Adhyaya 166: The Greatness of the Sacred Pond Called Asikuṇḍa

Verse 1

धरण्युवाच ॥ श्रुतानि तु महादेव तीर्थानि विविधानि तु ॥ असिकुण्डेति संज्ञेयं तन्मे त्वं कथय प्रभो

ധരണി പറഞ്ഞു—ഹേ മഹാദേവാ, വിവിധ തീർത്ഥങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ‘അസികുണ്ഡം’ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ച്, പ്രഭോ, എനിക്ക് പറയുക.

Verse 2

श्रीवराह उवाच ॥ सुमतिर्नाम राजासीद्धार्मिको लोकविश्रुतः ॥ तीर्थयात्रानिमित्तेन स्वर्गलोकं गतः पुरा ॥

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു—പണ്ടുകാലത്ത് ‘സുമതി’ എന്നൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു; അവൻ ധാർമ്മികനും ജനങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധനും ആയിരുന്നു. തീർത്ഥയാത്രയുടെ നിമിത്തം അവൻ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലേക്ക് പോയി.

Verse 3

गते स्वर्गं तु नृपतौ पुत्रो राज्यं चकार ह ॥ विमतिर्नाम नाम्ना च राज्ये पैतामहे स्थितः ॥

രാജാവ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയ ശേഷം അവന്റെ പുത്രൻ രാജ്യം ഏറ്റെടുത്തു. അവന്റെ പേര് വിമതി; പിതൃപരമ്പരാഗത രാജധർമ്മത്തിൽ അവൻ സ്ഥിരമായി നിലകൊണ്ടു.

Verse 4

राज्यं च कुर्वतस्तस्य आगतो नारदस्तदा ॥ विष्टरं पाद्यमर्घ्यं च तस्मै दत्तं यथोचितम् ॥

അവൻ രാജ്യം ഭരിക്കുമ്പോൾ നാരദൻ അവിടെ എത്തി. യഥോചിതമായി അദ്ദേഹത്തിന് ആസനം, പാദ്യം, അർഘ്യം എന്നിവ സമർപ്പിച്ചു.

Verse 5

प्रतिगृह्य च तत्सर्वं तमुवाच स नारदः ॥ पितुर्ह्यनृणतां गत्वा स पुत्रो धर्मभाग्भवेत् ॥

എല്ലാം സ്വീകരിച്ച ശേഷം നാരദൻ അവനോട് പറഞ്ഞു— ‘പിതാവിനോടുള്ള കടബാധ്യതയിൽ നിന്ന് മോചിതനായാൽ മാത്രമേ പുത്രൻ ധർമ്മത്തിൽ പങ്കാളിയാകൂ.’

Verse 6

इत्युक्त्वा नारदस्तत्र तत्रैवान्तरधीयत ॥ नारदे तु गते राजा पप्रच्छ स्वात्ममन्त्रिणः ॥

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് നാരദൻ അവിടെയേ തന്നെ അപ്രത്യക്ഷനായി. നാരദൻ പോയ ശേഷം രാജാവ് തന്റെ മന്ത്രിമാരോട് ചോദിച്ചു.

Verse 7

तदा किमुक्तमृषिणा नारदेन पितुः कृते ॥ आनृण्यमिति यद्वाक्यं मया बुद्धं न किञ्चन ॥

‘അപ്പോൾ ഋഷി നാരദൻ എന്റെ പിതാവിനെക്കുറിച്ച് എന്താണ് പറഞ്ഞത്? “ആനൃണ്യം” അഥവാ കടമൊഴിവ് എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം എനിക്ക് ഒന്നും ബോധ്യമായില്ല.’

