Mantra-Māhātmya and Sādhana of Kārtavīryārjuna (Nyāsa, Yantra, Homa, and Dīpa-Vrata)

Verse 1

नारद उवाच । कार्तवीर्यतप्रभृतयो नृपा बहुविधा भुवि । जायंतेऽथ प्रलीयंते स्वस्वकर्मानुसारतः ॥ १ ॥

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်—ဤမြေပြင်ပေါ်၌ ကာတ်တဝီရျာတို့မှ စ၍ မင်းများ အမျိုးမျိုး ပေါ်ပေါက်လာကြပြီး နောက်တဖန် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်၊ တစ်ဦးချင်းစီ၏ ကံအတိုင်းဖြစ်၏။

Verse 2

तत्कथं राजवर्योऽसौ लोकेसेव्यत्वमागतः । समुल्लंघ्य नृपानन्यानेतन्मे नुद संशयम् ॥ २ ॥

ထိုသို့ဖြစ်လျှင် မင်းတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ထိုမင်းသည် အခြားမင်းများအားလုံးကို ကျော်လွန်၍ လောကက ဝန်ဆောင်ထိုက်သူ ဖြစ်လာသည်မှာ မည်သို့နည်း။ ဤသံသယကို ကျွန်ုပ်အတွက် ဖြေရှင်းပေးပါ။

Verse 3

सनत्कुमार उवाच । श्रृणु नारद वक्ष्यामि संदेहविनिवृत्तये । यथा सेव्यत्वमापन्नः कार्तवीर्यार्जुनो भुवि ॥ ३ ॥

သနတ်ကူမာရ မိန့်တော်မူသည်။ နာရဒာ၊ နားထောင်လော့။ သင်၏ သံသယကို ဖယ်ရှားရန် ငါရှင်းပြမည်။ ကာတ်တဗီရျ အర్జုန သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် မည်သို့ အလေးအနက်ခံ၍ ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်ခံရသနည်း။

Verse 4

यः सुदर्शनचक्रस्यावतारः पृथिवीतले । दत्तात्रेयं समाराध्य लब्धवांस्तेज उत्तमम् ॥ ४ ॥

သူသည် မြေပြင်ပေါ်၌ သုဒർശနချကရ၏ အဝတားဖြစ်၍၊ ဒတ္တာတြေယကို သေချာစွာ ပူဇော်အာရాధနာပြုသဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး တေဇ (အလင်းရောင်ဓမ္မ) ကို ရရှိ하였다။

Verse 5

तस्य क्षितीश्वरेंद्रस्य स्मरणादेव नारद । शत्रूञ्जयति संग्रामे नष्टं प्राप्नोति सत्वरम् ॥ ५ ॥

အို နာရဒာ၊ ထိုမြေကြီး၏ အရှင်မင်းကြီးကို သတိရရုံဖြင့်ပင် စစ်မြေပြင်၌ ရန်သူတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်ပြီး ပျောက်ဆုံးသွားသမျှကိုလည်း လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရရှိသည်။

Verse 6

तेनास्य मंत्रपूजादि सर्वतंत्रेषु गोपितम् । तुभ्यं प्रकाशयिष्येऽहं सर्वसिद्धिप्रदायकम् ॥ ६ ॥

ထို့ကြောင့် ဤအကြောင်းနှင့်ဆိုင်သော မန္တရဇပ၊ ပူဇော်ပွဲနှင့် အခြားရိတုအခမ်းအနားတို့ကို တန်တရများအနှံ့၌ လျှို့ဝှက်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သင့်အား ငါဖော်ပြမည်—အရာအားလုံး၏ စိဒ္ဓိကို ပေးစွမ်းသောကြောင့်။

Verse 7

वह्नितारयुता रौद्री लक्ष्मीरग्नींदुशांतियुक् । वेधाधरेन्दुशांत्याढ्यो निद्रयाशाग्नि बिंदुयुक् ॥ ७ ॥

ရော်ဒရီသည် မီး (ဝဟ္နိ) နှင့် တာရာတို့နှင့် ပေါင်းစည်းထားသည်။ လက္ခ္မီသည် မီးနှင့် လ၏ ငြိမ်းချမ်းစေသော သက်ရောက်မှုဖြင့် ပြည့်စုံသည်။ ဝေဓာသည် ထောက်တည်သော လ၏ ငြိမ်းချမ်းမှုဖြင့် ကြွယ်ဝပြီး၊ နိဒ္ရာသည် အာရှာ၊ မီးနှင့် ဘိန္ဒုတို့နှင့် ပေါင်းစည်းထားသည်။

Verse 8

पाशो मायांकुशं पद्मावर्मास्त्रे कार्तवीपदम् । रेफोवा द्यासनोऽनन्तो वह्निजौ कर्णसंस्थितौ ॥ ८ ॥

ဤ နျာသ/ကဝစ အစီအစဉ်၌ ပာရှ (ကြိုးချည်) နှင့် မာယာ-အင်ကူရှ (မာယာ၏ ချွန်တံ)၊ ပဒ္မ (ကြာပန်း)၊ ဝර්မ (ကာကွယ်အင်္ကျီ) နှင့် အස්တြ (မန္တရ အာယုဓ)၊ ထို့ပြင် «ကာတ္တဝီ» ဟူသော စကားကို ထားရမည်။ «ရ» (ရေဖ) သို့မဟုတ် «ဝါ» သဒ္ဒ၊ «ဒျာသန»၊ «အနန္တ» နှင့် အဂ္နိ၏ သဒ္ဒနှစ်လုံးကို နားနှစ်ဖက်၌ တည်စေရာ၏။

Verse 9

मेषः सदीर्घः पवनो मनुरुक्तो हृदंतिमः । ऊनर्विशतिवर्णोऽयं तारादिर्नखवर्णकः ॥ ९ ॥

«မေෂ» (အာရိစ်) ကို “အသံရှည်” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းသည် “ပဝန” (လေကဲ့သို့) ဖြစ်ပြီး “မနုက ထုတ်ဆို” ဟု ဆိုကာ “ဟృဒ်” ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ဤ အစဉ်သည် အက္ခရာ/သဒ္ဒ နှစ်ဆယ်မပြည့်အောင် နည်းပြီး “တာရာ” ဖြင့် စတင်ကာ “နခ” အက္ခရာအမျိုးအစား၏ လက္ခဏာရှိသည်။

Verse 10

दत्तात्रेयो मुनिश्चास्यच्छन्दोऽनुष्टुबुदाहृतम् । कार्तवीर्यार्जुनो देवो बीजशक्तिर्ध्रुवश्च हृत् ॥ १० ॥

ဤ မန္တရ/ဝိဒျာအတွက် ရှိ (ṛṣi) သည် မုနိ ဒတ္တာတြေယ ဖြစ်ပြီး၊ ချန္ဒ (metre) ကို အနုଷ္ဋုဘ် ဟု ကြေညာထားသည်။ အဓိပတိ ဒေဝတာမှာ ကာတ္တဝီရျာర్జုန ဖြစ်သည်။ ဘီဇ (bīja) နှင့် ရှက္တိ (śakti) သည် ဓြုဝ ဖြစ်ပြီး၊ ဟృဒ် (နှလုံး) သည် နျာသ/ဓျာန၏ အာရုံတည်ရာ ဖြစ်သည်။

Verse 11

शेषाढ्यबीजयुग्मेन हृदयं विन्यसेदधः । शांतियुक्तचतुर्थेन कामाद्येन शिरोंऽगकम् ॥ ११ ॥

ရှေṣ (Śeṣa) ၏ အင်အားပါသော ဘီဇသဒ္ဒ နှစ်လုံးဖြင့် အောက်ဘက်တွင် ဟృဒ်-နျာသ (နှလုံးနျာသ) အဖြစ် ထားရမည်။ ထို့ပြင် “ကာမ…” ဖြင့် စသော၊ “ရှာန္တိ” နှင့် ပေါင်းထားသော စတုတ္ထ ဘီဇသဒ္ဒဖြင့် ခေါင်းပေါ်တွင် အင်္ဂ-နျာသ အဖြစ် ထားရမည်။

Verse 12

इन्द्वाढ्यं वामकर्णाद्यमाययोर्वीशयुक्तया । शिखामंकुशपद्माभ्यां सवाग्भ्यां वर्म विन्यसेत् ॥ १२ ॥

ဘယ်နားမှ စ၍ အင်ဒု (လ) အင်္ဂါရပ်ပါသော သဒ္ဒများကို ထားကာ၊ မာယာ သဒ္ဒများကို “နှစ်ဆယ်” (ဝီရှ) နှင့် ပေါင်းစည်း၍၊ ရှိခါ (ထိပ်ဆံပင်)၊ အင်ကူရှ (ချွန်တံ) နှင့် ပဒ္မ (ကြာပန်း) ပေါ်တွင် ဝါက် (စကားသဒ္ဒ) များနှင့်အတူ နျာသ ပြုလုပ်ကာ ဝර්မ/ကဝစ (ကာကွယ်အင်္ကျီ) ကို စီမံထားရမည်။

Verse 13

वर्मास्त्राभ्यामस्त्रमुक्तं शेषार्णैर्व्यापकं पुनः । हृदये जठरे नाभौ जठरे गुह्यदेशतः ॥ १३ ॥

ဤသို့ ‘အස්တြ’ (လက်နက်မန္တရ) ကို ‘ဝර්မ’ (ကာကွယ်ရေးမန္တရ) နှင့်အတူ ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက်၊ ကျန်သော အက္ခရာများဖြင့် အလုံးစုံပျံ့နှံ့ကာကွယ်သည့် နျာသကို ထပ်မံပြုရမည်—နှလုံး၊ ဝမ်းဗိုက်၊ နာဘီ၊ ထပ်မံဝမ်းဗိုက်နှင့် လျှို့ဝှက်အင်္ဂါဒေသ၌ ထားရမည်။

Verse 14

दक्षपादे वामपादे सक्थ्नि जानुनि जंघयोः । विन्यसेद्बीजदशकं प्रणवद्वयमध्यगम् ॥ १४ ॥

ညာခြေ၊ ဘယ်ခြေ၊ ပေါင်၊ ဒူးနှင့် ခြေခေါက်တို့၌၊ ပ္ရဏဝ (Oṁ) ကို နှစ်ကြိမ် ရွတ်ဆိုခြင်းအကြား၌ တည်သော ဘီဇအက္ခရာ ဆယ်လုံးကို နျာသဖြင့် ထားရမည်။

