Hanumān-mantra-kathana: Mantra-bheda, Nyāsa, Yantra, and Prayoga

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथोच्यंते हनुमतो मंत्राः सर्वेष्टदायकाः । यान्समाराध्य विप्रेंद्र तत्तुल्याचरणा नराः ॥ १ ॥

စနတ်ကူမာရ မိန့်တော်မူသည်—ယခု ဟနုမာန်၏ မန္တရများကို ကြေညာမည်၊ ထိုမန္တရများသည် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးစွမ်းသည်။ အို ဗြာဟ္မဏတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးရေ၊ ထိုမန္တရများကို သေချာစွာ ပူဇော်ပန်ကြားလျှင် လူတို့သည် သူနှင့်တူညီသော အကျင့်သီလကို ရရှိကြသည်။

Verse 2

मनुः स्वरेंदुसंयुक्तं गगनं च भगान्विताः । हसफाग्निनिशाधीशाःद्वितीयं बीजमीरितम् ॥ २ ॥

«မနု» ကို «သွာရ» နှင့် «အိန္ဒု» တို့နှင့် ပေါင်းစည်း၍၊ «ဂဂန» ကို «ဘဂ» နှင့် တွဲဖက်စေ၏။ ထို့ပြင် «ဟ-သ-ဖ» ကို «အဂ္နိ» နှင့် «ည၏ အရှင်» တို့နှင့် ပေါင်းစည်းသောအရာကို ဒုတိယ ဘီဇမန္တရဟု ကြေညာသည်။

Verse 3

स्वफाग्नयो भगेंद्वाढ्यास्तृतीयं बीजमीरितम् । वियद्भृग्वग्निमन्विंदुयुक्तं स्याञ्च चतुर्थकम् ॥ ३ ॥

«သွာ», «ဖာ», «အဂ္နိ» တို့ကို «ဘဂ» နှင့် လ (အိန္ဒု) သတ္တုနှင့်ပေါင်းစည်းထားသည်ကို တတိယ ဘီဇ မန္တရဟု ကြေညာသည်။ စတုတ္ထမှာ «ဝိယတ်» နောက်တွင် «ဘೃဂု» နှင့် «အဂ္နိ» ကိုလိုက်စေ၍ ဘိန္ဒု (နှာသံအမှတ်) ဖြင့် ယူကာ ဖြစ်သည်ဟု ဆို၏။

Verse 4

पंचमं भगचंद्राढ्यावियद्भृगुस्वकाग्नयः । मन्विंद्वाढ्यौ हसौ षष्टं ङेंतः स्याद्धनुमांस्ततः ॥ ४ ॥

ပဉ္စမအစုမှာ «bha-ga», «ca-ndra», «āḍhya», «viyat», «bhṛgu», «sva», «agni» ဟူ၍ ဖြစ်၏။ ဆဋ္ဌမမှာ «manvin», «dvāḍhya», «hasu» ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် «ṅem» ဖြင့် အဆုံးသတ်သောအရာကို ဟနုမာန်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 5

हृदयांतो महामंत्रराजोऽयं द्वादशाक्षरः । रामचन्द्रो मुनिश्चास्य जगतीछंद ईरितम् ॥ ५ ॥

ဤ မဟာမန္တရရာဇ သည် «ဟృဒယ» ဟူသော စကားဖြင့် အဆုံးသတ်ပြီး အက္ခရာ ၁၂ လုံးပါ မန္တရဖြစ်၏။ ၎င်း၏ ရှိ (ṛṣi) သည် ရာမချန္ဒရ ဖြစ်ပြီး၊ ခန္ဒသ (chandas) ကို «ဇဂတီ» ဟု ကြေညာထား၏။

Verse 6

देवता हनुमान्बीजं षष्टं शक्तिर्द्वतीयकम् । षड्बीजैश्च षडंगानि शिरोभाले दृशोर्मुखे ॥ ६ ॥

အုပ်စိုးသော ဒေဝတာမှာ ဟနုမာန် ဖြစ်၏။ ဆဋ္ဌမသည် ဘီဇ ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယသည် ရှက္တိ (śakti) ဖြစ်သည်။ ဘီဇ ခြောက်ပါးဖြင့် အင်္ဂ ခြောက်ပါးကို—ခေါင်း၊ နဖူး၊ မျက်စိနှစ်ဖက်နှင့် ပါးစပ်ပေါ်တွင်—န്യാസအဖြစ် သတ်မှတ်ရမည်။

Verse 7

गलबाहुद्वये चैव हृदि कुक्षौ च नाभितः । ध्वजे जानुद्वये पादद्वये वर्णान्क्रमान्न्यसेत् ॥ ७ ॥

လည်ချောင်းနှင့် လက်နှစ်ဖက်ပေါ်တွင်လည်းကောင်း၊ နှလုံး၊ ဝမ်းဗိုက်နှင့် ချက်ပေါ်တွင်လည်းကောင်း၊ လိင်အင်္ဂါဒေသ၊ ဒူးနှစ်ဖက်နှင့် ခြေထောက်နှစ်ဖက်ပေါ်တွင်လည်းကောင်း—အက္ခရာ/ပုဒ်များကို အစဉ်လိုက် န്യാസဖြင့် တင်ထားရမည်။

Verse 8

षड्बीजानि पदद्वंद्वं मूर्ध्नि भाले मुखे हृदि । नाभावूर्वोर्जंघयोश्च पादयोर्विन्यसेत्क्रमात् ॥ ८ ॥

ဘီဇမန္တရားခြောက်ပါးကို အတွဲလိုက် အစဉ်လိုက် ထားရမည်—ခေါင်းထိပ်၊ နဖူး၊ မျက်နှာနှင့် နှလုံးပေါ်၌; ထို့နောက် ဗိုက်ခေါင်း၊ ပေါင်၊ ခြေထောက်အောက်ပိုင်းနှင့် နောက်ဆုံး ခြေဖျားတို့ပေါ်၌ တင်ထားရမည်။

Verse 9

अंजनीगर्भसंभूतं ततो ध्यायेत्कपीश्वरम् । उद्यत्कोट्यर्कसंकाशं जगत्प्रक्षोभकारकम् ॥ ९ ॥

ထို့နောက် အည္ဇနာ၏ ဝမ်းမှ မွေးဖွားသော ကပီဣශ්ဝရ (ဟနုမာန်) ကို သမาธိဖြင့် ဓ్యာယရမည်—ထွန်းလင်းတောက်ပမှုသည် ထွက်ပေါ်လာသော နေတစ်ဆယ်သန်းကဲ့သို့၊ လောကများကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သူဖြစ်၏။

Verse 10

श्रीरामांघ्रिध्याननिष्टं सुग्रीवप्रमुखार्चितम् । वित्रासयंतं नादेन राक्षसान्मारुतिं भजेत् ॥ १० ॥

သီရိရာမ၏ ခြေတော်ကို ဓ്യာယရာ၌ မတုန်လှုပ်မယိမ်းယိုင်သူ၊ သုဂ္ရီးဝ စသည့်သူတို့က ပူဇော်လေးစားကြသူ၊ မဟာဟုန်းသံဖြင့် ရက္ခသများကို ကြောက်လန့်စေသူ မာရုတိ (ဟနုမာန်) ကို ဘဇေတ—ကိုးကွယ်ရမည်။

Verse 11

ध्यात्वैवं प्रजपेद्भानुसहस्रं विजितैंद्रियः । दशांशं जुहुयाद्बीहीन्पयोदध्याज्यमिश्रितान् ॥ ११ ॥

ဤသို့ ဓ്യာယပြီးနောက် အင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ထား၍ «ဘ္ဟာနုသဟသ္ရ» (နေတော်၏ ထောင်နာမ/စတုတ္တရ) ကို ဂျပရမည်။ ထို့နောက် ဂျပအရေအတွက်၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံအဖြစ် နို့၊ ဒဓိ (ယိုဂတ်) နှင့် ဂီ ပေါင်းစပ်ထားသော ဆန်စေ့များကို မီးထဲသို့ ဟောမအဖြစ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 12

पूर्वोक्ते वैष्णवे पीठे मूर्त्तिं संकल्प्य मूलतः । आवाह्य तत्र संपूज्य पाद्यादिभिरुपायनैः ॥ १२ ॥

ယခင်ဖော်ပြခဲ့သော ဝိုင်ရှ္ဏဝ ပီဋ္ဌပေါ်တွင် အစမှစ၍ ဒေဝတား၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို စိတ်၌ သံကల్ప၍ တည်စေကာ၊ ထို့နောက် ထိုနေရာသို့ အာဝါဟနပြု၍ ခြေသုတ်ရေ (ပာဒျ) စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများနှင့် အပြည့်အဝ ပူဇော်ရမည်။

Verse 13

केशरेष्वंगपूजा स्यात्पत्रेषु च ततोऽर्चयेत् । रामभक्तो महातेजाः कपिराजो महाबलः ॥ १३ ॥

ပန်း၏အမွှေးတိုင်များပေါ်တွင် ဘုရား၏အင်္ဂါများကို အင်္ဂပူဇာပြု၍၊ ထို့နောက် ရွက်များပေါ်တွင်လည်း ပူဇော်ရမည်။ သူသည် ရာမဘဂ္တ၊ တောက်ပမြင့်မြတ်သူ၊ မျောက်ဘုရင်၊ အင်အားကြီးမားသူ ဖြစ်၏။

Verse 14

द्रोणाद्रिहारको मेरुपीठकार्चनकारकः । दक्षिणाशाभास्करश्च सर्वविघ्नविनाशकः ॥ १४ ॥

သူသည် ဒရೋဏာဒြိတောင်ကို ဖယ်ရှားသူ၊ မေရုပီဋ္ဌ၌ ရွှေဖြင့် အာရ္စနာပြုစေသူ၊ တောင်ဘက်အရပ်၌ တောက်ပသော နေမင်းကဲ့သို့သူ၊ နှင့် အတားအဆီးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်၏။

Verse 15

इत्थं सम्पूज्य नामानि दलाग्रेषु ततोऽर्चयेत् । सुग्रीवमंगद नीलं जांबवंतं नलं तथा ॥ १५ ॥

ဤသို့ စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ရွက်အဖျားများပေါ်တွင် သန့်ရှင်းသော နာမများကို အာရ္စနာပြု၍၊ ထို့နောက် စုဂ္ရီဝ၊ အင်္ဂဒ၊ နီလ၊ ဂျာမ္ဘဝန်၊ နလ တို့ကို ခေါ်ယူပူဇော်ရမည်။

Verse 16

सुषेणं द्विविदं मैंदं लोकपालस्ततोऽर्चयेत् । वज्राद्यानपि संपूज्य सिद्धश्चैवं मनुर्भवेत् ॥ १६ ॥

ထို့နောက် အကျင့်ပြုသူသည် လောကပာလများကို ပူဇော်၍၊ ထို့ပြင် စုသೇန၊ ဒွိဝိဒ၊ မိုင်န္ဒ တို့ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ဝဇ္ရ နှင့် အခြားသူများကိုပါ စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီးလျှင်၊ ဤနည်းဖြင့် အကျင့်ပြုသူသည် စိဒ္ဓ ဖြစ်ကာ မနု၏ အဆင့်သို့ ရောက်၏။

Verse 17

मंत्रं नवशतं रात्रौ जपेद्दशदिनावधि । यो नरस्तस्य नश्यंति राजशत्रूत्थभीतयः ॥ १७ ॥

ညအချိန်တွင် မန္တရကို ကိုးရာကြိမ် တစ်ဆယ်ရက်တိုင်တိုင် ဂျပ်သူသည်၊ မင်းများနှင့် ရန်သူများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ကြောက်ရွံ့မှုတို့ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 18

मातुलिंगाम्रकदलीफलैर्हुत्वा सहस्रकम् । द्वाविंशतिब्रह्मचारि विप्रान्संभोजयेच्छुचीन् ॥ १८ ॥

ရှောက်သီး၊ သရက်သီးနှင့် ငှက်ပျောသီးတို့ဖြင့် အကြိမ်တစ်ထောင် ပူဇော်ပြီးနောက် ဗြဟ္မစာရီကျင့်သုံးသော သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သည့် ဗြာహ్မဏနှစ်ဆယ့်နှစ်ပါးတို့ကို ကျွေးမွေးလှူဒါန်းသင့်၏။

Verse 19

एवंकृते भूतविषग्रहरोगाद्युपद्रवाः । नश्यंति तत्क्षणादेव विद्वेषिग्रहदानवाः ॥ १९ ॥

ဤနည်းဖြင့် ပြုလုပ်သောအခါ ภูta (ဘូត) ဝင်ပူးခြင်း၊ အဆိပ်သင့်ခြင်း၊ ဂြိုဟ်စီးခြင်း၊ ရောဂါဘယနှင့် အခြားသော နှောင့်ယှက်မှုများသည် ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားကြကုန်၏။ ရန်လိုသော ဂြိုဟ်ဆိုးများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါး အင်အားစုများပင်လျှင် ပျက်စီးကြကုန်၏။

Verse 20

अष्टोत्तरशतेनांबु मंत्रितं विषनाशनम् । भूतापस्मारकृत्योत्थज्वरे तन्मंत्रमंत्रितैः ॥ २० ॥

မန္တန်ကို ၁၀၈ ကြိမ် ရွတ်ဆို၍ စီရင်ထားသော ရေသည် အဆိပ်ကို ပျက်စေ၏။ ဘီလူးစီးခြင်း၊ ဝက်ရူးပြန်ရောဂါ သို့မဟုတ် မကောင်းသော ယတြာတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အဖျားရောဂါများတွင် ထိုမန္တန်ဖြင့်ပင် စီရင်ထားသော ရေသည် ကုထုံးဖြစ်၏။

Verse 21

भस्मभिः सलिलैर्वापि ताडयेज्ज्वरिणं क्रुधा । त्रिदिनाज्ज्वरमुक्तोऽसौ सुखं च लभते नरः ॥ २१ ॥

ပြာဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ရေဖြင့်ဖြစ်စေ အဖျားရောဂါစွဲကပ်နေသူကို ဒေါသတကြီး ရိုက်နှက်သင့်၏ (ပယောဂကုသနည်း)။ သုံးရက်အတွင်း ထိုသူသည် အဖျားမှ ကင်းလွတ်ပြီး ချမ်းသာသုခကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 22

औषधं वा जलं वापि भुक्त्वा तन्मंत्रमंत्रितम् । सर्वान्रोगान्पराभूय सुखी भवति तत्क्षणात् ॥ २२ ॥

ထိုမန္တန်ဖြင့် စီရင်ထားသော ဆေးဝါး သို့မဟုတ် ရေကို သောက်သုံးပြီးနောက် လူတစ်ဦးသည် ရောဂါအပေါင်းကို ကျော်လွှားနိုင်ပြီး ထိုခဏချင်းတွင်ပင် ချမ်းသာသုခကို ရရှိ၏။

Verse 23

तज्जप्तभस्मलिप्तांगो भुक्त्वा तन्मंत्रितं पयः । योद्धुं गच्छेच्च यो मंत्री शस्त्रसंघैंर्न बाध्यते ॥ २३ ॥

ထိုဇပဖြင့် အာနုဘော်ရသော ပြာကို ကိုယ်အင်္ဂါပေါ်လိမ်း၍ ထိုမန်တရဖြင့် သန့်စင်ကောင်းချီးပေးထားသော နို့ကို သောက်ပြီး စစ်သို့ ထွက်သွားလျှင် လက်နက်အစုအဝေးတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် မရှုံးနိမ့်ပါ။

Verse 24

शस्क्षतं व्रणस्फोटो लूतास्फोटोऽपि भस्मना । त्रिर्जप्तेन च संस्पृष्टाः शुष्यंत्येव न संशयः ॥ २४ ॥

ဖြတ်ဒဏ်ရာ၊ ဖောင်းပွဒဏ်ရာ၊ ပင့်ကူကိုက်၍ ဖောင်းလာသည့်အဖုတောင် ပြာကို မန်တရသုံးကြိမ် ဇပပြီး ထိတွေ့ပေးလျှင် အမှန်တကယ် ခြောက်သွားမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 25

जपेदर्कास्तमारभ्य यावदर्कोदयो भवेत् । मन्त्रं सप्तदिनं यावञ्चादाय भस्मकीलकौ ॥ २५ ॥

နေဝင်ချိန်မှ စ၍ နေထွက်ချိန်အထိ မန်တရကို ဇပရမည်။ ထို့ပြင် ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် ပိဋကာအဖြစ် ပြာနှင့် ကီလက (တံစို့) ကိုလည်း ကိုင်ဆောင်၍ စောင့်ထိန်းရမည်။

