Sukta 67

Mantra 1

त्यान्नु क्षत्रियाँ अव आदित्यान्याचिषामहे । सुमृळीकाँ अभिष्टये ॥

இப்போது நாம் அந்த க்ஷத்ரிய (அரச) சக்திகளான ஆதித்யர்களிடம் காப்பை வேண்டுகிறோம்; அவர்கள் சும்ருளீக (கருணையுள்ள) மற்றும் அனுகூலமானவர்கள்; ருத (சத்திய-ஒழுங்கு) இன் ஆட்சிக்குள் எங்கள் அபிஷ்டி (வேட்கை/வேள்வி-நோக்கம்) விரும்பிய நிறைவை அடையும்படியாக.

Mantra 2

मित्रो नो अत्यंहतिं वरुणः पर्षदर्यमा । आदित्यासो यथा विदुः ॥

மித்ரன் எங்களைச் சுருக்கமும் துயரமும் தாண்டச் செய்யட்டும்; வருணனும் அர்யமனும் எங்களைப் புறம் கடத்தட்டும்—ஆதித்யர்கள் ‘ருத’ (அண்ட ஒழுங்கு) அறிந்தபடியே, விரிவின் நோக்கி எங்களுக்கு பாதுகாப்பான கடத்தலை நிறுவட்டும்.

Mantra 3

तेषां हि चित्रमुक्थ्यं वरूथमस्ति दाशुषे । आदित्यानामरंकृते ॥

அவர்களுக்கே ஒளிமிக்க, உக்த்ய (பாடத்தக்க) காவல் உண்டு—யதாவிதமாக அர்ப்பணிக்கும் தாசுஷ் (தானம் செய்பவன்) க்காக; செயலில் துடிப்பும், தம் ஒழுங்கமைக்கும் வல்லமையில் நிறைவும் கொண்ட ஆதித்யர்களுடையது அது.

Mantra 4

महि वो महतामवो वरुण मित्रार्यमन् । अवांस्या वृणीमहे ॥

மிகப் பெரிது உங்கள் பெரும் அவः (அருள்-பாதுகாப்பு)—ஓ வருணா, மித்ரா, அர்யமனே. உங்கள் அடைக்கலங்களை நாங்கள் தேர்ந்து ஏற்றுக்கொள்கிறோம்—பெரும் ருதம் எங்கள்மேல் நிலைத்திருக்கவும், நேர்பாதை உறுதியாகவும் இருக்க.

Mantra 5

जीवान्नो अभि धेतनादित्यासः पुरा हथात् । कद्ध स्थ हवनश्रुतः ॥

ஓ ஆதித்யர்களே, எங்களை உயிர்-நிறைவு (ஜீவ-சம்பத்து) நிலையில் உறுதியாக நிறுவுங்கள்; கொல்லுவோரின் அடியிலிருந்து எங்களை முன்பே காத்தருளுங்கள். ஹவன-ஶ்ருதர் (அழைப்பைக் கேட்பவர்கள்) நீங்கள் உண்மையில் எங்கே இருக்கிறீர்கள்?

Mantra 6

यद्वः श्रान्ताय सुन्वते वरूथमस्ति यच्छर्दिः । तेना नो अधि वोचत ॥

உங்களுடைய வரூதம் (அடைக்கலம்) எதுவோ—சோர்ந்த சோம-அழுத்துபவனுக்காக; உங்களுடைய ஶர்திஃ (காக்கும் மூடி/கவசம்) எதுவோ—அதனால் எங்கள் மீது அருள்வாக்கு கூறி, எங்களை பாதுகாப்பில் நிறுவுங்கள்.

Mantra 7

अस्ति देवा अंहोरुर्वस्ति रत्नमनागसः । आदित्या अद्भुतैनसः ॥

ஓ தேவர்களே, அંஹஸ்/துன்பத்திற்குப் புறம் ஒரு விரிந்த (உரு) வெளி உள்ளது; குற்றமின்மை (அநாகஸ்) எனும் ஒரு ரத்தினம் உள்ளது—ஓ ஆதித்யர்களே, அதிசயமான ஐனஸ்-ஹர (பாவம் கரைக்கும்) வல்லமை உடையவர்களே.

Mantra 8

मा नः सेतुः सिषेदयं महे वृणक्तु नस्परि । इन्द्र इद्धि श्रुतो वशी ॥

எங்களுக்கான இந்த சேது (பாதை) துண்டிக்கப்படாதிருக்கட்டும்; மகா-பாரப்பயணத்திற்காக அது எங்களைத் தேர்ந்து கொண்டு சுற்றிலும் அரணாகக் காக்கட்டும். ஏனெனில் இந்திரன் உண்மையிலேயே ‘श्रुत’—புகழ்பெற்றவன், வலிமையின் அதிபதி, வசியன்.

Mantra 9

मा नो मृचा रिपूणां वृजिनानामविष्यवः । देवा अभि प्र मृक्षत ॥

பகைவர்களும் வஞ்சகச் செயல்வோரும் செய்யும் தீங்கு எங்களை அணுகாதிருக்கட்டும்; தேவர்களே, எங்களைச் சுற்றியிருந்து அவர்களைத் துடைத்து அகற்றி, தூரம் விரட்டுங்கள்.

Mantra 10

उत त्वामदिते मह्यहं देव्युप ब्रुवे । सुमृळीकामभिष्टये ॥

மேலும், ஹே மகாவிஸ்தாரமான அதிதி, நான் என் வாக்கினால் உம்மை அணைகிறேன், ஹே தேவியே—‘ஸும்ருளீகா’ (அருளும் ஆற்றலும் நிறைந்தவள்), குணமளிக்கும் கருணையுடன்—அபிஷ்டி (பாதுகாப்பு/உதவி) நிறைவேறுவதற்காக.