Verse 8

मन्त्रिणश्च ततो ज्ञात्वा पितुर्मरणमेव च ॥ तीर्थयात्रानिमित्तं च तस्मै राज्ञे न्यवेदयन् ॥

അപ്പോൾ മന്ത്രിമാർ പിതാവിന്റെ മരണവും തീർത്ഥയാത്രയുടെ നിമിത്തവും അറിഞ്ഞ് അത് രാജാവിനെ അറിയിച്ചു।

Verse 9

अतएवोक्तमानृण्यं नारदेन पितुस्तव ॥ श्रुत्वा वाक्यं तदा राजा तीर्थयात्रां चकार ह ॥

അതുകൊണ്ടുതന്നെ നാരദൻ നിന്റെ പിതാവിനെക്കുറിച്ച് ‘ആനൃണ്യം’ എന്നു പറഞ്ഞു. ആ വാക്ക് കേട്ട് രാജാവ് അപ്പോൾ തീർത്ഥയാത്ര നടത്തി।

Verse 10

सर्वाणि तत्र तीर्थानि तिष्ठन्ति विविधानि च ॥ आगते तु नृपे तत्र तीर्थान्यूचुः परस्परम् ॥

അവിടെ വിവിധവിധമായ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും നിലകൊണ്ടിരുന്നു. രാജാവ് അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ തീർത്ഥങ്ങൾ തമ്മിൽ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചു।

Verse 11

युद्धं विमतिना सार्द्धं स्वयं कर्त्तुं न शक्नुमः ॥ कल्पग्रामं तु गच्छामो वराहो यत्र तिष्ठति ॥

നമ്മൾക്ക് സ്വയം വിമതിയോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. അതിനാൽ വരാഹൻ വസിക്കുന്ന കല്പഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോകാം.

Verse 12

यावन्निरीक्षयाम्यग्रं तावत्तिष्ठन्ति सन्निधौ ॥ तीर्थान्यूचुः ॥ जय विष्णो जयाचिन्त्य जय देव जयाच्युत ।

ഞാൻ ആ അഗ്ര (പരമ) സ്വരൂപം ദർശിക്കുന്നതുവരെ ഇവ സമീപത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു. തീർത്ഥങ്ങൾ പറഞ്ഞു— ജയ വിഷ്ണോ, ജയ അചിന്ത്യ, ജയ ദേവ, ജയ അച്യുത।

Verse 13

जय विश्वेश कर्त्तेश जय देव नमोऽस्तु ते ॥ श्रीवराह उवाच ॥ तीर्थैः स्तुतोऽहं वसुधे वचनं चेदमब्रुवम् ।

ജയ വിശ്വേശ്വരാ, കർത്ത്തേശ്വരാ; ജയ ദേവാ, നിനക്കു നമസ്കാരം. ശ്രീവരാഹൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ വസുധേ, തീർത്ഥങ്ങൾ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ഈ വചനങ്ങൾ പറഞ്ഞു.

Verse 14

वरं वृणुत भद्रं वो यद्वो मनसि वर्त्तते ॥ तीर्थान्यूचुः ॥ वराह यदि देवेश अभयं दातुमर्हसि ।

വരം തിരഞ്ഞെടുക്കുക—നിങ്ങൾക്കു മംഗളം വരട്ടെ—നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഉള്ളതെന്തോ അത്. തീർത്ഥങ്ങൾ പറഞ്ഞു—ഹേ വരാഹാ, ഹേ ദേവേശാ, നിങ്ങൾ അഭയം (രക്ഷ) നൽകാൻ യോഗ്യമെന്നു കരുതുന്നുവെങ്കിൽ…।

Verse 15

सुपापिना विमतिना कृतस्त्रासः सुदारुणः ॥ तं नियच्छस्व पापिष्ठं यदि पश्यसि नः सुखम् ।

ഒരു മഹാപാപി, വികൃതബുദ്ധിയുള്ളവൻ അത്യന്തം ഭീകരമായ ഭയം സൃഷ്ടിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ആ പരമപാപിയെ നിയന്ത്രിക്കണമേ.

