Adhyaya 82
Purva BhagaThird QuarterAdhyaya 82216 Verses

The Recitation of the Thousand Names of Rādhā and Kṛṣṇa (Yugala-Sahasranāma) and Śaraṇāgati-Dharma

သနတ်ကုမာရသည် နာရဒကို ယခင်ကလ္ပမှ သိမြင်မှုကို ပြန်လည်ရယူစေသည်။ အထူးသဖြင့် ရှိဝထံမှ တိုက်ရိုက်ရရှိခဲ့သော ယုဂလ (နှစ်ပါးတစ်စုံ) ပုံစံရှိ လျှို့ဝှက် ကృష్ణမန်တရကို သတိရစေသည်။ သမาธိဖြင့် နာရဒသည် ယခင်ဘဝက ကမ္မကို ပြန်လည်မှတ်မိလာပြီး သနတ်ကုမာရက စာရස්ဝတကလ္ပ၏ ယခင်စက်ဝန်းတွင် «ကာရှျယပအဖြစ် နာရဒ» က ကိုင်လာသတွင် နေထိုင်သော ရှိဝအား အမြင့်ဆုံးသတ္တဝါတရားအကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည့် ကഥာကို တင်ပြသည်။ ရှိဝက မန်တရဖော်မြူလာနှင့် ပူဇော်ရေးဆိုင်ရာ အချက်အလက်များ—ṛṣi (မနု), chandas (စူရဘီ/ဂါယတြီ), devatā (ဂိုပီတို့ချစ်မြတ်နိုးသော အလုံးစုံပျံ့နှံ့သခင်), နှင့် śaraṇāgati အခြေပြု viniyoga—ကို ဖော်ပြပြီး စိဒ္ဓိအတွက် ကြိုတင်အဆင့်များ၊ သန့်စင်မှုများ၊ nyāsa မလိုကြောင်း၊ စိတ်ကူးယဉ်သမားတရားတင်သာလျှင် နಿತ್ಯ-လီလာကို ဖွင့်ပြနိုင်ကြောင်း အလေးပေးသည်။ ထို့နောက် အလုံးစုံအပ်နှံသူ၏ အတွင်းဓမ္မကို သတ်မှတ်သည်—ဂုရုဘက္တိ၊ śaraṇāgata-ဓမ္မများကို လေ့လာခြင်း၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝများကို ဂုဏ်ပြုခြင်း၊ ကృష్ణကို အမြဲ স্মরণခြင်းနှင့် arcā-sevā ပြုခြင်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာအပေါ် မကပ်ငြိခြင်း၊ ဂုရု/သာဓု/ဝိုင်ရှ္ဏဝနှင့် နာမအပေါ် အပြစ်ကျူးလွန်ခြင်းကို တင်းကျပ်စွာ ရှောင်ကြဉ်ခြင်း။ အဓိက လိတူရ်ဂျီမှာ Yugala Sahasranāma ဖြစ်ပြီး ကൃഷ്ണနာမများက ဗြဇလီလာမှ မထုရာ၊ ဒွာရကာ လုပ်ရပ်များထိ ချိတ်ဆက်ဖော်ပြကာ ရာဓာနာမများက နាង၏ အထက်မြတ်မှုကို rasa၊ śakti နှင့် လောကဖန်တီး-ထိန်းသိမ်း-ဖျက်သိမ်း အင်အားအဖြစ် ထုတ်ဖော်သည်။ ဖလश्रုတိတွင် အပြစ်ပျက်စီးခြင်း၊ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုနှင့် ရောဂါသက်သာခြင်း၊ သားသမီးရခြင်းနှင့် ရာဓာ–မာဓဝအပေါ် ဘက္တိ တိုးပွားခြင်းကို ကတိပြုကာ အဆုံးတွင် ကော်လိုဖွန်ဖြင့် ပိတ်သိမ်းသည်။

Shlokas

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । किं त्वं नारद जानासि पूर्वजन्मनि यत्त्वया । प्राप्तं भगवतः साक्षाच्छूलिनो युगलात्मकम् ॥ १ ॥

သနတ်ကုမာရ ပြော၏—အို နာရဒ၊ သင်၏ ယခင်ဘဝ၌ သင်သိခဲ့သမျှကို မှတ်မိသလော။ ထိုအခါ သင်သည် သုလိန် (ရှီဝ) ဟူသော ဘဂဝန်ထံမှ တိုက်ရိုက် ရရှိခဲ့သော ယုဂလ-အာတ్మက (နှစ်ပါးတစ်ရုပ်) သဘောကိုလည်း မှတ်မိသလော။

Verse 2

कृष्णमंत्ररहस्यं च स्मर विस्मृतिमागतम् । सूत उवाच । इत्युक्तो नारदो विप्राः कुमारेण तु धीमता ॥ २ ॥

“မေ့လျော့သွားခဲ့သော ကృష్ణ-မန္တရ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုလည်း သတိရလော့။” ဟုဆို၏။ စူတ ပြော၏—ဤသို့ ဉာဏ်ပညာရှိသော ကုမာရက ပြောကြားသဖြင့် (အို ဗြာဟ္မဏတို့) နာရဒသည် …

Verse 3

ध्याने विवेदाशु चिरं चरितं पूर्वजन्मनः । ततश्चिरं ध्यानपरो नारदो भगवत्प्रियः ॥ ३ ॥

ဓ్యာနအားဖြင့် သူသည် ယခင်ဘဝ၏ လုပ်ရပ်များ၏ ရှည်လျားသော လမ်းကြောင်းကို လျင်မြန်စွာ ပြည့်စုံစွာ သိမြင်လေ၏။ ထို့နောက် ဘဂဝန်၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ နာရဒသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဓ്യာန၌ တည်ကြည်လေ၏။

Verse 4

ज्ञात्वा सर्वं सुवृत्तांतं सुप्रसन्नाननोऽब्रवीत् । भगवन्सर्ववृत्तांतः पूर्वकल्पसमुद्बवः ॥ ४ ॥

အရာအားလုံးကို၊ အလှပသော အကြောင်းအရာတစ်လျှောက်လုံးကို သိမြင်ပြီးနောက်၊ မျက်နှာပြုံးရွှင်၍ အလွန်ပျော်ရွှင်သဖြင့် ပြောလေ၏—“အို ဘဂဝန်၊ ဤအကြောင်းအရာ အလုံးစုံသည် ယခင်ကလ္ပမှ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်ပါသည်။”

Verse 5

मम स्मृतिमनुप्राप्तो विना युगललंभनम् । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य नारदस्य महात्मनः ॥ ५ ॥

အလယ်အလတ်အကြောင်းပြုချက်မရှိဘဲ၊ မဟာဋ္ဌာန ရှင်နာရဒ၏ စကားကို ကြားသိရာမှ၊ ထိုအရာသည် ငါ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲသို့ ကိုယ်တိုင်ရောက်လာ၏၊ ထို့နောက် ငါလည်း ထိုသို့တုံ့ပြန်하였다။

Verse 6

सनत्कुमारो भगवान् व्याजहार यथातथम् । सनत्कुमार उवाच । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि यस्मिञ्जन्मनि शूलिनः ॥ ६ ॥

ဘုရားသခင် ဆနတ်ကူမာရသည် အဖြစ်မှန်အတိုင်း မိန့်ကြားတော်မူ၏။ ဆနတ်ကူမာရ မိန့်တော်မူသည်— “နားထောင်ပါ၊ ဗြာဟ္မဏာရေ; သုံးခွံတံကိုင်ရှင် (ရှီဝ) သည် မည်သည့်ဘဝ၌ ပေါ်ထွန်း/မွေးဖွားခဲ့သည်ကို ငါရှင်းပြမည်။”

Verse 7

प्राप्तं कृष्णरहस्यं वै सावधानो भवाधुना । अस्मात्सारस्वतात्कल्पात्पूर्वस्मिन्पंचविंशके ॥ ७ ॥

သင်သည် ကృష్ణ၏ လျှို့ဝှက်သဒ္ဓာတရားကို အမှန်တကယ် ရရှိပြီးပြီ; ယခု သတိထား၍ နားထောင်လော့။ ဤအရာသည် စာရஸဝတ ကလ္ပ၏ အစောပိုင်း အပိုင်း (နှစ်ဆယ့်ငါးမြောက်) တွင် သက်ဆိုင်သည်။

Verse 8

कल्पे त्वं काश्यपो जातो नारदो नाम नामतः । तत्रैकदा त्वं कैलासं प्राप्तः कृष्णस्य योगिनः ॥ ८ ॥

ကလ္ပတစ်ခုတွင် သင်သည် ကာရှျယပအဖြစ် မွေးဖွား၍ အမည်အားဖြင့် နာရဒဟု ခေါ်ကြ၏။ ထိုအခါ တစ်ကြိမ်တွင် သင်သည် အမြင့်ဆုံး ယောဂီ ကృష్ణ၏ နေရာတော် ကైలားသို့ ရောက်ခဲ့၏။

Verse 9

संप्रष्टुं परमं तत्वं शिवं कैलासवासिनम् । त्वया पृष्टो महादेवो रहस्यं स्वप्रकाशितम् ॥ ९ ॥

အမြင့်ဆုံး တတ္တဝကို မေးမြန်းလို၍ ကైలားသို့ နေထိုင်သော ရှီဝကို သင်မေးခဲ့၏။ သင်မေးမြန်းသဖြင့် မဟာဒေဝသည် မိမိ၏ တောက်ပသော ဉာဏ်အလင်းဖြင့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြသတော်မူ၏။

Verse 10

कथयामास तत्वेन नित्यलीलानुगं हरेः । ततस्तदन्ते तु पुनस्त्वया विज्ञापितो हरः ॥ १० ॥

ထို့နောက် သူသည် အမှန်တရားနှင့်ကိုက်ညီစွာ သခင် ဟရိ၏ အမြဲတမ်း ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသော နိတျ-လီလာကို ရှင်းလင်းပြောကြား하였다။ ထိုအကြောင်းအရာ ပြီးဆုံးသည့်အခါ သင်က ဟရ (ရှီဝ) ထံသို့ ထပ်မံ တောင်းဆို၍ လျှောက်ထား하였다။

Verse 11

नित्यां लीलां हरेर्द्रष्टुं ततः प्राह सदाशिवः । गोपीजनपदस्यांते वल्लभेति पदं ततः ॥ ११ ॥

ထို့နောက် သခင် ဟရိ၏ နိတျ-လီလာကို မြင်လိုသော ဆန္ဒဖြင့် စဒာရှီဝက မိန့်ကြား하였다– “gopī-janapada ဟူသော စကားလုံး၏ အဆုံးတွင် vallabha ဟူသော စကားလုံးကို ထည့်ပါ။”

Verse 12

चरणाच्छरणं पश्चात्प्रपद्ये इति वै मनुः । मंत्रस्यास्य ऋषिः प्रोक्तो सुरभिश्छंद एव च ॥ १२ ॥

“အကာအကွယ်တစ်ခုမှ အခြားအကာအကွယ်သို့ ဆက်လက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ငါ လုံးဝ အပ်နှံတော်မူ၏” ဟု မနုက ဆို၏။ ဤမန္တရအတွက် ရှီ (ṛṣi) သည် မနုဟု ကြေညာထားပြီး ချန္ဒ (chandas) သည် စုရဘိ ဖြစ်သည်။

Verse 13

गायत्री देवता चास्य बल्लवीवल्लभो विभुः । प्रपन्नोऽस्मीति तद्भक्तौ विनियोग उदाहृतः ॥ १३ ॥

ဤမန္တရအတွက် ချန္ဒသည် ဂါယတြီ (Gāyatrī) ဖြစ်ပြီး အဓိပတိ ဒေဝတာမှာ ဂိုပီတို့၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဝလ္လဘ (Vallabha) ဖြစ်သော အလုံးစုံပြန့်နှံ့သခင် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ဝိနိယောဂမှာ “ငါ အကာအကွယ်ယူပြီးပြီ” ဟူ၍ ထိုသခင်အား ဘက္တိအတွက် သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 14

नास्य सिद्धादिकं विप्र शोधनं न्यासकल्पनम् । केवलं चिंतनं सद्यो नित्यलीलाप्रकाशकम् ॥ १४ ॥

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤအကျင့်အတွက် စိဒ္ဓိ စသည့် အစပြုအရာများ မလိုအပ်၊ သန့်စင်ရေး အခမ်းအနားများ မလိုအပ်၊ နျာသ (nyāsa) ကို စိတ်ကူးဖြင့် စီမံတည်ဆောက်ရန်လည်း မလိုအပ်။ စိတ်ဖြင့် တစ်ခုတည်းသော စဉ်းစားဆင်ခြင်ခြင်းသာ ချက်ချင်းပင် သခင်၏ နိတျ-လီလာကို ထင်ရှားစေသည်။

Verse 15

आभ्यंतरस्य धर्मस्य साधनं वच्मि सांप्रतम् ॥ १५ ॥

ယခုအခါ အတွင်းပိုင်းဓမ္မ၊ အတွင်းစိတ်၏ သမာဓိနှင့် သုစရိတကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် နည်းလမ်းကို ငါဆိုပြမည်။

Verse 16

संगृह्य मन्त्रं गुरुभक्तियुक्तो विचिंत्य सर्वं मनसा तदीहितम् । कृपां तदीयां निजधर्मसंस्थो विभावयन्नात्मनि तोषयेद्गुरुम् ॥ १६ ॥

မန္တရကို လက်ခံရရှိပြီး ဂုရုအပေါ် ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝသူသည် ဂုရု၏ ရည်ရွယ်ချက်အားလုံးကို စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်ရမည်။ ကိုယ်ပိုင်ဓမ္မ၌ တည်မြဲကာ ဂုရု၏ ကရုဏာကို ကိုယ်အတွင်း၌ ထင်ရှားစေ၍ ထိုနည်းဖြင့် ဂုရုကို ပျော်ရွှင်စေရာသည်။

Verse 17

सताः शिक्षेत वै धर्मांन्प्रपन्नानां भयापहान् । ऐहिकामुष्मिकीचिंताविधुरान् सिद्धिदायकान् ॥ १७ ॥

သုစရိတသူတော်ကောင်းတို့ထံမှ အားကိုးခိုလှုံပြီးသူများအတွက် ဓမ္မများကို သင်ယူရမည်။ ထိုဓမ္မများသည် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှား၍ ယခုလောကနှင့် နောက်လောကအပေါ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကင်းစေကာ စစ်မှန်သော စိဒ္ဓိကို ပေးတတ်သည်။

Verse 18

स्वेष्टदेवधिया नित्यं तोषयेद्वैष्णवांस्तथा । भर्त्सनादिकमेतेषां न कदाचिद्विचिंतयेत् ॥ १८ ॥

သူတို့သည် ကိုယ်၏ အရွေးချယ်ထားသော အရှင်နှင့် ဆက်နွယ်သူများဟု သိမြင်ကာ ဝိုင်ရှ္ဏဝတို့ကို အမြဲပျော်ရွှင်စေသင့်သည်။ ထိုသူတို့ကို အပြစ်တင်ခြင်း စသည့် အတွေးမျိုးကို မည်သည့်အခါမျှ မစဉ်းစားရ။

Verse 19

पूर्वकर्मवशाद्भव्यमैहिकं भोग्यमेव च । आयुष्यकं तथा कृष्णः स्वयमेव करिष्यति ॥ १९ ॥

အတိတ်ကံ၏ အင်အားကြောင့် ယခုလောက၌ ဖြစ်ရမည့်အရာ၊ တွေ့ကြုံခံစား၍ ခံယူရမည့်အရာတို့နှင့် အသက်တာကာလနှင့် ဆိုင်သောအရာတို့ကိုပါ ကృష్ణသည် ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်မြောက်စေမည်။

Verse 20

श्रीकृष्णं नित्यलीलास्थं चिंतयेत्स्वधियानिशम् । श्रीमदर्चावतारेण कृष्णं परिचरेत्सदा ॥ २० ॥

မိမိ၏စိတ်ဖြင့် နိစ္စလီလာ၌ တည်ရှိသော သီရိကృష్ణကို ညနေ့မရွေး အစဉ်အမြဲ သတိပြုစဉ်းစားရမည်။ ထို့ပြင် မင်္ဂလာရှိသော အာರ್ಚာ-အဝတာရ (ပူဇော်တင်မြှောက်ထားသော ဒေဝရုပ်) အဖြစ်၌လည်း ကృష్ణကို အစဉ်အမြဲ ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 21

अनन्यचिंतनीयोऽसौ प्रपन्नैः शरणार्थिभिः । स्थेयं च देहगेहादावुदासीनतया बुधैः ॥ २१ ॥

အရှုံးပေးအပ်နှံ၍ ခိုလှုံရာကို ရှာဖွေသူတို့သည် အခြားအတွေးမပါဘဲ ထိုသခင်တော်တစ်ပါးတည်းကိုသာ အနန္တစိတ်ဖြင့် သတိပြုရမည်။ ပညာရှိတို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာ၊ အိမ်ရာ စသည့်အရာများအပေါ် ဥပေက္ခာဖြင့် နေရမည်။

Verse 22

गुरोरवज्ञां साधूनां निंदां भेदं हरे हरौ । वेदनिंदां हरेंर्नामबलात्पापसमीहनम् ॥ २२ ॥

ဂုရုကို မလေးစားခြင်း၊ သာဓုတို့ကို အပြစ်တင်နိန္ဒာခြင်း၊ ဟရိ၏ ဘက္တများအကြား ခွဲခြားကွဲပြားမှု ဖန်တီးခြင်း၊ ဝေဒကို နိန္ဒာခြင်း၊ ဟရိနာမကို ရွတ်ဆိုနေသည်ဟု အားကိုးကာ အပြစ်လုပ်ခြင်း—ဤတို့သည် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်အနာတရများ ဖြစ်သည်။

