
Sukta 8.67
ഈ സ്തുതിഗാനം ഋതം (ബ്രഹ്മാണ്ഡീയ ക്രമം) രാജസമായി നിലനിർത്തുന്ന ആദിത്യന്മാരോട് ആശ്രയം, കൃപ, ലക്ഷ്യങ്ങളുടെ വിജയകരമായ സിദ്ധി എന്നിവയ്ക്കായി അപേക്ഷിക്കുന്നു. ആഹ്വാനത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, അപകടസമയത്തെ അടിയന്തര സംരക്ഷണത്തിലേക്ക് നീങ്ങി, അവസാനം വൈരം, പാപം, അടിച്ചമർത്തുന്ന പീഡനം എന്നിവയെ പൂർണ്ണമായി അകറ്റണമെന്ന വ്യാപകമായ പ്രാർത്ഥനയിലേക്കാണ് ഇത് എത്തുന്നത്. ഇതിൽ ആദിത്യന്മാർ നിയമധർമ്മത്തിന്റെ കാവൽക്കാരായും, സാമൂഹികവും അന്തർലീനവുമായ അക്രമങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ചികിത്സകരായും പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്നു.
Mantra 1
त्यान्नु क्षत्रियाँ अव आदित्यान्याचिषामहे । सुमृळीकाँ अभिष्टये ॥
ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ക്ഷത്രിയ (രാജസ) ശക്തികളായ ആദിത്യരുടെ സംരക്ഷണം അപേക്ഷിക്കുന്നു—അവർ സുമൃളീക (കൃപാലു, ശുഭപ്രസന്ന)രാണ്—അഭിഷ്ടയേ (ഇച്ഛിത സിദ്ധി)ക്കായി; ഋത (സത്യ-ക്രമം) എന്ന നിയമത്തിന്റെ കീഴിൽ ഞങ്ങളുടെ അന്വേഷനം ആഗ്രഹിച്ച പൂർണ്ണതയെ പ്രാപിക്കേണ്ടതിന്.
Mantra 2
मित्रो नो अत्यंहतिं वरुणः पर्षदर्यमा । आदित्यासो यथा विदुः ॥
മിത്രൻ ഞങ്ങളെ സംകുചിതത്വവും ദുരിതവും കടത്തിപ്പുറത്തേക്കു നയിക്കട്ടെ; വരുണനും അര്യമനും ഞങ്ങളെ മറുകരയിലേക്കു കടത്തട്ടെ—ഋതത്തെ അറിയുന്ന ആദിത്യർ എങ്ങനെയോ അങ്ങനെ, വിശാലതയിലേക്കുള്ള സുരക്ഷിതമായ കടന്നുപോകൽ ഞങ്ങൾക്ക് സ്ഥാപിക്കട്ടെ.
Mantra 3
तेषां हि चित्रमुक्थ्यं वरूथमस्ति दाशुषे । आदित्यानामरंकृते ॥
കാരണം ശരിയായി അർപ്പിക്കുന്ന ദാനശീലനായ യജമാനനുവേണ്ടി അവരുടെ പ്രകാശമുള്ള, സ്തുതിക്ക് പ്രതികരിക്കുന്ന സംരക്ഷണം—ഒരു ആശ്രയം—ഉണ്ട്; പ്രവർത്തനസന്നദ്ധരും ക്രമസ്ഥാപകശക്തിയിൽ പര്യാപ്തരുമായ ആദിത്യരുടെ.
Mantra 4
महि वो महतामवो वरुण मित्रार्यमन् । अवांस्या वृणीमहे ॥
ഹേ വരുണ, മിത്ര, അര്യമൻ! നിങ്ങളുടെ മഹത്തായ സംരക്ഷണം അത്യന്തം മഹത്താണ്. ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ആശ്രയങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു—വിശാലമായ ഋതം ഞങ്ങളിലുമേൽ നിലകൊള്ളാനും നേരായ പാത സുരക്ഷിതമാകാനും.
Mantra 5
जीवान्नो अभि धेतनादित्यासः पुरा हथात् । कद्ध स्थ हवनश्रुतः ॥
ഹേ ആദിത്യന്മാരേ, ജീവന്റെ സമ്പൂർണ്ണതയിൽ ഞങ്ങളെ ദൃഢമായി സ്ഥാപിക്കുവിൻ; സംഹാരകന്റെ പ്രഹരത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ മുൻകൂട്ടി കാത്തുകൊള്ളുവിൻ. ഹേ ഹവനശ്രുതരേ, ആഹ്വാനം കേൾക്കുന്നവരേ, നിങ്ങൾ സത്യത്തിൽ എവിടെയുണ്ട്?
Mantra 6
यद्वः श्रान्ताय सुन्वते वरूथमस्ति यच्छर्दिः । तेना नो अधि वोचत ॥
ക്ഷീണിച്ച സോമപീഡകനായ (സുന്വത്)വനു നിങ്ങൾക്കുള്ള ഏതു ആശ്രയമോ, ഏതു രക്ഷാകവചമോ—അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് അധിവചനം അരുളി, ഞങ്ങളെ സുരക്ഷയിൽ സ്ഥാപിക്കുവിൻ.
