Sukta 32
Sukta 7.32
Vasiṣṭha (Maṇḍala 7 attribution; RV 7.32 continues Indra praise in this cycle)
Triṣṭubh
വസിഷ്ഠന്റെ ഈ ത്രിഷ്ടുഭ് സ്തുതി ഇന്ദ്രനെ സോമപീഡനത്തിനരികിലേക്ക് അടുത്തുവരാനും കവിയുടെ ആഹ്വാനം ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കാനും വിളിക്കുന്നു; ‘സഹായത്തിൽ സമൃദ്ധൻ’ ആയ ദേവനോട് ഒരു മർത്ത്യനും മത്സരിക്കാനാവില്ലെന്ന് ഉറപ്പിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രന്റെ ശക്തിയും ദാനശീലവും പുകഴ്ത്തുന്നതോടൊപ്പം, ജയത്തേക്കും സമൃദ്ധിയിലേക്കും ആരാധകനെ കൊണ്ടുപോകുന്ന ശക്തിയായി ശ്രദ്ധ (വിശ്വാസം/ആസ്ഥ) എന്ന ദൃഢമായ നൂൽപ്പാലം ഇതിൽ നെയ്തിരിക്കുന്നു. അവസാനം ഇത് ഒരു സംരക്ഷണപ്രാർത്ഥനയായി സമാപിക്കുന്നു: ഇന്ദ്രൻ കൂട്ടാളിയായിരിക്കെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അപകടങ്ങൾ നമ്മെ കീഴടക്കാതിരിക്കട്ടെ; തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന ‘ജലങ്ങൾ’യും ദീർഘമായ ഇറക്കങ്ങളും കടന്ന് നാം അതീതമായി എത്തട്ടെ.
In this hymn
Addressed to
Mantras
Mantra 1
मो षु त्वा वाघतश्चनारे अस्मन्नि रीरमन् । आरात्ताच्चित्सधमादं न आ गहीह वा सन्नुप श्रुधि ॥
ഗായകന്റെ വിളി നിന്നെ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ദൂരത്തിലേക്ക് തള്ളിക്കളയരുതേ. ദൂരത്തുനിന്നും പോലും ഞങ്ങളുടെ സധമാദ—സാമൂഹിക ആനന്ദ-യജ്ഞ—ത്തിലേക്ക് വരിക; ഇവിടെ വരിക, സന്നിഹിതനായി നിലകൊള്ളുക, അടുത്ത് നിന്ന് ശ്രവിക്കൂ.
Mantra 2
इमे हि ते ब्रह्मकृतः सुते सचा मधौ न मक्ष आसते । इन्द्रे कामं जरितारो वसूयवो रथे न पादमा दधुः ॥
ഇവരാണ് നിന്റെ ബ്രഹ്മകൃതർ (മന്ത്രരചയിതാക്കൾ); നിന്റെ സുത സോമത്തോടൊപ്പം തേൻപോലെയുള്ള മധുരതയിൽ അവർ ഇരിക്കുന്നു. വസുവിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്തുതികാർ ഇന്ദ്രനിൽ തങ്ങളുടെ പാദം സ്ഥാപിച്ചു—രഥത്തിന്റെ പാദമ് (പടിവാതിൽ/പാദപീഠം) മേൽ കാൽവയ്ക്കുന്നതുപോലെ.
Mantra 3
रायस्कामो वज्रहस्तं सुदक्षिणं पुत्रो न पितरं हुवे ॥
റായ (സമൃദ്ധി) ആഗ്രഹിച്ച് ഞാൻ വജ്രഹസ്തനായ, സുദക്ഷിണ (ശ്രേഷ്ഠമായി മാർഗ്ഗനയിക്കുന്ന) ശക്തിയെ—മകൻ പിതാവിനെ വിളിക്കുന്നതുപോലെ—ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.
Mantra 4
इम इन्द्राय सुन्विरे सोमासो दध्याशिरः । ताँ आ मदाय वज्रहस्त पीतये हरिभ्यां याह्योक आ ॥
ഇവ സോമങ്ങൾ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സുന്വിരെ (പിഴിഞ്ഞൊരുക്കപ്പെട്ടവ) ആകുന്നു; ദധ്യാശിര (തൈരുമായി കലർത്തിയ)വയും. ഹേ വജ്രഹസ്ത! മദ (ആനന്ദോന്മാദം)ത്തിനും പാനത്തിനുമായി വരിക; നിന്റെ രണ്ടു ഹരികളോടൊപ്പം (ഹരിത അശ്വ/ശക്തികൾ) സവാരി ചെയ്ത് യജ്ഞത്തിന്റെ ഓക (ഗൃഹം)ത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്ക.