Verse 26

निखनेदभिमन्त्र्याशुशत्रूणां द्वार्यलक्षितः । विद्वेषं मिथ आपन्नाः पलायंतेऽरयोऽचिरात् ॥ २६ ॥

မန်တရဖြင့် အလျင်အမြန် အဘိမန်တရပြု၍ ရန်သူ၏ တံခါးဝ၌ မမြင်သာအောင် မြှုပ်နှံရမည်။ ထို့နောက် ရန်သူတို့သည် အချင်းချင်း မုန်းတီးမှုထဲ ကျရောက်ကာ မကြာမီ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

Verse 27

भस्मांबु चंदनं मंत्री मंत्रेणानेन मंत्रितम् । भक्ष्यादियोजितं यस्मै ददाति स तु दासवत् ॥ २७ ॥

မန်တရကျင့်သူက ဤမန်တရဖြင့် ပြာ၊ ရေ၊ စန္ဒနလိမ်းဆေးကို မန္တရသန့်စင်ကောင်းချီးပေးပြီး အစားအစာပူဇော်ပစ္စည်းတို့နှင့်အတူ တစ်စုံတစ်ယောက်အား ပေးလျှင်၊ ထိုသူသည် အမှန်တကယ် မန်တရသိသူမဟုတ်ဘဲ အလုပ်သမားကဲ့သို့သာ ဖြစ်သည်။

Verse 28

क्रूराश्च जंतवोऽप्येवं भवंति वशवर्तिनः । गृहीत्वेशनदिस्कंस्थं करंजतरुमूलकम् ॥ २८ ॥

ဤနည်းအတိုင်းပင် ကြမ်းတမ်းသော တိရစ္ဆာန်များတောင် နာခံလာ၍ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ဝင်လာသည်။ အီရှာန-စက္ကရ အစီအစဉ်ပေါ်တွင် တင်ထားသော ကရဉ္ဇ သစ်မြစ်ကို ယူဆောင်လျှင် ဖြစ်သည်။

Verse 29

कृत्वा तेनांगुष्टमात्रां प्रतिमां च हनूमतः । कृत्वा प्राणप्रतिष्टां च सिंदूराद्यैः प्रपूज्य च ॥ २९ ॥

ထိုပစ္စည်းဖြင့် ဟနုမာန်၏ လက်မအရွယ် ရုပ်ပုံတစ်ခုကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ပရာဏ-ပရတိဋ္ဌာ (အသက်ရှိတည်နေမှု ဖိတ်ခေါ်ခြင်း) ကို ဆောင်ရွက်ပြီး စင်ဒူးရ်နှင့် အခြား ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် သေချာစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 30

गृहस्याभिमुखी द्वारे निखनेन्मंत्रमुञ्चरन् । ग्रहाभिचाररोगाग्निविषचौरनृपोद्भवाः ॥ ३० ॥

အိမ်တံခါးဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ မန္တရကို ရွတ်ဆိုလျက် ထိုအရာကို မြေမြှုပ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ဂြိုဟ်ဒုက္ခများ၊ အဘိချာရ (မကောင်းမန်တရ) တိုက်ခိုက်မှုများ၊ ရောဂါ၊ မီးဘေး၊ အဆိပ်၊ သူခိုးနှင့် အာဏာပိုင်ဘက်မှ ဖြစ်ပေါ်သော အန္တရာယ်များမှ ကာကွယ်မှု ရရှိသည်။

Verse 31

न जायंते गृहे तस्मिन् कदाचिदप्युपद्रवाः । तद्गृहं धनपुत्राद्यैरेधते प्रत्यहं चिरम् ॥ ३१ ॥

ထိုအိမ်တွင် မည်သည့်အချိန်၌မဆို အနှောင့်အယှက်များ မပေါ်ပေါက်တော့။ ထိုအိမ်ထောင်စုသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ကြာရှည်စွာ တိုးတက်繁栄၍ ငွေကြေး၊ သားသမီးနှင့် အခြားကောင်းချီးများဖြင့် ပြည့်စုံလာသည်။

Verse 32

निशि यत्र वने भस्म मृत्स्नया वापि यत्नतः । शत्रोः प्रतिकृतिं कृत्वा हृदि नाम समालिखेत् ॥ ३२ ॥

ညအချိန်တွင် တောအတွင်း၌ ပြာ သို့မဟုတ် မြေစေးကို သေချာစွာ အသုံးပြု၍ ရန်သူ၏ ရုပ်ပုံတုကို ပြုလုပ်ကာ ၎င်း၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ရန်သူ၏ အမည်ကို ရေးထိုးရမည်။

Verse 33

कृत्वा प्राणप्रतिष्टांतं भिंद्याच्छस्त्रैर्मनुं जपन् । मंत्रांते प्रोञ्चरेच्छत्रोर्नाम छिंधि च भिंधि च ॥ ३३ ॥

'Prana-pratistha' (အသက်သွင်းခြင်း) ဓလေ့ထုံးတမ်းကို ပြီးမြောက်ပြီးနောက်၊ မန္တန်ရွတ်ဆိုလျက် လက်နက်များဖြင့် ရိုက်နှက်ခွဲစိတ်ရမည်။ မန္တန်အဆုံးတွင် ရန်သူ၏အမည်ကို ကျယ်လောင်စွာ ရွတ်ဆိုပြီး "ဖြတ်!" နှင့် "ခွဲ!" ဟု ဆိုရမည်။

Verse 34

मारयेति च तस्यांते दंतैरोष्टं निपूड्य च । पाण्योस्तले प्रपीड्याथ त्यक्त्वा तं स्वगृहं व्रजेत् ॥ ३४ ॥

နောက်ဆုံးတွင် "ငါ (သင့်ကို) သတ်မည်" ဟု ပြောဆိုလျက် နှုတ်ခမ်းကို သွားဖြင့် ကိုက်ကာ လက်ဝါးများကို ဖိကပ်ရမည်။ ထို့နောက် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာ၍ မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွားရမည်။

Verse 35

कुर्वन्सप्तदिनं चैवं हन्याच्छत्रुं न संशयः । राजिकालवणैर्मुक्तचिकुरः पितृकानने ॥ ३५ ॥

ဤနည်းအတိုင်း ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် ပြုလုပ်ပါက ရန်သူကို ပျက်စီးစေမည်မှာ မလွဲဧကန်ဖြစ်သည်။ ဆံပင်ကို ဖြန့်ချလျက် မုန်ညင်းနှင့် ဆားတို့ဖြင့် လိမ်းကျံကာ ဘိုးဘေးများ (Pitṛs) ၏ မြင့်မြတ်သော တောအုပ်တွင် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 36

धत्तूरफलपुष्पैश्च नखरोमविषैरपि । द्विक कौशिकगृध्राणां पक्षैः श्लेष्मांतकाक्षजैः ॥ ३६ ॥

ထို့ပြင် ဒတ်ထူရာ (dhattūra) အသီးများနှင့် ပန်းများ၊ လက်သည်းနှင့် ဆံပင်မှရသော အဆိပ်သင့်ပစ္စည်းများ၊ ဇီးကွက်နှင့် လင်းတတို့၏ အတောင်ပံများ၊ နှင့် "သလေသမာန်တက" (śleṣmāntaka) ဟုခေါ်သော ဆေးပင်၏ မျက်စိမှထွက်သော အရည်တို့ကိုလည်း အသုံးပြုရမည်။

Verse 37

समिद्धिस्त्रिशतं यामयदिङ्मुखो जुहुयान्निशि । एवं सप्तदिनं कुर्वन्मारयेदुद्धतं रिपुन् ॥ ३७ ॥

တောင်ဘက်အရပ်သို့ မျက်နှာမူလျက် ညအခါတွင် ထင်းချောင်း သုံးရာဖြင့် ပူဇော်သက္ကာပြုရမည်။ ဤနည်းအတိုင်း ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် ကျင့်ကြံပါက မာနကြီးသော ရန်သူကို ပျက်စီးစေသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 38

वित्रासस्त्रिदिनं रात्रौ श्मशाने षट्शतं जपेत् । ततो वेताल उत्थाय वदेद्भावि शुभाशुभम् ॥ ३८ ॥

ညအချိန် သင်္ချိုင်းမြေ၌ «ဝိထ္ရာသ» မန္တရကို သုံးညတိုင်တိုင် ခြောက်ရာကြိမ် ဂျပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဝေတားလသည် ထလာ၍ အနာဂတ်၏ ကောင်းမကောင်းကို ပြောကြားလိမ့်မည်။

Verse 39

किंकरीभूय वर्त्तेत कुरुते साधकोदितम् । भास्मांबुमंत्रितं रात्रौ सहस्रावृत्तिकं पुनः ॥ ३९ ॥

မန္တရနှင့် ကర్మကိစ္စ၏ အစေခံကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၍ စာဓကအတွက် သတ်မှတ်ထားသမျှကို လိုက်နာကျင့်သုံးရမည်။ ထို့ပြင် ညအချိန်၌ မန္တရဖြင့် ပြာနှင့် ရေကို သန့်စင်ကာ တစ်ထောင်ကြိမ် ထပ်မံဂျပ်ရမည်။

Verse 40

दिनत्रयं च तत्पश्चात्प्रक्षिपेत्प्रतिमासु च । यासु कासु च स्थूलासु लघुष्वपि विशेषतः ॥ ४० ॥

ထို့နောက် သုံးရက်ကြာပြီးလျှင် ပုံတော်များအတွင်းသို့လည်း ထည့်သွင်းရမည်—ကြီးသောပုံတော်များမဆို၊ အထူးသဖြင့် သေးငယ်သောပုံတော်များတွင်ပင် ထည့်သွင်းရမည်။

Verse 41

मंत्रप्रभावाञ्चलनं भवत्येव न संशयः । अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां कुजे वा रविवासरे ॥ ४१ ॥

မန္တရ၏ အာနုဘော်သည် လှုပ်ရှားကာ အကျိုးသက်ရောက်လာသည်မှာ သံသယမရှိ—အထူးသဖြင့် အဋ္ဌမီ၊ စတုဒ္ဒသီ၊ အင်္ဂါနေ့ သို့မဟုတ် တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ဖြစ်သည်။

Verse 42

हनुमत्प्रतिमां पट्टे माषैः स्नेहपरिप्लुतैः । कुर्याद्रम्यां विशुद्धात्मा सर्वलक्षणलक्षिताम् ॥ ४२ ॥

စိတ်သန့်ရှင်းသူသည် အဝတ်ပေါ်တွင် ဟနုမာန်၏ လှပသော ပုံတော်ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ဂျီ/ဆီဖြင့် စိုစွတ်ထားသော မာရှ (ပဲမဲ) ကို အသုံးပြု၍ အင်္ဂါလက္ခဏာမင်္ဂလာ အပြည့်အစုံဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 43

तैलदीपं वामभागे घृतदीपं तु दक्षिणे । संस्थाप्यावाहयेत्पश्चान्मूलमंत्रेण मंत्रवित् ॥ ४३ ॥

ဘယ်ဘက်တွင် ဆီမီးကို ထား၍ ညာဘက်တွင် ဂျီ(ဃృత)မီးကို ထားပြီးနောက်၊ မန္တရသိသူသည် မူလမန္တရဖြင့် အဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်) ပူဇော်ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 44

प्राणप्रतिष्टां कृत्वा च पाद्यादीनि समर्पयेत् । रक्तचंदनपुष्पैश्च सिंदूराद्यैः समर्चयेत् ॥ ४४ ॥

ပရాణ-ပရတိဋ္ဌာ (ဒေဝတား၌ အသက်ဝင်တည်စေခြင်း) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ပာဒျ (ခြေသုတ်ရေ) စသည့် အပူဇော်ဝန်ဆောင်မှုများကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့ပြင် အနီရောင် စန္ဒန၊ ပန်းများနှင့် စင်ဒူးရ် (နီမှုန့်) စသဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 45

धूपं दीपं प्रदायाथ नैवेद्यं च समर्पयेत् । अपूपमोदनं शाकमोदकान्वटकादिकम् ॥ ४५ ॥

နံ့သာမီး (ဓူပ) နှင့် မီး (ဒီပ) ကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ နိုင်ဝေဒျ (အစာပူဇော်) ကို ဆက်ကပ်ရမည်—အပူပ (မုန့်), မိုဒန (ချက်ထားသော ထမင်း), ရှာက (ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဟင်း), မိုဒက (ချိုမုန့်လုံး) နှင့် ဝဋက စသည့် ကြော်မုန့်များ။

Verse 46

साज्यं च तत्समर्प्याथ मूलमंत्रेण मंत्रवित् । अखंडितान्यहिलतादलानि सप्तविंशतिम् ॥ ४६ ॥

ထို့နောက် မန္တရသိသူသည် မူလမန္တရဖြင့် ဂျီ(ဃృత) နှင့်အတူ ထိုပူဇော်ပစ္စည်းကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့ပြင် အဟိလတာ အပင်၏ မပျက်မစီးသော အရွက် ၂၇ ရွက်ကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 47

त्रिधा कृत्वा सपूगानि मूलेनैव समर्पयेत् । एवं संपूज्य मंत्रज्ञो जपेद्दशशंत मनुम् ॥ ४७ ॥

ကွမ်းသီး (ပူဂ) ကို သုံးပိုင်း ခွဲ၍ မူလမန္တရဖြင့်ပင် အမြစ်၌ ဆက်ကပ်ရမည်။ ဤသို့ ပူဇော်မှုကို ပြည့်စုံစွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် မန္တရသိသူသည် မန္တရကို တစ်ထောင်ကြိမ် ဂျပ်ရမည်။

Verse 48

कर्पूरारार्तिकं कृत्वा स्तुत्वा च बहुधा सुधीः । निजेप्सितं निवेद्याथ विधिवद्विसृजेत्ततः ॥ ४८ ॥

ကမ္ဖာ (camphor) အာရတီကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ပညာရှိသော ဘက္တိဝန်သည် ဘုရားရှင်ကို များစွာ ချီးမွမ်းကာ၊ မိမိလိုအင်ဆန္ဒကို တင်ပြပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ပူဇော်ပွဲကို စနစ်တကျ အဆုံးသတ်ရမည်။

Verse 49

नैवेद्यान्नेन संभोज्य ब्राह्मणान्सप्तसंख्यया । निवेदितानि पर्णानि तेभ्यो दद्याद्विभज्य च ॥ ४९ ॥

နైవေဒျ (naivedya) အဖြစ် ပူဇော်ထားသော အစာဖြင့် ဘြာဟ္မဏ ၇ ဦးကို ကျွေးမွေးပြီးနောက်၊ ပူဇော်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သော အရွက်များကိုလည်း သင့်တော်သလို ခွဲဝေကာ သူတို့အား ပေးရမည်။

Verse 50

दक्षिणां च यथा शक्ति दत्त्वा तान् विसृजेत्सुधीः । तत इष्टगणैः सार्द्धं स्वयं भुंजीत वाग्यतः ॥ ५० ॥

မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ကို ပေးလှူပြီးနောက်၊ ပညာရှိသည် သူတို့ကို လေးစားစွာ ပြန်လွှတ်ရမည်။ ထို့နောက် မိမိရွေးချယ်ထားသော အဖော်အပေါင်းများနှင့်အတူ ကိုယ်တိုင် အစာစားရာတွင် စကားကို ထိန်းချုပ်ထားရမည်။

Verse 51

तद्दिने भूमिशय्यां च ब्रह्मचर्य्यं समाचरेत् । एवं यः कुरुते मर्त्यः सोऽचिरादेव निश्चितम् ॥ ५१ ॥

ထိုနေ့တွင် မြေပြင်ပေါ်တွင် အိပ်စက်ကာ ဘြဟ္မစရိယ (brahmacarya) ကို စောင့်ထိန်းရမည်။ ဤသို့ ကျင့်သုံးသော လူသားသည် မကြာမီပင် မိမိရည်မှန်းသော အကျိုးကို သေချာစွာ ရရှိမည်ဟု အတည်ပြုထားသည်။

Verse 52

प्राप्नुयात्सकलान्कामान्कपीशस्य प्रसादतः । हनुमत्प्रतिमां भूमौ विलिखेत्तत्पुरो मनुम् ॥ ५२ ॥

ကပီရှ (Kapīśa) ဟနုမာန်၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် လိုအင်ဆန္ဒ အားလုံးကို ရရှိနိုင်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဟနုမာန်၏ ပုံရိပ်ကို ရေးဆွဲကာ၊ ထိုပုံရှေ့တွင် မန္တရ (mantra) ကို ရေးထိုးရမည်။

