Sukta 68

Mantra 1

प्र देवमच्छा मधुमन्त इन्दवोऽसिष्यदन्त गाव आ न धेनवः । बर्हिषदो वचनावन्त ऊधभिः परिस्रुतमुस्रिया निर्णिजं धिरे ॥

ദിവ്യ സന്നിധിയിലേക്കു മധുഭരിതമായ സോമബിന്ദുക്കൾ പാഞ്ഞുചെല്ലുന്നു—പശുക്കളെപ്പോലെ, പാലുതരുന്ന ധേനുക്കൾ വീട്ടിലേക്കു തിരക്കുന്നതുപോലെ. ബർഹിഷിൽ ഇരിക്കുന്ന, വാക്കിൽ സമൃദ്ധമായ ശക്തികൾ, തങ്ങളുടെ ഉദരങ്ങളാൽ പ്രകാശകിരണങ്ങളുടെ ഒഴുകുന്ന തേജസ്സിനെ—അതിന്റെ ശുദ്ധപ്രകാശവസ്ത്രത്തെ—സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 2

स रोरुवदभि पूर्वा अचिक्रददुपारुहः श्रथयन्त्स्वादते हरिः । तिरः पवित्रं परियन्नुरु ज्रयो नि शर्याणि दधते देव आ वरम् ॥

അവൻ ഗർജ്ജിക്കുന്നു; പുരാതന അടിത്തറകളിന്മേൽ വിളിച്ചുചൊല്ലുന്നു; മേലോട്ടുയരുന്ന തവിട്ടു-ഹരിതവർണ്ണൻ ബന്ധനം അഴിച്ചു മാധുര്യം ഉണർത്തുന്നു. പവിത്രം (ശോധകം) കടന്ന്, വിശാല പാതകളിൽ ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ച്, ദേവൻ തന്റെ വേഗചലനങ്ങളെ സ്ഥാപിച്ച്, വരിതമായ ശ്രേഷ്ഠതയിലേക്കു വരുന്നു.

Mantra 3

वि यो ममे यम्या संयती मदः साकंवृधा पयसा पिन्वदक्षिता । मही अपारे रजसी विवेविददभिव्रजन्नक्षितं पाज आ ददे ॥

യമ്യാ—യോജിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഇരട്ട ലോകങ്ങളെ വിശാലമാക്കി അളക്കുന്നവൻ—അവന്റെ മദ (ആനന്ദോന്മാദം) കൂടെയായി വർധിക്കുന്നു; പൂർണ്ണതയുടെ പയസ് (പാൽ) കൊണ്ട് വീർപ്പോടെ, അക്ഷിത (അക്ഷയ)നായി നിലകൊള്ളുന്നു. അതിരില്ലാത്ത മഹത്തായ രണ്ടു രജസ് (വ്യാപ്തികൾ) അവൻ കണ്ടെത്തുന്നു; മുന്നോട്ട് പ്രയാണം ചെയ്ത്, അക്ഷിത പാജ (അച്യുതമായ തേജോബലം) അവൻ സ്വന്തമാക്കുന്നു.

Mantra 4

स मातरा विचरन्वाजयन्नपः प्र मेधिरः स्वधया पिन्वते पदम् । अंशुर्यवेन पिपिशे यतो नृभिः सं जामिभिर्नसते रक्षते शिरः ॥

രണ്ടു മാതാക്കളിനിടയിൽ സഞ്ചരിച്ച്, അപഃ (ജലങ്ങളെ) വർധനയിലേക്കു പ്രേരിപ്പിച്ച്, ആ മേധിരൻ (ജ്ഞാനി) സ്വധാ (സ്വനിയമം/സ്വഭാവം) കൊണ്ടു പദം (സ്ഥാനത്തെ) പൂരിപ്പിക്കുന്നു. അംശു (കിരണം) യവ (ധാന്യം) ചേർത്ത് അരയ്ക്കപ്പെടുന്നു; പിന്നെ നരന്മാരോടും ജാമിഭിഃ (സഗസമാന ശക്തികളോടും) കൂടി അവൻ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തി ശിരഃ (ശിഖരം/മസ്തകം)—ചൈതന്യത്തിന്റെ ശിഖരം—കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു.

Mantra 5

सं दक्षेण मनसा जायते कविॠतस्य गर्भो निहितो यमा परः । यूना ह सन्ता प्रथमं वि जज्ञतुर्गुहा हितं जनिम नेममुद्यतम् ॥

ദക്ഷ (വിവേചനശക്തി)യും മനസ് (മനസ്സും) കൊണ്ടു കവി (ദ്രഷ്ടാവ്) ജനിക്കുന്നു—ഋത (സത്യ-ക്രമം) എന്നതിന്റെ ഗർഭം, യമ്യാ (യുഗ്മം)ക്കപ്പുറം വേർതിരിച്ച് നിഹിതമായത്. യുവാക്കളായിട്ടും അവർ ആദ്യം ജനിക്കുന്നു; ഗുഹാ (രഹസ്യസ്ഥലം)യിൽ ഹിതമായ ആ ഗൂഢജനനം, തന്റെ നിയത നേമ (ക്രമം/വാരം) ലക്ഷ്യമാക്കി ഊർദ്ധ്വമായി ഉയർന്നു വരുന്നു.