Verse 23

अर्थवादं हरे र्नाम्नि पाषंडं नामसंग्रहे । अलसे नास्तिके चैव हरिनामोपदेशनम् ॥ २३ ॥

ဟရိ၏ နာမကို အလွန်အကျွံချီးမြှောက်သည့် စကားလုံးသာ (အဓိပ္ပါယ်လွန်—arthavāda) ဟု သဘောထားခြင်း၊ နာမသင်္ဂြဟ (နာမရွတ်ဆိုခြင်း) ကို လက်ခံထားသော်လည်း ပာရှဏ္ဍ (အယူမှား) အမြင်ကို ကိုင်စွဲခြင်း၊ ထို့ပြင် ပျင်းရိသူ သို့မဟုတ် နတ်မယုံသူအား ဟရိနာမကို သင်ကြားပေးခြင်း—ဤတို့သည် နာမနှင့်ဆိုင်သော အပြစ်အနာတရများ ဖြစ်၍ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 24

नामविस्मरणं चापि नाम्न्यनादरमेव च । संत्यजेद् दूरतो वत्स दोषानेतान्सुदारुणान् ॥ २४ ॥

နာမကို မေ့လျော့ခြင်းနှင့် နာမအပေါ် မလေးစားခြင်းတို့ကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ချစ်သားရေ၊ ဤအလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်အနာတရများကို အဝေးကပင် စွန့်ပစ်ရမည်။

Verse 25

प्रपन्नोऽस्मीति सततं चिंतयेद्धृद्गतं हरिम् । स एव पालनं नित्यं करिष्यति ममेति च ॥ २५ ॥

«ငါသည် အပြည့်အဝ အပ်နှံထားပြီ» ဟု အမြဲတမ်း စိတ်တွင်ထားကာ နှလုံးအတွင်း နေထိုင်သော ဟရိကို ဆက်မပြတ် သတိပြုစဉ်းစားရမည်။ ထို့ပြင် «သူတစ်ပါးတည်းက ငါ့ကို အမြဲကာကွယ်မည်» ဟူသော ယုံကြည်ချက်ကိုလည်း ထိန်းထားရမည်။

Verse 26

तवास्मि राधिकानाथ कर्मणा मनसा गिरा । कृष्णकांतेति चैवास्मि युवामेव गतिर्मम ॥ २६ ॥

အို ရာဓိကာ၏ နာထာ၊ ငါသည် သင်၏ပိုင်ဆိုင်ရာ—လုပ်ရပ်ဖြင့်လည်း၊ စိတ်ဖြင့်လည်း၊ စကားဖြင့်လည်း ဖြစ်၏။ အမှန်တကယ် ငါသည် «ကృష్ణ၏ ချစ်သူ» ဟု ခေါ်ရသူ ဖြစ်ပြီး၊ သင်တို့နှစ်ပါးတည်းသာ ငါ့၏ အားကိုးရာနှင့် နောက်ဆုံးပန်းတိုင် ဖြစ်ကြ၏။

Verse 27

दासाः सखायः पितरः प्रेयस्यश्च हरेरिह । सर्वे नित्या मुनिश्रेष्ठ चिंतनीया महात्मभिः ॥ २७ ॥

ဤလောက၌ အို မုနိအမြတ်၊ ဟရိ၏ ကျွန်များ၊ မိတ်ဆွေများ၊ ဖခင်များနှင့် ချစ်သူများသည် အားလုံး အနန္တကာလ တည်မြဲကြ၏။ ထို့ကြောင့် မဟာစိတ်ရှိသော ဘက္တများက အမြဲတမ်း သတိပြုစဉ်းစားရမည်။

Verse 28

गमनागमने नित्यकरोति वनगोष्टयोः । गोचारणं वयस्यैश्च विनासुरविघातनम् ॥ २८ ॥

သူသည် တောနှင့် နွားထိန်းရွာအကြား သာမန်အားဖြင့် အမြဲတမ်း သွားလာလှည့်ပတ်၏။ မိတ်ဆွေတူရွယ်များနှင့်အတူ နွားများကို ထိန်းကျောင်းကာ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော အဆုရများကို ချေမှုန်း၏။

Verse 29

सखायो द्वादशाख्याता हरेः श्रीदामपूर्वकाः । राधिकायाः सुशीलाद्याः सख्यो द्वात्रिंशदीरिताः ॥ २९ ॥

ဟရိ၏ မိတ်ဆွေများကို စရီဒာမကို အစပြု၍ ဆယ့်နှစ်ဦးဟု အမည်ဖော်ပြထားသည်။ ထို့အတူ ရာဓိကာ၏ မိတ်သမီးများကို စုသီလာကို အစပြု၍ သုံးဆယ့်နှစ်ဦးဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 30

आत्मानं चिंतयेद्वत्स तासां मध्ये मनोरमाम् । रूपयौवनसंपन्नां किशोरीं च स्वलंकृताम् ॥ ३० ॥

ချစ်သားရေ၊ သူတို့အလယ်တွင် မိမိကိုယ်ကို အလွန်လှပနှစ်သက်ဖွယ် ကညာမိန်းကလေးတစ်ဦးအဖြစ် စိတ်ထဲတွင် တရားသဘောဖြင့် ဆင်ခြင်ပါ။ အလှအပနှင့် ယောဝနပြည့်စုံ၍ အလင်္ကာရများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ကလေးမလေးဖြစ်စေ။

Verse 31

नानाशिल्पकलाभिज्ञां कृष्णभोगानुरूपिणीम् । तत्सेवनसुखाह्लादभावेनातिसुनिर्वृताम् ॥ ३१ ॥

သူမသည် အနုပညာနှင့် လက်ရာမျိုးစုံကို ကျွမ်းကျင်သိရှိပြီး၊ ကృష్ణ၏ အပျော်အပါးနှင့် သင့်လျော်စွာ ကိုက်ညီသူဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူ့ကို ဆောင်ရွက်ပူဇော်ခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် စိတ်နှလုံးအပြည့် အာနန္ဒဖြင့် အလွန်တည်ငြိမ်ကျေနပ်နေ၏။

Verse 32

ब्राह्मं मुहूर्तमारभ्य यावदर्धनिशा भवेत् । तावत्परिचरेत्तौ तु यथाकालानुसेवया ॥ ३२ ॥

ဗြာဟ္မမုဟူရ္တ (အရုဏ်မိုးလင်းသန့်ရှင်းချိန်) မှ စ၍ အလယ်ညအထိ၊ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အစီအစဉ်အတိုင်း ထိုဘုရားနှစ်ပါးကို စောင့်ရှောက်ပူဇော်၍ အချိန်နှင့်တပြေးညီ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 33

सहस्रं च तयोर्न्नाम्नां पठेन्नित्यं समाहितः । एतसाधनमुद्दिष्टं प्रपन्नानां मुनीश्वर ॥ ३३ ॥

မုနိအရှင်ကြီးရေ၊ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်းထားပြီး ထိုဘုရားနှစ်ပါး၏ နာမတော် တစ်ထောင်ကို နေ့စဉ် ရွတ်ဖတ်ရမည်။ ဤအကျင့်သင်္ကာ (သာဓနာ) သည် အားကိုးခိုလှုံပြီးသူတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော ဝိညာဉ်ရေးလမ်းစဉ်ဖြစ်သည်။

Verse 34

नाख्येयं कस्यचित्तुभ्यं मया तत्त्वं प्रकाशितम् । सनत्कुमार उवाच । ततस्त्वं नारद पुनः पृष्टवान्वै सदाशिवम् ॥ ३४ ॥

စနတ်ကုမာရက ပြောသည်—“ငါက မင်းအား ဖော်ပြပေးသော ဤတရားသဘောအမှန်ကို မည်သူမဆိုအား မပြောကြားရ။” ထို့နောက် နာရဒာရေ၊ မင်းသည် စဒါရှီဝကို ထပ်မံ မေးမြန်းခဲ့၏။

Verse 35

नाम्नां सहस्रं तच्चापि प्रोक्तवां स्तच्छृणुष्व मे । ध्यात्वा वृंदावने रम्ये यमुनातीरसंगतम् ॥ ३५ ॥

ငါသည်လည်း နာမသဟသ္ရ (အမည်တစ်ထောင်) ကို ကြေညာပြီးသားဖြစ်၏—ယခု ငါထံမှ နားထောင်လော့။ အရင်ဆုံး ရမဏီယ ဝೃန္ဒာဝန၌ ယမုနာမြစ်ကမ်းနှင့် ဆက်စပ်၍ တည်ရှိသော သခင်ကို စိတ်ဖြင့် သမาธိပြုလော့။

Verse 36

कल्पवृक्षं समाश्रित्य तिष्ठंतं राधिकायुतम् । पठेन्नामसहस्रं तु युगलाख्यं महामुने ॥ ३६ ॥

အို မဟာမုနိ၊ ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော ကလ္ပဝೃက္ષ အောက်၌ ခိုလှုံ၍ ရာဓိကာနှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ ရပ်တည်သော သခင်ကို သမาธိပြုကာ «ယုဂလ» အမည်တစ်ထောင်ကို ရွတ်ဖတ်သင့်၏။

Verse 37

देवकीनंदनः शौरिर्वासुदेवो बलानुजः । गदाग्रजः कंसमोहः कंससेवकमोहनः ॥ ३७ ॥

သူသည် ဒေဝကီ၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊ ရှူရဝంశ၏ သူရဲကောင်းသားတော်၊ ဝါစုဒေဝ၊ ဘလ (ဘလာရာမ) ၏ ညီတော်၊ ဂဒါ (ဂဒါဓရ) ၏ အကိုတော် ဖြစ်၏။ ကံဆကို မောဟစေသူ၊ ကံဆ၏ အမှုထမ်းများကိုပါ မောဟစေသူ ဖြစ်၏။

Verse 38

भिन्नर्गलः भिन्नलोहः पितृबाह्यः पितृस्तुतः । मातृस्तुतः शिवध्येयो यमुनाजलभेदनः ॥ ३८ ॥

သူသည် သော့ခတ်ကို ချိုးဖောက်သူ၊ သံကို ခွဲဖောက်သူ ဖြစ်၏။ ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) တို့၏ လက်လှမ်းမမီသော်လည်း ပိတೃတို့က ချီးမွမ်းသူ၊ မာတೃ (မိခင်ဒေဝီများ) က ချီးမွမ်းသူ ဖြစ်၏။ ရှိဝအဖြစ် သမาธိပြုရန်ထိုက်သူ၊ ယမုနာရေကို ခွဲဖောက်သူ ဖြစ်၏။

Verse 39

व्रजवासी व्रजानंदी नंदबालो दयानिधिः । लीलाबालः पद्मनेत्रो गोकुलोत्सव ईश्वरः ॥ ३९ ॥

သူသည် ဝရဇ၌ နေထိုင်သူ၊ ဝရဇကို အာနန္ဒဖြင့် ပျော်ရွှင်စေသူ၊ နန္ဒ၏ ချစ်လှစွာသော ကလေးတော်၊ ကရုဏာ၏ သမုဒ္ဒရာ ဖြစ်၏။ လီလာကလေးတော်၊ ကြာပန်းမျက်လုံးရှင်၊ ဂိုကူလ၏ ပွဲတော်နှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်းတည်းဟူသော အရှင် ဖြစ်၏။

Verse 40

गोपिकानंदनः कृष्णो गोपानंदः सतां गतिः । बकप्राणहरो विष्णुर्बकमुक्तिप्रदो हरिः ॥ ४० ॥

ကృష్ణသည် ဂိုပီတို့၏ ပျော်ရွှင်မှု၊ ဂိုပါလတို့၏ အားရမှု၊ သဒ္ဓာရှိသူတို့၏ ခိုလှုံရာ ဖြစ်တော်မူ၏။ ဗိဿနုအဖြစ် ဘကာ၏ အသက်ကို ယူတော်မူပြီး၊ ဟရီအဖြစ် ဘကာအား မောက္ခကိုပင် ပေးတော်မူ၏။

Verse 41

बलदोलाशयशयः श्यामलः सर्वसुंदरः । पद्मनाभो हृषीकेशः क्रीडामनुजबालकः ॥ ४१ ॥

ပလားနဂါးကို အိပ်ရာအဖြစ်ထား၍ လဲလျောင်းတော်မူ၏။ အမဲရောင်သျှမ်းလှ၍ အလှအပအကုန်လုံး၌ အထွတ်အထိပ်—ပဒ္မနာဘ၊ ဟೃṣīkēśa—လူတို့အကြား ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကစားမြူးတော်မူ၏။

Verse 42

लीलाविध्वस्तशकटो वेदमंत्राभिषेचितः । यशोदानंदनः कांतो मुनिकोटिनिषेवितः ॥ ४२ ॥

လီလာတော်၌ ရထားအရက်ဆကို ချိုးဖျက်တော်မူသောသူ၊ ဝေဒမန်တရများဖြင့် အဘိသေကခံတော်မူသောသူ၊ ယရှိုဒါ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ သားတော်—လှပချိုမြိန်—မုနိတို့ ကောဋိပေါင်းများစွာက ဆည်းကပ်ပူဇော်တော်မူကြ၏။

Verse 43

नित्यं मधुवनावासी वैकुंठः संभवः क्रतुः । रमापतिर्यदुपतिर्मुरारिर्मधुसूदनः ॥ ४३ ॥

မဓုဝန၌ အမြဲတမ်း နေထိုင်တော်မူ၏။ ဝိုင်ကుంఠ၊ သမ္ဘဝ၊ ကရတု ဖြစ်တော်မူ၏။ ရမာ(လက္ခမီ)၏ ပတိ၊ ယဒုတို့၏ အရှင်၊ မုရာကို သတ်သောသူ၊ မဓုကို ဖျက်ဆီးသော မဓုসূဒန ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 44

माधवो मानहारी च श्रीपतिर्भूधरः प्रभुः । बृहद्वनमहालीलो नंदसूनुर्महासनः ॥ ४४ ॥

မಾಧဝ—မာနကို ဖယ်ရှားတော်မူသောသူ၊ သြရီပတိ—လက္ခမီ၏ အရှင်၊ ဘူဓရ—မြေကြီးကို ထမ်းဆောင်တော်မူသော प्रभု ဖြစ်တော်မူ၏။ ကြီးမားသော တောအုပ်၌ လီလာတော် ထင်ရှားသောသူ၊ နန္ဒ၏ သားတော်၊ အမြင့်ဆုံး ပလ္လင်ပေါ်၌ ထိုင်တော်မူသော မဟာအာသန ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 45

तृणावर्तप्राणहारी यशोदाविस्मयप्रदः । त्रैलोक्यवक्त्रः पद्माक्षः पद्महस्तः प्रियंकरः ॥ ४५ ॥

တೃဏာဝර්တ၏ အသက်ကို ချွတ်ယူတော်မူသောသူ၊ ယရှೋದာကို အံ့ဩစေတော်မူသောသူ၊ သုံးလောကကို မိမိပါးစပ်၌ ထိန်းထားတော်မူသောသူ၊ ကြာပန်းမျက်စိ၊ ကြာပန်းလက်၊ ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် မင်္ဂလာကို ပေးတော်မူသောသူ။

Verse 46

ब्रह्मण्यो धर्मगोप्ता च भूपतिः श्रीधरः स्वराट् । अजाध्यक्षः शिवाध्यक्षो धर्माध्यक्षो महेश्वरः ॥ ४६ ॥

ဗြာဟ္မဏတို့နှင့် ဝေဒကို ချစ်မြတ်နိုးတော်မူသော ဘရဟ္မဏ္ယ၊ ဓမ္မကို ကာကွယ်တော်မူသောသူ၊ အရှင်မင်းကြီး၊ သရီ(လက္ရှ္မီ)ကို ဆောင်ထားတော်မူသော သ্রীဓရ၊ ကိုယ်တိုင်အုပ်စိုးသော စွာရတ်။ မဖွားသေးသူ(ဘြဟ္မာ)၏ အဓ್ಯಕ್ಷ၊ ရှိဝ၏ အဓ್ಯಕ್ಷ၊ ဓမ္မ၏ အဓ್ಯಕ್ಷ၊ မဟာဣශ්ဝရ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 47

वेदांतवेद्यो ब्रह्मस्थः प्रजापतिरमोघदृक् । गोपीकरावलंबी च गोपबालकसुप्रियः ॥ ४७ ॥

ဝေဒాంతအားဖြင့် သိမြင်နိုင်တော်မူသောသူ၊ ဘြဟ္မန်၌ တည်မြဲတော်မူသောသူ၊ သတ္တဝါတို့၏ အရှင်၊ မလွဲမသွေ မြင်တော်မူသော အမောဃဒೃက်။ ဂိုပီတို့၏ လက်များက ဆုပ်ကိုင်အားထားရသောသူ၊ ဂိုပဗာလကလေးတို့အတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 48

बालानुयीयी बलवान् श्रीदामप्रिय आत्मवान् । गोपीगृहांगणरतिर्भद्रः सुश्लोकमंगलः ॥ ४८ ॥

ကလေးတို့နောက်ကို လိုက်တော်မူသောသူ၊ အင်အားကြီးသောသူ၊ သ্রীဒာမအား ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်တော်မူသောသူ၊ ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော အာတ္မဝန်။ ဂိုပီတို့အိမ်ဝင်းထဲ၌ ပျော်ရွှင်တော်မူ၍ မင်္ဂလာရှိကာ ကောင်းမွန်သော ချီးမွမ်းစကားတို့ဖြင့် ကောင်းချီးကို ဆောင်ကြဉ်းတော်မူ၏။

Verse 49

नवनीतहरो बालो नवनीतप्रियाशनः । बालवृन्दी मर्कवृंदी चकिताक्षः पलायितः ॥ ४९ ॥

နွားနို့ထောပတ်သစ်ကို ခိုးယူတော်မူသော ကလေးတော်၊ ထောပတ်ကို ချစ်၍ စားသုံးတော်မူသောသူ။ ကလေးအုပ်စုများနှင့် မျောက်အုပ်စုများ ဝိုင်းရံလျက်၊ အံ့ဩသည့် မျက်လုံးကြီးဖြင့် ပြေးလွှားထွက်ပြေးတော်မူ၏။