Verse 15

ताराद्यानथ शेषार्णान्मस्तके च ललाटके । भ्रुवोः श्रुत्योस्तथैवाक्ष्णोर्नसि वक्त्रे गलेंऽसके ॥ १५ ॥

ထို့နောက် ‘တာရာ’ ဟူသော အက္ခရာမှ စ၍ ကျန်သော အက္ခရာများကို ခေါင်းပေါ်နှင့် နဖူးပေါ်၌ ထားရမည်။ ထိုနည်းတူ မျက်ခုံး၊ နား၊ မျက်စိ၊ နှာခေါင်း၊ မျက်နှာနှင့် လည်ချောင်း၊ ပခုံးဒေသ၌လည်း ထားရမည်။

Verse 16

सर्वमन्त्रेण सर्वांगे कृत्वा व्यापकमादृतः । सर्वेष्टसिद्धये ध्यायेत्कार्तवीर्यं जनेश्वरम् ॥ १६ ॥

‘အလုံးစုံမန္တရ’ ဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါအပေါင်းကို ရိုသေစွာ ပျံ့နှံ့စေပြီးနောက်၊ အလိုရှိသမျှ ပြည့်စုံစိမ့်ရန် လူတို့အကြား အရှင်ဖြစ်သော ကာရ္တဝီရျ (Kārtavīrya) ကို သမาธိဖြင့် ဓ్యာယနာ ပြုရမည်။

Verse 17

उद्यद्रर्कसहस्राभं सर्वभूपतिवन्दितम् । दोर्भिः पञ्चाशता दक्षैर्बाणान्वामैर्धनूंषि च ॥ १७ ॥

ထောင်ပေါင်းများစွာသော နေထွက်ရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၍ ဘုရင်အပေါင်းတို့က ဗန္ဒနာပြုသောသူ။ သူသည် ကျွမ်းကျင်သော လက်ငါးဆယ်ကို ဆောင်၍ ညာလက်များတွင် မြားများကို ကိုင်ကာ ဘယ်လက်များတွင် လေးများကို ကိုင်ထား၏။

Verse 18

दधतं स्वर्णमालाढ्यं रक्तवस्त्रसमावृतम् । चक्रावतारं श्रीविष्णोर्ध्यायेदर्जुनभूपतिम् ॥ १८ ॥

ရွှေမော်လီကာအလှတန်ဆာဆင်၍ အနီရောင်ဝတ်စုံဖြင့်ဖုံးလွှမ်းထားသော၊ သရီဝိෂ္ဏု၏ စက္ကရာဝတားအဖြစ်တည်သော မင်းအာర్జုနကို သဒ္ဓါဖြင့် ဓ്യာနပြုရမည်။

Verse 19

लक्षमेकं जपेन्मन्त्रं दशांशं जुहुयात्तिलैः । सतण्डुलैः पायसेन विष्णुपीठे यजत्तुतम् ॥ १९ ॥

မန္တရကို တစ်သိန်း (လက္ခ) ကြိမ် ဂျပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဒသမांशကို လင်းယုန်မီးဟောမ၌ နှမ်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဆန်စေ့နှင့် ပာယသ (ဆန်နို့ချို) ဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇော်၍ ဝိෂ္ဏုပီဋ္ဌ (Viṣṇu-pīṭha) တွင် ထုံးတမ်းအတိုင်း ယဇ္ဈနာပြုရမည်။

Verse 20

षट्कोणेषु षडंगानि ततो दिक्षु विविक्षु च । चौरमदविभञ्जनं मारीमदविभंजनम् ॥ २० ॥

ဟက်ဆဂရမ်၏ တြိဂံခြောက်ခုအတွင်း အင်္ဂခြောက်ပါး (ṣaḍaṅga) ကို ထားရမည်။ ထို့နောက် အရပ်များနှင့် အလယ်အရပ်များတွင် သူခိုးတို့၏ မာန်မာနကို ချိုးဖျက်သော စာတမ်းနှင့် မာရီ (ရောဂါကပ်) ၏ မာန်မာနကို ချိုးဖျက်သော စာတမ်းတို့ကို ရေးထိုးရမည်။

Verse 21

अरिमदविभंजनं दैत्यमदविभंजनम् । दुष्टनाशं दुःखनाशं दुरितापद्विनाशकम् ॥ २१ ॥

ရန်သူတို့၏ မာန်မာနကို ချိုးဖျက်သူ၊ ဒေဝတမန် (ဒိုင်တျ) တို့၏ အဟင်္ကာရကို ခွဲဖျက်သူ၊ မကောင်းသူတို့ကို ဖျက်ဆီးသူ၊ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားသူ၊ အပဒ်အန္တရာယ်နှင့် ကံမကောင်းမှုတို့ကို ပျက်စီးစေသူ ဖြစ်၏။

Verse 22

दिक्ष्वष्टशक्तयः पूज्याः प्राच्यादिष्वसितप्रभाः । क्षेमंकरी वश्यकरी श्रीकरी च यशस्करी ॥ २२ ॥

အရပ်တို့တွင် အရှေ့စသော အရပ်များ၌ အမှောင်ရောင်တောက်ပသည့် ရှက္တိရှစ်ပါးကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုတို့မှာ—က்ஷေမင်ကရီ (ကောင်းကျိုးပေးသူ), ဝရှျကရီ (အာဏာသက်ရောက်စေသူ), ශ්ရီကရီ (သီရိစည်းစိမ်ပေးသူ), ယଶസ്കရီ (ဂုဏ်သတင်းပေးသူ) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 23

आयुः करी तथा प्रज्ञाकरी विद्याकरी पुनः । धनकर्यष्टमी पश्चाल्लोकेशा अस्त्रसंयुताः ॥ २३ ॥

ဤဝတ္ထုသည် အသက်ရှည်ခြင်းကို ပေးတတ်၏၊ ထို့ပြင် ဉာဏ်ပညာကိုလည်း ပေးတတ်၏၊ ထပ်မံ၍ သင်ယူဗဟုသုတကိုလည်း ပေးတတ်၏။ ထို့နောက် အဋ္ဌမီ (Aṣṭamī) ဝတ္တရားက ဥစ္စာဓနကို ဆောင်ကြဉ်းပေးပြီး၊ လောကပာလ (Lokapāla) များသည် မိမိတို့၏ လက်နက်များဖြင့် ပြည့်စုံကြ၏။

Verse 24

एवं संसाधितो मंत्रः प्रयोगार्हः प्रजायते । कार्तवीर्यार्जुनस्याथ पूजायंत्रमिहोच्यते ॥ २४ ॥

ဤသို့ စည်းကမ်းတကျ အကျင့်သုံး၍ မန္တရကို ပြည့်စုံအောင် ဆောင်ရွက်ပြီးလျှင်၊ ၎င်းသည် အသုံးချရန် သင့်တော်သော အဆင့်သို့ ရောက်လာ၏။ ယခုတွင် ကာတ်တဝီရျာအర్జုန (Kārtavīryārjuna) အား ပူဇော်ရာ ယန္တရ (pūjā-yantra) ကို ဤနေရာ၌ ဖော်ပြမည်။

Verse 25

स्वबीजानंगध्रुववाक्कर्णिकं दिग्दलं लिखेत् । तारादिवर्मांतदलं शेषवर्णदलांतरम् ॥ २५ ॥

မိမိ၏ ဘီဇာအက္ခရာ (bīja) ကို အလယ်က ကဏ္ဏိကာ (karṇikā) တွင် အင်္ဂမန္တရ (aṅga-mantra) များ၊ ဓြုဝ (dhruva) သတ်မှတ်ဖော်မြူလာနှင့် ဝါက် (vāk) မန္တရတို့နှင့်အတူ ရေးထိုးရမည်။ ထို့နောက် ဦးတည်ရာအလိုက် ပန်းပွင့်အရွက်များကို ရေးဆွဲ၍၊ အရွက်များပေါ်တွင် တာရာ (Tārā) မှ ဝර්မ (Varma) အထိ အစဉ်ကို ရေးပြီး၊ အရွက်ကြားနေရာများတွင် ကျန်အက္ခရာများကို ရေးရမည်။

Verse 26

ऊष्मान्त्यस्वरकिंजल्कं शेषार्णैः परिवेष्टितम् । कोणालंकृतभूतार्णभूगृहं यन्त्रमीशितुः ॥ २६ ॥

ဤအရှင်၏ ယန္တရတွင် အလယ်၌ ūṣman အက္ခရာများဖြင့် အဆုံးသတ်သော သရများမှ ဖွဲ့စည်းထားသည့် “ပန်းမှုန်” (pollen) ကို ထားရမည်၊ ထို့ကို ကျန်အက္ခရာများဖြင့် ဝိုင်းပတ်စေရမည်။ ထောင့်များကို ဘူတ-အက္ခရာ (bhūta-syllables) များဖြင့် အလှဆင်၍၊ ဘူဂೃಹ (bhūgṛha) ဟူသော မြေကွက်စတုရန်းအတွင်း၌ တည်စေရမည်။

Verse 27

शुद्धभूमावष्टगन्धैर्लिखित्वा यन्त्रमादरात् । तत्र कुंभं प्रतिष्ठाप्य तत्रावाह्यार्चयेन्नृपम् ॥ २७ ॥

သန့်စင်ထားသော မြေပေါ်တွင် အဋ္ဌဂန္ဓ (aṣṭa-gandha) အနံ့သင်းပစ္စည်းရှစ်မျိုးဖြင့် ယန္တရကို ဂရုတစိုက် ရေးဆွဲရမည်။ ထို့နောက် ကုಂಭ (kumbha) ရေခွက်ကို ထိုပေါ်၌ တည်ထား၍၊ ထိုနေရာတွင် ဒေဝတাকে အာဝါဟန (invocation) ပြုကာ သင့်တော်သော ပူဇော်ပွဲဖြင့် အရှင်ကို ကိုးကွယ်ရမည်။

Verse 28

स्पृष्ट्वा कुंभं जपेन्मन्त्रं सहस्रं विजितेंद्रियः । अभिषिं चेत्तदंभोभिः प्रियं सर्वेष्टसिद्धये ॥ २८ ॥

ကုံဘ (ရေခွက်/ရေအိုး) ကိုထိပြီး အင်ဒြိယကိုအနိုင်ယူထားသော साधक သည် မန္တရကို တစ်ထောင်ကြိမ် ဂျပ်ရမည်။ ထို့နောက် ထိုရေဖြင့်ပင် ချစ်မြတ်နိုးရာ ဘုရားသခင်ထံ အဘိသေက (ရေဖြန်း/ရေချိုးပူဇော်) ပြု၍ လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 29

