
သနတ်ကုမာရသည် နာရဒအား အဆင့်လိုက် Śākta-Śrīvidyā လမ်းစဉ်ကို သင်ကြားသည်။ ပထမ စမယနှင့် အာဝရဏ သတိကို ဂုရု-ဓျာနာပေါ် အခြေခံ၍ ပြင်ဆင်စေပြီး၊ ထို့နောက် ဂုရု-စတဝ၌ ရှိဝကို ဂုရုအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ အောက်သို့ ဆင်းသက်လာသော သာသနာဗေဒ၏ မူလရင်းမြစ်ဟု ချီးမွမ်းသည်။ ဒေဝီကို မန္တရ-မာတೃကာအဖြစ် သုံးလောကကို အက္ခရာများက ဖွဲ့စည်းထိန်းသိမ်းကြောင်း ဆင်ခြင်စေပြီး မန္တရ-စိဒ္ဓိ၏ ကမ္ဘာပြောင်းလဲနိုင်သော အာနုဘော်ကို ချီးကျူးသည်။ လလိတာ-ကဝစ၌ နဝရတနာပုံရိပ်နှင့် အရပ်အလိုက်၊ အထက်အောက် ကာကွယ်မှုများကို စိတ်၊ အင်္ဒြိယ၊ ပရာဏာနှင့် သီလကန့်သတ်ချက်များထိ တိုးချဲ့ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် သဟသ္ရနာမနှင့် ṣoḍaśī စီစဉ်ပုံကို ကြေညာကာ ဒေဝီ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်များ၊ သက္တိများ၊ စိဒ္ဓိများ၊ အသံအက္ခရာအုပ်စုများ၊ ယောဂိနီဝိုင်းများ၊ စက္ကရာတည်နေရာများနှင့် ဝါစာအဆင့်သဘောတရားကို အစိတ်အပိုင်းဖွင့်ဟသည်။ နောက်ဆုံး ဖလသရုတိတွင် ထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဆိုခြင်း၏ အကျိုးကို စည်းစိမ်ကာကွယ်မှုမှ အာဏာထိန်းချုပ်မှု၊ အောင်မြင်မှုနှင့် အတ္တသဘောအောင်မြင်မှုထိ အဆင့်လိုက် ဖော်ပြကာ အမည်တစ်ထောင်သည် ဆန္ဒပြည့်စုံစေ၍ မောက္ခကို ထောက်ပံ့ကြောင်း ကြေညာသည်။
Verse 1
सनत्कुमार उवाच । अथासामावृतिस्थानां शक्तीनां समयेन च । नाम्नां सहस्रं वक्ष्यामि गुरुध्यानपुरः सरम् ॥ १ ॥
သနတ်ကုမာရ ပြော၏— ယခုမှစ၍ အစီအစဉ်တကျ ဤသိဒ္ဓိရှင် အင်အားတော်များ၏ အာဝရဏ-နေရာများ (āvaraṇa-sthāna) နှင့် စမယ (samaya) စည်းကမ်းတို့နှင့်အတူ နာမတော် တစ်ထောင်ကို ဂုရုဓျာနကို ရှေ့တန်းထား၍ ငါကြေညာမည်။
Verse 2
नाथा नव प्रकाशाद्याः सुभगांताः प्रकीर्तिताः । भूम्यादीनिशिवांतानि विद्धि तत्त्वानि नारद ॥ २ ॥
ပရကာရှ (Prakāśa) မှ စ၍ သုဘဂါ (Subhagā) အဆုံးထိ နာထ (Nātha) ကိုးပါးကို ကြေညာထားပြီ။ အို နာရဒ၊ တတ္တဝ (tattva) သဘောတရားများသည် မြေ (Bhūmi) စသဖြင့် စ၍ ရှိဝ (Śiva) အထိ ကျယ်ပြန့်နေသည်ဟု သိလော့။
Verse 3
गुरुजन्मादिपर्वाणि दर्शान्तानि च सप्त वै । एतानि प्राहमनोवृत्त्या चिंतयेत्साधकोत्तमः ॥ ३ ॥
ဂုရု၏ မွေးနေ့မှ စ၍ ဒർശ (Darśa) ပူဇော်ပွဲအထိ အကျင့်သန့်ရှင်း ၇ ပါးကို စိတ်အတွင်း၌ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်ခြင်ရမည်။ စာဓကအထူးမြတ်သည် စိတ်၏ စည်းကမ်းတကျ ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ထိုအရာတို့ကို အမြဲတမ်း စဉ်းစားရမည်။
Verse 4
गुरुस्तोत्रं जपेच्चापि तद्गतेनांतरात्मना । नमस्ते नाथ भगवञ्शिवाय गुरुरूपिणे ॥ ४ ॥
ထို့ပြင် ဂုရုစတိုးတရကိုလည်း ဂုရု၌ အတွင်းအတ္တမနာ စိမ့်ဝင်စွာ ဂျပ်ရမည်။ “နမස්တေ နာထ၊ ဘဂဝန် ရှိဝ၊ ဂုရုရူပင်”—ဂုရု၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းသော သခင်မြတ် ရှိဝအား နမတ်ပြုပါ၏။
Verse 5
विद्यावतारसंसिद्ध्यै स्वौकृतानेकविग्रह । नवाय नवरूपाय परमार्थैकरूपिणे ॥ ५ ॥
ဗိဒ္ဓာ၏ အဝတား (ဆင်းသက်ခြင်း) ကို ပြည့်စုံစေသော အရှင်အား နမတ်ပြုပါ၏။ မိမိအလိုတော်ဖြင့် ရုပ်သဏ္ဍာန် များစွာကို ခံယူတော်မူသော အရှင်၊ အမြဲအသစ်ဖြစ်၍ အသစ်အသစ်သော ရူပများဖြင့် ပေါ်ထွန်းသော်လည်း အမှန်တရား၏ သဘာဝတစ်ခုတည်း—အမြင့်ဆုံး သတ္တဝါမကင်းသော ပရမာර්ထ—ဖြစ်တော်မူသော အရှင်အား နမတ်ပြုပါ၏။
Verse 6
सर्वाज्ञानतमोभेदभानवे चिद्धनाय ते । स्वतंत्राय दयाक्लृप्तविग्रहाय शिवात्मने ॥ ६ ॥
အဗိဒ္ဓာ၏ အမှောင်အားလုံးကို ခွဲဖျက်ပေးသော နေရောင်ကဲ့သို့သော အရှင်အား နမတ်ပြုပါ၏။ ချိတ်တနာ (အသိဉာဏ်) ၏ خزانہ ဖြစ်တော်မူသော အရှင်၊ လွတ်လပ်သော သခင်၊ ကရုဏာကြောင့် ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို စီမံခံယူတော်မူသော အရှင်၊ မိမိအတ္တသည် ရှိဝ—မင်္ဂလာတရား—ဖြစ်တော်မူသော အရှင်အား နမတ်ပြုပါ၏။
Verse 7
परतंत्राय भक्तानां भव्यानां भव्यरूपिणे । विवेकिनां विवेकाय विमर्शाय विमर्शिनाम् ॥ ७ ॥
ဘက်တများအတွက် မိမိကိုယ်ကိုပင် အားထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်လာတော်မူသော အရှင်အား နမတ်ပြုပါ၏။ မင်္ဂလာရှိသူတို့အတွက် မင်္ဂလာရူပဖြစ်တော်မူသော အရှင်အား နမတ်ပြုပါ၏။ विवेक ရှိသူတို့အတွက် विवेक ကိုယ်တိုင်ဖြစ်တော်မူသော အရှင်အား နမတ်ပြုပါ၏။ စဉ်းစားဆင်ခြင်သူတို့အတွက် विमर्श—အတွေးအခေါ်စူးစမ်းခြင်း—ဖြစ်တော်မူသော အရှင်အား နမတ်ပြုပါ၏။
Verse 8
प्रकाशानां प्रकाशाय ज्ञानिनां ज्ञानरूपिणे । पुरस्तात्पार्श्वयोः पृष्ठे नमः कुर्यामुपर्यधः ॥ ८ ॥
အလင်းတို့၏ အလင်းတော်၊ ပညာရှိတို့အတွက် ပညာ၏ ရূপတော်ဖြစ်သော အရှင်တော်အား နမස්ကာရပြုပါ၏။ ရှေ့၊ ဘေးနှစ်ဖက်၊ နောက်၊ အပေါ်၊ အောက်—အရပ်အနှံ့၌ ဂုဏ်ပြုဝတ်ပြုပါ၏။
Verse 9
सदा मञ्चित्तसदने विधेहि भवदासनम् । इति स्तुत्वा गुरुं भक्त्या परां देवीं विचिंतयेत् ॥ ९ ॥
“အမြဲတမ်း ငါ့စိတ်၏ မန္ဒိရ၌ သင်၏ အာသနကို တည်စေပါ” ဟုဆို၍၊ ဂုရုကို ဘက္တိဖြင့် ချီးမွမ်းပြီးနောက် အထွဋ်အမြတ် ဒေဝီကို စိတ်၌ ဆင်ခြင်သင့်၏။
Verse 10
गणेशग्रहनक्षत्रयोगिनीराशिरूपिणीम् । देवीं मंत्रमयीं नौमि मातृकापीठरूपिणीम् ॥ १० ॥
ဂဏေရှ၊ ဂြိုဟ်များ၊ နက္ခတ်များ၊ ယောဂိနီများနှင့် ရာသီများ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်သော ဒေဝီအား ငါ နမස්ကာရပြု၏။ မန္တရမယီဖြစ်၍ မာတೃကာပီဋ္ဌ၏ ရূপတော်ဖြစ်သော ဒေဝီအားလည်း ငါ ဦးညွှတ်၏။
Verse 11
प्रणमामि महादेवीं मातृकां परमेश्वरीम् । कालहृल्लोहोलोल्लोहकलानाशनकारिणीम् ॥ ११ ॥
မဟာဒေဝီ၊ မာတೃကာ၊ အမြင့်ဆုံး အရှင်မဖြစ်သော ပရမေရှွရီအား ငါ ပဏာမပြု၏။ “ကာလဟෘတ်၊ လိုဟို၊ လိုလိုဟို” ဟူသော ကြမ်းတမ်းသော မန္တရသံများဖြင့် ညွှန်ပြသည့် အမင်္ဂလာကာလနှင့် အပူအပင်တို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်မအား ဦးညွှတ်၏။
Verse 12
यदक्षरै कमात्रेऽपि संसिद्धे स्पर्द्धते नरः । रवितार्क्ष्येंदुकन्दर्पैः शंकरानलविष्णुभिः ॥ १२ ॥
အက္ခရာတစ်လုံးတည်းပင် မာတြာတစ်ခုအရွယ်သာရှိသော်လည်း မန္တရစိဒ္ဓိဖြင့် ပြည့်စုံသွားလျှင် လူသည် နေ၊ တာရက္ရှျ (ဂရုဍ)၊ လ၊ ကန္ဒර්ပ (ကာမ)၊ ရှင်ကရ၊ မီးနှင့် ဗိဿဏုတို့နှင့် အင်အားပြိုင်နိုင်၏။
Verse 13
यदक्षरशशिज्योत्स्नामंडितं भुवनत्रयम् । वन्दे सर्वेश्वरीं देवीं महाश्रीसिद्धमातृकाम् ॥ १३ ॥
အက္ခရာတို့၏ အလင်းရောင်ကြောင့် လောကသုံးပါးသည် လမင်းရောင်ကဲ့သို့ တင့်တယ်လှပလာစေသော၊ အက္ခရာပုဏ္ဏားမိခင် မဟာရှရီ—အလုံးစုံ၏ အရှင်မ ဒေဝီကို ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။
Verse 14
यदक्षरमहासूत्रप्रोतमेतज्जगत्त्रयम् । ब्रह्यांडादिकटाहांतं तां वन्दे सिद्धमातृकाम् ॥ १४ ॥
မပျက်မယွင်း အက္ခရာတို့၏ မဟာကြိုးပေါ်တွင် ဤလောကသုံးပါးလုံးကို ပုတီးကဲ့သို့ ဆက်ကပ်ချည်နှောင်ထားသော၊ ဘြဟ္မာဏ္ဍမှ စကြဝဠာကဒာဟ၏ အနားတိုင်အောင် ပျံ့နှံ့သည့် စိဒ္ဓမတ်ရိကာကို ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။
Verse 15
यदेकादशमाधारं बीजं कोणत्रयोद्भवम् । ब्रह्यांडादिकटाहांतं जगदद्यापि दृश्यते ॥ १५ ॥
ယနေ့တိုင်အောင် စကြဝဠာသည် အခြေခံတိုင် ၁၁ ခုအပေါ် တည်သော မျိုးစေ့သဘောတရားအဖြစ် မြင်ရပြီး၊ ထောင့်သုံးထောင့်၏ သုံးမျိုးတရားမှ ပေါ်ထွန်းကာ ဘြဟ္မာဏ္ဍ၏ အနား—ဖန်ဆင်းခြင်း၏ မူလကဒာဟ—တိုင်အောင် ပျံ့နှံ့နေသည်။
Verse 16
अकचादिटतोन्नद्धपयशाक्षरवर्गिणीम् । ज्येष्ठांगबाहुहृत्कंठकटिपादनिवासिनीम् ॥ १६ ॥
သူမသည် ‘အ’ မှ စ၍ ‘က’ စသဖြင့် အက္ခရာအုပ်စုများအဖြစ် စီရင်ထားကာ တောက်ပသော အက္ခရာပန်းကုံးကဲ့သို့ ဆက်လက်ချည်နှောင်ထားသည်; ထို့ပြင် ကိုယ်ခန္ဓာ၊ လက်မောင်း၊ နှလုံး၊ လည်ချောင်း၊ ခါးနှင့် ခြေတို့ဟူသော အဓိက အင်္ဂါများတွင် နေထိုင်တော်မူသည်။
Verse 17
नौमीकाराक्षरोद्धारां सारात्सारां परात्पराम् । प्रणमामि महादेवीं परमानंदरूपिणीम् ॥ १७ ॥
‘နೌမီ’ ဟူသော သန့်ရှင်းသော အက္ခရာမှ ထင်ရှားပေါ်လွင်လာသော၊ အနှစ်သာရတို့၏ အနှစ်သာရ၊ အမြင့်ဆုံးထက် အမြင့်ဆုံး၊ အမြတ်ဆုံး အာနန္ဒသဘောတရားဖြစ်သော မဟာဒေဝီကို ကျွန်ုပ် ပဏာမပြုပါ၏။
Verse 18
अथापि यस्या जानंति न मनागपि देवताः । केयं कस्मात्क्व केनेति सरूपारूपभावनाम् ॥ १८ ॥
နတ်တို့ပင်လျှင် သူမကို အနည်းငယ်မျှ မသိကြ—သူမသည် မည်သူနည်း၊ မည်သည့်နေရာမှ ပေါ်ထွန်းသနည်း၊ မည်သည့်နေရာတွင် တည်ရှိသနည်း၊ မည်သူက ဖြစ်ပေါ်စေသနည်း—ရုပ်ရှိရုပ်မရှိ နှစ်မျိုးသဘောဖြင့် စိတ်ကူးခံရသော သူမ။
Verse 19
वंदे तामहमक्षय्यां क्षकाराक्षररूपिणीम् । देवीं कुलकलोल्लोलप्रोल्लसन्तीं शिवां पराम् ॥ १९ ॥
မပျက်မယွင်း အဆုံးမရှိသော ဒေဝီကို ငါကန်တော့၏—သူမ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် “kṣa” ဟူသော အက္ခရာတည်း; အမြင့်မြတ် အမင်္ဂလာကင်းသော သီဝ (မင်္ဂလာ) ဒေဝီ၊ အစုအဝေးမျိုးရိုးတို့၏ လှိုင်းလုံးလှုပ်ရှားမှုအတွင်း တောက်ပထွန်းလင်းသူ။
Verse 20
वर्गानुक्रमयोगेन यस्याख्योमाष्टकं स्थितम् । वन्दे तामष्टवर्गोत्थमहासिद्ध्यादिकेश्वरीम् ॥ २० ॥
အက္ခရာအုပ်စုများ၏ အစဉ်လိုက်စီစဉ်မှုဖြင့် သူမ၏ “oṃ” အဋ္ဌက (ရှစ်စု) သည် တည်ရှိ၏။ အဋ္ဌဝರ್ಗမှ ပေါ်ထွန်းလာသော၊ မဟာသိဒ္ဓိ စသည်တို့၏ အရှင်မ ဒေဝီကို ငါကန်တော့၏။
Verse 21
कामपूर्णजकाराख्य सुपीठांतर्न्निवासिनीम् । चतुराज्ञाकोशभूतां नौमि श्रीत्रिपुरामहम् ॥ २१ ॥
“ကာမပူර්ဏ-ဇကာရ” ဟု ခေါ်သော မြတ်သော ပီဋ္ဌအတွင်း နေထိုင်သူ၊ အာဇ္ဉာ၏ လေးထပ်အဖုံး (kośa) အဖြစ်တည်သော သီရိ တ్రိပုရာကို ငါကန်တော့၏။
Verse 22
एतत्स्तोत्रं तु नित्यानां यः पठेत्सुसमाहितः । पूजादौ तस्य सर्वाता वरदाः स्युर्न संशयः ॥ २२ ॥
ဤစတိုးတရကို နေ့စဉ် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ဖတ်ရွတ်သူသည်—ပူဇာစသည့် ကာလများတွင်—အလုံးစုံသော ဆုတောင်းပေးသည့် ဒေဝတားတို့ထံမှ ကောင်းချီးများ ရမည်၊ သံသယမရှိ။