Mantra 11

पर्षि दीने गभीर आँ उग्रपुत्रे जिघांसतः । माकिस्तोकस्य नो रिषत् ॥

ஓ உக்ர-புத்ரீ! தாழ்விலும் ஆழத்திலும் எங்களைப் பாற்கடத்துவாயாக; எங்களைத் தாக்கி வீழ்த்த விரும்புவோரிடமிருந்து காப்பாயாக. எங்கள் தோக (சந்ததி), எங்கள் வம்சத் தொடருக்கு எவரும் தீங்கு செய்யாதிருப்பாராக.

Mantra 12

अनेहो न उरुव्रज उरूचि वि प्रसर्तवे । कृधि तोकाय जीवसे ॥

ஓ உருவ்ரஜ, உரூசி! எங்களுக்காக அகன்ற, அவசரமற்ற (அநேஹ:) வெளி-வழியை அமைத்தருள்வாயாக; முழு விரிவில் நாம் முன்னே செல்லும்படியாக. எங்கள் தோக (சந்ததி) வாழ்வதற்காக இதைச் செய்.

Mantra 13

ये मूर्धानः क्षितीनामदब्धासः स्वयशसः । व्रता रक्षन्ते अद्रुहः ॥

உலகங்களின் சிரோமணிகள்—அதப்த (ஏமாற்றமறியாத), சுயயசஸ்வி—அவர்கள் அத்ருஹ (துரோகம் அற்ற) நிலையில் வ்ரத (஋த-நியமம்) காக்கின்றனர்.

Mantra 14

ते न आस्नो वृकाणामादित्यासो मुमोचत । स्तेनं बद्धमिवादिते ॥

அதிதியே! அந்த ஆதித்யர்கள் எங்களை ஓநாய்களின் தாடைகளிலிருந்து விடுவிப்பாராக; கட்டப்பட்ட திருடனை அவிழ்ப்பதுபோல், எங்கள் பிராணனைப் பற்றிக் கட்டும் பந்தங்களைத் தளர்த்துவாராக.

Mantra 15

अपो षु ण इयं शरुरादित्या अप दुर्मतिः । अस्मदेत्वजघ्नुषी ॥

ஆதித்யர்களே! இந்த பகைமையான அம்பு எங்களிடமிருந்து அகற்றப்படுக; நேரிய இயக்கத்தைத் தகர்க்கும் தீயமதி/கெட்ட எண்ணம் எங்கள் உள்ளத்திலிருந்து விலகுக.

Mantra 16

शश्वद्धि वः सुदानव आदित्या ऊतिभिर्वयम् । पुरा नूनं बुभुज्महे ॥

நல்ல தானம் அளிக்கும் ஆதித்யர்களே! உங்கள் ஊதிகளால் (அருளுதவியால்) நாம் எப்போதும் பயன் பெற்றோம்—முன்னும் இன்றும்; எங்கள் வளர்ச்சியில் உங்கள் காவல் இடையறாது நிலைக்கிறது.

Mantra 17

शश्वन्तं हि प्रचेतसः प्रतियन्तं चिदेनसः । देवाः कृणुथ जीवसे ॥

தெளிந்த அறிவுடைய (ப்ரசேதஸ்) தேவர்களே, எப்போதும் (ருதம் நோக்கி) மீளும் அவன் பக்கம்—குற்றம் இருந்தாலும்—எங்களைத் திருப்புங்கள். எங்களுக்காக வாழ்வாற்றலை உருவாக்குங்கள்; ருதத்தில் வாழச் செய்யுங்கள்.

Mantra 18

तत्सु नो नव्यं सन्यस आदित्या यन्मुमोचति । बन्धाद्बद्धमिवादिते ॥

ஆதித்யர்களே, இதுவே எங்களுக்கான எந்நாளும் புதுமையான பெறுபேறு—அதிதியே, கட்டுப்பட்டவனை கட்டிலிருந்து விடுவிக்கிறாய்; கட்டிய முடிச்சை அவிழ்ப்பதுபோல்.

Mantra 19

नास्माकमस्ति तत्तर आदित्यासो अतिष्कदे । यूयमस्मभ्यं मृळत ॥

ஆதித்யர்களே, அபாயம் மீறி வந்து தாக்கும் வேளையில், அதற்கு அப்பால் எங்களுக்கென வேறு அடைக்கலம் இல்லை. நீங்கள் எங்கள்மேல் அருள் செய்து எங்களைப் பாதுகாப்பில் நிலைநிறுத்துங்கள்.

Mantra 20

मा नो हेतिर्विवस्वत आदित्याः कृत्रिमा शरुः । पुरा नु जरसो वधीत् ॥

ஆதித்யர்களே! விவஸ்வத்தின் ஆயுதம் எங்களைத் தாக்காததாக; செயற்கையாகச் செதுக்கிய பகை அம்பும் அல்ல. முதுமையின் அழுத்தத்தைத் தாண்டி நாங்கள் முதிர்வதற்கு முன்பே, காலத்துக்கு முன், அது எங்களைச் சாய்க்காததாக.

Mantra 21

वि षु द्वेषो व्यंहतिमादित्यासो वि संहितम् । विष्वग्वि वृहता रपः ॥

ஆதித்யர்களே! வெறுப்பையும் துயரத்தையும் தொலைதூரம் சிதறடிக்குங்கள்; முடிச்சுபோல் இறுகக் கட்டியதும் அடுக்கிக் குவிந்ததையும் உடைத்தெறியுங்கள்; ஒடுக்குகின்ற துன்பத்தை எல்லாத் திசைகளிலும் விரட்டுங்கள்.