पुत्रान्यशो रोगनाशमायुः स्वजनरंजनम् । वाक्सिद्धिं सुदृशः कुम्भाभिषिक्तो लभते नरः ॥ २९ ॥

ကုံဘအဘိသေက (ကုံဘရေဖြင့် သန့်စင်အပ်နှံခြင်း) ခံယူသော လူသည် သားသမီး၊ ဂုဏ်သတင်း၊ ရောဂါပျောက်ကင်းခြင်း၊ အသက်ရှည်ခြင်း၊ မိမိအမျိုးအနွယ်၏ ချစ်ခင်နှစ်သက်မှု၊ စကားအောင်မြင်မှု (ဝါက်စိဒ္ဓိ) နှင့် လှပသောရုပ်ရည်ကို ရရှိသည်။

Verse 30

शत्रूपद्रव आपन्ने ग्रामे वा पुटभेदने । संस्थापंयेदिदं यन्त्रं शत्रुभीतिनिवृत्तये ॥ ३० ॥

ရွာကို ရန်သူတို့၏ နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် ဒုက္ခရောက်သော်လည်းကောင်း၊ ကာကွယ်ရေးပုတ (puṭa) ပျက်ကွက်သော်လည်းကောင်း၊ ရန်သူကြောက်ရွံ့မှု ပျောက်ကင်းစေရန် ဤယန္တရကို တည်ထောင်ရမည်။

Verse 31

सर्षपारिष्टलशुनकार्पासैर्मार्यते रिपुः । धत्तूरैः स्तभ्यते निम्बैर्द्वेष्यते वश्यतेंऽबुजैः ॥ ३१ ॥

မုန်ညင်းစေ့ (sarsapa)၊ အရိဋ္ဌ (ariṣṭa)၊ ကြက်သွန်ဖြူနှင့် ဝါ (cotton) တို့ဖြင့် ရန်သူကို ထိုးနှက်ချေမှုန်းသည်။ ဓတ္တူရ (dhattūra) ဖြင့် သူကို တောင့်တင်းအောင် တားဆီး၍ မလှုပ်ရှားနိုင်စေသည်။ နီမ် (neem) ဖြင့် မုန်းတီးစေသည်။ ကြာပန်းများဖြင့် သူကို အာဏာအောက်သို့ ဆွဲဆောင်ကာ ထိန်းချုပ်စေသည်။

Verse 32

उच्चाटने विभीतस्य समिद्भिः खदिरस्य च । कटुतैलमहिष्याज्यैर्होमद्रव्यांजनं स्मृतम् ॥ ३२ ॥

ဥစ္စာဋန (uccāṭana—မောင်းထုတ်/ဖယ်ရှားခြင်း) အတွက် ဝိဘီတက (vibhītaka) နှင့် ခဒိရ (khadira) တို့၏ စမိဓ် (မီးထိုးတံ) ကို သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့ပြင် စပ်သောဆီနှင့် မဟိရှာဂျျ (ကျွဲနို့ထွက် ဂျီ) တို့ကို ဟိုးမ (homa) အတွက် အဟုတိပစ္စည်းဟု မှတ်သားထားသည်။

Verse 33

यवैर्हुते श्रियः प्राप्तिस्तिलैराज्यैरघक्षयः । तिलतंडुलसिद्धार्थजालैर्वश्यो नृपो भवेत् ॥ ३३ ॥

မုယော (barley) ဖြင့် ဟောမ ပူဇော်လျှင် သရီ (လက္ခမီ)၏ စည်းစိမ်ရရှိ၏။ နှမ်းနှင့် ဂီ (ghee) ဖြင့် ပူဇော်လျှင် အပြစ်များ ပျက်ကွယ်၏။ နှမ်း၊ ဆန်နှင့် အဖြူမုန်ညင်းကို အစီအရင်ခံ၍ ပူဇော်လျှင် မင်းတောင်မှ ကိုယ်၏ အာဏာအောက်သို့ ဝင်စေနိုင်၏။

Verse 34

अपामार्गार्कदूर्वाणां होमो लक्ष्मीप्रदोऽघनुत् । स्त्रीवश्यकृत्प्रियंगूणां मुराणां भूतशांतिदः ॥ ३४ ॥

အပာမာရ္ဂ (apāmārga)၊ အာရ္က (arka) နှင့် ဒူရ္ဝာ (dūrvā) ဖြင့် ဟောမပြုလျှင် လက္ခမီ၏ စည်းစိမ်ပေး၍ အပြစ်ကို ဖျက်တတ်သည်ဟု ဆို၏။ ပရိယင်ဂု (priyangu) ဖြင့် ဟောမပြုလျှင် မိန်းမတို့ကို ဆွဲဆောင်အုပ်ချုပ်တတ်သည်ဟု ဆို၏။ မူရာ (murā) ဖြင့် ဟောမပြုလျှင် ဘူတ (bhūta) များကို ငြိမ်းချမ်းစေသည်ဟု ဆို၏။

Verse 35

अश्वत्थोदुंबरप्लक्षवटबिल्वसमुद्भवाः । समिधो लभते हुत्वा पुत्रानायुर्द्धनं सुखम् ॥ ३५ ॥

အရှ္ဝတ္ထ (aśvattha)၊ ဥဒုမ္ဗရ (udumbara)၊ ပ္လက္ရှ (plakṣa)၊ ဝဋ (vaṭa) နှင့် ဘိလ္ဝ (bilva) သစ်ပင်တို့မှ ရသော ဆမိဓ် (samidh) မီးတုတ်များကို သန့်ရှင်းသော မီးထဲသို့ ဟုတ၍ ပူဇော်လျှင် သားသမီး၊ အသက်ရှည်ခြင်း၊ ငွေကြေးနှင့် ချမ်းသာသုခကို ရရှိ၏။

Verse 36

निर्मोकहेमसिद्धार्थलवणैश्चौरनाशनम् । रोचनागोमयैस्तंभो भूप्राप्तिः शालिभिर्हुतैः ॥ ३६ ॥

မြွေ အရေခွံကျွတ် (nirmoka)၊ ရွှေ၊ အဖြူမုန်ညင်း (siddhārtha) နှင့် ဆားတို့ဖြင့် ပြုသော ကర్మဖြင့် ခိုးသူတို့ကို ဖျက်ဆီးတားဆီးနိုင်၏။ ရောချနာ (အဝါ orpiment) နှင့် နွားချေးဖြင့် စတမ္ဘန (stambhana) အာနိသင်—တားဆီးတည်ငြိမ်စေခြင်း—ရှိ၏။ ဆန်စေ့များကို မီးထဲသို့ ဟုတ၍ ပူဇော်လျှင် မြေယာကို ရရှိ၏။

Verse 37

होमसंख्या तु सर्वत्र सहस्रादयुतावधि । प्रकल्पनीया मन्त्रज्ञैः कार्य्यगौरवलाघवात् ॥ ३७ ॥

ကိစ္စအားလုံးတွင် ဟောမအလှူအရေအတွက်ကို တစ်ထောင်မှ တစ်သောင်းအထိ သတ်မှတ်ရမည်။ မန္တရကျွမ်းကျင်သူတို့က လုပ်ငန်း၏ အရေးကြီးမှု (ကြီး/သေး) အပေါ်မူတည်၍ သင့်လျော်စွာ စီမံသတ်မှတ်ရသည်။

Verse 38

कार्तवीर्य्यस्य मन्त्राणामुच्यते लक्षणं बुधाः । कार्तवीर्यार्जुनं ङेंतं सर्वमंत्रेषु योजयेत् ॥ ३८ ॥

ပညာရှိတို့အို၊ ကာတ္တဝီရ്യ၏ မန္တရများ၏ လက္ခဏာကို ယခုဆိုကြသည်။ မန္တရအားလုံးတွင် “ကာတ္တဝီရျာရ္ဇုန” နာမနှင့်အတူ အမှတ်ဘီဇ “ṅeṃtaṃ” ကို ထည့်သွင်းရမည်။

Verse 39

स्वबीजाद्यो दशार्णोऽसौ अन्ये नवशिवाक्षराः । आद्यबीजद्वयेनासौ द्वितीयो मन्त्र ईरितः ॥ ३९ ॥

၎င်းမန္တရသည် မိမိ၏ ဘီဇသံဖြင့် စတင်၍ အက္ခရာဆယ်လုံးပါ (ဒశာရ္ဏ) ဖြစ်သည်။ အခြားများမှာ ရှိဝအက္ခရာ ကိုးလုံးပါ မန္တရများဖြစ်၏။ ပထမ ဘီဇနှစ်လုံးကို ရှေ့တွင်တပ်လျှင် ဒုတိယ မန္တရဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 40

स्वकामाभ्यां तृतीयोऽसौ स्वभ्रूभ्यां तु चतुर्थकः । स्वपाशाभ्यां पञ्चमोऽसौ षष्टः स्वेन च मायया ॥ ४० ॥

တတိယသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အလိုဆန္ဒများမှ ဖြစ်ပေါ်၏။ စတုတ္ထသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မျက်ခုံးများမှ ဖြစ်၏။ ပဉ္စမသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ပာရှ (ကြိုးချည်) များမှ ဖြစ်ပြီး၊ ဆဋ္ဌမသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မာယာမှ ဖြစ်၏။

Verse 41

स्वांकुशाभ्यां सप्तमः स्यात्स्वरमाभ्यामथाष्टमः । स्ववाग्भवाभ्यां नवमो वर्मास्त्राभ्यामथांतिमः ॥ ४१ ॥

သတ္တမ န്യാസကို “svā” နှင့် “aṅkuśa” မန္တရနှစ်ခုဖြင့် ပြုရမည်။ ထို့နောက် အဋ္ဌမကို “svara” နှင့် “mā” နှစ်ခုဖြင့်။ နဝမကို “vāg” နှင့် “bhava” နှစ်ခုဖြင့်၊ နောက်ဆုံးကို “varma” နှင့် “astra” နှစ်ခုဖြင့် ပြုရမည်။

Verse 42

द्वितीयादिनवांतेषु बीजयोः स्याद्व्यतिक्रमः । मंत्रे तु दशमे वर्णा नववर्मास्त्रमध्यगाः ॥ ४२ ॥

ဒုတိယမှ နဝမအထိ အနေအထားများတွင် ဘီဇနှစ်လုံးကို အပြန်အလှန် လဲလှယ်၍ ထားရမည်။ သို့သော် မန္တရ၏ ဒသမအနေအထားတွင် အက္ခရာများကို စီစဉ်ရာ၌ ကာကွယ်ဝတ် (နဝ-ဝර්မန်) ကိုးခုသည် “astra” သံကို အလယ်တွင်ထား၍ တည်စေသည်။

