Sukta 67
Sukta 8.67
Ādityas (collective)
ଏହି ସୂକ୍ତରେ ଋତ (ବିଶ୍ୱ-ନିୟମ)ର ରାଜସ ରକ୍ଷକ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ, କୃପା ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ୟସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଇଛି। ଆହ୍ୱାନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବିପଦରେ ତତ୍କାଳ ସୁରକ୍ଷା ଯାଚନା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏବଂ ଶେଷରେ ଦ୍ୱେଷ, ପାପ ଓ ଦମନକାରୀ କ୍ଲେଶକୁ ସମୂଳେ ଦୂର କରିବାର ବ୍ୟାପକ ଅନୁରୋଧ ଯାଏଁ, ଏହା ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଧର୍ମ-ନିୟମର ପାଳକ ଏବଂ ସାମାଜିକ ଓ ଅନ୍ତର୍ମନସିକ ଅସ୍ଥିରତାର ଚିକିତ୍ସକ ଭାବେ ଚିତ୍ରିତ କରେ।
Mantras
Mantra 1
त्यान्नु क्षत्रियाँ अव आदित्यान्याचिषामहे । सुमृळीकाँ अभिष्टये ॥
ଏବେ ଆମେ ସେହି କ୍ଷତ୍ରିୟ (ରାଜସ) ଶକ୍ତିମାନ—ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ—ର ସୁରକ୍ଷା ଯାଚନା କରୁଛୁ; ସେମାନେ ସୁମୃଳୀକ (କୃପାଳୁ, ଶୁଭପ୍ରସନ୍ନ) —ଅଭିଷ୍ଟୟେ (ଇଚ୍ଛିତ ସିଦ୍ଧି) ପାଇଁ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ଋତ (ସତ୍ୟ-ବ୍ୟବସ୍ଥା) ର ନିୟମ ଅଧୀନରେ ଆମର ଅନ୍ୱେଷଣ ଇଚ୍ଛିତ ପୂରଣତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରୁ।
Mantra 2
मित्रो नो अत्यंहतिं वरुणः पर्षदर्यमा । आदित्यासो यथा विदुः ॥
ମିତ୍ର ଆମକୁ ସଙ୍କୋଚ ଓ କ୍ଳେଶରୁ ପାର କରୁନ୍ତୁ; ବରୁଣ ଓ ଅର୍ୟମନ ଆମକୁ ଦାଡ଼ି ପାର କରାନ୍ତୁ—ଯେପରି ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଋତକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେପରି ଆମ ପାଇଁ ବିଶାଳତାକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ପାରାପାର ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ।
Mantra 3
तेषां हि चित्रमुक्थ्यं वरूथमस्ति दाशुषे । आदित्यानामरंकृते ॥
କାରଣ ଯଥାବିଧି ଅର୍ପଣ କରୁଥିବା ଦାତା ଯଜମାନ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସ୍ତୁତିକୁ ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦେଉଥିବା ରକ୍ଷା—ଏକ ଆଶ୍ରୟ—ଅଛି; କାର୍ଯ୍ୟସନ୍ନଦ୍ଧ ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥା-ଶକ୍ତିରେ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କର।
Mantra 4
महि वो महतामवो वरुण मित्रार्यमन् । अवांस्या वृणीमहे ॥
ହେ ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମନ! ତୁମମାନଙ୍କର ମହାନ ରକ୍ଷା ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହାନ। ଆମେ ତୁମ ଆଶ୍ରୟମାନଙ୍କୁ ବାଛୁ ଓ ଗ୍ରହଣ କରୁ—ଯେପରି ବିଶାଳ ଋତ ଆମ ଉପରେ ଦୃଢ଼ ରହୁ ଏବଂ ସିଧା ପଥ ସୁରକ୍ଷିତ ହେଉ।
Mantra 5
जीवान्नो अभि धेतनादित्यासः पुरा हथात् । कद्ध स्थ हवनश्रुतः ॥
ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମକୁ ଜୀବନ୍ତ ପୂର୍ଣ୍ଣତାରେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ କର; ସଂହାରକର ପ୍ରହାରରୁ ଆମକୁ ପୂର୍ବରୁ ରକ୍ଷା କର। ହେ ହବନଶ୍ରୁତମାନେ, ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣୁଥିବାମାନେ, ତୁମେ ସତ୍ୟସତ୍ୟ କେଉଁଠି ଅଛ?
