို့၏ အမည်အတိုင်း သိမြင်၍ ခေါ်ဆိုရမည်။ “ဗြဇ”, “ပုဿပ”, “ပရတီစ္ဆ”, “အဂ္နိ” နှင့် “ပရိယာ” ဖြင့် အဆုံးသတ်သော ပုံစံများ ပါဝင်ပြီး ပရဏဝ “အိုမ်” စသဖြင့် စတင်သည်။

Verse 120

वैराचनादि पूजायां मनवः परिकीर्तिताः । भूधरश्च चतुर्द्वार्षु पद्मांतकयमांतकौ ॥ १२० ॥

ဝိုင်ရာချနာမှ စတင်သော ပူဇော်ပွဲ၌ သင့်လျော်သော မနုများကို ကြေညာထားသည်။ ထို့ပြင် တံခါးလေးပေါက်တွင် ဘူဓရ နှင့် ပဒ္မာန္တက၊ ယမာန္တက တို့က ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နေသည်။

Verse 121

विद्यांतकाभिधः पश्चान्नरांतक इमान्यजेत् । शक्रादींश्चैव वज्रादीन्प्रजपेत्तदनंतरम् ॥ १२१ ॥

ထို့နောက် “ဝိဒ္ယာန္တက” ဟုခေါ်သူက ဤအခမ်းအနားများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် “နရာန္တက” ကလည်း ထိုသို့ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် အင်ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတားများကိုလည်းကောင်း၊ ဝဇ္ရနှင့် အခြား သာမန်မဟုတ်သော ဒေဝအာယုဓများကိုလည်းကောင်း အစဉ်လိုက် ဂါထာမန်တရားဖြင့် ဂျပ်ရမည်။

Verse 122

एवं संपूजयन्देवीं पांडित्यं धनमद्भुतम् । पुत्रान्पौत्राञ्छुभां कीर्तिं लभते जनवश्यताम् ॥ १२२ ॥

ဤသို့ ဒေဝီကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်လျှင် ပညာရည်မြင့်မားခြင်း၊ အံ့ဩဖွယ် ဓနဥစ္စာ၊ သားသမီးနှင့် မြေးများ၊ မင်္ဂလာရှိသော ဂုဏ်သတင်းကောင်းနှင့် လူတို့၏ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်၍ သဘောတူညီစေနိုင်သော အာဏာကို ရရှိသည်။

Verse 123

तारो माया श्रीमदकजटे नीलसरस्वती । महोप्रतारे देवासः सनेत्रो गदियुग्मकम् ॥ १२३ ॥

တာရာ၊ မာယာ၊ ဆံပင်ချည်ထုံးမြတ်သော သုဘဂါ၊ နီလာ-ဆရස්ဝတီ၊ မဟာ-ပရတာရာ၊ ဒေဝတားတို့၊ စနိတ်ရ (မျက်စိပါသော) နှင့် ဂဒါကိုင်သူ နှစ်ပါး—ဤတို့သည် ရေတွက်ဖော်ပြနေသော နာမ/ရုပ်ပုံများ ဖြစ်သည်။

Verse 124

सर्वदेवपिशाकर्मो दीर्घोग्रिर्मरुसान्मस । अभ्रगुमम जाड्यं च छेदयद्वितयं रमा ॥ १२४ ॥

ရာမာ (လက္ရှ္မီ) သည် ကြမ်းတမ်း၍ ရှည်လျားစွာ လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့သော၊ ပိသာချာနှောင့်ယှက်သည့် ကర్మများနှင့် မာရုတ်တို့၏ ခြောက်သွေ့စေသော သက်ရောက်မှုမှ ပေါ်လာသော ဒုက္ခနှစ်ပါး—မောဟ/တုံးတိ (jāḍya) နှင့် အတားအဆီးဖြစ်စေသော အခြားချို့ယွင်းချက်—ကို ဖြတ်တောက်ပယ်ရှားတော်မူသည်။

Verse 125

मायास्त्राग्निप्रियांतोऽयं द्विपंचाशल्लिपिर्मनुः । अनेन नित्यं पूजतिऽन्वहं देव्यै बलिं हरेत् ॥ १२५ ॥

«မာယာ» ဖြင့်အစပြု၍ «အဂ္နိပရိယာ» ဖြင့်အဆုံးသတ်သော ဤမန္တရသည် “အက္ခရာငါးဆယ်” (dvipaṃcāśal-lipi) မန္တရ ဖြစ်သည်။ ဤမန္တရဖြင့် နေ့စဉ် ဒေဝီကို ပူဇော်ကာ နေ့တိုင်း ဘလိ (ပူဇော်အနုဿဝရ) ကိုလည်း ဒေဝီထံ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 126