Verse 53

साध्यनाम द्वितीयांतं विमोचय विमोचय । तत्पूर्वं मार्जयेद्वामपाणिनाथ पुनर्लिखेत् । एवमष्टोत्तरशतं लिखित्वा मार्जयेत्पुनः ॥ ५३ ॥

ရည်ရွယ်သူ (sādhya) ၏ အမည်ကို အက္ကူဇတိဗ် (accusative) ပုံစံဖြင့် ရေးပြီး «vimocaya, vimocaya» ဟူသော “လွတ်မြောက်စေ၊ လွတ်မြောက်စေ” ကို ဆက်ရေးပါ။ ထို့နောက် ဘယ်လက်ဖြင့် ပွတ်ဖျက်ပြီး ထပ်မံရေးပါ။ ဤသို့ ၁၀၈ ကြိမ် ရေးပြီးနောက် ထပ်မံပွတ်ဖျက်ရမည်။

Verse 54

एवं कृते महाकारागृहाच्छीघ्रं विमुच्यते । एवमन्यानि कर्माणि कुर्य्यांत्पल्लवमुल्लिखन् ॥ ५४ ॥

ဤနည်းအတိုင်း ပြုလုပ်လျှင် ချည်နှောင်မှု၏ “ကြီးမားသော အကျဉ်းအိမ်” မှ လျင်မြန်စွာ လွတ်မြောက်ရသည်။ ထိုနည်းတူပင် pallava (အပင်ပေါက်) ကို ရေးထိုး/ဆွဲထုတ်နေစဉ် အခြားသော ကర్మများကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 55

सर्षपैर्वश्यकृद्धोमो विद्वेषे हयमारजैः । कुंकुमैरिध्मकाष्ठैर्वा मरीचैर्जीरकैरपि ॥ ५५ ॥

မုန်ညင်းစေ့ (sarsapa) ဖြင့် ဟောမ (homa) ပြုလုပ်လျှင် vaśya (ဆွဲဆောင်ခြင်း) ကర్మကို ဖြစ်စေသည်။ vidveṣa (ရန်ငြိုး) အတွက်တော့ hayamāraja ဖြင့် ပြုလုပ်သည်။ ထို့အပြင် ကုංකုမ (saffron/ကေသရ)၊ သင့်လျော်သော မီးဖိုသစ်သားများ၊ မရီချ (ငရုတ်ကောင်းအမည်း) နှင့် ဇီရက (ဇီရာ) တို့ဖြင့်လည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။

Verse 56

ज्वरे दूर्वागुडूचीभिर्दध्ना क्षीरेण वा घृतैः । शूले करंजवातारिसमिद्भिस्तैललोलितैः ॥ ५६ ॥

ဖျားနာ (jvara) တွင် dūrvā မြက်နှင့် guḍūcī တို့ဖြင့် ပြင်ဆင်ထားသော ဆေးကို ဒဿန (curd) သို့မဟုတ် နို့ သို့မဟုတ် ဂျီ (ghee) နှင့်အတူ သုံးစွဲရမည်။ ဝမ်းဗိုက်အောင့်နာ (śūla) တွင် karañja နှင့် vātāri တို့၏ မီးကင်တုတ် (samidh) ကို ဆီလိမ်း၍ ကောင်းစွာ လှုပ်နှိုးကာ အသုံးပြုရမည်။

Verse 57

तैलाक्ताभिश्च निर्गुंडीसमिद्भिर्वा प्रयत्नतः । सौभाग्ये चंदनैश्चेंद्रलोचनैर्वा लवंगकैः ॥ ५७ ॥

ကြိုးစားအားထုတ်၍ ဆီလိမ်းထားသော nirguṇḍī ၏ မီးကင်တုတ် (samidh) များဖြင့်လည်း ကర్మကို ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် saubhāgya (ကံကောင်းခြင်း/မင်္ဂလာ) ရရှိရန် စန္ဒန် (sandalwood)၊ indralocana သို့မဟုတ် လဝင်္ဂ (cloves) တို့ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

Verse 58

सुगंधपुष्पैर्वस्त्राप्त्यै तत्तद्धान्यैस्तदाप्तये । रिपुपादरजोभिश्च राजीलवणमिश्रितैः ॥ ५८ ॥

မွှေးကြိုင်သောပန်းများဖြင့် အဝတ်အစားကို ရရှိ၏။ သီးနှံအမျိုးအစားတစ်မျိုးချင်းစီဖြင့် ထိုထိုသက်ဆိုင်ရာ အကျိုးကို ရရှိ၏။ ရန်သူ၏ခြေဖဝါးမှ ဖုန်မှုန့်ကို ရာဇီ(မတ်စတာအနက်)နှင့် ဆားနှော၍ သုံးလျှင် ရန်သူအပေါ် ရည်ရွယ်သည့် အကျိုးကို ဖြစ်စေ၏။

Verse 59

होमयेत्सप्तरात्रं च रिपुर्याति यमालयम् । धान्यैः संप्राप्यते धान्यमन्नैरन्नसमुच्छ्रयः ॥ ५९ ॥

ဟောမ(မီးပူဇော်)ကို ခုနစ်ည ဆက်တိုက်ပြုလျှင် ရန်သူသည် ယမ၏အိမ်ရာသို့ သွားရ၏။ သီးနှံကို ပူဇော်လျှင် သီးနှံကို ရ၏။ အစာကို ပူဇော်လျှင် အစာအဟာရ အပေါများကို ရ၏။

Verse 60

तिलाज्यक्षीरमधुभिर्महिषीगोसमृद्धये । किं बहूक्तैर्विषे व्याधौ शांतौ मोहे च मारणे ॥ ६० ॥

နှမ်း၊ ဂhee(သန့်ထောပတ်)၊ နို့နှင့် ပျားရည်တို့ဖြင့် မဟိသီ(ကျွဲ)နှင့် နွားတို့၏ စည်းစိမ်တိုးပွားစေ၏။ အများကြီး ဘာလိုပြောရမည်နည်း? ထိုတူညီသော အသုံးချမှုများကို အဆိပ်တားရန်၊ ရောဂါတွင်၊ ငြိမ်းချမ်းစေသော ကရိယာတွင်၊ မောဟ(မူးမော/လှည့်စား)တွင်၊ ထို့ပြင် ဖျက်ဆီးရေး ကရိယာတွင်ပါ သုံး၏။

Verse 61

विवादे स्तंभने द्यूते भूतभीतौ च संकटे । वश्ये युद्धे क्षते दिव्ये बंधमोक्षे महावने ॥ ६१ ॥

အငြင်းပွားမှုတွင်၊ စတမ္ဘန(တားဆီး/မလှုပ်ရှားစေ) ကရိယာတွင်၊ လောင်းကစားတွင်၊ ဘူတ(ဝိညာဉ်)ကြောင့် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အန္တရာယ်ကျပ်တည်းမှုတွင်၊ ထိန်းချုပ်အောင်လုပ်ရာတွင်၊ စစ်ပွဲတွင်၊ ဒဏ်ရာရချိန်တွင်၊ ဒိဗ္ယ(သက်သေစမ်းသပ်)တွင်၊ ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရေးတွင်၊ နှင့် တောကြီးထဲတွင်—ဤ မန္တရ/ပရယောဂကို အသုံးပြုရ၏။

Verse 62

साधितोऽयं नृणां दद्यान्मंत्रः श्रेयः सुनिश्चितम् । वक्ष्येऽथ हनुमद्यंत्रं सर्वसिद्धिप्रदायकम् ॥ ६२ ॥

ဤမန္တရကို စနစ်တကျ စာဓိတ(အောင်မြင်စွာ ပြုကျင့်)ပြီးလျှင် လူတို့အား ပေးအပ်သင့်၏။ ၎င်းသည် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို သေချာစွာ ပေးသော အရင်းအမြစ်ဖြစ်၏။ ယခု ငါသည် အောင်မြင်မှုအမျိုးမျိုးကို ပေးသော ဟနုမာန်ယန္တရကို ဖော်ပြမည်။

Verse 63

लांगूलाकारसंयुक्तं वलयत्रितयं लिखेत् । साध्यनाम लिखेन्मध्ये पाशिबीज प्रवेष्टितम् ॥ ६३ ॥

အမြှားပုံစံအမြီးတစ်စိတ်ပါသော စက်ဝိုင်းသုံးထပ်ကို ရေးဆွဲရမည်။ အလယ်တွင် ရည်ရွယ်သည့် အရာ (သို့) ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမည်ကို ရေးပြီး၊ ပာရှီ (pāśī) ဟူသော ကြိုးချည်၏ ဘီဇာအက္ခရာဖြင့် ဝန်းရံထားရမည်။

Verse 64

उपर्यष्टच्छदं कृत्वा पत्रेषु कवचं लिखेत् । तद्बहिर्दंहमालिख्य तद्बहिश्चतुरस्रकम् ॥ ६४ ॥

အပေါ်ဘက်တွင် အလွှာရှစ်ထပ်ဖြင့် အဖုံးတင်ပြီးနောက်၊ ရွက်များပေါ်တွင် ကာကွယ်ရေး “ကဝချ” ကို ရေးရမည်။ ထို့၏ အပြင်ဘက်တွင် စက်ဝိုင်းတစ်ဝိုင်းကို ဆွဲပြီး၊ ထို့အပြင်ဘက်တွင် ထပ်မံ၍ စတုရန်းကို ဆွဲရမည်။

Verse 65

चतुरसस्रस्य रेखाग्रे त्रिशूलानि समालिखेत् । सौं बीजं भूपुरस्याष्टवज्रेषु विलिखेत्ततः ॥ ६५ ॥

စတုရန်း၏ နယ်နိမိတ်မျဉ်းတန်းအဆုံးများတွင် တြိရှူလ (သုံးခေါင်းလှံ) များကို ရေးဆွဲရမည်။ ထို့နောက် bhūpura (အပြင်ဘက်ဝန်းရံ) ၏ ဗဇ္ရပုံစံ ထွက်ပေါ်ချက် ရှစ်ခုအပေါ်တွင် “sauṃ” ဟူသော ဘီဇာအက္ခရာကို ထိုးရေးရမည်။

Verse 66

कोणेष्वकुंशमालिख्य मालामंत्रेण वेष्टयेत् । तत्सर्वं वेष्टयेद्यंत्रवलयत्रितयेन च ॥ ६६ ॥

ထောင့်များတွင် ချိတ်မပါသော အင်ကူရှ (ankuşa) အမှတ်အသားကို ရေးဆွဲပြီး၊ မာလာမန်ထရ (Garland-Mantra) ဖြင့် ဝန်းရံပတ်လည် ချည်နှောင်ရမည်။ ထို့နောက် ယန္တရ၏ စက်ဝိုင်းသုံးထပ်ဖြင့် ထပ်မံ၍ အားလုံးကို ဝိုင်းပတ်ရမည်။

Verse 67

शिलायां फलके वस्त्रे ताम्रपत्रेऽथ कुड्यके । ताडपत्रेऽथ भूर्जे वा रोचनानाभिकुंकुभैः ॥ ६७ ॥

ကျောက်ပေါ်၊ သစ်သားပြားပေါ်၊ အဝတ်ပေါ်၊ ကြေးနီပြားပေါ်၊ သို့မဟုတ် နံရံပေါ်တွင်လည်း ရေးထိုးနိုင်သည်။ ထို့အတူ ထန်းရွက်ပေါ် သို့မဟုတ် ဘူရ္ဇ (bhūrja) သစ်ခွံပေါ်တွင်လည်း rocanā၊ မတ်စ် (musk) နှင့် ဇာဖရန် (saffron) ကို အရောင်/မင်အဖြစ် သုံး၍ ရေးနိုင်သည်။

Verse 68

यंत्रमेतत्समालिख्य निराहारो जितेंद्रियः । कपेः प्राणान्प्रतिष्टाप्य पूजयेत्तद्यथाविधि ॥ ६८ ॥

ဤသန့်ရှင်းသော ယန္တရကို သေချာစွာရေးဆွဲပြီး အစာရှောင်ကာ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်၍ ကပိ၏ ပရాణ (အသက်ဝင်တည်ရှိမှု) ကို တည်ထောင်ပြီး သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 69

अशेषदुःखशान्त्यर्थः यंत्रं संधारयेद् बुधः । मारीज्वराभिचारादिसर्वोपद्रवनाशनम् ॥ ६९ ॥

ဒုက္ခအားလုံးကို ငြိမ်းစေရန်အတွက် ပညာရှိသည် ဤယန္တရကို ဆောင်ထား/ဝတ်ဆင်ရမည်။ ၎င်းသည် မာရီ-ဇွရ (ကပ်ရောဂါဖျားနာမှု)၊ အဘိချာရ (မကောင်းမန်တရ) စသည့် အန္တရာယ်အမျိုးမျိုးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 70

योषितामपि बालानां धृतं जनमनोहरम् । भूतकृत्यापिशाचानां दर्शनादेव नाशनम् ॥ ७० ॥

မိန်းမများနှင့် ကလေးများတောင် ဝတ်ဆင်နိုင်ပြီး လူတို့၏စိတ်ကို နှစ်သက်စေသည်။ ၎င်းကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ဘူတ၊ ကృတ்யာ၊ ပိသာချ (အန္တရာယ်ပေးသော ဝိညာဉ်များနှင့် မကောင်းအကျင့်) ကို ဖျက်ဆီးစေသည်။

Verse 71

मालामंत्रमथो वक्ष्ये तारो वाग्विष्णुगेहिनी । दीर्घत्रयान्विता माया प्रागुक्तं कूटपञ्चकम् ॥ ७१ ॥

ယခု မာလာ-မန္တရ (ပုတီးမန္တရ) ကို ငါရှင်းပြမည်။ ၎င်းတွင် ‘တာရ’ သရ၊ ထို့နောက် ‘ဝါက်’၊ ထို့နောက် ‘ဗိෂ္ဏု-ဂေဟိနီ’ ဟူသော ဖော်မြူလာ ပါဝင်သည်။ ထို့နောက် သရရှည် သုံးခုပါသော ‘မာယာ’ လာပြီး၊ ယခင်က ဆိုခဲ့သော ကုတ်-ပဉ္စက (ငါးမျိုး ကုဒ်စု) ကို ဖွဲ့စည်းသည်။

Verse 72

ध्रुवो हृद्धनुमान्ङेंतोऽथ प्रकटपराक्रमः । आक्रांतदिग्मंडलांते यशोवितानसंवदेत् ॥ ७२ ॥

ထို့နောက် ဓြုဝသည်—နှလုံးသားတည်ကြည်၍ လက်တွင် လေးကိုင်ကာ သတ္တိဗလကို ထင်ရှားစွာ ပြသလျက်—အရပ်အနှံ့၏ အစွန်းတိုင်အောင် ကျော်လွန်သွားပြီး သူ၏ဂုဏ်သတင်းမိုးကာကို နေရာတိုင်းတွင် ထွန်းညံစေသည်။

Verse 73

धवलीकृतवर्णांते जगत्त्रितयवज्र च । देहज्वलदग्निसूर्य कोट्यंते च समप्रभ ॥ ७३ ॥

အရောင်အားလုံး ဖြူစင်သွားသော အဆုံးသတ်၌၊ သုံးလောကလုံးသည် မိုးကြိုးတံခွန်ကဲ့သို့ ထိခိုက်ကွဲပြားသကဲ့သို့ ဖြစ်ရာ—ထိုနေရာ၌ ထိုတောက်ပမှုသည် ကိုယ်အတွင်း မီးလောင်သကဲ့သို့၊ နေကဲ့သို့၊ နေများ ကောဋိပေါင်းများစွာ၏ အလင်းကဲ့သို့ တူညီသော ဂုဏ်ရောင်ဖြင့် ထွန်းလင်းသည်။

Verse 74

तनूरुहपदांते तु रुद्रावतार संवदेत् । लंकापुरी ततः पश्चाद्दहनोदधिलंघन ॥ ७४ ॥

«တနူရုဟပဒာန္တ» တွင် ရုဒြ၏ အဝတာရအကြောင်း ဆွေးနွေးသည့် ဝတ္ထုကို ပြောကြားရမည်။ ထို့နောက် လင်္ကာမြို့ကို၊ ထို့ပြီးလျှင် လင်္ကာကို မီးရှို့ခြင်းနှင့် သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကျော်ခြင်းကို ပြောရမည်။

Verse 75

दशग्रीवशिरः पश्चात्कृतांतकपदं वदेत् । सीतांते श्वसनपदं वाय्वंते सुतमीरयेत् ॥ ७५ ॥

