Sukta 69

Mantra 1

इषुर्न धन्वन्प्रति धीयते मतिर्वत्सो न मातुरुप सर्ज्यूधनि । उरुधारेव दुहे अग्र आयत्यस्य व्रतेष्वपि सोम इष्यते ॥

വില്ലിനോട് നേരെ നിർത്തിയ അമ്പുപോലെ മതി ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു; മാതാവിന്റെ നിറഞ്ഞ മുലയിലേക്കു കാളക്കുട്ടി ഓടിയെത്തുന്നതുപോലെ അത് ധാവിക്കുന്നു. മുൻനിരയിൽ അത് വിശാലധാരകളെ ദോഹിക്കുന്നു; തന്റെ വ്രതങ്ങളിലും പ്രവർത്തനങ്ങളിലും പോലും സോമൻ നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ യജ്ഞം നിറവേറ്റാൻ മുന്നോട്ടു പ്രേരിതനാകുന്നു.

Mantra 2

उपो मतिः पृच्यते सिच्यते मधु मन्द्राजनी चोदते अन्तरासनि । पवमानः संतनिः प्रघ्नतामिव मधुमान्द्रप्सः परि वारमर्षति ॥

ചിന്ത സമീപത്തേക്ക് വന്ന് ഒന്നായി കലരുന്നു; അത് മധുവാൽ നനയുന്നു. ആനന്ദവാഹിയായ ജനനം അതിനെ സത്തയുടെ ആസനത്തിനുള്ളിൽ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. പവമാന സോമൻ—അവിഛിന്ന നൂൽപോലെ—തടസ്സങ്ങളെ തകർക്കുന്നവനെപ്പോലെ, മധുസമൃദ്ധമായ തുള്ളി വലയമായ ആവരണത്തെ ചുറ്റി ഒഴുകി മുന്നോട്ട് കടക്കുന്നു.

Mantra 3

अव्ये वधूयुः पवते परि त्वचि श्रथ्नीते नप्तीरदितेॠतं यते । हरिरक्रान्यजतः संयतो मदो नृम्णा शिशानो महिषो न शोभते ॥

അവ്യ (ആടിന്റെ മുടി/ഉണ്ണി) മേൽ അവൻ ഒഴുകുന്നു, വധുവിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനെപ്പോലെ; ത്വക്കിനെ ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചു അദിതിയുടെ പുത്രിമാരെ അഴിക്കുന്നു; ഋതത്തിന്റെ പാതയിൽ അവൻ പോകുന്നു. ഹരി മുന്നേറുന്നു—ആരാധ്യൻ, സ്വയംനിയന്ത്രിതമായ മദം; ആത്മബലത്തിന്റെ മഹിമയിൽ മൂർച്ചയാർന്ന്, മഹിഷനെപ്പോലെ ദീപ്തിയായി തിളങ്ങുന്നു.

Mantra 4

उक्षा मिमाति प्रति यन्ति धेनवो देवस्य देवीरुप यन्ति निष्कृतम् । अत्यक्रमीदर्जुनं वारमव्ययमत्कं न निक्तं परि सोमो अव्यत ॥

ഉക്ഷ (വൃഷഭൻ) അതിനെ അളന്നു വിതരണം ചെയ്യുന്നു; ധേനുക്കൾ അവനെ നേരിടാൻ മുന്നോട്ട് വരുന്നു—ദേവന്റെ ദേവിമാർ നിഷ്കൃത (ശുദ്ധ നിർഗമം) സമീപിക്കുന്നു. അവൻ പ്രകാശമുള്ള, അവിനാശിയായ ആവരണം അതിക്രമിച്ചു; സോമൻ അതിനെ ചുറ്റും വസ്ത്രംപോലെ നെയ്തിരിക്കുന്നു—മുക്കി വർണ്ണിച്ച വസ്ത്രംപോലെ.

Mantra 5

अमृक्तेन रुशता वाससा हरिरमर्त्यो निर्णिजानः परि व्यत । दिवस्पृष्ठं बर्हणा निर्णिजे कृतोपस्तरणं चम्वोर्नभस्मयम् ॥

കറമില്ലാത്ത, ദീപ്തമായ വസ്ത്രം ധരിച്ച കപിലവർണ്ണ അമര ഹരി (സോമൻ), സ്വയം ശുദ്ധീകരിച്ചുകൊണ്ട് ചുറ്റും പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. തന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിനായി ദ്യൗവിന്റെ (സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ) പൃഷ്ഠത്തെ ദീപ്തമായ ആവരണമായി ആക്കി; ചമൂകൾ (പാത്രങ്ങൾ)ക്കായി വ്യാപകമായ ഉപസ്തരണം, ആകാശസദൃശമായ അടിത്തറ, നിർമ്മിച്ചു.