एवं सिद्धे मनौ मंत्री प्रयोगान्विदधाति च । जातमात्रस्य बालस्य दिवसत्रितयादधः ॥ १२६ ॥

ဤသို့ မန္တရကို စိဒ္ဓိရရှိအောင် ပြီးစီးစေပြီးနောက်၊ မန္တရကိုင်ဆောင်သော ပူဇော်ဆရာသည် ၎င်း၏ ပရယောဂ (အသုံးချပွဲထုံး) များကို ဆောင်ရွက်သည်—ကလေးမွေးဖွားပြီး သုံးရက်မပြည့်မီကတည်းက စတင်၍။

Verse 127

जिह्वायां विलिखेन्मंत्रं मध्वाज्याभ्यां शलाकया । सुवर्ण कृतया यद्वा मंत्री धवलदूर्वया ॥ १२७ ॥

ပျားရည်နှင့် ဂhee (နို့ထောပတ်) တို့တွင် စိမ်ထားသော တံတောင်ငယ်ဖြင့် မန္တရကို လျှာပေါ်တွင် ရေးထိုးရမည်။ သို့မဟုတ် မန္တရကျင့်သူသည် ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်သော စတိုင်လပ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ အဖြူရောင် ဒူರ್ವာမြက်ဖြင့်လည်းကောင်း ရေးထိုးနိုင်သည်။

Verse 128

गतेऽष्टमेऽब्दे बालोऽपि जायते कविरद्बुतम् । तथापरैरजेयोऽपि भूपसंघैर्द्धनार्चितः ॥ १२८ ॥

ရှစ်နှစ်ပြည့်လွန်သော် ကလေးငယ်တောင် အံ့ဖွယ်ကဗျာဆရာ ဖြစ်လာနိုင်၏။ ထို့အတူ မအနိုင်ယူနိုင်သူပင် မင်းများအစုအဝေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရ၍ ငွေကြေးဖြင့် ဂုဏ်ပြုလှူဒါန်းခံရသော် အခြားသူတို့က ထိန်းချုပ်နိုင်၏။

Verse 129

उपरागे दतानीव नरदारुसरोजले । निर्माय कीलकं तेन तैलमध्वमृतैर्लिखेत् ॥ १२९ ॥

ဂြိုဟ်ကွယ်ချိန်တွင် ကြာပန်းနှင့် နရဒါရု အပင်ရည်စိမ့်ဝင်သော ရေထဲ၌ ကီလက (တံစို့ငယ်) တစ်ခုကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ထိုကီလကဖြင့် ဆီ၊ ပျားရည်နှင့် ဂီ (ထောပတ်ကြည်) တို့ကို အသုံးပြု၍ သတ်မှတ်ထားသော အက္ခရာ/ယန္တရကို ရေးသားရမည်။

Verse 130

सरोजिनीदले मंत्रं वेष्टयेन्मातृकाक्षरैः । निखाय तदलं कुंडे चतुरस्रे समेखले ॥ १३० ॥

ကြာရွက်ပေါ်တွင် မန္တရကို မာတೃကာ အက္ခရာများဖြင့် ဝိုင်းပတ်ဖုံးအုပ်ရမည်။ ထို့နောက် အနားသတ်မျဉ်းပါသော စတုရန်းမီးကွင်း (ကுண္ဍ) ထဲ၌ ထိုပြင်ဆင်ထားသော ရွက်ကို ထား၍ မြှုပ်နှံတည်စေ ရမည်။

Verse 131

संस्थाप्य पावकं तत्र जुहुयान्मनुनामुना । सहस्रं रक्तपद्मानां धेनुदुग्धजलाप्लुतम् ॥ १३१ ॥

ထိုနေရာတွင် သန့်ရှင်းသော မီးကို တည်ထောင်ပြီးနောက် ဤမနု (မန္တရ) ဖြင့် ဟောမကို ပြုလုပ်ရမည်။ နွားနို့နှင့် ရေကို ရောစပ်၍ စိုစွတ်အောင်လုပ်ထားသော အနီရောင် ကြာပန်း တစ်ထောင်ကို ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။

Verse 132

होमांते विवधै रत्नैः पलैरपि बलिं हरेत् । बलिं मंत्रेण विधिवद्बलिमंत्रः प्रकाश्यते ॥ १३२ ॥