Verse 43

एतेषु मंत्रवर्येषु स्वानुकूलं मनुं भजेत् । एषामाद्ये विराट्छदोऽन्येषु त्रिष्टुबुदाहृतम् ॥ ४३ ॥

ဤအထူးမြတ်သော မန္တရများအနက် မိမိနှင့်ကိုက်ညီ၍ အကျိုးပြုသော မန္တရကို ရွေးယူကာ ဘဇနာပြုရမည်။ ထိုတို့အနက် ပထမမန်တရသည် ဝိရာဋ္ မီတာဖြစ်ကြောင်း ဆိုထားပြီး အခြားများကို တြိଷ္ဌုဗ္ မီတာဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 44

दश मंत्रा इमे प्रोक्ता यदा स्युः प्रणवादिकाः । तदादिमः शिवार्णः स्यादन्ये तु द्वादशाक्षराः ॥ ४४ ॥

ဤမန်တရဆယ်ပါးကို ပရဏဝ (အိုမ်) ဖြင့်အစပြု၍ သင်ကြားသောအခါ၊ ထိုတို့အနက် ပထမမန်တရသည် «ရှီဝ» အက္ခရာဖြစ်ပြီး၊ အခြားများသည် ဒွါဒသအက္ခရာ (၁၂ အက္ခရာ) မန်တရများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 45

त्रिष्टुपूछन्दस्तथाद्ये स्यादन्येषु जगती मता । एवं विंशतिमंत्राणां यजनं पूर्ववन्मतम ॥ ४५ ॥

ပထမမန်တရတွင် မီတာသည် တြိଷ္ဌုဗ္ ဖြစ်ရမည်၊ ကျန်သောမန်တရများတွင်တော့ ဇဂတီ မီတာဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် မန်တရနှစ်ဆယ်ပါးအတွက် ယဇနာ (ပူဇာအပ်နှံခြင်း) ကို ယခင်ကဆိုထားသကဲ့သို့ပင် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 46

दीर्घाढ्यमूलबीजेन कुर्यादेषां षडंगकम् । तारो हृत्कार्तवीर्यार्जुनाय वर्मास्त्रठद्वयम् ॥ ४६ ॥

«ရှည်» ဟုခေါ်သော မူလဘီဇအက္ခရာဖြင့် ဤမန်တရများအတွက် ဆဒင်္ဂ (အင်္ဂခြောက်ပါး) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် တာရ (ပရဏဝ၊ Oṁ) ကိုအသုံးပြု၍ ကာရ္တဝီရျ အర్జုန အတွက် နှလုံးဗဟို၌ အကာအကွယ်မန်တရ (ဝර්မ) နှင့် လက်နက်မန်တရ (အස්တြ) တို့၏ အတွဲခြောက်စုကို နိယောဂပြုရမည်။

Verse 47

चतुर्दशार्णो मंत्रोऽयमस्येज्या पूर्ववन्मता । भूनेत्रसमनेत्राक्षिवर्णेरस्यांगपंचकम् ॥ ४७ ॥

ဤသည်မှာ အက္ခရာ ၁၄ လုံးပါ မန်တရဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ ပူဇာပြုနည်းကို ယခင်ကဆိုထားသကဲ့သို့ပင် သတ်မှတ်ထားသည်။ ၎င်း၏ အင်္ဂငါးပါးကို «ဘူ», «နေတ်ရ», «စမ», «နေတ်ရ», «အက္ခိ» ဟူသော အက္ခရာလက္ခဏာများအတိုင်း စီစဉ်ရမည်။

Verse 48

तारो हृद्भगवान् ङेंतः कार्तवीर्यार्जुनस्तथा । वर्मास्त्राग्निप्रियामंत्रः प्रोक्तो ह्यष्टादशार्णकः ॥ ४८ ॥

«တာရာ», «ဟృဒ္ဘဂဝါန်», «ငေံတ», နှင့် «ကာတ္တဝီర్యာအర్జုန» ဟူ၍—အက္ခရာ ၁၈ လုံးပါသော «ဝර්မာස්တြ–အဂ္နိပရိယာ» မန္တရကို ကြေညာထားသည်။

Verse 49

त्रिवेदसप्तयुग्माक्षिवर्णैः पंचांगकं मनोः । नमो भगवते श्रीति कार्तवीर्यार्जुनाय च ॥ ४९ ॥

ဝေဒသုံးပါးနှင့် «မျက်စိ» ခုနစ်စုံ (အက္ခရာအုပ်စုများ) ဖြင့်ညွှန်ပြသော သရအက္ခရာများကိုယူ၍ မနု၏ ပဉ္စာင်္ဂ မန္တရကို ဖွဲ့ရမည်—«နမော ဘဂဝတေ ශ්ရီ» ဟူ၍—ထို့ကို ကာတ္တဝီర్యာအర్జုန အပေါ်တွင်လည်း အသုံးချရသည်။

Verse 50

सर्वदुष्टांतकायेति तपोबलपराक्रमः । परिपालितसप्तांते द्वीपाय सर्वरापदम् ॥ ५० ॥

တပဿာ၏ အင်အားကြောင့် အလွန်တန်ခိုးကြီး၍ «အဆိုးအားလုံးကို သတ်ဖြတ်သူ» ဟု ကျော်ကြား하였다။ ခုနစ်ယုဂ၏ အဆုံးတိုင်အောင် ကမ္ဘာကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပြီးနောက်၊ ဒွီပတစ်လုံးလုံးနှင့် သတ္တဝါအားလုံး၏ ခိုလှုံရာ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 51

जन्यचूडा मणांते ये महाशक्तिमते ततः । सहस्रदहनप्रांते वर्मास्त्रांतो महामनुः ॥ ५१ ॥

ထို့နောက် အလွန်တန်ခိုးကြီးသူအတွက် «ဇန်ယချူဍာ» မှ စ၍ «မဏာန္တ» အထိ အဆုံးသတ်သော ဖော်မြူလာများ ရှိသည်။ ထို့ပြင် «သဟသ္ရဒဟန» အခန်း၏ အဆုံးနီးတွင် «ဝර්မာස්တြ» ဖြင့် အဆုံးသတ်သော မဟာမန္တရ ရှိသည်။

Verse 52

त्रिषष्टिवर्णवान्प्रोक्तः स्मरमात्सर्वविघ्नहृत् । राजन्यक्रवर्ती च वीरः शूरस्तृतीयकः ॥ ५२ ॥

သူသည် အက္ခရာ ၆၃ လုံးပါဝင်သူဟု ဖော်ပြထားပြီး၊ အမည်ကို သတိရရုံဖြင့်ပင် အတားအဆီးအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ ထို့ပြင် ရာဇန్యအမျိုးအစား၏ စကြဝတီမင်းတစ်ပါးလည်း ဖြစ်၍၊ သူရဲကောင်း၊ ရဲရင့်သူ—အစဉ်အလာအရ တတိယမြောက် ဖြစ်သည်။

Verse 53

माहिष्मतीपतिः पश्चाञ्चतुर्थः समुदीरितः । रेवांबुपरितृप्तश्च काणो हस्तप्रबाधितः ॥ ५३ ॥

ထို့နောက် မာဟိષ္မတီ၏ အရှင်ကို စတုတ္ထအဖြစ် ကြေညာထားသည်။ သူသည် ရေဝါ (နర్మဒါ) မြစ်ရေဖြင့် စိတ်ကျေနပ်ခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်ဖက်သာရှိကာ လက်တစ်ဖက်မှာ ထိခိုက်၍ မသန်စွမ်းဖြစ်သည်။

Verse 54

दशास्येति च षड्भिः स्यात्पदैर्ङेतैः षडंगकम् । सिंच्यमानं युवतिभिः क्रीडंतं नर्मदाजले ॥ ५४ ॥

«ဒသာಸ್ಯ-» ဟုအစပြုသော စကားရပ်ကို သိပြီးသား စကားလုံးခြောက်လုံးပါဝင်သည့် ṣaḍaṅga (ခြောက်အင်္ဂါ) အဖြစ် နားလည်ရမည်။ ၎င်းသည် နর্মဒါရေထဲ၌ ကစားပျော်ရွှင်နေသော (ဒေဝတား) ကို၊ ယုဝတီများက ရေဖြန်းကာ ကစားသလို ဖော်ပြသည်။

Verse 55

हस्तैर्जलौधं रुंधंतं ध्यायेन्मत्तं नृपोत्तमम् । एवं ध्यात्वायुतं मंत्रं पजेदन्यत्तु पूर्ववत् ॥ ५५ ॥

လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရေတံခွန်ကြီးကို တားဆီးထားသော၊ သာသနာ့အာနန္ဒဖြင့် မူးယစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော အထူးမြတ်သော မင်းကို စိတ်တွင် ဓ్యာနပြုရမည်။ ထိုသို့ ဓ్యာနပြုပြီးနောက် မန္တရကို တစ်သောင်းကြိမ် ဂျပ်ရမည်၊ ကျန်သော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို ယခင်က ပြောထားသကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 56

पूर्वं तु प्रजपेल्लक्षं पूजायोगश्च पूर्ववत् । कार्तवीर्यार्जुनो नाम राजा बाहुसहस्रवान् ॥ ५६ ॥

အစဦးတွင် မန္တရကို လက္ခ (၁၀၀,၀၀၀) ကြိမ် ဂျပ်ရမည်၊ ပူဇော်နည်းလမ်းလည်း ယခင်က ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းနှင့် ဆက်စပ်၍ လက်တစ်ထောင်ပိုင်ဆိုင်သော ကာရ္တဝီရျ အာర్జုန ဟု အမည်ရ မင်းတစ်ပါး ရှိခဲ့သည်။

Verse 57

तस्य संस्मरणादेव हृतं नष्टं च संवदेत् । लभ्यते मंत्रवर्योऽयं द्वात्रिंशद्वर्णसंयुतः ॥ ५७ ॥

၎င်းကို သတိရရုံဖြင့်ပင် ခိုးယူခံရသော သို့မဟုတ် ပျောက်ဆုံးသွားသော အရာကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားနိုင်သည်။ ဤအထူးကောင်းမြတ်သော မန္တရသည် အက္ခရာ ၃၂ လုံးပါဝင်သည်။

Verse 58

पादैः सर्वेण पंचांगं ध्यानपूजादि पूर्ववत् । कार्तवीर्याय शब्दांते विद्महे पदमुञ्चरेत् ॥ ५८ ॥

