Yakṣiṇī-Mantra-Sādhana Nirūpaṇa (Lakṣmī-avatāra-vidyāḥ: Bālā, Annapūrṇā, Bagalā)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । सरस्वत्यवतारास्ते कथिताः सिद्धिदा नृणाम् । अथ लक्ष्म्यवतारांस्ते वक्ष्ये सर्वार्थसिद्धिदान् ॥ १ ॥

သနတ်ကူမာရ မိန့်တော်မူ၏— လူသားတို့အတွက် စိဒ္ဓိကို ပေးတော်မူသော စရஸဝတီ၏ အဝတာရများကို သင်တို့အား ပြောပြီးပြီ။ ယခုမှစ၍ အရာအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသော လက္ခ္မီ၏ အဝတာရများကို ငါ ပြောမည်။

Verse 2

वाणीमन्मथशक्त्याख्यं बीजत्रितयमीरितम् । ऋषिः स्याद्दक्षिणामूर्तिः पंक्तिश्छंदः प्रकीर्तितम् ॥ २ ॥

ဗာဏီ၊ မန္မထ၊ သက္တိ ဟူသော အမည်များဖြင့် ခေါ်သော ဘီဇမန္တရ သုံးပါးကို ကြေညာထား၏။ ဤမန္တရစု၏ ရှိ (ṛṣi) သည် ဒက္ခိဏာမူရ္တိ ဖြစ်ပြီး၊ ချန်ဒ (meter) သည် ပင်က္တိ ဟု ကြေညာထား၏။

Verse 3

देवता त्रिपुरा बाला मध्यांते शक्तिबीजके । नाभेरापादमाद्यं तु नाभ्यंतं हृदयात्परम् ॥ ३ ॥

အုပ်စိုးသည့် ဒေဝတားမှာ တ్రိပူရာ ဘာလာ ဖြစ်သည်။ Śakti-bīja ကို အလယ်နှင့် အဆုံးတွင် ထားရမည်။ “ပထမ” န്യാസသည် နာဘီမှ ခြေထောက်အထိ ဆင်းသက်၍၊ နာဘီတွင် အဆုံးသတ်သော န്യാസကိုတော့ နှလုံးမှစ၍ အပေါ်ဘက်တွင် ပြုရမည်။

Verse 4

मृर्ध्नो ह्रदंतं तर्तीयं क्रमाद्देहेषु विन्यसेत् । आद्यं वामकरे दक्षकरे तदुभयोः परम् ॥ ४ ॥

တတိယ မန္တရ-န്യാസကို ခေါင်းထိပ်မှစ၍ နှလုံးအဆုံးမှတ်တိုင်အထိ အစဉ်လိုက် ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် ထားရမည်။ ပထမကို ဘယ်လက်ပေါ်၊ ဒုတိယကို ညာလက်ပေါ်၊ ထို့နောက် နောက်တစ်ခုကို လက်နှစ်ဖက်ပေါ်တွင် တပြိုင်နက် ထားရမည်။

Verse 5

पुनर्बीजत्रयं न्यस्य मूर्ध्नि गुह्ये च वक्षसि । नव योन्पाभिधं न्यासे नवकृत्वो मनुं न्यसेत् ॥ ५ ॥

ထို့နောက် ဘီဇ သုံးလုံး (bīja-traya) ကို ထပ်မံထားပြီး ခေါင်း၊ လျှို့ဝှက်အင်္ဂါပိုင်း၊ နှင့် ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် န്യാസ ပြုရမည်။ “နဝ-ယောနီပါ” ဟုခေါ်သော န്യാസတွင် မန္တရကို ကိုးကြိမ် ထားရမည်။

Verse 6

कर्णयोश्चिबुके न्यस्येच्छंखयोर्मुखपंकजे । नेत्रयोर्नासिकायां च स्कंधयोरुदरे तथा ॥ ६ ॥

နားနှစ်ဖက်နှင့် မေးစေ့ပေါ်၊ ခေါင်းဘေး (temples) နှင့် ကြာပန်းကဲ့သို့သော မျက်နှာပေါ်၊ မျက်စိနှစ်ဖက်နှင့် နှာခေါင်းပေါ်၊ ထို့အတူ ပခုံးနှစ်ဖက်နှင့် ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် မန္တရ-ဓာတ်များကို ထား၍ န്യാസ ပြုရမည်။

Verse 7

न्यसेत्कूर्परयोर्नाभौ जानुनोर्लिंगमस्तके । पादयोरपि गुह्ये च पार्श्वयोर्हृदये पुनः ॥ ७ ॥

ကွေးလက် (elbows) နှစ်ဖက်နှင့် နာဘီပေါ်၊ ဒူးနှစ်ဖက်ပေါ်၊ ခေါင်းထိပ် (crown) ပေါ်တွင် မန္တရအစိတ်အပိုင်းများကို ထား၍ န്യാസ ပြုရမည်။ ထို့ပြင် ခြေထောက်နှစ်ဖက်၊ လျှို့ဝှက်အင်္ဂါပိုင်း၊ ကိုယ်ဘေးနှစ်ဖက်ပေါ်တွင်လည်း ထားပြီး နောက်တစ်ဖန် နှလုံးပေါ်တွင် ထားရမည်။

Verse 8

स्तनयोः कंठदेशे च वामांगादिषु विन्यसेत् । वाग्भवाद्यां रतिं गुह्ये प्रीतिमत्यादिकां हृदि ॥ ८ ॥

ရင်သားနှစ်ဖက်၊ လည်ချောင်းဒေသနှင့် ဘယ်ဘက်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများပေါ်တွင် နျာသ (မန္တရပ်တည်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် “ဝာဂ္ဘဝာ” မှ စ၍ “ရတိ” သက္တိကို လျှို့ဝှက်ဒေသ၌ တင်၍ “ပရီတိမတီ” စသည်တို့ကို နှလုံး၌ တင်ရမည်။

Verse 9

कामबीजादिकान्पश्येद्भूमध्ये तु मनोभवाम् । पुनर्वागकात्ममाद्यास्तिस्रएव च विन्यसेत् ॥ ९ ॥

မန္ဒလအတွင်း မြေပြင်အလယ်၌ “ကာမ-ဘီဇ” မှ စသော ဘီဇမန်တရများကို “မနောဘဝာ” သက္တိအဖြစ် မြင်ယောင်စိတ်ကူးရမည်။ ထို့နောက် နျာသဖြင့် ပဋမသက္တိ သုံးပါး—“ဝာက်”, “ကာ”, “အာတ်မန်” ကိုသာ ထပ်မံတင်ရမည်။

Verse 10

अमृतेशीं च योगेशीं विश्वयोनिं तृतीयकाम् । मूर्ध्निं वक्त्रे हृदि न्यस्येद्गुह्ये चरणयोरपि ॥ १० ॥

“အမృతေရှီ”, “ယောဂေရှီ”, “ဝိශ්ဝယောနီ”, “တృతီယကာမ” ဟူသော နာမ/မန္တရများကို ခေါင်း၊ မျက်နှာ၊ နှလုံးပေါ်တွင် နျာသဖြင့် တင်ရမည်။ ထို့ပြင် လျှို့ဝှက်ဒေသနှင့် ခြေထောက်နှစ်ဖက်ပေါ်တွင်လည်း တင်ရမည်။

Verse 11

कामेशी पंचबीजाढ्यां स्मरात्पञ्चन्यसेत्क्रमात् । मायाकामौ च वाग्लक्ष्मी कामेशी पंचबीजकम् ॥ ११ ॥

ဘီဇအက္ခရာ ငါးပါးဖြင့် ပြည့်စုံသော “ကာမေရှီ” ကို စိတ်တည်၍ အစဉ်လိုက် ငါးမျိုးနျာသကို ပြုလုပ်ရမည်။ (ဘီဇများမှာ) “မာယာ” နှင့် “ကာမ”၊ ထို့နောက် “ဝာက်” နှင့် “လက္ရှ္မီ”—ဤသည်ပင် “ကာမေရှီ” ၏ ပဉ္စ-ဘီဇ ဖော်မြူလာ ဖြစ်သည်။

Verse 12

मनोभवश्च मकरध्वजकंदर्पमन्मथाः । कामदेवः स्मरः पंच कीर्तितान्याससिद्धिदाः ॥ १२ ॥

“မနောဘဝ”, “မကရဓွဇ”, “ကန္ဒර්ပ”, “မန్మထ”, “ကာမဒေဝ”, “စမရ” ဟူသော အဓိကနာမ ငါးပါးကို ကြေညာထားသည်။ နျာသ၌ အသုံးချလျှင် ထိုကရိယာ၌ အောင်မြင်မှုကို ပေးစွမ်းသည်။

Verse 13

शिरःपन्मुखागुह्येषु हृदये बाणदेवताः । द्राविण्याद्याः क्रमान्न्यस्येद्वाणेशीबीजपूर्वकः ॥ १३ ॥

နျာသ (nyāsa) ကို အစဉ်လိုက်ပြုလုပ်၍ (မြားငါး) ၏ ဒေဝတာတို့ကို ခေါင်း၊ ခြေဖဝါးနှစ်ဖက်၊ မျက်နှာ၊ လျှို့ဝှက်နေရာနှင့် နှလုံးတွင် တင်သွင်းရမည်။ ဒြာဝိဏီ စသည်တို့မှ စ၍ ဝါဏေရှီ၏ ဘီဇအက္ခရာကို အရင်ထားရမည်။

Verse 14

द्रांद्रीं क्लींजूंस इति वैबाणेशबीजकं च कम् । द्राविणी क्षोभिणी वशीकरण्यांकर्षणी तथा ॥ १४ ॥

«ဒြာṃ», «ဒြီṃ», «ကလီṃ-ဂျူṃ-ဆ» ဟူသည့်အတိုင်း ဗိုင်ဗာဏေရှ (Vaibāṇeśa) ၏ ဘီဇအက္ခရာများဟု ဆိုကြပြီး «ကṃ» လည်း ပါဝင်သည်။ ဤတို့သည် မန္တရအင်အားများဖြစ်၍ ဒြာဝိဏီ (ဥစ္စာပေးသူ), ခ္ဆိုဘိဏီ (လှုပ်ရှားစေသူ), ဝရှီကရဏီ (ထိန်းချုပ်/မောဟစေသူ), နှင့် အာṃကර්ရှဏီ (ဆွဲငင်သူ) ဟု ခေါ်သည်။

Verse 15

संमोहनी च बाणानां देवताः पञ्च कीर्तिताः । तार्तीयवाग्मध्यगेन कामेन स्यात्षडंगकम् ॥ १५ ॥