ဟောမပြီးဆုံးချိန်တွင် ဘလိ (ပူဇော်ပေးအပ်ခြင်း) ကို အမျိုးမျိုးသော ရတနာများဖြင့် သော်လည်းကောင်း၊ အနည်းဆုံး အသီးအနှံဖြင့် သော်လည်းကောင်း ဆက်ကပ်ရမည်။ ဘလိကို စည်းကမ်းတကျ မန္တရနှင့်အတူ ဆက်ကပ်ရသောကြောင့် ဘလိ-မန္တရကို ယခု ဖော်ပြမည်။

Verse 133

तारः पद्मे युग तंद्री वियद्दीर्घं च लोहितः । अत्रिर्विषभगारूढो वदत्पद्मावतीपदम् ॥ १३३ ॥

«တာရ» (ဗြဟස්ပတိ) သည် «ပဒ္မ» တွင် တည်ရှိ၏။ «ယုဂ» နှင့် «တန္ဒြီ» ဟူသော အခြေအနေ၊ ထို့ပြင် «ဝိယဒ္ဒီးဃ» နှင့် «လိုဟိတ» တို့လည်း ရှိ၏။ အတြိသည် နွားဥသဘပေါ် စီးနင်းကာ «ပဒ္မာဝတီ» ဟူသော အဆင့်ကို ကြွေးကြော်၏။

Verse 134

झिंटीशाढ्योनिलस्वाहा षोडशार्णो बलेर्मनुः । ततो निशीथे च बलिं पूर्वोक्तमनुना हरेत् ॥ १३४ ॥

«jhiṃṭīśāḍhya-onila-svāhā» ဟူသော ဆယ့်ခြောက်အက္ခရာ မန္တရားကို ဘလီ (ပူဇော်အနုသင်) အတွက် သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့နောက် သန်းခေါင်ယံတွင် ယခင်ဖော်ပြထားသော မန္တရားဖြင့် ဘလီကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 135

एवं कृते पंडितानां स जयी कविराड् भवेत् । निवासो भारतीलक्ष्म्योर्जनतारञ्जनक्षमः ॥ १३५ ॥

ဤသို့ ပြုလုပ်လျှင် ပညာရှိတို့အနက် အောင်မြင်သူ၊ ထင်ရှားသော ကဗိရာဇ် ဖြစ်လာမည်။ သူသည် ဝါစာဉာဏ် (ဘဟာရတီ) နှင့် သာယာချမ်းသာ (လက္ခ္မီ) တို့၏ နေရာတည်ရာ ဖြစ်ကာ လူထုကို ပျော်ရွှင်စေနိုင်၏။

Verse 136

शताभिजप्त्या यो मंत्री रोचनां मस्ताके धरेत् । यं यं पश्यति तस्यासौ दासवज्जायते क्षणात् ॥ १३६ ॥

မန္တရားကျင့်သူသည် မန္တရားကို အကြိမ်တစ်ရာ ဂျပ်ပြီးနောက် «ရောချနာ» (အဝါရောင် ပူဇော်ဆေး) ကို ခေါင်းပေါ် တင်လျှင်—သူကြည့်သော မည်သူမဆို ခဏချင်း သူ၏ ကျွန်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။

Verse 137

श्मशानांगारमाश्रित्य पूर्वायां कुजवासरे । तेन मत्रेण संवेष्ट्य निबद्धं रक्ततंतुभिः ॥ १३७ ॥

သင်္ချိုင်းမြေ (श्मशान) မှ မီးသွေးတစ်စိတ်ကို ယူ၍ အင်္ဂါနေ့ မနက်အရုဏ်တက်ချိန်တွင်—ထိုမန္တရားကို ရွတ်ဆိုကာ ပတ်လည်ထုပ်ပြီး အနီရောင် ကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ရမည်။

Verse 138

शताभिजप्तं मूलेन निक्षिपेद्वैरिवेश्मनि । उच्चाटयति सप्ताहात्सकुंटुबान्विरोधिनः ॥ १३८ ॥

အမြစ်တစ်ခုအပေါ် မန္တရကို အကြိမ်တစ်ရာ ဂျပ်ပြီးနောက်၊ ထိုအမြစ်ကို ရန်သူ၏အိမ်၌ ထားရမည်။ ခုနစ်ရက်အတွင်း ရန်ပြုသူကို မိသားစုနှင့်တကွ ထွက်ခွာစေသည်။