Mantra 5
श्रवच्छ्रुत्कर्ण ईयते वसूनां नू चिन्नो मर्धिषद्गिरः । सद्यश्चिद्यः सहस्राणि शता ददन्नकिर्दित्सन्तमा मिनत् ॥
അവൻ കേൾക്കുന്ന ചെവിയിലേക്കും വസുക്കളായ സമ്പത്തിലേക്കും നീങ്ങുന്നു; ഇപ്പോഴും നമ്മുടെ ഗിരഃ (സ്തുതിവാക്കുകൾ) ബലപ്പെടുത്തട്ടെ—ഒറ്റയടിക്ക് ആയിരങ്ങളും നൂറുകളും ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ; ദാനം ചെയ്യുമ്പോൾ അവനെ ആരും കുറയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല.
Mantra 6
स वीरो अप्रतिष्कुत इन्द्रेण शूशुवे नृभिः । यस्ते गभीरा सवनानि वृत्रहन्त्सुनोत्या च धावति ॥
ആ വീരൻ പിൻമാറാത്തവൻ; ഇന്ദ്രനോടും ബലവാന്മാരായ നരന്മാരോടും കൂടി ശക്തിവർധിക്കുന്നു—ഹേ വൃത്രഹൻ, ആരാണ് നിന്റെ ഗഹന സോമ-സവനങ്ങളെ പിഴിഞ്ഞെടുക്കുകയും നിന്റെ അടുക്കലേക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്യുന്നത്.
Mantra 7
भवा वरूथं मघवन्मघोनां यत्समजासि शर्धतः । वि त्वाहतस्य वेदनं भजेमह्या दूणाशो भरा गयम् ॥
ഹേ മഘവൻ, മഘോനാം (ദാനശൂരന്മാരുടെ) സംഘത്തെ നീ കൂട്ടംകൂട്ടമായി ഒന്നിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് വരൂഥം (രക്ഷാശ്രയം) ആയിരിക്ക; തകർന്ന ശത്രുവിന്റെ ജയലാഭത്തിൽ ഞങ്ങൾ പങ്കാളികളാകട്ടെ—ദുഃഖിതവും വൈരവുമായ ശക്തികളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ലാഭവും പൂർണ്ണസമൃദ്ധിയും കൊണ്ടുവരിക.
Mantra 8
सुनोता सोमपाव्ने सोममिन्द्राय वज्रिणे । पचता पक्तीरवसे कृणुध्वमित्पृणन्नित्पृणते मयः ॥
സോമപാനിയ്ക്കുന്നവനായി—വജ്രധാരി ഇന്ദ്രനായി—സോമം പിഴിയുവിൻ. ഹവിസ്സുകൾ പാകംചെയ്ത്, അവന്റെ സഹായത്തിനായി അർപ്പണങ്ങൾ ഒരുക്കുവിൻ; നിറയ്ക്കുന്നവൻ, നിറയുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ആനന്ദം (മയഃ) നല്കുന്നു.
Mantra 9
मा स्रेधत सोमिनो दक्षता महे कृणुध्वं राय आतुजे । तरणिरिज्जयति क्षेति पुष्यति न देवासः कवत्नवे ॥
ഹേ സോമിനഃ (സോമം പിഴിയുന്നവർ), പരാജയപ്പെടരുത്; കഴിവുള്ളവരാകുവിൻ—മഹത്തിന്നായി, വേഗത്തിൽ എത്തുന്ന സമൃദ്ധി (രായ)ക്കായി പ്രവർത്തിക്കുവിൻ. തരണിഃ (അതിക്രമശക്തി) തന്നേ ജയിക്കുന്നു, വസിക്കുന്നു, വർധിക്കുന്നു; ദേവന്മാർ കവത്നവ (ക്ഷീണശ്രമിയ്ക്ക്) വേണ്ടിയല്ല.