ကာမ၏ မြားတို့ကို အုပ်စိုးသော ဒေဝတာ ငါးပါးကို ကြေညာထားပြီး ထိုအထဲတွင် စံမောဟနီ (မောဟအင်အား) လည်း ပါဝင်သည်။ ထို့ပြင် “အလယ်ဝါစာ” ဟူသော ဝါစာ၏ တတိယအဆင့်အတွင်း လှုပ်ရှားသူအဖြစ် ကာမကို တင်သွင်းလျှင် ဤသဘောတရားသည် အင်္ဂါခြောက်ပါး ဖြစ်လာသည်။

Verse 16

षड्दीर्घस्वरयुक्तेन ततो देवीं विचिंतयेत् । ध्यायेद्रक्तसरोजस्थां रक्तवस्त्रां त्रिलोचनम् ॥ १६ ॥

ထို့နောက် သရရှည် ခြောက်လုံး ပါဝင်သော မန္တရဖြင့် ဒေဝီကို စိတ်တွင် ဆင်ခြင်ရမည်။ အနီရောင် ကြာပန်းပေါ် ထိုင်နေ၍ အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ကာ မျက်စိသုံးလုံးရှိသော အရှင်မကို ဓ్యာနပြုရမည်။

Verse 17

उद्यदर्कनिभां विद्यां मालाभयवरोद्वहाम् । लक्षत्रयं जपेन्मंत्रं दशांशं किंशुकोद्भवैः ॥ १७ ॥

ထွန်းတောက်လာသော နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသည့် ဝိဒ္ယာကို ဓ్యာနပြုရမည်။ မာလာကိုင်၍ အဘယ (ကြောက်ရွံ့မှုကင်း) ပေးကာ အလိုဆန္ဒပြည့်စုံစေသော အရှင်မဖြစ်သည်။ ထို့နောက် မန္တရကို သုံးလက္ခ (၃၀၀,၀၀၀) ကြိမ် ဂျပ်၍ ထို၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို ကိṃရှုက ပန်းများဖြင့် ဟောမ (မီးပူဇော်) ပြုရမည်။

Verse 18

पुष्पैर्हयारिजैर्वापि जुहुयान्मधुरान्वितैः । नवयोन्यात्मकं यंत्रं बहिरष्टदलावृतम् ॥ १८ ॥

ပန်းများ (သို့) hayārīja ပန်းများနှင့်အတူ ချိုမြိန်သောပစ္စည်းများကိုပေါင်းထည့်ကာ မီးထဲသို့ ဟောမပူဇော်ရမည်။ ယန္တရသည် နဝယောနီ (၉ မျိုးသော မူလရင်းမြစ်) သဘောရှိပြီး အပြင်ဘက်တွင် အရွက်၈ရွက်ပါသော ကြာဝန်းဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။

Verse 19

केसरेषु स्वरान्न्यस्येद्वर्गानष्टौदलेष्वपि । दलाग्रेषु त्रिशूलानि पद्म तु मातृकावृतम् ॥ १९ ॥

ကြာပန်း၏ ကေသရ (အမျှင်) များပေါ်တွင် သရများကို နျာသ (nyāsa) ပြု၍ တင်ရမည်၊ ထို့ပြင် အရွက်၈ရွက်ပေါ်တွင် ဗျဉ္ဇနအုပ်စု ၈ မျိုးကိုလည်း တင်ရမည်။ အရွက်ထိပ်များတွင် တြိရှူလ (သုံးခွ) များကို တင်၍၊ ထိုကြာပန်းသည် မာတೃကာ (အက္ခရာမိခင်များ) ဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။

Verse 20

एवं विलिखिते यंत्रे पीठशक्तीः प्रपूजयेत् । इच्छा ज्ञाना क्रिया चैव कामिनी कामदायिनी ॥ २० ॥

ဤသို့ ယန္တရကို ရေးဆွဲပြီးနောက် ပီဋ္ဌ-ရှက္တိများကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရမည်။ အမည်များမှာ အိစ္ဆာ (ဆန္ဒ), ဉာနာ (အသိပညာ), ကရိယာ (လုပ်ဆောင်မှု) နှင့် ကာမိနီ၊ ကာမဒါယိနီ (ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော အင်အား) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 21

रती रतिप्रिया नंदा मनोन्मन्यपि चोदिताः । पीठशक्तीरिमा इष्ट्वा पीठं तन्मनुना दिशेत् ॥ २१ ॥

ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ ပီဋ္ဌ-ရှက္တိများဖြစ်သော ရတီ၊ ရတီပရိယာ၊ နန္ဒာ၊ မနောန်မနီ တို့ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ထိုသူတို့၏ မန္တရ (manu) ဖြင့် ပီဋ္ဌကို သတ်မှတ်တင်သွင်း (install) ရမည်။

Verse 22

व्योमपूर्वे तु तार्तीयं सदाशिवमहापदम् । प्रेतपद्मासनं ङेंतं नमोंतः पीठमन्त्रकः ॥ २२ ॥

ထို့နောက် ဗျိုးမ (ကောင်းကင်) နှင့် ဆက်နွယ်သော အရှေ့ဘက်တွင် တတိယတင်သွင်းမှုကို ကြေညာထားသည်—စဒါရှီဝ၏ မဟာအာသန။ ၎င်းသည် ‘ပရေတ’ ရုပ်သဏ္ဌာန်အတွက် ကြာပန်းအာသန (padmāsana) ဖြစ်ပြီး၊ ‘ṅeṃ’ သရအက္ခရာနှင့် အဆုံးတွင် ‘namo’ ဖြင့် ပြီးဆုံးသော ဤသည်ပင် ပီဋ္ဌ-မန္တရ ဖြစ်သည်။

Verse 23

षोडशार्णस्ततो मूर्तौ क्लृप्तायां मूलमंत्रतः । आवाह्य प्रजपेद्देवीमुपचारैः पृथग्विधैः ॥ २३ ॥

ထို့နောက် အက္ခရာ ၁၆ လုံးပါ မန္တရဖြင့် မူလမန္တရအတိုင်း သေချာပြင်ဆင်ထားသော ရုပ်တုထဲသို့ ဒေဝီကို ဖိတ်ခေါ်၍ ဂျပ်ပ (japa) ရွတ်ဆိုကာ ဥပစာရ (upacāra) မျိုးစုံဖြင့် သီးသန့်ပူဇော်ရမည်။

Verse 24

देवीमिष्ट्वा मध्ययोनौ त्रिकोणे रतिपूर्विकाम् । वामकोणे रतिं दक्षे प्रीतिमग्रे मनोभवाम् ॥ २४ ॥

ဒေဝီကို အလယ်ဗဟိုရှိ ယောနီပုံသဏ္ဌာန် သုံးထောင့်တွင် ပူဇော်ပြီးနောက် ထိုနေရာတွင် Ratipūrvikā ကို ထား၍ ပူဇော်ရမည်။ ဘယ်ထောင့်တွင် Rati ကို၊ ညာထောင့်တွင် Prīti ကို၊ ရှေ့ဘက်အထွတ် (အပက်စ်) တွင် Manobhavā ကို ထား၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 25

योन्यन्तर्वह्निकोणादवंगान्यग्नेर्विदिक्ष्वपि । मध्ययोमेर्हहिः पूर्वादिषु चाग्रे स्मरानपि ॥ २५ ॥

ယောနီအတွင်းရှိ မီးထောင့်မှ စ၍ အဂ္နိ၏ အင်္ဂအစိတ်အပိုင်းများကို အလယ်အလတ်ဦးတည်ရာများတွင်လည်း သမาธိဖြင့် စဉ်းစားရမည်။ အလယ်ဗဟိုတွင် ဟရီ (Hari) ကို မှတ်ရမည်။ အရှေ့နှင့် အခြားဦးတည်ရာများတွင်လည်း ပထမဦးစွာ စ္မရ (Smara/ကာမ) ကို ရှုမှတ်ရမည်။

Verse 26

वाणदेवीस्तद्वदेव शक्तीरष्टसु योनिषु । सुभगाख्या भागा पश्चात्तृतीया भगसर्पिणी ॥ २६ ॥

ထိုနည်းတူပင် စကားဝါဏ (vāṇ) နှင့် ဆက်နွယ်သော ရှက္တိများကို ယောနီ အမျိုးအစား ၈ မျိုးအတွင်း တည်ရှိသည်ဟု သိမြင်ရမည်။ ထိုတို့အနက် Subhagā ဟု ခေါ်သောသူသည် “Bhāgā” ဖြစ်ပြီး၊ သူမနောက် တတိယသည် Bhagasarpiṇī ဖြစ်သည်။

Verse 27

भगमाला तथानंगा नगाद्या कुसुमापरा । अनंगमेखलानंगमदनेत्यष्टशक्तयः ॥ २७ ॥

Bhagamālā နှင့် Anaṅgā; Nagādyā နှင့် Kusumāparā; Anaṅgamekhalā နှင့် Anaṅgamadanā—ဤတို့သည် ရှက္တိ (śakti) ရှစ်ပါး ဖြစ်ကြသည်။

Verse 28

पद्मकेशरगा ब्राह्मी मुखाः पत्रेषु भैरवाः । दीर्घाद्या मातरः पूज्या ह्रस्वाद्याश्चाष्टभैरवाः ॥ २८ ॥

ကြာပန်း၏ အလယ်ကေသရပေါ်တွင် ဘြာဟ္မီ (Brahmī) ကို တင်၍ ပူဇော်ရမည်။ ပန်းပွင့်အရွက်များပေါ်တွင် ဘိုင်ရဝ (Bhairava) မျက်နှာများကို တင်ရမည်။ သရရှည်များဖြင့် စတင်သော မာတရ် (မိခင်ဒေဝီ) များကို ပူဇော်ရမည်၊ သရတိုများဖြင့် စတင်သော ဘိုင်ရဝ ၈ ပါးကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 29

दलाग्रेष्वष्टपीठानि कामरूपाख्यमादिमम् । मलयं कोल्लगिर्य्याख्यं चौहाराख्यं कुलांतकम् ॥ २९ ॥

ပန်းပွင့်အရွက်အဖျားများတွင် သန့်ရှင်းသော ပီဋ္ဌ (pīṭha) ရှစ်ခု ရှိသည်။ ပထမမှာ ကာမရူပါ (Kāmarūpa) ဟု ခေါ်သော ပီဋ္ဌ၊ ထို့နောက် မလယ (Malaya)၊ ကောလ္လဂိရိ (Kolla-giri) ဟု ခေါ်သော ပီဋ္ဌ၊ ခေါုဟာရ (Cauhāra) နှင့် ကုလာန္တက (Kulāntaka) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 30

