Sukta 4

Mantra 1

यदिन्द्र प्रागपागुदङ्न्यग्वा हूयसे नृभिः । सिमा पुरू नृषूतो अस्यानवेऽसि प्रशर्ध तुर्वशे ॥

ஓ இந்திரா! கிழக்கிலிருந்தோ மேற்கிலிருந்தோ, மேலிருந்தோ கீழிருந்தோ மனிதர்கள் உம்மை அழைத்தாலும்—நீரே நர்தேஜஸ் (மனித ஆத்மவல) இலிருந்து பிறந்த பல்வலிமை உடையவர். இச்சாதகனுக்காக வெற்றியுடன் முன்னேறுவீராக; முயலும் ஆன்மாவான துர்வசனுக்காக ஜயகரமான வலிமையாய் வந்து சேர்வீராக.

Mantra 2

यद्वा रुमे रुशमे श्यावके कृप इन्द्र मादयसे सचा । कण्वासस्त्वा ब्रह्मभिः स्तोमवाहस इन्द्रा यच्छन्त्या गहि ॥

ருமாவுடனோ, ருஷமாவுடனோ, ஷ்யாவகனுடனோ, க்ருபனுடனோ—ஓ இந்திரா! நீர் சఖ்யத்தில் மகிழ்வீர்; ஆயினும் ஸ்தோமமும் ப்ரஹ்மமும் (மந்திரமும்) ஏந்திய கண்வர்கள் உம்மை இங்கே இழுத்து வருகிறார்கள். வாரும்—எங்கள் ஊக்கமுற்ற வாக்கே உமது ரதம்.

Mantra 3

यथा गौरो अपा कृतं तृष्यन्नेत्यवेरिणम् । आपित्वे नः प्रपित्वे तूयमा गहि कण्वेषु सु सचा पिब ॥

மங்கலமான பொன்-நிறமுடையது தாகத்துடன் ஆயத்தமான நீரிடம்—அறாத ஓடையிடம்—செல்வதுபோல், எங்கள் அணுகுதலுக்கும் முழுச் சந்திப்பிற்கும் விரைந்து வாரும். கண்வர்களிடையே நெருங்கிய சఖ்யத்தில் பருகுவீராக; உள்ளார்ந்த ஆனந்தம் நிறைவு பெறுக.

Mantra 4

मन्दन्तु त्वा मघवन्निन्द्रेन्दवो राधोदेयाय सुन्वते । आमुष्या सोममपिबश्चमू सुतं ज्येष्ठं तद्दधिषे सहः ॥

ஓ மகவன் இந்திரா! ராதா (செல்வம்/பெருக்கம்) அளிப்பவனே, சோமத் துளிகள் உன்னை மகிழ்விப்பனவாக—சோமத்தைப் பிழியும் யஜமானனுக்காக. நீ ‘அமுஷ்ய’ (பழைய/மற்ற) ஒருவனுடைய, சமூ (பாத்திரம்)-இல் பிழிந்த, மூத்த (ஜ்யேஷ்ட) சோமத்தை அருந்தினாய்; அதனால் நீ உன்னுள் வெற்றியளிக்கும் ஸஹஸ் (வலிமை) நிலைநிறுத்தினாய்.

Mantra 5

प्र चक्रे सहसा सहो बभञ्ज मन्युमोजसा । विश्वे त इन्द्र पृतनायवो यहो नि वृक्षा इव येमिरे ॥

நீ ஸஹஸ் மூலம் ஸஹஸை இயக்கினாய்; ஓஜஸால் கலங்கச் செய்யும் உக்கிர மன்யு (கோபம்/வெறி)யை உடைத்தாய். ஓ இந்திரா! உன் வெற்றிவேகத்தின் முன், உன்னை எதிர்கொள்ளும் எல்லா ப்ருதனாயவ (போர்நாடும்) பகைவரும் வெட்டப்பட்ட மரங்களைப் போலக் கீழே சாய்கின்றனர்.

Mantra 6

सहस्रेणेव सचते यवीयुधा यस्त आनळुपस्तुतिम् । पुत्रं प्रावर्गं कृणुते सुवीर्ये दाश्नोति नमउक्तिभिः ॥

யார் ஆயிரம் போல, யவீயுதா (இளைய ஆயுதங்கள்) உடையவன் போல் உன்னுடன் இணைந்து நடக்கிறானோ, நெருங்கிய ஸ்துதியால் உன்னை அடைகிறானோ—அவன் ஸுவீர்ய (வீரவலிமை) எனும் துறையில் முன்னே நடத்தும் பலனாக ஒரு புத்ரனை உருவாக்குகிறான்; நமஸ்-உக்தி (வணக்கவாக்குகள்) மூலம் அவன் நிறைவு/சித்தியை அடைகிறான்.