Verse 23
अथ ते कवचं देव्या वक्ष्ये नवरतात्मकम् । येन देवासुरनरजयी स्यात्साधकः सदा ॥ २३ ॥
ယခု ငါသည် နဝရတနာ (ရတနာကိုးပါး) ဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသော ဒေဝီ၏ ကဝချ (ကာကွယ်ရေးအဝတ်အစား) ကို သင်အား ကြေညာမည်။ ထိုကဝချကြောင့် စာဓကသည် ဒေဝ၊ အသူရ၊ လူတို့ကို အစဉ်အမြဲ အောင်မြင်နိုင်၏။
Verse 24
सर्वतः सर्वदात्मानं ललिता पातु सर्वगा । कामेशी पुरतः पातु भगमाली त्वनंतरम् ॥ २४ ॥
အရာရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေသော လလိတာ ဒေဝီသည် အရပ်ရပ်၌ အချိန်တိုင်း၊ အတ္တအခြေအနေတိုင်းတွင် ငါ့ကို ကာကွယ်ပါစေ။ ရှေ့ဘက်၌ ကာမေရှီ ကာကွယ်ပါစေ၊ ထို့နောက် အနီးကပ်စွာ ဘဂမាលီ ကာကွယ်ပါစေ။
Verse 25
दिशं पातु तथा दक्षपार्श्वं मे पातु सर्वदा । नित्यक्लिन्नाथं भेरुण्डादिशं मे पातु कौणपीम् ॥ २५ ॥
အရပ်တော်တော်တို့ကို (ဘုရား) ကာကွယ်ပါစေ၊ ထို့ပြင် ငါ့ညာဘက်ကို အစဉ်အမြဲ ကာကွယ်ပါစေ။ နಿತ್ಯကလိန္နာထ (Nityaklinnātha) သည် ငါ့ကို စောင့်ရှောက်ပါစေ၊ ဘေရုဏ္ဍာ အုပ်စိုးသော အရပ်၌ ကೌဏပီ (Kauṇapī) သည် ငါ့ကို ကာကွယ်ပါစေ။
Verse 26
तथैव पश्चिमं भागं रक्षताद्वह्निवासिनी । महावज्रेश्वरी नित्या वायव्ये मां सदावतु ॥ २६ ॥
ထိုနည်းတူ အဂ္နိဝာသိနီ (မီးအတွင်း နေထိုင်သော ဒေဝီ) သည် အနောက်ဘက်ကို ကာကွယ်ပါစေ။ အစဉ်ရှိနေသော မဟာဝဇ္ရေရှွရီ သည် ဝါယဗျ (အနောက်မြောက်) အရပ်၌ ငါ့ကို အမြဲ ကာကွယ်ပါစေ။
Verse 27
वामपार्श्वं सदा पातु इतीमेलरिता ततः । माहेश्वरी दिशं पातु त्वरितं सिद्धिदायिनी ॥ २७ ॥
ထို့နောက် “ငါ့ဘယ်ဘက်ကို အစဉ်ကာကွယ်ပါစေ” ဟူသော မန္တရကို ဆိုပြီးနောက်၊ “သီဝ၏ သက္တိဖြစ်သော မာဟေရှွရီ သည် အရပ်ကို ကာကွယ်ပါစေ၊ အောင်မြင်မှုနှင့် စိဒ္ဓိကို လျင်မြန်စွာ ပေးပါစေ” ဟု ဆုတောင်းရမည်။
Verse 28
पातु मामूर्ध्वतः शश्चद्दैवताकुलसुंदरी । अधो नीलपताकाख्या विजया सर्वतश्च माम् ॥ २८ ॥
အမြဲမင်္ဂလာရှိ၍ ဒေဝတားအစုအဝေးတို့ဝန်းရံထားသော လှပသန့်ရှင်းသည့် မဟာမယ်တော်သည် အပေါ်ဘက်မှ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါစေ။ အောက်ဘက်မှတော့ “နီလပတាកာ” ဟုခေါ်သော ဝိဇယာသည် ကာကွယ်ပါစေ။ ထို့ပြင် အရပ်ရပ်မှလည်း ကျွန်ုပ်ကို စောင့်ရှောက်ပါစေ။
Verse 29
करोतु मे मंगलानि सर्वदा सर्वमंगला । देहंद्रियमनः प्राणाञ्ज्वालामालिनिविग्रहा ॥ २९ ॥
အလုံးစုံမင်္ဂလာဖြစ်သော မဟာမယ်တော်သည် အမြဲတမ်း ကျွန်ုပ်အတွက် မင်္ဂလာများကို ပြုစေပါစေ—မီးလောင်တောက်ပသော မီးပန်းကွင်းဖြင့် ဝန်းရံထားသည့် ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်၍ ကိုယ်ခန္ဓာ၊ အာရုံများ၊ စိတ်နှင့် အသက်ရှူသက်ဝင်တို့ကို အုပ်စိုးတော်မူသော မယ်တော်ဖြစ်ပါစေ။
Verse 30
पालयत्वनिशं चित्ता चित्तं मे सर्वदावतु । कामात्क्रोधात्तथा लोभान्मोहान्मानान्मदादपि ॥ ३० ॥
စောင့်ကြည့်သတိရှိသော အတွင်းစိတ်သိမြင်မှုသည် ကျွန်ုပ်၏စိတ်ကို မနားမနေ ကာကွယ်ပါစေ။ အမြဲတမ်းလည်း ကာကွယ်ပါစေ—ကာမမှ၊ ဒေါသမှ၊ လောဘမှ၊ မောဟမှ၊ မာနမှ၊ ထို့ပြင် မူးယစ်မောမိုက်ခြင်းနှင့် အဟင်္ကာရမှပါ။
Verse 31
पापान्मां सर्वतः शोकात्संक्षयात्सर्वतः सदा । असत्यात्क्रूरचिंतातोहिंसातश्चौरतस्तथा । स्तैमित्याच्च सदा पांतु प्रेरयंत्यः शुभं प्रति ॥ ३१ ॥
အရပ်ရပ်မှ အမြဲတမ်း ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ကြပါစေ—အပြစ်မှ၊ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုမှ၊ နှင့် အမျိုးမျိုးသော ဆုတ်ယုတ်ခြင်းမှ။ မုသားမှ၊ ကြမ်းတမ်းသော အတွေးမှ၊ အကြမ်းဖက်မှုမှ၊ ခိုးယူမှုမှ၊ နှင့် ပျင်းရိထိုင်းမှိုင်းမှုမှလည်း ကာကွယ်ကြပါစေ—ထို့ပြင် မင်္ဂလာသို့ ဆက်လက် လှုံ့ဆော်ပို့ဆောင်ကြပါစေ။
Verse 32
नित्याः षोडश मां पांतु गजारूढाः स्वशक्तिभिः । तथा हयसमारूढाः पांतु मां सर्वतः सदा ॥ ३२ ॥
အမြဲတည်သော တန်ခိုးတော် ဆယ့်ခြောက်ပါးသည် ဆင်စီး၍ ကိုယ်ပိုင်သက္တိများနှင့်အတူ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါစေ။ ထို့အတူ မြင်းစီးသောသူတို့လည်း အရပ်ရပ်မှ အမြဲတမ်း ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါစေ။
Verse 33
सिंहारूढास्तथा पांतु पांतु ऋक्षगता अपि । रथारूढाश्च मां पांतु सर्वतः सर्वदा रणे ॥ ३३ ॥
ခြင်္သေ့စီးသော ဒေဝီတန်ခိုးတို့သည် ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါစေ။ ဝက်ဝံစီးသော တန်ခိုးတို့လည်း ကာကွယ်ပါစေ။ ရထားစီးသော တန်ခိုးတို့သည်လည်း—စစ်မြေ၌ အချိန်တိုင်း အရပ်ရပ်မှ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါစေ။
Verse 34
तार्क्ष्यारूढाश्च मां पांतु तथा व्योमगताश्च ताः । भूतगाः सर्वगाः पांतु पांतु देव्यश्च सर्वदा ॥ ३४ ॥
တာရ္ක්ෂျ (ဂရုဍ) စီးသော ဒေဝီတို့သည် ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါစေ။ ကောင်းကင်၌ သွားလာသော ဒေဝီတို့လည်း ကာကွယ်ပါစေ။ သတ္တဝါလောကအတွင်း လှုပ်ရှားသူတို့နှင့် အရာရာ၌ ပျံ့နှံ့သူတို့သည် ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါစေ။ ဒေဝီမြတ်တို့သည် အမြဲတမ်း ကာကွယ်ပါစေ။
Verse 35
भूतप्रेतपिशाचाश्च परकृत्यादिकान् गदान् । द्रावयंतु स्वशक्तीनां भूषणैरायुधैर्मम ॥ ३५ ॥
ဘူတ၊ ပရေတ၊ ပိသာချတို့သည် ရန်သူ၏ မန္တရားအဘိဓမ္မကဲ့သို့သော အနာရောဂါများကို မောင်းထုတ်ပါစေ—ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ပိုင်တန်ခိုးဖြစ်သော အလှဆင်ပစ္စည်းများနှင့် လက်နက်များအားဖြင့်။
Verse 36
गजाश्वद्वीपिपंचास्यतार्क्ष्यारूढाखिलायुधाः । असंख्याः शक्तयो देव्यः पांतु मां सर्वतः सदा ॥ ३६ ॥
ဆင်၊ မြင်း၊ ကျားသစ်၊ ခြင်္သေ့မျက်နှာရုပ်နှင့် ဂရုဍ စီး၍ လက်နက်အမျိုးမျိုးကို ကိုင်ဆောင်သော မရေမတွက်နိုင်သည့် ဒေဝီ-ရှက္တိတို့သည် ကျွန်ုပ်ကို အရပ်ရပ်မှ အမြဲတမ်း ကာကွယ်ပါစေ။
Verse 37
सायं प्रातर्जपन्नित्याकवचं सर्वरक्षकम् । कदाचिन्नाशुभं पश्येत्सर्वदानंदमास्थितः ॥ ३७ ॥
ညနေခင်းနှင့် မနက်အရုဏ်တွင် အမြဲတမ်း ဤကာဝစ (ကာကွယ်ကာလ) အား ရွတ်ဆိုသူသည် မကောင်းသတင်းမင်္ဂလာမရှိမှုကို မည်သည့်အခါမျှ မမြင်ရ; အမြဲ အာနန္ဒ၌ တည်နေ၍ လုံခြုံစွာ နေတတ်၏။
Verse 38
इत्येतत्कवचं प्रोक्तं ललितायाः शुभावहम् । यस्य शंधारणान्मर्त्यो निर्भयो विजयी सुखी ॥ ३८ ॥
ဤသို့ လလိတာဒေဝီ၏ ကာဝච (ကာကွယ်မန်တရ) ကို မင်္ဂလာပေးသောအဖြစ် ကြေညာပြီးပြီ။ ထိုကို ဆောင်ထားသူ မနုဿသည် ကြောက်ရွံ့မှုကင်း၍ အောင်မြင်ကာ ပျော်ရွှင်ချမ်းသာ ဖြစ်၏။
Verse 39
अथ नाम्नां सहस्रं ते वक्ष्ये सावरणार्चनम् । षोडशानामपि मुने स्वस्वक्रमगतात्मकम् ॥ ३९ ॥
ယခု သင့်အား နာမသဟသ္ရ (အမည်တစ်ထောင်) ကို အာဝရဏ (ကာကွယ်ဝန်းရံ) ပူဇော်နည်းနှင့်အတူ ပြောကြားမည်။ အို မုနိ၊ ထို့ပြင် ဆယ့်ခြောက်ပါး စီစဉ်ပုံကိုလည်း မိမိအစဉ်အတိုင်း အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို သင့်တော်ရာ အစဉ်ဖြင့် တင်ပြမည်။
Verse 40
ललिता चापि वा कामेश्वरी च भगमालिनी । नित्यक्लिन्ना च भेरुंडा कीर्तिता वह्निवासिनी ॥ ४० ॥
သူမကို လလိတာဟုလည်းကောင်း၊ ကာမေရှ္ဝရီဟုလည်းကောင်း၊ ဘဂမாலိနီဟုလည်းကောင်း ချီးမွမ်းကြသည်။ နಿತ್ಯကလိန္နာနှင့် ဘေရုဏ္ဍာဟုလည်း ခေါ်ကြပြီး၊ မီးအတွင်း နေထိုင်သူ ဝဟ္နိဝာသိနီဟုလည်း ကီർത്തিতသည်။
Verse 41
वज्रेश्वरी तथा दूती त्वरिता कुलसुंदरी । नित्या संवित्तथा नीलपताका विजयाह्वया ॥ ४१ ॥
ဝဇ္ရေရှ္ဝရီ၊ ဒူတီ၊ တွရိတာ၊ ကုလသုန္ဒရီ၊ နಿತ್ಯာ၊ သံဝိတ်၊ နီလပတာကာ၊ နှင့် ဝိဇယာဟု ခေါ်သောသူ—ဤတို့သည် သန့်ရှင်းသော နာမတော်များ ဖြစ်သည်။
Verse 42
सर्वमंगलिका चापि ज्वालामालिनिसंज्ञिता । चित्रा चेति क्रमान्नित्याः षोडशपीष्टविग्रहाः ॥ ४२ ॥
ထို့အပြင် သဗ္ဗမင်္ဂလိကာ၊ ဇွာလာမာလိနီဟု ခေါ်သူ၊ နှင့် စိတ္ရာဟု အမည်ရသူ—ဤသို့ အစဉ်လိုက်၊ ပူဇော်ရေး ပိဋ္ဌ (မုန့်နှစ်/မုန့်ပျစ်) ဖြင့် ဖန်ဆင်းထားသော နိစ္စတည်သော ဆယ့်ခြောက်ရုပ်သဏ္ဌာန်များ ဖြစ်သည်။
Verse 43
कुरुकुल्ला च वाराही द्वे एते चेष्टविग्रहे । वशिनी चापि कामेशी मोहिनी विमलारुणा ॥ ४३ ॥
ကူရုကุล္လာ နှင့် ဝါရာဟီ—ဤနှစ်ပါးသည် ကర్మနှင့် လှုပ်ရှားသက်ဝင်မှုကို အုပ်စိုးသော ဒေဝီရုပ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အပြင် ဝသိနီ၊ ကာမေရှီ၊ မောဟိနီ၊ ဝိမလာရုဏာ တို့လည်း ပါဝင်သည်။
Verse 44
तपिनी च तथा सर्वेश्वरी चाप्यथ कौलिनी । मुद्राणंतनुरिष्वर्णरूपा चापार्णविग्रहा ॥ ४४ ॥
သူမသည် တာပိနီ ဖြစ်၏။ ထို့အတူ ဆာర్వေရှွရီ ဖြစ်ပြီး ကောလိနီ လည်း ဖြစ်၏။ သူမသည် သန့်ရှင်းသော မုဒြာများ၏ ကိုယ်တိုင်ရုပ်တန်ဆာ ဖြစ်၍၊ ရွှေရောင်တောက်ပသည့် အရှင်၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်လည်း ဖြစ်ကာ၊ ကိုယ်တော်သည် အဆုံးမရှိသော သမုဒ္ဒရာတည်းဟူသော အပာရဏဝိဂ္ရဟာ ဖြစ်၏။
Verse 45
पाशवर्णशरीरा चाकुर्वर्णसुवपुर्द्धरा । त्रिखंडा स्थापनी सन्निरोधनी चावगुंठनी ॥ ४५ ॥
သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် အညိုဝါရောင် ဖြစ်၍၊ တောက်ပသည့် အရောင်၏ လှပသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ဆောင်ထားသည်။ သူမသည် သုံးမျိုးဖြစ်ပြီး—တည်ထောင်သူ၊ တားဆီးထိန်းချုပ်သူ၊ နှင့် ဖုံးကွယ်သူ ဖြစ်၏။
Verse 46
सन्निधानेषु चापाख्या तथा पाशांकुशाभिधा । नमस्कृतिस्तथा संक्षोभणी विद्रावणी तथा ॥ ४६ ॥
နီးကပ်စေသော ကర్మကိစ္စများတွင် ‘ချာပ’ ဟု ခေါ်သော နည်းလမ်း ရှိ၏။ ထို့အတူ ‘ပါရှ’ နှင့် ‘အင်ကူရှ’ ဟု ခေါ်သော နည်းလမ်းများလည်း ရှိသည်။ ထို့ပြင် ‘နမஸ్కృతိ’ နှင့် ‘သံခ္ရှောဘဏီ’ (လှုံ့ဆော်တုန်လှုပ်စေသော)၊ ‘ဝိဒြာဝဏီ’ (မောင်းထုတ်သော) တို့လည်း ရှိ၏။
Verse 47
आकर्षणी च विख्याता तथैवावे शकारिणी । उन्मादिनी महापूर्वा कुशाथो खेचरी मता ॥ ४७ ॥