Mantra 6

मन्द्रस्य रूपं विविदुर्मनीषिणः श्येनो यदन्धो अभरत्परावतः । तं मर्जयन्त सुवृधं नदीष्वाँ उशन्तमंशुं परियन्तमृग्मियम् ॥

മനീഷികൾ ആനന്ദമയ (മന്ദ്ര) സോമത്തിന്റെ രൂപം കണ്ടെത്തി—ശ്യേനൻ (ഗരുഡൻ/പരുന്ത്) പരാവതത്തിൽ നിന്ന് സോമസാരം (അന്ധഃ) കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ. അവനെ അവർ നദികളിൽ മർജന ചെയ്യുന്നു—സുവൃദ്ധൻ, അത്യന്തം ആഗ്രഹ്യമായ അംശു, ചുറ്റും സഞ്ചരിക്കുന്ന, ഋക്കുകൾക്ക് യോജ്യൻ.

Mantra 7

त्वां मृजन्ति दश योषणः सुतं सोम ऋषिभिर्मतिभिर्धीतिभिर्हितम् । अव्यो वारेभिरुत देवहूतिभिर्नृभिर्यतो वाजमा दर्षि सातये ॥

ഹേ സോമ, പത്ത് യോഷണകൾ നിന്നെ മർജന ചെയ്യുന്നു—സുതൻ (പിഴിഞ്ഞെടുത്തത്) ആയി, ഋഷികൾ മതി-ധീതി (ചിന്തയും ധ്യാനവും) കൊണ്ടു സ്ഥാപിച്ചവൻ. അവ്യയുടെ വാരങ്ങൾ (ഉണ്ണിനിറഞ്ഞ ചാലനികൾ) കൊണ്ടും ദേവഹൂതികൾ കൊണ്ടും, മനുഷ്യബലങ്ങളോടും കൂടി—അവിടെ നിന്ന് നീ പ്രത്യക്ഷമായി ജയത്തിനായി വാജ (ബലം/സമൃദ്ധി) വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

Mantra 8

परिप्रयन्तं वय्यं सुषंसदं सोमं मनीषा अभ्यनूषत स्तुभः । यो धारया मधुमाँ ऊर्मिणा दिव इयर्ति वाचं रयिषाळमर्त्यः ॥

ചുറ്റും പരിപ്രയന്തനായി സഞ്ചരിക്കുന്ന, വയ്യ (പറക്കാൻ യോജ്യൻ), സുസംസദ് (സുസ്ഥിതൻ) ആയ സോമത്തെ മനീഷയും സ്തുഭുകളും അഭിഗാനം ചെയ്തു. അവൻ മധുമയൻ; ദിവ്യമായ ഊർമി (തിര) കൊണ്ടു വാചിനെ ഉയർത്തുന്നു; അമർത്ത്യൻ, റയിഷാള (സമ്പത്ത് നൽകുന്നവൻ) ആയി സത്തയുടെ പൂർണ്ണത വർധിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 9

अयं दिव इयर्ति विश्वमा रजः सोमः पुनानः कलशेषु सीदति । अद्भिर्गोभिर्मृज्यते अद्रिभिः सुतः पुनान इन्दुर्वरिवो विदत्प्रियम् ॥

ദിവ്യത്തിൽ നിന്നുള്ള ഈ സോമൻ സർവ്വ ‘രജഃ’—എല്ലാ അന്തരീക്ഷങ്ങളെയും ചലിപ്പിക്കുന്നു; സ്വയം ശുദ്ധനാകുന്നവൻ കലശങ്ങളിൽ ഇരിപ്പിടം സ്വീകരിക്കുന്നു. ജലങ്ങളാലും ഗോ-കിരണങ്ങളാലും അവൻ മർജിതനാകുന്നു; അദ്രി (കല്ലുകൾ)കൊണ്ട് പിഴിഞ്ഞ്, ശുദ്ധനായ ഇന്ദു വിശാലാവകാശവും പ്രിയമായതും—ആത്മാവിന്റെ സമ്മതഭരിതമായ ആനന്ദവും—കണ്ടെത്തുന്നു.

Mantra 10

एवा नः सोम परिषिच्यमानो वयो दधच्चित्रतमं पवस्व । अद्वेषे द्यावापृथिवी हुवेम देवा धत्त रयिमस्मे सुवीरम् ॥

ഹേ സോമ, ഇങ്ങനെ എല്ലാടവും പരിഷേചനം ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ നീ ശുദ്ധിയിൽ പ്രവഹിക്ക; ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ജീവിതത്തിന്റെ അത്യന്തം വിചിത്രവും വിശാലവുമായ ശക്തി സ്ഥാപിക്ക. അദ്വേഷ—അഖണ്ഡ സൗഹൃദത്തിൽ ഞങ്ങൾ ദ്യാവാ-പൃഥിവിയെ ആഹ്വാനിക്കുന്നു; ഹേ ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങൾക്ക് സുവീര-സമൃദ്ധമായ റയി—വീരബലസമ്പന്നമായ സമ്പത്ത്—നൽകുവിൻ.