Sukta 67

Mantra 1

त्यान्नु क्षत्रियाँ अव आदित्यान्याचिषामहे । सुमृळीकाँ अभिष्टये ॥

आता आम्ही त्या क्षत्रिय (राजस) शक्ती—आदित्य—यांचे रक्षण मागतो; ते सुमृळीक (कृपाळू) व अनुकूल आहेत, जेणेकरून ऋत (सत्य-नियम) यांच्या अधीन आमची अभिष्टि (आकांक्षा/साधना) इच्छित सिद्धीला पोहोचो.

Mantra 2

मित्रो नो अत्यंहतिं वरुणः पर्षदर्यमा । आदित्यासो यथा विदुः ॥

मित्र आम्हांला संकुचितपणा व क्लेश यांपलीकडे नेवो; वरुण व अर्यमन् आम्हांला पार उतरवोत—आदित्य जसे ऋत (धर्म-विश्वनियम) जाणतात, तसेच विस्ताराकडे आमच्यासाठी सुरक्षित पारगमन स्थापन करो.

Mantra 3

तेषां हि चित्रमुक्थ्यं वरूथमस्ति दाशुषे । आदित्यानामरंकृते ॥

त्यांचेच तेजस्वी, उक्थ्य (स्तुत्य) रक्षण आहे—यथाविधि अर्पण करणाऱ्या दाशुष (दाता) साठी; कर्मास तत्पर व आपल्या विधान-शक्तीत समर्थ अशा आदित्यांचे ते आहे.

Mantra 4

महि वो महतामवो वरुण मित्रार्यमन् । अवांस्या वृणीमहे ॥

महान आहे तुमचे महान अवः (अनुग्रह-रक्षण)—हे वरुण, मित्र, अर्यमन्। आम्ही तुमचे आश्रय निवडतो व स्वीकारतो—जेणेकरून विशाल ऋत आमच्यावर स्थिर राहो आणि सरळ मार्ग सुरक्षित हो.

Mantra 5

जीवान्नो अभि धेतनादित्यासः पुरा हथात् । कद्ध स्थ हवनश्रुतः ॥

हे आदित्यांनो, आम्हांला जीवन-समृद्धीत दृढपणे स्थापित करा; घातकाच्या प्रहारापासून आम्हांला आधीच वाचवा. हे हवनश्रुत (आह्वान-ऐकणारे), तुम्ही खरोखर कुठे आहात?

Mantra 6

यद्वः श्रान्ताय सुन्वते वरूथमस्ति यच्छर्दिः । तेना नो अधि वोचत ॥

तुमचे जे वरूथ (आश्रय) थकलेल्या सोम-पीडक/सवनकर्त्यासाठी आहे, जे शर्दिः (रक्षणावरण) आहे—त्याच्याद्वारे आमच्यावर अनुग्रहवाणी करा आणि आम्हांला सुरक्षिततेत स्थापित करा.

Mantra 7

अस्ति देवा अंहोरुर्वस्ति रत्नमनागसः । आदित्या अद्भुतैनसः ॥

हे देवांनो, अंहस्/दुःखाच्या पलीकडे एक विस्तीर्ण उरु-प्रदेश आहे; निरपराधता (अनागस्) याचे एक रत्न आहे—हे आदित्यांनो, अद्भुत ऐनस्-हर (पाप-विघटक) सामर्थ्य असलेले.

Mantra 8

मा नः सेतुः सिषेदयं महे वृणक्तु नस्परि । इन्द्र इद्धि श्रुतो वशी ॥

आमचा हा सेतु (मार्ग) तुटू नये; महा-पारगमनासाठी तो आम्हाला निवडून सर्व बाजूंनी वेढून रक्षो. कारण इंद्रच खरोखर ‘श्रुत’—प्रसिद्ध, आणि सामर्थ्याचा अधिपती, वशी आहे.

Mantra 9

मा नो मृचा रिपूणां वृजिनानामविष्यवः । देवा अभि प्र मृक्षत ॥

शत्रू व वक्रकर्म्यांची हानी आम्हांपर्यंत पोहोचू नये; हे देवांनो, आमच्या भोवतीतून त्यांना झाडून दूर हाकलून द्या.

Mantra 10

उत त्वामदिते मह्यहं देव्युप ब्रुवे । सुमृळीकामभिष्टये ॥

आणि हे महाविस्तीर्ण अदिती, मी वाणीने तुझ्या समीप येतो, हे देवी—‘सुमृळीका’ (करुणा व आरोग्य देणारी)—अभिष्टि (रक्षा/सहाय) सिद्ध होण्यासाठी.