Verse 50

यशोदातर्जितः कंपी मायारुदितशोभनः । दामोदरोऽप्रमेयात्मा दयालुर्भक्तवत्सलः ॥ ५० ॥

ယရှိုးဒါ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့် တုန်လှုပ်ကာ၊ မာယာဆန်သော ငိုယိုမှုကြောင့် ပိုမိုလှပသည့်—အတိုင်းမသိ အတ္တဖြစ်သော ဒာမောဒရ၊ ကရုဏာပြည့်ဝ၍ ဘက္တများကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးတော်မူ၏။

Verse 51

सुबद्धोलूखले नम्रशिरा गोपीकदर्थितः । वृक्षभंगी शोकभंगी धनदात्मजमोक्षणः ॥ ५१ ॥

အိုးခလ (မော်တာ) သို့ တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ခံရပြီး၊ နှိမ့်ချစွာ ခေါင်းငုံ့ကာ၊ ဂိုပီများ၏ ဆုံးမခြင်းကို ခံတော်မူ၏။ သစ်ပင်တို့ကို ချိုးဖောက်သူ၊ ဝမ်းနည်းမှုကို ဖျက်သိမ်းသူ၊ ကုဗေရ၏ သားတော်များကို လွတ်မြောက်စေသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 52

देवर्षिवचनश्लाघी भक्तवात्सल्यसागरः । व्रजकोलाहलकरो व्रजानदविवर्द्धनः ॥ ५२ ॥

ဒေဝရ္ရှီတို့၏ စကားကို ချီးမွမ်း၍ ဝမ်းမြောက်တော်မူသူ၊ ဘက္တဝါတ်စလျ၏ သမုဒ္ဒရာတော်၊ ဗြဇကို ပျော်ရွှင်သံလှုပ်ရှားစေသူ၊ ဗြဇ၏ အာနန္ဒကို အစဉ်တိုးပွားစေသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 53

गोपात्मा प्रेरकः साक्षी वृंदावननिवासकृत् । वत्सपालो वत्सपतिर्गोपदारकमंडनः ॥ ५३ ॥

ဂိုပ (နွားထိန်း) အတ္တဖြစ်တော်မူသူ၊ အတွင်းမှ လှုံ့ဆော်သူ၊ အရာအားလုံး၏ သက်သေတော်၊ ဗೃန္ဒာဝန၌ နေထိုင်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသူ။ နွားကလေးများ၏ ကာကွယ်သူ၊ နွားကလေးများ၏ အရှင်၊ ဂိုပကလေးများ၏ အလှအပအလင်္ကာ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 54

बालक्रीडो बालरतिर्बालकः कनकांगदी । पीताम्बरो हेममाली मणिमुक्ताविभूषणः ॥ ५४ ॥

ကလေးကစားပွဲ၌ ပျော်မြူးသူ၊ ကလေးသဘောအပျော်ကို နှစ်သက်သူ၊ လူငယ်ကလေးအဖြစ် ထင်ရှားတော်မူ၍ ရွှေလက်ကောက်များ ဝတ်ဆင်တော်မူ၏။ အဝါရောင်ဝတ်စုံ (ပီတాంబရ) ကို ဆင်မြန်း၍ ရွှေမாலာကို ဆောင်းကာ ရတနာနှင့် ပုလဲတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်တော်မူ၏။

Verse 55

किंकिणीकटकी सूत्री नूपुरी मुद्रि कान्वितः । वत्सासुरपतिध्वंसी बकासुरविनाशनः ॥ ५५ ॥

ခေါင်းလောင်းသံမြည်သော လက်ကောက်များ၊ ယဇ္ဉောပဝီတ သာသနာကြိုး၊ ခြေကောက်များနှင့် တံဆိပ်လက်စွပ်တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်တော်မူသော အရှင်; ဝတ္စာဆုရ၏ အရှင်ကို ချေမှုန်း၍ ဘကာဆုရကိုလည်း ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။

Verse 56

अघासुरविनाशी च विनिद्रीकृतबालकः । आद्य आत्मप्रदः संगी यमुनातीरभोजनः ॥ ५६ ॥

အဃာဆုရကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်; အိပ်ပျော်နေသော နွားကျောင်းကလေးများကို နိုးထစေတော်မူသော အရှင်; အာဒိပုရုရှ; အတ္တမ-ဗိဒ္ယာ (လွတ်မြောက်စေသော သိမြင်မှု) ကို ပေးတော်မူသော အရှင်; ဘက္တများ၏ အမြဲတမ်းအဖော်; ယမုနာကမ်းပါး၌ အစာစားတော်မူသော အရှင်။

Verse 57

गोपालमंडलीमध्यः सर्वगोपालभूषणः । कृतहस्ततलग्रासो व्यंजनाश्रितशाखिकः ॥ ५७ ॥

နွားကျောင်းသားတို့၏ ဝိုင်းဝန်းမှုအလယ်၌ ရပ်တော်မူ၍ ဂိုပါလတို့အားလုံး၏ အလှတန်ဆာဖြစ်တော်မူ၏; လက်ဖဝါးအတွင်း၌ အစာကိုယူစားတော်မူပြီး အရံဟင်းလျာများနှင့်အတူ သစ်ပင်အရိပ်အောက်၌ နားတော်မူ၏။

Verse 58

कृतबाहुश्रृंगयष्टिगुंजालंकृतकंठकः । मयूरपिच्छमुकुटो वनमालाविभूषितः ॥ ५८ ॥

လည်ပင်း၌ ဂုဉ္ဇာစေ့ပန်းကုံးနှင့် ချိုပုံသဏ္ဌာန်တံ杖တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်တော်မူ၏; မယူးရပိစ္ဆ မကူဋ (ပျားကောင်အမွှေးမကူဋ) ကို ဆောင်းတော်မူ၍ ဝနမာလာ (တောပန်းကုံး) ဖြင့် လှပတော်မူ၏။

Verse 59

गैरिकाचित्रितवपुर्नवमेघवपुः स्मरः । कोटिकंदर्पलावण्यो लसन्मकरकुंडलः ॥ ५९ ॥

စမရ (ကာမဒေဝ) သည် အနီရောင်ဂဲရိက (အိုခါ) အရောင်ဖြင့် အလှဆင်ထားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာ၍ ကိုယ်တော်သည် မိုးတိမ်သစ်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏; ကာမဒေဝ တစ်ကိုယ်လုံး သန်းတစ်ဆယ်၏ အလှကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး မကရပုံသဏ္ဌာန် နားကပ်များ တောက်ပစွာ ဝတ်ဆင်၏။

Verse 60

आजानुबाहुर्भगवान्निद्रारहितलोचनः । कोटिसागरगाभीर्यः कालकालः सदाशिवः ॥ ६० ॥

ဒူးထိလက်တံရှည်သော ဘဂဝန်၊ အိပ်မပျော်သော မျက်စိတော်ရှိ၍၊ သန်းပေါင်းများစွာသော သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းပြီး၊ ကာလကိုပင် သတ်နိုင်သော “ကာလ၏ မရဏ” ဖြစ်တော်မူသော စဒါရှီဝ ဖြစ်၏။

Verse 61

विरंचिमोहनवपुर्गोपवत्सवपुर्द्धरः । ब्रह्मांडकोटिजनको ब्रह्ममोहविनाशकः ॥ ६१ ॥

ဗိရဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) ကိုတောင် မောဟဖြစ်စေသော ရုပ်တော်ရှိ၍၊ နွားကျောင်းသားနှင့် နွားကလေး၏ ရုပ်ကိုလည်း ခံယူတော်မူ၏။ ဘြဟ္မာဏ္ဍ ကောဋိများ၏ မူလဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်ပြီး၊ ဗြဟ္မာ၏ မောဟကို ဖျက်ဆီးတော်မူသူ ဖြစ်၏။

Verse 62

ब्रह्मा ब्रह्मेडितः स्वामी शक्रदर्पादिनाशनः । गिरिपूजोपदेष्टा च धृतगोवर्द्धनाचलः ॥ ६२ ॥

သူသည် ဗြဟ္မာလည်း ဖြစ်တော်မူ၏။ ဗြဟ္မာကပင် ချီးမွမ်းသော အရှင်တော် ဖြစ်၏။ အင်ဒြာ၏ မာန်မာနကို ချေမှုန်းသော အထွဋ်အမြတ် အရှင်တော် ဖြစ်၏။ တောင်ကို ပူဇော်ခြင်းကို သင်ကြားပေးသူ၊ ဂోవర్఑္ဓန တောင်ကို မြှောက်ထမ်းတော်မူသူ ဖြစ်၏။

Verse 63

पुरंदरेडितः पूज्यः कामधेनुप्रपूजितः । सर्वतीर्थाभिषिक्तश्च गोविंदो गोपरक्षकः ॥ ६३ ॥

ဂိုဝိန္ဒသည် ပုရန္ဒရ (အင်ဒြာ) က ချီးမွမ်းသော ပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်၏။ ကာမဓေနုကပင် ပူဇော်သော အရှင်တော် ဖြစ်၏။ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ အားလုံး၏ ရေဖြင့် အဘိသေက ခံတော်မူပြီး၊ နွားနှင့် နွားကျောင်းသူတို့၏ ကာကွယ်ရှင် ဖြစ်၏။

Verse 64

कालियार्तिकरः क्रूरो नागपत्नीडितो विराट् । धेनुकारिः प्रलंबारिर्वृषासुरविमर्दनः ॥ ६४ ॥

ကာလိယကို ဒုက္ခပေးသော ကြမ်းတမ်းသတ္တိရှိသူ၊ အလုံးစုံကို ဖုံးလွှမ်းသော ဗိရာတ် အရှင်တော်၊ မြွေမယားတို့က ချီးမွမ်းသောသူ ဖြစ်၏။ ဓေနုကကို သတ်သူ၊ ပ္ရလမ္ဗ၏ ရန်သူ၊ ဝೃષာසုရကို ချေမှုန်းသူ ဖြစ်၏။

Verse 65

मायासुरात्मजध्वंसी केशिकंठविदारकः । गोपगोप्ता धेनुगोप्ता दावाग्निपरिशोषकः ॥ ६५ ॥

မာယာအသူရ၏သားကိုဖျက်ဆီးသူ၊ ကေသင်၏လည်ချောင်းကိုခွဲဖောက်သူ၊ နွားကျောင်းသားတို့၏ကာကွယ်ရှင်၊ နွားအုပ်၏စောင့်ရှောက်ရှင်၊ တောမီးကြမ်းတမ်းကိုခြောက်သွေ့စေ၍ငြိမ်းသတ်သူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 66

गोपकन्यावस्त्रहारी गोपकन्यावरप्रदः । यज्ञपत्न्यन्नभोजी च मुनिमानापहारकः ॥ ६६ ॥

နွားကျောင်းမိန်းကလေးတို့၏အဝတ်ကိုယူဆောင်သူ၊ နွားကျောင်းမိန်းကလေးတို့အားကောင်းချီးပေးသူ၊ ယဇ్ఞပြုသူတို့၏ဇနီးများ၏အစားအစာကိုသုံးဆောင်သူ၊ မုနိတို့၏မာနကိုချိုးဖျက်သူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 67

जलेशमानमथनो नन्दगोपालजीवनः । गन्धर्वशापमोक्ता च शंखचूडशिरोहरः ॥ ६७ ॥

ရေ၏အရှင်အတွက်လှည့်တံတော်ဖြစ်သူ၊ နန္ဒနှင့်ဂိုပါလတို့၏အသက်တော်ဖြစ်သူ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၏ကျိန်စာမှလွတ်မြောက်စေသူ၊ သင်္ခချူဍ၏ခေါင်းကိုဖြတ်ယူသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 68

वंशी वटी वेणुवादी गोपीचिन्तापहारकः । सर्वगोप्ता समाह्वानः सर्वगोपीमनोरथः ॥ ६८ ॥

ဗုံရှီကိုင်ဆောင်သူ၊ သန့်ရှင်းသောဝတီတော၏အရှင်၊ ဝေဏုတီးမှုတ်တော်မူသူ၊ ဂိုပီတို့၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုကိုဖယ်ရှားသူ၊ အားလုံး၏ကာကွယ်ရှင်၊ ခေါ်သံတော်ဖြင့်အားလုံးကိုစုဝေးစေသူ၊ ဂိုပီတို့၏နှလုံးဆန္ဒကိုပြည့်စုံစေသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 69

व्यंगधर्मप्रवक्ता च गोपीमण्डलमोहनः । रासक्रीडारसास्वादी रसिको राधिकाधवः ॥ ६९ ॥

သိမ်မွေ့သောအနုနည်းဖြင့်ဓမ္မကိုဟောကြားသင်ပြသူ၊ ဂိုပီဝိုင်းကိုမောဟစေသူ၊ ရာသလီလာ၏အမృతရသကိုမြည်းစမ်းသူ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးရသိက—ရှရီကృష్ణ၊ ရာဓိကာ၏ချစ်ခင်အရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 70

किशोरीप्राणनाथश्च वृषभानसुताप्रियः । सर्वगोपीजनानंदी गोपीजनविमोहनः ॥ ७० ॥

ကိုယ်တော်သည် အရွယ်နုမိန်းကလေး၏ အသက်ရှင်ရာ အရှင်; ဝೃಷဘานุ၏ သမီးတော်၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ; ဂိုပီမိန်းမတို့ အားလုံး၏ ပျော်ရွှင်မှု; နှင့် ဂိုပီတို့၏ စိတ်ကို မောဟစေသော အရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 71

गोपिकागीतचरितो गोपीनर्तनलालसः । गोपीस्कन्धाश्रितकरो गोपिकाचुंबनप्रियः ॥ ७१ ॥

ဂိုပီတို့၏ သီချင်းများတွင် ကိုယ်တော်၏ လီလာကို သီဆိုကြ၏; ဂိုပီတို့နှင့် ကခုန်ခြင်းကို နှစ်သက်တော်မူ၏; ဂိုပီတို့၏ ပခုံးပေါ်၌ လက်တော်ကို တင်ထားတော်မူ၏; နှင့် ဂိုပီတို့ကို နမ်းရှိုက်ခြင်းကို ချစ်မြတ်နိုးတော်မူ၏။

Verse 72

गोपिकामार्जितमुखो गोपीव्यंजनवीजितः । गोपिकाकेशसंस्कारी गोपिकापुष्पसंस्तरः ॥ ७२ ॥

ဂိုပီတို့က ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာတော်ကို သုတ်သင်သန့်စင်ကြ၏; ဂိုပီတို့က ပန်ကာဖြင့် လေညှင်းပေးကြ၏; ဂိုပီတို့က ဆံပင်တော်ကို အလှဆင်၍ စီစဉ်ပေးကြ၏; နှင့် ဂိုပီတို့ ခင်းပေးသော ပန်းခင်းပေါ်၌ ကိုယ်တော် အနားယူတော်မူ၏။

Verse 73

गोपिकाहृदयालंबी गोपीवहनतत्परः । गोपिकामदहारी च गोपिकापरमार्जितः ॥ ७३ ॥

ကိုယ်တော်သည် ဂိုပီတို့၏ နှလုံးသားအတွင်း အားကိုးရာအဖြစ် တည်ရှိတော်မူ၏; ဂိုပီတို့ကို ထမ်းပိုးကာ သယ်ဆောင်ရန် အမြဲတမ်း စိတ်အားထက်သန်တော်မူ၏; ဂိုပီတို့၏ မာနနှင့် ရမ္မက်ကို ဖယ်ရှားပေးတော်မူ၏; နှင့် ဂိုပီတို့က အမြင့်မြတ်ဆုံး ဂုဏ်ပြုပူဇော်ကြ၏။

Verse 74

गोपिकाकृतसंनीलो गोपिकासंस्मृतप्रियः । गोपिकावन्दितपदो गोपिकावशवर्तनः ॥ ७४ ॥

ဂိုပီတို့၏ အလှဆင်ခြင်းကြောင့် ကိုယ်တော်သည် အပြာနက်ရောင်သို့ ထင်ရှားတော်မူ၏; ဂိုပီတို့က သတိရမြင်ယောင်သည့်အခါ ကိုယ်တော်သည် အချစ်တော်ဖြစ်၏; ကိုယ်တော်၏ ခြေတော်တို့ကို ဂိုပီတို့က ပူဇော်ကန်တော့ကြ၏; နှင့် ကိုယ်တော်သည် ဂိုပီတို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာအောက်၌ လှုပ်ရှားတော်မူ၏။

Verse 75

राधा पराजितः श्रीमान्निकुञ्जेसुविहारवान् । कुञ्जप्रियः कुञ्जवासी वृन्दावनविकासनः ॥ ७५ ॥

ရാധာ၏ ပရೇမဖြင့် အနိုင်ယူခံရသော တန်ခိုးတော်ရှင်သည် နိကుంజတောအတွင်း လီလာကစား၍ ပျော်ရွှင်တော်မူ၏။ ကုဉ္ဇကို ချစ်မြတ်နိုး၍ ကုဉ္ဇ၌ နေထိုင်ကာ ဗೃန္ဒာဝန်ကို သာယာတောက်ပစေတော်မူ၏။

Verse 76

यमुनाजलसिक्तांगो यमुनासौख्यदायकः । शशिसंस्तंभनः शूरः कामी कामविमोहनः ॥ ७६ ॥

ယမုနာရေဖြင့် ကိုယ်တော်စိုစွတ်နေသောသူ၊ ယမုနာ၏ သုခကို ပေးသနားတော်မူသောသူ။ လကို ထိန်းချုပ်အနိုင်ယူသောသူ၊ ရဲရင့်သတ္တိရှိသောသူ၊ ကာမ၏ အရှင်၊ ကာမကိုပင် မောဟစေ၍ နှိမ့်ချသောသူ။