မန္တရား၏ ပဒာလေးပိုင်းအားလုံးဖြင့် ယခင်ကဆိုထားသကဲ့သို့ ဓ്യာန၊ ပူဇာ စသည့် ပဉ္စာင်္ဂ အကျင့်ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ကာရ္တဝီရ္ယ အတွက် စကားစုအဆုံးတွင် «ဝိဒ္မဟေ» ဟုဆိုပြီး နောက်ပဒာကို ဆက်လက်ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 59

महावीर्याय वर्णांते धीमहीति पदं वदेत् । तन्नोऽर्जुनः प्रवर्णांते चोदयात्पदमीरयेत् ॥ ५९ ॥

«မဟာဝီရ္ယာယ» ဟူသော စကားစုအဆုံးတွင် «ဓီမဟိ» ဟုဆိုရမည်။ ထို့နောက် «တန် နော အရ္ဇုနဟ်» ဟူသော စကားစုအဆုံးတွင် «ချိုးဒယာတ်» ဟုရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 60

गायत्र्येषार्जुन स्योक्ता प्रयोगादौ जपेत्तु ताम् । अनुष्टुभं मनुं रात्रौ जपतां चौरसंचयाः ॥ ६० ॥

အို အရ္ဇုနာ၊ ဤ ဂါယတ္ရီ မန္တရားကို ကြေညာထားပြီးဖြစ်သည်။ ပူဇာပွဲအစတွင် ထိုမန်တရားကို ဂျပ်ရွတ်ရမည်။ သို့သော် ညအချိန်တွင် အနုෂ္ဌုဘ် မန္တရားကို ဂျပ်ရွတ်သူတို့၌ ခိုးယူခြင်းမှ ဖြစ်သော အပြစ်စုဆောင်းမှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 61

पलायंते गृहाद्दूरं तर्पणाद्ध्रवनादपि । अथो दीपविधिं वक्ष्ये कार्तवीर्यप्रियंकरम् ॥ ६१ ॥

သူတို့သည် အိမ်မှ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးကြပြီး တර්ပဏ (ရေသွန်းပူဇာ) နှင့် ဟဝန (မီးပူဇာ) တို့ကြောင့်တောင် မောင်းထုတ်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခု ကာရ္တဝီရ္ယ အား နှစ်သက်စေ၍ အကျိုးပြုသော သန့်ရှင်းမီးအိမ် (ဒီပ) ၏ နည်းလမ်းကို ငါဆိုပြမည်။

Verse 62

वैशाखे श्रावणे मार्गे कार्तिकाश्विनपौषतः । माघफाल्गुनयोर्मासोर्दीपारंभं समाचरेत् ॥ ६२ ॥

ဝိုင်သာခ၊ ရှရဝဏ၊ မာရ္ဂရှိရ္ရှ၊ ကာရ္တိက၊ အာရှဝိန၊ ပေါဿ၊ မာဃ နှင့် ဖာလ္ဂုန မာသများတွင် မီးအိမ်ပူဇာ (ဒီပါရမ္ဘ) ကို သင့်လျော်စွာ စတင်ကျင့်သုံးရမည်။

Verse 63

तिथौ रिक्ताविहीनायां वारे शनिकुजौ विना । हस्तोत्तराश्विरौद्रेयपुष्यवैष्णववायुभे ॥ ६३ ॥

ရိက္တာ (အလွတ်/မကောင်း) မဟုတ်သော တိထိကို ရွေးချယ်ရမည်။ ထို့အတူ စနေနေ့နှင့် အင်္ဂါနေ့ကို ချန်လှပ်၍ နေ့ရက်ကို ရွေးကာ၊ ဟස්တာ၊ ဥတ္တရာအශ්ဝိနီ၊ ရော်ဒြ၊ ပုရှျ၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝ၊ ဝါယု-ဘ ဟူသော နက္ခတ်တို့ကို ဦးစားပေးသင့်သည်။

Verse 64

द्विदैवते च रोहिण्यां दीपारंभो हितावहः । चरमे च व्यतीपाते धृतौ वृद्धौ सुकर्मणि ॥ ६४ ॥

ဒွိဒೈဝတ နှင့် ရိုဟိဏီ နက္ခတ်များ ထင်ရှားနေချိန်တွင် မီးပူဇော် (သို့) မီးတိုင်တင်ခြင်းကို စတင်ခြင်းသည် အကျိုးရှိသည်။ ထို့အတူ ဗျတီပာတ၏ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင်လည်းကောင်း၊ ယောဂများဖြစ်သော ဓೃတိ၊ ဝೃદ્ધိ၊ စုကර්မန် အချိန်တွင်လည်းကောင်း မင်္ဂလာဖြစ်သည်။

Verse 65

प्रीतौ हर्षं च सौभाग्ये शोभनायुष्मतोरपि । करणे विष्टिरहिते ग्रहणेऽर्द्धोदयादिषु ॥ ६५ ॥

ပရိတိ (ချစ်ခင်မေတ္တာ) အရေးတွင် ဟರ್ಷ (ပျော်ရွှင်မှု) ရှိ၏။ စည်းစိမ်နှင့် ကံကောင်းခြင်းအတွက် ကာရဏများဖြစ်သော စೌဘာဂျယ၊ ရှိုဘန၊ အာယုရှ္မာန် တို့ကိုလည်း ချီးမွမ်းထားသည်။ အခမ်းအနားများ စတင်ရာတွင် ဗိဿ္ဋိ (ဘဒ္ရာ) မပါသော ကာရဏကို ရွေးကာ၊ ဂြဟဏ (နေ/လ ကြတ်) နှင့် အර්ဓ္ဓိုဒယ စသည့် အထူးအခါများ၏ စည်းကမ်းကိုလည်း လိုက်နာရမည်။

Verse 66

योगेषु रात्रौ पूर्वाह्णे दीपारंभः कृतः शुभः । कार्तिके शुक्लसप्तम्यां निशीथेऽतीव शोभनः ॥ ६६ ॥

မင်္ဂလာယောဂများတွင် ညအချိန် သို့မဟုတ် မနက်ပိုင်း (မွန်းတည့်မတိုင်မီ) မီးပူဇော်ကို စတင်ခြင်းသည် အလွန်ကောင်းမြတ်သည်။ ကာရ္တ္တိက လတွင် တောက်ပသော ပက္ခ၏ သတ္တမတိထိ (ရှုကလ-စပ္တမီ) အလယ်ညတွင် စတင်ခြင်းသည် အထူးတင့်တယ်၍ ပုဏ္ဏားအကျိုးကြီးသည်။

Verse 67

यदि तत्र रवेर्वारः श्रवणं भं च दुर्लभम् । अत्यावश्यककार्येषु मासादीनां न शोधनम् ॥ ६७ ॥

အကယ်၍ ထိုအခါတွင် တနင်္ဂနွေ (ရဝိ-ဝါရ) နှင့် ရှရဝဏ နက္ခတ်ကို ရှာဖွေရခက်ပါက၊ အလွန်လိုအပ်သော အလုပ်များအတွက် လနှင့် အခြားပြက္ခဒိန်အချက်များကို ပြန်လည်စိစစ်၍ ပြုပြင်သတ်မှတ်ရန် မလိုအပ်ပါ။

Verse 68

आद्ये ह्युपोष्य नियतो ब्रह्मचारी सपीतकैः । प्रातः स्नात्वा शुद्धभूमौ लिप्तायां गोमयोदकैः ॥ ६८ ॥

ပထမနေ့တွင် စည်းကမ်းတကျ အစာရှောင်၍ ဗြဟ္မစာရီအဖြစ် နေထိုင်ကာ အဝါရောင်ဝတ်စုံဝတ်လျက်၊ မနက်အရုဏ်တွင် ရေချိုးပြီးနောက် နွားချေးနှင့် ရေကို ရောစပ်လိမ်းကာ သန့်ရှင်းသော မြေပြင်ကို ပြင်ဆင်ရမည်။

Verse 69

प्राणानायम्य संकल्प्य न्यासान्पूर्वोदितांश्चरेत् । षट्कोणं रचयेद्भूमौ रक्तचंदनतंडुलैः ॥ ६९ ॥

အသက်ရှုကို ပရာဏာယာမဖြင့် ထိန်းညှိကာ သင်္ကల్ప (ရိတုအကြံ) ကို ချမှတ်ပြီး၊ ယခင်ညွှန်ကြားထားသည့် န്യാസများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် အနီရောင် စန္ဒနဖြင့် အရောင်တင်ထားသော ဆန်စေ့များဖြင့် ဆဋ္ကိုဏ (ခြောက်ထောင့်ပုံ) ကို ရေးဆွဲရမည်။

Verse 70

अतः स्मरं समालिख्य षट्कोणेषु समालिखेत् । नवार्णैर्वेष्टयेत्तञ्च त्रिकोणं तद्बहिः पुनः ॥ ७० ॥

ထို့နောက် စမရ (ကာမ) ကို အရင်ရေးဆွဲ၍ ဆဋ္ကိုဏအတွင်း၌ ထည့်ရေးရမည်။ ထို့ကို နဝါර්ဏ မန္တရ (အက္ခရာကိုးလုံး) ဖြင့် ဝိုင်းပတ်ကာ၊ ထို့အပြင်ဘက်တွင် ထပ်မံ တြိကိုဏ (သုံးထောင့်ပုံ) ကို ရေးဆွဲရမည်။

Verse 71

एवं विलिखिते यन्त्रे निदध्याद्दीपभाजनम् । स्वर्णजं रजतोत्थं वा ताम्रजं तदभावतः ॥ ७१ ॥

ယန္တရကို ဤသို့ ရေးဆွဲပြီးလျှင် ထိုပေါ်တွင် မီးခွက်ပန်းကန်ကို တင်ရမည်—ရွှေဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ငွေဖြင့်ဖြစ်စေ; မရှိပါက ကြေးနီဖြင့် ပြုလုပ်ထားသောကို သုံးရမည်။

Verse 72

कांस्यपात्रं मृण्मयं च कनिष्ठं लोहजं मृतौ । शांतये मुद्गचूर्णोत्थं संधौ गोधूमचूर्णजम् ॥ ७२ ॥

ကြေးဝါပန်းကန်သည် အကောင်းဆုံး၊ မြေထည်ပန်းကန်သည် နိမ့်ပါးသည်။ သေဆုံးမှုဆိုင်ရာ အညစ်အကြေးကာလတွင် သံပန်းကန်ကို သတ်မှတ်ထားသည်။ ရှာန္တိ (śānti) အတွက် မုဒ္ဂ (mung) အမှုန့်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပူဇော်ပစ္စည်းကို သုံးရမည်၊ သန္ဓိ (saṃdhi) အချိန်များတွင် ဂျုံမှုန့်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသောကို သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 73