Mantra 7

मा भेम मा श्रमिष्मोग्रस्य सख्ये तव । महत्ते वृष्णो अभिचक्ष्यं कृतं पश्येम तुर्वशं यदुम् ॥

நாம் அஞ்சாதிருப்போமாக; உன் உக்கிரமான சখ্যத்தில் நாம் சோர்வுறாதிருப்போமாக, ஹே இந்திரா. ஹே வृषன் (வல்லவன்), உள்ளுணர்வுக் காட்சியில் வெளிப்பட்ட உன் மகத்தான செயலை நாம் காண்போமாக—(வெற்றியாக) துர்வசன், யது ஆகியோரை நம் பக்கமாகக் கொண்டு வருதலை.

Mantra 8

सव्यामनु स्फिग्यं वावसे वृषा न दानो अस्य रोषति । मध्वा सम्पृक्ताः सारघेण धेनवस्तूयमेहि द्रवा पिब ॥

இடப் பாதையைத் தொடர்ந்து பெருகிய செழிப்பு இயக்கமடைகிறது; காளைபோல் அவன் தானம் மகிழ்வான வேகத்தில் பொங்கிப் பாய்கிறது. தேன் மற்றும் சாரத்துடன் கலந்த அந்த ஓடைகள்—ஹே நிறைவின் பசுக்களே—விரைவாக வாருங்கள்; இங்கே ஓடிவந்து குடியுங்கள்.

Mantra 9

अश्वी रथी सुरूप इद्गोमाँ इदिन्द्र ते सखा । श्वात्रभाजा वयसा सचते सदा चन्द्रो याति सभामुप ॥

குதிரையுடையவன், ரதமேறியவன், அழகுருவன், ஒளிமிகு மாடுமந்தைகளால் செழித்தவன்—இத்தகையவன் உன் தோழன், ஹே இந்திரா. வீரப் பங்குடையவன்; உயிர்வலத்தின் வளர்ச்சியோடு அவன் எப்போதும் உடனிருப்பான்; என்றும் பிரகாசித்து அவன் சபையினை நோக்கி உயர்ந்து செல்கிறான்.

Mantra 10

ऋश्यो न तृष्यन्नवपानमा गहि पिबा सोमं वशाँ अनु । निमेघमानो मघवन्दिवेदिव ओजिष्ठं दधिषे सहः ॥

ரிஷி-மிருகம் போலத் தாகமுற்றவனாய், ஹே இந்திரா, இந்தப் பானத்திடம் வா; உன்னை இழுக்கும் ‘வசா’ (இச்சை) யின்படி சோமத்தை அருந்து. ஹே மகவன், உள்ளே உள்ளே திரட்டி, நாள்தோறும் மிகுந்த ஓஜஸ்சுடைய வலிமையை நீ நிலைநிறுத்துகிறாய்.

Mantra 11

अध्वर्यो द्रावया त्वं सोममिन्द्रः पिपासति । उप नूनं युयुजे वृषणा हरी आ च जगाम वृत्रहा ॥

ஹே அத்வர்யு, சோமத்தை ஓடச்செய்; இந்திரன் அதற்குத் தாகமுற்றான். இப்போது அவன் தன் இரு வலிமைமிகு ஹரி (குதிரைகள்) யை யோகித்தான்; வ்ருத்ரஹா அருகே வந்தடைந்தான்.

Mantra 12

स्वयं चित्स मन्यते दाशुरिर्जनो यत्रा सोमस्य तृम्पसि । इदं ते अन्नं युज्यं समुक्षितं तस्येहि प्र द्रवा पिब ॥

தானம் செய்பவனும் தானே இவ்வாறு எண்ணுகிறான்—நீ சோமத்தில் திருப்தி அடையும் இடத்தில். இது உனக்குரிய பொருத்தமான அன்னம்; நன்றாகத் தெளிக்கப்பட்டு தயாரானது; இதன் அருகே வா—முன்னேறு, ஓடிவந்து அருந்து.

Mantra 13

रथेष्ठायाध्वर्यवः सोममिन्द्राय सोतन । अधि ब्रध्नस्याद्रयो वि चक्षते सुन्वन्तो दाश्वध्वरम् ॥

ஓ அத்வர்யுக்களே, ரதப் பாதையில் உறுதியாக நிற்கும் இந்திரனுக்காக சோமத்தைப் பிழியுங்கள். பிரध்ன (ஒளிமிகு) ஆதாரத்தின் மேல் பிழியும் கற்கள் செயல்படுவது தெளிவாகத் தெரிகிறது; யாகத்தை அர்ப்பணிக்கும் சோமப் பிழிப்போர் அந்த அத்வர (யாகச் செயல்) வெளிப்படச் செய்கின்றனர்.

Mantra 14

उप ब्रध्नं वावाता वृषणा हरी इन्द्रमपसु वक्षतः । अर्वाञ्चं त्वा सप्तयोऽध्वरश्रियो वहन्तु सवनेदुप ॥

ஒளிமிகு பிரध்னனருகே, அந்த இரு வலிமைமிக்க ஹரி (குதிரைகள்) மூச்செழுப்பி இந்திரனை அப்ஸு (நீரில்) கடத்துகின்றன. எங்கள் பக்கம்—ஒவ்வொரு ஸவனத்திலும்—யாகத்தின் ஸ்ரீயாகிய அந்த ஏழு (உந்தும் சக்திகள்) உம்மை இங்கே கொண்டு வரட்டும்.