အာကර්ရှဏီ (ဆွဲဆောင်နိုင်သော အင်အား) သည်လည်း ထင်ရှား၏။ ထို့အတူ အာဝေရှကာရိဏီ (ဝင်ရောက်လွှမ်းမိုးစေသော) လည်း ရှိ၏။ ထို့ပြင် အုန်မာဒိနီ (狂乱ဖြစ်စေသော)၊ အလွန်ရှေးဟောင်း မဟာပူರ್ವာ၊ ကုရှာသာ၊ နှင့် ခေချရီ တို့ဟူ၍—ဤသို့ ဆိုကြသည်။
Verse 48
बीजा शक्त्युत्थापना च स्थूलसूक्ष्मपराभिधा । अणिमा लघिमा चैव महिमा गरिमा तथा ॥ ४८ ॥
«ဘီဇာ» နှင့် «ရှက္တျုဋ္ဌာပန» ဟူသော စိဒ္ဓိတို့ကိုလည်း ဖော်ပြထားပြီး၊ «သ္ထူလ», «သုက္ခ္မ», «ပရာ» ဟူသော အာနုဘော်တန်ခိုးများနှင့်တကွ၊ ထို့အပြင် «အဏိမာ», «လဃိမာ», «မဟိမာ», «ဂရိမာ» ဟူသော စိဒ္ဓိများလည်း ပါဝင်သည်။
Verse 49
प्राप्तिः प्रकामिता चापि चेशिता वशिता तथा । भुक्तिः सिद्धिस्तथैवेच्छा सिद्धिरूपा च कीर्तिता ॥ ४९ ॥
«ပရာပ္တိ» (ရရှိခြင်း)၊ «ပရာကာမိတာ» (လိုလားသည့် အာနန္ဒကို ပြည့်စုံစေခြင်း)၊ «ဣဿိတာ» (အုပ်စိုးနိုင်ခြင်း) နှင့် «ဝသိတာ» (ထိန်းချုပ်နိုင်သော အာဏာ)၊ ထို့အပြင် «ဘုက္တိ» (ခံစားသုံးစွဲခြင်း) နှင့် «စိဒ္ဓိ»၊ ထို့တင်မက «ဣစ္ဆာ-စိဒ္ဓိ» (ဆန္ဒအင်အား၏ စိဒ္ဓိ) ကိုလည်း စိဒ္ဓိ၏ ပုံသဏ္ဍာန်များဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 50
ब्राह्मी माहेश्वरी चैव कौमारी वैष्णवी तथा । वाराहींद्राणी चामुंडा महालक्ष्मीस्वरूपिणी ॥ ५० ॥
ဘြာဟ္မီ၊ မာဟေရှ္ဝရီ၊ ကೌမာရီ နှင့် ဝိုင်ရှ္ဏဝီ၊ ထို့ပြင် ဝါရာဟီ၊ ဣန္ဒြာဏီ နှင့် ချာမုဏ္ဍာ—ဤအားလုံးသည် မဟာလက္ခ္မီ၏ သဘာဝနှင့် ရူပကာယတော်ပင် ဖြစ်သည်။
Verse 51
कामा बुद्धिरहंकारशब्दस्पर्शस्वरूपिणी । रूपरूपा रसाह्वा च गंधवित्तधृतिस्तथा ॥ ५१ ॥
သူမသည် ကာမ (လိုလားမှု)၊ ဗုဒ္ဓိ (ဉာဏ်) နှင့် အဟံကာရ (အတ္တ) ဟူသော ရူပများကို ခံယူပြီး၊ သဗ္ဒ (အသံ) နှင့် သ္ပರ್ಶ (ထိတွေ့မှု) ၏ အနှစ်သာရလည်း ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် ရူပ (မြင်ရသောပုံသဏ္ဍာန်) အဖြစ်လည်း ဖြစ်ကာ၊ ရသ (အရသာ) ဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး၊ ထို့အတူ ဂန္ဓ (အနံ့)၊ ဝိတ္တ/သတိဉာဏ် နှင့် ဓြုတိ (တည်ကြည်စွာ ထိန်းသိမ်းနိုင်ခြင်း) အဖြစ်လည်း ဖြစ်လာသည်။
Verse 52
नाभबीजामृताख्या च स्मृतिदेहात्मरूपिणी । कुसुमा मेखला चापि मदना मदनातुरा ॥ ५२ ॥
သူမကို «နာဘဘီဇာမရိတာ» ဟုလည်း ခေါ်ကြပြီး၊ သူမသည် စမృతိ (မှတ်ဉာဏ်)၊ ဒေဟ (ကိုယ်ခန္ဓာ) နှင့် အာတ္မာ (အတ္တ) ဟူသော ရူပများကိုလည်း ခံယူသည်။ ထို့ပြင် «ကုಸುမာ» နှင့် «မေခလာ» ဟူသော နာမများလည်း ရှိပြီး—«မဒန» နှင့် «မဒနာတုရာ» (ချစ်ခြင်း၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်လှုပ်သူ) ဟူ၍လည်း ဆိုကြသည်။
Verse 53
रेखा संवेगिनी चैव ह्यंकुशा मालिनीति च । संक्षोभिणी तथा विद्राविण्याकर्षणरूपिणी ॥ ५३ ॥
၎င်းတို့ကို ရေခါ (Rekhā)၊ သံဝေဂိနီ (Saṃveginī)၊ အင်ကူရှာ (Aṅkuśā)၊ မာလိနီ (Mālinī) ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ထို့အပြင် သံක්ෂောဘိနီ (Saṃkṣobhiṇī)၊ ဝိဒြာဝိနီ (Vidrāviṇī) နှင့် အာကර්ရှဏ (Ākarṣaṇa) အာကာရဖြစ်သော အာကာသိဒ္ဓိတန်ခိုးလည်း ရှိသည်။
Verse 54
आह्लादिनीति च प्रोक्ता तथा समोहिनीति च । स्तंभिनीजंभिनीचैव वशंकर्यथ रंजिनी ॥ ५४ ॥
၎င်းကို အာဟ္လာဒိနီ (Āhlādinī—ပျော်ရွှင်မှု ပေးသောတန်ခိုး) ဟုလည်း၊ စမောဟိနီ (Samohinī—စိတ်ကို မောဟဖြစ်စေသောတန်ခိုး) ဟုလည်း ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် စတမ္ဘ္ဟိနီ (Stambhinī—တည်ငြိမ်အောင် ချုပ်တည်းစေသောတန်ခိုး)၊ ဇမ္ဘ္ဟိနီ (Jambhinī—အားနည်းပျက်စီးစေသောတန်ခိုး)၊ ဝသံကရီ (Vaśaṃkarī—အုပ်ချုပ်အောက်သို့ ယူဆောင်သောတန်ခိုး) နှင့် ရံဇိနီ (Raṃjinī—စိတ်ကို မက်မောစေသောတန်ခိုး) တို့လည်း ရှိသည်။
Verse 55
उन्मादिनी तथैवार्थसाधिनीति प्रकीर्तिता । संपत्तिपूर्णा सा मंत्रमयी द्वंद्वक्षयंकरी ॥ ५५ ॥
၎င်းကို အုန်မာဒိနီ (Unmādinī) ဟုလည်း၊ အර්ထ-သာဓိနီ (Artha-sādhinī) ဟုလည်း ချီးကျူးကြသည်။ စည်းစိမ်ပြည့်ဝ၍ မန္တရ၏ သဘာဝတည်းဟူသော နတ်သမီးသည် ဒွန္ဒ္ဝ (နှစ်မျိုးကွဲခြားမှု) ကို ပျောက်ကွယ်စေသည်။
Verse 56
सिद्धिः संपत्प्रदाचैव प्रियमंगलकारिणी । कामप्रदा निगदिता तथा दुःखविमोचिनी ॥ ५६ ॥
၎င်းသည် အောင်မြင်မှု (siddhi) နှင့် စည်းစိမ် (sampat) ကို ပေးတတ်ပြီး၊ ချစ်မြတ်နိုးဖွယ်နှင့် မင်္ဂလာကို ဖြစ်စေကာ၊ လိုအင်ဆန္ဒ (kāma) ကို ပေးသနား၍၊ ဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်စေသည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 57
मृत्युप्रशमनीचैव तथा विघ्ननिवारिणी । अंगसुंदरिका चैव तथा सौभाग्यदायिनी ॥ ५७ ॥
၎င်းသည် သေမင်းကို သက်သာစေသော (mṛtyu-praśamanī) တန်ခိုးဖြစ်ပြီး၊ အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားသော (vighna-nivāriṇī) တန်ခိုးလည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကိုယ်အင်္ဂါအလှ (aṅga-sundarikā) ကို ပေးကာ ကံကောင်းခြင်း (saubhāgya) ကိုလည်း ချီးမြှင့်သည်။
Verse 58
ज्ञानैश्वर्यप्रदा ज्ञानमयी चैव च पंचमी । विंध्यवासनका घोरस्वरूपा पापहारिणी ॥ ५८ ॥
ပဉ္စမီသည် ဉာဏ်ပညာနှင့် ဓမ္မအာဏာကို ပေးအပ်သူ၊ ဉာဏ်ပညာတည်းဟူသော သဘောတရားဖြင့် ပြည့်ဝသူ ဖြစ်၏။ ဗိန္ဓျာဒေသ၌ နေထိုင်၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိကာ အပြစ်များကို ဖယ်ရှားပေးသည်။
Verse 59
तथानंदमयी रक्षा रूपेप्सितफलप्रदा । जयिनी विमला चाथ कामेशी वज्रिणी भगा ॥ ५९ ॥
ထို့အတူ နាងသည် အာနန္ဒမယီ၊ ကာကွယ်သူ ရက္ခာ၊ ရုပ်ရည်အလှအပနှင့် ဆိုင်သော အလိုရှိသည့် အကျိုးကို ပေးအပ်သူ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် အောင်မြင်သူ ဂျယိနီ၊ သန့်ရှင်းသူ ဝိမလာ ဖြစ်ပြီး၊ ကာမေရှီ၊ ဝဇ္ရိဏီ နှင့် ဘဂါ ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသည်။
Verse 60
त्रैलोक्यमोहना स्थाना सर्वाशापरिपूरणी । सर्वसक्षोभणगता सौभाग्यप्रदसंस्थिता ॥ ६० ॥
နាងသည် သုံးလောကကို မောဟစေသော အာသရိုက်တည်ရာ ဖြစ်၍၊ ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသူ ဖြစ်သည်။ သတ္တဝါအားလုံးကို လှုပ်ရှားကာ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်စေနိုင်သော အင်အားဖြစ်ပြီး၊ ကံကောင်းမင်္ဂလာကို ပေးအပ်ရာ၌ တည်မြဲစွာ တည်ရှိသည်။
Verse 61
सर्वार्थसाधकागारा सर्वरोगहरास्थिता । सर्वरक्षाकरास्थाना सर्वसिद्धिप्रदस्थिता ॥ ६१ ॥
နាងသည် ရည်မှန်းချက်အားလုံးကို ပြီးမြောက်စေသော အိမ်တော်အဖြစ် တည်ရှိပြီး၊ ရောဂါအားလုံးကို ဖယ်ရှားသူအဖြစ် ရပ်တည်သည်။ ကာကွယ်မှုအားလုံးကို ပေးသော အာသနအဖြစ် တည်ထောင်ထားပြီး၊ အောင်မြင်မှုနှင့် စိဒ္ဓိအားလုံးကို ပေးအပ်သူအဖြစ် နေထိုင်သည်။
Verse 62
सर्वानंदमयाधारबिंदुस्थानशिवात्मिका । प्रकृष्टा च तथा गुप्ता ज्ञेया गुप्ततरापि च ॥ ६२ ॥
နាងသည် အလုံးစုံအာနန္ဒဖြင့် ပြည့်ဝသော အာဓာရ၊ ဘိန္ဒု နှင့် သာန တို့၌ တည်ရှိသည့် ရှိဝ၏ အတ္တသဘောတရားတည်း။ နាងသည် အမြင့်မြတ်သူ ဖြစ်သကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်သူလည်း ဖြစ်၍၊ ထို့ထက်ပို၍ လျှို့ဝှက်နက်ရှိုင်းသူဟု သိမှတ်ရမည်။
Verse 63
संप्रदायस्वरूपा च कुलकौलनिगर्भगा । रहस्यापरापरप्राकृत्तथैवातिरहस्यका ॥ ६३ ॥
ဤအရာသည် သမ္ပရာဒာယ (အင်နီရှီယေးရှင်း လိုင်းနိယာမ) ၏ သဘာဝတရားဖြစ်ပြီး၊ ကုလနှင့် ကောလ ထုံးတမ်းအတွင်း နက်ရှိုင်းစွာ တည်ရှိသည်။ ၎င်းကို «လျှို့ဝှက်», «အမြင့်နှင့် ထပ်မံအမြင့်», «သဘာဝပရကృత ပုံစံ», ထို့ပြင် «အလွန်အမင်း လျှို့ဝှက်» ဟူ၍ သင်ကြားကြသည်။
Verse 64
त्रिपुरा त्रिपुरेशी च तथैव पुरवासिनी । श्रीमालिनी च सिद्धान्ता महात्रिपुरसुंदरी ॥ ६४ ॥
သူမသည် တြိပုရာ ဖြစ်၏; သူမသည် မြို့သုံးမြို့၏ အရှင်မ တြိပုရေရှီ ဖြစ်၏; ထို့အတူ သန့်ရှင်းသော မြို့အတွင်း နေထိုင်သူ ပုရဝာစိနီ ဖြစ်၏။ သူမသည် ဂုဏ်ရောင်ဖြင့် တန်ဆာဆင်သော သြရီမာလိနီ ဖြစ်၏; သင်္ခါတရား၏ အနှစ်သာရ စိဒ္ဓာန္တာ ဖြစ်၏; သူမသည် လောကသုံးပါး၏ အလွန်လှပသော မဟာတြိပုရသုန္ဒရီ ဖြစ်၏။
Verse 65
नवरत्नमयद्वीपनवखंडविराजिता । कल्पकोद्यानसंस्था च ऋतुरूपेंद्रियार्चका ॥ ६५ ॥
သူမသည် ရတနာကိုးပါးဖြင့် ပြုလုပ်သကဲ့သို့သော ကျွန်းဒေသကိုးခုဖြင့် တောက်ပလင်းလက်၏။ သူမသည် ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော သစ်ပင်ဥယျာဉ်များတွင် တည်နေ၏။ ထို့ပြင် ရာသီပုံသဏ္ဍာန်ကို ယူကာ အာရုံခံအင်္ဂါများမှတစ်ဆင့် ပူဇော်ခံရ၏။
Verse 66
कालमुद्रा मातृकाख्या रत्नदेशोपदेशिका । तत्त्वाग्रहगाभिधा मूर्तिस्तथैव विषयद्विपा ॥ ६६ ॥
ထို့ပြင် (သင်္ကေတ/စည်းကမ်းများ) အဖြစ် ကာလမုဒြာ၊ မာတೃကာ၊ ရတနဒေသောပဒေသိကာ၊ တတ္တဝါဂြဟဂါ ဟူ၍ ခေါ်ကြသကဲ့သို့၊ မူရ္တိ နှင့် ဝိသယဒွိပါ တို့လည်း ရှိ၏။
Verse 67
देशकालाकारशब्दरूपा संगीतयोगिनी । समस्तगुप्तप्रकटसिद्धयोगिनिचक्रयुक् ॥ ६७ ॥
သူမသည် နေရာ၊ အချိန်၊ အကာရ (ပုံသဏ္ဍာန်)၊ အသံ၊ နှင့် ရုပ်သဏ္ဍာန်အဖြစ် ကိုယ်ထင်ရှား၏။ သူမသည် သန့်ရှင်းသော သီချင်းဂီတ၏ ယောဂိနီ ဖြစ်၏။ သူမသည် လျှို့ဝှက်သူနှင့် ထင်ရှားသူ စိဒ္ဓများ၊ ယောဂိနီများ၏ စက်ဝိုင်းတစ်ခုလုံးနှင့် ပေါင်းစည်းထား၏။
Verse 68
वह्निसूर्येन्दुभूताह्वा तथात्माष्टाक्षराह्वया । पंचधार्यास्वरूपा च नानाव्रतसमाह्वया ॥ ६८ ॥
သူမကို မီး၊ နေ၊ လ နှင့် ဓာတ်တရားတို့၏ အမည်များဖြင့် ခေါ်ကြသကဲ့သို့၊ «အတ္တ» ဟူသောအမည်နှင့် အက္ခရာရှစ်လုံး မန္တရ (အష్టাক্ষရ) ဟူသောအမည်ဖြင့်လည်း သိကြသည်။ ထို့ပြင် «ထမ်းဆောင်ရမည့် ငါးပါး» ဟူသောသဘောရূপရှိပြီး၊ ဝရတ (vrata) မျိုးစုံအလိုက် အမည်အမျိုးမျိုးဖြင့်လည်း ခေါ်ဆိုကြသည်။
Verse 69
निषिद्धाचाररहिता सिद्धचिह्नस्वरूपिणी । चतुर्द्धा कूर्मभागस्था नित्याद्यर्चास्वरूपिणी ॥ ६९ ॥