Mantra 6

सूर्यस्येव रश्मयो द्रावयित्नवो मत्सरासः प्रसुपः साकमीरते । तन्तुं ततं परि सर्गास आशवो नेन्द्रादृते पवते धाम किं चन ॥

സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളെപ്പോലെ, വേഗത്തിൽ പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവയും ഉത്സുകവുമായ, ആനന്ദോന്മാദമുള്ള പ്രവാഹങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്നു. നീട്ടിപ്പരത്തിയ തന്തുവിനെ ചുറ്റി വേഗധാരകൾ ഓടുന്നു; ഇന്ദ്രനെ കൂടാതെ അവൻ യാതൊരു ധാമവും—ഒരു ലോകവും—ശുദ്ധീകരിക്കുന്നില്ല.

Mantra 7

सिन्धोरिव प्रवणे निम्न आशवो वृषच्युता मदासो गातुमाशत । शं नो निवेशे द्विपदे चतुष्पदेऽस्मे वाजाः सोम तिष्ठन्तु कृष्टयः ॥

ഒരു നദി ചരിവിലൂടെ താഴ്വരയിലേക്കു കുതിച്ചൊഴുകുന്നതുപോലെ, വൃഷഭൻ (ബലം നിറഞ്ഞവൻ) ഒഴുക്കിയ വേഗമുള്ള ഉന്മാദങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പാത കണ്ടെത്തി. നമ്മുടെ വാസസ്ഥലത്തിന് ശാന്തി—ദ്വിപദത്തിനും ചതുഷ്പദത്തിനും; ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക്, ഹേ സോമ, ബലത്തിന്റെ സമൃദ്ധികൾ ഉറച്ചുനിൽക്കട്ടെ, ജനങ്ങൾ സ്ഥാപിതരാകട്ടെ.

Mantra 8

आ नः पवस्व वसुमद्धिरण्यवदश्वावद्गोमद्यवमत्सुवीर्यम् । यूयं हि सोम पितरो मम स्थन दिवो मूर्धानः प्रस्थिता वयस्कृतः ॥

ഹേ സോമാ! ഞങ്ങൾക്കായി ശുദ്ധനായി ഒഴുകിവാ; വസു-സമ്പത്ത്, ഹിരണ്യ-സമ്പത്ത്, അശ്വ-സമ്പത്ത്, ഗോ-സമ്പത്ത്, യവ (ധാന്യ)-സമ്പത്ത്, കൂടാതെ സുവീര്യ (വീരശക്തി) കൊണ്ടുവരിക. ഹേ സോമാ, നിങ്ങൾ തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരും ഞങ്ങളുടെ അധിഷ്ഠാനവും; നിങ്ങൾ ദ്യൗവിന്റെ മസ്തകത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതനായി, ഞങ്ങളുടെ ആയുഷ്-ശക്തിയെ സ്ഥാപിച്ച് വർധിപ്പിക്കുന്നവൻ.

Mantra 9

एते सोमाः पवमानास इन्द्रं रथा इव प्र ययुः सातिमच्छ । सुताः पवित्रमति यन्त्यव्यं हित्वी वव्रिं हरितो वृष्टिमच्छ ॥

ഈ പവമാന സോമധാരകൾ ജയത്തിലേക്ക് രഥങ്ങളെന്നപോലെ ഇന്ദ്രനിലേക്കു മുന്നേറുന്നു. സുത (പിഴിഞ്ഞെടുത്ത) അവ ഉണ്ണിനിർമിത പവിത്രം (ശോധക-ചാലനി) കടന്നുപോകുന്നു; ആവരണം വിട്ട്, ഹരിത-വർണ്ണ (താമ്ര) ധാരകൾ മഴയിലേക്കു—ഉന്നത സമൃദ്ധിയുടെ ഒഴുക്കിലേക്കു—പായുന്നു.

Mantra 10

इन्दविन्द्राय बृहते पवस्व सुमृळीको अनवद्यो रिशादाः । भरा चन्द्राणि गृणते वसूनि देवैर्द्यावापृथिवी प्रावतं नः ॥

ഹേ ഇന്ദു (സോമബിന്ദു)! മഹത്തായ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ശുദ്ധനായി ഒഴുകിവാ—സുമൃളീക (കരുണാമയൻ), അനവദ്യ (നിർദോഷൻ), രിശാദാ (ഹാനിയുടെ നാശകൻ). പാടുന്നവന് ചന്ദ്ര (പ്രകാശമുള്ള) വസുക്കൾ കൊണ്ടുവരിക; ഹേ ദ്യാവാ-പൃഥിവീ, ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഞങ്ങളെ മുന്നോട്ട് നയിച്ച് സംരക്ഷിക്കണമേ.