Sukta 110

Mantra 1

पर्यू षु प्र धन्व वाजसातये परि वृत्राणि सक्षणिः । द्विषस्तरध्या ऋणया न ईयसे ॥

ಹೇ ಪವಮಾನ, ನೀನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುತ್ತಿ ಮುಂದೆ ಧಾವಿಸು—ವಾಜಸಾತಿ, ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ; ಅಡ್ಡಿಗಳು (ವೃತ್ರಾಣಿ)ಯನ್ನು ಆವರಿಸಿ ಅವನ್ನು ವಶಪಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ನಿನಗಿದೆ. ದ್ವೇಷಿಗಳ ಪಾರವಾಗಿ ನೀನು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತೀ, ಋಣ ಮತ್ತು ಕ್ಷಯವನ್ನು ದಾಟಿ.

Mantra 2

अनु हि त्वा सुतं सोम मदामसि महे समर्यराज्ये । वाजाँ अभि पवमान प्र गाहसे ॥

ಹೇ ಸೋಮ, ನೀನು ಸುತ (ಪೀಡಿತ)ನಾದಾಗ ನಾವು ನಿನ್ನ ಅನುಸರಣೆಯಲ್ಲಿ ಮದ—ಆನಂದಾವೇಶಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇವೆ, ಮಹಾ ಸಮರ-ರಾಜ್ಯದ ಮಹಾ ಅಧಿಪತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ. ಹೇ ಪವಮಾನ, ನೀನು ಬಲದ ಸಮೃದ್ಧಿಗಳ (ವಾಜಾನ್) ಕಡೆಗೆ ಮುಂದೆ ಧುಮುಕುತ್ತೀ.

Mantra 3

अजीजनो हि पवमान सूर्यं विधारे शक्मना पयः । गोजीरया रंहमाणः पुरंध्या ॥

ಓ ಪವಮಾನ, ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಜನ್ಮಗೊಳಿಸಿದ್ದೀ; ವಿಶಾಲ ಧಾರಣೆಗೆ ನೀನು ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೋಷಕ ಪಯಃ (ಹಾಲು)ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೀ. ಗೋ-ಜೀರಯಾ (ಗೋವಿನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ) ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸುತ್ತ ನೀನು ಪುರಂಧ್ಯಾ—ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸಮೃದ್ಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತೀ, ಅದು ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸುಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 4

अजीजनो अमृत मर्त्येष्वाँ ऋतस्य धर्मन्नमृतस्य चारुणः । सदासरो वाजमच्छा सनिष्यदत् ॥

ನೀನು ಮರಣಶೀಲರೊಳಗೆ ಅಮೃತವನ್ನು ಜನ್ಮಗೊಳಿಸಿದ್ದೀ; ಋತದ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಮೃತದ ಚಾರು ಗತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೀ. ಸದಾಸರ—ನಿತ್ಯ ಹರಿಯುವವನು—ನೀನು ವಾಜ (ಬಲ/ವಿಜಯ-ಧನ)ದ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸುತ್ತ, ಅದರ ನಿಶ್ಚಿತ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೀ.

Mantra 5

अभ्यभि हि श्रवसा ततर्दिथोत्सं न कं चिज्जनपानमक्षितम् । शर्याभिर्न भरमाणो गभस्त्योः ॥

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೀನು ಶ್ರವಸಾ (ಪ್ರೇರಿತ ಶ್ರವಣ/ಕೀರ್ತಿ)ಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೇದಿಸಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತೀ—ಜನಪಾನಕ್ಕೆ ಅಕ್ಷಯವಾದ ಉತ್ಸದಂತೆ (ಝರಿಯಂತೆ). ಶರ್ಯಾ (ಬಾಣಗಳು)ಗಳಿಂದ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಲ್ಪಡುವವನು ಅಲ್ಲ; ನೀನು ಗಭಸ್ತ್ಯೋಃ—ಕಿರಣಧಾರಕ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ—ವಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೀ.

Mantra 6

आदीं के चित्पश्यमानास आप्यं वसुरुचो दिव्या अभ्यनूषत । वारं न देवः सविता व्यूर्णुते ॥

ಆಮೇಲೆ ಕೆಲವರು, ಅಂತರಂಗದ ಸಂಪತ್ತಾದ (ಆಪ್ಯಂ ವಸು)ವನ್ನು ಕಂಡು, ದಿವ್ಯ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಧನವಿರುವ ದೇವರುಗಳು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ದೇವ ಸವಿತಾ ಹೇಗೆ ಒಂದು ಮುಸುಕು/ಪರದೆಯನ್ನು (ವಾರಂ) ತೆರೆದುಬಿಡುತ್ತಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ದೇವನು ಆವರಣವನ್ನು ತೆರೆದು—ಅಡಗಿದ ಬೆಳಕನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 7