आज्ये पलसहस्रे तु पात्रं शतपलं स्मृतम् । आज्येऽयुतपले पात्रं पलपंचशता स्मृतम् ॥ ७३ ॥

ဃီ (အာဇျ) ပမာဏ ပလ တစ်ထောင် ဖြစ်လျှင် သတ်မှတ်ထားသော ပാത്ര (အိုး) သည် ပလ တစ်ရာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဃီ ပမာဏ ပလ တစ်သောင်း ဖြစ်လျှင် ပാത്രသည် ပလ ငါးရာ ဖြစ်သည်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 74

पंचसप्ततिसंख्ये तु पात्रं षष्टिपलं स्मृतम् । त्रिसाहस्री घृतपले शर्करापलभाजनम् ॥ ७४ ॥

အရေအတွက် ခုနစ်ဆယ့်ငါး ဖြစ်လျှင် ပാത്രသည် ပလ ခြောက်ဆယ် ဖြစ်သည်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့ပြင် ဃီ ပမာဏ ပလ သုံးထောင် ဖြစ်လျှင် သကြားပလ အတိုင်းအတာရှိသော ဘာဇန (သကြားတိုင်းတာပုံး) ကို သတ်မှတ်သည်။

Verse 75

द्विसाहख्त्र्यां द्विशतमितं च भाजनमिष्यते । शतेऽक्षिचरसंश्यातमेवमन्यत्र कल्पयेत् ॥ ७५ ॥

အရေအတွက် နှစ်ထောင် အတွက် ဘာဇန (ပാത്ര) ကို နှစ်ရာ အတိုင်း သတ်မှတ်သည်။ အရေအတွက် တစ်ရာ အတွက်မူ ‘အက္ခိ-စရ’ ဟု ရေတွက်ကြပြီး၊ အခြားကိစ္စများတွင်လည်း ထိုနည်းတူ တွက်ချက်ရမည်။

Verse 76

नित्यदीपे वह्निपलं पात्रमाज्यं पलं स्मृतम् । एवं पात्रं प्रतिष्ठाप्य वर्तीः सूत्रोत्थिताः क्षिपेत् ॥ ७६ ॥

နိစ္စဒီပ (အမြဲမီး) အတွက် ပാത്ര၏ အလေးချိန်ကို ပလ တစ်ပလ ဖြစ်စေပြီး၊ ဃီလည်း ပလ တစ်ပလ ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ ထိုသို့ ပാത്രကို သင့်တော်ရာ၌ တည်စေပြီးနောက် ကြိုးမှ ဖြစ်သော ဝတ်တီ (မီးစာ) များကို ထည့်ရမည်။

Verse 77

एका तिस्रोऽथवा पंचसप्ताद्या विषमा अपि । तिथिमानादासहस्रं तंतुसंख्या विनिर्मिता ॥ ७७ ॥

တစ်ခုဖြစ်စေ၊ သုံးခုဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ငါး၊ ခုနစ် စသည့် မညီ (ကိန်းဂဏန်း) များဖြစ်စေ—တိထိ (လပြည့်လကွယ်နေ့) ၏ မာနအတိုင်းအတာကို အခြေခံ၍ ကြိုးမျှင်အရေအတွက် (တန္တု-သင်္ချာ) ကို တစ်ထောင် စသည်ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 78

गोघृतं प्रक्षिपेत्तत्र शुद्धवस्त्रविशोधितम् । सहस्रपलसंख्यादिदशांशं कार्यगौरवात् ॥ ७८ ॥

ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသောအဝတ်ဖြင့် စစ်ထုတ်သန့်စင်ထားသော နွားဂျီ (ဂိုဃృత) ကို ထည့်ရမည်။ အလုပ်၏ အရေးကြီးမှုနှင့် အလေးအနက်အလိုက် ပလာတစ်ထောင် စသည့် တိုင်းတာပမာဏ၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံ အချိုးဖြင့် ထည့်ရမည်။

Verse 79

सुवर्णादिकृतां रम्यां शलाकां षोडशांगुलाम् । तदर्द्धां वा तदर्द्धां वा सूक्ष्माग्रां स्थूलमूलिकाम् ॥ ७९ ॥

ရွှေစသည့် သတ္တုတန်ဖိုးရှိသော အရာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် လှပသော ဆလာကာ (probe) ကို လက်ချောင်းအလျား ၁၆ အင်္ဂုလ အရှည်ဖြင့် သုံးရမည်။ သို့မဟုတ် ထို၏ တစ်ဝက် (သို့မဟုတ် ထိုတစ်ဝက်၏ တစ်ဝက်) ကို သုံးနိုင်ပြီး၊ အဖျားမှာ ပါးပါးမောင်းမောင်း၊ အမြစ်မှာ ထူထဲစေရာ။

Verse 80

विमुंचेद्दक्षिणे पात्रमध्ये चाग्रे कृताग्रिकाम् । पात्रदक्षिणदिग्देशे मुक्त्वां गुलचतुष्टयम् ॥ ८० ॥

အလှူတင်ပစ္စည်းကို (အဖျားတွင် အမွှေးတုတ်/တုတ်ဖျားပြုထား၍) ပန်းကန်အတွင်း၌လည်းကောင်း၊ ရှေ့ဖက်၌လည်းကောင်း တောင်ဘက်တွင် ချထားရမည်။ ထို့နောက် ပန်းကန်၏ တောင်ဘက်ဦးတည်ရာတွင် အလုံးလေးလုံး (lumps) ကို ချထားပြီးနောက် ပူဇော်ပွဲသည် နည်းလမ်းအတိုင်း ဆက်လက်ပြုလုပ်ရသည်။

Verse 81

अधोग्रां दक्षिणाधारां निखनेच्छुरिकां शुभाम् । दीपं प्रज्वालयेत्तत्र गणेशस्मृतिपूर्वकम् ॥ ८१ ॥

အဖျားကို အောက်သို့ချ၍ လက်ကိုင်ကို တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူစေကာ မင်္ဂလာရှိသော ဓားကို မြေတွင်း၌ မြှုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ ဂဏေရှကို အရင်ဆုံး သတိရပူဇော်ပြီး မီးအိမ်ကို ထွန်းညှိရမည်။

Verse 82

दीपात्पूर्वत्र दिग्भागे सर्वतोभद्रमंडले । तंडुलाष्टदले वापि विधिवत्स्थापयेद्धूटम् ॥ ८२ ॥

မီးအိမ်၏ အရှေ့ဘက်၊ အရှေ့ဦးတည်ရာတွင်၊ စရဝတိုဘဒြ မဏ္ဍလအတွင်း၌—သို့မဟုတ် ဆန်စေ့များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အရွက်ရှစ်ပွင့်ပုံစံပေါ်၌—နည်းလမ်းအတိုင်း dhūṭa ကို တင်ထားရမည်။

Verse 83

तत्रावाह्य नृपाधीशं पूजयेत्पूर्ववत्सुधीः । जलाक्षतान्समादाय दीपं संकल्पयेत्ततः ॥ ८३ ॥

ထိုနေရာ၌ မင်းတို့၏အရှင်ကို အာဝါဟနာဖြင့် ဖိတ်ခေါ်ပြီးနောက် ပညာရှိသည် ယခင်ကဲ့သို့ပင် ဘုရားကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ရေနှင့်စိုစွတ်သော ဆန်စေ့ (အက္ခတ) ကိုယူကာ မီးခွက်အတွက် သင်္ကల్ప (saṅkalpa) ကို ချမှတ်ရမည်။

Verse 84

दीपसंकल्पमंत्रोऽयं कथ्यते द्वीषुभूमितः । प्रणवः पाशमाये च शिखा कार्ताक्षराणि च ॥ ८४ ॥

ဤမီးခွက် သင်္ကల్పမန်တရကို မြေပြင်ပေါ်တွင် နှစ်ဖက်ဦးတည်ရာအလိုက် စီစဉ်ထားသကဲ့သို့ ဟောကြားထားသည်။ ၎င်းတွင် ပ္ရဏဝ (Oṁ)၊ “pāśa” နှင့် “māyā” အက္ခရာများ၊ ထို့ပြင် “śikhā” နှင့် “kārta” အက္ခရာများ ပါဝင်သည်။

Verse 85

वीर्यार्जुनाय माहिष्मतीनाथाय सहस्र च । बाहवे इति वर्णांते सहस्रपदमुच्चरेत् ॥ ८५ ॥

မဟိෂ္မတီ၏အရှင် ဝီရျာర్జုနာအတွက် “sahasra” (တစ်ထောင်) ဟူသောစကားကိုလည်း ထုတ်ဆိုရမည်။ ထို့ပြင် အက္ခရာများ၏ အဆုံးတွင် “bāhave” ဖြင့် အဆုံးသတ်သော တစ်ထောင်ပဒ/ဖော်မြူလာကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 86

क्रतुदीक्षितहस्ताय दत्तात्रेयप्रियाय च । आत्रेयायानुसूयांते गर्भरत्नाय तत्परम् ॥ ८६ ॥

ယဇ္ဉကရတုအတွက် ဒိက္ခာခံထားသော လက်များရှိသူ၊ ဒတ္တာထရేయ၏ ချစ်မြတ်နိုးခံရသူအားလည်းကောင်း; အနုသူယာရေ—အာत्रေယအားလည်းကောင်း; ထို့ပြင် ဂರ್ಭရတန (ဝမ်းတွင်းရတန) ထံသို့လည်းကောင်း—ဤအရာကို အပြည့်အဝ ဘက္တိဖြင့် ဆက်ကပ်ပါစေ။

Verse 87

नमो ग्रीवामकर्णेंदुस्थितौ पाश इमं ततः । दीपं गृहाण अमुकं रक्ष रक्ष पदं पुनः ॥ ८७ ॥

နမော! လည်ပင်း၌ တည်ရှိသော ပာရှ (ကြိုးကွင်း) ရေ—နား၌ လမင်းအလှဆင်ထားသူ—ထို့နောက် အမုကဟူသောသူထံမှ ဤမီးခွက်ကို လက်ခံပါ။ ဤနေရာ/ခြေလှမ်းကို ကာကွယ်ပါ၊ ကာကွယ်ပါဟု ထပ်မံတောင်းပန်၏။

Verse 88

दुष्टान्नाशययुग्मं स्यात्तथा पातय घातय । शत्रून् जहिद्वयं माया तारः स्वं बीजमात्मभूः ॥ ८८ ॥