Mantra 11

पर्षि दीने गभीर आँ उग्रपुत्रे जिघांसतः । माकिस्तोकस्य नो रिषत् ॥

हे उग्र-पुत्री! नीच अवस्थेतही आणि गभीरतेतही आम्हांला पार ने; आम्हांला घाव घालून पाडू इच्छिणाऱ्यांपासून आमचे रक्षण कर. आमच्या तोक (संतती) व आमच्या वंश-प्रवाहाला कोणीही इजा करू नये.

Mantra 12

अनेहो न उरुव्रज उरूचि वि प्रसर्तवे । कृधि तोकाय जीवसे ॥

हे उरुव्रज, उरूचि! आमच्यासाठी विशाल, अविलंबित (अनेहः) मोकळा मार्ग-प्रदेश कर—पूर्ण विस्ताराने पुढे सरकण्यासाठी. आमच्या तोक (संतती)च्या जीवनासाठी हे कर.

Mantra 13

ये मूर्धानः क्षितीनामदब्धासः स्वयशसः । व्रता रक्षन्ते अद्रुहः ॥

जे लोकांचे शिरोमणी आहेत—अदब्ध, स्वयशस्वी—ते अद्रुह (द्रोहरहित) होऊन व्रत (ऋत-नियम) यांचे रक्षण करतात.

Mantra 14

ते न आस्नो वृकाणामादित्यासो मुमोचत । स्तेनं बद्धमिवादिते ॥

हे अदिती! ते आदित्य आम्हांला लांडग्यांच्या जबड्यांतून सोडवोत; जसा बांधलेला चोर मुक्त केला जातो, तशीच आमच्या प्राणाला जखडणारी बंधने ते सैल करोत.

Mantra 15

अपो षु ण इयं शरुरादित्या अप दुर्मतिः । अस्मदेत्वजघ्नुषी ॥

हे आदित्यहो! हा वैरी शर आमच्यापासून दूर हाकलला जावो; योग्य गतीला पाडणारी दुष्टमति/कुटिल विचारधारा आमच्यातून निघून जावो.

Mantra 16

शश्वद्धि वः सुदानव आदित्या ऊतिभिर्वयम् । पुरा नूनं बुभुज्महे ॥

हे सुदानव आदित्यहो! खरोखर, तुमच्या ऊतींनी (कृपासहाय्यांनी) आम्ही सदैव लाभ घेतला आहे—पूर्वीही आणि आत्ताही; आमच्या वाढीत तुमचे रक्षण अखंड आहे.

Mantra 17

शश्वन्तं हि प्रचेतसः प्रतियन्तं चिदेनसः । देवाः कृणुथ जीवसे ॥

हे प्रचेतस् देवहो, जो सदा (ऋताकडे) परत येतो—दोष असला तरी—त्याच्याकडे आम्हाला प्रवृत्त करा. आमच्यासाठी जीवनशक्ती घडवा, जेणेकरून आम्ही ऋतात जगू शकू.

Mantra 18

तत्सु नो नव्यं सन्यस आदित्या यन्मुमोचति । बन्धाद्बद्धमिवादिते ॥

हे आदित्यहो, हेच आमच्यासाठी नित्य-नव प्राप्ती आहे—हे अदिती, तू बंधनात बांधलेल्याला बंधातून मुक्त करतेस, जसे बांधलेली गाठ सोडवितात.

Mantra 19

नास्माकमस्ति तत्तर आदित्यासो अतिष्कदे । यूयमस्मभ्यं मृळत ॥

हे आदित्यहो, संकट जेव्हा उडी मारून अतिक्रमण करते, तेव्हा त्यापलीकडे आमच्यासाठी दुसरा आधार नाही. तुम्हीच आम्हांवर कृपा करा आणि आम्हाला सुरक्षित ठेवा.

Mantra 20

मा नो हेतिर्विवस्वत आदित्याः कृत्रिमा शरुः । पुरा नु जरसो वधीत् ॥

हे आदित्यांनो! विवस्वताचे शस्त्र आम्हांवर पडू नये; तसेच कृत्रिमरीत्या घडवलेला शत्रुबाणही नको. जरेच्या दडपणापलीकडे आम्ही परिपक्व होण्यापूर्वीच, वेळेआधी, तो आम्हांला मारू नये.

Mantra 21

वि षु द्वेषो व्यंहतिमादित्यासो वि संहितम् । विष्वग्वि वृहता रपः ॥

हे आदित्यांनो! द्वेष आणि व्यथा दूरवर पांगवा; जे गुंतलेले, घट्ट बांधलेले व सघन झालेले आहे ते फोडा; दडपणारी पीडा सर्व दिशांनी हुसकावून लावा.