Verse 16

श्रीवराह उवाच ॥ हिताय सर्वतीर्थानां हनिष्यामि महारिपुम् ॥ तत्र तीर्थनियोगेन आगतो मथुरां पुरीम् ।

ശ്രീവരാഹൻ അരുളിച്ചെയ്തു—സകല തീർത്ഥങ്ങളുടെയും ഹിതത്തിനായി ഞാൻ ആ മഹാശത്രുവിനെ സംഹരിക്കും. പിന്നെ തീർത്ഥങ്ങളുടെ നിയോഗപ്രകാരം ഞാൻ മഥുരാ നഗരത്തിലേക്ക് വന്നു.

Verse 17

तत्रागते तु वसुधे युद्धं कृत्वा तु तेन वै ॥ तदासिना तु दिव्येन स राजा बलदर्पितः ॥ सूदितो हि मया देवि अस्यग्रं निहितं भुवि ।

ഹേ വസുധേ, അവിടെ എത്തി ഞാൻ അവനോടു യുദ്ധം ചെയ്തു. ബലദർപ്പത്തിൽ മദിച്ചിരുന്ന ആ രാജാവ് ആ ദിവ്യഖഡ്ഗത്താൽ എന്റെ കൈകളാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു. ഹേ ദേവീ, അവന്റെ അഗ്രഭാഗം (ശിരസ്) ഭൂമിയിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.

Verse 18

तत्राश्चर्यं प्रवक्ष्यामि मनःकर्णसुखावहम् ॥ पश्यन्ति मनुजाः सिद्धाः सर्वपापविवर्जिताः ।

അവിടെ ഞാൻ മനസ്സിനും ചെവിക്കും ആനന്ദം പകരുന്ന ഒരു അത്ഭുതം വിവരിക്കും. സർവ്വപാപവിവർജിതരായ സിദ്ധ മനുഷ്യർ അതിന്റെ ഫലം ദർശിക്കുന്നു.

Verse 19

द्वादश्यां च चतुर्दश्यां श्रद्धधानाः जितेन्द्रियाः ॥ फलानि तस्य पश्यन्ति लभन्ते न सुनिश्चिताः ।

ദ്വാദശിയും ചതുര്ദശിയും ദിനങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധയുള്ളവരും ഇന്ദ്രിയജയികളുമായവർ അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ ദർശിക്കുന്നു; അവർ അവ നിശ്ചയമായി പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 20

तस्मिन्काले ह्यहं देवि मथुरायां समागतः ॥ तत्र तिष्ठाम्यहं भद्रे पश्चिमां दिशमाश्रितः ।

ആ സമയത്ത്, ദേവീ, ഞാൻ മഥുരയിൽ എത്തി. ഭദ്രേ, അവിടെ ഞാൻ പടിഞ്ഞാറ് ദിശയെ ആശ്രയിച്ച് വസിക്കുന്നു.

Verse 21

तत्र कृत्वा च हैरण्याः मूर्त्तयश्च चतुर्विधाः ॥ तीर्थे वराहसंज्ञे तु मथुरायां व्यवस्थिताः ।

അവിടെ നാലുവിധത്തിലുള്ള സ്വർണമയ മൂർത്തികൾ നിർമ്മിച്ച്, മഥുരയിലെ ‘വരാഹ’ എന്ന തീർത്ഥത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചു.

Verse 22

सुदृढाः सुदृशः सुभ्रू यः पश्यति स मुच्यते ॥ एका वराहसंज्ञा च तथा नारायणस्य च ॥

ഹേ സുന്ദരഭ്രൂവേ, ഈ ദൃഢവും ശുഭദർശനവുമായ രൂപങ്ങളെ ദർശിക്കുന്നവൻ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു. ഒന്നിന് ‘വരാഹ’ എന്ന നാമവും മറ്റൊന്ന് ‘നാരായണ’ത്തിന്റേതുമാണ്.