သူမသည် တားမြစ်ထားသော အကျင့်အကြံမှ ကင်းလွတ်၍ စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှုဝိညာဉ်ရေး) ၏ လက္ခဏာများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ကူර්မ-အပိုင်း၏ လေးမျိုးခွဲခြားမှုအတွင်း တည်နေပြီး၊ နಿತ್ಯ (နေ့စဉ်) အစရှိသော သတ်မှတ်ထားသည့် အာရ္ချာ—ပူဇာ၏ အစစ်အမှန်ရূপတည်း။
Verse 70
दमनादिसमभ्यर्चा षट्कर्मसिद्धिदायिनी । तिथिवारपृथग्द्रव्यसमर्चनशुभावहा ॥ ७० ॥
ဒမနာ (damanā) မြက်စသည့် ပူဇာပစ္စည်းများဖြင့် ပြုသော အာရ္ချာသည် ကర్మခြောက်ပါး၌ အောင်မြင်မှု (စိဒ္ဓိ) ကို ပေးတတ်သည်။ ထို့ပြင် တိသီ (tithi) နှင့် ဝါရ (vāra) အလိုက် ပစ္စည်းကို ခွဲခြား၍ ပူဇာပြုခြင်းသည် မင်္ဂလာအကျိုးကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။
Verse 71
वायोश्यनंगकुसुमा तथैवानंगमेखला । अनंगमदनानंगमदनातुरसाह्वया ॥ ७१ ॥
ထို့ပြင် သူမကို «ဝါယောရှျနာင်္ဂကုသုမာ» ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြပြီး၊ «အနင်္ဂမေခလာ» ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသည်။ ထို့အပြင် «အနင်္ဂမဒနာ», «အနင်္ဂမဒနာတုရာ» နှင့် «သာဟ္ဝယာ» ဟူသော အမည်များလည်း ရှိသည်။
Verse 72
मददेगिनीका चैव तथा भुवनपालिनी । शशिलेखा समुद्दिष्टा गतिलेखाह्वया मता ॥ ७२ ॥
ထို့အတူ သူမကို «မဒဒေဂိနီကာ» ဟူ၍လည်းကောင်း၊ «ဘုဝနပါလိနီ» ဟူ၍လည်းကောင်း ခေါ်ကြသည်။ သူမကို «ရှရှိလေခါ» ဟူ၍ ကြေညာထားပြီး၊ «ဂတိလေခါ» ဟူသော အမည်ကိုလည်း ဆောင်သည်ဟု ယူဆကြသည်။
Verse 73
श्रद्धा प्रीति रतिश्चैव धृतिः कांतिर्मनोरमा । मनोहरा समाख्याता तथैव हि मनोरथा ॥ ७३ ॥
Śraddhā (ယုံကြည်ခြင်း), prīti (ချစ်ခင်မေတ္တာ), rati (ပျော်ရွှင်နှစ်သက်မှု), dhṛti (တည်ကြည်ခံနိုင်မှု), kānti (တောက်ပရောင်ခြည်) နှင့် Manoramā—ဤအမည်တို့ကိုလည်း Manoharā ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထို့အတူပင် Manorathā ဟူ၍လည်း ဆိုကြ၏။
Verse 74
मदनोन्मादिनी चैव मोदिनी शंखिनी तथा । शोषिणी चैव शंकारी सिंजिनी सुभगा तथा ॥ ७४ ॥
သူမသည် Madanonmādinī—ကာမရမ္မက်ဖြင့် မူးယစ်စေသူ၊ Modinī—ပျော်ရွှင်မှု ပေးသူ၊ Śaṅkhinī—သင်္ခါကိုင်ဆောင်သူ၊ Śoṣiṇī—ဒုက္ခကလေးဆင်းရဲကို ခြောက်သွေ့ပျောက်ကင်းစေသူ၊ ကောင်းမြတ်သော Śaṅkarī၊ Siñjinī—ချိန်ချိန်မြည်သံ ထွက်စေသူ၊ နှင့် Subhagā—မင်္ဂလာနှင့် ကံကောင်းခြင်းပြည့်စုံသူ ဖြစ်၏။
Verse 75
पूषाचेद्वासुमनसा रतिः प्रीतिर्धृतिस्तथा । ऋद्धिः सौम्या मरीचिश्च तथैव ह्यंशुमालिनी ॥ ७५ ॥
အကယ်၍ (ဒေဝတား) Pūṣan ဖြစ်လျှင်၊ ထိုသူနှင့် ဆက်စပ်သော အင်အား/သခင်မများမှာ Vāsumanasā, Rati, Prīti, Dhṛti ဖြစ်ကြပြီး၊ ထို့အတူ Ṛddhi, Saumyā, Marīci နှင့် Aṃśumālinī တို့လည်း ဖြစ်ကြ၏။
Verse 76
शशिनी चांगिरा छाया तथा संपूर्णमंडला । तुष्टिस्तथामृताख्या च डाकिनी साथ लोकपा ॥ ७६ ॥
Śaśinī, Āṅgirā, Chāyā, Saṃpūrṇamaṇḍalā, Tuṣṭi၊ Amṛtā ဟု ခေါ်သောသူ၊ Ḍākinī၊ ထို့အတူ Lokapā များ (လောကကို စောင့်ရှောက်သော အုပ်ထိန်းသူများ) ကိုလည်း ဤနေရာတွင် ရေတွက်ဖော်ပြထားသည်။
Verse 77
बटुकेभास्वरूपा च दुर्गा क्षेत्रेशरूपिणी । कामराजस्वरूपा च तथा मन्मथरूपिणी ॥ ७७ ॥
သူမသည် Bhairava (Baṭukebha) ၏ အတိအကျ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်၏။ သူမသည် Durgā ဖြစ်၍ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် ထင်ရှားပေါ်လွင်၏။ ထို့ပြင် Kāmarāja ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်လည်း ဖြစ်ပြီး၊ ထို့အတူ မေတ္တာ၏ ဒေဝတား Manmatha ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်လည်း ဖြစ်၏။
Verse 78
कंदर्प्परूपिणी चैव तथा मकरकेतना । मनोभवस्वरूपा च भारती वर्णरूपिणी ॥ ७८ ॥
သူမသည် ကာမဒေဝ (ကန္ဒပ္ပ) ၏ရုပ်သဏ္ဌာန်လည်း ဖြစ်၍ မကရကို သင်္ကေတအဖြစ် ထမ်းဆောင်သူလည်း ဖြစ်သည်။ စိတ်မှ မွေးဖွားသော ဆန္ဒ၏ ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ပြီး၊ ဘာရတီ (သရஸဝတီ) သည် အက္ခရာနှင့် အသံအက္ခရာတို့၏ ရုပ်ပုံတည်း။
Verse 79
मदना मोहिनी लीला जंभिनी चोद्यमा शुभा । ह्लादिनी द्राविणी प्रीती रती रक्ता मनोरमा ॥ ७९ ॥
သူမသည် မဒနာ (ဆန္ဒကို နိုးထစေသူ)၊ မိုဟိနီ (မောဟပေးသော မာယာရှင်)၊ လီလာ (ဒေဝလီလာ)၊ ဂျံဘ္ဟိနီ (ရှုပ်ထွေးစေ၍ တားဆီးသူ)၊ စောဒျမာ (လှုံ့ဆော်သူ) နှင့် ရှုဘာ (မင်္ဂလာ) ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဟ္လာဒိနီ (ပျော်ရွှင်မှု ပေးသူ)၊ ဒြာဝိဏီ (ဥစ္စာပေးသူ)၊ ပရီတီ (ချစ်ခင်မှု)၊ ရတီ (မေတ္တာ)၊ ရက္တာ (ကပ်ငြိမှု) နှင့် မနောရမာ (စိတ်ကို ဖမ်းစားသူ) ဖြစ်သည်။
Verse 80
सर्वोन्मादा सर्वमुखा ह्यभंगा चामितोद्यमा । अनल्पाव्यक्तविभवा विविधाक्षोभविग्रहा ॥ ८० ॥
သူမသည် အလွန်မြင့်မားသော အာနန္ဒရူးပ အလှုပ်အရှားများ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်၍ မျက်နှာကို အရပ်ရပ်သို့ လှည့်ထားသူဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် မပြတ်မတောက်ဘဲ အင်အားမတိုင်းတာနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည်။ သူမ၏ မဟာတန်ခိုးသည် ကျယ်ပြန့်သော်လည်း နူးညံ့၍ မထင်ရှားဘဲ၊ သူမ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် မျိုးစုံသော ကြောက်ရွံ့ဖွယ် မလှုပ်မယှက်သော ဂုဏ်တော်ကို ထင်ဟပ်စေသည်။
Verse 81
रागशक्तिर्द्वेषशक्तिस्तथा शब्दादिरूपिणी । नित्या निरंजना क्लिन्ना क्लेदेनी मदनातुरा ॥ ८१ ॥
သူမသည် ကပ်ငြိမှု၏ အင်အားနှင့် မုန်းတီးမှု၏ အင်အားဖြစ်ပြီး၊ အသံနှင့် အခြားသော အာရုံဝတ္ထုတို့၏ ရုပ်ပုံများကိုလည်း ခံယူသည်။ အမြဲတည်ရှိ၍ အညစ်အကြေးကင်းသော်လည်း စိုစွတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ—ကပ်ငြိမှု၏ စိုစွတ်မှုကို ဖြစ်စေပြီး—ကာမ (ဆန္ဒ) ကြောင့် လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်နေသည်။
Verse 82
मदद्रवा द्राविणी च द्रविणी चैति कीर्तिता । मदाविला मंगला च मन्मथानी मनस्विनी ॥ ८२ ॥
သူမကို မဒဒြဝာ၊ ဒြာဝိဏီ၊ ဒြဝိဏီ ဟူ၍ ချီးမွမ်းကြပြီး၊ ထို့ပြင် မဒာဝီလာ၊ မင်္ဂလာ၊ မန္မထာနီ နှင့် မနသ္ဝိနီ ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသည်။
Verse 83
मोहा मोदा मानमयी माया मंदा मितावती । विजया विमला चैव शुभा विश्वा तथैव च ॥ ८३ ॥
မောဟာ (မောဟ), မောဒါ (ပျော်ရွှင်မှု), မာနမယီ (မာန၏အင်အား), မာယာ (မောဟမိစေသော မာယာ), မန္ဒာ (မထက်မြက်မှု), မိတာဝတီ (အလယ်အလတ်တရား), ဝိဇယာ (အောင်မြင်ခြင်း), ဝိမလာ (သန့်ရှင်းမှု), သုဘာ (မင်္ဂလာ), ထို့အတူ ဝိශ්ဝာ (စကြဝဠာတစ်လျှောက်) — ဤနာမများလည်း ခေါ်ကြသည်။
Verse 84
विभूतिर्विनता चैव विविधा विनता क्रमात् । कमला कामिनी चैव किराता कीर्तिरूपिणी ॥ ८४ ॥
သူမကို ဝိဘူတိ ဟုလည်း ခေါ်ကြ၏; ထို့အပြင် ဝိနတာ ဟုလည်း; ထို့နောက် အစဉ်လိုက် ဝိဝိဓာ ဟုလည်းကောင်း၊ ထပ်မံ၍ ဝိနတာ ဟုလည်းကောင်း; ထို့အတူ ကမလာ နှင့် ကာမိနီ; ကိရာတာ လည်းကောင်း—ကီရ္တိရူပိဏီ၊ အမည်ကျော်ကြားမှုကို ကိုယ်တိုင်ရုပ်သဏ္ဌာန်အဖြစ် ဆောင်သူမ။
Verse 85
कुट्टिनी च समुद्दिष्टा तथैव कुलसुंदरी । कल्याणी कालकोला च डाकिनी शाकिनी तथा ॥ ८५ ॥
ထို့အပြင် ကုဋ္ဋိနီ ကိုလည်း ရေတွက်ဖော်ပြထားပြီး၊ ထို့အတူ ကုလသုန္ဒရီ; ကလျာဏီ၊ ကာလကိုလာ၊ ထို့ပြင် ဒာကိနီ နှင့် ရှာကိနီ တို့လည်း ပါဝင်သည်။
Verse 86
लाकिनी काकिनी चैव राकिनी काकिनी तथा । इच्छाज्ञाना क्रियाख्या चाप्यायुधाष्टकधारिणी ॥ ८६ ॥
လာကိနီ နှင့် ကာကိနီ၊ ထို့အတူ ရာကိနီ နှင့် ကာကိနီ—ဤရှက္တိတို့ကို အိစ္ဆာ (ဆန္ဒ), ဉာဏ (အသိပညာ), နှင့် ကရိယာ (လုပ်ဆောင်မှု) ဟု သိကြပြီး၊ တစ်ပါးစီသည် လက်နက်ရှစ်မျိုးကို ကိုင်ဆောင်သူဟု ဖော်ပြထားသည်။
Verse 87
कपर्दिनी समुद्दिष्टा तथैव कुलसुंदरी । ज्वालिनी विस्फुलिंगा च मंगला सुमनोहरा ॥ ८७ ॥
သူမကို ကပရ္ဒိနီ ဟု ကြေညာကြပြီး၊ ထို့အတူ ကုလသုန္ဒရီ ဟုလည်း; ဂျွာလိနီ နှင့် ဝိသ္ဖုလင်္ဂာ ဟုလည်း; မင်္ဂလာဖြစ်သော မင်္ဂလာ ဟုလည်း; စိတ်ကို ဆွဲဆောင်သူ စုမနောဟရာ ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။
Verse 88
कनका किनवा विद्या विविधा च प्रकीर्तिता । मेषा वृषाह्वया चैव मिथुना कर्कटा तथा ॥ ८८ ॥
ဤဟောရာသိဒ္ဓန္တကို «ကနကာ» သို့မဟုတ် «ကိနဝါ» ဟူ၍ အမျိုးမျိုးသောပုံစံများဖြင့် ကြေညာထားပြီး၊ မေဿ (Meṣa)၊ ဝೃಷဘ (Vṛṣa)၊ မိထုန (Mithuna)၊ ကရကဋ (Karkaṭa) ရာသီတို့ကိုလည်း ဆက်လက်ရေတွက်ဖော်ပြသည်။
Verse 89
सिंहा कन्या तुला कीटा चापा च मकरा तथा । कुम्भा मीना च सारा च सर्वभक्षा तथैव च ॥ ८९ ॥
သိင်္ဟ (Siṃha)၊ ကနျာ (Kanyā)၊ တုလာ (Tulā)၊ ကီဋ (Kīṭa)၊ ချာပ (Cāpa)၊ မကရ (Makara)၊ ကုမ္ဘ (Kumbha)၊ မီန (Mīna) နှင့် «သာရာ» (Sāra) အုပ်စု၊ ထို့အတူ «သဗ္ဗဘက္ခ» (Sarvabhakṣa) အုပ်စုတို့ကိုလည်း—ဤသို့ အမျိုးအစားများဟု ဆိုထားသည်။
Verse 90
विश्वात्मा विविधोद्भूतचित्ररूपा च कीर्तिता । निःसपत्ना निरातंका याचनाचिंत्यवैभवा ॥ ९० ॥
သူမကို စကြဝဠာ၏ အတ္တမ (Viśvātmā) ဟူ၍ ချီးမွမ်းကြပြီး၊ မျိုးစုံသော ပေါ်ထွန်းမှုများမှ မွေးဖွားလာသည့် အံ့ဩဖွယ် ရုပ်သဏ္ဍာန်များဖြင့် ထင်ရှားသည်။ သူမသည် ပြိုင်ဘက်မရှိ၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် အနာတရကင်းစင်၍၊ တောင်းခံအားကို မလိုအပ်သော မတွေးမိနိုင်သည့် မဟာဗိဘဝကို ပိုင်ဆိုင်သည်။
Verse 91
रक्ता चैव ततः प्रोक्ताविद्याप्राप्तिस्वरूपिणी । हृल्लेखा क्लेदिनी क्लिन्ना क्षोभिणी मदनातुरा ॥ ९१ ॥
ထို့နောက် သူမကို «ရက္တာ» (Raktā) ဟူ၍ ဆိုကြသည်—ဗိဒ္ဓာရရှိခြင်း၏ သဘောတရားကို ကိုယ်စားပြုသူ။ ထို့ပြင် «ဟృလ္လေခာ» (Hṛllekhā) —နှလုံးပေါ်တွင် ရေးထိုးသူ၊ «ကလေဒိနီ» (Kledinī) —စိုစွတ်စေသူ၊ «ကလိန္နာ» (Klinnā) —စိုရွှဲပြည့်သူ၊ «ခ္ဆိုဘိဏီ» (Kṣobhiṇī) —လှုပ်ရှားစေသူ၊ «မဒနာတုရာ» (Madanāturā) —ကာမဆန္ဒကြောင့် ရင်ဆိုင်နာကျင်သူ ဟူ၍လည်း ဖော်ပြသည်။
Verse 92
निपंदना रागवती तथैव मदनावती । मेखला द्राविणी वेगवती चैव प्रकीर्तिता ॥ ९२ ॥
«နိပံဒနာ» (Nipaṃdanā)၊ «ရာဂဝတီ» (Rāgavatī) နှင့် «မဒနာဝတီ» (Madanāvatī) ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် «မေခလာ» (Mekhalā)၊ «ဒြာဝိဏီ» (Drāviṇī) နှင့် «ဝေဂဝတီ» (Vegavatī) ဟူ၍လည်း—ဤအမည်များကိုလည်း ထင်ရှားသော သတ်မှတ်ချက်များအဖြစ် ကြေညာထားသည်။
Verse 93
कमला कामिनी कल्पा कला च कलिताद्भुता । किरता च तथा काला कदना कौशिका तथा ॥ ९३ ॥
သူမကို ကမလာ၊ ကာမိနီ၊ ကလ္ပာ၊ ကလာ ဟူ၍ ခေါ်ကြပြီး၊ ကလိတာဒ္ဘုတာ ဟူသော နာမလည်း ရှိသည်။ ထို့အပြင် ကိရာတာ၊ ကာလီ၊ ကဒါနာ နှင့် ကೌသိကာ ဟူ၍လည်း ချီးကျူးခေါ်ဆိုကြသည်။
Verse 94
कंबुवादनिका चैव कातरा कपटा तथा । कीर्तिश्चापि कुमारी च कुंकुमा परिकीर्तिता ॥ ९४ ॥
ထို့ပြင် “ကမ္ဗုဝာဒနိကာ” ဟူ၍လည်း၊ “ကာတရာ” နှင့် “ကပဋာ” ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသည်။ “ကီရ္တိ”၊ “ကုမာရီ” နှင့် “ကုင်ကုမာ” ဟူသော နာမများလည်း ဤနေရာတွင် ကြေညာထားသည်။
Verse 95
भञ्जिनी वेगिनी नागा चपला पेशला सती । रतिः श्रद्धा भोगलोला मदोन्मत्ता मनस्विनी ॥ ९५ ॥
သူမသည် ဘဉ္ဇိနီ (ဖျက်ခွဲသူ)၊ ဝေဂိနီ (လျင်မြန်သူ)၊ နာဂါ (မြွေသဏ္ဌာန်)၊ စပလာ (မငြိမ်မသက်)၊ ပေရှလာ (နူးညံ့လှပ)၊ သတီ (သီလရှိသူ) ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ရတိ (အလိုဆန္ဒ)၊ ရှရဒ္ဓာ (ယုံကြည်ခြင်း)၊ ဘောဂလိုလာ (အာရုံခံပျော်ရွှင်မှုကို လိုလားသူ)၊ မဒေါန်မတ္တာ (မာနမူးယစ်သူ) နှင့် မနသ္ဝိနီ (စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသူ) ဟူ၍လည်း ချီးကျူးကြသည်။
Verse 96
विह्वला कर्षिणी लोला तथा मदनमालिनी । विनोदा कौतुका पुण्या पुराणा परिकीर्तिता ॥ ९६ ॥
သူမကို ဝိဟ္ဝလာ (စိတ်လှုပ်ရှားဝေဝါးစေသူ)၊ ကර්ṣiṇī (ဆွဲဆောင်သူ)၊ လောလာ (ကစားသလို မငြိမ်သူ) နှင့် မဒနမာလိနီ (ချစ်ခြင်းမေတ္တာပန်းကုံးဆင်သူ) ဟူ၍ ချီးကျူးကြသည်။ ထို့ပြင် ဝိနောဒါ (ပျော်ရွှင်စေသူ)၊ ကೌတုကာ (အံ့ဩမှုကို နှစ်သက်သူ)၊ ပုဏ္ယာ (သန့်ရှင်းသူ) နှင့် ပုရာဏာ (ရှေးဦးအနန္တ) ဟူ၍လည်း ဂုဏ်ပြုကြသည်။
Verse 97
वागीशी वरदा विश्वा विभवाविघ्नकारिणी । बीजविघ्नहरा विद्या सुमुखी सुंदरी तथा ॥ ९७ ॥
သူမသည် ဝါဂီရှီ (စကား၏ အရှင်မ)၊ ဝရဒါ (ကောင်းချီးပေးသူ)၊ ဝိශ්ဝာ (အလုံးစုံပြည့်စုံသူ) ဖြစ်သည်။ သူမသည် စည်းစိမ်ဝိဘဝကို ပေးကာ အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားသည်။ အတားအဆီးကို မျိုးစေ့အဆင့်မှပင် ဖျက်ဆီးပြီး၊ အမှန်တရားဗိဒ္ဓာ (ပညာ) ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ကာ၊ စုမုခီ (မျက်နှာချိုသာသူ) နှင့် သုန္ဒရီ (လှပသူ) လည်း ဖြစ်သည်။
Verse 98
सारा च सुमना चैव तथा प्रोक्ता सरस्वती । समया सर्वगा विद्धा शिवा वाणी च कीर्तिता ॥ ९८ ॥
သူမကို စာရာ၊ စုမနာ ဟုလည်း ခေါ်ကြပြီး၊ ထို့အတူ စရஸဝတီ ဟုလည်း ကြေညာထားသည်။ သူမသည် စမယာ၊ အလုံးစုံသို့ ပျံ့နှံ့သော ဆာဗဂါ ဟု သိကြပြီး၊ ရှီဝါ နှင့် ဝါဏီ (သန့်ရှင်းသော ဝါစ) ဟုလည်း ချီးမွမ်းကြသည်။
Verse 99
दूरसिद्धा तथा प्रोक्ताथो विग्रहवती मता । नादा मनोन्मनी प्राणप्रतिष्ठारुणवैभवा ॥ ९९ ॥
သူမကို ‘ဒူရစိဒ္ဓာ’ ဟုလည်း ဆိုကြပြီး၊ ‘ဝိဂ္ရဟဝတီ’ (ထင်ရှားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူ) ဟုလည်း မှတ်ယူကြသည်။ သူမသည် ‘နာဒါ’, ‘မနောန်မနီ’, ‘ပရာဏပရတိဋ္ဌာ’, ‘အရုဏဝိုင်ဘဝါ’ ဟူသော အမည်တော်များဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။
Verse 100
प्राणापाना समाना च व्यानोदाना च कीर्तिता । नागा कूर्मा तच कृकला देवदत्ता धनञ्जया ॥ १०० ॥
ပရာဏ၊ အပာဏ၊ စမာဏ၊ ဗျာဏ၊ ဥဒါဏ တို့ကို အဓိက အသက်လေ ငါးပါးဟု ကြေညာသည်။ ထို့အတူ နာဂ၊ ကူရ္မ၊ ကೃကလာ နှင့် ဒေဝဒတ္တ၊ ဓနဉ္ဇယ တို့ကိုလည်း အထောက်အကူ အသက်လေ ငါးပါးဟု ဆိုကြသည်။
Verse 101
फट्कारी किंकराराध्या जया च विजया तथा । हुंकारी खेटचरी चंडाछेदिनी क्षपिणी तथा ॥ १०१ ॥
သူမသည် ‘ဖတ်ကာရီ’ ( “phaṭ” သံဖြင့် ခေါ်ယူသော) ဖြစ်ပြီး၊ ကိင်္ကရ အစေခံများက ပူဇော်ကြသည်; ထို့ပြင် သူမသည် ‘ဇယာ’ နှင့် ‘ဝိဇယာ’ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ‘ဟုင်ကာရီ’ (“huṅ” သံဖြင့် ခေါ်ယူသော) ဖြစ်ပြီး၊ ‘ခေဋချရီ’ အဖြစ် မိုးကောင်းကင်၌ လှုပ်ရှားသည်; ‘ချဏ္ဍာချေဒိနီ’ အဖြစ် ကြမ်းတမ်းသူတို့ကို ဖြတ်တောက်သည်; နှင့် ‘ခ္စပိဏီ’ အဖြစ် ဖျက်ဆီးရှင်းလင်းသူ ဖြစ်သည်။
Verse 102
स्त्रीहुंकारी क्षेमकारी चतुरक्षररूपिणी । श्रीविद्यामतवर्णांगी काली याम्या नृपार्णका ॥ १०२ ॥
သူမသည် မိန်းမသဘော ‘ဟုṃ’ အင်အားဖြစ်ပြီး၊ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုနှင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ပေးသနားသူ ဖြစ်သည်; သူမ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် စာလုံးလေးလုံး မန္တရားဖြစ်သည်။ သူမသည် ‘ရှရီဝိဒျာ’ သဘောတရားဖြစ်၍ အက္ခရာများ (ဝဏ္ဏ) ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကိုယ်တော်ရှိသည်။ သူမသည် ကာလီ; ယာမျာ (တောင်ဘက်/ယမနှင့် ဆက်နွယ်) ဖြစ်ပြီး ‘နృပာရဏကာ’ ဟုလည်း ခေါ်သည်။
Verse 103
भाषा सरस्वती वाणी संस्कृता परा । बहुरूपा चित्तरूपा रम्यानंदा च कौतुका ॥ १०३ ॥
ဝါစ (စကား) သည် ဆရஸဝတီမယ်တော်ကိုယ်တိုင်—သံစကရစ်သည် အမြင့်မြတ်သော အုတ်တော်; ပုံစံမျိုးစုံ၊ စိတ်မှ ပုံဖော်လာ၍ ချိုမြိန်လှပ၊ အာနန္ဒပေးကာ အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်စေသည်။
Verse 104
त्रयाख्या परमात्माख्याप्यमेयविभवा तथा । वाक्स्वरूपा बिंदुसर्गरूपा विश्वात्मिका तथा ॥ १०४ ॥
သူမကို «သုံးပါး (Triad)» ဟုလည်း ခေါ်ကြပြီး «ပရမအာတ္မာ» ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်—အတိုင်းမသိသော ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အာနုဘော်ရှိ၏။ သူမသည် ဝါစ၏ သဘာဝတော်; ဘိန္ဒုမှ ပေါ်ထွန်းသော စೃષ્ટိ၏ ပုံသဏ္ဌာန်; ထို့ပြင် စကြဝဠာ၏ အာတ္မာလည်း ဖြစ်သည်။
Verse 105
तथा त्रैपुरकंदाख्या ज्ञात्रादित्रिविधात्मिका । आयुर्लक्ष्मीकीर्तिभोगसौंदर्यारोग्यदायिका ॥ १०५ ॥
ထို့အတူ «Traipurakaṃda» ဟု ခေါ်သော ဝိဇ္ဇာသည်—သိသူမှ စ၍ သုံးမျိုးသဘောတရားဖြင့် တည်၏—အသက်ရှည်ခြင်း၊ လက္ခမီ(စည်းစိမ်)၊ ကီရ్తိ(ဂုဏ်သတင်း)၊ ဘောဂ(အပျော်အပါး)၊ အလှအပနှင့် ကျန်းမာရေးကို ပေးတော်မူသည်။
Verse 106
ऐहिकामुष्मिकज्ञानमयी च परिकीर्तिता । जीवाख्या विजयाख्या च तथैव विश्वविन्मयी ॥ १०६ ॥
ထို့ပြင် ၎င်းကို လောကီ(ဤဘဝ) နှင့် အမုဿမိက(နောက်ဘဝ) နှစ်မျိုးလုံးဆိုင်ရာ ဉာဏ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်ဟု ကြေညာကြသည်။ ၎င်းကို «Jīva», «Vijayā» ဟုလည်း ခေါ်ပြီး «Viśva-vinmayī»—စကြဝဠာတစ်လျှောက် ပြည့်နှံ့နေသော—ဟုလည်း ခေါ်သည်။
Verse 107
हृदादिविद्या रूपादिभानुरूपाः जगदूपुः । विश्वमो हनिका चैव त्रिपुरामृतसंज्ञिका ॥ १०७ ॥
Hṛdādi ဟု စသော ဝိဇ္ဇာများ၊ နေမင်းနှင့် အခြား အလင်းတန်းများ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် ကိုက်ညီသော ဝိဇ္ဇာများ၊ «Jagadūpu» ဟု ခေါ်သော ဝိဇ္ဇာ၊ ထို့ပြင် «Viśvamo», «Hanikā» နှင့် «Tripurāmṛta» ဟု အမည်ရသော ဝိဇ္ဇာတို့—ဤအရာအားလုံးကို ရေတွက်ဖော်ပြထားသည်။
Verse 108
सर्वाप्यायनरूपा च मोहिनी क्षोभणी तथा । क्लेदिनी च समाख्याता तथैव च महोदया ॥ १०८ ॥
သူမသည် အလုံးစုံကို အာဟာရဖြည့်တင်းပေးသော သဘောတရားဖြစ်၍၊ မောဟိနီ (စိတ်ကိုမောဟစေသူ) လည်းဖြစ်၊ လှုပ်ရှားနှိုးဆော်သူလည်းဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် စိုစွတ်စေသူဟုလည်း ခေါ်ကြပြီး၊ မဟောဒယာ—ကြီးမြတ်သော စည်းစိမ်ချမ်းသာပေးသူလည်း ဖြစ်သည်။
Verse 109
संपत्करी हलक्षार्णा सीमामातृतनू रतिः । प्रीतिर्मनोभवा वापि प्रोक्ता वाराधिपा तथा ॥ १०९ ॥
သူမကို စံပတ်ကရီ (စည်းစိမ်ပေးသူ) ဟုလည်း၊ ဟလက္ခာရ္ဏာ (အက္ခရာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းသော ရုပ်) ဟုလည်း၊ စီမာမာတෘတနူ (ကန့်သတ်နယ်နိမိတ်၏ မိခင်ကိုယ်တော်) ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ ထို့ပြင် ရတိ (ပျော်ရွှင်မှု)၊ ပရီတိ (ချစ်ခင်နှစ်သက်မှု)၊ မနောဘဝါ (စိတ်မှ မွေးဖွားသူ) ဟုလည်း ဆိုကြပြီး၊ ဝါရာဓိပါ—ရေတို့၏ အရှင်မလည်း ဖြစ်သည်။
Verse 110
त्रिकूटा चापि षट्कूटा पंचकूटा विशुद्धगा । अनाहत गता चैव मणिपूरकसंस्थिता ॥ ११० ॥
သူမကို တြိကူဋာ၊ ဆဋ္ကူဋာ၊ ပဉ္စကူဋာ ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ သူမသည် ဝိသုဒ္ဓဂါ (Viśuddha) ကို ဖြတ်သန်း၍ အနာဟတ (Anāhata) သို့ ဆက်လက်တက်ရောက်ကာ မဏိပူရက (Maṇipūraka) တွင် တည်မြဲစွာ တည်နေသည်။
Verse 111
स्वाधिष्ठानसमासीनाधारस्थाज्ञासमास्थिता । षट्त्रिंशत्कूटरूपा च पंचाशन्मिथुनात्मिका ॥ १११ ॥
သူမသည် စွဝါဓိဋ္ဌာန (Svādhiṣṭhāna) တွင် ထိုင်နေ၍၊ အာဓာရ (Ādhāra) အမြစ်အထောက်အပံ့၌ တည်ရှိကာ၊ အာဇ္ဉာ (Ājñā) ဉာဏ်အာဏာ၌ ခိုင်မြဲစွာ တည်နေသည်။ သူမသည် ကူဋာ ၃၆ မျိုး၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်ပြီး၊ အနှစ်သာရအားဖြင့် အတွဲ ၅၀ ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။
Verse 112
पादुकादिकसिद्धीशा तथा विजयदायिनी । कामरूपप्रदा वेतालरूपा च पिशाचिका ॥ ११२ ॥
သူမသည် ပာဒုကာ (sandals) စသည့် တာလစ်စမန်ပစ္စည်းများနှင့် ဆက်နွယ်သော စိဒ္ဓိများ၏ အဓိပတိအင်အားဖြစ်၍၊ အောင်မြင်မှုကို ပေးတော်မူသည်။ စိတ်ကြိုက်ရုပ်သဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲနိုင်သော ကာမရူပကို ပေးတော်မူပြီး၊ ဝေတාල (vetāla) ရုပ်နှင့် ပိသာချိကာ (piśācikā) ရုပ်အဖြစ်လည်း ထင်ရှားတော်မူသည်။
Verse 113