Mantra 7
अस्ति देवा अंहोरुर्वस्ति रत्नमनागसः । आदित्या अद्भुतैनसः ॥
ഹേ ദേവന്മാരേ, ദുരിതത്തിനപ്പുറം വിശാലമായൊരു വിസ്താരം ഉണ്ട്; നിർദോഷതയുടെ ഒരു രത്നം ഉണ്ട്—ഹേ ആദിത്യന്മാരേ, അത്ഭുതശക്തിയാൽ പാപത്തെ ലയിപ്പിക്കുന്നവരേ.
Mantra 8
मा नः सेतुः सिषेदयं महे वृणक्तु नस्परि । इन्द्र इद्धि श्रुतो वशी ॥
ഞങ്ങള്ക്കുള്ള ഈ സേതു മുറിക്കപ്പെടാതിരിക്കട്ടെ; മഹത്തായ പാരഗമനത്തിനായി അത് ഞങ്ങളെ വരിച്ച് ചുറ്റും പരിരക്ഷിക്കട്ടെ. കാരണം ഇന്ദ്രൻ തന്നേ ശ്രുത—പ്രസിദ്ധൻ—വശീ, ശക്തിയുടെ അധിപനാണ്.
Mantra 9
मा नो मृचा रिपूणां वृजिनानामविष्यवः । देवा अभि प्र मृक्षत ॥
ശത്രുക്കളുടെയും വക്രകർമ്മികളുടെയും ഹാനി ഞങ്ങളിലേക്കെത്താതിരിക്കട്ടെ. ദേവന്മാരേ, അവരെ ഞങ്ങളുടെ ചുറ്റുമുതൽ തൂത്തുമാറ്റി ദൂരത്തേക്ക് തള്ളിക്കളയുക.
Mantra 10
उत त्वामदिते मह्यहं देव्युप ब्रुवे । सुमृळीकामभिष्टये ॥
അതുപോലെ, ഹേ മഹാവിസ്താരിണി അദിതി, ദേവിയേ, ഞാൻ വാക്കോടെ നിന്നിലേക്കു സമീപിക്കുന്നു—സുമൃളീകാ, ശമനകരുണയാൽ നിറഞ്ഞവളേ—എന്റെ അഭിഷ്ടസിദ്ധിക്കായി.
Mantra 11
पर्षि दीने गभीर आँ उग्रपुत्रे जिघांसतः । माकिस्तोकस्य नो रिषत् ॥
ഹേ ഉഗ്രപുത്രേ (ശക്തിമാന്റെ പുത്രി), താഴ്വരയിലും ഗഹനമായ ആഴത്തിലും ഞങ്ങളെ കടത്തിക്കൊണ്ടുപോവുക; ഞങ്ങളെ വധിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കു. ഞങ്ങളുടെ തോക്കിന് (സന്തതി) ആരും ഹാനി വരുത്തരുതേ.
Mantra 12
अनेहो न उरुव्रज उरूचि वि प्रसर्तवे । कृधि तोकाय जीवसे ॥
ഞങ്ങൾക്കായി വിശാലമായ, അനെഹോ (അവിലംബിത) സ്വതന്ത്ര പാത ഒരുക്കുക; ഹേ വിശാലപ്രകാശിനി, പൂർണ്ണവ്യാപ്തിയിൽ മുന്നേറുവാൻ. ഞങ്ങളുടെ തോക്കിന് (സന്തതി) ജീവിക്കുവാൻ അത് ചെയ്യുക.
Mantra 13
ये मूर्धानः क्षितीनामदब्धासः स्वयशसः । व्रता रक्षन्ते अद्रुहः ॥
ലോകങ്ങളുടെ ശിരോഭാഗങ്ങളായവർ—അദബ്ധർ, സ്വയംയശസ്വികൾ—അവർ അദ്രുഹ (ദ്രോഹമില്ലാതെ) വ്രത (ധർമ്മനിയമ)ങ്ങളെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു.
Mantra 14
ते न आस्नो वृकाणामादित्यासो मुमोचत । स्तेनं बद्धमिवादिते ॥
ഹേ അദിതി! ആ ആദിത്യന്മാർ ഞങ്ങളെ ചെന്നായകളുടെ താടികളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കട്ടെ; ബന്ധിക്കപ്പെട്ട കള്ളനെ വിടുവിക്കുന്നതുപോലെ—ആത്മാവിനെ പിടിച്ചുകെട്ടുന്ന ബന്ധനങ്ങളെയും അവർ അഴിച്ചുവിടട്ടെ.