Verse 77

कामाद्याः कामनाथश्च काममानसभेदनः । कामदः कामरूपश्च कामिनीकामसंचयः ॥ ७७ ॥

ကာမ၏ အရင်းအမြစ်နှင့် အစဖြစ်တော်မူသောသူ၊ ကာမ၏ အရှင်တော်မူသောသူ၊ ကာမကြောင့် စိတ်ကို ထိုးဖောက်လှုပ်ရှားစေသောသူ။ လိုအင်ကို ပေးသနားတော်မူသောသူ၊ လိုအင်အတိုင်း ရုပ်သဏ္ဌာန်ယူတော်မူသောသူ၊ ချစ်မြတ်နိုးသူတို့၏ လိုလားတမ်းတမှု အစုအဝေးတော်မူ၏။

Verse 78

नित्यक्रीडो महालीलः सर्वः सर्वगतस्तथा । परमात्मा पराधीशः सर्वकारणकारणः ॥ ७८ ॥

အမြဲတမ်း ဘုရားလီလာကစားတော်မူသောသူ၊ မဟာလီလာ၏ အရှင်တော်မူ၏။ အရာအားလုံးဖြစ်တော်မူ၍ အရာအားလုံး၌ ပျံ့နှံ့တော်မူ၏။ အမြင့်ဆုံး အတ္တမ၊ အထက်မြတ်ဆုံး အဓိပတိ၊ အကြောင်းတရားအားလုံး၏ အကြောင်းတရားတော်မူ၏။

Verse 79

गृहीतनारदवचा ह्यक्रूरपरिचिंतितः । अक्रूरवन्दितपदो गोपिकातोषकारकः ॥ ७९ ॥

နာရဒ၏ စကားကို လက်ခံတော်မူပြီးနောက် အကြူးရ၏ စိတ်တွင် အမြဲတမ်း စဉ်းစားရာ အရာဖြစ်တော်မူ၏။ အကြူးရက ကိုယ်တော်၏ ခြေတော်ကို ဝတ်ပြုကာ၊ ဂိုပီတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြစ်စေတော်မူ၏။

Verse 80

अक्रूरवाक्यसंग्राही मथुरावासकारणः । अक्रूरतापशमनो रजकायुःप्रणाशनः ॥ ८० ॥

အကြူရ၏စကားကို လက်ခံတော်မူ၏။ မထုရာ၌ နေထိုင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်တော်မူ၏။ အကြူရ၏ ဝမ်းနည်းပူပန်မှုကို သက်သာစေတော်မူ၏။ ရာဇက အဝတ်လျှော်သမားနှင့် သူ၏အသက်ကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။

Verse 81

मथुरानन्ददायी च कंसवस्त्रविलुण्ठनः । कंसवस्त्रपरीधानो गोपवस्त्रप्रदायकः ॥ ८१ ॥

မထုရာမြို့ကို ပျော်ရွှင်စေတော်မူသော အရှင်။ ကံဆ၏ အဝတ်အစားကို လုယူတော်မူသော အရှင်။ ကံဆ၏ အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်တော်မူသော အရှင်။ ဂోပများအား အဝတ်အစား ပေးကမ်းတော်မူသော အရှင်။

Verse 82

सुदामगृहगामी च सुदामपरिपूजितः । तंतुवाय कसंप्रीतः कुब्जाचंदनलेपनः ॥ ८२ ॥

သုဒာမာ၏အိမ်သို့ သွားတော်မူ၍ သုဒာမာက ရိုသေစွာ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုတော်မူ၏။ အထည်ယက်သမားကို နှစ်သက်တော်မူ၏။ ကုဗ္ဇာက ဆက်ကပ်သော စန္ဒနလိမ်းပွဲကို လက်ခံတော်မူ၏။

Verse 83

कुब्जारूपप्रदो विज्ञो मुकुंदो विष्टरश्रवाः । सर्वज्ञो मथुरालोकी सर्वलोकाभिनंदनः ॥ ८३ ॥

ကုဗ္ဇာအား တည့်တံ့လှပသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ပေးတော်မူသော အရှင်။ အရာအားလုံးကို သိမြင်သော ပညာရှိတော်မူသော အရှင်။ မုကുന္ဒ—မောက္ခကို ပေးတော်မူသော အရှင်။ ကျော်ကြားမှု ကျယ်ပြန့်ဝေးလံသော အရှင်။ အလုံးစုံသိတော်မူသော အရှင်။ မထုရာ၌ နေထိုင်တော်မူသော သခင်။ လောကအားလုံးက ချီးမွမ်းဝမ်းမြောက်သော အရှင်။

Verse 84

कृपाकटाक्षदर्शी च दैत्यारिर्देवपालकः । सर्वदुःखप्रशमनो धनुभर्ङ्गी महोत्सवः ॥ ८४ ॥

ကရုဏာပြည့်သော မျက်စိတစ်ချက်ဖြင့် ကရုဏာကို ပေးတော်မူသော အရှင်။ ဒೈတျများ၏ ရန်သူ၊ ဒေဝတော်များ၏ ကာကွယ်ရှင်။ ဒုက္ခအားလုံးကို သက်သာပျောက်ကင်းစေတော်မူသော အရှင်။ ဓနုကို ချိုးဖျက်တော်မူသော အရှင်။ မင်္ဂလာမဟာပွဲတော် ကိုယ်တိုင်ဖြစ်တော်မူသော အရှင်။

Verse 85

कुवलयापीडहंता दंतस्कंधबलाग्रणीः । कल्परूपधरोधीरो दिव्यवस्त्रानुलेपनः ॥ ८५ ॥

ကူဝလယာပီဍကို သတ်ဖြတ်တော်မူသော အရှင်၊ အင်အားအထက်မြတ်ဆုံး၊ ဆင်စွယ်ကဲ့သို့သော ပခုံးပေါ်၌ ဝန်ကို ထမ်းဆောင်တော်မူသော အရှင်၊ အလိုတော်အတိုင်း ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ခံယူတော်မူသော တည်ကြည်ပညာရှိ၊ ဒိဗ္ဗဝတ်ရုံနှင့် ကောင်းကင်ဆီအနံ့ဖြင့် တန်ဆာဆင်တော်မူ၏။

Verse 86

मल्लरूपो महाकालः कामरूपी बलान्वितः । कंसत्रासकरो भीमो मुष्टिकांतश्च कंसहा ॥ ८६ ॥

မল্লသမားရုပ်ကို ခံယူတော်မူ၍ မဟာကာလကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူ၏။ အလိုတော်အတိုင်း ရုပ်သဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး အင်အားပြည့်ဝကာ ကံဆကို ကြောက်လန့်စေသော ကြမ်းတမ်းခိုင်မာသူ၊ မုဋ္ဌိကကို သတ်ဖြတ်သူ၊ ထို့ပြင် ကံဆကို သတ်သော အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 87

चाणूरघ्नो भयहरः शलारिस्तोशलांतकः । वैकुंठवासी कंसारिः सर्वदुष्टनिषूदनः ॥ ८७ ॥

ချာဏူရကို သတ်ဖြတ်သူ၊ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးသူ၊ ရှလာရီ၏ ရန်သူနှင့် တိုရှလာကို ဖျက်ဆီးသူ။ ဝိုင်ကుంఠ၌ နေထိုင်တော်မူသော အရှင်၊ ကံဆ၏ ရန်သူ၊ မကောင်းသူအားလုံးကို ချေမှုန်းသတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 88

देवदुंदुभिनिर्घोषी पितृशोकनिवारणः । यादवेंद्रः सतांनाथो यादवारिप्रमर्द्दनः ॥ ८८ ॥

နတ်တို့၏ ဒုန္ဒုဘိတီးသံကဲ့သို့ ဂုဏ်သတင်းတော် မြည်ဟည်းတော်မူသော အရှင်၊ ဘိုးဘွားတို့၏ ဝမ်းနည်းမှုကို ဖယ်ရှားပေးသူ၊ ယာဒဝတို့၏ အရှင်၊ သဒ္ဓါရှိသူတို့၏ အကာအကွယ်၊ ယာဒဝတို့၏ ရန်သူများကို ချေမှုန်းသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 89

शौरिशोकविनाशी च देवकीतापनाशनः । उग्रसेनपरित्राता उग्रसेनाभिपूजितः ॥ ८९ ॥

ရှော်ရီ (ကృష్ణ) ၏ ဝမ်းနည်းမှုကို ဖျက်ဆီးသူ၊ ဒေဝကီ၏ ပူပန်နာကျင်မှုကို ဖယ်ရှားသူ၊ ဥဂ္ဂရစေနကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ၊ ဥဂ္ဂရစေနက ပူဇော်လေးစားသော အရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 90

उग्रसेनाभिषेकी च उग्रसेनदया परः । सर्वसात्वतसाक्षी च यदूनामभिनंदनः ॥ ९० ॥

အုဂ္ဂရသေနကို ရာဇပလ္လင်ပေါ် တင်မြှောက်အဘိသေကပေးသူ၊ အုဂ္ဂရသေနအပေါ် အမြင့်မားဆုံး ကရုဏာရှိသူ၊ စာတ္ဝတဘက္တများအားလုံး၏ သက်သေတော်ဖြစ်သူ၊ ယဒုဝంశ၏ ပျော်ရွှင်ခြင်းအရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 91

सर्वमाथुरसंसेव्यः करुणो भक्तबांधवः । सर्वगोपालधनदो गोपीगोपाललालसः ॥ ९१ ॥

မထူရာမြို့သူမြို့သားအားလုံးက ချစ်ခင်စိတ်ဖြင့် ဆည်းကပ်ပူဇော်ထိုက်သူ၊ ကရုဏာရှင်၊ ဘက္တတို့၏ ဆွေမျိုးနှင့် အားကိုးရာဖြစ်သူ။ နွားထိန်းတို့အားလုံးကို စည်းစိမ်ပေးတော်မူပြီး ဂိုပီနှင့် ဂိုပါလတို့၏ အဖော်အပေါင်းကို တောင့်တတော်မူ၏။

Verse 92

शौरिदत्तोपवीती च उग्रसेनदयाकरः । गुरुभक्तो ब्रह्मचारी निगमाध्ययने रतः ॥ ९२ ॥

ရှော်ရီက ပေးအပ်သော ယဇ္ဈနောပဝီတ (သန့်ရှင်းကြိုး) ကို ဝတ်ဆင်သူ၊ အုဂ္ဂရသေနအပေါ် ကရုဏာပြုသူ၊ ဂုရုကို သစ္စာရှိစွာ ဆည်းကပ်သူ၊ ဗြဟ္မစာရီ (သန့်ရှင်းကျောင်းသား) ဖြစ်၍ နိဂမ (ဝေဒ) ကို အမြဲလေ့လာနေသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 93

संकर्षणसहाध्यायी सुदामसुहृदेव च । विद्यानिधिः कलाकोशो मृतपुत्रदस्तथा ॥ ९३ ॥

သင်္ကර්ရှဏနှင့် အတူတကွ သင်ယူသော အတူတန်းကျောင်းသားလည်း ဖြစ်တော်မူပြီး၊ စုဒာမာ၏ အနီးကပ်မိတ်ဆွေလည်း ဖြစ်တော်မူ၏။ ဗိဒ္ယာ၏ خزانہ၊ အနုပညာတို့၏ သိုလှောင်ရာ ဖြစ်တော်မူကာ၊ သားဆုံးရှုံးသူအား သားတစ်ဦးကို ပြန်လည်ပေးတော်မူသူလည်း ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 94

चक्री पांचजनी चैव सर्वनारकिमोचनः । यमार्चितः परो देवो नामोच्चारवसो ऽच्युतः ॥ ९४ ॥

စက်ကရ (ဒစ္စက) နှင့် ပဉ္စဇနျယ သင်္ခကို ကိုင်ဆောင်တော်မူ၍ နရကအခြေအနေသို့ ကျရောက်သူအားလုံးကို လွတ်မြောက်စေတော်မူ၏။ ယမမင်းတောင် ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံး ဘုရား—အချျုတ—ကို ပူဇော်တော်မူပြီး၊ နာမတော်ကို ရွတ်ဆိုခြင်းသာဖြင့်ပင် လက်လှမ်းမီနိုင်တော်မူ၏။

Verse 95

कुब्जा विलासी सुभगो दीनबंधुरनूपमः । अक्रूरगृहगोप्ता च प्रतिज्ञापालकः शुभः ॥ ९५ ॥

သူသည် ကုဗ္ဇာကို ကယ်တင်မြှောက်ပေးသော အရှင်၊ လီလာဖြင့် ကစားတော်မူသော သုခမင်္ဂလာရှင်၊ ရုပ်ရည်လှပ၍ ကောင်းမြတ်သော အရှင်၊ ဒုက္ခရောက်သူတို့၏ မိတ်ဆွေ၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အကြူရ၏ အိမ်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ၊ ကတိသစ္စာကို ထိန်းသိမ်းသူ၊ ကောင်းကျိုးပေးသော အရှင် ဖြစ်သည်။

Verse 96

जरासंधजयी विद्वान् यवनांतो द्विजाश्रयः । मुचुकुंदप्रियकरोजरासंधपलायितः ॥ ९६ ॥

သူသည် ပညာရှိ၍ ဇရာသန္ဓကို အနိုင်ယူသော အရှင်၊ ယဝနတို့ကို ဖျက်ဆီးသူ၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့၏ အားကိုးရာ ဖြစ်သည်။ မုချုကွန်ဒကို ပျော်ရွှင်စေသော အရှင်ဖြစ်၍ ဇရာသန္ဓသည် သူ့ရှေ့မှ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

Verse 97

द्वारकाजनको गूढो ब्रह्मण्यः सत्यसंगरः । लीलाधरः प्रियकरो विश्वकर्मा यशःप्रदः ॥ ९७ ॥

သူသည် ဒွာရကာကို တည်ထောင်သော အရှင်၊ လျှို့ဝှက်နက်နဲသော အရှင်၊ ဗြာဟ္မဏတို့ကို ကာကွယ်ကူညီသော ဗြဟ္မဏျယ၊ သစ္စာအတွက် တိုက်ပွဲ၌ မတုန်မလှုပ် ရပ်တည်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် လီလာကို ဆောင်ထားသူ၊ ချစ်မြတ်နိုးရာကို ပေးအပ်သူ၊ ကမ္ဘာ့ဗိသုကာ ဝိශ්ဝကರ್ಮာ၊ နှင့် ဂုဏ်သတင်းကို ပေးသူ ဖြစ်သည်။

Verse 98

रुक्मिणीप्रियसंदेशो रुक्मशोकविवर्द्धनः । चैद्यशोकालयः श्रेष्ठो दुष्टराजन्यनाशनः ॥ ९८ ॥

သူသည် ရုက္မိဏီအား ဝမ်းမြောက်စေသော ချစ်ခင်ရသော သံတမန်၊ ရုက္မီ၏ ဝမ်းနည်းမှုကို တိုးပွားစေသော အရှင်၊ ခိုင်ဒျ (ရှိရှုပာလ) ၏ ဒုက္ခဝေဒနာ အိမ်ရာတော် ဖြစ်သည်။ သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်ဖြစ်၍ မကောင်းသော မင်းမျိုးနွယ်တို့ကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်သည်။

Verse 99

रुक्मिवैरूप्यकरणो रुक्मिणीवचने रतः । बलभद्रवचोग्राही मुक्तरुक्मी जनार्दनः ॥ ९९ ॥

ဇနာရ္ဒနသည် ရုက္မီကို ရုပ်ပျက်စေသော အရှင်၊ ရုက္မိဏီ၏ စကားကို ဖြည့်ဆည်းရာ၌ ပျော်ရွှင်သော အရှင်၊ ဘလဘဒြ၏ အကြံဉာဏ်ကို လက်ခံသော အရှင်၊ နှင့် ရုက္မီကို လွတ်မြောက်ခွင့် (အသက်ချန်) ပေးသော အရှင် ဖြစ်သည်။

Verse 100

रुक्मिणीप्राणनाथश्च सत्यभामापतिः स्वयम् । भक्तपक्षी भक्तिवश्यो ह्यक्रूरमणिदायकः ॥ १०० ॥

သူသည် ရုက္မိဏီ၏အသက်ရှင်သခင်တော်၊ စတျဘားမာ၏ခင်ပွန်းတော်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်၏။ ဘက္တများဘက်ကိုကာကွယ်၍ ဘက္တိကြောင့်အလွယ်တကူအနိုင်ယူခံရသူ၊ အကရူရာအား မဏိရတနာကို ပေးသနားသူ ဖြစ်၏။

Verse 101

शतधन्वाप्राणहारी ऋक्षराजसुताप्रियः । सत्राजित्तनयाकांतो मित्रविंदापहारकः ॥ १०१ ॥

သူသည် ရှတဓနွာ၏အသက်ကို ယူသွားသူ၊ ဣက္ခ္စရာဇ၏သမီး (ဂျာမ္ဘဝတီ) အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသူ၊ စတြာဇစ်၏သမီး (စတျဘားမာ) ၏ချစ်သူ၊ မိတ္တရဝိန္ဒာကို ဆောင်ယူသွားသူ ဖြစ်၏။

Verse 102

सत्यापतिर्लक्ष्मणाजित्पूज्यो भद्राप्रियंकरः । नरका सुरघातीं च लीलाकन्याहरो जयी ॥ १०२ ॥

သူသည် သစ္စာ၏အရှင်၊ လက္ရှ္မဏာက မအနိုင်ယူနိုင်သူ၊ ပူဇော်ထိုက်သူ၊ မင်္ဂလာဖြစ်၍ ချစ်မြတ်နိုးရာကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသူ၊ နရကာကို ဖျက်ဆီး၍ နတ်တို့၏ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်သူ၊ ကစားလျက် လီလာကညာကို ဆောင်ယူသွားသော အောင်မြင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 103