Verse 139

क्षीराढ्यया निशामंत्रं लिखित्वा पौरुषेऽस्थनि । रविवारे निशीथिन्यां सहस्रमभिमंत्रयेत् ॥ १३९ ॥

နို့ဓာတ်ပြည့်ဝသော အင်္ကာဖြင့် နိသာ-မန္တရကို လူ့အရိုးပေါ်တွင် ရေးသား၍၊ တနင်္ဂနွေနေ့ အလယ်ညတွင် အကြိမ်တစ်ထောင် မန္တရဖြင့် အဘိမန်တရ (သန့်စင်ကောင်းချီး) ပြုရမည်။

Verse 140

तत्क्षिप्तं शत्रुसदने मंडलाद्भ्रंशकं भवेत् । क्षेत्रे क्षिप्तं सस्यहान्योजवहृत्तुरमालयेत् ॥ १४० ॥

ထိုအရာကို ရန်သူ၏အိမ်သို့ ပစ်ချလျှင် ရန်သူ၏ အာဏာနှင့် အဆင့်အတန်းမှ ကျဆင်းစေသော အကြောင်းဖြစ်သည်။ လယ်ကွင်းထဲသို့ ပစ်ချလျှင် သီးနှံပျက်စီးစေပြီး မြေ၏ အားအင် (ထွက်နှုန်း) ကို လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ယုတ်စေသည်။

Verse 141

षट्कोणांतर्लिखेन्मूलं साध्यार्णं केशरे स्वरैः । बाह्येऽष्टवर्गयुक्पत्रं पद्मभूमिपरावृतम् ॥ १४१ ॥

ခြောက်ထောင့်ပုံ (hexagram) အတွင်း၌ မူလ-မန္တရကို ရေးထိုးရမည်။ ပန်း၏ ကေသရ (အမွှေးတိုင်) ပေါ်တွင် ရည်မှန်းသော မန္တရ၏ အက္ခရာများကို သရများနှင့်တကွ ထားရမည်။ အပြင်ဘက်တွင် ကြာပန်းပွင့်ချပ်များပေါ်၌ အဋ္ဌ-ဝဂ္ဂ အက္ခရာများကို ရေး၍ ကြာပန်းအခြေ (ပဒ္မ-ဘူမိ) ဖြင့် အလုံးစုံကို ဝန်းရံရမည်။

Verse 142

यंत्रं भूर्जे जहुरसैर्लिखेत्पूताम्बरावृतम् । पट्टसूत्रेण सन्नद्धं शिशुकंठगतं ध्रुवम् ॥ १४२ ॥

ယန္တရကို ဘိဿပင်အခွံ (birch-bark) ပေါ်တွင် ဇဟု (ယဇ္ဈ) ပူဇော်ပစ္စည်းတို့၏ အနှစ်သာရဖြင့် ရေးထိုးရမည်။ သန့်စင်ထားသော အဝတ်ဖြင့် ပတ်၍ ပိုးကြိုး/ချည်ကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ကာ ကလေး၏ လည်ပင်းတွင် ခိုင်မြဲစွာ ဆောင်ထားစေသည် (ကာကွယ်အမူလက်)။

Verse 143

भूतभीतिहरं वामवाहौ स्त्रीणां च पुत्रदम् । नृणां दक्षिणबाहुस्थं निर्धनानां धनप्रदम् ॥ १४३ ॥

(ဤအရာသည်) သတ္တဝါတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ မိန်းမတို့ လက်ဝဲဘက်တွင် ဆောင်လျှင် သားပေးတော်မူ၏။ ယောက်ျားတို့ လက်ယာဘက်တွင် ဆောင်လျှင် ဆင်းရဲသူတို့အား ငွေကြေးဥစ္စာ ပေးတော်မူ၏။

Verse 144

ज्ञानदं ज्ञानमिच्छूनां राज्ञां तु विजयप्रदम् ॥ १४४ ॥

ပညာကို လိုလားသူတို့အား ပညာကို ပေးတော်မူပြီး၊ မင်းတို့အတွက်တော့ အောင်ပွဲကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 145

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे यक्षिणीमन्त्रभेदनिरूपणं नाम पञ्चाशीतितमोऽध्यायः ॥ ८५ ॥

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ ဘೃಹန္နာရဒီယ ပုရာဏ» ၏ ပူရဝဘားဂတွင် ပါဝင်သော ဘೃಹဒုပါချာန အခန်းကြီး၏ တတိယပာဒ၌ «ယက္ခိဏီမန္တရများကို ခွဲခြားရှင်းလင်းဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၈၅ ပြီးဆုံး၏။