«ဒသဂ္ရီဝ-ရှိရဟ်» ဟု ဆိုပြီးနောက် «ကృతాంతက» ဟူသော စကားကို ထပ်မံ အသံထွက်ရမည်။ «စီတာ» ၏ အဆုံးတွင် «ရှွဆန» ကို၊ «ဝါယု» ၏ အဆုံးတွင် «သုတ» ကို အသံထွက်ရမည်။

Verse 76

अंजनागर्भसंभूतः श्रीरामलक्ष्मणान्वितः । नंदंति कर वर्णांते सैन्यप्राकार ईरयेत् ॥ ७६ ॥

အဉ္ဇနာ၏ ဝမ်းမှ မွေးဖွား၍၊ သီရိရာမနှင့် လက္ခ္မဏတို့နှင့် အတူရှိသူ—ဤစကားကို စစ်တပ်အတွက် ကာကွယ်ရေးတံတိုင်းကဲ့သို့ အသံထွက်ရမည်။ လုပ်ငန်းအဆုံးတွင် ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးစွမ်းသည်။

Verse 77

सुग्रीवसख्यकादूर्णाद्रणवालिनिवर्हण । कारणद्रोणशब्दांते पर्वतोत्पाटनेति च ॥ ७७ ॥

သူသည် သုဂ္ရီဝနှင့် မိတ်ဖွဲ့ခဲ့သောကြောင့်၊ ချည်မျှင်ကဲ့သို့ ဖြန့်ကျက်/ဖြတ်ကျော်နိုင်သောကြောင့်၊ စစ်မြေတွင် ဝါလီကို ဖယ်ရှားနိုင်သောကြောင့်၊ ကြီးမားသော အကျိုးရလဒ်များ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သောကြောင့်၊ «ဒြောဏ» ဟူသော အသံကြောင့်၊ ထို့ပြင် တောင်ကို အမြစ်မှ ဆွဲထုတ်ခဲ့သောကြောင့်—ဤသို့ (သူ၏ အမည်ခေါ်ဆိုမှုများ၏ အကြောင်းရင်းများ ဖြစ်သည်)။

Verse 78

अशोकवनवीथ्यंते दारुणाक्षकुमारक । छेदनांते वनरक्षाकरांते तु समूह च ॥ ७८ ॥

အို ဒါရုဏာက္ရှ ကုမာရကာ၊ အရှိုကဝန လမ်းဆုံးတွင် လွတ်လပ်သောနေရာတစ်ခုရှိ၏။ ထင်းခုတ်ရာအဆုံး၌လည်း တောစောင့်တို့ စုဝေးရာနေရာရှိ၏။

Verse 79

विभञ्जनांते ब्रह्मास्त्रब्रह्मशक्ति ग्रसेति च । लक्ष्मणांते शक्तिभेदनिवारणपदं वदेत् ॥ ७९ ॥

«ဝိဘဉ္ဇနာ» မန္တရအဆုံး၌ «ဗြဟ္မာစတြာနှင့် ဗြဟ္မ-သက္တိတို့ကို မျိုသိမ်းပါစေ» ဟု ဆိုရမည်။ ထို့နောက် «လက္ရှမဏာ» အဆုံး၌ သက္တိလက်နက်၏ ထိုးဖောက်ခွဲခြမ်းအားကို တားဆီးသော တန်ပြန်မంత్రကို ထုတ်ဆိုရမည်။

Verse 80

विशल्योषधिशब्दांते समानयन संपठेत् । बालोदित ततो भानुमंडलग्रसनेति च ॥ ८० ॥

«ဝိသလျာ» နှင့် «အိုသဓိ» (ကုသဆေးပင်) ဟူသောစကားများကို ပေါင်းထည့်ပြီးနောက် «သမာနယန» ဖြင့်အစပြုသော မန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် နေထွက်ချိန်၌လည်း «နေဝိုင်းကို မျိုသိမ်းခြင်း» ဟုခေါ်သော မန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 81

मेघनादहोमपदाद्विध्वंसनपदं वदेत् । इंद्रजिदूधकारांते णसीतासक्षकेति च ॥ ८१ ॥

«မေဃနာဒ-ဟိုးမ» ဟုခေါ်သော မန္တရအပိုင်းမှ «ဝိဓွံသန» (ဖျက်ဆီး/နှင်ထုတ်) အပိုင်းကို ထုတ်ဆိုရမည်။ ထို့ပြင် «အိန္ဒြဇစ်» အပိုင်းအဆုံး၌ ūdhakāra ဖြင့်ဆုံးပြီးနောက် «ṇa-sītā-sakṣaketi» ဟုလည်း ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 82

राक्षसीसंघशब्दांते विदारणपदं वदेत् । कुंभकर्णादिसंकीर्त्यवधांते च परायण ॥ ८२ ॥

«ရက္ခသီတို့၏ အစုအဝေး» ဟူသောစကားအဆုံး၌ «ဝိဒါရဏ» (ခွဲဖောက်ဖျက်ခြင်း) ဟု ဆိုရမည်။ ထို့နောက် ကုಂಭကರ್ಣ စသည်တို့ကို အမည်ခေါ်ဖော်ပြပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းအဆုံး၌ နိဂုံးပိုင်းကို နောက်ဆုံးရွတ်ဆိုခြင်း (ပါရာယဏ) အဖြစ် ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 83

श्रीरामभक्तिवर्णांते तत्परेति समुद्र च । व्योमद्रुमलंघनेति महासामर्थ्य संवदेत् ॥ ८३ ॥

သီရိရာမ (Śrī Rāma) ကို ဘက္တိဖြင့် ချီးမွမ်းဖော်ပြခြင်း၏ အဆုံးတွင် «သူသည် ရာမကိုသာ အပြည့်အဝ အနုမောဒနာဖြင့် ဆည်းကပ်သူ» ဟု ကြေညာရမည်။ ထို့ပြင် သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကူးခြင်းနှင့် မိုးထိမြင့်သစ်ပင်များကို ခုန်လွှားခြင်းတို့ကိုလည်း ဆိုကာ သူ၏ မဟာအံ့ဖွယ် စွမ်းအားကို ထင်ရှားစေရာ၏။

Verse 84

महातेजःपुंजशब्दाद्विराजमानवोञ्चरेत् । स्वामिवचनसंपादितार्जुनांते च संयुग ॥ ८४ ॥

မဟာတေဇော၏ အလင်းတောက်ပမှုကဲ့သို့ အသံတော်ဖြင့်ပင် ထင်ရှားလျက် uñchavṛtti (ကျန်ရစ်သီးနှံကို ကောက်ယူ၍ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အသက်မွေးခြင်း) ကို ကျင့်ရမည်။ ထို့နောက် မိမိ၏ ဆွာမီ/ဂုရု၏ အမိန့်ကို ပြည့်စုံစေပြီးလျှင် အဆုံးတိုင်အောင် စစ်ပွဲကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲ၌ ပါဝင်ရမည်—သခင်၏ စကားတော်အတိုင်း လုပ်ဆောင်သော အာర్జုန (Arjuna) ကဲ့သို့။

Verse 85

सहायांते कुमारेति ब्रह्मचारिन्पदंवदेत् । गंभीरशब्दोदयांते दक्षिणापथ संवदेत् । मार्त्ताण्डमेरु शब्दांते वदेत्पर्वतपीटिका ॥ ८५ ॥

စကားလုံးသည် «sahāyā» ဖြင့် အဆုံးသတ်လျှင် «kumāra» ဟု ဆိုရမည်။ «brahmacārin» ဖြင့် အဆုံးသတ်လျှင် «pada» ဟု ဆိုရမည်။ «gaṃbhīra» ဟူသော စကား၏ ထွန်းပေါ်မှုအဆုံးတွင် «dakṣiṇāpatha» ဟု ဆိုရမည်။ ထို့ပြင် «Mārttāṇḍa» နှင့် «Meru» စကားများ၏ အဆုံးတွင် «parvata-pīṭikā» ဟု ထပ်ဆိုရမည်။

Verse 86

अर्चनांते तु सकलमंत्रांते मपदं वदेत् । आचार्यमम शब्दांते सर्वग्रहविनाशन ॥ ८६ ॥

အರ್ಚနာ (ပူဇာ) ၏ အဆုံးတွင်လည်းကောင်း၊ ပြည့်စုံသော မန္တရားတိုင်း၏ အဆုံးတွင်လည်းကောင်း «ma» ဟူသော အက္ခရာကို ထပ်ဆိုရမည်။ ထို့ပြင် «ācārya» ဟူသော စကား၏ အဆုံးတွင် «mama» ကို ပေါင်းထည့်ရမည်—ဤသည်က ဂြိုဟ်ဒုက္ခအန္တရာယ် အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 87

सर्वज्वरोञ्चाटनांते सर्वविषविनाशन । सर्वापत्तिनिवारण सर्वदुष्टनिबर्हण ॥ ८७ ॥

အို (မန္တရား/ဒေဝတား) သင်သည် ဖျားနာမှု အားလုံးကို နှင်ထုတ်သော နောက်ဆုံးဆေးဖြစ်၏။ သင်သည် အဆိပ်အတောက် အားလုံးကို ဖျက်ဆီး၏။ သင်သည် အပတ်တိ (ဘေးအန္တရာယ်) အားလုံးကို တားဆီး၏။ သင်သည် မကောင်းသော အင်အားများ အားလုံးကို လုံးဝ ချေမှုန်းနှိမ်နင်း၏။

Verse 88

सर्वव्याध्यादि सम्प्रोच्य भयांते च निवारण ॥ ८८ ॥

ရောဂါအမျိုးမျိုးနှင့် ထိုသို့သောအရာများအတွက် ကုသနည်းကို သင့်တော်စွာညွှန်ပြပြီးနောက်၊ အဆုံးတွင်ပင် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးသော ဆေးနည်းကိုလည်း ထပ်မံဖော်ပြတော်မူ၏။

Verse 89

सर्वशत्रुच्छेदनेति ततो मम परस्य च ॥ ८९ ॥

ထို့ကြောင့် (မန္တရ/နာမ) သည် “ရန်သူအားလုံးကို ဖြတ်တောက်သူ” ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ငါ့အတွက်သာမက အခြားသူအတွက်လည်း အကျိုးရှိတတ်၏။

Verse 90

ततस्त्रिभुवनांते तु पुंस्त्रीनपुंसकात्मकम् । सर्वजीवपदांते तु जातं वशययुग्मकम् ॥ ९० ॥

ထို့နောက် “လောကသုံးပါး” ဟူသောစကား၏ အဆုံးတွင် ပုလ္လိင်၊ ဣတ္ထိလိင်၊ နပုংসကလိင် ဟူသော သုံးမျိုးသဘောသဏ္ဍာန် ဖြစ်လာ၏။ ထို့ပြင် “သတ္တဝါအားလုံး” ဟူသောစကား၏ အဆုံးတွင် ‘vaśaya’ အသံနှစ်လုံး ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 91

ममाज्ञाकारकं पश्चात्संपादय युगं पुनः । ततो नानानामधेयान्सर्वान् राज्ञः स संपठेत् ॥ ९१ ॥

ထို့နောက် ငါ၏အမိန့်အတိုင်း ယုဂခွဲခြားမှုကို ထပ်မံတည်ဆောက်သင့်၏။ ထို့ပြီးလျှင် မင်းတို့၏ အမျိုးမျိုးသော အမည်ခေါ်ဆိုမှုအားလုံးကို မှန်ကန်စွာ ရွတ်ဆိုသင့်၏။

Verse 92

परिवारान्ममेत्यंते सेवकान् कुरु युग्मकम् । सर्वशस्त्रवीत्यंते षाणि विध्वंसय द्वयम् ॥ ९२ ॥

အဆုံးတွင် ငါ၏ပရိဝါရမှ ခွဲထုတ်၍ အမှုထမ်းနှစ်ဦးကို ယုဂ္မကအဖြစ် ပြုလုပ်လော့။ ထို့ပြင် လက်နက်အားလုံး၏ လှည့်ပတ်မှုအဆုံးတွင် နှစ်ခုကို ဖျက်ဆီးလော့—ဤသို့ဖြင့် ခြောက်ခုလုံးကို စီမံပြီးသားဖြစ်၏။

Verse 93

लज्जादीर्घत्रयोपेता होत्रयं चैहि युग्मकम् । विलोमं पंचकूटानि सर्वशत्रून्हनद्वयम् ॥ ९३ ॥

«လဇ္ဇာ» ဖြင့်အစပြုသော အသံများကို ရှည်သံသုံးလုံးနှင့် ပေါင်းစည်းလော့။ ထို့နောက် သုံးလုံးဖြစ်သော «ဟောတြာယံ» နှင့် နှစ်လုံးဖြစ်သော «ချိုင်ဟိ» ကို ယူလော့။ ထို့ပြီး လှန်ပြောင်းအစီအစဉ် (viloma) ဖြင့် ငါးစု (pañcakūṭāni) ကို ဖွဲ့ကာ၊ ရန်သူအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသည်ဟု ဆိုသော «ဟန» နှစ်ထပ်ကို ထည့်လော့။

Verse 94

परबलानि परांते सैन्यानि क्षोभयद्वयम् ॥ ९४ ॥

ရန်သူ၏ဘက်ခြမ်း၌ ထိုနှစ်လုံးသော စကားသည် လှုပ်ရှားစေကာ ဆန့်ကျင်ဘက်တပ်များကို ရှုပ်ထွေးပျက်ပြားစေ하였다။

Verse 95

मम सर्वं कार्यजातं साधयेति द्वयं ततः ॥ ९५ ॥

ထို့နောက် «ကျွန်ုပ်၏ လုပ်ငန်းအားလုံးကို ပြီးမြောက်စေပါ» ဟူသော စကားနှစ်လုံးကို အသုံးပြုလော့။

Verse 96

सर्वदुष्टदुर्जनांते मुखानि कीलयद्वयम् । धेत्रयं वर्मत्रितयं फट्त्रयं हांत्रयं ततः ॥ ९६ ॥

အဆုံးတွင် မကောင်းသူ မသမာသူတို့ကို နှိမ်နင်းရန် သူတို့၏ ပါးစပ်ကို နှစ်ထပ် «ကီလက» ဖြင့် တံခါးတိုင်ကဲ့သို့ ပိတ်လော့။ ထို့နောက် «ဓေ» သုံးထပ်၊ ကာကွယ်ရေး «ဝර්မ» သုံးထပ်၊ «ဖတ်» သုံးထပ်၊ ထို့နောက် «ဟာṃ» သုံးထပ်ကို ဆက်လက်ထည့်လော့။

Verse 97

वह्निप्रियांतो मंत्रोऽयं मालासंज्ञोऽखिलेष्टदः ॥ ९७ ॥

«ဝဟ္နိပရိယာ» ဟူသော စကားဖြင့် အဆုံးသတ်သော ဤမန္တရားကို «မာလာ» (ပန်းကုံး) မန္တရားဟု ခေါ်ကြပြီး၊ လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးစွမ်းသည်။

Verse 98

वस्वष्टबाणवर्णोऽयं मंत्रः सर्वेष्टसाधकः ॥ ९८ ॥

အက္ခရာရှစ်လုံးပါသော ဤမန္တရသည် ဆန္ဒအလိုအားလုံးကို ပြည့်စုံစေ၏။

Verse 99

महाभये महोत्पाते स्मृतोऽयं दुःखनाशनः । द्वादशार्णस्य षट्कूटं त्यक्त्वा बीजं तथादिमम् ॥ ९९ ॥

ကြောက်လန့်မှုကြီးနှင့် အပေါ်ယံအနိမိတ်ဆိုးကြီးများတွင် ဤမန္တရကို အောက်မေ့ခြင်းသည် ဒုက္ခကို ဖျက်ဆီး၏။ ဆယ့်နှစ်အက္ခရာမန္တရ၏ ခြောက်ခွဲ (ṣaṭkūṭa) ကို ချန်လှပ်၍ မူလဘီဇအက္ခရာကိုလည်း ချန်လှပ်ရမည်။

Verse 100

पंचकूटात्मको मंत्रः सर्वकामप्रदायकः । रामचंद्रो मुनिश्चास्य गायत्री छंद ईरितम् ॥ १०० ॥

ဤမန္တရသည် “တောင်ထိပ်” ငါးခု (pañcakūṭa) ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ဆန္ဒအလိုအားလုံးကို ပေးတော်မူသည်ဟု ဆို၏။ ၎င်း၏ ရှင်မြတ်မြင်သူ (ṛṣi) သည် ရာမချန္ဒြာ ဖြစ်၍၊ ချန်ဒ (metre) သည် ဂါယတ္ရီ ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 101