जालंधरं तथोन्नासं कोटपीठमथाष्टमम् । भूगृहे दशदिक्ष्वर्चेद्धेतुकं त्रिपुरांतकम् ॥ ३० ॥

ထို့အတူ ဇာလန္ဓရ (Jālandhara) နှင့် အုန္နာသ (Unnāsa) ကိုလည်း တင်၍ ပူဇော်ရမည်၊ အဋ္ဌမ ပီဋ္ဌမှာ ကိုဋပီဋ္ဌ (Koṭapīṭha) ဖြစ်သည်။ မြေအောက်ဘုရားခန်း (bhūgṛha) တွင် ဒသဒိသ (တစ်ဆယ်ဦးတည်) အရ ဟေတုက (Hetuka) နှင့် တြိပုရာန္တက (Tripurāntaka) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 31

वैतालमग्नि जिह्वं च कमलांतकालिनौ । एकपादं भीमरूपं विमलं हाटकेश्वरम् ॥ ३१ ॥

ထို့ပြင် ဝိုင်တာလ (Vaitāla)၊ အဂ္နိ-ဇိဟ္ဝ (Agni-jihva) နှင့် ကမလာန္တ-ကာလိန် (Kamalānta-kālin) တို့ကိုလည်း ဆိုထားသည်။ ထို့အပြင် ဧကပါဒ (Ekapāda)၊ ဘီမရူပ (Bhīmarūpa)၊ ဝိမလ (Vimala) နှင့် ဟာဋကေရှ္ဝရ (Hāṭakeśvara) တို့လည်း ပါဝင်သည်။

Verse 32

शक्राद्यानायुधैः सार्द्धं स्वस्वदिक्षु समर्चयेत् । तद्बहिर्दिक्षु बटुकं योगिनीं क्षेत्रनायकम् ॥ ३२ ॥

အင်ဒြ (Śakra) စသည့် ဦးတည်ရာဒေဝတာများကို မိမိတို့၏ လက်နက်များနှင့်အတူ၊ မိမိတို့၏ ဦးတည်ရာအလိုက် သေချာစွာ ပူဇော်ရမည်။ ထိုဦးတည်ရာများ၏ အပြင်ဘက်တွင် ဘဋုက (Baṭuka)၊ ယောဂိနီများ (Yoginī) နှင့် က్షೇತ್ರနာယက (Kṣetranāyaka) — သန့်ရှင်းနယ်မြေ၏ အရှင်ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 33

गणेशं विदिशास्वर्चेद्वसून्सूर्याच्छिवांस्तथा । भूतांश्चेत्थं भजन्बालामीशः स्याद्धनविद्ययोः ॥ ३३ ॥

ဝိဒိသာ၌ ဂဏေရှကို ပူဇော်ရမည်၊ စူရျာ၌ ဝသုတို့ကို ပူဇော်ရမည်၊ ထို့အတူ ရှိဝကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ဤသို့ ဘူတတို့ကို ဘဂ္တိဖြင့် ပူဇော်လျှင် ဘာလာ မန္တရ/ဝိဒ္ယာ၏ အရှင်ဖြစ်ကာ ဥစ္စာနှင့် ပညာကို ရရှိမည်။

Verse 34

रक्तांभोजैर्हुतेर्नार्योवश्याः स्युः सर्षपैर्नृपाः । नंद्यावर्तै राजवृक्षैः कुंदैः पाटलचंपकैः ॥ ३४ ॥

အနီရောင် ကြာပန်းများကို ဟောမအဂ္ဂိထဲသို့ ပူဇော်လျှင် မိန်းမတို့သည် လွယ်ကူစွာ လိုက်နာအောင် ဖြစ်လာသည်။ မုန်ညင်းစေ့များကို ပူဇော်လျှင် မင်းများနှင့် အုပ်ချုပ်သူတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ ထို့အတူ နန္ဒျာဝတ်တ ပန်း၊ ရာဇဝೃက္ษ ပန်း၊ ကုန္ဒ (စံပယ်)၊ ပါဋလ နှင့် စံပက ပန်းတို့ဖြင့်လည်း အလားတူ အကျိုးရသည်။

Verse 35

पुष्पैर्बिल्वफलैर्वापि होमाल्लक्ष्मीः स्थिरा भवेत् । अपमृत्युं जयेन्मन्त्री गुडूच्या दुग्धयुक्तया ॥ ३५ ॥

ပန်းများ သို့မဟုတ် ဘိလ္ဝသီးများဖြင့် ဟောမပူဇော်လျှင် လက္ခမီ—စည်းစိမ်ချမ်းသာ—တည်ငြိမ်ခိုင်မာလာသည်။ ထို့ပြင် မန္တရကျင့်သူသည် နို့နှင့်ရောစပ်ထားသော ဂုဍူချီ (guḍūcī) ဖြင့် အပမృတ்யု—အချိန်မတန်သေခြင်း—ကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။

Verse 36

यथोक्तदूर्वाहोमेन नीरोगायुः समश्नुते । ज्ञानं कवित्वं लभते चन्द्रागुरुसुरैर्हुतैः ॥ ३६ ॥

ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ ဒူರ್ವာမြက် ဟောမကို တိတိကျကျ ပြုလုပ်လျှင် ရောဂါကင်းသော အသက်ရှည်ကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် လ၊ ဂုရု (ဗြဟ္စပတိ/Bṛhaspati) နှင့် ဒေဝတို့အား ဟုတပူဇော်လျှင် ပညာနှင့် ကဗျာရေးရာ အတတ်ပညာကို ရရှိသည်။

Verse 37

पलाशपुष्पैर्वाक्सिद्धिरन्नाप्तिश्चान्नहोमतः । सुरभिक्षीरदध्यक्ताँल्लाजान्हुत्वा रुजो जयेत् ॥ ३७ ॥

ပလာရှပန်းများဖြင့် ဟုတပူဇော်လျှင် ဝါက်စစ်ဓိ—စကား၏ အောင်မြင်စွမ်းအား—ကို ရရှိသည်။ ထမင်းဟောမပြုလုပ်လျှင် အစားအစာပေါများမှုကို ရရှိသည်။ နွားနို့နှင့် ဒဓိ (ယိုဂတ်/curd) လိမ်းထားသော လာဇာ (lājā) ကို ဟုတပူဇော်လျှင် ရောဂါဝေဒနာတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။

Verse 38

रक्तचन्दनकर्पूरकर्चूरागुरुरोचनाः । चन्दनं केशरं मांसीं क्रमाद्भागैनिंयोजयेत् ॥ ३८ ॥

နီရောင် စန္ဒန၊ ကမ္ဖော်၊ နနွင်း၊ အဂရုနှင့် ဂိုရိုချနာတို့ကို ယူ၍၊ ထို့နောက် စန္ဒန၊ ဇာဖရန်နှင့် မာṁစီ (spikenard) ကို အစဉ်လိုက် သင့်တော်သော အချိုးအစားဖြင့် ပေါင်းစပ်ရမည်။

Verse 39

भूमिचंद्रैकनन्दाब्धिदिक्सप्तनिगमोन्मितैः । श्मशाने कृष्मभूतस्य निशि नीहारपाथसा ॥ ३९ ॥

ကိန်းဂဏန်းကို အမည်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ဖော်ပြသော အတိုင်းအတာများ—မြေ (၁)၊ လ (၁)၊ တစ် (၁)၊ နန္ဒာ (၉)၊ သမုဒ္ဒရာ (၄)၊ အရပ်တစ်ဆယ် (၁၀)၊ ခုနစ် (၇) နှင့် ဝေဒ (၄)—တို့အရ၊ သင်္ချိုင်းမီးရှို့ရာနေရာ၌၊ အမှောင်ဝိညာဉ်ဖြစ်သွားသူအတွက်၊ ညအချိန် မိုးနှင်းမြူလမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် (ပြုလုပ်ရသည်)။

Verse 40

कुमार्या पेषयेत्तानि मंत्रेणाथाभिमंत्र्य च । विदद्ध्यात्तिलकं तेन दर्शनाद्वशयेज्जनान् ॥ ४० ॥

ထိုပစ္စည်းများကို မင်္ဂလာမဆောင်သေးသော မိန်းကလေးတစ်ဦးအား ကြိတ်ခိုင်းရမည်။ ထို့နောက် မန္တရဖြင့် သန့်စင်ကာ အဘိမန်တရပြု၍၊ ထိုအမှုန့်ဖြင့် နဖူးတီလက လိမ်းရမည်။ မြင်ရုံမျှဖြင့်ပင် လူတို့ကို မိမိအာဏာအောက်သို့ ဆွဲယူနိုင်သည်ဟု ဆို၏။

Verse 41

गजसिंहादिभूतानि राक्षसाञ्छाकिनीरपि । प्रयोजनानां सिद्ध्यै तु देव्याः शापं निवर्त्य च ॥ ४१ ॥

ဆင်နှင့် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့သော ဘူတများ၊ ရာක්ෂသများနှင့် ချာကိနီများပင်လျှင်၊ မိမိရည်ရွယ်ချက်များ ပြည့်စုံစေရန်အတွက် (ခေါ်ယူ/ပူဇော်) အသုံးချကြပြီး၊ ထို့ပြင် ဒေဝီ၏ ကျိန်စာကိုလည်း ပြန်လည်ဖယ်ရှားရန် ဖြစ်သည်။

Verse 42

विधायोत्कीलितां पश्चाज्जपमस्य समाचरेत् । यो जपेदादिमे बीजे वराहभृगुपावकान् ॥ ४२ ॥

«အုတ်ကီလန» ဟုခေါ်သော ဖွင့်လှစ်ခြင်း အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဤ (မန္တရ) ၏ ဂျပ်ကို စနစ်တကျ ဆောင်ရွက်ရမည်။ မူလ ဘီဇအက္ခရာကို ဝရာဟ၊ ဘೃဂု နှင့် ပာဝက (အဂ္နိ) ကို ခေါ်ယူကာ ထပ်မံရွတ်ဆိုသူသည်…

Verse 43

मध्यमादौ नभोहंसौ मध्यमांते तु पावकम् । आदावंते च तार्तूयक्रमात्स्वं धूम्रकेतनम् ॥ ४३ ॥

အလယ်ပိုင်း၏အစတွင် «ကောင်းကင်ဟင်္သာ» (nābho‑haṃsa) ရှိ၏။ အလယ်ပိုင်း၏အဆုံးတွင် «မီး» (pāvaka) ရှိ၏။ ထို့ပြင် အစနှင့်အဆုံးတွင် tārtūya အစဉ်အတိုင်း မိမိ၏ «မီးခိုးတံခွန်» (dhūmraketu) သဘောတရားကို ထားရှိ/သိမြင်ရမည်။

