Sukta 4

Mantra 1

यदिन्द्र प्रागपागुदङ्न्यग्वा हूयसे नृभिः । सिमा पुरू नृषूतो अस्यानवेऽसि प्रशर्ध तुर्वशे ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, മനുഷ്യർ നിന്നെ കിഴക്കിൽ നിന്നോ പടിഞ്ഞാറിൽ നിന്നോ, മുകളിൽ നിന്നോ താഴെ നിന്നോ വിളിച്ചാലും—നീ തന്നെയാണ് നൃ-സൂത (മാനുഷീയ ശക്തിയിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ), ‘ബഹു-ഏകൻ’. അന്വേഷകനുവേണ്ടി ജയകരമായി മുന്നോട്ടു തള്ളുന്ന ശക്തിയായി വരിക; തുർവശനുവേണ്ടി വിജയം നൽകുന്ന ബലമായി പ്രചണ്ഡമായി പ്രത്യക്ഷമാകുക.

Mantra 2

यद्वा रुमे रुशमे श्यावके कृप इन्द्र मादयसे सचा । कण्वासस्त्वा ब्रह्मभिः स्तोमवाहस इन्द्रा यच्छन्त्या गहि ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ റൂമയോടോ, രുശമയോടോ, ശ്യാവകയോടോ, കൃപയോടോ കൂട്ടായി ആനന്ദിക്കുന്നുവെങ്കിലും, കണ്വർ ബ്രഹ്മ (മന്ത്രം)യും സ്തോമവും വഹിച്ച് നിന്നെ ഇവിടെ ആകർഷിക്കുന്നു. ഹേ ഇന്ദ്രാ, വരിക—ഞങ്ങളുടെ പ്രചോദിത വചനങ്ങളാണ് നിന്റെ രഥം.

Mantra 3

यथा गौरो अपा कृतं तृष्यन्नेत्यवेरिणम् । आपित्वे नः प्रपित्वे तूयमा गहि कण्वेषु सु सचा पिब ॥

ദാഹിച്ച ഗൗരൻ (മന്ദ-സ്വർണ്ണവർണ്ണൻ) ഒരുക്കിയ വെള്ളത്തിലേക്കും, അവേരിണ് (അവിരത) പ്രവാഹത്തിലേക്കും ഓടുന്നതുപോലെ—ഞങ്ങളുടെ സമീപത്തേക്കും, ഞങ്ങളുടെ പൂർണ്ണ സംഗമത്തിലേക്കും നീ വേഗത്തിൽ വരിക. കണ്വരുടെ ഇടയിൽ അടുത്ത സഖ്യതയിൽ പാനം ചെയ്ക; അന്തർആനന്ദം തൃപ്തിയാകട്ടെ.

Mantra 4

मन्दन्तु त्वा मघवन्निन्द्रेन्दवो राधोदेयाय सुन्वते । आमुष्या सोममपिबश्चमू सुतं ज्येष्ठं तद्दधिषे सहः ॥

ഹേ മഘവൻ ഇന്ദ്രാ, സോമബിന്ദുക്കൾ നിന്നെ ആനന്ദിപ്പിക്കട്ടെ—സുതം പിഴിയുന്നവന് സമൃദ്ധി നല്കുന്നവനേ. അമുഷ്യ (പ്രാചീന മാതൃക)യുടെ ആ സോമം നീ ചമൂവിൽ സുതമായത് കുടിച്ചു—ജ്യേഷ്ഠം; അതിനാൽ നീ നിനക്കുള്ളിൽ ജയകരമായ ബലം സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 5

प्र चक्रे सहसा सहो बभञ्ज मन्युमोजसा । विश्वे त इन्द्र पृतनायवो यहो नि वृक्षा इव येमिरे ॥

നീ ശക്തിയാൽ ശക്തിയെ പ്രചോദിപ്പിച്ചു; ഓജസ്സാൽ കലഹം വിതയ്ക്കുന്ന ക്രോധത്തെ തകർത്തു. ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ വിജയമുന്നേറ്റത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണബലത്തിന് മുന്നിൽ നിന്റെ എല്ലാ യുദ്ധകാമികൾ (ശത്രുസൈന്യങ്ങൾ)—വെട്ടിവീഴ്ത്തിയ വൃക്ഷങ്ങൾപോലെ—കൂപ്പുകുത്തുന്നു.