हनुमान्देवता प्रोक्तो विनियोगोऽखिलाप्तये । पंचबीजैः समस्तेन षडंगानि समाचरेत् ॥ १०१ ॥

ဤမန္တရ၏ အဓိပတိဒေဝတာဟု ဟနုမာန်ကို ကြေညာထားသည်။ ၎င်း၏ ဝိနိယောဂ (viniyoga) သည် အကျိုးရလဒ်အားလုံးကို ရရှိရန် ဖြစ်၏။ ဘီဇအက္ခရာ ငါးလုံးကို ပြည့်စုံစွာ အသုံးပြု၍ ဆဋ္ဌအင်္ဂ (ṣaḍaṅga) အခမ်းအနားများကို သင့်တော်စွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 102

रामदूतो लक्ष्मणांते प्राणदाताञ्जनीसुतः । सीताशोकविनाशोऽयं लंकाप्रासादभंजनः ॥ १०२ ॥

သူသည် ရာမ၏ သံတမန်ဖြစ်၏။ လက္ခမဏ၏ အသက်ဆုံးမည့်အနားတွင် အသက်ကို ပြန်လည်ပေးခဲ့၏။ သူသည် အဉ္ဇနီ၏ သားတော်ဖြစ်၏။ သူသည် စီတာ၏ ဝမ်းနည်းမှုကို ဖျက်ဆီးပြီး လင်္ကာ၏ နန်းတော်များကို ချိုးဖျက်သူဖြစ်၏။

Verse 103

हनुमदाद्याः पंचैते बीजाद्या ङेयुताः पुनः । षडंगमनवो ह्येते ध्यानपूजादि पूर्ववत् ॥ १०३ ॥

«ဟနုမတ်» ဖြင့်အစပြုသော မန္တရားငါးပါးကို ဘီဇာအက္ခရာများနှင့် အခြားအင်္ဂများဖြင့် ထပ်မံပေါင်းစည်းထားသည်ဟု သိရမည်။ ဤတို့သည် ဆဋ္ဌင်္ဂ (ခြောက်အင်္ဂ) မန္တရားများဖြစ်၍ ဓ్యာန၊ ပူဇာနှင့် အခြားအရာများကို ယခင်ဖော်ပြသကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 104

प्रणवो वाग्भवं पद्मा माया दीर्घत्रयान्विता । पंचकूटानि मंत्रोऽयं रुद्रार्णः सर्वसिद्धिदः ॥ १०४ ॥

ပရဏဝ (Oṁ)၊ ဝာဂ္ဘဝ (ဘီဇာ)၊ ပဒ္မာ (ဘီဇာ) နှင့် မာယာ (ဘီဇာ) တို့ကို သရအရှည်သုံးမျိုးဖြင့် တစ်ခုချင်းစီ ပြည့်စုံစေ၍ “ကူဋ” ငါးခုကို ဖွဲ့စည်းသည်။ ရုဒြအက္ခရာများဖြင့် ဖွဲ့ထားသော ဤမန္တရားသည် စိဒ္ဓိအားလုံးကို ပေးတတ်၏။

Verse 105

ध्यानपूजादिकं सर्वमस्यापि पूर्ववन्मतम् । अयमाराधितो मंत्रः सर्वाभीष्टप्रदायकः ॥ १०५ ॥

ဤမန္တရားအတွက်လည်း ဓ്യာန၊ ပူဇာ စသည့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအားလုံးကို ယခင်က ဖော်ပြသကဲ့သို့ပင် နားလည်ရမည်။ ဤမန္တရားကို မှန်ကန်စွာ အာရာဓနာပြုလျှင် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးတတ်၏။

Verse 106

नमो भगवते पश्चादनंतश्चंद्रशेखरां । जनेयाय महांते तु बलायांतेऽग्निवल्लभा ॥ १०६ ॥

အနန္တ၊ လမောက်တော်ဆောင် (စန္ဒြရှေခရ) ဖြစ်သော ဘဂဝန်ထံသို့ နမസ്കာရ။ သူသည် «ဇနေယ» ဟု ခေါ်သိကြပြီး၊ မဟာအဆုံး (မဟာအန္တ) ဖြစ်ကာ၊ အဆုံး၌ အင်အားတော်ဖြစ်၍၊ မီး (အဂ္နိ) ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 107

अष्टादशार्णो मंत्रोऽयं सुनिरीश्वरसंज्ञकः । छंदोऽनुष्टुप्देवता तु हनुमान्पवनात्मजः ॥ १०७ ॥

ဤသည်မှာ အက္ခရာ ၁၈ လုံးပါသော မန္တရားဖြစ်၍ «သုနိရီဣရှ္ဝရ» ဟု အမည်ရသည်။ ချန်ဒ (မီတာ) သည် အနုဋ္ဌုပ် ဖြစ်ပြီး အဓိကဒေဝတာမှာ လေဒေဝ ပဝန၏ သား ဟနုမာန် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 108

हं बीजं वह्निवनिता शक्तिः प्रोक्ता मनीषिभिः । आंजनेयाय हृदयं शिरश्च रुद्रमूर्तये ॥ १०८ ॥

ပညာရှိတို့က “ဟံ” ဟူသော အက္ခရာကို မန္တရဘီဇ (bīja) ဟု ကြေညာကြပြီး “ဝဟ္နိဝနိတာ” ကို ၎င်း၏ ရှက္တိ (śakti) ဟု သင်ကြားကြသည်။ နျာသ (nyāsa) အရ နှလုံးကို အဉ္ဇနေယ (ဟနုမာန်) ထံ အပ်နှံ၍ ခေါင်းကို ရုဒ္ရရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသော ဒေဝတားထံ အပ်နှံရသည်။

Verse 109

शिखायां वायुपुत्रायाग्निगर्भाय वर्मणि । रामदूताय नेत्रं स्याद्बह्यास्त्रायास्त्रमीरितम् ॥ १०९ ॥

ဆံထုံးထိပ် (śikhā) တွင် လေဒေဝ (ဝါယု) ၏သား၏ အင်အားကို နျာသပြုရမည်။ ကာကွယ်ရေးအဝတ်အစား (varman) ပေါ်တွင် မီးမှပေါက်ဖွားသူ၏ အင်အားကို ထားရမည်။ မျက်စိ (netra) အတွက် ရာမ၏ သံတမန်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် ပြင်ပအာစတြ (bahyāstra) ၏ အာယုဓမန္တရကို ကြေညာထားသည်။

Verse 110

तप्तचामीकरनिभं भीघ्नसंविहिताञ्जलिम् । चलत्कुंडलदीप्तास्यं पद्मक्षं मारुतिं स्मरेत् ॥ ११० ॥

မားရုတိ (ဟနုမာန်) ကို စိတ်တွင် သတိပြုစွာ ဓ്യာနပြုရမည်—ပူလောင်သော ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပ၍၊ လက်နှစ်ဖက်ကို အညလီဖြင့် ရိုသေစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကာ၊ လှုပ်ရှားသော နားကပ်ကြောင့် မျက်နှာတောက်ပပြီး၊ ကြာပန်းမျက်လုံးရှိသည့် အတားအဆီးဖျက်ရှင်းသူ ဖြစ်၏။

Verse 111

ध्यात्वैवमयुतं जप्त्वा दशांशं जुहुयात्तिलैः । वैष्णवे पूजयेत्पीठे प्रागुद्दिष्टेन वर्त्मना ॥ १११ ॥

ဤသို့ ဓ്യာနပြုပြီးနောက် မန္တရကို တစ်သောင်းကြိမ် ဂျပ်ရမည်။ ထို့နောက် ထိုအရေအတွက်၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို နှမ်းစေ့ဖြင့် မီးထဲသို့ ဟောမ (homa) ပြုရမည်။ ထို့နောက် ဝိုင်ရှ္ဏဝ ပီဋ္ဌ (Vaiṣṇava pīṭha) ပေါ်တွင် ယခင်ညွှန်ကြားထားသည့် လမ်းစဉ်အတိုင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 112

अष्टोत्तरशतं नित्यं नक्तभोजी जितेंद्रियः । जपित्वा क्षुद्ररोगेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः ॥ ११२ ॥

အင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်နိုင်၍ ညအချိန်တွင်သာ စားသောက်သူသည် နေ့စဉ် ၁၀၈ ကြိမ် ဂျပ်လျှင် သေးငယ်သော ရောဂါများမှ လွတ်မြောက်မည်—ဤအရာ၌ သံသယမရှိ။

Verse 113

महारोगनिवृत्त्यै तु सहस्रं प्रत्यहं जपेत् । राक्षसौघं विनिघ्नंतं कपिं ध्यात्वाधनाशनम् ॥ ११३ ॥

ပြင်းထန်သောရောဂါကိုငြိမ်းစေရန် နေ့စဉ် မန္တရကို တစ်ထောင်ကြိမ် ဂျပာလုပ်ရမည်။ ရာක්ෂသအုပ်စုများကိုဖျက်ဆီး၍ ဥစ္စာဆုံးရှုံးမှုကိုလည်းပယ်ဖျက်ပေးသော ကပိ (ဟနုမာန်) ကို စိတ်တွင်ဓ്യာနပြုလျက်။

Verse 114

अयुतं प्रजपेन्नित्यमचिराज्ज यति द्विषम् । सुग्रीवेण समं रामं संदधानं कपिं स्मरन् ॥ ११४ ॥

နေ့စဉ် တစ်သောင်းကြိမ် ဂျပာလုပ်လျှင် မကြာမီ ရန်သူကိုအနိုင်ယူနိုင်သည်။ စုဂရီဝနှင့် ရာမကို မိတ်ဖက်သဘောတူညီစေခဲ့သော ကပိ (ဟနုမာန်) ကို သတိရ၍။

Verse 115

प्रजपेदयुतं यस्तु संधिं कुर्याद्द्विपद्वयोः । ध्यात्वा लंकां दहंतं तमयुतं प्रजपेन्मनुम् ॥ ११५ ॥

ပဒနှစ်ပိုဒ်၏ သံဓိ (sandhi) ကို မှန်ကန်စွာချိတ်ဆက်သူသည် မန္တရကို တစ်သောင်းကြိမ် ဂျပာလုပ်ရမည်။ လင်္ကာကို မီးရှို့သော အရှင်ကို ဓ്യာနပြု၍ ထိုမန္တရကို ထပ်မံ တစ်သောင်းကြိမ် ပြန်လည်ဂျပာလုပ်ရမည်။

Verse 116

अचिरादेव शत्रूणां ग्रामान्संप्रदहेत्सुधीः । ध्यात्वा प्रयाणसमये हनुमन्तं जपेन्मनुम् ॥ ११६ ॥

ပညာရှိသူသည် မကြာမီ ရန်သူတို့၏ရွာများကို မီးလောင်စေနိုင်သည်။ ထွက်ခွာချိန်တွင် ဟနုမာန်ကို ဓ്യာနပြု၍ မန္တရကို ဂျပာလုပ်ရမည်။

Verse 117

यो याति सोऽचिरात्स्वेष्टं साधयित्वा गृहे व्रजेत् । हनुमंतं सदा गेहे योऽर्चयेज्जपतत्परः ॥ ११७ ॥

ခရီးထွက်သူသည် မကြာမီ မိမိလိုအင်ဆန္ဒကို ပြည့်စုံစေပြီး အိမ်သို့ ပြန်လာနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ အိမ်တွင် ဟနုမာန်ကို အမြဲပူဇော်ကာ ဂျပာ၌ သစ္စာတည်မြဲသူ၏ အကျိုးဖြစ်သည်။

Verse 118

आरोग्यं च श्रियं कांतिं लभते निरुपद्रवम् । कानने व्याघ्रचौरेभ्यो रक्षेन्मनुरयं स्मृतः ॥ ११८ ॥

ဤမန္တရဖြင့် ကျန်းမာရေး၊ စည်းစိမ်နှင့် တောက်ပမှုကို ရရှိ၍ အန္တရာယ်ကင်းစေသည်။ တောအတွင်း၌ ကျားနှင့် သူခိုးတို့မှ ကာကွယ်ပေးသည်ဟု ထုံးတမ်းအရ မှတ်သားထားသော မန္တရဖြစ်သည်။

Verse 119

प्रस्वापकाले शय्यायां स्मरेन्मंत्रमनन्यधीः । तस्य दुःस्वप्नचौरादिभयं नैव भवेत्क्वचित् ॥ ११९ ॥

အိပ်ပျော်မည့်အချိန်၊ အိပ်ရာပေါ်တွင် မန္တရကို စိတ်မခွဲဘဲ သတိတစ်စိုက်ဖြင့် မှတ်ရမည်။ ထိုသူအတွက် မကောင်းသောအိပ်မက်၊ သူခိုးစသည်တို့ကြောင့် ကြောက်ရွံ့မှုသည် မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်ပေါ်။

Verse 120

वियत्सेंदुर्हनुमते ततो रुद्रात्मकाय च । वर्मास्त्रांतो महामंत्रो द्वादशार्णोऽष्टसिद्धिकृत् ॥ १२० ॥

ထို့နောက် ‘ကာကွယ်ရေးအာမော’ နှင့် ‘လက်နက်’ သဒ္ဒါဖြင့် အဆုံးသတ်သော အက္ခရာ ၁၂ လုံးပါ မဟာမန္တရ ရှိသည်။ အရင်ဦးဆုံး မိုးကောင်းကင်၌ သင်္ကြန်နီရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ဟနုမာန်အား ရည်ညွှန်းပြီး၊ ထို့နောက် ရုဒ္ရသဘောရှိသော ဒေဝတားအား ရည်ညွှန်းသည်။ ဤမန္တရသည် အဋ္ဌစိဒ္ဓိ ရစေသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 121

रामचन्द्रो मुनिश्चास्य जगती छन्द ईरितम् । हनुमान्देवतां बीजमाद्यं शक्तिर्हुमीरिता ॥ १२१ ॥

ဤမန္တရအတွက် ရှိ (ṛṣi) သည် ရာမချန္ဒြ ဖြစ်ကြောင်း၊ ချန်ဒ (metre) သည် ဇဂတီ ဖြစ်ကြောင်း၊ ဒေဝတားသည် ဟနုမာန် ဖြစ်ကြောင်း ဆိုထားသည်။ မူလ ဘီဇအက္ခရာကို ကြေညာထားပြီး၊ śakti သည် “ဟုမ်” ဟု ဖော်ပြထားသည်။

Verse 122

षड्दीर्घभाजा बीजेन षडंगानि समाचरेत् । महाशैलं समुत्पाट्य धावंतं रावणं प्रति ॥ १२२ ॥

အရှည်သရ ၆ လုံး ပါဝင်သော ဘီဇအက္ခရာကို အသုံးပြု၍ ṣaḍaṅga ဟုခေါ်သော အကူအညီ ၆ မျိုးသော ကర్మများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် မဟာတောင်တစ်လုံးကို မြေမှ ဆွဲထုတ်ကာ ရာဝဏကို ဆန့်ကျင်ရန် အပြေးသွား하였다။

Verse 123

लाक्षारक्तारुणं रौद्रं कालांतकयमोपमम् । ज्वलदग्निसमं जैत्रं सूर्यकोटिसमप्रभम् ॥ १२३ ॥

လက်ခါရောင်နှင့် သွေးနီရောင်ကဲ့သို့ နီမြန်း၍ ကြမ်းတမ်းသည့်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိကာ ကာလအဆုံး၌ အဆုံးသတ်သူ ယမမင်းနှင့်တူ၏။ မီးလောင်တောက်ပသကဲ့သို့ အောင်မြင်သူဖြစ်၍ နေရောင်သန်းပေါင်းတစ်ဆယ်၏ တောက်ပမှုကဲ့သို့ ထွန်းလင်း၏။

Verse 124

अंगदाद्यैर्महावीरैर्वेष्टितं रुद्ररूपिणम् । तिष्ठ तिष्ठ रणे दुष्ट सृजंतं घोरनिः स्वनम् ॥ १२४ ॥

အင်္ဂဒာတို့ကဲ့သို့ မဟာသူရဲကောင်းများက ဝိုင်းရံထားပြီး၊ ရုဒြာသဏ္ဌာန်တူသော ရုပ်ပုံဖြင့် ထင်ရှား၏။ “ရပ်လော့၊ ရပ်လော့၊ စစ်မြေပြင်၌ မကောင်းသူရေ!” ဟု ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးသံတူ အော်ဟစ်လေ၏။

Verse 125

शैवरूपिणमभ्यर्च्य ध्यात्वा लक्ष जपेन्मनुम् । दशांशं जुहुयाद्वीहीन्पयोदध्याज्यमिश्रितान् ॥ १२५ ॥