Mantra 6
यद्वः श्रान्ताय सुन्वते वरूथमस्ति यच्छर्दिः । तेना नो अधि वोचत ॥
କ୍ଳାନ୍ତ ସୋମ-ପୀଡକ (ସୁନ୍ୱତ) ପାଇଁ ତୁମର ଯେ ଆଶ୍ରୟ ଅଛି, ଯେ ରକ୍ଷା-ଆବରଣ ଅଛି—ସେହିଦ୍ୱାରା ଆମ ଉପରେ ଅଧିବଚନ କର; ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷାରେ ସ୍ଥାପିତ କର।
Mantra 7
अस्ति देवा अंहोरुर्वस्ति रत्नमनागसः । आदित्या अद्भुतैनसः ॥
ହେ ଦେବମାନେ, ଦୁଃଖ-ସଙ୍କଟର ପାରେ ଏକ ବିଶାଳ ବିସ୍ତାର ଅଛି; ନିର୍ଦୋଷତାର ଏକ ରତ୍ନ ଅଛି—ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତିରେ ପାପକୁ ବିଲୟ କରୁଥିବାମାନେ।
Mantra 8
मा नः सेतुः सिषेदयं महे वृणक्तु नस्परि । इन्द्र इद्धि श्रुतो वशी ॥
ଆମ ପାଇଁ ଏହି ସେତୁ କଟି ନଯାଉ; ମହା ପାରଗମନ ପାଇଁ ଏହା ଆମକୁ ବରି ଚାରିଦିଗରୁ ଆବୃତ କରୁ। କାରଣ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଶ୍ଚୟ ଶ୍ରୁତ—ପ୍ରସିଦ୍ଧ—ବଶୀ, ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି।
Mantra 9
मा नो मृचा रिपूणां वृजिनानामविष्यवः । देवा अभि प्र मृक्षत ॥
ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଓ ବକ୍ରକର୍ମୀମାନଙ୍କ ହାନି ଆମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନ ପହଞ୍ଚୁ। ହେ ଦେବମାନେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆମ ଚାରିପାଖରୁ ଝାଡ଼ି ଦୂରକୁ ହଂକାଇ ଦିଅ।
Mantra 10
उत त्वामदिते मह्यहं देव्युप ब्रुवे । सुमृळीकामभिष्टये ॥
ଏବଂ ହେ ମହାବିସ୍ତାରିଣୀ ଅଦିତି, ମୁଁ ଦେବୀଙ୍କୁ ମୋର ବାଣୀ ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛି—ସୁମୃଳୀକା, ଚିକିତ୍ସାମୟ କୃପାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ—ମୋର ଅଭିଷ୍ଟସିଦ୍ଧି ପାଇଁ।
Mantra 11
पर्षि दीने गभीर आँ उग्रपुत्रे जिघांसतः । माकिस्तोकस्य नो रिषत् ॥
ହେ ଉଗ୍ରପୁତ୍ରେ (ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ କନ୍ୟା), ନୀଚତାରେ ଓ ଗଭୀର ଆଳରେ ଆମକୁ ପାର କରା; ଯେମାନେ ଆମକୁ ଘାତ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର। ଆମ ତୋକ (ସନ୍ତତି)କୁ କେହି କ୍ଷତି ନ କରୁ।
Mantra 12
अनेहो न उरुव्रज उरूचि वि प्रसर्तवे । कृधि तोकाय जीवसे ॥
ଆମ ପାଇଁ ବିଶାଳ, ଅନେହୋ (ଅବିଳମ୍ବିତ) ମୁକ୍ତ ପଥ ଗଢ଼; ହେ ବିଶାଳ-ପ୍ରକାଶିନୀ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିସ୍ତାରରେ ଅଗ୍ରସର ହେବା ପାଇଁ। ଆମ ତୋକ (ସନ୍ତତି) ଜୀବିତ ରହିବାକୁ ଏହା କର।
Mantra 13
ये मूर्धानः क्षितीनामदब्धासः स्वयशसः । व्रता रक्षन्ते अद्रुहः ॥
ଯେମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କର ଶିରୋଚ୍ଚ ଶିଖର ସଦୃଶ—ଅଦବ୍ଧ, ସ୍ୱୟଂୟଶସ୍ୱୀ—ସେମାନେ ଅଦ୍ରୁହ (ଦ୍ରୋହ ବିନା) ବ୍ରତ (ଧର୍ମ-ନିୟମ)କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
Mantra 14
ते न आस्नो वृकाणामादित्यासो मुमोचत । स्तेनं बद्धमिवादिते ॥
ହେ ଅଦିତି! ସେଇ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଆମକୁ ନେଆଳମାନଙ୍କ ଜହ୍ନୁରୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ; ବାନ୍ଧା ଚୋରକୁ ଯେପରି ଛାଡ଼ାଯାଏ, ସେପରି—ଆତ୍ମାକୁ ଜକଡ଼ି ଧରୁଥିବା ବନ୍ଧନମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଢିଲା କରୁନ୍ତୁ।
Mantra 15
अपो षु ण इयं शरुरादित्या अप दुर्मतिः । अस्मदेत्वजघ्नुषी ॥
ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ! ଏହି ଶତ୍ରୁବାଣ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ହଂକାଯାଉ; ଦୁର୍ମତି—ଦୁଷ୍ଟ ଦିଗକୁ ମୁହଁ ଫେରାଇଥିବା ଚିନ୍ତା—ଆମଠାରୁ ଅପସରିଯାଉ, ଯେ ଧର୍ମ୍ୟ ଗତିକୁ ଘାତ କରେ।
Mantra 16
शश्वद्धि वः सुदानव आदित्या ऊतिभिर्वयम् । पुरा नूनं बुभुज्महे ॥
ହେ ସୁଦାନବ ଆଦିତ୍ୟମାନେ! ସଦାକାଳ ଆମେ ତୁମ ଊତିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲାଭ ଭୋଗ କରିଛୁ—ପୁରାତନ କାଳରେ ମଧ୍ୟ, ଏବେ ମଧ୍ୟ; ଆମ ବୃଦ୍ଧିରେ ତୁମର ରକ୍ଷା ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ।
Mantra 17
शश्वन्तं हि प्रचेतसः प्रतियन्तं चिदेनसः । देवाः कृणुथ जीवसे ॥
ହେ ପ୍ରଚେତସ ଦେବମାନେ, ଶାଶ୍ୱତଭାବେ (ଋତ ଦିଗକୁ) ପୁନଃ ଫେରୁଥିବା—even ଦୋଷ ଥାଇଲେ ମଧ୍ୟ—ଆମକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ଜୀବନ ପାଇଁ ଆମକୁ ଯୋଗ୍ୟ କର; ଋତରେ ବଞ୍ଚିବାର ଶକ୍ତି ଆମ ଭିତରେ ଗଢ଼।
Mantra 18
तत्सु नो नव्यं सन्यस आदित्या यन्मुमोचति । बन्धाद्बद्धमिवादिते ॥
ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଏହି ଆମ ପାଇଁ ସଦା ନୂତନ ସିଦ୍ଧି-ଲାଭ: ହେ ଅଦିତି, ଯେପରି ବାନ୍ଧା ଗଠିକୁ ଖୋଲି ଛାଡ଼ାଯାଏ, ସେପରି ବନ୍ଧନରେ ବନ୍ଧାକୁ ତୁମେ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କର।
Mantra 19
नास्माकमस्ति तत्तर आदित्यासो अतिष्कदे । यूयमस्मभ्यं मृळत ॥
ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଯେତେବେଳେ ବିପଦ ସୀମାକୁ ଲଂଘି ଆସେ, ଆମ ପାଇଁ ତାହାଠାରୁ ପରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ; ତୁମେ ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରି, ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷାରେ ସ୍ଥାପିତ କର।
Mantra 20
मा नो हेतिर्विवस्वत आदित्याः कृत्रिमा शरुः । पुरा नु जरसो वधीत् ॥
ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଆମକୁ ନ ଆଘାତ କରୁ; ନ ତ କୃତ୍ରିମ ଭାବେ ଗଢ଼ା ଶତ୍ରୁବାଣ। ଜରାର ଚାପକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ପକ୍କ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ସମୟ ପୂର୍ବେ ଆମକୁ ନ ହତ୍ୟା କରୁ।
Mantra 21
वि षु द्वेषो व्यंहतिमादित्यासो वि संहितम् । विष्वग्वि वृहता रपः ॥
ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଦ୍ୱେଷ ଓ ବ୍ୟଥାକୁ ଦୂରଦୂରେ ଛିଟାଇ ଦିଅ; ଯାହା ଗଠିତ ଓ ଗାଠିଆ ହୋଇଛି, ତାହାକୁ ଭାଙ୍ଗି ଛିଣ୍ଡାଇ ଦିଅ; ଦମନକାରୀ ପୀଡ଼ାକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ହଂକାଇ ଦିଅ।
Frequently Asked Questions
The Ādityas are a group of deities linked with the sun and with moral-cosmic law (ṛta). They include figures like Varuṇa, Mitra, and Aryaman, invoked here together as protectors.
The hymn asks for Āditya protection—safe passage through dangers, safeguarding of one’s child/lineage (toka), and the removal of hatred, distress, and oppressive affliction.
Because they are seen as sovereign guardians of order: they rule by truth and law, restrain harmful forces, and ensure stability in the world and in human life.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.