मुरारिर्मदनेशोऽपि धरित्रीदुःखनाशनः । वैनतेयी स्वर्गगामी अदित्य कुंडलप्रदः ॥ १०३ ॥

သူသည် မုရာရီ (မုရာ၏ရန်သူ) ဖြစ်ပြီး ကာမ၏အရှင်လည်း ဖြစ်၏။ မြေကြီး၏ဒုက္ခကို ဖျောက်ဖျက်သူ ဖြစ်၏။ သူသည် ဝိုင်နတေယီ (ဂရုဍ) အဖြစ် ဘက္တတို့ကို ကောင်းကင်သို့ ဆောင်သူ၊ အာဒိတျယ အဖြစ် တောက်ပသော ကုဏ္ဍလများကို ပေးသနားသူ ဖြစ်၏။

Verse 104

इंद्रार्चितो रमाकांतो वज्रिभार्याप्रपूजितः । पारिजातापहारी च शक्रमानापहारकः ॥ १०४ ॥

သူသည် အိန္ဒြာက ပူဇော်သောသူ၊ ရမာ (လက္ရှ္မီ) ၏ချစ်သူ၊ ဗဇ္ရကိုင်သူ၏ဇနီး ရှာစီက အလွန်ပူဇော်မြတ်နိုးသောသူ ဖြစ်၏။ ပါရိဇာတပင်ကို ဆောင်ယူသွားသူ၊ အိန္ဒြာ၏မာနကို ချိုးဖျက်သူ ဖြစ်၏။

Verse 105

प्रद्युम्नजनकः सांबतातो बहुसुतो विधुः । गर्गाचार्यः सत्यगतिर्धर्माधारो धारधरः ॥ १०५ ॥

ထိုသခင်သည် ပရဒျုမန၏ ဖခင်၊ စာမ္ဗ၏ အဖ၊ သားတော်များစွာရှိသော လမင်းတော်ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဂါရ္ဂာစာရျ၊ သစ္စာလမ်းကြောင်းရှိသူ၊ ဓမ္မကို ထောက်တိုင်တော်မူသူ၊ မြေကြီးကို ထမ်းဆောင်တော်မူသူဟုလည်း ခေါ်ကြ၏။

Verse 106

द्वारकामंडनः श्लोक्यः सुश्लोको निगमालयः । पौंड्रकप्राणहारी च काशीराजशिरोहरः ॥ १०६ ॥

ထိုသခင်သည် ဒွာရကာ၏ အလှဆင်တော်မူသူ၊ ကဗျာသီချင်းများဖြင့် ချီးမွမ်းထိုက်သူ၊ မင်္ဂလာသီချင်း၏ အရုပ်တော်နှင့် ဝေဒတို့၏ အိမ်တော်ဖြစ်၏။ ပေါဏ္ဍရကကို သတ်ဖြတ်တော်မူသူ၊ ကာသီဘုရင်၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ယူတော်မူသူလည်း ဖြစ်၏။

Verse 107

अवैष्णवविप्रदाही सुदक्षिणभयाबहः । जरासंधविदारीं च धर्मनन्दनयज्ञकृत् ॥ १०७ ॥

ထိုသခင်သည် ဝိုင်ရှ္ဏဝမဟုတ်သော ဘြာဟ္မဏ၏ အပြစ်ကို မီးလောင်ဖျက်ဆီးတော်မူသူ၊ ဒက္ခိဏာကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားတော်မူသူ၊ ဇရာသန္ဓကို ခွဲဖောက်တော်မူသူ၊ နှင့် ဓမ္မ၏ သား နရအတွက် ယဇ္ဉကို ပြုလုပ်တော်မူသူ ဖြစ်၏။

Verse 108

शिशुपालशिररश्चेदी दंतवक्रविनाशनः । विदूरथांसकः श्रीशः श्रीदो द्विविदनाशनः ॥ १०८ ॥

ထိုသခင်သည် ရှိရှုပာလ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်တော်မူသူ၊ ဒန္တဝက္ရကို ဖျက်ဆီးတော်မူသူ၊ ဝိဒူရထကို သတ်တော်မူသူ၊ သရီ (လက္ခ္မီ) ၏ အရှင်၊ စည်းစိမ်ကို ပေးတော်မူသူ၊ နှင့် ဒွိဝိဒကို ဖျက်ဆီးတော်မူသူ ဖြစ်၏။

Verse 109

रुक्मिणीमानहारी च रुक्मिणीमानवर्द्धनः । देवर्षिशापहर्ता च द्रौपदीवाक्यपालकः ॥ १०९ ॥

ထိုသခင်သည် ရုက္မိဏီ၏ ထိခိုက်နာကျင်သော ဂုဏ်မာန်ကို ဖယ်ရှားတော်မူသူ၊ ထို့ပြင် ရုက္မိဏီ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို တိုးပွားကာ ကာကွယ်တော်မူသူ၊ ဒေဝရ္ရှိတို့၏ ကျိန်စာကို ဖယ်ရှားတော်မူသူ၊ နှင့် ဒြောပဒီ၏ စကားကတိကို သစ္စာရှိစွာ ထိန်းသိမ်းတော်မူသူ ဖြစ်၏။

Verse 110

दुर्वासो भयहाति व पांचालीस्मरणागतः । पार्थदूतः पार्थमन्त्री पार्थदुःखौधनाशनः ॥ ११० ॥

ဒုర్వာသာကြောင့် ဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးတော်မူသော အရှင်; ပാഉဉ္စာလီ (ဒြೌပဒီ) နာမတော်ကို သတိရခေါ်လျှင် ချက်ချင်း ရောက်လာတော်မူသော အရှင်; ပါර්ထ (အర్జုန) ၏ သံတမန်ဖြစ်ခဲ့သော အရှင်; ပါර්ထ၏ အကြံပေးတော်မူသော အရှင်; ပါර්ထ၏ ဒုက္ခရေကြီးကို ဖျက်သိမ်းတော်မူသော အရှင်။

Verse 111

पार्थमानापहारी च पार्थजीवनदायकः । पांचाली वस्त्रदाता च विश्वपालकपालकः ॥ १११ ॥

ပါර්ထ (အర్జုန) ၏ အရှက်ခွဲခံရမှုကို ဖယ်ရှားတော်မူသော အရှင်; ပါර්ထအား အသက်ကို ပေးသနားတော်မူသော အရှင်; ပാഉဉ္စာလီ (ဒြောပဒီ) အတွက် အဝတ်အစားကို ပေးတော်မူသော အရှင်; ကမ္ဘာကို ကာကွယ်သူတို့ကိုပင် ကာကွယ်တော်မူသော အရှင်။

Verse 112

श्वेताश्वसारथिः सत्यः सत्यसाध्यो भयापहः । सत्यसंधः सत्यरतिः सत्यप्रिय उदारधीः ॥ ११२ ॥

အဖြူရောင် မြင်းများ၏ ရထားမောင်းတော်မူသော အရှင်; သမ္မာတရားကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ သမ္မာတရားဖြင့်သာ ရောက်နိုင်သော အရှင်၊ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားတော်မူသော အရှင်; ကတိသစ္စာတည်ကြည်၍ သစ္စာ၌ ပျော်မွေ့ကာ သစ္စာကို ချစ်မြတ်နိုးသော၊ ဉာဏ်ပညာ မြင့်မြတ်ကျယ်ပြန့်သော အရှင်။

Verse 113

महासेनजयी चैव शिवसैन्यविनाशननः । बाणासुरभुजच्छेत्ता बाणबाहुवरप्रदः ॥ ११३ ॥

တပ်ကြီးကို အောင်နိုင်တော်မူသော အရှင်; ရှိဝ၏ စစ်တပ်ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်; ဘာဏာသူရ၏ လက်များကို ဖြတ်တောက်တော်မူသော အရှင်; ထို့ပြင် ကရုဏာဖြင့် အပေးအယူအဖြစ် ဘာဏာ၏ လက်များကို ပြန်လည်ပေးသနားသော အရှင်။

Verse 114

तार्क्ष्यमानापहारी च तार्क्ष्यतेजोविवर्द्धनः । रामस्वरूपधारी च सत्यभामामुदावहः ॥ ११४ ॥

တာရက္ရှျ (ဂရုဍ) ၏ မာနကို ဖယ်ရှားတော်မူပြီး ဂရုဍ၏ တေဇောဓာတ်ကို တိုးပွားစေတော်မူသော အရှင်; ရာမ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ဆောင်တော်မူသော အရှင်; စတျယဘ္ဟာမာကို မဟာမိဖုရားအဖြစ် ထားရှိတော်မူသော မြင့်မြတ်သည့် အရှင်။

Verse 115

रत्नाकरजलक्रीडो व्रजलीलाप्रदर्शकः । स्वप्रतिज्ञापरिध्वंसी भीष्माज्ञापरिपालकः ॥ ११५ ॥

သမုဒ္ဒရရေထဲ၌ ကစားမြူးတမ်းသော အရှင်၊ ဗြဇလီလာကို ထင်ရှားပြသသော အရှင်၊ မိမိ၏ သစ္စာကတိကိုတောင် ချိုးဖျက်နိုင်သော အရှင်၊ ဘီရှ္မ၏ အမိန့်ကို ထိန်းသိမ်းလိုက်နာသော အရှင်—ထိုဘုရားကို သတိရ၍ ချီးမွမ်းရမည်။

Verse 116

वीरायुधहरः कालः कालिकेशो महाबलः । वर्वरीषशिरोहारी वर्वरीषशिरःप्रदः ॥ ११६ ॥

အရှင်သည် ကာလ (အချိန်) ဖြစ်၍ သူရဲကောင်းတို့၏ လက်နက်များကို ဖယ်ရှားသူ၊ ကာလိကေရှ (Kālikeśa) ဟူသော အလွန်အင်အားကြီးသူ—ဗာဗရီရှ၏ ခေါင်းကို ယူသွားသူလည်း ဖြစ်ပြီး ဗာဗရီရှ၏ ခေါင်းကို ပေးအပ်သူလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 117

धर्मपुत्रजयी शूरदुर्योधनमदांतकः । गोपिकाप्रीतिनिर्बंधनित्यक्रीडो व्रजेश्वरः ॥ ११७ ॥

ဓမ္မ၏သား ယုဓိဋ္ဌိရကို အနိုင်ယူသော အရှင်၊ သူရဲကောင်း ဒုရ္ယောဓန၏ မာနကို ချေဖျက်သော အရှင်၊ ဂိုပီတို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၌ အမြဲတမ်း စိတ်တည်၍ လီလာတော်၌ အစဉ်ကစားမြူးတမ်းသော အရှင်—ထိုအရှင်သည် ဗြဇ၏ အရှင် (Vrajeśvara) ဖြစ်သည်။

Verse 118

राधाकुंडरतिर्धन्यः सदांदोलसमाश्रितः । सदामधुवनानन्दी सदावृंदावनप्रियः ॥ ११८ ॥

ရాధာကுண္ဍ၌ ပျော်မြူးခြင်းရှိသော ဘက္တသည် မင်္ဂလာရှိ၏—အန္ဒိုလာ (လှည်းလွှဲပွဲ) ကို အစဉ်အမြဲ အားကိုး၍ နေထိုင်သူ၊ မဓုဝန၌ အစဉ်အမြဲ ఆనन्द ရရှိသူ၊ ဗೃန္ဒာဝနကို အစဉ်အမြဲ ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်၏။

Verse 119

अशोकवनसन्नद्धः सदातिलकसंगतः । सदागोवर्द्धनरतिः सदा गोकुलवल्लभः ॥ ११९ ॥

အရှင်သည် အရှိုကဝနဖြင့် အစဉ်အမြဲ အလှဆင်ထားသကဲ့သို့၊ မင်္ဂလာတီလကဖြင့် အစဉ်အမြဲ တင့်တယ်လှပ၍၊ ဂోవර්ဓန၌ အစဉ်အမြဲ ပျော်မြူးကာ၊ ဂိုကူလ၏ ချစ်သူတော်အဖြစ် အစဉ်အမြဲ တည်ရှိတော်မူသည်။

Verse 120

भांडीरवटसंवासी नित्यं वंशीवटस्थितः । नन्दग्रामकृतावासो वृषभानुग्रहप्रियः ॥ १२० ॥

ဘဏ္ဍီရဝတ၌ နေထိုင်၍ အမြဲတမ်း ဝံစီဝတ၌ တည်ရှိတော်မူ၏။ နန္ဒဂြာမကို အိမ်ရာအဖြစ် ပြုတော်မူပြီး ဝೃಷဘာနုနှင့် မိသားစုအပေါ် ကရုဏာတော်ကို နှစ်သက်စွာ ချပြတော်မူ၏။

Verse 121

गृहीतकामिनीरूपो नित्यं रासिविलासकृत् । वल्लवीजनसंगोप्ता वल्लवीजनवल्लभः ॥ १२१ ॥

ချစ်မြတ်နိုးရာ မိန်းကလေးရုပ်ကို ခံယူတော်မူ၍ အမြဲတမ်း ရာသလီလာ၏ ပျော်ရွှင်မှု၌ ကစားတော်မူ၏။ ဂိုပီတို့၏ အစုအဝေးကို ကာကွယ်တော်မူပြီး ဂိုပီတို့၏ ချစ်ခင်အလွန်ဆုံးသော သခင်တော်ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 122

देवशर्मकृपाकर्ता कल्पपादपसंस्थितः । शिलानुगन्धनिलयः पादचारी घनच्छविः ॥ १२२ ॥

ဒေဝရှာမန်အပေါ် ကရုဏာတော်ကို ပေးတော်မူ၍ ကပ္ပဗೃက္ခအောက်၌ တည်နေတော်မူ၏။ မွှေးကြိုင်သော ကျောက်တောင်များအနီး၌ နေထိုင်၍ ခြေလျင်သွားလာတော်မူကာ နက်ရှိုင်းသော အမဲရောင်တောက်ပမှုကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူ၏။

Verse 123

अतसीकुसुमप्रख्यः सदा लक्ष्मीकृपाकरः । त्रिपुरारिप्रियकरो ह्युग्रधन्वापराजितः ॥ १२३ ॥

အတစီပန်းကဲ့သို့ တောက်ပမြင့်မြတ်တော်မူ၍ လက္ရှမီ၏ ကရုဏာတော်ကို အမြဲပေးတော်မူ၏။ တ్రိပုရကို သတ်သော ရှိဝ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာဖြစ်တော်မူပြီး၊ ဥဂ္ရဓန္ဝာ အဖြစ်၌ အနိုင်မခံ အပရာဇိတဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 124

षड्धुरध्वंसकर्ता च निकुंभप्राणहारकः । वज्रनाभपुरध्वंसी पौंड्रकप्राणहारकः ॥ १२४ ॥

ဆဋ္ဍုရကို ဖျက်ဆီးတော်မူသူ၊ နိကುಂಬ္ဟကို သတ်တော်မူသူ၊ ဝဇ္ရနာဘ၏ မြို့ကို ချေမှုန်းတော်မူသူ၊ ပေါဏ္ဍရက၏ အသက်ကို ယူတော်မူသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 125

बहुलाश्वप्रीतिकर्ता द्विजवर्यप्रियंकरः । शिवसंकटहारी च वृकासुरविनाशनः ॥ १२५ ॥

ဗဟုလာရှွဝကို ပျော်ရွှင်စေသူ၊ ဒွိဇမြတ်တို့ကို နှစ်သက်စေသူ၊ သီဝ၏ အကျပ်အတည်းကို ဖယ်ရှားပေးသူ၊ နှင့် ဝೃကာသူရ အသူရကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 126

भृगुसत्कारकारी च शिवसात्त्विकताप्रदः । गोकर्णपूजकः सांबकुष्ठविध्वंसकारणः ॥ १२६ ॥

ဘೃဂုကို ဂုဏ်ပြုဆက်ကပ်စေသူ၊ သီဝကဲ့သို့ သတ္တဝိက သန့်ရှင်းမှုကို ပေးတော်မူသူ၊ ဂိုကර්ဏကို ပူဇော်သူ၊ နှင့် စာမ်ဘ၏ ကရုဏာဖြင့် ကုဋ္ဌ (အရေပြားရောဂါ) ကို ဖျက်သိမ်းစေသော အကြောင်းရင်း ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 127

वेदस्तुतो वेदवेत्ता यदुवंशविवर्द्धनः । यदुवंशविनाशी च उद्धवोद्धारकारकः ॥ १२७ ॥

ဝေဒများက ချီးမွမ်းတော်မူသောသူ၊ ဝေဒကို အမှန်တကယ် သိမြင်သူ၊ ယဒုဝంశကို တိုးပွားစေသူလည်း ဖြစ်ပြီး ထိုဝంశ၏ အဆုံးသတ်ကိုလည်း ဖြစ်စေသူ၊ ထို့ပြင် ဥဒ္ဓဝ၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ဖြစ်စေသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 128

राधा च राधिका चैव आनंदा वृषभानुजा । वृन्दावनेश्वरी पुण्या कृष्णमानसहारिणी ॥ १२८ ॥

သူမသည် ရာဓာ၊ ရာဓိကာလည်း ဖြစ်၏; အာနန္ဒာ၊ ဝೃಷභာနု၏ သမီးတော် ဖြစ်၏; ဗೃန္ဒာဝန၏ အရှင်မ၊ သန့်ရှင်းမင်္ဂလာရှိသူမ၊ ကృష్ణ၏ စိတ်နှလုံးကို ဆွဲယူသိမ်းပိုက်သူ ဖြစ်၏။

Verse 129

प्रगल्भा चतुरा कामा कामिनी हरिमोहिनी । ललिता मधुरा माध्वी किशोरी कनकप्रभा ॥ १२९ ॥