ရှိုင်ဝရုပ်ဖြင့် ထိုဘုရားကို ပူဇော်ကာ သတိစူးစိုက်၍ ဓ്യာန်ပြုလျက် မန္တရကို တစ်သိန်းကြိမ် ဂျပ်ရမည်။ ထို့နောက် အရေအတွက်၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံအဖြစ် နို့၊ ဒဿီ၊ ဂီ ရောစပ်ထားသော ဆန်စေ့များကို မီးထဲသို့ ဟောမပူဇော်ရမည်။

Verse 126

पूर्वोक्ते वैष्णवे पीठे विमलादिसमन्विते । मूर्तिं संकल्प्य मूलेन पूजा कार्या हनूमतः ॥ १२६ ॥

အရင်ဖော်ပြခဲ့သော ဝိုင်ရှ္ဏဝ ပီဋ္ဌာ၌—ဗိမလာတို့နှင့် အခြားအဖော်အပါများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသောနေရာ၌—မူရတိကို သင်္ကల్పဖြင့် တည်ထောင်စိတ်ကူးကာ၊ မူလမန္တရဖြင့် ဟနုမာန်အား ပူဇော်ပွဲ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 127

ध्यानैकमात्रोऽपि नृणां सिद्धिरेव न संशयः । अथास्य साधनं वक्ष्ये लोकानां हितकाम्यया ॥ १२७ ॥

လူတို့အတွက် ဓ്യာန်တစ်ခုတည်းပင် အောင်မြင်မှုကို ပေးနိုင်သည်—သံသယမရှိ။ ယခုတော့ လောက၏ အကျိုးအတွက် ထိုအောင်မြင်မှုကို ရရှိစေသော နည်းလမ်းကို ငါဆိုပြမည်။

Verse 128

हनुमत्साधनं पुण्यं महापातकनाशनम् । एतद्गुह्यतमं लोके शीघ्रसिद्धिकरं परम् ॥ १२८ ॥

ဟနုမာန်ကို အာရုံပြုသော သာဓနာသည် ကုသိုလ်မြတ်၍ အကြီးမားဆုံး အပြစ်များကိုပါ ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။ ဤသင်ခန်းစာသည် လောက၌ အလျှို့ဝှက်ဆုံး၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၍ အောင်မြင်မှုကို လျင်မြန်စွာ ပေးတတ်သည်။

Verse 129

मंत्री यस्य प्रसादेन त्रैलोक्यविजयी भवेत् । प्रातः स्नात्वा नदीतीरे उपविश्य कुशासने ॥ १२९ ॥

သူ၏ကျေးဇူးကြောင့် သုံးလောကကို အောင်နိုင်လာစေသော မန္တရ (မန်တရ) ကို—မနက်အရုဏ်တွင် ရေချိုးပြီး နဒီကမ်းနား၌ ကုရှာမြက်အာသနပေါ် ထိုင်ရမည်။

Verse 130

प्राणायामषडंगे च मूलेन सकलं चरेत् । पुष्पांजल्यष्टकं दत्वा ध्यात्वा रामं ससीतकम् ॥ १३० ॥

ထို့နောက် မူလမန္တရကို အသုံးပြု၍ ခြောက်အင်္ဂါပါ ပရాణာယာမကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ပန်းအညလီ ရှစ်ကြိမ် ပူဇော်ပြီး ရာမကို စီတာနှင့်အတူ ဓ്യာနပြုရမည်။

Verse 131

ताम्रपात्रे ततः पद्ममष्टपत्रं सकेशरम् । कुचंदनेन घृष्टेन संलिखेत्तच्छलाकया ॥ १३१ ॥

ထို့နောက် ကြေးပြားပေါ်တွင် အလယ်ကေသရပါသော အရွက်ရှစ်ရွက် ပဒ္မကို—ဖြူစန္ဒနကို ကြိတ်၍ လိမ်းထားသော စာရေးတံဖြင့် ရေးထိုးရမည်။

Verse 132

कर्मिकायां लिखेन्मंत्रं तत्रावाह्य कपीश्वरम् । मूर्तिं मूलेन संकल्प्य ध्यात्वा पाद्यादिकं चरेत् ॥ १३२ ॥

ကမ္မိကာ (ပူဇော်ရေးမျက်နှာပြင်) ပေါ်တွင် မန္တရကို ရေးပြီး ထိုနေရာသို့ ကပီဣශ්ဝရ (မျောက်ရှင်) ကို အာဝါဟနပြု၍ ဖိတ်ခေါ်ရမည်။ မူလမန္တရဖြင့် ရုပ်တော်ကို စိတ်၌ တည်ဆောက်ကာ ဓ്യာနပြုပြီးနောက် ပာဒျ (ခြေသုတ်ရေ) မှ စ၍ ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ဆက်လက် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 133

गंधपुष्पादिकं सर्वं निवेद्य मूलमंत्रतः । केसरेषु षडंगानि दलेषु च ततोऽर्चयेत् ॥ १३३ ॥

မူလမန္တရ (mūla-mantra) ကို ရွတ်ဆိုကာ စန္ဒန်လိမ်းဆေး၊ ပန်းတို့ကဲ့သို့ အရာအားလုံးကို ပူဇော်တင်ပြပြီးနောက်၊ ဆဋ္ဌင်္ဂ (ṣaḍaṅga) ခြောက်ပါးကို ပန်းအမွှေးတိုင် (kesara) ပေါ်တွင် တင်၍ ထို့နောက် ပန်းရွက် (dala) ပေါ်တွင်လည်း အရ္ဍနာပြုရမည်။

Verse 134

सुग्रीवं लक्ष्मणं चैव ह्यंगदं नलनीलकौ । जांबवंतं च कुमुदं केसरीशं दलेऽर्चयेत् ॥ १३४ ॥

သန့်ရှင်းသော ရွက်ပေါ်တွင် စုဂရీవ (Sugrīva) နှင့် လက္ခမဏ (Lakṣmaṇa) ကိုလည်းကောင်း၊ အင်္ဂဒ (Aṅgada)၊ နလ (Nala) နှင့် နီလ (Nīla) ကိုလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ဂျာမ္ဘဝန် (Jāmbavān)၊ ကုမုဒ (Kumuda) နှင့် မျောက်တို့၏ အရှင် ဟနုမာန် (Hanumān) ကိုလည်း အရ္ဍနာပြုရမည်။

Verse 135

दिक्पालांश्चापि वज्रादीन्पूजयेत्तदनंतरम् । एवं सिद्धे मनौ मंत्री साधयेत्स्वेष्टमात्मनि ॥ १३५ ॥

ထို့နောက် ဒိက္ပာလ (အရပ်စောင့်) များကိုလည်းကောင်း၊ ဝဇ္ရ (မိုးကြိုးတံ) စသည့် နတ်ဘုရားသင်္ကေတများကိုလည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။ ဤသို့ မန္တရသည် စိဒ္ဓိရပြီးလျှင် မန္တရကျင့်သူသည် မိမိအတွင်း၌ မိမိလိုအင်ကို ပြည့်စုံအောင် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 136

नदीतीरे कानने वा पर्वते विजनेऽथवा । साधयेत्साधक श्रेष्टो भूमिग्रहणपूर्वकम् ॥ १३६ ॥

မြစ်ကမ်းနား၌ဖြစ်စေ၊ တောအုပ်၌ဖြစ်စေ၊ တောင်ပေါ်၌ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် လူသူကင်းသောနေရာ၌ဖြစ်စေ—အကောင်းဆုံးသော စာဓကသည် အရင်ဦးစွာ မြေကို ယူ၍ သင့်တော်စွာ ပြင်ဆင်ကာ စာဓနာကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 137

जिताहारो जितश्वासो जितवाक्च जितेंद्रियः । दिग्बन्ध नादिकं कृत्वा न्यासध्यानादिपूर्वकम् ॥ १३७ ॥

အာဟာရကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူ၊ အသက်ရှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူ၊ စကားကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူ၊ အင်္ဒြိယများကို အနိုင်ယူထားသူသည်—အရင်ဦးစွာ ဒိဂ္ဗန္ဓ (အရပ်ပိတ်ခြင်း) နှင့် နာဍိကာ (nāḍikā) ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ထို့နောက် နျာသ (nyāsa) နှင့် ဓျာန (dhyāna) စသည့် အစီအစဉ်များကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 138

लक्षं जपेन्मंत्रराजं पूजयित्वा तु पूर्ववत् । लक्षांति दिवसं प्राप्य कुर्य्याञ्च पूजनं महत् ॥ १३८ ॥

ယခင်ကဲ့သို့ပင် ပူဇော်ပြီးနောက် «မန္တရရာဇ» ကို တစ်သိန်းကြိမ် ဂျပ်ရွတ်ရမည်။ တစ်သိန်းပြည့်သည့်နေ့ရောက်လျှင် အထူးကြီးမားသော ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 139

एकाग्रमनसा सम्यग्ध्यात्वा पवननंदनम् । दिवारात्रौ जपं कुर्याद्यावत्संदर्शनं भवेत् ॥ १३९ ॥

စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း စုစည်း၍ «ပဝနနန္ဒန» (ဟနုမာန်) ကို မှန်ကန်စွာ ဓ്യာနပြုပြီး၊ တိုက်ရိုက်ဒർശန ဖြစ်ပေါ်လာသည်အထိ နေ့ညမပြတ် ဂျပ်ရွတ်ရမည်။

Verse 140

सुदृढं साधकं मत्वा निशीथे पवनात्मजः । सुप्रसन्नस्ततो भूत्वा प्रयाति साधकाग्रतः ॥ १४० ॥

သင်္ကာလယ်ညတွင် ပဝနာတ္မဇ (လေ၏သား) သည် साधक ကို အလွန်တည်ကြည်သူဟု သိမြင်၍ အလွန်ပျော်ရွှင်ကြည်နူးသွားသည်။ ထို့နောက် ကရုဏာတော်ဖြင့် साधक ၏ရှေ့သို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

Verse 141

यथेप्सितं वरं दत्वा साधकाय कपीश्वरः । वरं लब्ध्वा साधकंद्रो विहरेदात्मनः सुखैः ॥ १४१ ॥

ကပီဣශ්ဝရ (မျောက်တို့၏အရှင်) သည် साधक အလိုရှိသည့် အမြတ်တရားပေးကမ်းတော်မူ၏။ ထို वर ကိုရပြီးနောက် साधक အထွတ်အမြတ်သည် မိမိအတွင်းစိတ်၏ သုခများ၌ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်လေ၏။

Verse 142

एतद्धि साधनं पुण्यं लोकानां हितकाम्यया । प्रकाशितं रहस्यं वै देवानामपि दुर्लभम् ॥ १४२ ॥

ဤ साधနာ သည် ပုဏ္ဏာနှင့် ပြည့်စုံ၍ ထိရောက်သော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ လောကတို့၏ အကျိုးကို လိုလားသဖြင့် ထုတ်ဖော်ပြသထားသော လျှို့ဝှက်တရားတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ဒေဝတို့အတွက်ပင် ရှားပါးလှသည်။

Verse 143

अन्यानपिप्रयोगांश्च साधयेदात्मनो हितान् । वियदिंदुयुतं पश्चान्ङेंतं पवननंदनम् ॥ १४३ ॥

မိမိအကျိုးအတွက် အကျိုးရှိသော ပရယောဂများကိုလည်း ဆောင်ရွက်အောင်မြင်စေသင့်သည်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်၌ လနှင့်အတူရှိသော ပဝနာနန္ဒန—ဟနုမာန်ကို ပူဇော်အသုံးချသင့်သည်။

Verse 144

वह्निप्रियांतो मंत्रोऽयं दशार्णः सर्वकामदः । मुन्यादिकं च पूर्वोक्तं षडंगान्यपि पूर्ववत् ॥ १४४ ॥

ဤမန္တရသည် အက္ခရာဆယ်လုံးပါ (ဒဿာဏ) ဖြစ်၍ “ဝဟ္နိပရိယာ” ဟူသောစကားဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးစွမ်းသည်။ ရိရှိနှင့် အစပြုသတ်မှတ်ချက်များကို မူလက ပြောပြီးဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဆဒင်္ဂ (ခြောက်အင်္ဂါ) ကိုလည်း အတူတူ အသုံးချရမည်။

Verse 145

ध्यायेद्रणे हनूमंतं सूर्यकोटिसमप्रभम् । धावंतं रावणं जेतुं दृष्ट्वा सत्वरमुत्थितम् ॥ १४५ ॥

စစ်မြေပြင်၌ ဟနုမာန်ကို စိတ်တွင်သတိပြု၍ ဓ్యာနပြုရမည်—သူ၏တောက်ပမှုသည် နေတစ်ကောဋိနှင့်တူ၏။ ရန်သူကိုမြင်သော် ချက်ချင်းထ၍ ရာဝဏကို အနိုင်ယူရန် အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားသည်။

Verse 146

लक्ष्मणं च महावीरं पतितं रणभूतले । गुरुं च क्रोधमुत्पाद्य ग्रहोतुं गुरुपर्वतम् ॥ १४६ ॥

ထို့ပြင် မဟာသူရဲကောင်း လက္ခမဏသည် စစ်မြေပြင်ပေါ်၌ လဲကျနေ၏။ ထိုအခါ (ဟနုမာန်သည်) ပြင်းထန်သော ဒေါသကို ထူထောင်ကာ ဆေးမြက်တောင်ကြီးကို ဆွဲယူရန် ထွက်ခွာ하였다။

Verse 147

हाहाकारैः सदर्पैश्च कंपयंतं जगत्त्रयम् । आब्रह्मांडं समाख्याप्य कृत्वा भीमं कलेवरम् ॥ १४७ ॥

ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများနှင့် မာနထောင်လွှားသော အာဏာပြမှုတို့ဖြင့် သုံးလောကလုံးကို တုန်လှုပ်စေ하였다။ ထို့ပြင် ဘြဟ္မာဏ္ဍတိုင်အောင် မိမိရှိကြောင်း ကြေညာကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကိုယ်ထည်ကြီးကို ဆောင်ယူ하였다။

Verse 148

लक्षं जपेद्दशांशेन जुहुयात्पूर्ववत्सुधीः । पूर्ववत्पूजनं प्रोक्तं मंत्र स्यास्य विधानतः ॥ १४८ ॥

ပညာရှိသော साधक သည် မန္တရကို တစ်သိန်းကြိမ် ဂျပ်ရမည်။ ထို့နောက် အရေအတွက်၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို ယခင်ကဲ့သို့ မီးထဲသို့ ဟောမအာဟုတီ ပူဇော်ရမည်။ ပူဇော်ပွဲလည်း ယခင်ကဲ့သို့ သတ်မှတ်ထားပြီး ဤသည်မှာ မန္တရ၏ မှန်ကန်သော विधि ဖြစ်သည်။

Verse 149

एवं सिद्धे मनौ मंत्री साधयेदात्मनो हितम् । अस्यापि मंत्रवर्यस्य रहस्यं साधनं तु वै ॥ १४९ ॥

ဤသို့ မန္တရ စိဒ္ဓိ ရပြီးသော် မန္တရပညာရှင် साधक သည် မိမိအကျိုးအတွက် လိုအပ်သမျှကို ဆောင်ရွက်အောင်မြင်စေသင့်သည်။ အမှန်တကယ် ဤအထူးကောင်းမြတ်သော မန္တရအတွက်ပင် လျှို့ဝှက်သော साधနာနည်းလမ်း တစ်ရပ် ရှိသည်။

Verse 150

सुगोप्यं सर्वतंत्रेषु न देयं यस्य कस्यचित् । ब्राह्मे मुहूर्ते चोत्थाय कृतनित्यक्रियः शुचिः ॥ १५० ॥

ဤအရာသည် တန်တရများအနက် အလွန်လျှို့ဝှက်စွာ ထိန်းသိမ်းရမည်ဖြစ်၍ မည်သူမဆိုအား မပေးသင့်။ ဗြဟ္မမုဟူရ္တ၌ ထ၍ နေ့စဉ်နိယမကိစ္စများကို ပြီးစီးကာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်နေစေ။

Verse 151

गत्वा नदीं तः स्नात्वा तीर्थमावाह्य चाष्टधा । मूलमंत्रं ततो जप्त्वा सिंचेदादित्यसंख्यया ॥ १५१ ॥