«လူဆိုးတို့ကို ဖျက်ဆီးပါ» ဟူသော စကားနှစ်လုံးသည် မန္တရပုံစံဖြစ်၏။ ထို့အတူ «ကျစေ» နှင့် «ထိုးချေ» ဟူသော စကားများလည်းရှိ၏။ «ရန်သူတို့ကို သတ်ပါ» ဟူသော နှစ်ထပ်ဖော်မြူလာကို သင်ကြားထားပြီး «မာယာ», «တာရာ», «သွ», «အာတ္မဘူ» တို့သည်လည်း ဘီဇမန္တရ အက္ခရာများဖြစ်၏။

Verse 89

वह्नीप्रिया अनेनाथ दीपवर्येण पश्चिमा । भिमुखेनामुकं रक्ष अमुकांते वरप्रद ॥ ८९ ॥

အို မီး၏ချစ်သူရေ၊ ဤအထူးကောင်းမွန်သော မီးအိမ်ဖြင့်—အနောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူလျက်—«အမုက» ကို ကာကွယ်ပါ။ အို ကောင်းချီးပေးသူရေ၊ «အမုကာ» အတွက် ဆန္ဒပြည့်စုံစေပါ။

Verse 90

मायाकाशद्वयं वामनेत्रचंद्रयुतं शिवा । वेदादिकामचामुंडाः स्वाहा तु पूसबिंदुकौ ॥ ९० ॥

«ရှီဝါ» ကို «မာယာ–အာကာသ» နှစ်ထပ်နှင့် ပေါင်းစည်း၍ ဘယ်မျက်လုံးရှိ လကို ဆက်စပ်စေ၏။ «ဝေဒ», «အာဒီ», «ကာမ», «ချာမုဏ္ဍာ» ဟူသော အင်အားများကို မိမိတို့၏ တည်နေရာအလိုက် သတိပြုစိတ်ကူးရမည်။ «စွာဟာ» ကို ပူဆန်၏ ဘိန္ဒု နှစ်လုံးနှင့် ထားရမည်။

Verse 91

प्रणवोऽग्निप्रिया मंत्रो नेत्रबाणाधराक्षरः । दत्तात्रेयो मुनिर्मालामंत्रस्य परिकीर्तितः ॥ ९१ ॥

မလာမန္တရ (ပုတီးမန္တရ) အတွက် ပရဏဝ (Oṁ) ကို မန္တရဟု ကြေညာ၏။ ၎င်း၏ အာဏာတော်မှာ အဂ္နိ-ပရိယာ ဖြစ်၏။ အက္ခရာများမှာ နေထရ၊ ဘာဏ၊ အာဓာရ ဖြစ်ကြပြီး မုနိ ဒတ္တာတြေးယ ကို မန္တရ၏ ဒೃષ્ટာ (မြင်သူ) ဟု ကြေညာထား၏။

Verse 92

छन्दोऽमितं कार्तवीर्युर्जुनो देवोऽखिलाप्तिकृत् । चामुंडया षडंगानि चरेत्षड्दीर्घयुक्तया ॥ ९२ ॥

ဝေဒ၏ ချန္ဒသ (ပဒမီတာ) များသည် အတိုင်းအတာမရှိအောင် အနန္တ ဖြစ်၏။ ကာတ္တဝီရျ အర్జုန သည် အရာအားလုံးကို ရရှိစေသော ဒေဝတစ်ပါး ဖြစ်၏။ ချာမုဏ္ဍာ နှင့်အတူ ခြောက်အင်္ဂ (ṣaḍaṅga) ကို ခြောက်ရှည်တိုးချဲ့မှုများဖြင့် လေ့ကျင့်ရမည်။

Verse 93

ध्यात्वा देवं ततो मंत्रं पठित्वांते क्षिपेज्जजलम् । गोविंदाढ्यो हली सेंदुश्चामुंडाबीजमीरितम् ॥ ९३ ॥

နတ်ဘုရားကို ဓ్యာနပြု၍ ထို့နောက် မန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။ အဆုံးတွင် ရေကို ပက်ချရမည်။ ဤမန္တရသည် «ဂోవိန္ဒ» အမည်ပါဝင်၍ «ဟလီ» ကို ထည့်ကာ «အိန္ဒု» နှင့် ပေါင်းစည်းပြီး «ချာမုဏ္ဍာ» ၏ ဘီဇာအက္ခရာကိုလည်း ပါဝင်သည်ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 94

ततो नवाक्षरं मंत्रं सहस्रं तत्पुरो जपेत् । तारोऽनंतो बिंदुयुक्तो मायास्वं वामनेत्रयुक् ॥ ९४ ॥

ထို့နောက် အစဉ်အလာအတိုင်း အက္ခရာကိုးလုံးပါ မန္တရကို တစ်ထောင်ကြိမ် ဂျပ်ရမည်—ပရဏဝ (ॐ) မှ စ၍ «အနန္တ» နှင့် ပေါင်းကာ ဘိန္ဒု ပါဝင်ပြီး «မာယာ» နှင့် ဆက်စပ်ကာ ဘယ်မျက်စိအမှတ် (left-eye mark) ကိုလည်း ထည့်ထားသည်။

Verse 95

कूर्माग्नी शांतिबिंद्वाढ्यौ वह्नि जायांकुशं ध्रुवम् । ऋषिः पूर्वोदितोनुष्टुप्छंदोऽन्यत्पूर्ववत्पुनः ॥ ९५ ॥

«ကူರ್ಮာအဂ္နိ», «ရှာန္တိ-ဘိန္ဒု-ဝါဍ္ဍျ», «ဝဟ္နိ», «ဂျာယာ-အင်္ကုရှ», «ဓြုဝ» ဟူသော မန္တရများအတွက် ရှိ (ṛṣi) သည် အရင်က ဖော်ပြခဲ့သကဲ့သို့တူညီပြီး၊ ချန္ဒ (metre) သည် အနုဋ္ဌုဘ ဖြစ်သည်။ ကျန်သော နိယာမများလည်း ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

Verse 96

सहस्रं मंत्रराजं च जपित्वा कवचं पठेत् । एवं दीपप्रदानस्य कर्ताप्नोत्यखिलेऽप्सितम् ॥ ९६ ॥

မန္တရရာဇ (မန်တရဘုရင်) ကို တစ်ထောင်ကြိမ် ဂျပ်ပြီးနောက် ကဝချ (ကာကွယ်ရေးသီချင်း) ကို ရွတ်ဆိုရမည်။ ဤသို့ဖြင့် မီးအလှူ (ဒီပပရဒါန) ပြုသူသည် လိုအင်ဆန္ဒ အားလုံးကို ရရှိမည်။

Verse 97

दीपप्रबोधकाले तु वर्जयेदशुभां गिरम् । विप्रस्य दर्शनं तत्र शुभदं परिकीर्तितम् ॥ ९७ ॥

မီးအလင်းထွန်းချိန်တွင် အမင်္ဂလာစကားကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထိုအခါ ဘြာဟ္မဏ (brāhmaṇa) ကို မြင်တွေ့ရခြင်းသည် မင်္ဂလာဖြစ်၍ ကောင်းချီးပေးသည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 98

शूद्राणां प्रध्यमं प्रोक्तं म्लेच्छस्य वधबन्धनम् । आख्वोत्वोर्दर्शनं दुष्टं गवाश्वस्य सुखावहम् ॥ ९८ ॥

ရှုဒ္ဒရတို့အတွက် အဓိကအပြစ်ဒဏ်မှာ ရိုက်နှက်ခြင်းဟု ဆိုကြသည်။ မလေစ္ဆတို့အတွက်တော့ သတ်ဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ထောင်ချခြင်း ဖြစ်သည်။ ကုလားအုတ်နှင့် မြင်းကို မြင်ရခြင်းသည် မင်္ဂလာမကောင်း၊ နွားနှင့် မြင်းကို မြင်ရခြင်းသည် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ဆောင်ကြဉ်းသည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 99

दीपज्वाला समा सिद्ध्यै वक्रा निशविधायिनी । शब्दा भयदा कर्तुरुज्ज्वला सुखदा मता ॥ ९९ ॥

မီးခွက်မီးလျှံသည် တန်းတိတိ တည်ငြိမ်နေပါက အောင်မြင်မှုသို့ ဦးတည်စေသည်။ မီးလျှံက ကွေ့ကောက် သို့မဟုတ် လှုပ်ယမ်းလျှင် အမင်္ဂလာကို ညွှန်ပြသည်။ မီးလျှံက တောက်တောက်မြည်သံထွက်လျှင် ပူဇော်သူကို ကြောက်ရွံ့စေပြီး၊ တောက်ပလင်းလက်သော မီးလျှံကိုတော့ ပျော်ရွှင်မှု ပေးသူဟု မှတ်ကြသည်။

Verse 100

कृष्णा शत्रुभयोत्पत्त्ये वमंती पशुनाशिनी । कृते दीपे यदा पात्रं भग्नं दृश्यते दैवतः ॥ १०० ॥

အမင်္ဂလာအမှောင်လက္ခဏာသည် ရန်သူတို့ကြောင့် ကြောက်ရွံ့မှု ပေါ်ပေါက်မည်ဟု ညွှန်ပြသည်။ အန်ခြင်းသည် နွားတိရစ္ဆာန် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမည့် လက္ခဏာဖြစ်သည်။ ထို့အတူ မီးခွက်ကို ထွန်းပြီးနောက် ကံကြမ္မာကြောင့် မီးခွက်အိုး ပျက်ကွဲနေသည်ကို မြင်ရလျှင်လည်း လက္ခဏာတစ်ရပ်ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 101

पक्षादर्वाक्तदा गच्छेद्यजमानो यमालयम् । वर्त्यतरं यदा कुर्यात्कार्यं सिद्ध्येद्विलंबतः ॥ १०१ ॥

သင့်တော်သော ပက္ခ (နှစ်ပတ်ကာလ) မတိုင်မီ အလုပ်ကို စတင်ပြုလုပ်လျှင် ယဇမာန (ပူဇော်သူ) သည် ယမ၏ နေရာသို့ သွားရမည်ဟု ဆိုသည်။ သို့သော် နောက်ကျသင့်တော်သော အချိန်တွင် ပြုလုပ်လျှင် ရည်ရွယ်သည့် ကိစ္စသည် အောင်မြင်မည်၊ သို့ရာတွင် နှောင့်နှေးမှုရှိမည်။