विचित्रा विभ्रमा हंसी भीषणी जनरंजिका । विशाला मदना तुष्टा कालकंठी महाभया ॥ ११३ ॥
သူမသည် အံ့ဩဖွယ်၍ စိတ်လှုပ်ရှားစေသောသူ; ဟင်္သာကဲ့သို့; ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်သော်လည်း လူတို့ကို ပျော်ရွှင်စေသူ—ကျယ်ဝန်း၍ ကာမကို လှုံ့ဆော်ကာ ကျေနပ်တည်ငြိမ်သူ; လည်ချောင်းမည်း၍ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်။
Verse 114
माहेंद्री शंखिनी चैंद्री मंगला वटवासिनी । मेखला सकला लक्ष्मीर्मालिनीविश्वनायिका ॥ ११४ ॥
သူမသည် မာဟෙන්ဒရီ; ရှင်ခိနီ; ထို့ပြင် အိုင်န္ဒရီ; မင်္ဂလာ; ဗညန်ပင်၌ နေထိုင်သူ; မေခလာ; စကလာ; လက္ခ္မီ; မာလိနီ; နှင့် စကြဝဠာ၏ အရှင်မဟာမယ်တော် ဖြစ်သည်။
Verse 115
सुलोचना सुशोभा च कामदा च विलासिनी । कामेश्वरी नंदिनी च स्वर्णरेखा मनोहरा ॥ ११५ ॥
သူမသည် မျက်လုံးလှပသူ၊ တောက်ပလှပသူ၊ ဆန္ဒပြည့်ဝစေသော အလှူရှင်၊ နှင့် ကစားပျော်ရွှင်သူ; ကာမ၏ အရှင်မဟာမယ်တော်၊ အာနန္ဒပေးသူ၊ ရွှေရေးကြောင်းတန်းရှိသူ၊ နှင့် စိတ်ကိုဖမ်းစားသူ ဖြစ်သည်။
Verse 116
प्रमोदा रागिणी सिद्धा पद्मिनी च रतिप्रिया । कल्याणदा कलादक्षा ततश्च सुरसुन्दरी ॥ ११६ ॥
သူတို့သည် ပရမောဒါ၊ ရာဂိနီ၊ စိဒ္ဓာ၊ ပဒ္မိနီ၊ နှင့် ရတိပရိယာ; ကလျာဏဒါ၊ ကလာဒက္ခာ; ထို့နောက် စုရစွန်ဒရီ ဟူသော နာမများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 117
विभ्रमा वाहका वीरा विकला कोरकाकविः । सिंहनादा महानादा सुग्रीवा मर्कटा शठा ॥ ११७ ॥
ဗိဘ္ရမာ၊ ဝါဟကာ၊ ဝီရာ၊ ဝိကလာ၊ ကိုရကာကဝိ; စിംဟနာဒါ၊ မဟာနာဒါ၊ စုဂရီးဝါ၊ မရ္ကဋာ၊ နှင့် ရှဋာ—ဤတို့သည် ဤနေရာ၌ ရွတ်ဆိုထားသော နာမများ ဖြစ်သည်။
Verse 118
बिडालाक्षा बिडालास्या कुमारी खेचरी भवा । मयूरा मंगला भीमा द्विपवक्त्रा खरानना ॥ ११८ ॥
(သူမသည်) ကြောင်မျက်လုံး၊ ကြောင်မျက်နှာ၊ သန့်ရှင်းသော ကညာမိန်းကလေး၊ ကောင်းကင်၌ လှည့်လည်သူ—ဘဝါ; မယုရကဲ့သို့၊ မင်္ဂလာရှိသူ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်၊ မျက်နှာနှစ်ဖက်၊ မြည်းမျက်နှာရှိသူ။
Verse 119
मातंगी च निशाचारा वृषग्राहा वृकानना । सैरिभास्या गजमुखा पशुवक्त्रा मृगानना ॥ ११९ ॥
ထို့ပြင် (သူမသည်) မာတင်ဂီ; ညအတွင်း လှည့်လည်သူ; နွားထီးကို ဖမ်းဆီးသူ; ဝံပုလွေမျက်နှာ; ကျွဲသံကဲ့သို့ စကားရှိသူ; ဆင်မျက်နှာ; တိရစ္ဆာန်ပါးစပ်; နှင့် သမင်မျက်နှာရှိသူ။
Verse 120
क्षोभका मणिभद्रा च क्रीडका सिंहचक्रका । महोदरा स्थूलशिखा विकृतास्या वरानना ॥ १२० ॥
(သူမသည်) ခ္ရှိုဘကာ၊ မဏိဘဒြာ နှင့် ကရီးဍကာ; စിംဟစက္ကရကာ; မဟောဒရာ; စထူလသိခာ; ဝိကရိတာစျာ; နှင့် ဝရာနနာ—ဤနေရာ၌ အမည်များကို ဤသို့ ရေတွက်ထားသည်။
Verse 121
चपला कुक्कुटास्या च पाविनी मदनालसा । मनोहरा दीर्घजंघा स्थूलदन्ता दशानना ॥ १२१ ॥
သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားလွယ်သူ; ကြက်မျက်နှာရှိသူ; သန့်စင်ပေးသူ; ကာမရမ္မက်ကြောင့် ပျင်းနွမ်းသူ။ လှပစွာ ဆွဲဆောင်သူ၊ ခြေတံရှည်သူ၊ သွားကြီးသူ၊ မျက်နှာဆယ်ဖက်ရှိသူ။
Verse 122
सुमुखा पंडिता क्रुद्धा वराहास्या सटामुखा । कपटा कौतुका काला किंकरा कितवा खला ॥ १२२ ॥
သူမသည် မျက်နှာလှ၍ ပညာရှိသကဲ့သို့ ထင်ရပေမယ့် ဒေါသကြီးသူ; ဝက်တောမျက်နှာနှင့် နွားထီးမျက်နှာရှိသူ; လှည့်စားတတ်၍ မတည်ငြိမ်သူ; မှောင်မိုက်၍ ကျွန်သဘောရှိသူ; လောင်းကစားသမားနှင့် ဆိုးယုတ်သူ။
Verse 123
भक्षका भयदा सिद्धा सर्वगा च प्रकीर्तिता । जया च विजया दुर्गा भद्रा भद्रकरी तथा ॥ १२३ ॥
သူမကို Bhakṣakā၊ Bhayadā၊ Siddhā၊ Sarvagā ဟူ၍ ကြေညာကြပြီး၊ ထို့ပြင် Jayā၊ Vijayā၊ Durgā၊ Bhadrā နှင့် Bhadrakarī ဟူ၍လည်း ခေါ်ဆိုကြသည်။
Verse 124
अम्बिका वामदेवी च महामायास्वरूपिणी । विदारिका विश्वमयी विश्वा विश्वविभंजिता ॥ १२४ ॥
သူမသည် Ambikā နှင့် Vāmadevī ဖြစ်၍ Mahāmāyā ၏ အရုပ်သဘောတော်တည်း; သူမသည် Vidārikā—ကမ္ဘာလောကအနှံ့ စိမ့်ဝင်နေသူ; သူမသည် လောကတစ်ခုလုံးဖြစ်ပြီး စကြဝဠာကို အမျိုးမျိုးသော ပုံသဏ္ဍာန်များအဖြစ် ခွဲခြားပေးသော အင်အားတော်လည်း ဖြစ်သည်။
Verse 125
वीरा विक्षोभिणी विद्या विनोदा बीजविग्रहा । वीतशोका विषग्रीवा विपुला विजयप्रदा ॥ १२५ ॥
ဤသန့်ရှင်းသော Vidyā သည် သူရဲကောင်းသဘောရှိ၍ အတွင်းစိတ်လှုပ်ရှားမှုကို လှန်ဖယ်တားကာ စိတ်ကို ပျော်ရွှင်စေသည်; အကျိုးအမြတ်အားလုံး၏ မျိုးစေ့ကိုယ်ထည် (bīja-vigrahā) ဖြစ်သည်။ ဝမ်းနည်းခြင်းကင်း၍ viṣa-grīvā—အဆိပ်ကို သက်သာစေသော လည်ချောင်းရှိသူ; ကျယ်ဝန်းပြီး အောင်မြင်မှုကို ပေးတော်မူသည်။
Verse 126
विभवा विविधा विप्रा तथैव परिकीर्तिता । मनोहरा मंगली च मदोत्सिक्ता मनस्विनी ॥ १२६ ॥
သူမကို Vibhavā၊ Vividhā နှင့် Vīprā ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ထို့အပြင် Parikīrtitā၊ Manoharā၊ Maṅgalī၊ Madotsiktā နှင့် Manasvinī ဟူ၍လည်းကောင်း ချီးမွမ်းခေါ်ဆိုကြသည်။
Verse 127
मानिनी मधुरा माया मोहिनी च तथा स्मृता । भद्रा भवानी भव्या च विशालाक्षी शुचिस्मिता ॥ १२७ ॥
သူမကို Mānīnī (ဂုဏ်သိက္ခာရှိသူ)၊ Madhurā (ချိုမြိန်သူ)၊ Māyā (ပေါ်ထွန်းစေသော အင်အား) နှင့် Mohinī (မောဟဖြစ်စေသော မာယာရှင်) ဟူ၍ မှတ်မိကြသည်; ထို့ပြင် Bhadrā (မင်္ဂလာရှိသူ)၊ Bhavānī (Bhava ၏ မဟာမိခင်)၊ Bhavyā (ကောင်းကျိုးပြည့်ဝသူ)၊ Viśālākṣī (မျက်လုံးကျယ်သူ) နှင့် Śucismitā (သန့်ရှင်းနူးညံ့သော အပြုံးရှိသူ) ဟူ၍လည်း ဖြစ်သည်။
Verse 128
ककुभा कमला कल्पा कलाथो पूरणी तथा । नित्या चाप्यमृता चैव जीविता च तथा दया ॥ १२८ ॥
သူမကို ကကုပ္ဘာ၊ ကမလာ၊ ကလ္ပာ၊ ကလာသာ ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြပြီး ပူရဏီလည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် နိတျာ၊ အမృతာ၊ ဇီဝိတာ နှင့် ဒယာ (ကရုဏာ) ဟူ၍လည်း သိကြသည်။
Verse 129
अशोका ह्यमला पूर्णा पूर्णा भाग्योद्यता तथा । विवेका विभवा विश्वा वितता च प्रकीर्तिता ॥ १२९ ॥
သူမကို အရှိုကာ (ဒုက္ခမရှိ)၊ အမလာ (အညစ်အကြေးကင်း)၊ ပူရဏာ—အပြည့်အဝ ပြည့်စုံသူ—ဟူ၍လည်း ချီးမွမ်းကြသည်။ ထို့ပြင် ဘာဂျျိုဒျုတာ (ကံကောင်း၍ အမြဲကြိုးပမ်းသူ)၊ ဝိဝေကာ (ခွဲခြားသိမြင်ဉာဏ်)၊ ဝိဘဝာ (စည်းစိမ်)၊ ဝိශ්ဝာ (လောကလုံးဆိုင်ရာ) နှင့် ဝိတတာ (ကျယ်ပြန့်သူ) ဟူ၍လည်း ကြေညာကြသည်။
Verse 130
कामिनी खेचरी गर्वा पुराणापरमेश्वरी । गौरी शिवा ह्यमेया च विमला विजया परा ॥ १३० ॥
သူမသည် ကာမိနီ (စိတ်ကို ဆွဲဆောင်သူ)၊ ခေချရီ (ကောင်းကင်၌ လှည့်လည်သူ)၊ ဂර්ဝာ (ဂုဏ်သိက္ခာမြင့်သူ) ဖြစ်သည်။ ပုရာဏများတွင် ဖော်ပြသော ပုရာဏာပရမေရှွရီ—အမြင့်ဆုံး အရှင်မ—လည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဂေါရီ၊ ရှီဝါ၊ အမေယာ (မတိုင်းမတာနိုင်)၊ ဝိမလာ (သန့်ရှင်း)၊ ဝိဇယာ (အောင်မြင်သူ) နှင့် ပရာ (အလွန်မြင့်) ဖြစ်သည်။
Verse 131
पवित्रा पद्मिनी विद्या विश्वेशी शिववल्लभा । अशेषरूपा ह्यानंदांबुजाक्षी चाप्यनिंदिता ॥ १३१ ॥
သူမသည် ပဝိတြာ (သန့်စင်စေသူ)၊ ပဒ္မိနီ (ကြာပန်းသဘော) ဖြစ်ပြီး ဝိဒ္ယာ (သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်ပညာ) ကိုယ်တိုင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် လောကအရှင်မ (ဝိශ්ဝေရှီ) ဖြစ်၍ ရှီဝ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အရုပ်အဆင်း အားလုံးကို ခံယူနိုင်သည်။ အမှန်တကယ် သူမသည် အာနန္ဒပြည့်ဝ၍ ကြာပန်းမျက်လုံးရှိကာ အပြစ်တင်မရသူ ဖြစ်သည်။
Verse 132
वरदा वाक्यदा वाणी विविधा वेदविग्रहा । विद्या वागीश्वरी सत्या संयता च सरस्वती ॥ १३२ ॥
စရஸဝတီသည် ဝရဒါ (ကောင်းချီးပေးသူ)၊ ဝါကျဒာ (မှန်ကန်သော စကားပေးသူ) ဖြစ်သည်။ သူမသည် မျိုးစုံသော ပုံစံဖြင့် ဝါဏီ (ဒေဝဝါဏီ) ဖြစ်ပြီး ဝေဒများ၏ ကိုယ်ထည်တော် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဝိဒ္ယာ၊ ဝါဂီရှွရီ (အပြောအဆို၏ အရှင်မ) ဖြစ်၍ သစ္စာရှိကာ ကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းသူ ဖြစ်သည်။
Verse 133
निर्मलानन्दरूपा च ह्यमृता मनिदा तथा । पूषा चैव तथा पुष्टिस्तुष्टिश्चापि रतिर्धृतिः ॥ १३३ ॥
သူမသည် အညစ်အကြေးကင်းသော အာနန္ဒရূপ ဖြစ်၍၊ အမృతတော်လည်း ဖြစ်၏၊ မဏိရတနာ ပေးသနားသူလည်း ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် Pūṣā (အာဟာရပေးသူ), Puṣṭi (အာဟာရပြည့်ဝမှု), Tuṣṭi (ကျေနပ်မှု), Rati (ချစ်မြတ်နိုးပျော်ရွှင်မှု), Dhṛti (တည်ကြည်ခိုင်မာမှု) ဟူ၍လည်း ဖြစ်၏။
Verse 134
शशिनी चैद्रिका कांतिज्योत्स्ना श्रीः प्रीतिरंगगदा । पूर्णा पूर्णामृता कामदायिनीन्दुकलात्मिका ॥ १३४ ॥
သူမသည် Śaśinī နှင့် Caidrikā ဖြစ်၍၊ တောက်ပသော အလှ၏ လမင်းအလင်းရောင် ဖြစ်၏။ သူမသည် Śrī (သီရိစည်းစိမ်) နှင့် Prīti (ချစ်ခင်မေတ္တာ) ဖြစ်ပြီး၊ ဂဒါ (တုတ်တံ) ကို ကိုင်ဆောင်သူလည်း ဖြစ်၏။ သူမသည် Pūrṇā (ပြည့်စုံမှု), Pūrṇāmṛtā (ပြည့်ဝသော အမృత), ဆန္ဒပေးသနားသူ၊ နှင့် လမင်း၏ ကလာများ၏ အနှစ်သာရ ဖြစ်၏။
Verse 135
तपिनी तापिनी धूम्रा मरीचिर्ज्वालिनी रुचिः । सुषुम्णा भोगदा विश्वा बाधिनी धारिणी क्षमा ॥ १३५ ॥
Tapinī, Tāpinī, Dhūmrā, Marīci, Jvālinī, Ruci, Suṣumṇā, Bhogadā, Viśvā, Bādhinī, Dhāriṇī, Kṣamā—ဤတို့သည် အစဉ်လိုက် ဖော်ပြထားသော ဒေဝီစက္တိ (အင်အားတော်) များ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 136
धूम्रार्चिरूष्मा ज्वलिनी ज्वालिनी विस्फुलिंगिनी । सुश्रीः स्वरूपा कपिला हव्यकव्यवहा तथा ॥ १३६ ॥
“မီးခိုးရောင် မီးလျှံ၊ အပူကိုယ်တိုင်၊ လောင်ကျွမ်းသူ၊ မီးတောက်သူ၊ မီးစက်ပျံ့နှံ့သူ; Suśrī—တောက်ပမင်္ဂလာ၊ Svarūpā—ရုပ်သဘောမှန်၊ Kapilā—ရွှေရောင်ညို; Havyakavyavahā—ဒေဝတော်တို့ထံ ယဇ္ဈပူဇာကိုလည်းကောင်း၊ ဘိုးဘွားတို့ထံ ပိဏ္ဍပူဇာကိုလည်းကောင်း သယ်ဆောင်ပေးသူ” ဟူ၍ ဤနာမများ ဖြစ်၏။
Verse 137
