Sukta 110

Mantra 1

पर्यू षु प्र धन्व वाजसातये परि वृत्राणि सक्षणिः । द्विषस्तरध्या ऋणया न ईयसे ॥

ఓ (సోమ), అన్ని దిక్కులా పరిభ్రమిస్తూ ముందుకు నెట్టుకుంటూ, ‘వాజసాతి’—సమృద్ధి-విజయం—కోసం ప్రవృత్తి చెందు. ‘వృత్ర’—అవరోధాలు—చుట్టుముట్టి, వాటిని వశపరచే శక్తి నీలో ఉంది. మా కొరకు నీవు ద్వేషులను దాటి, ఋణమూ క్షయమూ దాటి వెళ్లుతావు.

Mantra 2

अनु हि त्वा सुतं सोम मदामसि महे समर्यराज्ये । वाजाँ अभि पवमान प्र गाहसे ॥

ఓ సోమ, నీవు ‘సుత’—నలిపి పిండబడిన—వేళ, మేము నిన్ను అనుసరించి మహత్తర ‘సమర్య-రాజ్య’—యుద్ధ-రాజ్యపు మహాధిపత్యం—కోసం మద (పరవశ-ఆనందం) లో ప్రవేశిస్తాము. ఓ పవమానా, నీవు ‘వాజ’—బల-సమృద్ధులు—వైపు ముందుకు దూకుతూ ప్రవహిస్తావు.

Mantra 3

अजीजनो हि पवमान सूर्यं विधारे शक्मना पयः । गोजीरया रंहमाणः पुरंध्या ॥

ఓ పవమానా! నీవే సూర్యుని జనింపజేశావు; విశాల ధారణకై నీ శక్తిచేత పోషకమైన పయః (క్షీరరసం) స్థాపించావు. గో-ప్రేరణతో వేగంగా సాగుతూ, సమస్తాన్ని సిద్ధిచేసే పరిపూర్ణత—పురంధి—తో నీవు వచ్చుచున్నావు.

Mantra 4

अजीजनो अमृत मर्त्येष्वाँ ऋतस्य धर्मन्नमृतस्य चारुणः । सदासरो वाजमच्छा सनिष्यदत् ॥

మర్త్యులలో నీవు అమృతాన్ని జనింపజేశావు; ఋత ధర్మంలో అమృతపు మనోహర గమనాన్ని స్థాపించావు. సదా ప్రవహిస్తూ, వాజం (సంపద/వీర్యం) వైపు నీవు దూసుకుపోతూ, దాని నిశ్చిత సాధనాన్ని కోరుచున్నావు.

Mantra 5

अभ्यभि हि श्रवसा ततर्दिथोत्सं न कं चिज्जनपानमक्षितम् । शर्याभिर्न भरमाणो गभस्त्योः ॥

నీ శ్రవస్—ప్రేరిత శ్రవణ-బలం—చేత నీవు మళ్లీ మళ్లీ చీల్చి వెలుగులోనికి వస్తావు; జనుల పానార్థం అక్షితమైన, అశేష ఊటవలె. శర్యా (బాణాలు) చేత నీవు మోసబడవు; గభస్తి—కిరణధారక—హస్తాలలో నీవు ధారింపబడుతావు.

Mantra 6

आदीं के चित्पश्यमानास आप्यं वसुरुचो दिव्या अभ्यनूषत । वारं न देवः सविता व्यूर्णुते ॥

అప్పుడు కొందరు, అంతర్లీన సంపదను దర్శించి, ప్రకాశించే దివ్య ధనమును కలవారు, ఆయనను స్తుతించారు. దేవుడు సవితా ఒక తెరను విప్పినట్లే, ఆ దేవుడు ఆవరణాన్ని తొలగించి దాగిన వెలుగును ప్రకటిస్తాడు.

Mantra 7

त्वे सोम प्रथमा वृक्तबर्हिषो महे वाजाय श्रवसे धियं दधुः । स त्वं नो वीर वीर्याय चोदय ॥

ఓ సోమా! మొదటి యజమానులు, పరచిన బర్హిస్ (కుశ) తో, మహా వాజ (సమృద్ధి) మరియు శ్రవస్ (యశస్సు/ప్రేరిత శ్రవణం) కొరకు తమ ధియా (ప్రజ్ఞా) ను నీలో నిలిపారు. కాబట్టి, ఓ వీరా! మమ్మల్ని వీర్యం వైపు ప్రేరేపించు.

Mantra 8

दिवः पीयूषं पूर्व्यं यदुक्थ्यं महो गाहाद्दिव आ निरधुक्षत । इन्द्रमभि जायमानं समस्वरन् ॥

దివి నుండి వారు ప్రాచీన పీయూషం (అమృతం) ను దోహించారు—ఉక్థ్య (స్తుతి-యోగ్యం) అయినదాన్ని—దివి యొక్క మహా లోతు నుండి. ఇంకా ఇంద్రుడు మనలో జన్మించుచుండగా, శక్తులు సమకూరి సమస్వరంగా నినదిస్తాయి.

Mantra 9

अध यदिमे पवमान रोदसी इमा च विश्वा भुवनाभि मज्मना । यूथे न निष्ठा वृषभो वि तिष्ठसे ॥

అప్పుడు, ఓ పవమానా! నీవు నీ మహిమచేత ఈ రెండు లోకాలు—ద్యావా‑పృథివీ—మరియు సమస్త భువనాలను ఆవరించినప్పుడు, గుంపు ముందుభాగంలో నిలిచే వృషభునివలె దృఢంగా స్థిరపడి, నీ శక్తిని ప్రకటిస్తూ ముందుకు నిలుస్తావు.

Mantra 10

सोमः पुनानो अव्यये वारे शिशुर्न क्रीळन्पवमानो अक्षाः । सहस्रधारः शतवाज इन्दुः ॥

సోముడు, అవ్యయమైన వడపోత (వారే) లో తన్ను తాను శుద్ధి చేసుకుంటూ, ఆడుకొనే శిశువులా ప్రవహిస్తాడు, తన మార్గాలలో సంచరిస్తాడు; ఆ ఇందు సహస్రధారగా మారి, శతవాజ—నూరింతల బలం—ధారకుడవుతాడు.

Mantra 11

एष पुनानो मधुमाँ ऋतावेन्द्रायेन्दुः पवते स्वादुरूर्मिः । वाजसनिर्वरिवोविद्वयोधाः ॥

ఈ ఇందు, శుద్ధి చెందుతూ, మధుసమృద్ధుడై, ఋతాన్ని తెలిసినవాడై, ఇంద్రునికోసం మధుర తరంగాలతో (స్వాదు ఊర్మిః) ప్రవహిస్తాడు; వాజ‑సంపదలను గెలుచుకొని, జీవనానికి విశాల స్థలాలను కనుగొని, ప్రాణశక్తులను ధరిస్తూ పోషిస్తాడు.

Mantra 12

स पवस्व सहमानः पृतन्यून्त्सेधन्रक्षांस्यप दुर्गहाणि । स्वायुधः सासह्वान्त्सोम शत्रून् ॥

ఓ సోమా! నీవు ప్రవహించు—దాడిచేసేవారిని జయిస్తూ; రక్షాంసి (విఘ్నకర శక్తులు) మరియు దుర్గ్రాహ (పట్టుకోవడం కఠినమైన) అడ్డంకులను తొలగించు. నీ స్వాభావిక ఆయుధ-బలంతో, ఓ సోమా, అంతరంలోని శత్రువులను కూడా అణచివేయి.