Verse 23

वामनस्य तृतीया वै चतुर्थी राघवस्य च ॥ एताश्चतस्रो यः पश्येत्स्नात्वा कुण्डेऽसिसंज्ञिते ॥

മൂന്നാമത് വാമനന്റേതും നാലാമത് രാഘവന്റേതുമാണ്. ‘അസി’ എന്നു പേരുള്ള കുണ്ഡത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ഈ നാലു (രൂപങ്ങൾ) ദർശിക്കുന്നവൻ…

Verse 24

चतुःसागरपर्यन्ता क्रान्ता तेन धरा ध्रुवम् ॥ तीर्थानां माठुराणां च सर्वेषां फलमश्नुते ॥

ആ കർമ്മം മൂലം നിശ്ചയമായും നാലു സമുദ്രങ്ങളാൽ പരിമിതമായ ഭൂമിയെ പര്യടനം ചെയ്ത ഫലം ലഭിക്കുന്നു; മഥുരയിലെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളുടെയും ഫലവും അവൻ അനുഭവിക്കുന്നു.

Verse 25

तत्र सर्वेषु तीर्थेषु असिकुण्डं महत्तरम् ॥ या संख्या कथिता पूर्वं तीर्थानां दक्षिणोत्तरे ॥

ആ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും അസികുണ്ഡം ഏറ്റവും മഹത്തായതാണ്. തെക്കും വടക്കും ഉള്ള തീർത്ഥങ്ങളുടെ എണ്ണം മുൻപ് പറഞ്ഞതുപോലെ…

Verse 26

असिकुण्डं समारभ्य तीर्थानुक्रमणिका वरा ॥ सुप्तोत्थितोऽपि द्वादश्यामसिकुण्डाप्लुतो नरः ॥

അസികുണ്ഡത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന ഈ തീർത്ഥങ്ങളുടെ ശ്രേഷ്ഠമായ അനുക്രമണികയാണ്. ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ ഉടനെയായാലും ദ്വാദശി ദിനത്തിൽ അസികുണ്ഡത്തിൽ മുങ്ങി സ്നാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ…

Verse 27

गतानि तत्र तीर्थानि कल्पग्रामं वसुन्धरे ॥ तत्र वाराहरूपेण स्थितोऽहं च यदृच्छया ॥

ഓ വസുന്ധരേ, അവിടെയുള്ള തീർത്ഥങ്ങൾ കല്പഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു. അവിടെ ഞാനും യാദൃച്ഛികമായി വരാഹരൂപത്തിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നു.

Verse 28

विमतेर्बुद्धिरुत्पन्ना गच्छामो मथुरां पुरीम् ॥ चतुरो वार्षिकान्मासान्मथुरायां वसामहे ॥

വിമതിയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു നിശ്ചയം ഉദിച്ചു— “മഥുരാ നഗരത്തിലേക്ക് പോകാം; മഴക്കാലത്തിലെ നാല് മാസം മഥുരയിൽ വസിക്കാം।”

Verse 29

असेरग्रेण तूद्धृत्य मृत्तिकां वरवर्णिनि ॥ तत्र कुण्डं महद्दिव्यं देवर्षिविधिनिर्मितम् ॥ असिकुण्डेति संज्ञा च प्राप्ता तेन वसुन्धरे ॥

ഹേ സുവർണ്ണിനി! വാളിന്റെ അഗ്രംകൊണ്ട് മണ്ണ് ഉയർത്തി, അവിടെ ദേവർഷികളുടെ വിധിപ്രകാരം മഹത്തായ ദിവ്യ കുണ്ടം നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു; അതിനാൽ, ഹേ വസുന്ധരേ, അതിന് ‘അസികുണ്ടം’ എന്ന നാമം ലഭിച്ചു।

Verse 30

मूर्त्तीः पश्यति यस्तास्तु ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ नास्तीह पुनरावृत्तिर्भवेत्कालविपर्यये ॥

ആ മൂർത്തികളെ ദർശിക്കുന്നവൻ ബ്രഹ്മസ്ഥിതി (ബ്രഹ്മഭൂയ) പ്രാപിക്കാൻ യോഗ്യനാകുന്നു; ഇവിടെ കാലവിപര്യയം സംഭവിച്ചാലും പുനരാവർത്തനം (പുനർജന്മം) ഇല്ല।