Mantra 15
अपो षु ण इयं शरुरादित्या अप दुर्मतिः । अस्मदेत्वजघ्नुषी ॥
ഹേ ആദിത്യന്മാരേ! ഈ വൈരബാണം ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റപ്പെടട്ടെ; ദുർമതി—ദുഷ്ടമായി തിരിഞ്ഞ ചിന്ത—ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറിപ്പോകട്ടെ, അത് ശരിയായ ഗതിയെ തകർക്കുന്നതാകുന്നു.
Mantra 16
शश्वद्धि वः सुदानव आदित्या ऊतिभिर्वयम् । पुरा नूनं बुभुज्महे ॥
ഹേ സുദാനവരായ ആദിത്യന്മാരേ! നിത്യവും ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ഊതികളാൽ അനുഗ്രഹം അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്—പുരാതനകാലത്തും ഇന്നും; ഞങ്ങളുടെ വളർച്ചയിൽ നിങ്ങളുടെ കാവൽ അഖണ്ഡമാണ്.
Mantra 17
शश्वन्तं हि प्रचेतसः प्रतियन्तं चिदेनसः । देवाः कृणुथ जीवसे ॥
ഹേ പ്രചേതസ് ദേവന്മാരേ, ശാശ്വതമായി (ഋതത്തിലേക്ക്) മടങ്ങിവരുന്നവരായി—even ദോഷം ഉണ്ടായാലും—ഞങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുവിൻ; ജീവിക്കുവാൻ ഞങ്ങളെ യോഗ്യരാക്കുവിൻ; ഋതത്തിൽ ജീവിക്കാനുള്ള ശക്തി ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് രൂപപ്പെടുത്തുവിൻ.
Mantra 18
तत्सु नो नव्यं सन्यस आदित्या यन्मुमोचति । बन्धाद्बद्धमिवादिते ॥
ഹേ ആദിത്യന്മാരേ, അതുതന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് സദാ പുതുമയുള്ള സിദ്ധി-ലാഭം: ഹേ അദിതി, കെട്ടിയ കുരുക്ക് അഴിച്ച് വിടുന്നതുപോലെ, ബന്ധനത്തിൽ ബന്ധിതനെ നീ ബന്ധത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നു.
Mantra 19
नास्माकमस्ति तत्तर आदित्यासो अतिष्कदे । यूयमस्मभ्यं मृळत ॥
ഹേ ആദിത്യന്മാരേ, ഭയം അതിരു കടന്ന് ചാടുമ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് അതിനപ്പുറം മറ്റൊരു ആശ്രയം ഇല്ല; നിങ്ങൾ ഞങ്ങളോടു കരുണ കാണിച്ചു, ഞങ്ങളെ സുരക്ഷയിൽ സ്ഥാപിക്കുവിൻ.
Mantra 20
मा नो हेतिर्विवस्वत आदित्याः कृत्रिमा शरुः । पुरा नु जरसो वधीत् ॥
ഹേ ആദിത്യന്മാരേ, വിവസ്വത്തിന്റെ ആയുധം ഞങ്ങളെ തൊടരുതേ; കൃത്രിമമായി നിർമ്മിച്ച വൈരബാണവും അല്ല. ജരയുടെ സമ്മർദ്ദം അതിജീവിച്ച് പാക്വരാകുന്നതിന് മുമ്പേ, സമയത്തിന് മുമ്പേ ഞങ്ങളെ വധിക്കരുതേ.
Mantra 21
वि षु द्वेषो व्यंहतिमादित्यासो वि संहितम् । विष्वग्वि वृहता रपः ॥
ഹേ ആദിത്യന്മാരേ, ദ്വേഷവും വ്യഥയും ദൂരദൂരേക്ക് ചിതറിക്കളയുക; കെട്ടിപ്പിണഞ്ഞു ചേർന്നിരിക്കുന്നതിനെ പൊളിച്ച് വേർതിരിക്കുക; അമർത്തുന്ന പീഡയെ എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും തുരത്തുക.
A direct appeal for the protective ‘royal powers’ of the Ādityas, praised as gracious and favorable to the seeker’s aim.
The hymn intensifies into practical safeguarding—crossing perilous conditions, warding off would-be harmers, and preserving the ‘toka’ (child/lineage/continuity).
A decisive protective turn: the Ādityas are asked to actively dismantle what is ‘knotted/compacted’—the tight formations of distress and hostility.
It closes with a broad apotropaic sweep: hatred, distress, and oppressive affliction are scattered in all directions, restoring space for ṛta and well-being.
sumṛḷīkān abhiṣṭaye
mākis tokasya no riṣat
vi ṣu dveṣo vy aṃhatim
The Ādityas are a group of deities linked with the sun and with moral-cosmic law (ṛta). They include figures like Varuṇa, Mitra, and Aryaman, invoked here together as protectors.
The hymn asks for Āditya protection—safe passage through dangers, safeguarding of one’s child/lineage (toka), and the removal of hatred, distress, and oppressive affliction.
Because they are seen as sovereign guardians of order: they rule by truth and law, restrain harmful forces, and ensure stability in the world and in human life.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.