Mantra 10
नकिः सुदासो रथं पर्यास न रीरमत् । इन्द्रो यस्याविता यस्य मरुतो गमत्स गोमति व्रजे ॥
സുദാതാവായ സുദാസന്റെ രഥത്തെ ആരും വളഞ്ഞുമൂടുകയോ തടയുകയോ ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല; അവൻ ഇടറുന്നില്ല. ആരുടെ സഹായിയായി ഇന്ദ്രനുണ്ടോ, ആരുടെ അടുക്കൽ മരുതുകൾ വരുമോ, അവൻ ഗോമതി വ്രജത്തിൽ—പ്രകാശമയ സമൃദ്ധിയുടെ ഗോശാലയിൽ—പ്രവേശിക്കുന്നു.
Mantra 11
गमद्वाजं वाजयन्निन्द्र मर्त्यो यस्य त्वमविता भुवः । अस्माकं बोध्यविता रथानामस्माकं शूर नृणाम् ॥
ഹേ ഇന്ദ്രാ! ബലത്തിന്റെ സമൃദ്ധി വർധിപ്പിക്കുന്ന മർത്ത്യൻ, നീ അവന്റെ സഹായകനാകുമ്പോൾ, വിജയ-പുരസ്കാരത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു. ഹേ ശൂരാ! നമ്മുടെ രഥങ്ങളുടെ സഹായകനാകുക; നമ്മുടെ യത്നശീലന്മാരായ നരങ്ങളുടെ സഹായകനാകുക.
Mantra 12
उदिन्न्वस्य रिच्यतेंऽशो धनं न जिग्युषः । य इन्द्रो हरिवान्न दभन्ति तं रिपो दक्षं दधाति सोमिनि ॥
അപ്പോൾ തീർച്ചയായും അവന്റെ പങ്ക് കവിഞ്ഞൊഴുകുന്നു—ജയം നേടിയവന്റെ ധനംപോലെ. ഹരിവാൻ ഇന്ദ്രനെ ആരും വഞ്ചിക്കാനാവില്ല; അവന്റെ വിരുദ്ധമായി ശത്രു സോമപീഡകനായ (സോമിനി)വനിൽ തന്റെ തന്നെ കൗശലം മാത്രം സ്ഥാപിക്കുന്നു—അത് നിഷ്ഫലമാകുന്നു.
Mantra 13
मन्त्रमखर्वं सुधितं सुपेशसं दधात यज्ञियेष्वा । पूर्वीश्चन प्रसितयस्तरन्ति तं य इन्द्रे कर्मणा भुवत् ॥
യജ്ഞങ്ങളിൽ അഖണ്ഡമായ മന്ത്രത്തെ സ്ഥാപിക്കുവിൻ—നന്നായി ഘടിപ്പിച്ചതും മനോഹരരൂപമുള്ളതും. കർമത്തിലൂടെ ഇന്ദ്രനിൽ പ്രഭാവശാലിയാകുന്നവനിലേക്കു പുരാതന പ്രേരണകളും പോലും നീന്തി കടന്നെത്തുന്നു.
Mantra 14
कस्तमिन्द्र त्वावसुमा मर्त्यो दधर्षति । श्रद्धा इत्ते मघवन्पार्ये दिवि वाजी वाजं सिषासति ॥
ഹേ ഇന്ദ്രാ, സഹായസമ്പന്നനായ നിന്നെതിരെ ഏതു മർത്ത്യന് ധൃഷ്ടത കാണിക്കാനാകും? ഹേ മഘവൻ, നിന്നിലേക്കുള്ള ശ്രദ്ധ തന്നെയാണ് ദൂരസ്ഥമായ ദിവ്യലോകത്തിൽ വിജയാത്മാവിനെ ബലത്തിന്റെ പൂർണ്ണത (വാജ)യിലേക്കു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്.
Mantra 15
मघोनः स्म वृत्रहत्येषु चोदय ये ददति प्रिया वसु । तव प्रणीती हर्यश्व सूरिभिर्विश्वा तरेम दुरिता ॥
മഘവൻ, വൃത്രഹത്യകളിൽ പ്രിയ വസു (ധനം) നല്കുന്ന ആ ദാതാക്കളെ പ്രേരിപ്പിക്കേണമേ. ഹേ ഹര്യശ്വ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ പ്രണീതിയാൽ, സൂരികൾ (പ്രകാശിത ഋഷികൾ) കൂടെ ഞങ്ങൾ എല്ലാ ദുരിതങ്ങളും കടന്നുപോകട്ടെ.