Mantra 6

सहस्रेणेव सचते यवीयुधा यस्त आनळुपस्तुतिम् । पुत्रं प्रावर्गं कृणुते सुवीर्ये दाश्नोति नमउक्तिभिः ॥

ആർ ആയിരം യുവായുധങ്ങളോടൊപ്പം ചേർന്നിരിക്കുന്നതുപോലെ നിന്നെ അനുഗമിച്ച്, സമീപസ്തുതിയാൽ നിന്നെ സ്പർശിക്കുന്നുവോ—അവൻ സുവീര്യത്തിന്റെ മേഖലയിലൊരു മുന്നേറ്റഫലമായി പുത്രനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു; നമസ്കാരവചനങ്ങളാൽ അവൻ പരിപൂർത്തി പ്രാപിക്കുന്നു.

Mantra 7

मा भेम मा श्रमिष्मोग्रस्य सख्ये तव । महत्ते वृष्णो अभिचक्ष्यं कृतं पश्येम तुर्वशं यदुम् ॥

നാം ഭയപ്പെടരുത്; നിന്റെ ഉഗ്രസഖ്യത്തിൽ നാം ക്ഷീണിക്കരുത്. ഹേ വീര്യവാൻ വൃഷൺ! അന്തർദൃഷ്ടിയിൽ പ്രസ്ഫുടമായ നിന്റെ മഹത്തായ കൃത്യം നാം ദർശിക്കട്ടെ—(നമ്മുടെ പക്ഷത്തേക്ക്) തുർവശനും യദുവും ജയിച്ച് കൊണ്ടുവന്നത്.

Mantra 8

सव्यामनु स्फिग्यं वावसे वृषा न दानो अस्य रोषति । मध्वा सम्पृक्ताः सारघेण धेनवस्तूयमेहि द्रवा पिब ॥

ഇടത്തേയുള്ള പാതയിലൂടെ പൊങ്ങുന്ന സമൃദ്ധി ചലിക്കുന്നു; വൃഷഭനെപ്പോലെ അവന്റെ ദാനധാര സന്തോഷോന്മേഷത്തിൽ ഒഴുകുന്നു. മധുവും സാരവും ചേർന്ന ആ രസധാരകൾ—ഹേ പൂർണ്ണതയുടെ ധേനുക്കളേ—വേഗത്തിൽ വരുവിൻ; ഇവിടെ ഓടിവന്ന് പാനം ചെയ്‍വിൻ.

Mantra 9

अश्वी रथी सुरूप इद्गोमाँ इदिन्द्र ते सखा । श्वात्रभाजा वयसा सचते सदा चन्द्रो याति सभामुप ॥

അശ്വസമ്പന്നൻ, രഥാരൂഢൻ, സുന്ദരരൂപൻ, പ്രകാശമയ ഗോസംപത്തുള്ളവൻ—ഹേ ഇന്ദ്ര, അങ്ങനെയാണു നിന്റെ സഖാവ്. വീരശക്തിയിൽ പങ്കാളിയായി, ജീവവളർച്ചയാൽ അവൻ സദാ സഹചരിക്കുന്നു; എപ്പോഴും ചന്ദ്രനെപ്പോലെ ദീപ്തനായി, സഭയിലേക്കു ഉയർന്നു പോകുന്നു.

Mantra 10

ऋश्यो न तृष्यन्नवपानमा गहि पिबा सोमं वशाँ अनु । निमेघमानो मघवन्दिवेदिव ओजिष्ठं दधिषे सहः ॥

ഋഷി-മൃഗംപോലെ ദാഹിച്ച്, പാനപാത്രത്തിലേക്ക് വരിക; നിന്നെ ആകർഷിക്കുന്ന ഇച്ഛാനുസാരം സോമം പാനം ചെയ്ക. ഹേ മഘവൻ, അന്തർമുഖമായി സ്വയം ഏകീകരിച്ച്, ദിനംപ്രതി നീ അത്യന്തം പ്രബലമായ ശക്തി—സഹസ്—സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 11

अध्वर्यो द्रावया त्वं सोममिन्द्रः पिपासति । उप नूनं युयुजे वृषणा हरी आ च जगाम वृत्रहा ॥

ഹേ അധ്വര്യു, സോമം ഒഴുകാൻ ഇടയാക്കുക; ഇന്ദ്രന് അതിനോട് ദാഹമുണ്ട്. ഇപ്പോൾ അവൻ തന്റെ രണ്ടു ശക്തിയുള്ള ഹരി അശ്വങ്ങളെ യോജിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; വൃത്രഹാ സമീപത്തേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു.