သူမသည် ရဲရင့်ယုံကြည်မှုရှိသူ၊ လိမ္မာပါးနပ်သူ၊ ကာမ၏ အနှစ်သာရနှင့် ချစ်သူမ; ဟရိကိုတောင် မောဟစေသော မောဟနီ ဖြစ်၏။ သူမသည် လှုပ်ရှားကစားတတ်၍ ချိုမြိန်ကာ ပျားရည်ကဲ့သို့; အမြဲတမ်း ကিশိုရီ၊ ရွှေရောင်တောက်ပသူ ဖြစ်၏။

Verse 130

जितचंद्रा जितमृगा जितसिंहा जितद्विपा । जितरंभा जितपिका गोविंदहृदयोद्भवा ॥ १३० ॥

လမင်းကိုလည်း အနိုင်ယူ၍၊ သမင်ကိုလည်း အနိုင်ယူ၍၊ ခြင်္သေ့ကိုလည်း အနိုင်ယူ၍၊ ဆင်ကိုလည်း အနိုင်ယူ၏။ ရမ္ဘာကိုလည်း ကျော်လွန်၍၊ ကုကူသံကိုလည်း ကျော်လွန်သောသူ—ဂోవိန္ဒ၏ ဟൃദယမှ ပေါက်ဖွားသူ ဖြစ်၏။

Verse 131

जितबिंबा जितशुका जितपद्मा कुमारिका । श्रीकृष्णाकर्षणा देवी नित्यं युग्मस्वरूपिणी ॥ १३१ ॥

ဘိမ္ဗာသီး၏ နီရောင်ကိုလည်း ကျော်လွန်၍၊ ကြက်တူရွေး၏ ချစ်ဖွယ်ကိုလည်း ကျော်လွန်၍၊ ကြာပန်း၏ အလှကိုလည်း ကျော်လွန်သော—အမြဲတမ်း ယုဝတီ ကုမာရီ။ သရီကృష్ణကို ဆွဲဆောင်သော ဒေဝီ၊ အစဉ်အမြဲ ယုဂ္မရূপ (နှစ်ပါးတစ်ရုပ်) အဖြစ် တည်ရှိသူ။

Verse 132

नित्यं विहारिणी कांता रसिका कृष्णवल्लभा । आमोदिनी मोदवती नंदनंदनभूषिता ॥ १३२ ॥

အမြဲတမ်း လီလာကစားပျော်ရွှင်သူ၊ ချစ်သူကန္တာ၊ သုခရသကို သိမြင်ခံစားတတ်သူ၊ ကృష్ణ၏ အချစ်ဆုံး။ ပျော်ရွှင်ရနံ့ ပျံ့နှံ့၍၊ မောဒ (အာနန္ဒ) ပြည့်ဝကာ၊ နန္ဒ၏ သားတော် (ကృష్ణ) အလှဆင်ပေးသောသူ ဖြစ်၏။

Verse 133

दिव्यांबरा दिव्यहारा मुक्तामणिविभूषिता । कुञ्जप्रिया कुञ्जवासा कुञ्जनायकनायिका ॥ १३३ ॥

ဒိဗ္ယဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်၍ ဒိဗ္ယဟာရ (ကော်လံ) ဆင်မြန်းကာ၊ မုတ်တားပုလဲနှင့် ရတနာမဏိတို့ဖြင့် အလှဆင်ထား၏။ ကုဉ္ဇကို ချစ်မြတ်နိုး၍ ကုဉ္ဇ၌ နေထိုင်သူ၊ ကုဉ္ဇနာယက (ကုဉ္ဇ၏ အရှင်) ၏ နာယိကာ—အချစ်တော် ဖြစ်၏။

Verse 134

चारुरूपा चारुवक्त्रा चारुहेमांगदा शुभा । श्रीकृष्णवेणुसंगीता मुरलीहारिणी शिवा ॥ १३४ ॥

ရုပ်ရည်လှပ၍ မျက်နှာတင့်တယ်ကာ မင်္ဂလာရှိသူ၊ လှပသော ရွှေလက်ကောက် (အင်္ဂဒ) များဖြင့် အလှဆင်ထား၏။ သရီကൃഷ്ണ၏ ဝေဏုသံဂီတနှင့် လိုက်ဖက်ညီသူ၊ မုရလီဖြင့် နှလုံးကို ခိုးယူသော မောဟနီ၊ မင်္ဂလာတရားတော် (ရှီဝါ) ကိုယ်တိုင် ဖြစ်၏။

Verse 135

भद्रा भगवती शांता कुमुदा सुन्दरी प्रिया । कृष्णरतिः श्रीकृष्णसहचारिणी ॥ १३५ ॥

သူမသည် ဘဒြာ (မင်္ဂလာရှိသူ), ဘဂဝတီ (သခင်မတော်), ရှာန္တာ (ငြိမ်းချမ်းသူ), ကုမုဒါ (ကြာပန်းကဲ့သို့), စုန္ဒရီ (လှပသူ), ပရိယာ (ချစ်မြတ်နိုးသူ) ဖြစ်၏။ သူမသည် သရီကృష్ణကို ချစ်မြတ်နိုးပျော်ရွှင်သူ (ကృష్ణရတီ) ဖြစ်ပြီး သရီကృష్ణ၏ အမြဲတမ်း အဖော်တော် (သရီ-ကృష్ణ-သဟစာရိဏီ) ဖြစ်၏။

Verse 136

वंशीवटप्रियस्थाना युग्मायुग्मस्वरूपिणी । भांडीरवासिनी शुभ्रा गोपीनाथप्रिया सखी ॥ १३६ ॥

သူမသည် ဝံရှီဝဋ (Vaṁśīvaṭa) သန့်ရှင်းရာဌာနကို ချစ်မြတ်နိုးသူ၊ ပုံသဏ္ဌာန်သည် အတွဲဖြစ်လည်းဖြစ်၊ မအတွဲလည်းဖြစ်သော သဘောရှိသူ၊ ဘာဏ္ဍီရ (Bhāṇḍīra) တွင် နေထိုင်သူ၊ တောက်ပသန့်စင်သူ—ဂိုပီနာထ (သရီကృష్ణ) ၏ ချစ်ခင်ရသော မိတ်ဆွေ-သခင်မ (စခီ) ဖြစ်၏။

Verse 137

श्रुतिनिःश्वसिता दिव्या गोविंदरसदायिनी । श्रीकृष्णप्रार्थनीशाना महानन्दप्रदायिनी ॥ १३७ ॥

သူမသည် ရှရုတိ (ဝေဒ) ၏ သာသနာတော်ထွက်သက်ကဲ့သို့သော ဒိဗ္ဗသက်ရှူဖြစ်၍၊ ဂోవိန္ဒ၏ ရသအမృతကို ပေးသနားသူ ဖြစ်၏။ သရီကൃഷ്ണထံ ဆုတောင်းပတ္ထနာကို ဖြစ်စေသော အာဏာရှင် သက္တိဖြစ်ပြီး၊ မဟာအာနန္ဒကို ပေးသနားသူ ဖြစ်၏။

Verse 138

वैकुंठजनसंसेव्या कोटिलक्ष्मी सुखावहा । कोटिकंदर्पलावण्या रतिकोटिरतिप्रदा ॥ १३८ ॥

သူမကို ဝိုင်ကుంఠ (Vaikuṇṭha) နေထိုင်သူများက ဂုဏ်ပြု၍ ဝန်ဆောင်ကြ၏။ သူမသည် ကုဋိလက္ခမီများ၏ သုခကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသူ ဖြစ်၏။ သူမ၏ အလှသည် ကာမဒေဝ သန်းပေါင်းများစွာထက် လွန်ကဲပြီး၊ သန်းကုဋိများစွာသော ရတိ-သုခထက်ပင် အလွန်မြင့်သော ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 139

भक्तिग्राह्या भक्तिरूपा लावण्यसरसी उमा । ब्रह्मरुद्रादिसंराध्या नित्यं कौतूहलान्विता ॥ १३९ ॥

ဦမာသည် ဘက္တိဖြင့်သာ သိမြင်နိုင်သူ ဖြစ်၏။ သူမသည် ဘက္တိကိုယ်တိုင် အရုပ်သဏ္ဌာန်ယူထားသကဲ့သို့ဖြစ်၍ အလှအပ၏ ရေကန်တစ်ကန်ကဲ့သို့ လှပမြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်၏။ ဘြဟ္မာ၊ ရုဒ္ရ နှင့် အခြားဒေဝများက နိစ္စ ဝတ်ပြုကြပြီး၊ သူမသည် အံ့ဩဖွယ် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် အမြဲပြည့်ဝနေ၏။

Verse 140

नित्यलीला नित्यकामा नित्यश्रृंगारभूषिता । नित्यवृन्दावनरसा नन्दनन्दनसंयुता ॥ १४० ॥

သူမသည် နိစ္စလီလာ၌ အမြဲပါဝင်၍ နိစ္စမေတ္တာကာမရှိကာ သန့်ရှင်းသော အလင်္ကာရများဖြင့် အမြဲတန်ဆာဆင်ထားသည်။ ဗೃန္ဒာဝန၏ ရသကို အမြဲခံစား၍ နန္ဒ၏သားနှင့် မခွဲမပြတ် ပေါင်းစည်းနေသည်။

Verse 141

गोपगिकामण्डलीयुक्ता नित्यं गोपालसंगता । गोरसक्षेपणी शूरा सानन्दानन्ददायिनी ॥ १४१ ॥

သူမသည် ဂိုပီတို့၏ အဝိုင်းအဖွဲ့နှင့် အမြဲတကွရှိ၍ ဂိုပာလသခင်နှင့် အမြဲအတူနေသည်။ နို့၏အနှစ်ကို ရဲရင့်စွာ လောင်းချ၍ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် အာနန္ဒကို တိုးပွားစေသူ ဖြစ်သည်။

Verse 142

महालीला प्रकृष्टा च नागरी नगचारिणी । नित्यमाघूर्णिता पूर्णा कस्तूरीतिलकान्विता ॥ १४२ ॥

သူမ၏ လီလာသည် ကြီးမား၍ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည်။ နဂရီသဘောသန့်သပ်သော်လည်း တောင်တန်းများတွင် လှည့်လည်သွားလာသူ။ ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် အမြဲလှည့်ဝဲကာ ပြည့်စုံလျက်၊ နဖူးပေါ်တွင် ကစတူရီ တီလကာကို ဆင်မြန်းထားသည်။

Verse 143

पद्मा श्यामा मृगाक्षी च सिद्धिरूपा रसावहा । कोटिचन्द्रानना गौरी कोटिकोकिलसुस्वरा ॥ १४३ ॥

သူမသည် ပဒ္မာ (ကြာပန်းကဲ့သို့)၊ ရှျာမာ (အမဲရောင်သွေး)၊ မೃဂာක්ෂီ (သမင်မျက်လုံး) ဖြစ်သည်။ သူမသည် စိဒ္ဓိ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်နှင့် ရသကို သယ်ဆောင်သူ။ မျက်နှာသည် လများကောဋိကောဋိကဲ့သို့ တောက်ပ၍၊ ဂေါရီကဲ့သို့ ဖြူဝင်းလှပကာ၊ အသံသည် ကုကူငှက် သန်းပေါင်းများစွာထက် ပိုချိုမြိန်သည်။

Verse 144

शीलसौंदर्यनिलया नन्दनन्दनलालिता । अशोकवनसंवासा भांडीरवनसङ्गता ॥ १४४ ॥

သူမသည် သီလနှင့် အလှတရား၏ နေအိမ်ဖြစ်၍ နန္ဒ၏သားက ချစ်မြတ်နိုးလျက်ရှိသည်။ အရှိုကဝန၌ နေထိုင်သူ၊ ဘာဏ္ဍီရဝနနှင့် ဆက်နွယ်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 145

कल्पद्रुमतलाविष्टा कृष्णा विश्वा हरिप्रिया । अजागम्या भवागम्या गोवर्द्धनकृतालया ॥ १४५ ॥

ဆန္ဒပြည့်စုံသစ်ပင် (ကల్పဒြုမ) အောက်၌ နေထိုင်သူ၊ အမဲရောင်တင့်တယ်၍ အလုံးစုံကိုလွှမ်းမိုးကာ ဟရိ၏ချစ်မြတ်နိုးရာဖြစ်သူ။ မမွေးဖွားသေးသူတို့ (သာမန်လူ) မရောက်နိုင်သော်လည်း သံသရာတွင်ရှိသူတို့အတွက် ရောက်နိုင်ရာဖြစ်၍၊ ဂోవර්ဓန၌ အိမ်ရာတည်ထားသော သာသနာတော်၏ သက္ကတိ/သခင်မ ဖြစ်သည်။

Verse 146

यमुनातीरनिलया शश्वद्गोविंदजल्पिनी । शश्वन्मानवती स्निग्धा श्रीकृष्णपरिवन्दिता ॥ १४६ ॥

ယမုနာမြစ်ကမ်း၌ နေထိုင်သူ၊ အစဉ်မပြတ် ဂోవိန္ဒ၏နာမကို ဂျပ်ပနာ (အမည်တော်ရွတ်ဆို) ပြုသူ။ လူသားတို့အပေါ် အမြဲကရုဏာရှိ၍ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနူးညံ့ကာ၊ သရီကృష్ణ၏ ဂုဏ်ပြုကန်တော့ခြင်းကို ခံရသူဖြစ်သည်။

Verse 147

कृष्णस्तुता कृष्णवृता श्रीकृष्णहृदयालया । देवद्रुमफला सेव्या वृन्दावनरसालया ॥ १४७ ॥

ကృష్ణက ချီးမွမ်းသူ၊ ကൃഷ്ണက ဝန်းရံထားသူ၊ သရီကృష్ణ၏ နှလုံးသား၌ နေထိုင်သူဖြစ်သည်။ နတ်သစ်ပင် (ဒေဝဒြုမ) ၏ အသီးကဲ့သို့ အလေးအနက်ဖြင့် ဆေဝာ (ဝတ်ပြုဘဝ) ပြုရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဗೃန္ဒာဝန်၏ ရသအမృత အိမ်ရာတော်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 148

कोटितीर्थमयी सत्या कोटितीर्थफलप्रदा । कोटियोगसुदुष्प्राप्या कोटियज्ञदुराश्रया ॥ १४८ ॥

သစ္စာ (စတျ) သည် ကုဋိတီर्थတို့၏ ပုဏ္ဏာဓိကာရကို ကိုယ်တိုင်ပါဝင်သကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ မရေတွက်နိုင်သော တီर्थတို့၏ အကျိုးफलကို ပေးတတ်သည်။ ကုဋိယောဂတို့ထက်ပင် ရရှိရန် ခက်ခဲပြီး၊ ကုဋိယဇ္ဉတို့ထက်ပင် ရှားပါးသော အားကိုးရာ ဖြစ်သည်။

Verse 149

मनसा शशिलेखा च श्रीकोटिसुभगाऽनघा । कोटिमुक्तसुखा सौम्या लक्ष्मीकोटिविलासिनी ॥ १४९ ॥

စိတ်ဖြင့်သာ နားလည်ရာ၌ သူမသည် “ရှရှီလေခါ” — အပြစ်ကင်းစင်၍ သရီ (အလှတရား/သုခ) သန်းကုဋိထက်ပင် လှပသူ။ နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ မုက္ခတိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကုဋိများ၏ သုခကို ပေးသူ၊ လက္ခမီ ကုဋိများ၏ တောက်ပမှုနှင့် အလှအပတွင် ပျော်ရွှင်စွာ လှုပ်ရှားသူဖြစ်သည်။

Verse 150

तिलोत्तमा त्रिकालस्था त्रिकालज्ञाप्यधीश्वरी । त्रिवेदज्ञा त्रिलोकज्ञा तुरीयांतनिवासिनी ॥ १५० ॥

သူမသည် တိလောတ္တမာ ဖြစ်၍ ကာလသုံးပါး၌ တည်နေသူ၊ ကာလသုံးပါးကို သိမြင်သူနှင့် အမြင့်ဆုံး အရှင်မ ဖြစ်သည်။ ဝေဒသုံးပါးနှင့် လောကသုံးပါးကို သိပြီး တုရိယ (စတုတ္ထ) အတွင်းအမြစ်သော သတ္တဝါတရား၌ နေထိုင်သည်။

Verse 151

दुर्गाराध्या रमाराध्या विश्वाराध्या चिदात्मिका । देवाराध्या पराराध्या ब्रह्माराध्या परात्मिका ॥ १५१ ॥

သူမကို ဒုရ္ဂါ အဖြစ်လည်း ပူဇော်ရမည်၊ ရမာ (လက္ရှ္မီ) အဖြစ်လည်း ပူဇော်ရမည်။ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးအဖြစ် ပူဇော်ထိုက်သူ이며၊ သူမ၏ အနှစ်သာရမှာ သန့်ရှင်းသော ချစ်တတ်သိမြင်မှု (စိတ်ဓာတ်) ဖြစ်သည်။ ဒေဝတားတို့က ပူဇော်ကြပြီး၊ အမြင့်ဆုံး ပူဇော်ရာ အရာဖြစ်ကာ၊ ဘြဟ္မန် အဖြစ်လည်း ပူဇော်ထိုက်၍၊ သူမသည် ပရမာတ္မာ ဖြစ်သည်။

Verse 152

शिवाराध्या प्रेमसाध्या भक्ताराध्या रसात्मिका । कृष्णप्राणार्पिणी भामा शुद्धप्रेमविलासिनी ॥ १५२ ॥

ဘှာမာသည် ရှိဝတောင်မှ ပူဇော်ထိုက်သူ၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် ရရှိနိုင်သူ၊ ဘက္တားတို့က ချီးမြှောက်ပူဇော်သူ၊ ဘက္တိ-ရသ၏ အနှစ်သာရဖြစ်သည်။ သူမသည် ကృష్ణထံ မိမိအသက်ကိုပင် အပ်နှံကာ သန့်ရှင်းမလွတ်သော ချစ်ခြင်း၏ လီလာ၌ ပျော်ရွှင်ကစားသည်။