घस्मरा विश्वकवला लोलाक्षी लोलजिह्विका । सर्वभक्षा सहस्राक्षी निःसंगा च गतिप्रिया ॥ १३७ ॥
သူမသည် အလွန်ဆာလောင်၍ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို မျိုချသူ; မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားလျက်၊ လျှာလည်း လှုပ်ယိမ်းလျက်ရှိ၏။ အရာအားလုံးကို စားသုံးသူ၊ မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသူ၊ မကပ်ငြိသူ၊ မရပ်မနား လှုပ်ရှားမှုကို နှစ်သက်သူ—ဤသို့ သူမ ဖြစ်၏။
Verse 138
अर्चित्याचाप्रमेया च पूर्णरूपा दुरासदा । सर्वा संसिद्धिरूपा च पावनीत्येकरूपिणी ॥ १३८ ॥
သူမသည် ပူဇော်ကန်တော့ရမည့်သူ၊ တိုင်းတာမရသော အနန္တ၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်ပြည့်စုံ၍ ရရှိရန်ခက်ခဲသူ ဖြစ်သည်။ အောင်မြင်မှုအမျိုးမျိုး၏ အနှစ်သာရကို ကိုယ်စားပြုကာ သန့်စင်ပေးသူ၊ အနှစ်သာရတစ်ပါးတည်းရှိသူ ဖြစ်သည်။
Verse 139
तथा यामलवेधाख्या शाक्ते वेदस्वरूपिणी । तथा शांभववेधा च भावनासिद्धिसृचिनी ॥ १३९ ॥
ထို့အတူ Śākta သာသနာ၌ “ယာမလ-ဝေဓ” ဟုခေါ်သော နည်းလမ်းတစ်ရပ် ရှိပြီး၊ ၎င်းသည် ဝေဒ၏ သဘောတရားကိုယ်တိုင် ဖြစ်သည်။ ထို့အတူ “ရှာမ္ဘဝ-ဝေဓ” လည်း ရှိကာ၊ စည်းကမ်းတကျ ဘာဝနာ (bhāvanā) ဖြင့် စိဒ္ဓိများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
Verse 140
वह्निरूपा तथा दस्रा ह्यमाविघ्ना भुजंगमा । षण्मुखा रविरूपा च माता दुर्गा दिशा तथा ॥ १४० ॥
သူမသည် မီး၏ရုပ်သဘော ဖြစ်သည်။ သူမသည် အားကောင်းမှုနှင့် ကုသပေးခြင်းကို ပေးအပ်သူလည်း ဖြစ်သည်။ အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားပေးသူ ဖြစ်ပြီး၊ မြွေအင်အား (ကුණ္ဍလိနီ) အဖြစ်လည်း တည်ရှိသည်။ သူမသည် မျက်နှာခြောက်ပါးရှိ၍ နေရောင်၏ သဘောတရားလည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် မိခင်—ဒုရ္ဂါ ဖြစ်ပြီး၊ အရပ်ဒిశာတို့၏ အုပ်စိုးအင်အားလည်း ဖြစ်သည်။
Verse 141
धनदा केशवा चापि यमी चैव हरा शशा । अश्विनी च यमी वह्नि रूपा धात्रीति कीर्तिता ॥ १४१ ॥
သူမကို ဓနဒါ၊ ကေရှဝါ၊ ယမီ၊ ဟရာ၊ ရှရှာ၊ အရှွိနီ၊ ယမီ၊ ဝဟ္နိ၊ ရူပါ နှင့် ဓာတြီ ဟူသော အမည်များဖြင့်လည်း ချီးမွမ်းကြသည်။
Verse 142
चंद्रा शिवादितिर्जीवा सर्पिणी पितृरूपिणी । अर्यम्णा च भगा सूर्या त्वाष्ट्रिमारुतिसंज्ञिका ॥ १४२ ॥
သူမကို စန္ဒြာ၊ ရှိဝါ၊ အဒိတိ၊ ဇီဝါ၊ သရ္ပိဏီ နှင့် ပိတೃရူပိဏီ ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထို့ပြင် အရျမဏာ၊ ဘဂါ၊ စူရျာ၊ တွာෂ္ဋရီ နှင့် မာရုတီ ဟူသော အမည်များဖြင့်လည်း သိကြသည်။
Verse 143
इंद्राग्निरूपा मित्रा चापींद्राणी निर्ऋतिर्जला । वैश्वदेवी हरितभूर्वासवी वरुणा जया ॥ १४३ ॥
သူမသည် အိန္ဒြာနှင့် အဂ္နိ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်၏; မိတ္ရာလည်း ဖြစ်၏; ထို့ပြင် အိန္ဒြာဏီလည်း ဖြစ်၏; နိရ္ဋတိ ဖြစ်၏; ဇလာ (ရေသဘော) ဖြစ်၏။ သူမသည် ဝိုင်ශ්ဝဒေဝီ; ဟရိတဘူ (စိမ်းမြေဝါရောင်) ဖြစ်၏; ဝာသဝီ; ဝရုဏာ; နှင့် ဇယာ (အောင်မြင်ခြင်း) ဖြစ်၏။
Verse 144
अहिर्बुध्न्या पूषणी च तथा कारस्करामला । उदुंबरा जंबुका च खदिरा कृष्णारूपिणी ॥ १४४ ॥
အဟိရ္ဗုဓ္နျာ (Ahirbudhnyā)၊ ပူෂဏီ (Pūṣaṇī) နှင့် ကာရသ္ကရာမလာ (Kāraśkarāmalā) တို့အပြင်၊ ဥဒုမ္ဗရာ (Udumbarā)၊ ဇမ္ဗုကာ (Jambukā)၊ ခဒိရာ (Khadirā) တို့လည်း—ဤအရာအားလုံးသည် ကೃෂ္ဏာရုပ် (Kṛṣṇā-formed) အဖြစ် ပေါ်ထွန်းခြင်းများ ဖြစ်၏။
Verse 145
वंशा च पिप्पला नागा रोहिणा च पलाशका । पक्षका च तथाम्बष्ठा बिल्वाचार्जुनरूपिणी ॥ १४५ ॥
ဝံသာ (Vaṁśā)၊ ပိပ္ပလာ (Pippalā)၊ နာဂါ (Nāgā)၊ ရောဟိဏာ (Rohiṇā) နှင့် ပလာသကာ (Palāśakā) ဟူ၍ ခေါ်ကြ၏; ထို့အပြင် ပက္ခကာ (Pakṣakā) နှင့် အမ္ဗဋ္ဌာ (Ambaṣṭhā) တို့လည်း—ဘိလ္ဝ (bilva) နှင့် အర్జုန (arjuna) သစ်ပင်ရုပ်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။
Verse 146
विकंकता च ककुभा सरला चापि सर्जिका । वंजुला पनसार्का च शमी हलिप्रियाम्रका ॥ १४६ ॥
ထို့အပြင် သစ်ပင်အမည်များမှာ—ဝိကင်္ကတာ (vikaṅkatā)၊ ကကုဘာ (kakubhā)၊ စရလာ (saralā) နှင့် စရ္ဇိကာ (sarjikā) ဖြစ်၏; ထို့ပြင် ဝဉ္ဇုလာ (vañjulā)၊ ပနစာ (panasā)၊ အာရ္ကာ (ārkā)၊ ရှမီ (śamī)၊ ဟလိပရိယာ (halipriyā) နှင့် အာမ္ရကာ (āmrakā) တို့လည်း ပါဝင်၏။
Verse 147
निम्बा मधूकसंज्ञा चाप्यश्वत्था च गजाह्वया । नागिनी सर्पिणी चैव शुनी चापि बिडालिकी ॥ १४७ ॥
နိမ္ဗာ (Nimbā) ကို မဓူကသဉ္ဉာ (Madhūka) ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြ၏; အရှွတ္ထာ (Aśvatthā) ကို ဂဇာဟ္ဝယာ (Gajāhvayā) ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြ၏။ ထို့အတူ နာဂိနီ (Nāginī) ကို စရ္ပိဏီ (Sarpiṇī) ဟူ၍ ခေါ်ကြပြီး၊ ရှုနီ (Śunī) ကိုလည်း ဘိဍာလိကီ (Biḍālikī) ဟူ၍ ခေါ်ကြ၏။
Verse 148
छागी मार्जारिका मूषी वृषभा माहिषी तथा । शार्दूली सैरिभी व्याघ्री हरिणी च मृगी शुनी ॥ १४८ ॥
မိဆိတ်၊ မိကြောင်၊ မိကြွက်; နွားထီးနှင့် မိကျွဲလည်းကောင်း; မိကျား၊ မိśarabha၊ မိဝံပုလွေ; မိသမင်နှင့် မိမೃဂီ၊ ထို့ပြင် မိခွေး—ဤတို့ကို စာရင်းပြု၍ ဖော်ပြထားသည်။
Verse 149
कपिरूपा च गोघंटा वानरी च नराश्विनी । नगा गौर्हस्तिनी चेति तथा षट्चक्रवासिनी ॥ १४९ ॥
သူမသည် မျောက်ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်၍ «ဂို-ဃဏ္ဍာ» ဟုခေါ်ကြသည်; «ဝါနရီ» နှင့် «နရာအရှွိနီ» လည်းဖြစ်၏; «နဂါ», «ဂေါရ်», «ဟတ္သိနီ» ဟူ၍လည်း—ထို့ကြောင့် ခြောက်ချက်ရ (ṣaṭ-cakra) အတွင်း၌ အုပ်စိုးနေထိုင်သော အတွင်းသခင်မ ဖြစ်သည်။
Verse 150
त्रिखंडा तीरपालाख्या भ्रामणी द्रविणी तथा । सोमा सूर्या तिथिर्वारा योगार्क्षा करणात्मिका ॥ १५० ॥
ကာလသည် သုံးမျိုးသုံးခွဲဟု ဖော်ပြကြ၏; «ကမ်းနား/နယ်နိမိတ်ကို ကာကွယ်သူ» ဟုလည်း ခေါ်၏; သတ္တဝါတို့ကို လှည့်ပတ်စေ၍ ဥစ္စာကို ပေးတတ်၏။ လနှင့် နေကို အခြေခံကာ—တိထိ (လနေ့), ဝါရ (အပတ်နေ့), ယောဂ, နက္ခတ် (nakṣatra) နှင့် ကရဏ၏ သဘာဝဖြင့် ရေတွက်ကြသည်။
Verse 151
यक्षिणी तारणा व्योमशब्दाद्याप्रांणिनी च धीः । क्रोधिनी स्तंभिनी चंडोञ्चंडा ब्राह्यादिरूपिणी ॥ १५१ ॥
ယက္ခိဏီ၊ တာရဏာ၊ ဗျိုးမရှဗ္ဒါ—အာပရಾಂဏိနီနှင့် ဓီ တို့ပါဝင်၍; က္ရောဓိနီနှင့် စတံဘိနီ; စဏ္ဍာနှင့် အတိ-စဏ္ဍာ—ဤသက္တိတို့သည် ဘြာဟ္မီ စသည့် ရုပ်သဏ္ဌာန်များကို ခံယူကြသည်။
Verse 152
सिंहस्था व्याघ्रगा चैव गजाश्वगरुडस्थिता । भौमाप्या तैजसीवायुरूपिणी नाभसा तथा ॥ १५२ ॥
သူမသည် ခြင်္သေ့ပေါ်၌ ထိုင်၏; ကျားပေါ်၌ သွားလာ၏; ဆင်၊ မြင်းနှင့် ဂရုဍပေါ်၌လည်း စီးနင်းတည်၏။ သူမသည် မြေ၊ ရေ၏ ရုပ်; မီး၊ လေ၏ ရုပ်; ထို့ပြင် အာကာသ (လွတ်လပ်အာကာ) ၏ ရုပ်ကိုလည်း ခံယူ၏။
Verse 153
एकावक्त्रा चतुर्वक्त्रा नवक्त्रा कलानना । पंचविंशतिवक्त्रा च षड्विंशद्वदना तथा ॥ १५३ ॥
သူမကို မျက်နှာတစ်မျက်နှာ၊ မျက်နှာလေးမျက်နှာ၊ မျက်နှာကိုးမျက်နှာ၊ အနုပညာအပေါင်း၏ အရုပ်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် မျက်နှာနှစ်ဆယ့်ငါးနှင့် မျက်နှာနှစ်ဆယ့်ခြောက်ရှိသူအဖြစ်လည်းကောင်း ဖော်ပြကြသည်။
Verse 154
ऊनपंचाशदास्या च चतुःषष्टि मुखा तथा । एकाशीतिमुखा चैव शताननसमन्विता ॥ १५४ ॥
အချို့ကို မျက်နှာလေးဆယ့်ကိုးမျက်နှာရှိသူဟု ဖော်ပြကြပြီး၊ အချို့မှာ မျက်နှာခြောက်ဆယ့်လေးမျက်နှာ၊ အချို့မှာ မျက်နှာရှစ်ဆယ့်တစ်မျက်နှာ၊ အချို့မှာ မျက်နှာတစ်ရာဖြင့် ပြည့်စုံသူဟု ဆိုကြသည်။
Verse 155
स्थूलरूपा सूक्ष्मरूपा तेजोविग्रहधारिणी । वृणावृत्तिस्वरूपा च नाथावृत्तिस्वरूपिणी ॥ १५५ ॥
သူမသည် ထူထဲသောရုပ်နှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သောရုပ် နှစ်မျိုးလုံးကို ခံယူတတ်ပြီး၊ အလင်းရောင်တောက်ပသော တေဇောကာယကို ဆောင်ထားသည်။ ထို့ပြင် သူမသည် “vṛṇā-vṛtti” ဟုခေါ်သော ဖော်ပြပုံစံ၏ သဘာဝတရားတည်းဖြစ်သကဲ့သို့ “nātha-vṛtti” ၏ သဘာဝတရားလည်း ဖြစ်သည်။
Verse 156
तत्त्वावृत्तिस्वरूपापि नित्यावृत्तिवपुर्द्धरा ॥ १५६ ॥
သူမ၏ သဘာဝတရားသည် တတ္တဝ (tattva) သို့ ဦးတည်လှည့်ပတ်သော vṛtti ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမသည် အမြဲတမ်း ပြန်လည်လှုပ်ရှားနေသော nitya-vṛtti အဖြစ် ရုပ်ကာယကို ဆောင်ထားသည်။
Verse 157
अंगावृत्तिस्वरूपा चाप्यायुधावृत्तिरूपिणी । गुरुपंक्तिस्वरूपा च विद्यावृत्तितनुस्तथा ॥ १५७ ॥
သူမသည် ကိုယ်ခန္ဓာလေ့ကျင့်မှုဆိုင်ရာ စည်းကမ်းများ၏ ရုပ်သဘောတည်းဖြစ်ပြီး၊ လက်နက်ဆိုင်ရာ စည်းကမ်းများ၏ ရုပ်သဘောလည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူမသည် ဂုရုပင်္ကတိ (guru-pankti) ဟူသော ဆရာတော်အစဉ်အဆက်၏ အရုပ်ဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ ကိုယ်တန်သည် ဗိဒ္ယာ-ဝೃတ္တိ (vidyā-vṛtti) ဟူသော ဉာဏ်ပညာ၏ လည်ပတ်အားလည်း ဖြစ်သည်။
Verse 158
ब्रह्माद्यावृत्तिरूपा च परा पश्यतिका तथा । मध्यमा वैखरी शीर्षकण्ठताल्वोष्ठदन्तगा ॥ १५८ ॥
ဝါက်၏ «ပရာ» သည် ဘြဟ္မာမှ စတင်သော မူလတုန်ခါမှု၏ သဘောတရားဖြစ်၍၊ ထို့အတူ «ပশ্যန္တီ» ဟူသော အတွင်းမြင်ဝါက်လည်း ရှိသည်။ ထို့နောက် «မဓျမာ» နှင့် «ဝೈခရီ» တို့လာပြီး၊ နောက်ဆုံးနှစ်ပါးသည် ခေါင်း၊ လည်ချောင်း၊ ပါးစပ်အမိုး၊ နှုတ်ခမ်း၊ သွားတို့မှ ထွက်ပေါ်သည်။
Verse 159
जिह्वामूलगता नासागतोरः स्थलगामिनी । पदवाक्यस्वरूपा च वेदभाषास्वरूपिणी ॥ १५९ ॥
ဝါက်သည် လျှာအမြစ်၌ ပေါက်ဖွား၍ နှာခေါင်းနှင့် ရင်ဘတ်ကို ဖြတ်သန်းကာ အသံထွက်ရာနေရာသို့ ထွက်သွားသည်။ သူမသည် စကားလုံးနှင့် ဝါကျတို့၏ ရုပ်သဘောကို ယူပြီး၊ ဝేదတို့၏ ဘာသာစကား၏ အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။
Verse 160
सेकाख्या वीक्षणाख्या चोपदेशाख्या तथैव च । व्याकुलाक्षरसंकेता गायत्री प्रणवादिका ॥ १६० ॥