Mantra 12

स्वयं चित्स मन्यते दाशुरिर्जनो यत्रा सोमस्य तृम्पसि । इदं ते अन्नं युज्यं समुक्षितं तस्येहि प्र द्रवा पिब ॥

ദാതാവ് തന്നെയും ഇങ്ങനെ കരുതുന്നു: നീ സോമത്തിൽ തൃപ്തി പ്രാപിക്കുന്നിടത്ത്. ഇതാ നിനക്കുള്ള യോജ്യമായ അന്നം—നന്നായി തളിച്ചും ഒരുക്കിയും ഉള്ളത്; അതിലേക്കു വരിക—മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു പാനം ചെയ്ക.

Mantra 13

रथेष्ठायाध्वर्यवः सोममिन्द्राय सोतन । अधि ब्रध्नस्याद्रयो वि चक्षते सुन्वन्तो दाश्वध्वरम् ॥

ഹേ അധ്വര്യുക്കളേ, രഥപഥത്തിൽ ദൃഢമായി നിലകൊള്ളുന്ന ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സോമം പിഴിയുവിൻ. ദീപ്തമായ അധിഷ്ഠാനത്തിൽ പിഴിയുന്ന കല്ലുകൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നതായി ദൃശ്യമാകുന്നു; യജ്ഞം അർപ്പിക്കുന്ന സോമപിഴിയുന്നവർ അധ്വരം പ്രത്യക്ഷമാക്കുന്നു.

Mantra 14

उप ब्रध्नं वावाता वृषणा हरी इन्द्रमपसु वक्षतः । अर्वाञ्चं त्वा सप्तयोऽध्वरश्रियो वहन्तु सवनेदुप ॥

ദീപ്തനായ ബ്രധ്നന്റെ സമീപത്തേക്ക് രണ്ടു ശക്തിയുള്ള ഹരി അശ്വങ്ങൾ ശ്വാസധ്വനിയോടെ ഇന്ദ്രനെ അപ്സു—ജലങ്ങളിലൂടെ—അക്കരെ കൊണ്ടുപോകുന്നു. ഓരോ സവനത്തിലും യജ്ഞശ്രീയായ ഏഴു ശക്തികൾ നിങ്ങളെ ഞങ്ങളിലേക്കു ഇവിടെ കൊണ്ടുവരട്ടെ.

Mantra 15

प्र पूषणं वृणीमहे युज्याय पुरूवसुम् । स शक्र शिक्ष पुरुहूत नो धिया तुजे राये विमोचन ॥

ഞങ്ങൾ മുൻപായി പൂഷണനെ വരിക്കുന്നു—യുജ്യനായ, അനേകം വസുക്കളാൽ സമൃദ്ധനായവനെ. ഹേ ശക്ര, ഹേ പുരുഹൂത, ധിയയാൽ ഞങ്ങളെ ഉപദേശിക്കേണമേ; ഹേ വിമോചന, തുജേയായ റായയും പൂർണ്ണതയും പ്രേരിപ്പിക്കുവാൻ.

Mantra 16

सं नः शिशीहि भुरिजोरिव क्षुरं रास्व रायो विमोचन । त्वे तन्नः सुवेदमुस्रियं वसु यं त्वं हिनोषि मर्त्यम् ॥

ഞങ്ങളെ ഒരുമിച്ച് മൂർച്ചപ്പെടുത്തുക—ചർമ്മകാരന്റെ കൈയിലെ ക്ഷുരം (റേസർ) പോലെ; ഹേ വിമോചന, സമൃദ്ധിയുടെ ധനം ഞങ്ങൾക്ക് ദാനം ചെയ്യുക. നിനക്കുള്ളിലാണ് ആ സുസിദ്ധമായ, ഉഷസ്-സദൃശമായ പ്രഭാതനിധിയായ വസു; അതിനെ നീ മർത്ത്യനിൽ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 17