Verse 153

कृष्णाराध्या भक्तिसाध्या भक्तवृन्दनिषेविता । विश्वाधारा कृपाधारा जीवधारातिनायिका ॥ १५३ ॥

သူမကို ကృష్ణအားဖြင့် ပူဇော်ရမည်၊ ဘက္တိဖြင့် ရရှိနိုင်သည်၊ ဘက္တားအစုအဝေးကြီးက ဝန်ဆောင်ကြသည်။ သူမသည် စကြဝဠာ၏ အထောက်အကူ၊ ကရုဏာ၏ စီးဆင်းရာ၊ သတ္တဝါတို့၏ အသက်ကို ထောက်မပေးသော အမြင့်ဆုံး လမ်းညွှန်မ ဖြစ်သည်။

Verse 154

शुद्धप्रेममयी लज्जा नित्यसिद्धा शिरोमणिः । दिव्यरूपा दिव्यभोगा दिव्यवेषा मुदान्विता ॥ १५४ ॥

သန့်ရှင်းသော ချစ်ခြင်းဖြင့် ပြည့်ဝသည့် လဇ္ဇာသည် အစဉ်အမြဲ ပြည့်စုံပြီး မဏိမကွတ်ကဲ့သို့ ထင်ရှားသည်။ သူမတွင် ဒိဗ္ဗရုပ်၊ ဒိဗ္ဗဘောဂ၊ ဒိဗ္ဗဝတ်စုံ ရှိ၍ ဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

Verse 155

दिव्यांगनावृन्दसारा नित्यनूतनयौवना । परब्रह्मावृता ध्येया महारूपा महोज्ज्वला ॥ १५५ ॥

သူမသည် ကောင်းကင်နတ်သမီးအစုအဝေးတို့၏ အနှစ်သာရဖြစ်၍ အမြဲအသစ်သစ်သော ယောဝနာကို ပိုင်ဆိုင်သည်။ အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်၏ အလင်းရောင်ဖြင့် ဝန်းရံခံရသူမကို သမాధိဖြင့် စူးစမ်းရမည်—ရုပ်သဏ္ဌာန်ကြီးမား၍ အလွန်တောက်ပသည်။

Verse 156

कोटिसूर्यप्रभा कोटिचन्द्रबिंबाधिकच्छविः । कोमलामृतवागाद्या वेदाद्या वेददुर्लभा ॥ १५६ ॥

သူမ၏ တောက်ပမှုသည် ကုဋိပေါင်းများစွာသော နေများကဲ့သို့ဖြစ်၍ အလှတရားသည် ကုဋိပေါင်းများစွာသော လပြည့်ဝိုင်းများထက်ပင် လွန်ကဲသည်။ သူမ၏ စကားသံသည် နူးညံ့၍ အမృతကဲ့သို့ချိုမြိန်သည်။ ဝေဒတို့၌ အမြစ်တည်သော အဦးဆုံးသူမကို ဝေဒများဖြင့်ပင် ရောက်ရှိရန် ခက်ခဲသည်။

Verse 157

कृष्णासक्ता कृष्णभक्ता चन्द्रावलिनिषेविता । कलाषोडशसंपूर्णा कृष्णदेहार्द्धधारिणी ॥ १५७ ॥

သူမသည် ကృష్ణ၌ စိတ်နှလုံးကပ်လျက် ကൃഷ്ണ၏ ဘက္တိဖြစ်ပြီး ချန်ဒြာဝလီက ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်သည်။ သတ္တဝါအနုပညာ ဆယ့်ခြောက်ပါးဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ကൃഷ്ണ၏ ကိုယ်တော်တစ်ဝက်ကိုပင် ထမ်းဆောင်ထားသူဖြစ်သည်။

Verse 158

कृष्णबुद्धिः कृष्णसाराकृष्णरूपविहारिणी । कृष्णकान्ता कृष्णधना कृष्णमोहनकारिणी ॥ १५८ ॥

သူမ၏ ဉာဏ်သည် ကൃഷ്ണ၌ တည်မြဲ၍ သူမ၏ အနှစ်သာရသည် ကൃഷ്ണပင်ဖြစ်သည်။ ကൃഷ്ണ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်၌ ပျော်မွေ့လျက်၊ ကൃഷ്ണ၏ ချစ်သူဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဓနသည် ကൃഷ്ണပင်။ ကൃഷ്ണအားဖြင့် အခြားသူတို့ကို မောဟစေသူလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 159

कृष्णदृष्टिः कृष्णगोत्री कृष्णदेवी कुलोद्वहा । सर्वभूतस्थितावात्मा सर्वलोकनमस्कृता ॥ १५९ ॥

သူမ၏ မျက်မြင်သည် ကൃഷ്ണ၌ တည်၍ ကൃഷ്ണ၏ သန့်ရှင်းသော မျိုးရိုးဝင်၊ ကൃഷ്ണ၏ ဒေဝီဖြစ်ကာ မျိုးဆက်ကို ထမ်းဆောင်သူဖြစ်သည်။ သူမ၏ အတ္တသည် သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း တည်ရှိပြီး လောကအားလုံးက ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြသည်။

Verse 160

कृष्णदात्री प्रेमधात्री स्वर्णगात्री मनोरमा । नगधात्री यशोठात्री महादेवी शुभंकरी ॥ १६० ॥

သူမသည် ကృష్ణကို ပေးသနားသူ၊ မေတ္တာကို မွေးမြူသူ၊ ရွှေရောင်တောက်ပ၍ စိတ်မောဟာရ; တောင်တန်းကို ထမ်းဆောင်သူ၊ ဂုဏ်သတင်းကို ထမ်းဆောင်သူ—မဟာဒေဝီ၊ မင်္ဂလာကို ပေးသနားသူ ဖြစ်၏။

Verse 161

श्रीशेषदेवजननी अवतारगणप्रसूः । उत्पलांकारविंदांका प्रसादांका द्वितीयका ॥ १६१ ॥

သူမသည် Śrī ဖြစ်၍ Śeṣa ၏ မိခင်၊ အဝတားအစုအဝေးတို့ ပေါ်ထွန်းရာ သာသနာတော်ရင်းမြစ်; ထို့ပြင် Utpalāṅkā, Aravindāṅkā, Prasādāṅkā ဟူသော နာမများဖြင့်လည်း ခေါ်ကြပြီး ဤရေတွက်မှု၌ ဒုတိယ ဖြစ်၏။

Verse 162

रथांका कुंजरांका च कुंडलांकपदस्थिता । छत्रांका विद्युदंका च पुष्पमालांकितापि च ॥ १६२ ॥

သူမတွင် ရထားအမှတ်တံဆိပ်၊ ဆင်အမှတ်တံဆိပ် ရှိ၏; နားကပ်အမှတ်ပါသော ခြေရာပေါ်၌ ရပ်တည်၏; ထီးအမှတ်၊ မိုးကြိုးအမှတ် ရှိပြီး ပန်းမော်လီဖြင့်လည်း အလှဆင်ထား၏။

Verse 163

दंडांका मुकुटांका च पूर्णचन्द्रा शुकांकिता । कृष्णात्रहारपाका च वृन्दाकुंजविहारिणी ॥ १६३ ॥

သူမတွင် တံ杖အမှတ်နှင့် မကူဋအမှတ် ရှိ၏; လပြည့်အမှတ်နှင့် ကြက်တူရွေးအမှတ်လည်း ပါ၏။ အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်၍ ကြယ်လည်ဆွဲကို ဆင်မြန်းကာ Vṛndā ၏ ကုဉ္ဇတောများ၊ Vṛndāvana ၏ တောအုပ်များတွင် ပျော်ရွှင်စွာ လှည့်လည်ကစား၏။

Verse 164

कृष्णप्रबोधनकरी कृष्णशेषान्नभोजिनी । पद्मकेसरमध्यस्था संगीतागमवेदिनी ॥ १६४ ॥

သူမသည် ကൃഷ്ണကို နိုးထစေသူ၊ ကൃഷ്ണ၏ စားကြွင်း (śeṣa) ကို သဒ္ဓါဖြင့် သုံးဆောင်သူ; ကြာပန်း၏ အမျှင်အလယ်၌ တည်နေသူ; သီချင်းဂီတ၏ အာဂမပညာကို သိမြင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 165

कोटिकल्पांतभ्रूभंगा अप्राप्तप्रलयाच्युता । सर्वसत्त्वनिधिः पद्मशंखादिनिधिसेविता ॥ १६५ ॥

ကောဋိကလ္ပအဆုံးတိုင်အောင် မျက်ခုံးမချိုးမကွေး၊ မလှုပ်မယှက် တည်ကြည်၍ မဟာပျက်ကွက် (ပရလယ) မရောက်သေးသော်လည်း မရှုံးနိမ့်။ သတ္တဝါအားလုံး၏ ရတနာသိုက်ဖြစ်၍ ပဒ္မနှင့် သင်္ခ (ခရု) စသော ဒေဝရတနာများက ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ကြသည်။

Verse 166

अणिमादिगुणैश्वर्या देववृन्दविमोहिनी । सस्वानन्दप्रदा सर्वा सुवर्णलतिकाकृतिः ॥ १६६ ॥

အဏိမာ (အသေးငယ်ဆုံးဖြစ်နိုင်ခြင်း) စသော ဂုဏ်အာနုဘော်နှင့် အိုင်ශ්ဝရယာတို့ ပြည့်စုံ၍ ဒေဝတော်အစုအဝေးများကိုပင် မောဟစေတတ်သည်။ နာမည်တော်၏ အာနန္ဒကို အားလုံးသို့ ပေးအပ်၍ ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် ရွှေရောင် လတ်တိကာ (ရွှေဝယ်လျား) ကဲ့သို့ လှပသည်။

Verse 167

कृष्णाभिसारसंकेता मालिनी नृत्यपंडिता । गोपीसिंधुसकाशाह्वां गोपमंडपशोभिनी ॥ १६७ ॥

ကృష్ణကို သွားတွေ့ရန် သဘောတူထားသော ချိန်းဆိုသင်္ကေတရှိသူ၊ မာလိနီဟူသော အမည်ဖြင့် အကအနုပညာကျွမ်းကျင်သူ၊ «ဂိုပီ-စင်ဓု-သကာသာ» ဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရသူ၊ နှင့် ဂိုပမဏ္ဍပ (နွားထိန်းတို့၏ မဏ္ဍပ) ကို တင့်တယ်လှပစေသူ ဖြစ်သည်။

Verse 168

श्रीकृष्णप्रीतिदा भीता प्रत्यंगपुलकांचिता । श्रीकृष्णालिंगनरता गोविंदविरहाक्षमा ॥ १६८ ॥

သီရိကృష్ణကို ပျော်ရွှင်စေသူ၊ ကြောက်ရွံ့သ敬ဖြင့် တုန်လှုပ်၍ ကိုယ်အင်္ဂါအစုံ၌ ရင်ခုန်ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် အမွှေးထောင်ထလာသည်။ သီရိကൃഷ്ണ၏ အလင်းဂန (ဖက်တွယ်ခြင်း) ကို အမြဲတမ်းလိုလားသူဖြစ်၍ ဂోవိန္ဒနှင့် ခွဲခွာခြင်းကို မခံနိုင်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 169

अनंतगुणसंपन्ना कृष्णकीर्तनलालसा । बीजत्रयमयी मूर्तिः कृष्णानुग्रहवांछिता ॥ १६९ ॥

အနန္တ ဒေဝဂုဏ်များဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ကృష్ణကီर्तन (ကృష్ణ၏ ဂုဏ်တော်ချီးမွမ်းသီဆိုခြင်း) ကို လိုလားတမ်းတနေသူ။ ဘီဇ သုံးပါးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မూర్తိဖြစ်၍ ကൃഷ്ണ၏ အနုဂ्रह (ကရုဏာတော်) ကို တောင်းတလျက် ရှာဖွေသူ ဖြစ်သည်။

Verse 170

विमलादिनिषेव्या च ललिताद्यार्चिता सती । पद्मवृन्दस्थिता हृष्टा त्रिपुरापरिसेविता ॥ १७० ॥

သူမကို ဗိမလာနှင့် အခြားဒေဝီများက ဆောင်ရွက်ပူဇော်ကြ၏။ သီလသမာဓိပြည့်ဝသော ဒေဝီကို လလိတာတို့ကလည်း အာရాధနာပြုကြ၏။ ပဒ္မပန်းအစုအဝေးအလယ်၌ တည်နေ၍ ဝမ်းမြောက်လျက်၊ တ్రိပုရာက အမြဲတမ်း အနီးကပ်စောင့်ရှောက်၏။

Verse 171

वृन्तावत्यर्चिता श्रद्धा दुर्ज्ञेया भक्तवल्लभा । दुर्लभा सांद्रसौख्यात्मा श्रेयोहेतुः सुभोगदा ॥ १७१ ॥

ဗြင့်တာဝတီ၌ ပူဇော်အာရాధနာခံရသော သြဒ္ဓာ (ယုံကြည်သဒ္ဓါ) သည် နားလည်ရန်ခက်ကာ၊ ဘက္တများအတွက် ချစ်မြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်ပြီး ရရှိရန်လည်း ရှားပါး၏။ ၎င်း၏သဘာဝသည် အနှစ်သာရပြည့်ဝသော အာနန္ဒဖြစ်၍ အမြင့်မြတ်သော ကောင်းကျိုး၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်ကာ သုခဘောဂများကို ပေးသနား၏။

Verse 172

सारंगा शारदा बोधा सद्वृंदावनचारिणी । ब्रह्मानन्दा चिदानन्दा ध्यानान्दार्द्धमात्रिका ॥ १७२ ॥

သူမသည် သာရင်္ဂါ၊ သူမသည် သာရဒါ၊ သူမသည် ဘောဓာ (နိုးကြားသိမြင်ခြင်း) ဖြစ်၏။ စစ်မှန်သော ဗೃန္ဒာဝန၌ လှည့်လည်နေထိုင်၏။ သူမသည် ဘြဟ္မအာနန္ဒ၊ ချစ်ဒ္အာနန္ဒ ဖြစ်ပြီး၊ သမాధိဓ്യာနမှ ပေါ်ထွန်းသော အာနန္ဒ—မಾತ್ರာတစ်ဝက်အတိုင်းအတာရှိသူ ဖြစ်၏။

Verse 173

गंधर्वा सुरतज्ञा च गोविंदप्राणसंगमा । कृष्णांगभूषणा रत्नभूषणा स्वर्णभूषिता ॥ १७३ ॥

သူမသည် ဂန္ဓರ್ವီ ဖြစ်၍ ချစ်ခြင်း၏ အနုပညာများကို ကျွမ်းကျင်၏။ သူမ၏ အသက်ဝိညာဉ်သည် ဂోవိန္ဒနှင့် ပေါင်းစည်းနေ၏။ သူမသည် ကృష్ణ၏ ကိုယ်အင်္ဂါများကို အလှဆင်ကာ၊ ရတနာအလှဆင်များနှင့် တန်ဆာဆင်၍ ရွှေဖြင့်လည်း တောက်ပစေ၏။

Verse 174

श्रीकृष्णहृदयावासमुक्ताकनकनालि का । सद्रत्नकंकणयुता श्रीमन्नीलगिरिस्थिता ॥ १७४ ॥

သီရိကృష్ణ၏ နှလုံးတော်၌ နေထိုင်သူမ—မုတိကာနှင့် ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်သော မာလာကို ဆင်မြန်း၍၊ အမြတ်ရတနာများ တပ်ဆင်ထားသော ကങ്കణများကို ဝတ်ဆင်ကာ၊ မင်္ဂလာရှိသော နီလဂိရိ (အပြာတောင်) ပေါ်၌ တည်နေ၏။

Verse 175

स्वर्णनूपुरसंपन्ना स्वर्णकिंकिणिमंडिता । अशेषरासकुतुका रंभोरूस्तनुमध्यमा ॥ १७५ ॥

ရွှေခြေကွင်းများနှင့် ရွှေခေါင်းလောင်းသံလှုပ်အလှဆင်ထားသော သူမသည် အကကစားပွဲအမျိုးမျိုးကို စိတ်အားထက်သန်၍ ရမ္ဘာကဲ့သို့ ပေါင်လှပ၊ ခါးသေးသွယ်လှ၏။

Verse 176

पराकृतिः पररानन्दा परस्वर्गविहारिणी । प्रसूनकबरी चित्रा महासिंदूरसुन्दरी ॥ १७६ ॥

သူမသည် လောကထက်လွန်ကဲသော သဘာဝရှိ၍ အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒ၌ ပျော်မြူးသူ; အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်ဘုံ၌ လှည့်လည်သူ ဖြစ်သည်။ ပန်းများဖြင့် ဆံထုံးကို အလှဆင်ထားပြီး ထူးကဲစွာ တောက်ပ၍ မဟာစင်ဒူးရ် အနီရောင်အလှဖြင့် အလွန်လှပ၏။

Verse 177

कैशोरवयसा बाला प्रमदाकुलशेखरा । कृष्णाधरसुधा स्वादा श्यामप्रेमविनोदिनी ॥ १७७ ॥

အရွယ်နုပျိုသစ်လွင်သော မိန်းကလေးတစ်ဦး၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာမူးယစ်သော မိန်းမများအနက် အထွတ်အထိပ်ရတနာ—ကృష్ణ၏ နှုတ်ခမ်းအမృతကဲ့သို့ ချိုမြိန်၍၊ အမဲရောင်သခင် ရှျာမကို ချစ်ပွဲဖြင့် ပျော်မြူးသူ ဖြစ်၏။