မြစ်သို့ သွား၍ ရေချိုးပြီး၊ အဋ္ဌဝిధနည်းဖြင့် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထကို အာဝါဟနာပြုကာ၊ ထို့နောက် မူလမန္တရကို ဂျပ်ပြီး၊ အာဒိတျများ (နေဒေဝတားများ) အရေအတွက်နှင့် ကိုက်ညီသည့် အကြိမ်ရေဖြင့် ရေဖြန်း/အဘိသေက ပြုရမည်။

Verse 152

एवं स्नानादिकं कृत्वा गंगातीरेऽथवा पुनः । पर्वते वा वने वापि भूमिग्रहणपूर्वकम् ॥ १५२ ॥

ဤသို့ ရေချိုးခြင်းစသည်တို့ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်း၌ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် တောင်ပေါ်၌ဖြစ်စေ၊ တောအတွင်း၌ဖြစ်စေ၊ ပထမဦးစွာ မြေ/နေရာကို သင့်လျော်စွာ ရွေးယူခြင်း (အာသနတည်ခြင်း) ဖြင့် စတင်ရမည်။

Verse 153

आद्यवर्णैः पूरकं स्यात्पञ्चवर्गैश्च कुम्भकम् । रेचकं च पुनर्याद्यैरेवं प्राणान्नियन्य च ॥ १५३ ॥

အသက်ရှူဝင် (pūraka) ကို အစအက္ခရာများဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ အသက်ထိန်း (kumbhaka) ကို အက္ခရာအုပ်စုငါးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ အသက်ရှူထုတ် (recaka) ကိုလည်း အစအက္ခရာများဖြင့် ပြန်လည်ပြုလုပ်၍—ဤသို့ဖြင့် ပရာဏ (prāṇa) များကို ထိန်းညှိတားဆီးရသည်။

Verse 154

विधाय भूतशुद्ध्यादि पीठन्यासावधि पुनः । ध्यात्वा पूर्वोक्तविधिना संपूज्य च कपीश्वरम् ॥ १५४ ॥

ထို့နောက် ဘူတသုဒ္ဓိ (bhūtaśuddhi) ဟူသော ဓာတ်သန့်စင်ခြင်းမှ စ၍ ပီဋ္ဌ-ညာသ (pīṭha-nyāsa) ဟူသော သန့်ရှင်းသော အာသနတင်ခြင်းအထိ ထုံးတမ်းကို ထပ်မံပြုလုပ်ပြီး၊ အရင်ဖော်ပြခဲ့သည့် နည်းလမ်းအတိုင်း သမาธိဖြင့် ဓ్యာနပြုကာ ကပီဣရှ္ဝရ (Kapīśvara) ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ပွဲကို ပြီးစီးစေရာ၏။

Verse 155

तदग्रे प्रजपेन्नित्यं साधकोऽयुतमादरात् । सप्तमे दिवसे प्राप्ते कुर्याञ्च पूजनं महत् ॥ १५५ ॥

ထို့နောက် साधक (စाधက) သည် နေ့စဉ် အလေးအနက်ဖြင့် ဇပ (japa) ကို အမြဲတမ်း ပြုလုပ်ရမည်—တစ်သောင်းကြိမ်။ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့ ရောက်လာသော် မဟာပူဇာကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 156

एकाग्रमनसा मन्त्री दिवारात्रं जपेन्मनुम् । महाभयं प्रदत्वा त्रिभागशेषासु निश्चितम् ॥ १५६ ॥

မန်တရသမားသည် စိတ်တစ်ချက်တည်း တည်ငြိမ်စွာ နေ့ညမပြတ် မန္တရကို ဇပပြုရမည်။ သတ်မှတ်ထားသည့် ‘မဟာဘယ’ (ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို အပြစ်ဖြေ/ဒဏ်အဖြစ် ပူဇော်ခြင်း) ကို ပေးအပ်ပြီးနောက် ကျန်သည့်အရာကို သုံးပိုင်းခွဲထားသည့် စည်းကမ်းအတိုင်း သေချာသတ်မှတ်ရမည်။

Verse 157

यामिनीषु समायाति नियतं पवनात्मजः । यथेप्सितं वरं दद्यात्साधकाय कपीश्वरः ॥ १५७ ॥

ညများအတွင်း ပဝနာတ္မဇ (လေဘုရား၏ သား) သည် မလွဲမသွေ ရောက်လာ၏။ ထိုမျောက်တို့၏ အရှင် ကပီဣရှ္ဝရသည် စाधကအား သူလိုလားသည့် အလိုတော်ပြည့် ဝရကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 158

विद्यां वापि धनं वापि राज्यं वा शत्रुनिग्रहम् । तत्क्षणादेव चाप्नोति सत्यं सत्यं न संशयः ॥ १५८ ॥

ထိုခဏချင်းပင် ပညာဖြစ်စေ၊ ဥစ္စာဖြစ်စေ၊ အာဏာအုပ်ချုပ်မှုဖြစ်စေ၊ ရန်သူတို့ကို နှိမ်နင်းနိုင်ခြင်းဖြစ်စေ ရရှိလာသည်။ ဤသည်မှာ သစ္စာ၊ သစ္စာတကယ်ပင်၊ သံသယမရှိ။

Verse 159

इह लोकेऽखिलान्कामान्भुक्त्वांते मुक्तिमाप्नुयात् । सद्याचितं वायुयुग्मं हनूमंतेति चोद्धरेत् ॥ १५९ ॥

ဤလောက၌ ဆန္ဒအလိုအလျောက် အားလုံးကို ခံစားပြီးနောက် အဆုံးတွင် မုက္ခတိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ချက်ချင်းအကျိုးရှိသော မန္တရားကို “ဟနုမာန်” ဟူ၍—ဝါယု၏ အမည်နှစ်ပါးအဖြစ်—အသံထွက်၍ ရွတ်ဆိုသင့်သည်။

Verse 160

फलांते फक्रियानेत्रयुक्ता च कामिका ततः । धग्गंते धगितेत्युक्त्वा आयुरास्व पदं ततः ॥ १६० ॥

အရင် “phala” အပိုင်း၏ အဆုံးတွင် နောက်တစ်ဆင့် “pha-kri-yā-ne-tra” ဟူသော သရအက္ခရာအစဉ်ကို “Kāmikā” ဟုခေါ်သော မန္တရားအပိုင်းနှင့် ပေါင်းစည်း၍ အသုံးပြုရမည်။ ထို့နောက် “dhagga” ၏ အဆုံးတွင် “dhagite” ဟုဆိုပြီးနောက် “āyur āsva” ဟူသော စကားသို့ ဆက်လက်သွားရမည်။

Verse 161

लोहितो गरुडो हेतिबाणनेत्राक्षरो मनुः । मुन्यादिकं तु पूर्वोक्तं प्लीहरोगहरो हरिः ॥ १६१ ॥

“လောဟိတ၊ ဂရုဍ၊ ဟေတိဗာဏ-နေထရာက္ခရ” ဟုခေါ်သော မန္တရားနှင့် “မနု” တို့သည် မန္တရားဖြစ်သည်။ “မုနိတို့” မှ စတင်သော အစုကို ယခင်က ပြောပြီးသားဖြစ်သည်။ ဟရီသည် ပလီဟာ (စပလင်) ရောဂါကို ဖယ်ရှားပေးသူဖြစ်သည်။

Verse 162

देवता च समुद्दिष्टा प्लीहयुक्तोदरे पुनः । नागवल्लीदलं स्थाप्यमुपर्याच्छादयेत्ततः ॥ १६२ ॥

အုပ်စိုးသော ဒေဝတာကိုလည်း ညွှန်ပြထားပြီးဖြစ်သည်။ ထပ်မံ၍ ပလီဟာနှင့် ဆက်နွယ်သော ဝမ်းဗိုက်ဖောင်းရောဂါရှိလျှင် နာဂဝလ္လီ (ပန်ရွက်) တစ်ရွက်ကို ထားပြီး အပေါ်မှ ဖုံးအုပ်ရမည်။

Verse 163

वस्त्रं चैवाष्टगुणितं ततः साधकसत्तमः । शकलं वंशजं तस्योपरि मुंचेत्कपिं स्मरेत् ॥ १६३ ॥

ထို့နောက် သာဓကအထူးမြတ်သည် အဝတ်ကို ရှစ်ထပ်ခေါက်၍ ယူကာ၊ အပေါ်တွင် ဝါးအပိုင်းတစ်ခု ထားပြီး ကပိ (ဟနုမာန်) ကို သမာဓိဖြင့် အာရုံပြုရမည်။

Verse 164

आरण्यसाणकोत्पन्ने वह्नौ यष्टिं प्रतापयेत् । बदरीभूरुहोत्थां तां मंत्रेणानेन सप्तधा ॥ १६४ ॥

တောသစ်ကို အာရဏိဖြင့် ပွတ်၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော မီးထဲတွင်၊ ဘဒရီ (ဇူဇုဘ) ပင်၏ အညွန့်မှ ပြုလုပ်ထားသော တုတ်ကို အပူပေးကာ ဤမန္တရကို ခုနစ်ကြိမ် ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 165

तया संताडयेद्वंशशकलं जठरस्थितम् । सप्तकृत्वः प्लीहरोगो नाशमायाति निश्चितम् ॥ १६५ ॥

ထိုဆေးနည်းဖြင့် ဝမ်းပေါ်တွင် ထားသော ဝါးအပိုင်းကို ထိုတုတ်ဖြင့် ထိုးနှက်ရမည်။ ခုနစ်ကြိမ် ပြုလုပ်လျှင် ပလီဟာ (spleen) ရောဂါသည် အမှန်တကယ် ပျောက်ကင်းသွားမည်။

Verse 166

तारो नमो भगवते आंजनेयाय चोञ्चरेत् । अमुकस्य श्रृंखलां त्रोटयद्वितयमीरयेत् ॥ १६६ ॥

ပထမဦးစွာ သန့်ရှင်းသော သရ ‘တာရ’ (အိုမ်) ကို ထုတ်ဆိုပြီး၊ ထို့နောက် «ဘဂဝန် အာဉ္ဇနေယ (ဟနုမာန်) ထံ နမော» ဟု ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် «အမုက၏ ချည်နှောင်မှုကို ချိုးဖျက်ပါ» ဟူသော စကားနှစ်လုံးကို (အမည်ကို ထည့်၍) ဆိုရမည်။

Verse 167

बंधमोक्षं कुरुयुगं स्वाहांतोऽयं मनुर्मतः । ईश्वरोऽस्य मुनिश्छन्दोऽनुष्टुप्च देवता पुनः ॥ १६७ ॥

ဤမန္တရကို «bandhamokṣaṁ kuruyugaṁ» ဟု ယူဆကြပြီး «svāhā» ဖြင့် အဆုံးသတ်ရသည်။ ၎င်း၏ ရှိ (ṛṣi) သည် ဣရှ္ဝရ၊ ချန္ဒ (metre) သည် အနုෂ္ဌုပ်၊ အဓိဋ္ဌာန်ဒေဝတာလည်း ထပ်မံ၍ ဣရှ္ဝရ ဖြစ်သည်။

Verse 168

श्रृंखलामोचरः श्रीमान्हनूमान्पवनात्मजः । हं बीजं ठद्वयं शक्तिर्बंधमोक्षे नियोगता ॥ १६८ ॥

လေဘုရား၏သားတော် အလင်းရောင်တောက်ပသော ဟနုမာန်သည် «ချည်နှောင်မှုမှ လွှတ်ပေးသူ» ဖြစ်သည်။ မန္တရဘီဇာမှာ «ဟံ» ဖြစ်၍၊ သက္တိမှာ «ဋ္ဌ» နှစ်ဆ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ချည်နှောင်ခြင်းနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်း နှစ်မျိုးလုံးအတွက် ခန့်အပ်ထားသည်။

Verse 169

षड्दीर्घवह्रियुक्तेन बीजेनांगानि कल्पयेत् । वामे शैलं वैरिभिदं विशुद्धं टंकमन्यतः ॥ १६९ ॥

ရှည်သံ ၆ လုံးနှင့် မီးသံပါသော ဘီဇမန်တရဖြင့် အင်္ဂ-ညာသ (aṅga-nyāsa) ကို စီမံတင်ထားရမည်။ ဘယ်ဘက်တွင် «တောင်» နှင့် «ရန်သူခွဲဖျက်သူ» ကိုထား၍၊ အခြားဘက်တွင် သန့်ရှင်းသော «ဋင်္က» (ချွန်/တူ) ကိုထားရမည်။

Verse 170

दधानं स्वर्णवर्णं च ध्यायेत्कुंडलिनं हरिम् । एवं ध्यात्वा जपेल्लक्षदशांशं चूतपल्लवैः ॥ १७० ॥

ရွှေရောင်တောက်ပ၍ ကွင်းကွင်းလှည့်သော နားကပ်တန်ဆာဆင်ထားသည့် ဟရိကို သမาธိဖြင့် ဓ్యာနပြုရမည်။ ထိုသို့ ဓ്യာနပြီးလျှင် သရက်ရွက်နုများကို အသုံးပြု၍ လက္ခတစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံ (တစ်သောင်း) အတိုင်း ဂျပ် (japa) ပြုရမည်။

Verse 171

जुहुयात्पूर्ववत्प्रोक्तं यजनं वास्य सूरिभिः । महाकारागृहे प्राप्तो ह्ययुतं प्रजपेन्नरः ॥ १७१ ॥

ပညာရှိများ သင်ကြားထားသကဲ့သို့ ယခင်က ဆိုထားသည့်အတိုင်း ဟောမ (မီးပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် လူတစ်ဦးသည် ကြီးမားသော ထောင်အိမ်၌ ချုပ်နှောင်ခံရလျှင် မန္တရကို တစ်သောင်းကြိမ် ဂျပ် (japa) ပြုရမည်။

Verse 172

शीघ्रं कारागृहान्मुक्तः सुखी भवति निश्चितम् । यंत्रं चास्य प्रवक्ष्यामि बन्धमोक्षकरं शुभम् ॥ १७२ ॥

ထောင်အိမ်မှ အလျင်အမြန် လွတ်မြောက်၍ အမှန်တကယ် ချမ်းသာသုခ ရရှိမည်။ ထို့ပြင် ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်စေသော မင်္ဂလာရှိသည့် ယန္တရကို ယခု ငါ ပြောကြားမည်။

Verse 173

अष्टच्छदांतः षट्कोणं साध्यनामसमन्वितम् । षट्कोणेषु ध्रुवं ङेंतमांजनेयपदं लिखेत् ॥ १७३ ॥

ပန်းကြာအရွက်ရှစ်ရွက်ပါသော အဝိုင်းအတွင်း၌ ခြောက်ထောင့်ပုံကိုရေး၍ အလယ်၌ ဆာဓျ (ရည်မှန်းချက်) ၏ နာမကို ထည့်ရေးရမည်။ ခြောက်ထောင့်၏ ထောင့်ခြောက်ခုတွင် တည်မြဲသော သရ (ဓြုဝ) နှင့် «Ṅeṃ» ကို «Āñjaneya» ဟူသော ဘွဲ့နာမနှင့်အတူ ရေးရမည်။

Verse 174

अष्टच्छदेषु विलिखेत्प्रणवो वातुवात्विति । गोरोचनाकुंकुमेन लिखित्वा यंत्रमुत्तमम् ॥ १७४ ॥

အရွက်ရှစ်ရွက်ပေါ်တွင် «Oṁ» သရနှင့် မန္တရ «vātu-vātu» ကို ရေးထိုးရမည်။ ဂိုရိုချနာ (အဝါရောင်) နှင့် ဇာဖရန်ဖြင့် ရေးသားလျှင် ယန္တရသည် အလွန်မြတ်သော ယန္တရ ဖြစ်လာသည်။

Verse 175

धृत्वा मूर्ध्नि जपेन्मंत्रमयुतं बन्धमुक्तये । यन्त्रमेतल्लिखित्वा तु मृत्तिकोपरि मार्जयेत् ॥ १७५ ॥

ယန္တရကို ခေါင်းပေါ်တင်၍ ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် မန္တရကို တစ်သောင်းကြိမ် ဂျပ်ရမည်။ ဤယန္တရကို ရေးပြီးနောက် မြေညှိ/မြေခဲပေါ်တွင် လိမ်းပွတ်ရမည်။

Verse 176

दक्षहस्तेन मन्त्रज्ञः प्रत्यहं मंडला वधि । एवं कृते महाकारागृहान्मंत्री विमुच्यते ॥ १७६ ॥

မန္တရကို သိကျွမ်းသူသည် လက်ယာဖြင့် နေ့စဉ် မဏ္ဍလကာလ သတ်မှတ်ချက်အထိ အခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဤသို့ ပြုလုပ်လျှင် အကျဉ်းထောင်ကြီးထဲက အကျဉ်းသားကဲ့သို့ ချည်နှောင်ခံရသူပင် လွတ်မြောက်သည်။

