Sukta 32

Mantra 1

मो षु त्वा वाघतश्चनारे अस्मन्नि रीरमन् । आरात्ताच्चित्सधमादं न आ गहीह वा सन्नुप श्रुधि ॥

ഗായകന്റെ വിളി നിന്നെ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ദൂരത്തിലേക്ക് തള്ളിക്കളയരുതേ. ദൂരത്തുനിന്നും പോലും ഞങ്ങളുടെ സധമാദ—സാമൂഹിക ആനന്ദ-യജ്ഞ—ത്തിലേക്ക് വരിക; ഇവിടെ വരിക, സന്നിഹിതനായി നിലകൊള്ളുക, അടുത്ത് നിന്ന് ശ്രവിക്കൂ.

Mantra 2

इमे हि ते ब्रह्मकृतः सुते सचा मधौ न मक्ष आसते । इन्द्रे कामं जरितारो वसूयवो रथे न पादमा दधुः ॥

ഇവരാണ് നിന്റെ ബ്രഹ്മകൃതർ (മന്ത്രരചയിതാക്കൾ); നിന്റെ സുത സോമത്തോടൊപ്പം തേൻപോലെയുള്ള മധുരതയിൽ അവർ ഇരിക്കുന്നു. വസുവിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്തുതികാർ ഇന്ദ്രനിൽ തങ്ങളുടെ പാദം സ്ഥാപിച്ചു—രഥത്തിന്റെ പാദമ് (പടിവാതിൽ/പാദപീഠം) മേൽ കാൽവയ്ക്കുന്നതുപോലെ.

Mantra 3

रायस्कामो वज्रहस्तं सुदक्षिणं पुत्रो न पितरं हुवे ॥

റായ (സമൃദ്ധി) ആഗ്രഹിച്ച് ഞാൻ വജ്രഹസ്തനായ, സുദക്ഷിണ (ശ്രേഷ്ഠമായി മാർഗ്ഗനയിക്കുന്ന) ശക്തിയെ—മകൻ പിതാവിനെ വിളിക്കുന്നതുപോലെ—ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 4

इम इन्द्राय सुन्विरे सोमासो दध्याशिरः । ताँ आ मदाय वज्रहस्त पीतये हरिभ्यां याह्योक आ ॥

ഇവ സോമങ്ങൾ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സുന്വിരെ (പിഴിഞ്ഞൊരുക്കപ്പെട്ടവ) ആകുന്നു; ദധ്യാശിര (തൈരുമായി കലർത്തിയ)വയും. ഹേ വജ്രഹസ്ത! മദ (ആനന്ദോന്മാദം)ത്തിനും പാനത്തിനുമായി വരിക; നിന്റെ രണ്ടു ഹരികളോടൊപ്പം (ഹരിത അശ്വ/ശക്തികൾ) സവാരി ചെയ്ത് യജ്ഞത്തിന്റെ ഓക (ഗൃഹം)ത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്ക.

Mantra 5

श्रवच्छ्रुत्कर्ण ईयते वसूनां नू चिन्नो मर्धिषद्गिरः । सद्यश्चिद्यः सहस्राणि शता ददन्नकिर्दित्सन्तमा मिनत् ॥

അവൻ കേൾക്കുന്ന ചെവിയിലേക്കും വസുക്കളായ സമ്പത്തിലേക്കും നീങ്ങുന്നു; ഇപ്പോഴും നമ്മുടെ ഗിരഃ (സ്തുതിവാക്കുകൾ) ബലപ്പെടുത്തട്ടെ—ഒറ്റയടിക്ക് ആയിരങ്ങളും നൂറുകളും ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ; ദാനം ചെയ്യുമ്പോൾ അവനെ ആരും കുറയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല.

Mantra 6

स वीरो अप्रतिष्कुत इन्द्रेण शूशुवे नृभिः । यस्ते गभीरा सवनानि वृत्रहन्त्सुनोत्या च धावति ॥

ആ വീരൻ പിൻമാറാത്തവൻ; ഇന്ദ്രനോടും ബലവാന്മാരായ നരന്മാരോടും കൂടി ശക്തിവർധിക്കുന്നു—ഹേ വൃത്രഹൻ, ആരാണ് നിന്റെ ഗഹന സോമ-സവനങ്ങളെ പിഴിഞ്ഞെടുക്കുകയും നിന്റെ അടുക്കലേക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്യുന്നത്.

Mantra 7

भवा वरूथं मघवन्मघोनां यत्समजासि शर्धतः । वि त्वाहतस्य वेदनं भजेमह्या दूणाशो भरा गयम् ॥

ഹേ മഘവൻ, മഘോനാം (ദാനശൂരന്മാരുടെ) സംഘത്തെ നീ കൂട്ടംകൂട്ടമായി ഒന്നിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് വരൂഥം (രക്ഷാശ്രയം) ആയിരിക്ക; തകർന്ന ശത്രുവിന്റെ ജയലാഭത്തിൽ ഞങ്ങൾ പങ്കാളികളാകട്ടെ—ദുഃഖിതവും വൈരവുമായ ശക്തികളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ലാഭവും പൂർണ്ണസമൃദ്ധിയും കൊണ്ടുവരിക.

Mantra 8

सुनोता सोमपाव्ने सोममिन्द्राय वज्रिणे । पचता पक्तीरवसे कृणुध्वमित्पृणन्नित्पृणते मयः ॥

സോമപാനിയ്ക്കുന്നവനായി—വജ്രധാരി ഇന്ദ്രനായി—സോമം പിഴിയുവിൻ. ഹവിസ്സുകൾ പാകംചെയ്ത്, അവന്റെ സഹായത്തിനായി അർപ്പണങ്ങൾ ഒരുക്കുവിൻ; നിറയ്ക്കുന്നവൻ, നിറയുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ആനന്ദം (മയഃ) നല്കുന്നു.

Mantra 9

मा स्रेधत सोमिनो दक्षता महे कृणुध्वं राय आतुजे । तरणिरिज्जयति क्षेति पुष्यति न देवासः कवत्नवे ॥

ഹേ സോമിനഃ (സോമം പിഴിയുന്നവർ), പരാജയപ്പെടരുത്; കഴിവുള്ളവരാകുവിൻ—മഹത്തിന്നായി, വേഗത്തിൽ എത്തുന്ന സമൃദ്ധി (രായ)ക്കായി പ്രവർത്തിക്കുവിൻ. തരണിഃ (അതിക്രമശക്തി) തന്നേ ജയിക്കുന്നു, വസിക്കുന്നു, വർധിക്കുന്നു; ദേവന്മാർ കവത്നവ (ക്ഷീണശ്രമിയ്ക്ക്) വേണ്ടിയല്ല.

Mantra 10

नकिः सुदासो रथं पर्यास न रीरमत् । इन्द्रो यस्याविता यस्य मरुतो गमत्स गोमति व्रजे ॥

സുദാതാവായ സുദാസന്റെ രഥത്തെ ആരും വളഞ്ഞുമൂടുകയോ തടയുകയോ ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല; അവൻ ഇടറുന്നില്ല. ആരുടെ സഹായിയായി ഇന്ദ്രനുണ്ടോ, ആരുടെ അടുക്കൽ മരുതുകൾ വരുമോ, അവൻ ഗോമതി വ്രജത്തിൽ—പ്രകാശമയ സമൃദ്ധിയുടെ ഗോശാലയിൽ—പ്രവേശിക്കുന്നു.

Mantra 11

गमद्वाजं वाजयन्निन्द्र मर्त्यो यस्य त्वमविता भुवः । अस्माकं बोध्यविता रथानामस्माकं शूर नृणाम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! ബലത്തിന്റെ സമൃദ്ധി വർധിപ്പിക്കുന്ന മർത്ത്യൻ, നീ അവന്റെ സഹായകനാകുമ്പോൾ, വിജയ-പുരസ്കാരത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു. ഹേ ശൂരാ! നമ്മുടെ രഥങ്ങളുടെ സഹായകനാകുക; നമ്മുടെ യത്നശീലന്മാരായ നരങ്ങളുടെ സഹായകനാകുക.

Mantra 12

उदिन्न्वस्य रिच्यतेंऽशो धनं न जिग्युषः । य इन्द्रो हरिवान्न दभन्ति तं रिपो दक्षं दधाति सोमिनि ॥

അപ്പോൾ തീർച്ചയായും അവന്റെ പങ്ക് കവിഞ്ഞൊഴുകുന്നു—ജയം നേടിയവന്റെ ധനംപോലെ. ഹരിവാൻ ഇന്ദ്രനെ ആരും വഞ്ചിക്കാനാവില്ല; അവന്റെ വിരുദ്ധമായി ശത്രു സോമപീഡകനായ (സോമിനി)വനിൽ തന്റെ തന്നെ കൗശലം മാത്രം സ്ഥാപിക്കുന്നു—അത് നിഷ്ഫലമാകുന്നു.

Mantra 13

मन्त्रमखर्वं सुधितं सुपेशसं दधात यज्ञियेष्वा । पूर्वीश्चन प्रसितयस्तरन्ति तं य इन्द्रे कर्मणा भुवत् ॥

യജ്ഞങ്ങളിൽ അഖണ്ഡമായ മന്ത്രത്തെ സ്ഥാപിക്കുവിൻ—നന്നായി ഘടിപ്പിച്ചതും മനോഹരരൂപമുള്ളതും. കർമത്തിലൂടെ ഇന്ദ്രനിൽ പ്രഭാവശാലിയാകുന്നവനിലേക്കു പുരാതന പ്രേരണകളും പോലും നീന്തി കടന്നെത്തുന്നു.

Mantra 14

कस्तमिन्द्र त्वावसुमा मर्त्यो दधर्षति । श्रद्धा इत्ते मघवन्पार्ये दिवि वाजी वाजं सिषासति ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, സഹായസമ്പന്നനായ നിന്നെതിരെ ഏതു മർത്ത്യന് ധൃഷ്ടത കാണിക്കാനാകും? ഹേ മഘവൻ, നിന്നിലേക്കുള്ള ശ്രദ്ധ തന്നെയാണ് ദൂരസ്ഥമായ ദിവ്യലോകത്തിൽ വിജയാത്മാവിനെ ബലത്തിന്റെ പൂർണ്ണത (വാജ)യിലേക്കു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്.

Mantra 15

मघोनः स्म वृत्रहत्येषु चोदय ये ददति प्रिया वसु । तव प्रणीती हर्यश्व सूरिभिर्विश्वा तरेम दुरिता ॥

മഘവൻ, വൃത്രഹത്യകളിൽ പ്രിയ വസു (ധനം) നല്കുന്ന ആ ദാതാക്കളെ പ്രേരിപ്പിക്കേണമേ. ഹേ ഹര്യശ്വ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ പ്രണീതിയാൽ, സൂരികൾ (പ്രകാശിത ഋഷികൾ) കൂടെ ഞങ്ങൾ എല്ലാ ദുരിതങ്ങളും കടന്നുപോകട്ടെ.

Mantra 16

तवेदिन्द्रावमं वसु त्वं पुष्यसि मध्यमम् । सत्रा विश्वस्य परमस्य राजसि नकिष्ट्वा गोषु वृण्वते ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഏറ്റവും താഴ്ന്ന വസുവും നിന്റേതുതന്നെ; മധ്യമത്തെ നീ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. സർവ്വത്തിന്റെയും പരമ രാജസിൽ നീ സമഗ്രമായി വാഴുന്നു; ഗോഷു (പശുക്കൾ/കിരണങ്ങൾ)യിൽ നിന്നെ അനേകം ശക്തികളിൽ ഒന്നെന്നപോലെ ആരും തിരഞ്ഞടുക്കുന്നില്ല.

Mantra 17

त्वं विश्वस्य धनदा असि श्रुतो य ईं भवन्त्याजयः । तवायं विश्वः पुरुहूत पार्थिवोऽवस्युर्नाम भिक्षते ॥

നീ സർവ്വലോകത്തിന്റെ ധനദാതാവാണ്; യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കുന്നവരിൽ നീ പ്രസിദ്ധനാണ്. അതുകൊണ്ട്, ഹേ പുരുഹൂത, ഈ മുഴുവൻ പാർത്ഥിവ ജനവും തന്റെ അനിവാര്യ ആവശ്യമെന്നപോലെ നിന്റെ അവസ് (കൃപാ-സഹായം) യാചിക്കുന്നു.

Mantra 18

यदिन्द्र यावतस्त्वमेतावदहमीशीय । स्तोतारमिद्दिधिषेय रदावसो न पापत्वाय रासीय ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, നിനക്കുള്ളത്ര ദൂരവരെ എനിക്ക് അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, ഹേ രദാവസോ (ആനന്ദദാതാ), ഞാൻ സ്തോതാവിനെ തീർച്ചയായും സ്ഥാപിക്കുമായിരുന്നു—അവനെ പാപത്വത്തിലേക്കോ പതനത്തിലേക്കോ ഏല്പിക്കാതിരിക്കാനായി.

Mantra 19

शिक्षेयमिन्महयते दिवेदिवे राय आ कुहचिद्विदे । नहि त्वदन्यन्मघवन्न आप्यं वस्यो अस्ति पिता चन ॥

ദിവസംതോറും, വളരുന്നവനുവേണ്ടി (മഹയതേ), എവിടെയായാലും ധനം കണ്ടെത്താൻ ഞാൻ പഠിക്കട്ടെ. കാരണം, ഹേ മഘവൻ ഇന്ദ്ര, നിന്നെക്കൂടാതെ ഞങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ അടുത്തതും ശ്രേഷ്ഠവുമായ നന്മ മറ്റൊന്നുമില്ല—പിതാവുപോലും അല്ല.

Mantra 20

तरणिरित्सिषासति वाजं पुरंध्या युजा । आ व इन्द्रं पुरुहूतं नमे गिरा नेमिं तष्टेव सुद्र्वम् ॥

തരണി (കടന്നുപോകുന്നവൻ) തീർച്ചയായും പുരന്ധ്യാ—ശുദ്ധവിവേകത്തോട് യുക്തമായ ശക്തി—കൊണ്ട് വാജം (വിജയ-ബലം) നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഹേ ബഹുവിളിക്കപ്പെടുന്ന ഇന്ദ്രാ, ഞാൻ വാക്കുകൊണ്ട് നിന്നെ നമസ്കരിക്കുന്നു—ശില്പി തീർത്ത ചക്രത്തിന്റെ നേമിപോലെ, നന്നായി രൂപപ്പെട്ടതും ദൃഢവും, ഓട്ടത്തിൽ സത്യവുമായത്.

Mantra 21

न दुःष्टुती मर्त्यो विन्दते वसु न स्रेधन्तं रयिर्नशत् । सुशक्तिरिन्मघवन्तुभ्यं मावते देष्णं यत्पार्ये दिवि ॥

ദുഷ്ടസ്തുതിയാൽ മർത്ത്യൻ വസു (ധനം) കണ്ടെത്തുന്നില്ല; ശിഥിലമാകുന്നവനിലേക്കു റയി (സമൃദ്ധി) എത്തുകയുമില്ല. ഹേ മഘവൻ, സത്യശക്തിയാൽ തന്നെയാണ്—നിനക്കു ഭക്തനായിരിക്കുന്നവന്—ദാനം ലഭിക്കുന്നത്; അതു അകലെയുള്ള ദിവിയിൽ നിലകൊള്ളുന്ന നിന്റെ ദേഷ്ണ (ദിവ്യദാനം) ആകുന്നു.

Mantra 22

अभि त्वा शूर नोनुमोऽदुग्धा इव धेनवः । ईशानमस्य जगतः स्वर्दृशमीशानमिन्द्र तस्थुषः ॥

ഹേ ശൂരാ, ഞങ്ങൾ സ്തുതികളാൽ നിന്നിലേക്കു അമർത്തി വരുന്നു—കറക്കാത്ത പശുക്കളെപ്പോലെ. ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ ഈ ജഗത്തിന്റെ ഈശാനൻ—സ്വർദൃശ് (സൂര്യലോകം കാണുന്നവൻ); നിലകൊള്ളുന്ന എല്ലാറ്റിന്റെയും ഈശാനനും നീ തന്നേ.