Verse 102

नेत्रहीनो भवेत्कर्ता तस्मिन्दीपांतरे कृते । अशुचिस्पर्शने व्याधिर्दीपनाशे तु चौरभीः ॥ १०२ ॥

ထိုပူဇော်မီးခွက်မှ မီးခွက်တစ်လုံးကို ထပ်မံထွန်းလျှင် ပူဇော်သူသည် မျက်စိမြင်နိုင်မှု ပျက်စီးမည်ဟု ဆိုသည်။ မသန့်ရှင်းသူ ထိတွေ့လျှင် ရောဂါဖြစ်မည်၊ မီးခွက် မီးငြိမ်း သို့မဟုတ် ပျက်စီးလျှင် သူခိုးအန္တရာယ်ကို ညွှန်ပြသည်။

Verse 103

श्वमार्जाराखुसंस्पर्शे भवेद्भूपतितो भयम् । पात्रारंभे वसुपलैः कृतो दीपोऽखिलेष्टदः ॥ १०३ ॥

ခွေး၊ ကြောင် သို့မဟုတ် ကြွက်က ပူဇော်ပွဲအဆင်အပြင်ကို ထိမိလျှင် မင်း၏အမျက်တော်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့ရမည်ဟု ဆိုကြသည်၊ သို့သော် အခမ်းအနားအစတွင် နွားဂီ (ghee) ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မီးခွက်သည် ဆန္ဒအလုံးစုံကို ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 104

तस्माद्दीपः प्रयत्नेन रक्षणीयोंऽतरायतः । आसमाप्तेः प्रकुर्वीत ब्रह्मचर्यं च भूशयः ॥ १०४ ॥

ထို့ကြောင့် မီးခွက်ကို အတားအဆီးများမှ ကြိုးစားကာကွယ်ရမည်။ အကျင့်တော်ပြီးဆုံးသည့်အထိ မြေပြင်ပေါ်တွင်အိပ်၍ ဗြဟ္မစရိယ (brahmacarya) ကိုလည်း ကျင့်သုံးရမည်။

Verse 105

स्त्रीशूद्रपतितादीनां संभाषामपि वर्जयेत् । जपेत्सहस्रं प्रत्येकं मंत्रराजं नवाक्षरम् ॥ १०५ ॥

မိန်းမများ၊ ရှုဒ္ဒရများ၊ ကျဆုံးသူများ စသည့်သူတို့နှင့် စကားပြောခြင်းတောင် ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့ပြင် အကျင့်တစ်ခုချင်းစီအတွက် နဝအက္ခရာ မန္တရရာဇ (ကိုးအက္ခရာ မန္တရ) ကို တစ်ထောင်ကြိမ်စီ ဂျပ်ရမည်။

Verse 106

स्तोत्रपाठं प्रतिदिनं निशीथिन्यां विशेषतः । एकपादेन दीपाग्रे स्थित्वा यो मंत्रनायकम् ॥ १०६ ॥

နေ့စဉ် စတိုးတရ (သီချင်းပူဇော်) ကို ဖတ်ရွတ်သူ၊ အထူးသဖြင့် သန်းခေါင်ယံတွင်၊ မီးခွက်ရှေ့၌ ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရပ်ကာ မန္တရတို့၏ အရှင်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်ကို ပူဇော်သူ။

Verse 107

सहस्रं प्रजपेद्वात्रौ सोऽभीष्टं क्षिप्रमाप्नुयात् । समाप्य शोभनदिने संभोज्य द्विजसत्तमान् ॥ १०७ ॥

ညအချိန်တွင် တစ်ထောင်ကြိမ် ဂျပ်စေကာ၊ ဆန္ဒထားသည့် အကျိုးကို လျင်မြန်စွာ ရရှိမည်။ အကျင့်တော်ပြီးဆုံးလျှင် ကောင်းမြတ်သောနေ့တွင် ဒွိဇသတ္တမ (ပညာရှိ ဗြာဟ္မဏ) များကို အစာကျွေး၍ ဧည့်ခံရမည်။

Verse 108

कुंभोदकेन कर्तारमभिषिंचन्मनुं जपेत् । कर्ता तु दक्षिणां दद्यात्पुष्कलां तोषहेतवे ॥ १०८ ॥

ကမ္ဘ (ရိုးရာအိုး) ထဲမှ ရေဖြင့် ပူဇော်ပွဲဆောင်ရွက်သူကို ရေဖျန်းကာ မန္တရကို ဂါထာရွတ်ရမည်။ ထို့နောက် ယဇ္ဉပိုင်ရှင်သည် ပူဇော်ပွဲပြီးမြောက်၍ စိတ်ချမ်းသာစေရန် ဒက္ခိဏာကို များများပေးလှူရမည်။

Verse 109

गुरौ तुष्टे ददातीष्टं कृतवीर्यसुतो नृपः । गुर्वाज्ञया स्वयं कुर्याद्यदि वा कारयेद्गुरुः ॥ १०९ ॥

ဂုရု စိတ်တော်ကျေနပ်လျှင် ကృతဝီర్య၏ သားဖြစ်သော မင်းသည် လိုအင်ဆန္ဒကို ပေးအပ်တော်မူ၏။ ဂုရု၏ အမိန့်အရ သူကိုယ်တိုင် ဆောင်ရွက်ရမည်၊ သို့မဟုတ် ဂုရုက သူ့အားဖြင့် ဆောင်ရွက်စေတော်မူနိုင်သည်။

Verse 110

दत्त्वा धनादिकं तस्मै दीपदानाय नारद । गुर्वाज्ञामन्तरा कुर्याद्यो दीपं स्वेष्टसिद्धये ॥ ११० ॥

အို နာရဒာ၊ မီးပူဇော်ရန် လိုအပ်သော ငွေကြေးနှင့် ပစ္စည်းများကို သူ့အား ပေးလှူပြီးနောက်၊ ဂုရု၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ကိုယ့်ဆန္ဒအောင်မြင်ရေးအတွက် မီးတိုင်ထွန်းသူသည် မသင့်လျော်စွာ ပြုမူသူဖြစ်သည်။

Verse 111

सिद्धिर्न जायते तस्य हानिरेव पदे पदे । उत्तमं गोघृतं प्रोक्तं मध्यमं महषीभवम् ॥ १११ ॥

ထိုသို့သောသူအတွက် အောင်မြင်မှု မပေါ်ပေါက်ဘဲ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ဆုံးရှုံးမှုသာ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် နွားနို့မှ ထုတ်သော ဂျီ (ghee) ကို အကောင်းဆုံးဟု ဆိုပြီး၊ ကျွဲနို့မှ ထုတ်သော ဂျီကို အလယ်အလတ်ဟု ပြောထားသည်။

Verse 112

तिलतैलं तु तादृक् स्यात्कनीयोऽजादिजं घृतम् । आस्यरोगे सुगंधेन दद्यात्तैलेन दीपकम् ॥ ११२ ॥

နှမ်းဆီကိုလည်း ထိုနည်းတူ အသုံးပြုရမည်။ ပိုမိုပေါ့ပါးသော အဆင့်အတွက် ဆိတ်နို့မှ ပြုလုပ်သော ဂျီကို သုံးနိုင်သည်။ ပါးစပ်ရောဂါများတွင် အနံ့သာများဖြင့် မွှေးကြိုင်စေထားသော ဆေးဆီကို ဆီမီးပုံစံဖြင့် ကုသရေးအဖြစ် ပေးရမည်။

Verse 113

सिद्ध्वार्थसंभवेनाथ द्विषतां नाशनाय च । सहस्रेण पलैर्दीपे विहिते च न दृश्यते ॥ ११३ ॥

အို ဘုရားရှင်၊ ရည်ရွယ်ချက်အောင်မြင်စေ၍ ရန်သူတို့ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက်ပင်၊ ဆီ/ဃီ ပလာတစ်ထောင်ဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ပြုလုပ်ထားသော မီးခွက်သည်ပင် မမြင်ရသကဲ့သို့ မတောက်ပနိုင်ပါ။

Verse 114

कार्यसिद्धस्तदा कुर्यात्र्रिवारं दीपजं विधिम् । तदा सुदुर्लभमपि कार्य्यं सिद्ध्व्येन्न संशयः ॥ ११४ ॥

ထို့နောက် လုပ်ငန်းအောင်မြင်ပြီးလျှင် မီးခွက်မှ ဖြစ်ပေါ်သော ဓမ္မပူဇာပွဲကို သုံးကြိမ် ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထိုအခါ အလွန်ခက်ခဲသော ရည်မှန်းချက်ပင် အောင်မြင်မည်—သံသယမရှိ။

Verse 115

दीपप्रियः कार्तवीर्यो मार्तंडो नतिवल्लभः । स्तुतिप्रोयो महाविष्णुर्गणेश स्तपर्णप्रियः ॥ ११५ ॥

သူသည် မီးပူဇာကို ချစ်မြတ်နိုးသူ၊ ကာတ္တဝီရျ၊ မာရ္တဏ္ဍ (နေမင်း)၊ ဦးညွှတ်ကန်တော့သူတို့၏ ချစ်ခင်ခံရသူ၊ ချီးမွမ်းသီချင်းများကို နှစ်သက်သူ၊ မဟာဝိෂ္ဏု၊ ဂဏေရှ၊ နှင့် သန့်ရှင်းသော အရွက်ပူဇာကို နှစ်သက်သူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 116

दुर्गार्चनप्रिया नूनमभिषेकप्रियः शिवः । तस्मात्तेषां प्रतोषाय विदध्यात्तत्तदादरात् ॥ ११६ ॥

အမှန်ပင် ဒုရ္ဂါဒေဝီသည် ပူဇာအာရాధနာကို နှစ်သက်တော်မူပြီး၊ ရှိဝသည် အဘိသေက (ရေချိုးပူဇာ) ကို နှစ်သက်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့ကို ပျော်ရွှင်စေရန် အရာရာကို သက်ဝင်ယုံကြည်စွာ ဂရုတစိုက် ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 117

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे कार्तवीर्यमाहात्म्यमन्त्रदीपकथनं नाम षट्सप्ततितमोऽध्यायः ॥ ७६ ॥

ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်သရေရှိသော ဘృဟန္နာရဒီယပုရာဏ၏ ပူရ္ဝဘားဂ၊ မဟာအုပ်အခ္ယာန၊ တတိယပါဒအတွင်း၌ “ကာတ္တဝီရျ၏ မဟိမနှင့် မန္တရကို မီးခွက်ကဲ့သို့ ထွန်းလင်းဖော်ပြသော အကြောင်း” ဟူသော အမည်ရှိ သတ္တဆယ်ခြောက်မြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။