Sukta 69

Mantra 1

इषुर्न धन्वन्प्रति धीयते मतिर्वत्सो न मातुरुप सर्ज्यूधनि । उरुधारेव दुहे अग्र आयत्यस्य व्रतेष्वपि सोम इष्यते ॥

வில் மீது வைக்கப்பட்ட அம்புபோல் மதி (சிந்தனை) இலக்கை நோக்கி நிலைத்து நிறுத்தப்படுகிறது; தாயின் புடைத்த துதிக்குச் கன்றுபோல் விரைந்து செல்கிறது. முன்னணியில் அது உருதாரா (விரிந்த-ஓடை) ஓடைகளைப் பிழிந்து வழங்குகிறது; தன் வ்ரதங்கள் (நியதிக் கட்டுப்பாடுகள்) உள்ளேயும் சோமன் யாக-சித்திக்காக முன்னே தள்ளிச் செல்கிறான்.

Mantra 2

उपो मतिः पृच्यते सिच्यते मधु मन्द्राजनी चोदते अन्तरासनि । पवमानः संतनिः प्रघ्नतामिव मधुमान्द्रप्सः परि वारमर्षति ॥

சிந்தனை அருகே வந்து கலக்கிறது; அது மதுவில் நனைந்து, இனிமையால் சிந்தப்படுகிறது. ஆனந்தம் தரும் பிறப்பு அதை உள்ளே, இருப்பின் ஆசனத்தில், ஊக்குகிறது. பவமான சோமன்—தொடர்ந்த நார் போன்ற ஓடை—தடைகளைத் தாக்கி அகற்றுபவன் போல; மதுநிறைந்த துளி வலைப்போன்ற மூடியைச் சுற்றி ஓடி, முன்னே செல்கிறது.

Mantra 3

अव्ये वधूयुः पवते परि त्वचि श्रथ्नीते नप्तीरदितेॠतं यते । हरिरक्रान्यजतः संयतो मदो नृम्णा शिशानो महिषो न शोभते ॥

ஆட்டின் மயிர்மயமான மந்தையில் அவன் பாய்கிறான், மணப்பெண்ணை விரும்புபவன் போல; தோலைச் சுற்றி நகர்ந்து, அதிதியின் புதல்விகளைத் தளர்த்துகிறான்; அவன் ṛta-வின் பாதையில் செல்கிறான். ஹரி (மஞ்சள்-செம்மை) முன்னே அடியெடுத்து வைக்கிறான்—வழிபடத்தக்கவன், தன்னடக்கமுடைய மது; ஆத்மவலத்தால் கூர்மையடைந்து, பெரும் காளை போல ஒளிர்கிறான்.

Mantra 4

उक्षा मिमाति प्रति यन्ति धेनवो देवस्य देवीरुप यन्ति निष्कृतम् । अत्यक्रमीदर्जुनं वारमव्ययमत्कं न निक्तं परि सोमो अव्यत ॥

காளை அதை அளந்து வழங்குகிறது; பசுக்கள் அவனை எதிர்கொள்ள முன்னே வருகின்றன—தேவனின் தெய்வீக சக்திகள் தெளிந்த வெளியேற்றத்தருகே அணைகின்றன. அவன் ஒளிமிக்க, அழியாத மூடியைத் தாண்டிவிட்டான்; சோமன் அதைச் சுற்றி, நிறத்தில் தோய்த்து சாயம் ஏற்ற ஆடை போல நெய்யப்பட்டான்.

Mantra 5

अमृक्तेन रुशता वाससा हरिरमर्त्यो निर्णिजानः परि व्यत । दिवस्पृष्ठं बर्हणा निर्णिजे कृतोपस्तरणं चम्वोर्नभस्मयम् ॥

களங்கமற்ற, ஒளிவீசும் ஆடை அணிந்த ஹரித்வர்ண அமரன் சோமன், தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொண்டு, தன்னைச் சுற்றிலும் போர்த்திக் கொள்கிறான். அவன் தன் சுத்திகரிப்பிற்காக த்யுலோகத்தின் முதுகை ஒளிரும் மூடியாக்கினான்; மேலும் கிண்ணங்களுக்கு (சம்வோḥ) விரியும் உபஸ்தரணமாக, ஆகாயம் போன்ற அடித்தளத்தையும் அமைத்தான்.

Mantra 6

सूर्यस्येव रश्मयो द्रावयित्नवो मत्सरासः प्रसुपः साकमीरते । तन्तुं ततं परि सर्गास आशवो नेन्द्रादृते पवते धाम किं चन ॥

சூரியனின் கதிர்களைப் போல, வேகமாக இட்டுச் செல்லும், ஆவல்மிகு, பரவசமான (மத்ஸராஃ) ஓடைகள் ஒன்றாகச் செல்கின்றன. நீட்டப்பட்ட நூலைச் சுற்றி விரைந்த ஓடைகள் ஓடுகின்றன; இந்திரனைத் தவிர, அவன் எந்தத் தாமத்தையும் சிறிதும் தூய்மைப்படுத்தான்.

Mantra 7

सिन्धोरिव प्रवणे निम्न आशवो वृषच्युता मदासो गातुमाशत । शं नो निवेशे द्विपदे चतुष्पदेऽस्मे वाजाः सोम तिष्ठन्तु कृष्टयः ॥

சரிவிலிருந்து தாழ்விடத்திற்குள் ஆறு பாய்ந்து செல்லும் வேகத்தைப் போல, காளைத் தூண்டிய பரவசங்கள் (மத) எனும் விரைந்த ஓடைகள் தங்கள் பாதையை அடைந்தன. எங்கள் இல்லத்தில் இருகால், நான்கால் உயிர்களுக்கு நலம் உண்டாக; எங்களுள், ஓ சோமா, வலச் செல்வங்கள் (வாஜாஃ) நிலைத்திருக்க, மக்கள் உறுதியாக நிலைபெறட்டும்.

Mantra 8

आ नः पवस्व वसुमद्धिरण्यवदश्वावद्गोमद्यवमत्सुवीर्यम् । यूयं हि सोम पितरो मम स्थन दिवो मूर्धानः प्रस्थिता वयस्कृतः ॥

ஓ சோமா! எங்களுக்காகத் தூய்மையடைந்து ஓடு—வசு நிறைந்தவனாய், ஹிரண்யம் (பொன்) நிறைந்தவனாய், அச்வம் (குதிரை) நிறைந்தவனாய், கோ (மாடு) நிறைந்தவனாய், யவம் (தானியம்) நிறைந்தவனாய், மேலும் சுவீர்யம் (உயர்ந்த வீரிய/வீரம்) அளிப்பவனாய். ஏனெனில், ஓ சோமா, நீயே எங்கள் பிதரரும் எங்கள் ஆதாரமும்; நீ திவ் (வானம்) எனும் மூர்த்தியின் உச்சியில் நிறுவப்பட்டு, எங்கள் உயிர்வலிமையை நிலைநிறுத்தி வளர்க்கிறாய்.

Mantra 9

एते सोमाः पवमानास इन्द्रं रथा इव प्र ययुः सातिमच्छ । सुताः पवित्रमति यन्त्यव्यं हित्वी वव्रिं हरितो वृष्टिमच्छ ॥

இந்த சோம-ஓடைகள் பவமானமாகத் தூய்மையடைந்து, வெற்றியை நோக்கி ரதங்கள் போல இந்திரனை நோக்கிச் செல்கின்றன. பிழிந்தெடுக்கப்பட்ட அவை அவ்ய (கம்பளி) பவித்ரம் (வடிகட்டி) யைத் தாண்டிச் செல்கின்றன; மூடியை விட்டுவிட்டு, ஹரித (செம்மஞ்சள்/தாமிர நிற) ஓடைகள் மழையை நோக்கி—நீரின் பொழிவு, உயர்ந்த வளத்தின் பொழிவை நோக்கி—செல்கின்றன.

Mantra 10

इन्दविन्द्राय बृहते पवस्व सुमृळीको अनवद्यो रिशादाः । भरा चन्द्राणि गृणते वसूनि देवैर्द्यावापृथिवी प्रावतं नः ॥

ஓ இந்து! பெருமைமிக்க இந்திரனுக்காகத் தூய்மையடைந்து ஓடு—சும்ரளீக (அருள்மிகு/நன்மை தரும்), அனவத்ய (குற்றமற்ற), ரிஷாத (தீங்கு நாசி) யாய். பாடுபவர்க்கு சந்திர (ஒளிமிகு) வசுக்கள் எனும் செல்வங்களை நிறைத்து அளி; மேலும், ஓ த்யாவா-பிருதிவீ (வானும் பூமியும்)! தேவர்களுடன் எங்களை முன்னேற்றியும் காத்தும் அருள் செய்.