त्वे सोम प्रथमा वृक्तबर्हिषो महे वाजाय श्रवसे धियं दधुः । स त्वं नो वीर वीर्याय चोदय ॥

ಹೇ ಸೋಮ! ಮೊದಲ ಯಜ್ಞಕರ್ತರು—ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ಬರ್ಹಿಸನ್ನು ಹೊಂದಿದವರು—ಮಹಾ ವಾಜ (ಸಮೃದ್ಧಿ/ಬಲ) ಮತ್ತು ಶ್ರವಸ್ (ಕೀರ್ತಿ/ಪ್ರೇರಿತ ಶ್ರವಣ)ಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಧೀ (ಧ್ಯಾನಬುದ್ಧಿ)ಯನ್ನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ವೀರ! ನಮ್ಮನ್ನು ವೀರ್ಯ (ವೀರಶಕ್ತಿ) ಕಡೆಗೆ ಮುಂದೂಡು.

Mantra 8

दिवः पीयूषं पूर्व्यं यदुक्थ्यं महो गाहाद्दिव आ निरधुक्षत । इन्द्रमभि जायमानं समस्वरन् ॥

ದಿವದಿಂದ ಅವರು ಪ್ರಾಚೀನ ಪೀಯೂಷ (ಅಮೃತ)ವನ್ನು ಹಾಲಿನಂತೆ ದೋಹಿ ಹೊರತೆಗೆದರು—ಉಕ್ತ್ಯ (ಸ್ತುತಿ-ಯೋಗ್ಯ)ವಾದುದನ್ನು—ದಿವದ ಮಹಾ ಗಹನ ಆಳದಿಂದ. ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಜನ್ಮಗೊಳ್ಳುವಾಗ, ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿ ಸಮಸ್ವರವಾಗಿ—ಅನುಮೋದನೆಯಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 9

अध यदिमे पवमान रोदसी इमा च विश्वा भुवनाभि मज्मना । यूथे न निष्ठा वृषभो वि तिष्ठसे ॥

ಆಮೇಲೆ, ಹೇ ಪವಮಾನ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಈ ಎರಡು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ (ದ್ಯಾವಾ–ಪೃಥಿವೀ) ಮತ್ತು ಈ ಸಮಸ್ತ ಭುವನಗಳನ್ನೂ ಆವರಿಸುವಾಗ, ಹಿಂಡಿನ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತ ವೃಷಭನಂತೆ ನೀನು ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವೆ.

Mantra 10

सोमः पुनानो अव्यये वारे शिशुर्न क्रीळन्पवमानो अक्षाः । सहस्रधारः शतवाज इन्दुः ॥

ಸೋಮನು, ತಾನೇ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತ, ಅವ್ಯಯವಾದ ವಾರೆ (ಶೋಧಕ)ದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ; ಪವಮಾನನು ಅಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುವ ಶಿಶುವಿನಂತೆ ತನ್ನ ಪಥಗಳಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಂದುವು ಸಹಸ್ರಧಾರನಾಗಿ, ಶತವಾಜನಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 11

एष पुनानो मधुमाँ ऋतावेन्द्रायेन्दुः पवते स्वादुरूर्मिः । वाजसनिर्वरिवोविद्वयोधाः ॥

ಈ ಇಂದುವು, ತಾನೇ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತ, ಮಧುಸಮೃದ್ಧನಾಗಿ ಋತವನ್ನು ಅರಿತವನಾಗಿ, ಸಿಹಿಯಾದ ಊರ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಅದು ವಾಜಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತದೆ, ಸತ್ತ್ವಕ್ಕೆ ವಿಶಾಲ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 12

स पवस्व सहमानः पृतन्यून्त्सेधन्रक्षांस्यप दुर्गहाणि । स्वायुधः सासह्वान्त्सोम शत्रून् ॥

ಓ ಸೋಮ, ನೀನು ಹರಿದು ಬಾ—ಆಕ್ರಮಣಕಾರರನ್ನು ಸಹಿಸಿ ಜಯಿಸುವವನಾಗಿ; ರಕ್ಷಾಂಸಿ (ವಿಕೃತಿಯ ಶಕ್ತಿಗಳು)ಯನ್ನು ತೊಲಗಿಸು, ಮತ್ತು ದುರ್ಗಹಾಣಿ (ಹಿಡಿಯಲು ಕಷ್ಟವಾದ) ಅಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡು. ನಿನ್ನ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಆಯುಧ-ಬಲದಿಂದ ಸಜ್ಜನಾಗಿ, ಓ ಸೋಮ, ಒಳಗಿನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮಣಿಸು.