Sukta 110

Mantra 1

पर्यू षु प्र धन्व वाजसातये परि वृत्राणि सक्षणिः । द्विषस्तरध्या ऋणया न ईयसे ॥

ഹേ പവമാന, നീ എല്ലാടും ചുറ്റി മുന്നോട്ട് പ്രേരിതനായി നീങ്ങുക—വാജസാതി, സമൃദ്ധിയുടെ ജയത്തിനായി; തടസ്സങ്ങളെ (വൃത്രാണി) ചുറ്റിപ്പറ്റി അവയെ കീഴടക്കാനുള്ള ശക്തി നിനക്കുണ്ട്. ദ്വേഷികളുടെ അപ്പുറം നീ ഞങ്ങൾക്കായി സഞ്ചരിക്കുന്നു; ഋണവും ക്ഷയവും കടന്നുപോയി.

Mantra 2

अनु हि त्वा सुतं सोम मदामसि महे समर्यराज्ये । वाजाँ अभि पवमान प्र गाहसे ॥

ഹേ സോമ, നീ സുത (പിഴിഞ്ഞ)നായപ്പോൾ ഞങ്ങൾ നിന്നെ അനുഗമിച്ച് മദ—ആനന്ദാവേശത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു, മഹാസമര-രാജ്യത്തിലെ മഹത്തായ അധിപത്യത്തിനായി. ഹേ പവമാന, നീ ബലത്തിന്റെ സമൃദ്ധികളായ (വാജാൻ) ദിശയിൽ മുന്നോട്ട് കുതിക്കുന്നു.

Mantra 3

अजीजनो हि पवमान सूर्यं विधारे शक्मना पयः । गोजीरया रंहमाणः पुरंध्या ॥

ഹേ പവമാന, നീ തീർച്ചയായും സൂര്യനെ ജനിപ്പിച്ചു; വിശാലമായ ധാരണയ്ക്കായി നീ നിന്റെ ശക്തിയാൽ പോഷകമായ പയഃ (പാൽ) സ്ഥാപിച്ചു. ഗോ-ജീരയാ (ഗോവിന്റെ പ്രേരണയാൽ) വേഗത്തിൽ പായുന്ന നീ പുരന്ധ്യാ—പരിപൂർണ്ണ സമൃദ്ധിയോടെ വരുന്നു; അത് എല്ലാകാര്യങ്ങളും സുസിദ്ധമാക്കുന്നു.

Mantra 4

अजीजनो अमृत मर्त्येष्वाँ ऋतस्य धर्मन्नमृतस्य चारुणः । सदासरो वाजमच्छा सनिष्यदत् ॥

നീ മർത്ത്യരിൽ അമൃതത്തെ ജനിപ്പിച്ചു; ഋതത്തിന്റെ ധർമ്മത്തിൽ അമൃതത്തിന്റെ ചാരു ഗതിയെ സ്ഥാപിച്ചു. സദാസരൻ—എപ്പോഴും ഒഴുകുന്നവൻ—നീ വാജ (ബലം/വിജയധനം) ലക്ഷ്യമാക്കി മുന്നേറുന്നു; അതിന്റെ ഉറച്ച പ്രാപ്തി തേടുന്നു.

Mantra 5

अभ्यभि हि श्रवसा ततर्दिथोत्सं न कं चिज्जनपानमक्षितम् । शर्याभिर्न भरमाणो गभस्त्योः ॥

വീണ്ടും വീണ്ടും നീ ശ്രവസാ (പ്രേരിത ശ്രവണ/കീർത്തി)യുടെ ശക്തിയാൽ ഭേദിച്ച് പുറപ്പെടുന്നു—ജനങ്ങൾ കുടിക്കുവാൻ അക്ഷയമായ ഉറവപോലെ. ശര്യാ (അമ്പുകൾ) കൊണ്ടു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നവൻ അല്ല; നീ ഗഭസ്ത്യോഃ—കിരണധാരികളായ കൈകളിൽ—വഹിക്കപ്പെടുന്നു.

Mantra 6

आदीं के चित्पश्यमानास आप्यं वसुरुचो दिव्या अभ्यनूषत । वारं न देवः सविता व्यूर्णुते ॥

അപ്പോൾ ചിലർ, അന്തർനിഹിത സമ്പത്തായ (ആപ്യം വസു) കണ്ടറിഞ്ഞ്, ദിവ്യപ്രഭയുള്ള നിധിയുള്ള ദേവന്മാർ അവനെ സ്തുതിച്ചു. ദേവൻ സവിതാ എങ്ങനെ ഒരു മറ (വാരം) തുറക്കുന്നതുപോലെ, അങ്ങനെ ദേവൻ ആ ആവരണം നീക്കി—മറഞ്ഞിരുന്ന പ്രകാശം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

Mantra 7

त्वे सोम प्रथमा वृक्तबर्हिषो महे वाजाय श्रवसे धियं दधुः । स त्वं नो वीर वीर्याय चोदय ॥

ഹേ സോമ! ആദിമ യജ്ഞകർ—വിരിച്ച ബർഹിസ് ഉള്ളവർ—മഹത്തായ വാജ (സമൃദ്ധി/ബലം)ക്കും ശ്രവസ് (കീർത്തി/പ്രേരിത ശ്രവണം)ക്കും വേണ്ടി അവരുടെ ധീ (ധ്യാനബുദ്ധി) നിനക്കുള്ളിൽ സ്ഥാപിച്ചു. അതുകൊണ്ട്, ഹേ വീരാ! ഞങ്ങളെ വീര്യ (വീരശക്തി)ത്തിലേക്ക് മുന്നോട്ട് പ്രേരിപ്പിക്കണമേ.

Mantra 8

दिवः पीयूषं पूर्व्यं यदुक्थ्यं महो गाहाद्दिव आ निरधुक्षत । इन्द्रमभि जायमानं समस्वरन् ॥

ദിവത്തിൽ നിന്ന് അവർ പുരാതന പീയൂഷം (അമൃതം) പാൽപോലെ ദോഹിച്ച് പുറത്തെടുത്തു—ഉക്ത്യ (സ്തുതിയോഗ്യം) ആയ അതിനെ—ദിവത്തിന്റെ മഹത്തായ ഗഹന ആഴത്തിൽ നിന്ന്. ഇന്ദ്രൻ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ജന്മമെടുക്കുമ്പോൾ, ശക്തികൾ ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് സമസ്വരമായി—അംഗീകാരധ്വനിയോടെ മുഴങ്ങുന്നു.

Mantra 9

अध यदिमे पवमान रोदसी इमा च विश्वा भुवनाभि मज्मना । यूथे न निष्ठा वृषभो वि तिष्ठसे ॥

അപ്പോൾ, ഹേ പവമാന, നിന്റെ മഹിമയാൽ നീ ഈ രണ്ടു ലോകങ്ങളെയും (ദ്യാവാ–പൃഥിവീ) ഈ സർവ്വഭുവനങ്ങളെയും മുഴുവനായി ആവരണം ചെയ്യുമ്പോൾ, കൂട്ടത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ നിൽക്കുന്ന വൃഷഭനെപ്പോലെ നീ ദൃഢമായി സ്ഥാപിതനായി പ്രത്യക്ഷമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 10

सोमः पुनानो अव्यये वारे शिशुर्न क्रीळन्पवमानो अक्षाः । सहस्रधारः शतवाज इन्दुः ॥

സോമൻ, സ്വയം ശുദ്ധനായി, അവ്യയമായ വാരേ (ശോധക-ചാലനി)യിൽ ഒഴുകുന്നു; പവമാനൻ അക്ഷങ്ങളിൽ കളിക്കുന്ന ശിശുവിനെപ്പോലെ തന്റെ പഥങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഇന്ദു സഹസ്രധാരനായി, ശതവാജനായി മാറുന്നു.

Mantra 11

एष पुनानो मधुमाँ ऋतावेन्द्रायेन्दुः पवते स्वादुरूर्मिः । वाजसनिर्वरिवोविद्वयोधाः ॥

ഈ ഇന്ദു, സ്വയം ശുദ്ധനായി, മധുസമൃദ്ധനും ഋതത്തെ അറിയുന്നവനും ആയി, മധുരമായ ഊർമിയോടെ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി പവിത്രമായി ഒഴുകുന്നു. അവൻ വാജങ്ങളെ നേടുന്നു, സത്തയ്ക്ക് വിശാല ഇടങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നു, പ്രാണശക്തികളെ ധരിക്കുന്നു.

Mantra 12

स पवस्व सहमानः पृतन्यून्त्सेधन्रक्षांस्यप दुर्गहाणि । स्वायुधः सासह्वान्त्सोम शत्रून् ॥

ഹേ സോമ, നീ ഒഴുകിവാ—ആക്രമകരെ സഹിച്ച് ജയിക്കുന്നവനായി; രക്ഷാംസി (വികൃതിയുടെ ശക്തികൾ)യെ അകറ്റി, ദുർഗഹാണി (പിടിക്കുവാൻ ദുഷ്കരമായ) തടസ്സങ്ങളെ നീക്കുക. നിന്റെ സ്വാഭാവിക ആയുധ-ബലത്തോടെ സജ്ജനായി, ഹേ സോമ, ഉള്ളിലെ ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുക.