Sukta 3

Mantra 1

पिबा सुतस्य रसिनो मत्स्वा न इन्द्र गोमतः । आपिर्नो बोधि सधमाद्यो वृधेऽस्माँ अवन्तु ते धियः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഗോമത് (പ്രകാശകിരണങ്ങളുള്ളവനേ), സുതസോമരസത്തിന്റെ സാരം പാനം ചെയ്‌തു ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ആനന്ദത്തോടെ മദിക്ക. ഞങ്ങൾക്ക് സമീപസഹായകനായി ജാഗരൂകനാകുക; സധമാദ്യ—സാമൂഹിക ഉല്ലാസത്തിന്റെ സഹചാരിയായി—ഞങ്ങളുടെ വർദ്ധനയ്ക്കായി. നിന്റെ പ്രേരിത ധിയഃ (ദിവ്യചിന്തകൾ) ഞങ്ങളെ കാത്തു പോഷിപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 2

भूयाम ते सुमतौ वाजिनो वयं मा नः स्तरभिमातये । अस्माञ्चित्राभिरवतादभिष्टिभिरा नः सुम्नेषु यामय ॥

ഹേ വാജിൻ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ സുമതിയിൽ ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ കൂടുതൽ നിലകൊള്ളട്ടെ; ശത്രുമതി (അഭിമാതി)യുടെ ആക്രമണത്തിന് ഞങ്ങളെ വിട്ടുകൊടുക്കരുത്. നിന്റെ ചിത്ര (വിവിധവർണ്ണ) സഹായങ്ങളാൽ ഞങ്ങളെ കാക്കുക; ഞങ്ങളെ നിന്റെ സുമ്ന—ക്ഷേമവും സൗഭാഗ്യവും—കളിലേക്കു നയിക്ക.

Mantra 3

इमा उ त्वा पुरूवसो गिरो वर्धन्तु या मम । पावकवर्णाः शुचयो विपश्चितोऽभि स्तोमैरनूषत ॥

ഹേ പുരൂവസു (വിശാലതേജസ്സുള്ളവനേ), എന്റെ ഈ ഗിരഃ (സ്തുതിവാണികൾ) നിന്നെ വർദ്ധിപ്പിക്കട്ടെ. പാവകവർണാഃ—ശുദ്ധീകരണപ്രകാശവർണ്ണമുള്ള—ശുചിയായ, വിപശ്ചിത് ഋഷിമാർ സ്തോമങ്ങളാൽ നിന്നെ അഭി-സ്തുതി ചെയ്തു.

Mantra 4

अयं सहस्रमृषिभिः सहस्कृतः समुद्र इव पप्रथे । सत्यः सो अस्य महिमा गृणे शवो यज्ञेषु विप्रराज्ये ॥

ഈ ശവസ്—ആയിരം ഋഷിമാർ സഹസ്-കൃതം (ബലവത്താക്കിയതു)—സമുദ്രംപോലെ വിശാലമായി പരന്നു. സത്യമാണ് ഇതിന്റെ മഹിമ; യജ്ഞങ്ങളിൽ, വിപ്ര-രാജ്യേ (പ്രചോദിത ഋഷികളുടെ ആധിപത്യത്തിൽ) ഞാൻ അതിന്റെ ശക്തിയെ പാടിപ്പുകഴ്ത്തുന്നു.

Mantra 5

इन्द्रमिद्देवतातय इन्द्रं प्रयत्यध्वरे । इन्द्रं समीके वनिनो हवामह इन्द्रं धनस्य सातये ॥

ദേവതാതയേ (ദേവത്വത്തിന്റെ ആഗമനത്തിനായി) ഞങ്ങൾ ഇന്ദ്രനെയേ വിളിക്കുന്നു; മുന്നേറുന്ന അധ്വരത്തിൽ (യജ്ഞത്തിൽ) ഇന്ദ്രനെയേ. സമീകേ (സന്നിധി-സംഘർഷത്തിൽ) വനിനഃ (അന്വേഷകർ/ആഗ്രഹികൾ) ഞങ്ങൾ ഇന്ദ്രനെ ഹവിക്കുന്നു; ധനസ്യ സാതയേ (ധനവിജയത്തിനായി) ഇന്ദ്രനെ.

Mantra 6

इन्द्रो मह्ना रोदसी पप्रथच्छव इन्द्रः सूर्यमरोचयत् । इन्द्रे ह विश्वा भुवनानि येमिर इन्द्रे सुवानास इन्दवः ॥

ഇന്ദ്രൻ മഹ്നാ (മഹത്താൽ) രോദസീ (ഇരു ലോകങ്ങൾ/ആകാശം-ഭൂമി) ശവസാ (ബലത്താൽ) വിശാലമാക്കി. ഇന്ദ്രൻ സൂര്യനെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു. ഇന്ദ്രനിൽ തന്നെയാണ് സർവ്വ ഭുവനങ്ങളും തങ്ങളുടെ യഥോചിത ധാരണ നേടുന്നത്; ഇന്ദ്രനിൽ തന്നെയാണ് സുവാനാസഃ (പിഴിഞ്ഞ) ഇന്ദവഃ—സോമധാരകൾ—പുറപ്പെട്ടു ഒഴുകുന്നത്.

Mantra 7

अभि त्वा पूर्वपीतय इन्द्र स्तोमेभिरायवः । समीचीनास ऋभवः समस्वरन्रुद्रा गृणन्त पूर्व्यम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ആദ്യപാനം (പൂർവപീതി) നിമിത്തം സ്തോത്രങ്ങളുമായി ആര്യർ നിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു. സമീചീനമായ ഏകതാളത്തിൽ ഋഭുക്കൾ ഒരേ നാദം ഉയർത്തുന്നു; രുദ്രന്മാർ നിന്റെ പുരാതന മഹിമാ-ശക്തിയെ ഗാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 8

अस्येदिन्द्रो वावृधे वृष्ण्यं शवो मदे सुतस्य विष्णवि । अद्या तमस्य महिमानमायवोऽनु ष्टुवन्ति पूर्वथा ॥

ഇതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇന്ദ്രൻ തന്റെ പുരുഷവീര്യശക്തിയിൽ—പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിന്റെ മദത്തിൽ—വളർന്നു, ഹേ സർവ്വവ്യാപി (വിഷ്ണു). ഇന്ന് ആര്യർ അവന്റെ മഹിമയെ പുരാതന രീതിപോലെ അനുസ്തുതിയായി പാടുന്നു.

Mantra 9

तत्त्वा यामि सुवीर्यं तद्ब्रह्म पूर्वचित्तये । येना यतिभ्यो भृगवे धने हिते येन प्रस्कण्वमाविथ ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ആ സുവീര്യശക്തിയെ ഞാൻ തേടുന്നു; അതുതന്നെ ബ്രഹ്മവചനം—പുരാതന ചിത്തത്തിന്റെ ജാഗരണത്തിനായി. അതിനാൽ നീ പരിശ്രമിക്കുന്ന യതിമാരെയും ഭൃഗുവിനെയും, ധനം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, സഹായിച്ചു; അതിനാൽ തന്നേ നീ പ്രസ്കണ്വനെ സംരക്ഷിച്ചു.

Mantra 10

येना समुद्रमसृजो महीरपस्तदिन्द्र वृष्णि ते शवः । सद्यः सो अस्य महिमा न संनशे यं क्षोणीरनुचक्रदे ॥

ഏത് ശക്തിയാൽ നീ മഹത്തായ ജലങ്ങളെ—സമുദ്രത്തെ—പ്രവഹിപ്പിച്ചുവോ, ഹേ ഇന്ദ്രാ, അതുതന്നെ നിന്റെ വൃഷഭസദൃശമായ ബലം. ക്ഷണത്തിൽപോലും അവന്റെ മഹിമ ക്ഷയിക്കുന്നില്ല; ആരെയനുസരിച്ച് ഭൂമിയുടെ ലോകങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പരിക്രമണപഥത്തിൽ ചുറ്റുന്നു.

Mantra 11

शग्धी न इन्द्र यत्त्वा रयिं यामि सुवीर्यम् । शग्धि वाजाय प्रथमं सिषासते शग्धि स्तोमाय पूर्व्य ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾക്കായി സമർത്ഥനാകേണമേ; കാരണം ഞാൻ നിന്റെ അടുക്കൽ റയി—സമൃദ്ധി—ക്കായി വരുന്നു, അത് സുവീര്യ—ഉത്തമ വീര്യം, ആത്മബലം—ആണ്. പരിശ്രമിക്കുന്നവർക്ക് വാജ—ബലംയും പൂർണ്ണതയും—യുടെ ആദ്യ ജയത്തിനായി സമർത്ഥനാകേണമേ; ഞങ്ങളുടെ പുരാതന സ്തോമ—സ്തുതിഗീത—ത്തിനും സമർത്ഥനാകേണമേ.

Mantra 12

शग्धी नो अस्य यद्ध पौरमाविथ धिय इन्द्र सिषासतः । शग्धि यथा रुशमं श्यावकं कृपमिन्द्र प्रावः स्वर्णरम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഇതിലും ഞങ്ങൾക്കായി സമർത്ഥനാകേണമേ; കാരണം പൗര—പൂർവ്വികരുടെ—ധീ—പ്രേരിത ബുദ്ധി—യെ അവർ ജയത്തിനായി പരിശ്രമിക്കുമ്പോൾ നീ സഹായിച്ചിരുന്നു. നീ ഒരിക്കൽ രുശമ, ശ്യാവക, കൃപ എന്നിവരെ ശക്തിയായി കാത്തതുപോലെ, ഇപ്പോഴും സമർത്ഥനാകേണമേ—ഹേ ഇന്ദ്രാ, സ്വർണര, പ്രകാശത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നവനേ.

Mantra 13

कन्नव्यो अतसीनां तुरो गृणीत मर्त्यः । नही न्वस्य महिमानमिन्द्रियं स्वर्गृणन्त आनशुः ॥

വാക്കിന്റെ നെയ്ത്തുകാരിൽ ഏതു പുതിയ മർത്ത്യൻ വേഗത്തിൽ പാടും? സത്യമായി, അവന്റെ മഹിമ—അവന്റെ ഇന്ദ്രിയശക്തി—ആരും കൈവരിച്ചിട്ടില്ല; അവർ സ്വർഗീയ പ്രകാശത്തോട്ടു പാടി സ്തുതിച്ചാലും.

Mantra 14

कदु स्तुवन्त ऋतयन्त देवत ऋषिः को विप्र ओहते । कदा हवं मघवन्निन्द्र सुन्वतः कदु स्तुवत आ गमः ॥

ഋതത്തിന്റെ താളത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന സ്തുതികാർ എപ്പോൾ ദേവത്വത്തെ ചലനത്തിലാക്കും? ഏതു ഋഷി, ഏതു വിപ്രൻ നിന്നെ സമീപത്തേക്ക് ആകർഷിക്കും? ഹേ മഘവൻ ഇന്ദ്ര, സോമം പിഴിയുന്നവന്റെ ഹവ-ആഹ്വാനത്തിന് നീ എപ്പോൾ വരും—സ്തുതിക്കുന്നവന്റെ അടുക്കൽ എപ്പോൾ എത്തും?

Mantra 15

उदु त्ये मधुमत्तमा गिरः स्तोमास ईरते । सत्राजितो धनसा अक्षितोतयो वाजयन्तो रथा इव ॥

മധുര-മധുമയമായ ആ വാക്കുകൾ ഉയർന്നു വരുന്നു; സ്തോമങ്ങൾ ഉന്മേഷത്തോടെ പൊങ്ങിപ്പുറപ്പെടുന്നു. സദാ-വിജയികൾ, ധനം ജയിക്കുന്നവർ, അക്ഷയ സഹായങ്ങളോടെ അവർ വാജത്തെ രഥങ്ങൾപോലെ ഓടിച്ച് മുന്നോട്ട് തള്ളുന്നു.

Mantra 16

कण्वा इव भृगवः सूर्या इव विश्वमिद्धीतमानशुः । इन्द्रं स्तोमेभिर्महयन्त आयवः प्रियमेधासो अस्वरन् ॥

കണ്വന്മാരെപ്പോലെ, ഭൃഗുക്കളെപ്പോലെ, സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ—അവർ ധ്യാനത്തിന്റെ ദീപ്തദൃഷ്ടിയാൽ സർവ്വവും പ്രാപിച്ചു. സ്തോത്രങ്ങളാൽ ഇന്ദ്രനെ മഹിമപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, പ്രിയമേധ (പ്രിയബുദ്ധി) സമ്പന്നരായ ആയുക്കൾ പ്രചോദിതനാദത്തോടെ മുഴങ്ങി.

Mantra 17

युक्ष्वा हि वृत्रहन्तम हरी इन्द्र परावतः । अर्वाचीनो मघवन्त्सोमपीतय उग्र ऋष्वेभिरा गहि ॥

ഹേ വൃത്രഹന്തമ ഇന്ദ്ര, നിന്റെ രണ്ടു ഹരി (ചുവപ്പുനിറമുള്ള അശ്വങ്ങൾ) യോജിപ്പിക്കുക; പരാവത് (ദൂരലോകം) നിന്നു ഇവിടെ വരിക. ഹേ മഘവൻ, സോമപാനത്തിനായി അർവാചീനനായി (ഇത്തോട്ടു തിരിഞ്ഞ്) വരിക; ഋഷികളുടെ ഉത്സാഹത്താൽ ഉഗ്രനും ഉയർന്നവനുമായി, വരിക.

Mantra 18

इमे हि ते कारवो वावशुर्धिया विप्रासो मेधसातये । स त्वं नो मघवन्निन्द्र गिर्वणो वेनो न शृणुधी हवम् ॥

ഇവ നിന്റെ ഗായകർ, ഹേ ഇന്ദ്ര, ധിയാ (പ്രചോദിതചിന്ത)കൊണ്ട് ഉച്ചത്തിൽ മുഴക്കിയിരിക്കുന്നു—വിദ്വാന്മാരായ വിപ്രർ മേധാസാതി (ബുദ്ധി-ലാഭം) നേടുവാൻ. അതിനാൽ ഹേ മഘവൻ ഇന്ദ്ര, ഗിർവണ (സ്തോത്രപ്രിയ), വേനൻ (ആകാംക്ഷയുള്ള പ്രേമി) വിളി കേൾക്കുന്നതുപോലെ, ഞങ്ങളുടെ ഹവ (ആഹ്വാനം) കേൾക്കുക.

Mantra 19

निरिन्द्र बृहतीभ्यो वृत्रं धनुभ्यो अस्फुरः । निरर्बुदस्य मृगयस्य मायिनो निः पर्वतस्य गा आजः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, മഹത്തായ ശക്തികളുടെ ബൃഹതീ സ്തുതികൾക്കായി, അവരുടെ ധനുസ്സുകളിൽ നിന്നു, തടസ്സകാരനായ വൃത്രനെ നീ അകറ്റി തകർത്തു. മായാവിയായ അർബുദൻ—വേട്ടക്കാരൻ—നെ നീ പുറത്താക്കി; പർവതത്തിൽ നിന്നു ഗോകളെ, പ്രകാശവും ജ്ഞാനവും ആയ കിരണരൂപങ്ങളെ, നീ പുറത്തെടുത്തു.

Mantra 20

निरग्नयो रुरुचुर्निरु सूर्यो निः सोम इन्द्रियो रसः । निरन्तरिक्षादधमो महामहिं कृषे तदिन्द्र पौंस्यम् ॥

അഗ്നികൾ പുറത്ത് ദീപ്തമായി; സൂര്യൻ പുറത്ത് ഉദിച്ചു; സോമം പുറത്ത് ഒഴുകി—ഇന്ദ്രശക്തിയുടെ രസം. അന്തരിക്ഷത്തിൽ നിന്നു താഴെയിരുന്ന മഹാമഹി സർപ്പത്തെ നീ വലിച്ചെടുത്തു പുറത്താക്കി—ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഇതുതന്നെ നിന്റെ പൗംസ്യം, നിന്റെ ജയകരമായ പുരുഷബല-ശക്തി.

Mantra 21

यं मे दुरिन्द्रो मरुतः पाकस्थामा कौरयाणः । विश्वेषां त्मना शोभिष्ठमुपेव दिवि धावमानम् ॥

എനിക്കായി ഇന്ദ്രനും മരുതുകളും—അപക്വത്തെ പക്വമാക്കുന്നവർ—ആരെയോ പ്രേരിപ്പിച്ചു ചലിപ്പിച്ചു; എല്ലാവരിലും സ്വതഃതേജസ്സാൽ ഏറ്റവും ദീപ്തൻ, സ്വർഗ്ഗത്തിനരികെ ഓടുന്നതുപോലെ—അവനെ ഞാൻ അന്തർലോകാന്തരിക്ഷത്തിൽ ഉയർച്ചയുടെ വേഗശക്തിയായി ധരിക്കുന്നു.

Mantra 22

रोहितं मे पाकस्थामा सुधुरं कक्ष्यप्राम् । अदाद्रायो विबोधनम् ॥

പാകസ്ഥാമാ എനിക്കു റോഹിതനെ നൽകി—സുയോജിതൻ, ചുറ്റുമുള്ള അന്തരീക്ഷങ്ങളെ നിറയ്ക്കുന്നവൻ—റായസ് (സമൃദ്ധി)യുടെ അന്തർജാഗരണകാരൻ, ആത്മാവിനെ തന്റെ സത്തയുടെ ധനത്തിലേക്ക് ഉണർത്തുന്നവൻ।

Mantra 23

यस्मा अन्ये दश प्रति धुरं वहन्ति वह्नयः । अस्तं वयो न तुग्र्यम् ॥

ആർക്കുവേണ്ടി മറ്റു പത്ത് ധുരം (യോക്ക്) വഹിക്കുന്നുവോ—അഗ്നിബലത്തിന്റെ വാഹകർ—സന്ധ്യാസമയത്ത് പക്ഷികൾ തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥാനത്തേക്ക് മടങ്ങുന്നതുപോലെ; അങ്ങനെ സർവശക്തികളും ആ അഗ്രതത്ത്വത്തിലേക്ക് മടങ്ങിവരും—യാത്രയുടെ സ്ഥിരവിശ്രമസ്ഥാനമായി।

Mantra 24

आत्मा पितुस्तनूर्वास ओजोदा अभ्यञ्जनम् । तुरीयमिद्रोहितस्य पाकस्थामानं भोजं दातारमब्रवम् ॥

ആത്മാവാണ് പിതാവ്; തനു (ദേഹം) വാസവും വസ്ത്രവും; ബലം നല്കുന്നവൻ അന്തർസ്ഥ അഭ്യഞ്ജന (അഭിഷേകം) ആകുന്നു। റോഹിതന്റെ നാലാം ശക്തിയായി ഞാൻ പാകസ്ഥാമാനെ പ്രസ്താവിച്ചു—ഭോജ (ഉദാരൻ), ദാതാർ—ആത്മാവിന്റെ പരിപക്വ ഭോഗത്തെ പൂർണ്ണമാക്കുന്നവൻ।