वेमि त्वा पूषन्नृञ्जसे वेमि स्तोतव आघृणे । न तस्य वेम्यरणं हि तद्वसो स्तुषे पज्राय साम्ने ॥

ഹേ പൂഷൻ, നിന്റെ ഋജു ഗതിയിലും നിന്റെ നയിപ്പിലും ഞാൻ നിന്നെ അറിയുന്നു; ഹേ ആഘൃണേ (ഉഷ്ണ-പ്രഭാമയൻ), നിന്നെ സ്തുതിക്കാനും ഞാൻ അറിയുന്നു. നിന്റെ ആ സമൃദ്ധിയുടെ അതിരെനിക്ക് അറിയില്ല; അതുകൊണ്ട് പജ്രന്റെ ദൃഢ സാമ്നത്തിൽ ഞാൻ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു.

Mantra 18

परा गावो यवसं कच्चिदाघृणे नित्यं रेक्णो अमर्त्य । अस्माकं पूषन्नविता शिवो भव मंहिष्ठो वाजसातये ॥

ഗാവഃ (കിരണങ്ങൾ) യവസ (മേച്ചൽ) തേടി ദൂരെയ്ക്ക് പോയാലും, ഹേ ആഘൃണേ, ഹേ അമർത്ത്യ, നിന്റെ രേഖ്ണ (ധന-സമൃദ്ധി) നിത്യവും സ്ഥിരമാണ്. ഹേ പൂഷൻ, ഞങ്ങൾക്ക് ശിവ അവിതാ (ക്ഷേമകര രക്ഷകൻ) ആകുക; വാജസാതി—ബലത്തിന്റെ സമൃദ്ധി ജയിക്കാൻ—ഏറ്റവും മഹാദാനിയായിരിക്കുക.

Mantra 19

स्थूरं राधः शताश्वं कुरुङ्गस्य दिविष्टिषु । राज्ञस्त्वेषस्य सुभगस्य रातिषु तुर्वशेष्वमन्महि ॥

കുരുങ്ഗന്റെ ദിവ്യസമരശ്രമങ്ങളിൽ—നൂറു അശ്വങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമായ, ഘനവും സ്ഥിരവുമായ രാധസ് (ദാനസമ്പത്ത്)—ഞങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു മനസ്സിൽ ധരിച്ചു; ത്വേഷ (വേഗശാലി)യും സുഭഗനുമായ രാജാവിന്റെ ദാനങ്ങളിൽ, തുർവശരിൽ ലഭിക്കുന്ന രാതികളിൽ (ഉദാര സമ്മാനങ്ങളിൽ) ഞങ്ങൾ അതിനെ സ്മരിക്കുന്നു.

Mantra 20

धीभिः सातानि काण्वस्य वाजिनः प्रियमेधैरभिद्युभिः । षष्टिं सहस्रानु निर्मजामजे निर्यूथानि गवामृषिः ॥

ധീ-പ്രേരിത ചിന്തകളാൽ, കാൺവന്റെ ജയലാഭങ്ങളാൽ—വാജിൻ (ബലവാൻ) ആയവരാൽ, പ്രിയമേധ (പ്രിയ-മേധാവി)യും അഭിദ്യു (ദിവ്യത്തെ ജയിക്കുന്ന) ശക്തികളാലും—ഞങ്ങൾ ക്രമമായി അറുപതിനായിരത്തെ പുറത്തെടുക്കുന്നു; ഋഷി ഗവാം നിര്യൂഥാനി—ഗോക്കളുടെ കൂട്ടങ്ങളെ (കിരണ-ധേനുക്കളെ)—മറവിൽ നിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്നു.

Mantra 21

वृक्षाश्चिन्मे अभिपित्वे अरारणुः । गां भजन्त मेहनाश्वं भजन्त मेहना ॥

എന്റെ അഭിപിത്വത്തിൽ—അന്തരവാസത്തിൽ—വൃക്ഷങ്ങളോളം (സ്ഥിരശക്തികൾ) എനിക്കു പ്രതികരിച്ചു; അവർ എനിക്കു ഗാം (കിരണ-ധേനം) വിഭജിക്കുന്നു, അവർ എനിക്കു അശ്വം (ബലം) വിഭജിക്കുന്നു—വർദ്ധന നൽകുന്ന ദാതാക്കൾ.