Verse 44

एवं जप्त्वा शतं विद्या शापहीना फलप्रदा । यद्वाद्ये चरमे बीजे नैव रेफं वियोजयेत् ॥ ४४ ॥

ဤသို့ ရာကြိမ် ဂျပ်ဆိုလျှင် ဗိဒ္ယာသည် ကျိန်စာကင်းလွတ်၍ အကျိုးပေးသောအရာ ဖြစ်လာ၏။ ထို့ပြင် အစသံနှင့် အဆုံးဘီဇအက္ခရာတွင် «ရ» (repha) ကို မည်သည့်အခါမျှ ခွဲမထုတ်ရ။

Verse 45

शापोद्धारप्रकारोऽन्यो यद्वायं कीर्तितो बुधैः । आद्यमाद्यं हि तार्तीयं कामः कामोऽथ वाग्भवम् ॥ ४५ ॥

ပညာရှိတို့က ဆိုထားသော ကျိန်စာဖယ်ရှားနည်း အခြားတစ်မျိုးမှာ ဤသို့ဖြစ်၏— ပထမဘီဇကိုယူ၍ ထပ်မံ ပထမကိုယူ၊ ထို့နောက် တတိယကိုယူ။ ထို့နောက် “kāma” ကို၊ ထပ်မံ “kāma” ကို၊ နောက်ဆုံးတွင် “vāgbhava” ကို အသုံးပြုရမည်။

Verse 46

अंत्यमंत्थमनंगश्च नवार्णः कीर्तितो मनुः । जप्तोऽयं शतधा शापं बालाया विनिवर्तयेत् ॥ ४६ ॥

“antya”, “manttha”, “anaṅga” စသဖြင့် စတင်သော ကိုးအက္ခရာ မန္တရကို ကြေညာထား၏။ ဤမန္တရကို ရာကြိမ် ဂျပ်ဆိုလျှင် မိန်းကလေးငယ်ကို ထိခိုက်နေသော ကျိန်စာကို ပြန်လည်ဖယ်ရှားပေးမည်။

Verse 47

चैतन्याह्लादिनूमन्त्रौ जप्तौ निष्कीलताकरौ । त्रिस्वराश्चेतनं मन्त्री धरः शांतिरनुग्रहः ॥ ४७ ॥

“Caitanya” နှင့် “Āhlādinū” ဟုခေါ်သော မန္တရတို့ကို ဂျပ်ဆိုလျှင် အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ သံအလေးအနက် သုံးမျိုးသည် မန္တရ၏ အသက်ရှင်သော အင်အားဖြစ်၍၊ ဂျပ်ဆိုသူသည် ၎င်း၏ ထမ်းဆောင်သူဖြစ်သည်။ အကျိုးသည် ငြိမ်းချမ်းခြင်းနှင့် ကရုဏာအနုဂြဟ ဖြစ်၏။

Verse 48

तारादिहृदयांतः स्यात्काम आह्लादिनीमनुः । तथा त्रयाणां बीजानां दीपनैर्मनुभिस्त्रिभिः ॥ ४८ ॥

မန္တရ၏ နှလုံးအတွင်း၌ တာရာ (အိုṁ) စာလုံးမှ စ၍ အာနန္ဒပေးသော ကာမမန်တရကို ထားရမည်။ ထို့အတူ မျိုးစေ့စာလုံး သုံးပါးအတွက်လည်း ထွန်းညှိပေးသော မန္တရ သုံးပါးဖြင့် နိုးထစေ၍ တောက်ပစေသည်။

Verse 49

सुदीप्तानि विधायादौ जपेत्तानीष्टसिद्धये । वदयुग्मं सदीर्घांबु स्मृतिवालावनंगतौ ॥ ४९ ॥

အရင်ဆုံး တောက်လောင်အောင် ထွန်းညှိပြီးနောက် လိုအင်ဆန္ဒပြည့်စုံမှု (စိဒ္ဓိ) ရရန် ထိုမန္တရတို့ကို ဂျပ်ရမည်။ “အာ” သရအရှည်ပါသော စာလုံးနှစ်လုံးတွဲကို မှတ်သားထားသည့် အစဉ်အတိုင်း၊ သတ်မှတ်ထားသော အစီအစဉ်မှ မလွဲမသွေ အသံထွက်ရမည်။

Verse 50

सत्यः सनेत्रो नस्तादृग्वा वाग्वर्णाद्यदीपिनी । क्लिन्ने क्लेदिनि वैकुंठो दीर्घं स्वं सद्यगोंतिमः ॥ ५० ॥

«သူသည် သစ္စာတရား; မျက်စိရှိသူ; သာမန်မြင်ကွင်းကဲ့သို့ ‘ဒီလို’ ဟု ကန့်သတ်မခံရသော မြင်ခြင်းရှိသူ; စကားနှင့် အသံအက္ခရာအမျိုးအစားတို့ကို ထွန်းလင်းစေသူ။ စိုစွတ်သောအရာ၌—စိုစွတ်စေသော သဘောတရား၌—သူသည် ဝိုင်ကుంఐဋ္ဌ; ရေရှည်တည်တံ့သူ; မိမိ၏ အနှစ်သာရ; နှင့် သွားရောက်ခြင်းသည် ချက်ချင်း၍ အဆုံးသတ်သောသူ»။

Verse 51

निद्रा सचंद्रा कुर्वीत शिवार्णा मध्यदीपिनी । तारो मोक्षं च कुरुते नायं वर्णास्यदीपिनी ॥ ५१ ॥

“နိဒ္ရာ” ကို “စန္ဒြ” (လ) နှင့်အတူ ဖွဲ့ရမည်။ အလယ်၌ ထွန်းလင်းနေသူမှာ “ရှီဝ” စာလုံးဖြစ်သည်။ “တာရာ” စာလုံးသည် မောက္ခကို ပေးတတ်၏; မျက်နှာပေါက်ကိုသာ ထွန်းညှိသည့် သာမန်အက္ခရာ မဟုတ်။

Verse 52

दीपिनीमंतरा बाला साधितापि न सिद्ध्यति । वागंत्यकामान् प्रजयेदरीणा क्षोभहेतवे ॥ ५२ ॥

(အကူအညီ) ဒီပိနီ မရှိလျှင် ဘာလာ မန္တရသည် လေ့ကျင့်ပြီးသားဖြစ်စေကာမူ မအောင်မြင်နိုင်။ ထို့ပြင် အချိန်မတော် သို့မဟုတ် မမှန်ကန်စွာ အသံထွက်လျှင် ရန်သူတို့ကို လှုံ့ဆော်ကာ အနှောင့်အယှက်များ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

Verse 53

कामवागंत्यबीजानि त्रैलोक्यस्य वशीकृतौ । कामांत्यवाणीबीजानि मुक्तये नियतो जपेत् ॥ ५३ ॥

လောကသုံးပါးကို မိမိအာဏာအောက်သို့ ဆွဲယူလိုလျှင် “ကာမ” နှင့် “ဝါက်” ဖြင့် အဆုံးသတ်သော ဘီဇမန္တရများကို အသုံးပြုရမည်။ သို့ရာတွင် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) အတွက်တော့ စည်းကမ်းတကျ ကျင့်သုံးသူသည် “ကာမ” နှင့် “ဝါဏီ” ဖြင့် အဆုံးသတ်သော ဘီဇမန္တရများကို နိယမဖြင့် ဂျပ်ရမည်။

Verse 54

पूजारंभे तु बालायास्त्रिविधानर्चयेद्गुरून् । दिव्यौघश्चैव सिद्धौघो मानवौघ इति त्रिधा ॥ ५४ ॥

ပူဇာကို စတင်ရာတွင် လူငယ်သိက္ခာတော်သားသည် ဂုရုတို့ကို သုံးမျိုးသုံးစားဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့ရမည်— ဒိဗျအောဃ (Divyaugha)၊ စိဒ္ဓအောဃ (Siddhaugha) နှင့် မာနဝအောဃ (Mānavaugha) ဟူ၍ သုံးပိုင်းဖြစ်သည်။

Verse 55

परप्रकाशः परमे शानः परशिवस्तथा । कामेश्वरस्ततो मोक्षः षष्ठः कामोऽमृतोंऽतिमः ॥ ५५ ॥

ထိုအရှင်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အလင်းတော်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်၊ ထို့အတူ လောကလွန် ရှိဝ (ပရရှိဝ) ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုအရှင်သည် ကာမေရှ္ဝရ ဖြစ်တော်မူပြီး၊ ထို့နောက် (နာမတော်) မောက္ခ ဖြစ်၏။ ဆဋ္ဌမမှာ ကာမ၊ နောက်ဆုံးမှာ အမృత (အမတရည်/အမရတော်) ဖြစ်၏။

Verse 56

एते दप्तैव दिव्यौघा आनन्दपदपश्चिमाः । ईशानाख्यस्तत्पुरुषोऽघोराख्योवामदेवकः ॥ ५६ ॥

ဤတို့သည် အာနန္ဒ (ပျော်ရွှင်သုခ) အခြေအနေသို့ အဆုံးသတ်သော ဒိဗျအောဃ ငါးပါးပင် ဖြစ်ကြသည်— ဣရှာန (Īśāna)၊ တတ္ပုရုရှ (Tatpuruṣa)၊ အဃောရ (Aghora)၊ ဝါမဒေဝ (Vāmadeva) (နှင့် ပဉ္စမဖြစ်သော သဒ္ယောဇာတ Sadyojāta)။

Verse 57

सद्योजात इमे पंच सिद्धौधाख्याः स्मृता मुने । मानवौघाः परिज्ञेयाः स्वगुरोः सम्प्रदायतः ॥ ५७ ॥

အို မုနိ၊ ဤငါးပါးကို စိဒ္ဓအောဃ (Siddhaugha) အုပ်စုများဟု မှတ်မိကြပြီး “သဒ္ယောဇာတ” (အသစ်ပေါ်ထွန်း) ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် မာနဝအောဃ (လူသားဆက်ရိုး) ကို မိမိ၏ ဂုရုထံမှ ဆက်လက်လွှဲပြောင်းလာသော သမ္ပရဒာယ (sampradāya) အစဉ်အလာမှတစ်ဆင့် သိမြင်ရမည်။

Verse 58

नवयोन्यात्मके यन्त्रे विलिखेन्मध्ययोनितः । प्रादक्षिण्येन बीजानि त्रिवारं साधकोत्तमः ॥ ५८ ॥