Mantra 23

न त्वावाँ अन्यो दिव्यो न पार्थिवो न जातो न जनिष्यते । अश्वायन्तो मघवन्निन्द्र वाजिनो गव्यन्तस्त्वा हवामहे ॥

ഹേ മഘവൻ ഇന്ദ്രാ! നിനക്കു തുല്യൻ ദിവ്യനുമല്ല, പാർത്ഥിവനുമല്ല; ആരും ജനിച്ചിട്ടില്ല, ഇനി ജനിക്കയും ഇല്ല. അശ്വം (ചൈതന്യഗതി) തേടി, വാജ (വിജയീ തേജസ്സിന്റെ സമൃദ്ധി) തേടി, ഗവ്യ (ഗോങ്ങൾ—കിരണങ്ങൾ/ജ്ഞാനം) തേടി, ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു.

Mantra 24

अभी षतस्तदा भरेन्द्र ज्यायः कनीयसः । पुरूवसुर्हि मघवन्त्सनादसि भरेभरे च हव्यः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! ശത (ശത്രു-ബാധകൾ)യെ ജയിക്കുന്ന ആ ശക്തി ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക; നീ മഹത്തന്മാരിലും മഹത്തൻ—ചെറുതിനും നീ തന്നെയാണ് ജ്യേഷ്ഠൻ. ഹേ മഘവൻ, നീ പുരൂവസു—പുരാതനകാലം മുതൽ അനേകം ധനങ്ങളുടെ അധിപൻ; ഓരോ ഭരെ-ഭരെ (സമര-പ്രയത്നത്തിലും) നീ തന്നെയാണ് ഹവ്യ—ആഹ്വാനാർഹൻ.

Mantra 25

परा णुदस्व मघवन्नमित्रान्त्सुवेदा नो वसू कृधि । अस्माकं बोध्यविता महाधने भवा वृधः सखीनाम् ॥

ഹേ മഘവൻ ഇന്ദ്രാ! അമിത്ര (വൈരിശക്തികൾ)യെ ദൂരെയാക്കി തള്ളുക; സുവേദാ (സുജ്ഞാനം)കൊണ്ട് നന്നായി നേടപ്പെടുന്ന വസു (ധനം) ഞങ്ങൾക്കായി ഒരുക്കുക. ഞങ്ങളെ അവിതാ (രക്ഷകൻ) ആയി തിരിച്ചറിയുക; മഹാധന (മഹാസമരം/സമൃദ്ധിക്കായുള്ള യുദ്ധം)യിൽ ഞങ്ങളുടെ സഖ്യത വർധിപ്പിക്കുന്നവനും കൂട്ടാളികളുടെ ബലം ഉയർത്തുന്നവനും ആകുക.

Mantra 26

इन्द्र क्रतुं न आ भर पिता पुत्रेभ्यो यथा । शिक्षा णो अस्मिन्पुरुहूत यामनि जीवा ज्योतिरशीमहि ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾക്ക് ക്രതു—സങ്കൽപവും ശരിയായ ബുദ്ധിയും—കൊണ്ടുവരണമേ; പിതാവ് തന്റെ പുത്രന്മാർക്ക് നൽകുന്നതുപോലെ. ഹേ പുരുഹൂത, ഈ യാത്രാമാർഗത്തിൽ ഞങ്ങളെ ഉപദേശിക്കണമേ; ജീവിച്ചിരിക്കെ ഞങ്ങൾ ജ്യോതി (പ്രകാശം) പ്രാപിക്കട്ടെ.

Mantra 27

मा नो अज्ञाता वृजना दुराध्यो माशिवासो अव क्रमुः । त्वया वयं प्रवतः शश्वतीरपोऽति शूर तरामसि ॥

അജ്ഞാതവും ചിന്തിക്കാൻ ദുഷ്കരവുമായ അപകടങ്ങൾ ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കാതിരിക്കട്ടെ; അശിവമായ, കരുണയില്ലാത്ത ശക്തികൾ ഞങ്ങളെ ചവിട്ടിത്താഴ്ത്താതിരിക്കട്ടെ. ഹേ ശൂരാ, നിന്നോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ ശാശ്വതമായ ചരിവുകൾ കടന്ന്, ജലങ്ങളെയും അതിക്രമിക്കുന്നു—പരിമിതിയുടെ പ്രവാഹങ്ങൾക്കപ്പുറം.