Verse 177

गगनं ज्वलनः साक्षी मर्कटेति द्वयं ततः । तोयं शशेषे मकरे परिमुंचति मुंचति ॥ १७७ ॥

«ကောင်းကင်», «မီး», «သက်သေ», «မျောက်»—ဤတို့ကို နောက်တစ်ဆင့်တွင် အတွဲအဖြစ် (ပုံစံနှစ်မျိုး) ပေးထားသည်။ ထို့အတူ «ရေ» အကြောင်း၌လည်း «śa» သရနှင့် «makara» တို့နှင့် တွဲနေသော် «parimuñcati» နှင့် «muñcati» ဟူ၍ ပေါ်ထွက်လာသည်။

Verse 178

ततः श्रृंखलिकां चेति वेदनेत्राक्षरो मनुः । इमं मंत्रं दक्षकरे लिखित्वा वामहस्ततः ॥ १७८ ॥

ထို့နောက် «ဝေဒ၏ မျက်စိ» ဟုခေါ်သော အက္ခရာများဖြင့် စတင်သည့် မန္တရကို «śr̥ṅkhalikā» ဟူသော စကားနှင့်အတူ အသုံးပြုရမည်။ မန္တရကို လက်ယာဖျားပေါ်တွင် ရေးပြီးနောက် လက်ဝဲဘက်မှ သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းအတိုင်း ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 179

दूरिकृत्य जपेन्मंत्रमष्टोत्तरशतं बुधः । त्रिसप्ताहात्प्रबद्धोऽसौ मुच्यते नात्र संशयः ॥ १७९ ॥

အနှောင့်အယှက်များကို ဖယ်ရှား၍ သင့်လျော်သည့် အကွာအဝေးသို့ ဆုတ်ခွာကာ ပညာရှိသည် မန္တရကို ၁၀၈ ကြိမ် ဂျပ်ရမည်။ သုံးပတ်အတွင်း ဒုက္ခချည်နှောင်ခံရသူတောင် လွတ်မြောက်သည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 180

मुन्याद्यर्चादिकं सर्वमस्य पूर्ववदाचरेत् । लक्षं जपो दशांशेन शुभैर्द्रव्यैश्च होमयेत् ॥ १८० ॥

ယခင်ကဲ့သို့ မုနိတို့အား ပူဇော်ခြင်းမှ စ၍ ဆိုင်ရာအကျင့်အထုံးအားလုံးကို ပြုလုပ်ရမည်။ မန္တရကို တစ်လက္ခ (၁၀၀,၀၀၀) ကြိမ် ဂျပ်ပြီးနောက် ထိုအရေအတွက်၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံအတိုင်း မင်္ဂလာပစ္စည်းများဖြင့် ဟိုးမ (homa) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 181

पुच्छाकारे सुवस्त्रे च लेखन्या क्षुरकोत्थया । गन्धाष्टकैर्लिखेद्वूपं कपिराजस्य सुन्दरम् ॥ १८१ ॥

အမြီးပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော ကောင်းမွန်သည့် အဝတ်ပေါ်တွင် kṣura အပင်မှ ပြုလုပ်ထားသော قلمဖြင့်၊ အနံ့သာရှစ်မျိုးကို သုံးကာ ကပိရာဇ (မျောက်တို့၏ အရှင်) ၏ လှပသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ရေးဆွဲရမည်။

Verse 182

तन्मध्येऽष्टदशार्णं तु शत्रुनामान्वितं लिखेत् । तेन मन्त्राभिजप्तेन शिरोबद्ध्वेन भूमिपः ॥ १८२ ॥

အလယ်ဗဟိုတွင် အက္ခရာ ၁၈ လုံးပါ မန္တရကို ရန်သူ၏ အမည်ထည့်သွင်း၍ ရေးရမည်။ ထိုစာကို မန္တရဂျပ်ခြင်းဖြင့် အာနုဘော်တင်ပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် ချည်နှောင်ထားလျှင် ဘုရင်သည် ကာကွယ်ခြင်းနှင့် အောင်မြင်ခြင်းကို ရရှိသည်။

Verse 183

जयत्यरिगणं सर्वं दर्शनादेव निश्चितम् । चन्द्रसूर्यो परागादौ पूर्वोक्तं लेखयेद्ध्वजे ॥ १८३ ॥

ထိုအလံကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ရန်သူအစုအဝေးအားလုံးကို အောင်နိုင်ခြင်းသည် သေချာတိကျစွာ အာမခံထားသည်။ ထို့ကြောင့် ယခင်က ဆိုခဲ့သကဲ့သို့ အလံ၏ ရှေ့ဆုံးပိုင်းတွင် လနှင့် နေကို ရေးထိုးထားရမည်။

Verse 184

ध्वजमादाय मन्त्रज्ञः संस्पर्शान्मोक्षणावधि । मातृकां जापयेत्पश्चाद्दशांशेन च होमयेत् ॥ १८४ ॥

မန်တရားကို သိကျွမ်းသူသည် ပူဇော်ရေးအလံကို ကိုင်ယူ၍ သန့်စင်အပ်နှံသည့် ထိတွေ့မှုမှ စ၍ လွှတ်ချသည့် အချိန်အထိ အခမ်းအနားကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် မာတೃကာ (အက္ခရာ-ဒေဝီ) မန္တရားကို ဂျပ်ပြု၍ ဂျပ်အရေအတွက်၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံနှုန်းဖြင့် ဟೋမ ပူဇော်ရမည်။

Verse 185

तिलैः सर्षपसंमिश्रैः संस्कृते हव्यवाहने । गजे ध्वजं समारोप्य गच्छेद्युद्ध्वाय भूपतिः ॥ १८५ ॥

အဂ္နိ (မီးသခင်) ကို သန့်စင်ပြင်ဆင်ပြီး နှမ်းကို မုန်ညင်းနှင့် ရောစပ်ကာ မီးထဲသို့ ပူဇော်သွင်းပြီးနောက်၊ ဘုရင်သည် ဆင်ပေါ်တွင် အလံကို တင်ကာ စစ်ပွဲသို့ ထွက်ခွာရမည်။

Verse 186

गजस्थं तं ध्वजं दृष्ट्वा पलायन्तेऽरयो ध्रुवम् । महारक्षाकरं यन्त्रं वक्ष्ये सम्यग्धनूमतः ॥ १८६ ॥

ဆင်ပေါ်တင်ထားသော ထိုအလံကို မြင်လျှင် ရန်သူတို့သည် မလွဲမသွေ ထွက်ပြေးကြသည်။ ယခု ဓနူမတ (Dhanūmata) မှ သင်ကြားထားသည့် အလွန်ကြီးမားသော ကာကွယ်ရေး ယန္တရကို မှန်ကန်စွာ ငါရှင်းပြမည်။

Verse 187

लिखेद्वसुदलं पद्मं साध्याख्यायुतकर्णिकम् । दलेऽष्टकोणमालिख्य मालामन्त्रेण वेष्टयेत् ॥ १८७ ॥

ပန်းကန့် (ပဒ္မ) ကို အရွက်ရှစ်ရွက်ဖြင့် ရေးဆွဲ၍ ၎င်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရည်မှန်းသော စာဓျ (လိုလားသည့် အကျိုး) ၏ အမည်ကို ရေးထည့်ရမည်။ အရွက်ပေါ်တွင် အဋ္ဌဂုဏ် (ရှစ်ထောင့်) ကို ရေးဆွဲပြီးနောက် မာလာ-မန္တရား (Garland-Mantra) ဖြင့် ဝိုင်းပတ်ဖုံးအုပ်ရမည်။

Verse 188

तद्बहिर्माययावेष्ट्य प्राणस्थापनमाचरेत् । लिखितं स्वर्णलेखन्या भूर्जपत्रे सुशोभने ॥ १८८ ॥

ထို့နောက် အပြင်ဘက်ကို ကာကွယ်အဖုံးဖြင့် ပတ်လည်ဖုံးအုပ်ပြီး ပရာဏ-ပရတိဋ္ဌာ (အသက်ဓာတ်သွင်းခြင်း) ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ လှပသော ဘူရ္ဇပတ္တ (ဘီချ်အခေါက်စာရွက်) ပေါ်တွင် ရွှေတံဖြင့် ရေးသားရမည်။

Verse 189

काश्मीररोचनाभ्यां तु त्रिलोहेन च वेष्टितम् । सम्पातसाधितं यंत्रं भुजे वा मूर्ध्नि धारयेत् ॥ १८९ ॥

ကေသရ (saffron) နှင့် ရိုချနာ အရောင်ဖြင့် ပြုလုပ်ပြီး သုံးသတ္တုချည်ကပ်ဖြင့် ပတ်လည်ဖုံးထားသော ယန္တရကို၊ စမ္ပာတ (sampāta) ပူဇော်နည်းဖြင့် အာနုဘော်တင်ပြီးနောက် လက်မောင်းတွင် သို့မဟုတ် ခေါင်းပေါ်တွင် ဆောင်ထားရမည်။

Verse 190

रणे दुरोदरे वादे व्यवहारे जयं लभेत् । ग्रहैर्विघ्नैर्विषैः शस्त्रैश्चौरैर्नैवाभिभूयते ॥ १९० ॥

စစ်ပွဲ၌၊ အန္တရာယ်ကြီးသော လုပ်ငန်းများ၌၊ အငြင်းပွားဆွေးနွေးမှု၌၊ တရားရေးအမှုအခင်း၌လည်း အောင်မြင်မှုကို ရရှိမည်။ ထို့ပြင် ဂြိုဟ်သက်ရောက်မှု၊ အတားအဆီး၊ အဆိပ်၊ လက်နက်၊ သူခိုးတို့ကြောင့် မအနိုင်ယူခံရ။

Verse 191

सर्वान्रो गानपाकृत्य चिरं जीवेच्छतं समाः । षड्दीर्घयुक्तं गगन वह्न्याख्यं तारसंपुटम् ॥ १९१ ॥

သတ်မှတ်ထားသော မန္တရဖြင့် ရောဂါအားလုံးကို ဖယ်ရှားပြီး၊ အလွန်ရှည်ကြာ—တစ်ရာနှစ်တိုင် အသက်ရှင်နိုင်မည်။ ဤအတွက် «တာရ-သမ္ပုဋ» ကို သင်ကြားထားပြီး «ဂဂန» နှင့် «ဝဟ္နိ» ဟု ခေါ်ကာ ရှည်သံသရ (long vowels) ခြောက်လုံး ပါဝင်သည်။

Verse 192

अष्टार्णोऽयं महामंत्रो मालामंत्रोऽथ कथ्यते । प्रणवो वज्रकायेति वज्रतुंडेति संपठेत् ॥ १९२ ॥

ဤသည်မှာ အက္ခရာရှစ်လုံးပါ မဟာမန္တရဖြစ်ပြီး မာလာမန္တရ (ပုတီးမန္တရ) ဟုလည်း ဆိုကြသည်။ ပ္ရဏဝ (Oṁ) ဖြင့် စ၍ “Oṁ Vajrakāya” နှင့် “Oṁ Vajratuṇḍa” ဟု ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 193

कपिलांते पिंगलेति उर्द्ध्वकेशमहापदम् । बलरक्तमुखांते तु तडिज्जिह्व महा ततः ॥ १९३ ॥

နောက်ဆုံးတွင် «ကပိလာ» ဟူသော ရုပ်နာမတော် ရှိ၏။ ထို့နောက် «ပိင်္ဂလာ»၊ ထို့နောက် «ဦර්ဓ္ဝကေရှ» ဟူသော မဟာပဒ (mahā-pada) ရှိ၏။ အဆုံး၌—ပါးစပ်အနီရောင်တောက်ပသော—«တဍိဇ္ဇိဟ္ဝာ» (“မိုးကြိုးလျှာ”) ဟူသော မဟာရုပ် ပေါ်လာ၏။

Verse 194

रौद्रदंष्ट्रोत्कटं पश्चात्कहद्वंद्वं करालिति । महदृढप्रहारेण लंकेश्वरवधात्ततः ॥ १९४ ॥

ထို့နောက် «ရော်ဒြ-ဒံෂ္ဋြ-ဩတ္ကဋ» ဟု ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် «ကဟ-ဒွန္ဒွ» နှင့် «ကရာလ» ဟုလည်း ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် ကြီးမား၍ ခိုင်မာသော ထိုးနှက်ချက်ကြောင့် လင်္ကာ၏ အရှင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်၏။

Verse 195

वायुर्महासेतुपदं बंधांते च महा पुनः । शैलप्रवाह गगनेचर एह्येहि संवदेत् ॥ १९५ ॥

«အို ဝါယု—မဟာတံတားကဲ့သို့သော အဆင့်၌ တည်နေသူ၊ အို မဟာဘုရား—ချည်နှောင်မှုတို့၏ အဆုံးကို ဆောင်သူ၊ အို တောင်ရေစီးကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသူ၊ အို ကောင်းကင်လှည့်လည်သူ—လာပါ၊ လာပါ!» ဟု ထိုသို့ ခေါ်ယူ၍ ပြောဆိုရမည်။

Verse 196

भगवन्महाबलांते पराक्रमपदं वदेत् । भैरवाज्ञापयैह्येहि महारौद्रपदं ततः ॥ १९६ ॥

(မန္တရ) «ဘဂဝန်၊ မဟာဗလ» ဟူသော အဆုံးတွင် «ပရာက్రమ» (ရဲရင့်အင်အား) စာတမ်းကို ထည့်၍ ဆိုရမည်။ ထို့နောက် «ဘဲရဝ» ၏ အမိန့်အာဏာဖြင့် «အိုင်ဟိ၊ အဲဟိ» (“လာပါ၊ လာပါ”) ဟု ဆိုကာ၊ ထို့နောက် «မဟာရော်ဒြ» စာတမ်းကို ထပ်မံ ဆိုရမည်။

Verse 197

दीर्घपुच्छेन वर्णांते वदेद्वेष्टय वैरिणम् । जंभयद्वयमाभाष्य वर्मास्त्रांतो मनुर्मतः ॥ १९७ ॥

အဆုံးတွင် “ရှည်လျားသော အမြီးရှိသော အက္ခရာ” ကို ထည့်ကာ ရန်သူကို ချည်နှောင်ရန် «ဝေෂ္ဋယ» ဟု ဆိုရမည်။ «ဇံဘယ» စာတမ်း နှစ်ခုကို ထုတ်ပြောပြီးနောက်၊ ထုံးတမ်းအရ ဤမန္တရသည် ကာကွယ်ရေး “အာမော်-အာစတြ” ဖြစ်သော «ဝර්မာစတြ» ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်ဟု ယူဆ၏။

Verse 198

मालाह्वयो द्विजश्रेष्ट शरनेत्रधराक्षरः । मालामंत्राष्टार्णयोश्च मुन्याद्यर्चा तु पूर्ववत् ॥ १९८ ॥

အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်၊ «မာလာ» ဟူသော စီမံချက်သည် «မြား» နှင့် «မျက်စိ» အမှတ်အသားပါသော အက္ခရာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထား၏။ ထို့ပြင် အက္ခရာရှစ်လုံးပါ မာလာမန္တရအတွက်လည်း မုနိတို့မှ စတင်သော ပူဇော်ပွဲကို ယခင်က ဆိုခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 199

जप्तो युद्धे जयं दद्याद्व्याधौ व्याधिविनाशनः । एवं यो भजते मंत्री वायुपुत्रं कपीश्वरम् ॥ १९९ ॥

ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုလျှင် စစ်ပွဲ၌ အောင်မြင်မှုကို ပေးတတ်၏။ ရောဂါရှိသော် ရောဂါပျောက်ကင်းစေသော အဖျက်အဆီးဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် မန္တရပညာရှင်သည် ဝါယု၏သား၊ ဝါနရတပ်၏ အရှင် ဟနုမာန်ကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်လေ၏။

Verse 200

सर्वान्स लभते कामान्दे वैरपि सुदुर्लभान् । धनं धान्यं सुतान्पौत्रान्सौभाग्यमतुलं यशः ॥ २०० ॥

သူသည် ဆန္ဒရှိသမျှကို အားလုံးရရှိ၏—တောင့်တင်းလွန်း၍ နတ်တို့အတွက်ပင် ရခဲသောအရာများတောင်ပါဝင်သည်။ ငွေကြေး၊ စပါးသီးနှံ၊ သားသမီးနှင့် မြေးမြစ်၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကံကောင်းခြင်းနှင့် ဂုဏ်သတင်းကို ရရှိ၏။