ယောနိကိုးခုပါသော ယန္တရပေါ်တွင် သာဓကအထူးကောင်းသူသည် အလယ်ယောနိမှ စ၍ ညာဘက်လှည့်ပတ်သွားကာ မန္တရဗီဇအက္ခရာများကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ရေးထိုးရမည်။

Verse 59

त्रींस्त्रीन्वर्णांस्तु गायत्र्या अष्टपत्रेषु संलिखेत् । बहिर्मातृकयाऽवेष्ट्य तद्बहिर्भूपुरद्वयम् ॥ ५९ ॥

အရွက်ရှစ်ရွက်ပေါ်တွင် ဂါယတ္ရီ၏ အက္ခရာ သုံးသုံးစီကို ရေးထိုးရမည်။ ထို့နောက် အပြင်ဘက်တွင် မာတೃကာ (အက္ခရာတန်း) ဖြင့် ဝိုင်းပတ်ကာ၊ ထို့အပြင်ဘက်တွင် ဘူပုရ (အပြင်စတုရန်းကာရံ) ကို နှစ်ထပ် ဆွဲရမည်။

Verse 60

कामबीजलसत्कोण व्यतिभिन्नं परस्परम् । पत्रे त्रैपुरमाख्यातं जपसंपातसाधितम् ॥ ६० ॥

ကာမ ဘီဇမန္တရဖြင့် တောက်ပသော ထောင့်သုံးထောင့်များကို အပြန်အလှန် ဖြတ်တောက်ထပ်ဆုံအောင် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ထိုကို ပန်းချပ်ယန္တရအတွင်း ထားသောအခါ «ထရိုင်ပုရ» ဟု ခေါ်ပြီး၊ မန္တရဇပနှင့် သံပာတ (saṃpāta) အဖြင့် အာနိသင်ပြည့်စုံအောင် ပြုရမည်။

Verse 61

बाहुना विधृते दद्याद्धनं कीर्तिं सुखं सुतान् । कामांते त्रिपुरा देवी विद्महे कविषं भहिम् ॥ ६१ ॥

လက်ဖြင့် ခိုင်မာစွာ ထောက်ထား၍ (ဆိုလိုသည်မှာ တည်ကြည်စွာ လေ့ကျင့်၍) ပြုလုပ်လျှင် ငွေကြေး၊ ဂုဏ်သတင်း၊ ချမ်းသာခြင်းနှင့် သားသမီးတို့ကို ပေးတတ်သည်။ ကာမ၏ အဆုံး၌ (ဆန္ဒကို ငြိမ်းစေသောအခါ) ထရိပုရာ ဒေဝီကို ကျွန်ုပ်တို့ သိမြင်ကြပြီး၊ ကဝိ-ဋ္ဌိ၏ တောက်ပသော အာနုဘော်ကို စိတ်တည်၍ ဆင်ခြင်ကြသည်။

Verse 62

बकः खङ्गी समारूढः सनेत्रोऽग्निश्च धीमहि । तत्र क्लिन्ने प्रचोदांते यादित्येषा प्रकीर्तिता ॥ ६२ ॥

«ဘက (ကြက်တံခွန်/ကြက်တံခွန်ငှက်) ကိုလည်းကောင်း၊ ဓားကိုင်၍ စီးနင်းတက်ရောက်နေသူ (သမာရူဍ္ဍ) ကိုလည်းကောင်း၊ မျက်စိပါသော မီးကိုလည်းကောင်း ကျွန်ုပ်တို့ သီမဟိ (စိတ်တည်၍ ဓ్యာန) ပြုကြသည်။ ထိုမန္တရအသုံးချမှု၌ ‘စိုနူး’ သောအခါ လှုံ့ဆော်အား ပေါ်ထွက်လာသည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ ဤသည်ကို အာဒိတျ (နေမင်းသဘော) နှင့် ဆက်နွယ်သည်ဟု ကြေညာထားသည်»။

Verse 63

गायत्री त्रैपुरा सर्सिद्धिदा सुरसेविता । अथ लक्ष्म्यवतारोऽन्यः कीर्त्यते सिद्धिदो नृणाम् ॥ ६३ ॥

ဂါယတ္ရီကို တြိပုရာဟုလည်း ဂုဏ်ပြုခေါ်ကြပြီး၊ အောင်မြင်မှုအပေါင်းကို ပေးသနားကာ နတ်တို့က ပူဇော်ကြသည်။ ယခု လူသားတို့အား စိဒ္ဓိ/အောင်မြင်မှု ပေးသနားသော လက္ခ္မီ၏ အခြားသော အဝတားကို ဖော်ပြမည်။

Verse 64

वेदादिर्गिरिजा पद्मा मन्यथो हृदयं भृगुः । भगवति माहेश्वरी ङेन्तेऽन्नपूर्णे दहनांगना ॥ ६४ ॥

ဝေဒများသည် မိမိ၏ အစဖြစ်၍၊ ဂိရိဇာနှင့် ပဒ္မာသည် မိမိ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်များဖြစ်သည်။ ဘೃဂုကို မိမိ၏ နှလုံးဟု ယူဆကြသည်။ အို ဘဂဝတီ မဟေရှဝရီ—အို အန္နပူර්ဏာ၊ အဂ္နိ၏ ချစ်မြတ်နိုးရသော မဟာသမီး—ကျွန်ုပ်တို့၏ စကားနှင့် ပူဇော်ပွဲများတွင် အမြဲတည်ရှိပါစေ။

Verse 65

प्रोक्ता विंशतिवर्णेयं विद्या स्याद्द्रुहिणो मुनिः । धृतिश्छंदोऽन्नपूर्णेशी देवता परिकीर्तिता ॥ ६५ ॥

ဤ ဝိဒ္ယာကို အက္ခရာ ၂၀ ပါသော မန္တရဟု ကြေညာထားသည်။ ၎င်း၏ ဣရှိ (ṛṣi) သည် ဒြုဟိဏ (ဗြဟ္မာ) ဖြစ်၍၊ ချန္ဒသ (chandas) သည် ဓြတိ ဖြစ်သည်။ အုပ်စိုးသော ဒေဝတာမှာ အန္နပူර්ဏေရှီ (အန္နပူර්ဏာ) ဟု ထုံးတမ်းအတိုင်း ဆိုကြသည်။

Verse 66

षड्दीर्घाढ्येन हृल्लेखाबीऽजेन स्यात्षडंगकम् । मुखनासाक्षिकर्णांसगुदेषु नवसु न्यसेत् ॥ ६६ ॥

နှလုံးအမှတ်ပါသော ဘီဇ (seed-syllable) ကို ရှည်သံ ၆ ခုဖြင့် ပြည့်စုံစေ၍၊ ဆဒင်္ဂ (ṣaḍaṅga) အကူအညီ မန္တရ ၆ မျိုးကို ဖွဲ့စည်းရမည်။ ထို့နောက် ညာသ (nyāsa) ကို နေရာ ၉ ခု—ပါးစပ်၊ နှာခေါင်း၊ မျက်စိ၊ နား၊ ပခုံးများနှင့် အနောက်ပေါက်—တို့၌ တင်ရမည်။

Verse 67

पदानि नव तद्वर्णसंख्येदानीमुदीर्यते । भूमिचंद्रधरैकाक्षिवेदाब्धियुगबाहुभिः ॥ ६७ ॥

ပဒ (စကားလုံး) ၉ လုံးရှိသည်။ ယခု ၎င်း၏ အက္ခရာ/ပုဒ်ရေကို မှတ်သားကိန်းများဖြင့် ဖော်ပြမည်—မြေ၊ လ၊ တောင်၊ တစ်၊ မျက်စိ၊ ဝေဒ၊ သမုဒ္ဒရာ၊ ယုဂ၊ လက်မောင်း ဟူသော ကိန်းနိမိတ်များဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 68

पदसंख्यामिता वर्णैस्ततो ध्यायेत्सुरेश्वरीम् । स्वर्णाभांगां त्रिनयनां वस्त्रालंकारशोभिताम् ॥ ६८ ॥

ထို့နောက် ချန်ဒသ်၏ ခြေတိုင်အရေအတွက်နှင့် ကိုက်ညီအောင် တိုင်းတာထားသော အသံအက္ခရာများဖြင့်၊ နတ်တို့၏ အရှင်မ—စုရေရှွရီကို စိတ်ဓာတ်တည်စေ၍ သမาธိပြုရမည်။ အင်္ဂါရပ်များသည် ရွှေရောင်တောက်ပ၍ မျက်စိသုံးလုံးရှိကာ အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်တန်ဆာတို့ဖြင့် ထင်ရှားတောက်ပသည်။

Verse 69

भूरमासं युतां देवीं स्वर्णामत्रकरांबुजाम् । लक्षं जपोऽयुतं होमो घृताक्तचरुणा तथा ॥ ६९ ॥

တစ်လပြည့်လုံး နတ်မကို ပူဇော်ရမည်။ လက်များသည် ကြာပန်းကဲ့သို့၍ ရွှေခွက်ကို ကိုင်ဆောင်နေသည်ဟု မြင်ယောင်ကာ၊ မန္တရားကို တစ်လက္ခ (၁၀၀,၀၀၀) ကြိမ် ဂျပပြု၍၊ ဂhee လိမ်းထားသော ဆန်ပူဇော်ပစ္စည်းဖြင့် မီးဟောမကို တစ်သောင်း (၁၀,၀၀၀) ကြိမ် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 70

जयादिनवशक्तयाढ्ये पीठे पूजा समीरिता । त्रिकोणा वेदपत्राष्टपत्रषोडशपत्रके ॥ ७० ॥

ပူဇော်ပွဲကို ဂျယာ (Jayā) စသည့် အင်အားကိုးပါးဖြင့် ပြည့်စုံသော ပီဋ္ဌ (pīṭha) ပေါ်တွင် ဆောင်ရွက်ရမည်ဟု ဆိုထားသည်။ ထိုပီဋ္ဌသည် တြိဂံပုံစံဖြစ်ပြီး၊ ဝေဒပတ္တဟု ခေါ်သော ပတ္တများ၊ ပတ္တရှစ်ရွက်၊ ပတ္တတစ်ဆယ့်ခြောက်ရွက် စသည့် ကြာပန်းပတ္တစီမံကိန်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။

Verse 71

भूपुरेण युते यंत्रे प्रदद्यान्मायया मनुम् । अग्न्यादिकोणत्रितये शिववाराहमाधवान् ॥ ७१ ॥