Verse 178

शिखिपिच्छलसच्चूडा स्वर्णचंपकभूषिता । कुंकुमालक्तकस्तूरीमंडिता चापराजिता ॥ १७८ ॥

သူမ၏ ဆံပင်ကို မယုန်တောင်ပံ (peacock-feather) အလှမောက်ကောင်းကောင်းဖြင့် တင်ဆင်ထား၍၊ ရွှေချမ္ပက ပန်းအလှဆင်များကို ဝတ်ဆင်ကာ၊ ကုင်ကူမ၊ အနီလက်ဒိုင်၊ နှင့် ကစတူရီနံ့ဖြင့် တင့်တယ်လှပ—အမြဲ မရှုံးနိမ့်သော တောက်ပမှုရှိ၏။

Verse 179

हेमहरान्वितापुष्पा हाराढ्या रसवत्यपि । माधुर्य्यमधुरा पद्मा पद्महस्ता सुविश्रुता ॥ १७९ ॥

သူမသည် ရွှေဟာရများနှင့် ပန်းအလှဆင်များဖြင့် တင့်တယ်၍၊ လည်ဆွဲများစွာဖြင့် ပြည့်ဝကာ ရသာဓာတ်ပျော်ရွှင်မှုလည်း ပြည့်စုံ၏။ ချိုမြိန်မှုထက် ချိုမြိန်သော သူမသည် ပဒ္မမယ်—ပဒ္မလက်ရှိ၍ အလွန်ကျော်ကြားသူ ဖြစ်၏။

Verse 180

भ्रूभंगाभंगकोदंडकटाक्षशरसंधिनी । शेषदेवाशिरस्था च नित्यस्थलविहारिणी ॥ १८० ॥

မျက်ခုံးကို အနည်းငယ်ကွေး၍ ပြန်ဖြေလျော့ခြင်းဖြင့် ဘေးမျက်စောင်း၏ မြားများကို မပြတ်သော လေးတံပေါ်တွင် တပ်ဆင်ပေးသော မယ်တော်; သေရှာ(Śeṣa)၏ ခေါင်းများပေါ်၌ တည်နေသော မယ်တော်; မိမိ၏ အနန္တ နိစ္စအာဝါသ၌ အမြဲကစားမြူးသော မယ်တော်။

Verse 181

कारुण्यजलमध्यस्था नित्यमत्ताधिरोहिणी । अष्टभाषवती चाष्टनायिका लक्षणान्विता ॥ १८१ ॥

ကရုဏာရေ၏ အလယ်၌ တည်နေသော မယ်တော်; အမြဲတမ်း စကားပွင့်လင်းမှု၏ မူးယစ်ဆင်ပေါ် တက်စီးသော မယ်တော်; စကားအမျိုးအစား ရှစ်ပါးကို ပိုင်ဆိုင်၍၊ နာယိကာ ရှစ်မျိုး၏ လက္ခဏာများလည်း ပြည့်စုံသော မယ်တော်။

Verse 182

सुनूतिज्ञा श्रुतिज्ञा च सर्वज्ञा दुःखहारिणी । रजोगुणेश्वरी चैव जरच्चंद्रनिभानना ॥ १८२ ॥

သင့်လျော်သော အကျင့်နှင့် စည်းကမ်းကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော မယ်တော်; ရှုတိ(ဝေဒ)ကို သိကျွမ်းသော မယ်တော်; အလုံးစုံသိမြင်၍ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးသော မယ်တော်။ ရဇိုဂုဏ၏ အရှင်မဖြစ်၍၊ မျက်နှာတော်သည် အိုမင်းသော လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပ၏။

Verse 183

केतकीकुसुमाभासा सदा सिंधुवनस्थिता । हेमपुष्पाधिककरा पञ्चशक्तिमयी हिता ॥ १८३ ॥

ကေတကီပန်းကဲ့သို့ တောက်ပသော မယ်တော်; စင်ဓုတောအတွင်း၌ အမြဲတမ်း နေထိုင်သော မယ်တော်; လက်တော်များ၌ ရွှေပန်းများဖြင့် အလှဆင်ထားသော မယ်တော်; ကောင်းကျိုးပေးသူဖြစ်၍ အင်အားငါးပါးကို ကိုယ်ထည်တော်အဖြစ် ထမ်းဆောင်သော မယ်တော်။

Verse 184

स्तनकुभी नराढ्या च क्षीणापुण्या यशस्वनी । वैराजसूयजननी श्रीशा भुवनमोहिनी ॥ १८४ ॥

ရင်သားပြည့်ဝ၍ လူတို့၏ အလှဆင်ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံယူသော မယ်တော်; ကုသိုလ်ပုဏ္ဏာ ကုန်ခမ်းသော်လည်း နာမည်ကျော်ကြားသော မယ်တော်။ ဝိုင်ရာဇာနှင့် ဆူယာ အုပ်စိုးရှင်တို့၏ မိခင်ဖြစ်၍၊ သရီး(Śrī)၏ အရှင်မဖြစ်ကာ၊ လောကသုံးပါးကို မောဟစေသော မယ်တော်။

Verse 185

महाशोभा महामाया महाकांतिर्महास्मृतिः । महामोहा महाविद्या महाकीर्तिंर्महारतिः ॥ १८५ ॥

သူမသည် မဟာတောက်ပမှုရှိသူ၊ မဟာမာယာ (မောဟအင်အား) ဖြစ်သူ၊ မဟာရောင်ခြည်နှင့် မဟာမှတ်ဉာဏ်ရှိသူ။ သူမသည် မဟာမောဟနှင့် မဟာဗိဒ္ဓာ၊ မဟာကီရ్తိနှင့် မဟာရတိ—ဘက္တိ၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် အာနန္ဒဖြစ်သည်။

Verse 186

महाधैर्या महावीर्या महाशक्तिर्महाद्युतिः । महागौरी महासंपन्महाभोगविलासिनी ॥ १८६ ॥

သူမသည် မဟာတည်ကြည်မှုနှင့် မဟာသတ္တိရှိသူ၊ အင်အားကြီးမား၍ တောက်ပသော ဂုဏ်ရောင်ရှိသူ။ သူမသည် မဟာဂေါရီ—အလွန်ဖြူစင်လှပသူ၊ စည်းစိမ်ပြည့်စုံသူ၊ များပြားသော အပျော်အပါးနှင့် မြင့်မြတ်သော ပျော်ရွှင်မှုတို့၌ ပျော်မြူးသူဖြစ်သည်။

Verse 187

समया भक्तिदाशोका वात्सल्यरसदायिनी । सुहृद्भक्तिप्रदा स्वच्छा माधुर्यरसवर्षिणी ॥ १८७ ॥

သူမသည် အချိန်နှင့်ကိုက်ညီ၍ တိုင်းတာညီမျှသူ; ဘက္တိကို ပေးကာ ဝမ်းနည်းမှုကို ဖယ်ရှားသူ။ သူမသည် ဝတ္စလျရသ—မေတ္တာနူးညံ့၏ အရသာကို ပေးသူ; မိတ်ကောင်းတကာကဲ့သို့ ဘက္တိကို ပေးသူ; သန့်ရှင်းကြည်လင်၍ မာဓုရျရသ—ချိုမြိန်ရသကို မိုးကဲ့သို့ ရွာချသူဖြစ်သည်။

Verse 188

भावभक्तिप्रदा शुद्धप्रेमभक्तिविधायिनी । गोपरामाभिरामा च क्रीडारामा परेश्वरी ॥ १८८ ॥

သူမသည် ဘာဝ (bhāva) ပြည့်ဝသော ဘက္တိကို ပေးကာ သန့်ရှင်းသော ပရေမ-ဘက္တိ (prema-bhakti) ကို တည်ထောင်ပေးသူ။ သူမသည် ဂိုပီများအကြား အလွန်ချစ်စရာကောင်းသူ၊ ရာမ၏ ပျော်ရွှင်မှုဖြစ်သူ၊ လီလာ၌ ပျော်မြူးသော အမြင့်ဆုံး အရှင်မ—ပါရေးရှဝရီ (Pareśvarī) ဖြစ်သည်။

Verse 189

नित्यरामा चात्मरामा कृष्णरामा रमेश्वरी । एकानैकजगद्व्याप्ता विश्वलीलाप्रकाशिनी ॥ १८९ ॥

သူမသည် နိတျရာမာ—အမြဲပျော်ရွှင်သူ—နှင့် အာတ္မရာမာ—အတ္တ၌ ပျော်ရွှင်သူ—ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကృష్ణရာမာ—ကృష్ణ၏ ပျော်ရွှင်မှု—နှင့် ရမေရှဝရီ—သရီ (Śrī) ၏ အရှင်မ—ဖြစ်သည်။ တစ်ပါးတည်းဖြစ်သော်လည်း ကမ္ဘာများစွာကို လွှမ်းခြုံကာ စကြဝဠာတစ်လျှောက် လီလာ၏ အလင်းကို ထွန်းလင်းစေသည်။

Verse 190

सरस्वतीशा दुर्गेशा जगदीशा जगद्विधिः । विष्णुवंशनिवासा च विष्णुवंशसमुद्भवा ॥ १९० ॥

သူမသည် စရஸဝတီ၏ အရှင်မ (ပညာနှင့် အပြောအဆို)၊ ဒုရ္ဂါ၏ မဟာမိခင် (ကာကွယ်သတ္တိ)၊ စကြဝဠာ၏ အရှင်၊ လောကကို စီမံသတ်မှတ်သူ ဖြစ်၏။ သူမသည် ဗိဿဏုဝంశ၌ နေထိုင်၍ ဗိဿဏုဝంశမှ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 191

विष्णुवंशस्तुता कर्त्री विष्णुवंशावनी सदा । आरामस्था वनस्था च सूर्य्यपुत्र्यवगाहिनी ॥ १९१ ॥

သူမသည် ဗိဿဏုဝంశကို ချီးမွမ်းသီကုံးသူ၊ ဗိဿဏု၏ မင်းဆက်ကို အစဉ်ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်၏။ သူမသည် ဥယျာဉ်များ၌လည်း၊ တောအုပ်များ၌လည်း နေထိုင်ပြီး၊ နေရောင်၏ သမီးတော်တောင် ဝင်ရောက်ရေချိုးသည်ဟု ဆိုကြသော သန့်ရှင်းသော စီးကြောင်း ဖြစ်၏။

Verse 192

प्रीतिस्था नित्ययंत्रस्था गोलोकस्था विभूतिदा । स्वानुभूतिस्थिता व्यक्ता सर्वलोकनिवासिनी ॥ १९२ ॥

သူမသည် ပရေမ (ဘုရားမေတ္တာ) အတွင်း၌ နေထိုင်ပြီး၊ အစဉ်တည်သော ကောသမစ်စည်းကမ်း၌ တည်မြဲ၏။ သူမသည် ဂိုလိုက၌ နေထိုင်ကာ ဝိဘူတိ (ဝိညာဉ်ရေး အာနိသင်) ကို ပေးသနား၏။ ကိုယ်တိုင်သိမြင်မှု၌ ခိုင်မြဲ၍ ထင်ရှားပေါ်လွင်ကာ လောကအားလုံး၌ နေထိုင်၏။

Verse 193

अमृता ह्यद्भुता श्रीमन्नारायणसमीडिता । अक्षरापि च कूटस्था महापुरुषसंभवा ॥ १९३ ॥

သူမသည် အမృత (မသေမပျက်) နှင့် အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်ပြီး၊ တင့်တယ်သော နာရာယဏက ချီးမွမ်းတော်မူ၏။ သူမသည် အက္ခရာ (မပျက်စီး) လည်းဖြစ်၊ ကူဋ္ဌသ (မပြောင်းလဲ) လည်းဖြစ်ကာ၊ မဟာပုရုෂ (အမြင့်မြတ်သော ပုရုෂ) မှ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 194

औदार्यभावसाध्या च स्थूलसूक्ष्मातिरूपिणी । शिरीषपुष्पमृदुला गांगेयमुकुरप्रभा ॥ १९४ ॥

သူမသည် ဥဒာရ္ယဘဝ (ရက်ရောသဘော) ဖြင့်သာ ရောက်နိုင်သူ ဖြစ်ပြီး၊ ထူထဲသော၊ နူးညံ့သော၊ ထက်လွန်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်များအဖြစ် ပေါ်လွင်၏။ သူမသည် ရှိရီသပန်းကဲ့သို့ နူးညံ့၍၊ ဂင်္ဂါမှ ပေါ်လာသော မှန်၏ တောက်ပမှုကဲ့သို့ လင်းလက်၏။

Verse 195

नीलोत्पलजिताक्षी च सद्रत्नकवरान्विता । प्रेमपर्यकनिलया तेजोमंडलमध्यगा ॥ १९५ ॥

သူမ၏ မျက်လုံးများသည် အပြာရောင် ကြာပန်းကိုပင် လွန်ကဲစွာ တောက်ပ၏။ အဖိုးတန် ရတနာများဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားပြီး၊ မေတ္တာ၏ အိပ်ရာပေါ်တွင် နားနေကာ တောက်ပသော တേജောမဏ္ဍလ အလယ်၌ ထိုင်နေ၏။

Verse 196

कृष्णांगगोपनाऽभेदा लीलावरणनायिका । सुधासिंधुसमुल्लासामृतास्यंदविधायिनी ॥ १९६ ॥

သူမသည် ကృష్ణ၏ ကိုယ်ရုပ်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော သက္တိနှင့် မခွဲမခြားတူ၏။ သူမသည် သခင်၏ လီလာတော်ကို ဦးဆောင်သော နာယိကာ၊ လီလာကို ဖြစ်ပေါ်စေသော پردာဖြစ်၍၊ အမృతသမုဒ္ဒရာကို လှိုင်းထစေကာ မသေမပျက်၏ ရေစီးများကို သွန်းလောင်းပေး၏။

Verse 197

कृष्णचित्ता रासचित्ता प्रेमचित्ता हरिप्रिया । अचिंतनगुणग्रामा कृष्णलीला मलापहा ॥ १९७ ॥

သူမ၏ စိတ်သည် ကൃഷ്ണ၌ တည်မြဲ၏; ရာသလီလာ၌ စိတ်မြုပ်နှံ၏; ပရೇမဖြင့် စိတ်ပြည့်ဝ၍ ဟရိ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာဖြစ်၏။ စဉ်းစားမမီသော ဂုဏ်တော်များ၏ خزانهဖြစ်ပြီး၊ ကృష్ణ၏ လီလာတော်သည် အညစ်အကြေးအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေး၏။

Verse 198

राससिंधुशशांका च रासमंडलमंडीनी । नतव्रता सिंहरीच्छा सुमीर्तिः सुखंदिता ॥ १९८ ॥

ထို့ပြင် သူမကို «ရာသစင်ဓု-ရှရှாங்கကာ», «ရာသမဏ္ဍလ-မဏ္ဍိနီ», «နတဝြတာ», «စിംဟရီစ္ဆာ», «စုမီရတိ», «သုခံဒိတာ» ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြ၏။

Verse 199

गोपीचूडामणिर्गोपीगणेड्या विरजाधिका । गोपप्रेष्ठा गोपकन्या गोपनारी सुगोपिका ॥ १९९ ॥

သူမသည် ဂိုပီတို့အတွင်း အမြင့်ဆုံး ခေါင်းမဏိဖြစ်၏; နွားထိန်းမိန်းကလေးအစုအဝေးတို့က ပူဇော်လေးစားကြ၏; သန့်ရှင်းမှု၌ ဗိရဇာကိုပင် ကျော်လွန်၏။ သူမသည် ဂိုပတို့၏ အချစ်ဆုံး၊ ဂိုပကန్యာ၊ ဂိုပနာရီ—အမှန်တကယ် အထူးမြတ်ဆုံး ဂိုပိကာဖြစ်၏။

Verse 200

गोपधामा सुदामांबा गोपाली गोपमोहिनी । गोपभूषा कृष्णभूषा श्रीवृन्दावनचंद्रिका ॥ २०० ॥

သူမသည် နွားထိန်းသူတို့၏ တောက်ပသော အာဝါသဖြစ်၍၊ စုဒာမာ၏ အလေးအမြတ် မိခင်ဖြစ်သည်။ ဂိုပါလီ—ဂိုပါတို့ကို မောဟစေသော မာယာမေတ္တာရှင်၊ ဂိုပါတို့၏ အလှဆင်၊ ကృష్ణ၏ အလှဆင်တော်မူရာ၊ သရီ ဝೃန္ဒာဝန၏ မင်္ဂလာ လမင်းအလင်း ဖြစ်သည်။

Frequently Asked Questions

The chapter uses Śiva (Sadāśiva/Śūlin) as an authoritative transmitter of Hari-tattva, portraying sectarian complementarity: Śiva, asked on Kailāsa, reveals the Kṛṣṇa-mantra through his own ‘luminous insight’ and frames it as access to Hari’s nitya-līlā.

The text specifies the mantra’s seer (ṛṣi) as Manu, indicates chandas as Surabhi/Gāyatrī across the instructions, names the presiding deity as the all-pervading Lord beloved of the gopīs, and gives a refuge-oriented viniyoga (“I have taken refuge”) aimed at devotion.

Disrespecting guru, condemning sādhus, creating schism among Hari’s devotees, criticizing the Vedas, sinning on the strength of the Name, treating the Name as exaggeration (arthavāda), maintaining heretical views while chanting, and giving the Name to the lazy or an atheist; additionally, forgetting or disrespecting the Name is condemned.

Receive mantra with guru-devotion, internalize the guru’s intent and grace, learn śaraṇāgata-dharmas from the virtuous, please Vaiṣṇavas, maintain continual Kṛṣṇa-smaraṇa (especially through the night/always), serve via arcā-avatāra, and cultivate body/home indifference while avoiding aparādhas.

It serves as a compressed theological and narrative map: Kṛṣṇa’s epithets traverse Vraja līlā into Mathurā and Dvārakā deeds, while Rādhā’s epithets articulate her as rasa-śakti and cosmic mother—supporting meditation that aims at participation in nitya-līlā.