ပရဏဝ «အိုမ်» မှ စတင်သော ဂါယတြီကို နည်းပညာဆိုင်ရာ အမည်များဖြင့် «ဆေကာ», «ဝီက္ခဏာ», «ဥပဒေရှာ» ဟူ၍ ညွှန်ပြကြသည်။ ထို့ပြင် အက္ခရာများကို အထူးရှုပ်ထွေးစွာ စီမံညွှန်ပြထားခြင်းလည်း ရှိသည်။
Verse 161
जपहोमार्चनध्यानयंत्रतर्पणरूपिणी । सिद्धसारस्वता मृत्युंजया च त्रिपुरा तथा ॥ १६१ ॥
သူမသည် ဂျပ (မန္တရားထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဆိုခြင်း)၊ ဟိုးမ (မီးပူဇော်ခြင်း)၊ အရ္စနာ (ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်း)၊ ဓျာန (သမာဓိ)၊ ယန္တရ (သန့်ရှင်းသော ပုံစံ) နှင့် တර්ပဏ (ရေဖြင့် ပူဇော်လှူဒါန်းခြင်း) အဖြစ် သရုပ်ပေါ်သည်။ ထို့ပြင် «စိဒ္ဓ-သာရသွတား», «မృత్యုંဇယာ» (သေခြင်းကို အနိုင်ယူသူ) နှင့် «တိရိပုရာ» ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသည်။
Verse 162
गारुडा चान्नपूर्णा चाप्यश्वरूढा नवात्मिका । गौरी च देवी हृदया लक्षदा च मतंगिनी ॥ १६२ ॥
«ဂါရုဍာ», «အန္နပူရ္ဏာ», «အશ્વရူဍာ» (မြင်းစီးဒေဝီ), «နဝာတ္မိကာ» (ကိုယ်ရုပ်ကိုးပါး), «ဂေါရီ», «ဒေဝီ», «ဟృဒယာ» (နှလုံးအတွင်း နေထိုင်သူ), «လက္ခဒါ» (မင်္ဂလာနှင့် စည်းစိမ်ပေးသူ), နှင့် «မတင်္ဂိနီ»—ဤတို့သည် သူမ၏ နာမနှင့် ရုပ်ပုံများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 163
निष्कत्रयपदा चेष्टा वादिनी च प्रकीर्तिता । राजलक्ष्मीर्महालक्ष्मीः सिद्धलक्ष्मीर्गवानना ॥ १६३ ॥
သူမကို «နိစ္ကတြယပဒါ», «စေဋ္ဌာ» (ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု) နှင့် «ဝာဒိနီ» (အပြောအဆိုချောမွေ့မှု) ဟူ၍ ချီးကျူးကြသည်။ ထို့ပြင် «ရာဇလက္ခမီ», «မဟာလက္ခမီ», «သိဒ္ဓလက္ခမီ» နှင့် «ဂဝာနနာ» (နွားမျက်နှာရှိသူ) ဟူသော နာမများလည်း ရှိသည်။
Verse 164
इत्येवं ललितादेव्या दिव्यं नामसहस्रकम् । सर्वार्थसिद्धिदं प्रोक्तं चतुर्वर्गफलप्रदम् ॥ १६४ ॥
ဤသို့ဖြင့် လလိတာဒေဝီ၏ ဒိဗ္ဗ နာမသဟသ္ရ (နာမတစ်ထောင်) ကို ကြေညာထားပြီး၊ အလိုအလျောက် အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို ပြည့်စုံစေကာ လူဘဝ၏ လေးပါးသော ပုရုෂာర్థ (ရည်မှန်းချက်) ၏ အကျိုးကို ပေးသနားသည်ဟု ဆိုထားသည်။
Verse 165
एतन्नित्यमुषःकाले यो जपेच्छुद्धमानसः । स योगी ब्रह्मविज्ज्ञानी शिवयोगी तथात्मवित् ॥ १६५ ॥
စိတ်နှလုံးသန့်ရှင်း၍ နံနက်အရုဏ်တက်ချိန်တိုင်း ဤကို မပြတ်မလပ် ဂျပ်ဆိုသူသည် ယောဂီဖြစ်လာပြီး၊ ဘြဟ္မကို သိမြင်သူ၊ ပညာရှိ၊ ရှိဝယောဂကို လေ့ကျင့်သူ၊ အတ္တမသိသူ ဖြစ်လာသည်။
Verse 166
द्विरावृत्त्या प्रजपतो ह्यायुरारोग्यसंपदः । लोकानुरंजनं नारीनृपावर्जनकर्म च ॥ १६६ ॥
နှစ်ကြိမ်ပြန်၍ ဂျပ်ဆိုသူအတွက် အသက်ရှည်ခြင်း၊ ကျန်းမာခြင်းနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာတို့ ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ လူထု၏ စိတ်နှစ်သက်မှုကို ရယူနိုင်သော အာနိသင်နှင့် မိန်းမများကို ဆွဲဆောင်ရန်၊ မင်းများကို သက်ရောက်စေခြင်း သို့မဟုတ် တားဆီးရန် ရည်ရွယ်သော ကర్మ/ပူဇာတို့၏ ထိရောက်မှုလည်း ရရှိသည်။
Verse 167
अपृथक्त्वेन सिद्ध्यंति साधकस्यास्य निश्चितम् । त्रिरावृत्त्यास्य वै पुंसो विश्वं भूयाद्वशेऽखिलम् ॥ १६७ ॥
ဤ সাধကအတွက် အောင်မြင်မှုများသည် မခွဲမခွာတည်းဟူသော အတူတကွတည်ရှိမှု (ဒေဝတასთან တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်ခြင်း) ဖြင့် သေချာစွာ ပြည့်စုံသည်။ ထို့ပြင် သုံးကြိမ်ပြန်၍ ဂျပ်ဆိုလျှင် လောကတစ်ခုလုံးသည် ထိုသူ၏ အာဏာအောက်သို့ ရောက်လာသည်။
Verse 168
चतुरावृत्तितश्चास्य समीहितमनारतम् । फलत्येव प्रयोगार्हो लोकरक्षाकरो भवेत् ॥ १६८ ॥
လေးကြိမ် ထပ်မံရွတ်ဆိုလျှင် မိမိလိုလားသော ရည်မှန်းချက်သည် မပြတ်မတောက် အမှန်တကယ် ပြည့်စုံလာ၏။ ထိုအကျင့်သည် ယဇ္ဉာနှင့် ကర్మကိစ္စများတွင် အသုံးချရန် သင့်တော်ကာ လောကကို ကာကွယ်သူ ဖြစ်လာ၏။
Verse 169
पंचावृत्त्या नरा नार्यो नृपा देवाश्च जंतवः । भजंत्येनं साधकं च देव्यामाहितचेतसः ॥ १६९ ॥
ငါးကြိမ် ထပ်မံပြုလုပ်လျှင် ယောကျ်ား မိန်းမ မင်းများ နတ်များနှင့် သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် ထိုဘုရားကို ပူဇော်ကြ၏။ ထို့ပြင် သာဓကလည်း ဒေဝီမယ်တော်အပေါ် စိတ်ကို တည်ကြည်စွာ ချထား၍ ဘက္တိပူဇော်မှုကို ရရှိ၏။
Verse 170
षडावृत्त्या तन्मयः स्यात्साधकश्चास्य सिद्धयः । अचिरेणैव देवीनां प्रसादात्संभवंति च ॥ १७० ॥
ခြောက်ကြိမ် ထပ်မံရွတ်ဆိုလျှင် သာဓကသည် ထိုမန္တရ/ဒေဝတားနှင့် တစ်သားတည်း လုံးဝစိမ့်ဝင်သွား၏။ ထို့ပြင် ဒေဝီတို့၏ ကရုဏာပရသာဒကြောင့် စိဒ္ဓိများလည်း မကြာခင်ပင် ပေါ်ထွန်းလာ၏။
Verse 171
सप्तावृत्त्यारिरोगादिकृत्यापस्मारनाशनम् । अष्टावृत्त्या नरो भूपान्निग्रहानुग्रहक्षमः ॥ १७१ ॥
ခုနစ်ကြိမ် ထပ်မံရွတ်ဆိုလျှင် ရန်သူဖြစ်သော ရောဂါများ၊ မကောင်းသော ကရိယာများနှင့် အပစမာရ (အကြောတက်ရောဂါ) တို့ ပျက်စီးသွား၏။ ရှစ်ကြိမ် ထပ်မံရွတ်ဆိုလျှင် လူသည် မင်း၏ အပြစ်ဒဏ်ကို ခံနိုင်သကဲ့သို့ မင်း၏ ကျေးဇူးတော်ကိုလည်း ရယူနိုင်သော အစွမ်းရှိလာ၏။
Verse 172
नवावृत्त्या मन्मथाभो विक्षोभयति भूतलम् । दशावृत्त्या पठेन्नित्यं वाग्लक्ष्मीकांतिसिद्धये ॥ १७२ ॥
ကိုးကြိမ် ထပ်မံရွတ်ဆိုလျှင် မန್ಮထ (ကာမဒေဝ) ကဲ့သို့ တောက်ပသူသည် မြေပြင်ကို လှုပ်ရှားစေ၏။ ဆယ်ကြိမ် ထပ်မံရွတ်ဆိုလျှင် နေ့စဉ် ရွတ်ဆိုသင့်ပြီး စကားပညာ၊ လက္ခမီ၏ စည်းစိမ်နှင့် တောက်ပရောင်ခြည်တို့၏ ပြည့်စုံမှုကို ရရှိစေ၏။
Verse 173
रुद्रावृत्त्याखिलर्द्धिश्च तदायत्तं जगद्भवेत् । अर्कावृत्त्या सिद्धिभिः स्याद्दिग्भिर्मर्त्यो हरोपमः ॥ १७३ ॥
ရုဒြ၏ ဝတ္တိ (စည်းကမ်း) ကို လိုက်နာလျှင် စည်းစိမ်အလုံးစုံ ရရှိကာ ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံး မိမိအာဏာအောက်သို့ ရောက်၏။ နေမင်း (အရ္က) ၏ ဝတ္တိကို လိုက်နာလျှင် လူသားသည် စိဒ္ဓိများ ပြည့်စုံ၍ အရပ်ဒిశများကို ထိန်းချုပ်သဖြင့် ဟရ (ရှီဝ) နှင့် တူညီသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
Verse 174
विश्वावृत्त्या तु विजयी सर्वतः स्यात्सुखी नरः । शक्रावृत्त्याखिलेष्टाप्तिः सर्वतो मंगलं भवेत् ॥ १७४ ॥
ဝိශ්ဝာ-ဝတ္တိကို ကျင့်သုံးလျှင် လူသည် အရာရာတွင် အောင်မြင်၍ ပျော်ရွှင်ချမ်းသာ၏။ သက္ကရာ-ဝတ္တိကို ကျင့်သုံးလျှင် လိုအင်ဆန္ဒ အလုံးစုံ ပြည့်စုံကာ ဘက်ပေါင်းစုံမှ မင်္ဂလာ ဖြစ်ပေါ်၏။
Verse 175
तिथ्यावृत्त्याखिलानिष्टानयन्तादाप्नुयान्नरः । षोडशावृत्तितो भूयान्नरः साक्षान्महेश्वरः ॥ १७५ ॥
တိထိ (နေ့သတ်မှတ်) နှင့် ဆက်နွယ်သော ဝတ္တိကို ထပ်ခါတလဲလဲ ကျင့်လျှင် မင်္ဂလာမဟုတ်သမျှ ပျောက်ကင်း၍ လိုရာပန်းတိုင်ကို ရရှိ၏။ ထိုကို ဆယ့်ခြောက်ကြိမ် ပြုလုပ်လျှင် ထိုသူသည် အလွန်မြင့်မြတ်လာကာ မဟေရှ္ဝရ (မဟာဒေဝ) ကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သကဲ့သို့တည်း။
Verse 176
विश्वं स्रष्टुं पालयितुं संहतु च क्षमो भवेत् । मंडलं मासमात्रं वा यो जपेद्यद्यदाशयः ॥ १७६ ॥
မဏ္ဍလ (သတ်မှတ်ထားသော စက်ဝိုင်းကာလ) တစ်ပတ်လုံး သို့မဟုတ် တစ်လသာပင် ဂျပ (japa) ပြုလုပ်သူသည် မိမိနှလုံးသား၌ ထားသည့် ရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းရန်၊ ထိန်းသိမ်းရန်၊ နှင့် ပျက်သိမ်းရန်ပင် စွမ်းနိုင်လာ၏။
Verse 177
तत्तदेवाप्नुयात्सत्यं शिवस्य वचनं यथा । इत्येतत्कथितं विप्र नित्यावृत्त्यर्चनाश्रितम् ॥ १७७ ॥
အမှန်တကယ်ပင် ရလဒ်သည် ထိုအတိုင်း ရရှိ၏—ရှီဝ၏ မိန့်တော်အတိုင်းတည်း။ ထို့ကြောင့် ဗြာဟ္မဏာရေ၊ ဤအကြောင်းကို နေ့စဉ် ဂျပ (japa) နှင့် အာရ္စနာ (arcana) ဝတ်ပြုမှုအပေါ် အခြေခံ၍ ရှင်းလင်းဖော်ပြပြီးပြီ။
Verse 178
नाम्नां सहस्रं मनसोऽभीष्टसंपादनक्षमम् ॥ १७८ ॥
သန့်ရှင်းသော နာမတော် တစ်ထောင်သည် စိတ်၏ အလိုတော်နှင့် ချစ်မြတ်နိုးသည့် ရည်မှန်းချက်များကို ပြည့်စုံစေနိုင်၏။
Verse 179
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे ललितास्तोत्र कवचसहस्रनामकथनं नामैकोननवतितमोऽध्यायाः ॥ ८९ ॥
ဤသို့ဖြင့် «သီရိ ဘೃಹန္နာရဒီယ ပုရာဏ» ၏ ပူရ္ဝဘားဂ၌ရှိသော «ဘೃಹဒုပါချာန» ၏ တတိယပာဒ၌ «လလိတာ စတုတ္တရ၊ ကဝစ (ကာကွယ်ရေးအဝတ်) နှင့် သဟသ္ရနာမ (နာမတော်တစ်ထောင်) ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ အခန်း ၈၉ သည် ပြီးဆုံး၏။
In Śākta-Tantric pedagogy, mantra and Devī-upāsanā are authorized through lineage (sampradāya). The guru-dhyāna/stava establishes the channel of śakti and right understanding (adhikāra), portraying Śiva-as-Guru as the revealer of knowledge; only then does the sādhaka proceed to Devī contemplation and enclosure-based worship.
Both. The text maps protection to front/back/sides, above/below, and extends it to mind and character: guarding against kāma, krodha, lobha, moha, mada, and against falsehood, violence, theft, and sloth—showing kavaca as a psycho-ethical as well as spatial-ritual armor.
Devī is praised as the perfected matrix of imperishable syllables on whose ‘thread’ the three worlds are strung. The phonetic groupings (a, ka, etc.) become a cosmological architecture, implying that mantra and sound-structure are not symbolic only but constitutive of reality in this Śrīvidyā frame.
The ṣoḍaśī/sixteenfold scheme aligns Devī’s manifestations (often as Nityās and allied śaktis) with an ordered ritual and contemplative progression. It supports āvaraṇa worship by placing each power in sequence, allowing the sahasranāma to function as a structured liturgy rather than a mere list.