ဘူပုရ (bhūpura) ဟုခေါ်သော ပတ်လည်စတုရန်းအကာအရံ ပါသော ယန္တရ (yantra) ပေါ်တွင်၊ သတ်မှတ်ထားသော မာယာ (māyā) နည်းလမ်းဖြင့် မန္တရားကို တင်ထားရမည်။ ထို့ပြင် အဂ္နိထောင့်မှ စတင်သော တြိဂံသုံးစုအတွင်း၌ သီဝ၊ ဝါရာဟ၊ မာဓဝ တို့ကို တည်ထောင်ရမည်။

Verse 72

अचर्ययेत्स्वस्वमंत्रैस्तु प्रोच्यंते मनवस्तु ते । प्रणवो मनुचन्द्राढ्यं गगनं हृदयं शिवा ॥ ७२ ॥

ကိုယ်ပိုင်သက်ဆိုင်ရာ မန္တရားများဖြင့် ဆရာက သင်ကြားညွှန်ပြရမည်။ ထို့ကြောင့် ထို ‘မနု’ များကို ဤသို့ ကြေညာထားသည်။ ပ္ရဏဝ (Oṁ) သည် မန္တရားဖြစ်၏; လမင်းတန်ဆာဆင်ထားသော သီဝသည် မနုဖြစ်၏; ကောင်းကင်သည် အာသန (ထိုင်ရာ) ဖြစ်၏; နှလုံးသည် နေရာတည် (အာဗာသ) ဖြစ်၍ ထိုအတွင်း၌ မင်္ဂလာအင်အားဖြစ်သော သီဝါ (Śivā) ကို စိတ်ကူးကာ တည်စေရာ၏။

Verse 73

मारुतः शिवमंत्रोऽयं सप्तार्णः शिवपूजने । वाराहनारायणयोर्मंत्रौ पूर्वमुदीरयेत् ॥ ७३ ॥

ရှီဝပူဇာ၌ အက္ခရာ ၇ လုံးပါသော ဤရှီဝမန်ထရကို «မာရုတ» (လေ) မန်ထရဟု ခေါ်သည်။ ထိုမန်ထရမတိုင်မီ ဝရာဟနှင့် နာရာယဏ မန်ထရတို့ကို အရင်ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 74

षडंगानि ततोऽभ्यर्च्य वामे दक्षे धरां रमाम् । यजेत्स्वस्वमनुभ्यां तु तावुच्येते मुनीश्वर ॥ ७४ ॥

ထို့နောက် အင်္ဂခွဲ ၆ ပါးကို သေချာစွာ ပူဇော်ပြီး၊ ဘယ်ဘက်၌ ဓရာကို၊ ညာဘက်၌ ရာမာကို သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ မန်ထရများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ မုနိတို့အထွဋ်အမြတ်အို၊ ဤနှစ်ပါးကို ဤသို့ သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 75

अन्नं मह्यन्नमित्युक्त्वा मे देह्यन्नाधिपोर्णकाः । नयेममन्नं प्राणांते दापयानलसुंदरी ॥ ७५ ॥

«အစာ—အစာကို ငါ့အား ပေးပါ» ဟု ဆိုကာ၊ အစာ၏ အရှင်ကို စောင့်ရှောက်သော အဖော်အပါးတို့အို၊ ဤအစာကို ငါ့ထံသို့ အသက်ဆုံးချိန်၌ ယူဆောင်လာကြလော့။ ထို့ပြင် မီး၏ လှပသော အင်အား (အစာချေမီး) က ၎င်းကို လက်ခံ၍ စားသုံးစေပါစေ။

Verse 76

द्वाविंशत्यक्षरो मंत्रो भूमीष्टौ भूमिसंपुटः । लक्ष्मीष्टौ श्रीपुटो विप्र स्नृतिर्लभनुचंद्रयुक् ॥ ७६ ॥

ဗြာဟ္မဏအို၊ ဤမန်ထရသည် အက္ခရာ ၂၂ လုံးပါသည်။ ၎င်းကို «ဘူမီဣဋ္ဌာ» ဟု ခေါ်၍ «ဘူမိ-သံပုဋ» ဖြင့် ပတ်လည်ကာရံထားသည်။ ထို့အတူ «လက္ရှ္မီဣဋ္ဌာ» ဟုလည်း ခေါ်ပြီး «သရီ-ပုဋ» ဖြင့် ကာရံထားသည်။ ထို့မန်ထရကို «လဘနု» နှင့် «စန္ဒြ» တို့နှင့် ပေါင်းစည်းထားသည်ဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 77

भुवो बीजमिति प्रोक्तं श्रीबीजं प्रागुदाहृतम् । मंत्रादिस्थचतुर्बीजपूर्विकाः परिपूजयेत् ॥ ७७ ॥

«ဘုဝಃ» ကို ဘီဇ (မျိုးစေ့အက္ခရာ) ဟု ကြေညာထားပြီး၊ သရီ-ဘီဇကိုလည်း အစောပိုင်းတွင် ပြောပြီးသားဖြစ်သည်။ ထို့နောက် မန်ထရအစ၌ တည်ထားသော ဘီဇ ၄ လုံးနှင့် အခြားအစိတ်အပိုင်းများမှ စ၍ ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 78

शक्तीश्चतस्रो वेदास्रे परा च भुवनेश्वरी । कमला सुभगा चति ब्राह्म्याद्या अष्टपत्रगाः ॥ ७८ ॥

«ဝေဒ» အမှတ်၌ သက္တိ လေးပါး ရှိသည်—ပရာ၊ ဘုဝနေရှွရီ၊ ကမလာ၊ သုဘဂါ ဟူ၍။ ဗြာဟ္မီ စသော သက္တိတို့သည် အရွက်ရှစ်ရွက်ရှိသော ကြာပန်းပေါ်၌ တည်နေကြသည်။

Verse 79

षोडशारे स्मृते चव मानदातुष्टिपुष्टयः । प्रीती रतिर्ह्नीः श्रीश्चापि स्वधा स्वाहा दशम्यथ ॥ ७९ ॥

ဆယ့်ခြောက်စောင်းရှိသော စက်ဝိုင်းကို သတိပြုစဉ် အုပ်စိုးသတ္တိများမှာ—မာနဒါ၊ တုဿတိ၊ ပုဿတိ၊ ပရိတိ၊ ရတိ၊ ဟရီ၊ နှင့် ရှရီ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့နောက် စွဝဓာ နှင့် စွဝါဟာ တို့လည်း ပါဝင်သည်။

Verse 80

ज्योत्स्ना हैमवती छाया पूर्णिमा संहतिस्तथा । अमावास्येति संपूज्या मंत्रेशे प्राणपूर्विका ॥ ८० ॥

«ဂျ्योတ်စနာ», «ဟိုင်မဝတီ», «ချာယာ», «ပူရ္ဏိမာ», «သံဟတိ» နှင့် «အမာဝါသျာ» ဟူသော အမည်/ရုပ်ပုံတို့ကို မန္တရ၏ အရှင်ထံ၌ သေချာစွာ ပူဇော်ရမည်၊ ပရာဏ (အသက်ရှု) ကို အရင်တင်အပ်၍ ဖြစ်သည်။

Verse 81

भूपुरे लोकपालाः स्युस्तदस्त्राणि तदग्रतः । इत्थं जपादिभिः सिद्धे मंत्रेऽस्मिन्धनसंचयैः ॥ ८१ ॥

ဘူပုရ (ယန္တရ၏ အပြင်ဘက် စတုရန်းကာရံ) တွင် ဒిశပာလ (လောကပာလ) များကို ထားရမည်၊ သူတို့၏ လက်နက်များကိုလည်း ရှေ့တွင် တင်ထားရမည်။ ဤသို့ ဂျပ (japa) နှင့် ဆက်စပ်သော စည်းကမ်းများဖြင့် မန္တရဤပါးကို ပြည့်စုံစေသော် ငွေကြေးဥစ္စာ စုဆောင်းရာ အကြောင်းတရား ဖြစ်လာသည်။

Verse 82

कुबेरसदृशो मंत्री जायते जनवंदितः । अथ लक्ष्म्यवतारोऽन्यः कीर्त्यते मुनिसत्तम ॥ ८२ ॥

ကူဗေရနှင့် တူညီသကဲ့သို့ ဥစ္စာပြည့်စုံ၍ လူထုက ကြည်ညိုဝတ်ပြုသော ဝန်ကြီးတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ယခုအခါ မုနိတို့အထွဋ်အမြတ်ရေ၊ လက္ရှ္မီ၏ အခြားသော အဝတားတစ်ပါးကို ဖော်ပြမည်။

Verse 83

प्रणवः शांतिररुणाक्रियाढ्याचन्द्रभूषिताः । बगलामुखसर्वांते इंधिकाह्रादिनीयुता ॥ ८३ ॥

«ပရဏဝ» နှင့် «ရှာန္တိ»; ကర్మကိရိယာပြည့်ဝသော «အရုဏာ»; လမင်းဖြင့် အလှဆင်သော «စန္ဒြဘူရှိတာ»; ထို့ပြင် အဆုံးသတ်အားလုံးကို «ဘဂလာမုခီ» ဖြင့် ပြီးစီးစေသော အင်အား—«အင်ဓိကာ» နှင့် «ဟြာဒိနီ» တို့နှင့်အတူ—ဤအမည်ရုပ်များကို ဤနေရာ၌ ရေတွက်ဖော်ပြထားသည်။

Verse 84

पीताजरायुक्प्रतिष्ठा पुनर्दीर्धोदसंयुता । वाचं मुखं पदं स्तंभयांते जिह्वापदं वदेत् ॥ ८४ ॥

အဝါရောင် အမြှေးပါးကဲ့သို့သော အထောက်အထားပေါ်၌ တည်မြဲစေပြီး၊ ထပ်မံ၍ ရေဓာတ်ရှည်လျားစွာ စီးဆင်းမှုနှင့် ပြည့်စုံသောအခါ၊ ပါးစပ်ကို အခြေခံရာအဖြစ်ထားသော စကားသံသည် တားဆီးခံရ၏; ထို့နောက် လျှာပေါ်အခြေခံသော အသံ/ခြေလှမ်း (jihvā-pada) ကို ထုတ်ဆိုရမည်။

Verse 85

कीलयेति च बुद्धिं विनाशयांते स्वबीजकम् । तारोऽग्निसुंदरी मंत्रो बगलायाः प्रकीर्तितः ॥ ८५ ॥

(မန္တရ) တွင် «ကီလယ» ဟူသော အသံနှင့် «ဉာဏ်ကို ဖျက်ဆီးပါ» ဟူသော စကားစုကို၊ မိမိ၏ ဘီဇာအက္ခရာနှင့်အတူ ထည့်သွင်းထားသည်။ ဤသည်ကို ဘဂလာ၏ မန္တရ—«တာရို’အဂ္နိသုန္ဒရီ» ဟု ခေါ်သော—အဖြစ် ကြေညာထားသည်။