Mantra 15

प्र पूषणं वृणीमहे युज्याय पुरूवसुम् । स शक्र शिक्ष पुरुहूत नो धिया तुजे राये विमोचन ॥

முன்னணியில் நாம் பூஷணனைத் தேர்கிறோம்—யோகத்தில் இணைக்கத் தகுதியானவன், புரூவஸு (பல செல்வங்கள்) உடையவன். ஓ சக்ரா, ஓ புருஹூதா, எங்கள் தியா (ஊக்கமூட்டிய சிந்தனை) யை கற்பி; ஓ விமோசனா, துஜ (உந்துதல்) க்காக—ராய் (செல்வ/நிறைவு) பெறுவதற்காக.

Mantra 16

सं नः शिशीहि भुरिजोरिव क्षुरं रास्व रायो विमोचन । त्वे तन्नः सुवेदमुस्रियं वसु यं त्वं हिनोषि मर्त्यम् ॥

விமோசனனே! எங்களை ஒன்றாகக் கூர்மையாக்கு—தோல் வேலைஞன் கையில் உள்ள கத்தியைப் போல; மேலும் நிறைவின் செல்வத்தை எங்களுக்கு அருள்வாயாக. உன்னிடமே அந்த நன்கு கண்டறியப்பட்ட, உஷா போல உதயமாவதான வசு உள்ளது; அதை நீ மர்த்தியனுள் இயக்குகின்றாய்.

Mantra 17

वेमि त्वा पूषन्नृञ्जसे वेमि स्तोतव आघृणे । न तस्य वेम्यरणं हि तद्वसो स्तुषे पज्राय साम्ने ॥

பூஷனே! உன் ‘ர்ஞ்ஜஸ’—நேர்வழி நடத்தலில் உன்னை நான் அறிகிறேன்; ஆ஘்ருணே (உஷ்ண-ஒளிமிக்கவனே)! உன்னைப் புகழ்வதையும் நான் அறிகிறேன். உன் ‘வஸு’—அந்த வளத்தின் எல்லையை நான் அறியேன்; ஆகையால் பஜ்ரரின் உறுதியான சாமப் பாடலில் உன்னை நான் ஸ்துஷே—புகழ்கிறேன்.

Mantra 18

परा गावो यवसं कच्चिदाघृणे नित्यं रेक्णो अमर्त्य । अस्माकं पूषन्नविता शिवो भव मंहिष्ठो वाजसातये ॥

ஆ஘்ருணே அமர்த்தியனே! கதிர்களின் ‘காவோ’ (காவः) தங்கள் ‘யவஸ’—மேய்ச்சலுக்கு தூரம் சென்றாலும், உன் ‘ரேக்ணः’—செல்வம் எப்போதும் நிலைத்ததே. பூஷனே! எங்களுக்கு சிவ—மங்களகரமான அவிதா—காவலனாக இரு; வாஜஸாதயே—வலச் செழிப்பின் வெற்றிக்காக நீ மிக மஹிஷ்ட—மிகுந்த தாராளனாக இரு.

Mantra 19

स्थूरं राधः शताश्वं कुरुङ्गस्य दिविष्टिषु । राज्ञस्त्वेषस्य सुभगस्य रातिषु तुर्वशेष्वमन्महि ॥

குருங்கனின் தெய்வீக முயற்சிகளில், மேலும் வேகமிக்கவும் பாக்கியமிக்கவும் உள்ள அரசனின் தானங்களில்—துர்வசர்களிடையே வழங்கப்படும் அருளளிப்புகளில்—நூறு குதிரைகள் நிறைந்த அந்த உறுதியான, திடமான செல்வத்தை நாம் அறிந்து மனத்தில் தாங்கினோம்.

Mantra 20

धीभिः सातानि काण्वस्य वाजिनः प्रियमेधैरभिद्युभिः । षष्टिं सहस्रानु निर्मजामजे निर्यूथानि गवामृषिः ॥

ஊக்கமூட்டும் தியானங்களால், கான்வரின் பெறுபேறுகளால்—வலிமைமிக்கவர்களால், பிரியமேதா எனும் இனிய அறிவும் விண்ணை வெல்லும் சக்திகளாலும்—நாம் ஒழுங்காக அறுபதாயிரத்தை வெளிக்கொணர்கிறோம்; ரிஷி, கவர்களின் கூட்டங்களை (கதிர்களின் மந்தைகளை) மறைவிலிருந்து வெளிப்படுத்துகிறார்.

Mantra 21

वृक्षाश्चिन्मे अभिपित्वे अरारणुः । गां भजन्त मेहनाश्वं भजन्त मेहना ॥

என் நெருங்கிய வாசத்தில் மரங்கள்கூட எனக்குப் பதிலளித்தன. அவை எனக்குக் கா (கதிர்) பகிர்கின்றன; அவை எனக்குக் குதிரை (வலிமை) பகிர்கின்றன—வளர்ச்சி அளிப்பவர்கள்.