Verse 86

मुनिस्तु नारदश्छदो बृहती बगलामुखी । देवता नेत्रपंचेषुनवपंचदिगर्णकैः ॥ ८६ ॥

ရိရှိ (မြင်သူ) သည် နာရဒ; ချန္ဒသ် (ကဗျာမီတာ) သည် ဘృဟတီ; ဒေဝတာ သည် ဘဂလာမုခီ။ (မန္တရကို) «မျက်စိ» ငါးပါး၊ ကိုး၊ ငါး၊ ဦးတည်ရာများနှင့် အက္ခရာများ (အရဏ) ဖြင့် စီစဉ်/ရွတ်ဆိုရသည်။

Verse 87

अंगानि कल्पयित्वा च ध्यायेत्पीताम्बरां ततः । स्वर्णासनस्थां हेमाभां स्तंभिनीमिंदुशेखराम् ॥ ८७ ॥

အင်္ဂါများနှင့် ၎င်းတို့၏ တည်နေရာကို စိတ်ထဲ၌ အရင် စီစဉ်ပြီးနောက်၊ အဝါရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်သော ဒေဝီကို သာဓကပြု၍ ဓ్యာနပြုရမည်—ရွှေထီးနန်းပေါ်၌ ထိုင်လျက်၊ ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပ၍၊ တားဆီးတည်ငြိမ်စေသော အင်အား (စတမ္ဘ္ဟိနီ) ဖြစ်ပြီး၊ လမင်းကို မုဒ်ဦးအဖြစ် ဆောင်ထားသူ။

Verse 88

दधतीं मुद्गरं पाशं वज्रं च रसनां करैः । एवं ध्यात्वाजपेल्लक्षमयुतं चंपकोद्भवैः ॥ ८८ ॥

ဤသို့ (ဒေဝီ) ကို စိတ်တည်ငြိမ်စွာ သုံးသပ်၍—လက်များတွင် မုဒ္ဂရ (တုတ်မောင်း), ပါရှ (ကြိုးချည်), ဝဇ္ရ (မိုးကြိုး), နှင့် ရသနာ (လျှာ) ကို ကိုင်ဆောင်သူဟု ဓ్యာနပြုကာ—ထို့နောက် ချမ္ပက ပန်းများဖြင့် ဂျပ (japa) ကို တစ်သိန်းနှင့် တစ်သောင်း အကြိမ် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 89

कुसुमैर्जुहुयात्पीठे बालायाः पूजयेदिमाम् । चंदनागुरुचंद्राद्यैः पूजार्थं यंत्रमालिखेत् ॥ ८९ ॥

ပီဋ္ဌ (ပူဇာအာသန) ပေါ်တွင် ပန်းများဖြင့် ဟောမ (juhuyāt) ပြု၍ ဤ ဘာလာ (Bālā) ဒေဝီကို ပူဇာတော်မူရမည်။ ပူဇာအတွက် စန္ဒန်၊ အဂရု (agaru)၊ ကမ္ဖော် (camphor) စသည့် မွှေးရနံ့များဖြင့် ယန္တရကို ရေးဆွဲရမည်။

Verse 90

त्रिकोणषड्दलाष्टास्रषोडशारे यजेदिमाम् । मंगला स्तंभिनी चैव जृंभिणी मोहिनी तथा ॥ ९० ॥

တြိကိုဏ်၊ ခြောက်ပွင့်ပန်းကန် (lotus)၊ ရှစ်ထောင့်ပုံ၊ နှင့် ဆယ့်ခြောက်စပုတ်ဘီး ပါသော ယန္တရပေါ်တွင် ဤဒေဝီကို ပူဇာပြုရမည်။ (အမည်ဖြင့်) မင်္ဂလာ၊ ထို့ပြင် စတမ္ဘိနီ၊ ဂျೃမ္ဘိနီ၊ မောဟိနီ ဟူ၍လည်း ဖိတ်ခေါ်ရမည်။

Verse 91

वश्या चला बलाका च भूधरा कल्मषाभिधा । धात्री च कलना कालकर्षिणी भ्रामिकापि च ॥ ९१ ॥

“(ဒေဝီ၏ အမည်များမှာ) ဝရှျာ၊ ခလာ၊ ဘလာကာ၊ ဘူဓရာ၊ ထို့ပြင် ကလ္မရှာဘိဓာ; ထို့အတူ ဓာတြီ၊ ကလနာ၊ ကာလကာရ္ရှိဏီ၊ နှင့် ဘြာမိကာ” ဟူ၍။

Verse 92

मंदगापि च भोगस्था भाविका षोडशी स्मृता । भूगृहस्य चतुर्दिक्षु पूर्वादिषु यजेत्क्रमात् ॥ ९२ ॥

မန်ဒဂါ၊ ဘောဂသ္ထာ၊ ဘာဝိကာ၊ နှင့် ရှိုးဒရှီ တို့ကိုလည်း (ပုံသဏ္ဌာန်အမည်များအဖြစ်) မှတ်သားကြသည်။ ဘူဂృဟ (ပူဇာမြေ/မြေဗိမာန်) အတွင်း၌ အရှေ့မှစ၍ လေးမျက်နှာတစ်လျှောက် အစဉ်လိုက် ပူဇာပြုရမည်။

Verse 93

गणेशं बटुकं चापि योगिनीः क्षेत्रपालकम् । इंद्रादींश्च ततो बाह्ये निजायुधसमन्वितान् ॥ ९३ ॥

ထုံးတမ်းအရ ဂဏေရှ၊ ဘဋုက၊ ယောဂိနီများနှင့် က္ෂೇತ್ರပါလကကို တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် အပြင်ဘက်တွင် အိန္ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့ကို မိမိတို့၏ လက်နက်များနှင့်အတူ တင်ထားရမည်။

Verse 94

इत्थं सिद्धे मनौ मंत्री स्तंभयेद्देवतादिकान् । पीतवस्त्रपदासीनः पीतमाल्यानुलेपनः ॥ ९४ ॥

ဤသို့ မန္တရား ပြည့်စုံသွားသောအခါ မန္တရိသည် ဒေဝတားတို့နှင့် အခြားသတ္တဝါတို့အပေါ် စတမ္ဘန (တားဆီးတည်ငြိမ်) ကర్మကို ပြုရမည်။ အဝါရောင်အထည်ပေါ် ထိုင်၍ အဝါရောင်ဝတ်စုံဝတ်ကာ အဝါပန်းကုံးနှင့် အဝါရောင်လိမ်းဆေးတို့ဖြင့် အလှဆင်ရမည်။

Verse 95

पीतपुष्पैर्यजेद्देवीं हरिद्रोत्थस्रजा जपेत् । पीतां ध्यायन्भगवतीं पयोमध्येऽयुतं जपेत् ॥ ९५ ॥

ဒေဝီကို အဝါပန်းများဖြင့် ပူဇော်ကာ နနွင်းဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော မာလာဖြင့် ဂျပ် (japa) ပြုရမည်။ အဝါရောင်သဏ္ဍာန်ရှိသော ဘဂဝတီကို သမาธိဖြင့် ဓ్యာနပြုလျက် နို့အလယ်၌ ထိုင်ကာ မန္တရားကို တစ်သောင်းကြိမ် ဂျပ်ပြုရမည်။

Verse 96

त्रिमध्वा ज्यतिलैर्होमो नॄणां वश्यकरो मतः । मधुरत्रितयाक्तैः स्यादाकर्षो लवर्णैर्ध्रुवम् ॥ ९६ ॥

ပျားရည်သုံးမျိုး (သုံးချို) ကို ဂျီ (ghee) နှင့် နှမ်းစေ့တို့နှင့်အတူ ဟိုးမ (homa) ပြုလျှင် လူတို့ကို ဝశီကရ (လွှမ်းမိုး) စေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သုံးချိုကို ရောနှော၍ ပြုလျှင် အာကာရှ (ဆွဲငင်) ဖြစ်စေပြီး ဆားဖြင့်ပြုလျှင် အကျိုးသက်ရောက်မှု မလွဲမသွေ တည်ကြည်ခိုင်မာသည်။

Verse 97

तैलाभ्यक्तैर्निम्बपत्रैर्होमो विद्वेषकारकः । ताललोणहरिद्राभिर्द्विषां संस्तंभनं भवेत् ॥ ९७ ॥

ဆီလိမ်းထားသော နီမ်ရွက်များဖြင့် ဟိုးမ ပြုလျှင် ဝိဒ္ဝေသ (ရန်ငြိုး) ဖြစ်စေသည်။ ထို့ပြင် တာလဆား (palmyra-salt) နှင့် နနွင်းကို အသုံးပြုလျှင် ရန်သူတို့အပေါ် စံစတမ္ဘန (တားဆီးတည်ငြိမ်) ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

Verse 98

आगारधूमं राजीश्च माहिषं गुग्गुलं निशि । श्मशाने पावके हुत्वा नाशयेदचिरादरीन् ॥ ९८ ॥

ညအချိန်တွင် အိမ်မီးခိုးအညစ်၊ ရာဇီ(မတ်စတာ)၊ ကျွဲမှရသောအရာနှင့် ဂုဂ္ဂုလု ရေဇင်ကို သင်္ချိုင်းမြေရှိ မီးထဲသို့ ဟုတ၍ ပူဇော်လျှင်၊ ထိုအာဟုတိကြောင့် ရန်သူတို့ကို မကြာခင် ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

Verse 99

गरुतो गृध्रकाकानां कटुतैलं विभीतकम् । गृहधूमं चितावह्नौ हुत्वा प्रोच्चाटयेद्रिपून् ॥ ९९ ॥

သင်္ချိုင်းမီး(ချီတာဝဟ္နိ)ထဲသို့ လင်းတနှင့် ကာကာ(ကျီး)တို့၏ အမွှေး၊ ခါးစပ်သော ဆီ၊ ဗိဘီတက(ဘဟေဒါသီး)နှင့် အိမ်မီးခိုးအညစ်ကို ဟုတ၍ ပူဇော်လျှင်၊ ပရောစ္စာဋန ကర్మဖြင့် ရန်သူတို့ကို မောင်းထုတ်နိုင်သည်။

Verse 100

दूवार्गुडूचीलाजान्यो मधुरत्रितयान्वितान् । जुहोति सोऽखिलान् रोगान् शमयेद्दर्शनादपि ॥ १०० ॥

ဒူರ್ವာမြက်၊ ဂျက်ဂရီ(သကြားတုံး)၊ ဂုဍူချီနှင့် လှော်စပါးကို “သုံးမျိုးသောချိုမြိန်ပစ္စည်း”နှင့်အတူ သန့်ရှင်းသောမီးထဲသို့ ဟုတ၍ ပူဇော်သူသည် ရောဂါအလုံးစုံကို သက်သာစေသည်; ထိုသူကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် အနာရောဂါများ ငြိမ်းသက်သည်။

Verse 101

पर्वताग्रे महारण्ये नदीसंगे शिवालये । ब्रह्मचर्यरतो लक्षं जपेदखिलसिद्धये ॥ १०१ ॥

တောင်ထိပ်၌၊ တောကြီး၌၊ မြစ်ဆုံရာ၌၊ သို့မဟုတ် သီဝဘုရားကျောင်း၌—ဗြဟ္မစရိယကို စွဲမြဲသူဖြစ်၍—မန်ထရကို တစ်သိန်းကြိမ် ဂျပ်ရမည်၊ အလုံးစုံသော စိဒ္ဓိများ ရရှိရန်အတွက်။

Verse 102

एक वर्णगवीदुग्धं शर्करामधुसंयुतम् । त्रिशतं मंत्रितं पीतं हन्याद्विषपराभवम् ॥ १०२ ॥

အရောင်တစ်မျိုးတည်းရှိသော နွား၏ နွားနို့ကို သကြားနှင့် ပျားရည်ဖြင့် ရောစပ်၍ မန်ထရဖြင့် သုံးရာကြိမ် မန္တရိတ (သန့်စင်ကောင်းချီး) လုပ်ပြီး သောက်လျှင်၊ အဆိပ်၏ အန္တရာယ်နှင့် အနိုင်ကျင့်မှုကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

Verse 103

श्वेतपालशकाष्ठेन रचिते रम्यपादके । अलक्तरंजिते लक्षं मन्त्रयेन्मनुनामुना ॥ १०३ ॥

ရွှေတပာလသ (śvetapālaśa) သစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လှပသည့် ခြေတင်ခုံကို အနီရောင် လက် (lac) ဖြင့် ရောင်တင်ပြီး၊ ထို မနု (manu) သဒ္ဓာမန်တရားဖြင့် မန္တရကို တစ်သိန်းကြိမ် ဂါထာရွတ်၍ သက္ကာရပြုရမည်။

Verse 104

तदारूढः पुमान् गच्छत्क्षणेन शतयोजनम् । पारदं च शिलां तालं पिष्टं मधुसमन्वितम् ॥ १०४ ॥

ထိုအပေါ်သို့ တက်စီးလျှင် လူတစ်ဦးသည် ခဏတစ်ခဏအတွင်း ယောဇနာတစ်ရာ ခရီးသွားနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ပါရဒ (mercury)၊ ကျောက်၊ နှင့် တာလာ (tāla) ကို ကြိတ်ဖျော်၍ ပျားရည်နှင့် ရောစပ်သုံးစွဲရသည်။

Verse 105

मनुना मन्त्रयेल्लक्षं लिंपेत्तेनाखिलां तनुम् । अदृश्यः स्यान्नृणामेष आश्चर्य्यं दृश्यतामिदम् ॥ १०५ ॥

မနုဖြင့် မန္တရကို တစ်သိန်းကြိမ် ဂါထာရွတ်ကာ လက် (lac) ကို သက္ကာရပြု၍၊ ထိုလက်ကို ကိုယ်ခန္ဓာတစ်လုံးလုံး လိမ်းပေးရမည်။ ထိုအခါ ဤသူသည် လူတို့၏ မျက်စိမှ ပျောက်ကွယ်၍ မမြင်ရတော့သည်—ဤအံ့ဖွယ်အကျိုးကို ကြည့်လော့။

Verse 106

षट्कोणं विलिखद्बीजं साध्यनामान्वितं मनोः । हरितालनिशाचूर्णैरुन्मत्तुरससंयुतैः ॥ १०६ ॥

ခြောက်ထောင့်ပုံကို ရေးဆွဲ၍၊ ဘီဇ (seed-syllable) ကို ရေးထိုးကာ၊ ရည်ရွယ်သူ၏ အမည်ပါဝင်သည့် မန္တရကို ထည့်ရေးရမည်။ ထိုအရာကို ဟရိတာလ (yellow orpiment) နှင့် နန့် (turmeric) အမှုန့်ကို ဒတ္တူရာ (thorn-apple) ရည်နှင့် ရောစပ်ထားသော အမှုန့်ဖြင့် ရေးရသည်။

Verse 107

शेषाक्षरैः समानीतं धरागेहविराजितम् । तद्यंत्रं स्थापितप्राणं पीतसूत्रेण वेष्टयेत् ॥ १०७ ॥

ကျန်ရှိသော အက္ခရာများဖြင့် စီစဉ်ပြည့်စုံစေ၍၊ မြေပြင်ပေါ်နှင့် အိမ်အတွင်း၌ ထင်ရှားတောက်ပစေပြီး၊ ထိုယန္တရကို ပရాణ (prāṇa) တင်သွင်းကာ အသက်သွင်းပြီးနောက် အဝါရောင် ကြိုးဖြင့် ပတ်လည်ထုပ်ရမည်။

Verse 108

भ्राम्यत्कुलालचक्रस्थां गृहीत्वा मृत्तिकां तथा । रचयेदृषभं रम्यं यंत्रं तन्मध्यतः क्षिपेत् ॥ १०८ ॥

လှည့်နေသော အိုးလုပ်စက်ပေါ်ရှိ မြေညက်ကိုယူ၍ လှပသော ဣဿဘ (နွား) ကိုပုံဖော်ကာ၊ ထို့နောက် ယန္တရကို ၎င်း၏အလယ်၌ ထည့်ထားရမည်။

Verse 109

हरितालेन संलिप्य वृषं प्रत्यहमर्चयेत् । स्तंभयेद्विद्विषां वाचं गतिं कार्यपरंपराम् ॥ १०९ ॥

ဟရိတාල (orpiment) ဖြင့် နွားကိုလိမ်းကာ နေ့စဉ်ပူဇော်ရမည်။ ထိုကဲ့သို့ပြုလျှင် ရန်သူတို့၏ စကားသံကို တားဆီး၍ ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် လုပ်ငန်းအစဉ်အဆက်ကိုလည်း အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်။

Verse 110

आदाय वामहस्तेन प्रेतभूस्थितकर्परम् । अंगारेण चितास्थेन तत्र यंत्रं समालिखेत् ॥ ११० ॥

ဘယ်လက်ဖြင့် သေကောင်နှင့်ဆက်စပ်သော မြေပြင်ပေါ်ရှိ ခေါင်းခွံကိုယူ၍၊ မီးသင်္ဂြိုဟ်စင်မှ ယူသော မီးခဲဖြင့် ထိုပေါ်တွင် ယန္တရကို သေချာစွာရေးဆွဲရမည်။

Verse 111

मंत्रितं निहितं भूमौ रिपूणां स्तंभयेद्गतिम् । प्रेतवस्त्रे लिखेद्यंत्रं अंगारेणैव तत्पुनः ॥ १११ ॥

မန္တရဖြင့် သန့်စင်ကာ မြေထဲတွင် မြှုပ်ထားလျှင် ရန်သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုကို တားဆီးစေသည်။ ထို့ပြင် သေကောင်အဝတ်ပေါ်တွင်လည်း မီးခဲဖြင့်သာ ယန္တရကို ထပ်မံရေးဆွဲရမည်။

Verse 112

मंडूकवदने न्यस्येत्पीतसूत्रेण वेष्टितम् । पूजितं पीतपुष्पैस्तद्वाचं संस्तंभयेद्द्विषाम् ॥ ११२ ॥

ဖား၏ ပါးစပ်တွင် ထည့်ထား၍ အဝါရောင်ကြိုးဖြင့် ပတ်ရမည်။ အဝါရောင်ပန်းများဖြင့် ပူဇော်လျှင် ရန်သူတို့၏ စကားသံကို မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် တားဆီးသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 113

यद्भूमौ भविता दिव्यं तत्र यंत्रं समालिखेत् । मार्जितं तद्द्विषां पात्रैर्दिव्यस्तम्भनकृद्भवेत् ॥ ११३ ॥

နတ်ဘုရားရေးရာကို ဆောင်ရွက်မည့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ယန္တရကို သေချာစွာ ရေးဆွဲရမည်။ ရန်သူတို့၏ အိုးခွက်ပန်းကန်တို့ဖြင့် သုတ်သင်သန့်စင်လျှင်၊ ထိုယန္တရသည် ဒိဗ္ဗ စ္တမ္ဘန—ရန်ဘက်အင်အားကို တားဆီးချုပ်ငြိမ်းစေသော အစွမ်းဖြစ်လာသည်။

Verse 114

इन्द्रवारुणिकामूलं सप्तशो मनुमंत्रितम् । क्षिप्तं जले दिव्यकृतं जलस्तंभनकारकम् ॥ ११४ ॥

အိန္ဒြဝါရုဏိကာ အမြစ်ကို မနုမန်တရဖြင့် ခုနစ်ကြိမ် မန္တရသွင်းကာ ရေထဲသို့ ပစ်ချလျှင်၊ ဒိဗ္ဗအကျိုးသက်ရောက်မှု ဖြစ်ပေါ်၍ ရေကို တားဆီးရပ်တန့်စေသော ရေစ္တမ္ဘန အစွမ်းကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 115

किं बहूक्त्या साधकेन मन्त्रः सम्यगुपासितः । शत्रूणां गतिबुद्ध्यादेः स्तंभनो नात्र संशयः ॥ ११५ ॥

ပိုပြီး ဘာပြောစရာလိုသေးသနည်း။ साधक သည် မန္တရကို မှန်ကန်စွာ ဥပာသနာပြု၍ ကျွမ်းကျင်လျှင်၊ ရန်သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှု၊ ဉာဏ်အမြင် စသည်တို့ကို စ္တမ္ဘနဖြင့် တားဆီးရပ်တန့်စေသည်မှာ သံသယမရှိ။

Verse 116

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे यक्षिणीमन्त्रसाधननिरूपणं नाम षडशीतितमोऽध्यायः ॥ ८६ ॥

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ဘೃಹန်-နာရဒီယ ပုရာဏ၏ ပူရ္ဝဘားဂ၌၊ ဘೃಹဒုပါခ္ယာန အကြီးအကျယ်ဇာတ်ကြောင်း၌၊ တတိယပဒ၌ «ယက္ခိဏီမန်တရ စာဓနာကို ရှင်းလင်းဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၈၆ ပြီးဆုံး၏။