Mantra 16
तवेदिन्द्रावमं वसु त्वं पुष्यसि मध्यमम् । सत्रा विश्वस्य परमस्य राजसि नकिष्ट्वा गोषु वृण्वते ॥
ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഏറ്റവും താഴ്ന്ന വസുവും നിന്റേതുതന്നെ; മധ്യമത്തെ നീ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. സർവ്വത്തിന്റെയും പരമ രാജസിൽ നീ സമഗ്രമായി വാഴുന്നു; ഗോഷു (പശുക്കൾ/കിരണങ്ങൾ)യിൽ നിന്നെ അനേകം ശക്തികളിൽ ഒന്നെന്നപോലെ ആരും തിരഞ്ഞടുക്കുന്നില്ല.
Mantra 17
त्वं विश्वस्य धनदा असि श्रुतो य ईं भवन्त्याजयः । तवायं विश्वः पुरुहूत पार्थिवोऽवस्युर्नाम भिक्षते ॥
നീ സർവ്വലോകത്തിന്റെ ധനദാതാവാണ്; യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കുന്നവരിൽ നീ പ്രസിദ്ധനാണ്. അതുകൊണ്ട്, ഹേ പുരുഹൂത, ഈ മുഴുവൻ പാർത്ഥിവ ജനവും തന്റെ അനിവാര്യ ആവശ്യമെന്നപോലെ നിന്റെ അവസ് (കൃപാ-സഹായം) യാചിക്കുന്നു.
Mantra 18
यदिन्द्र यावतस्त्वमेतावदहमीशीय । स्तोतारमिद्दिधिषेय रदावसो न पापत्वाय रासीय ॥
ഹേ ഇന്ദ്ര, നിനക്കുള്ളത്ര ദൂരവരെ എനിക്ക് അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, ഹേ രദാവസോ (ആനന്ദദാതാ), ഞാൻ സ്തോതാവിനെ തീർച്ചയായും സ്ഥാപിക്കുമായിരുന്നു—അവനെ പാപത്വത്തിലേക്കോ പതനത്തിലേക്കോ ഏല്പിക്കാതിരിക്കാനായി.
Mantra 19
शिक्षेयमिन्महयते दिवेदिवे राय आ कुहचिद्विदे । नहि त्वदन्यन्मघवन्न आप्यं वस्यो अस्ति पिता चन ॥
ദിവസംതോറും, വളരുന്നവനുവേണ്ടി (മഹയതേ), എവിടെയായാലും ധനം കണ്ടെത്താൻ ഞാൻ പഠിക്കട്ടെ. കാരണം, ഹേ മഘവൻ ഇന്ദ്ര, നിന്നെക്കൂടാതെ ഞങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ അടുത്തതും ശ്രേഷ്ഠവുമായ നന്മ മറ്റൊന്നുമില്ല—പിതാവുപോലും അല്ല.
Mantra 20
तरणिरित्सिषासति वाजं पुरंध्या युजा । आ व इन्द्रं पुरुहूतं नमे गिरा नेमिं तष्टेव सुद्र्वम् ॥
തരണി (കടന്നുപോകുന്നവൻ) തീർച്ചയായും പുരന്ധ്യാ—ശുദ്ധവിവേകത്തോട് യുക്തമായ ശക്തി—കൊണ്ട് വാജം (വിജയ-ബലം) നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഹേ ബഹുവിളിക്കപ്പെടുന്ന ഇന്ദ്രാ, ഞാൻ വാക്കുകൊണ്ട് നിന്നെ നമസ്കരിക്കുന്നു—ശില്പി തീർത്ത ചക്രത്തിന്റെ നേമിപോലെ, നന്നായി രൂപപ്പെട്ടതും ദൃഢവും, ഓട്ടത്തിൽ സത്യവുമായത്.
Mantra 21
न दुःष्टुती मर्त्यो विन्दते वसु न स्रेधन्तं रयिर्नशत् । सुशक्तिरिन्मघवन्तुभ्यं मावते देष्णं यत्पार्ये दिवि ॥
ദുഷ്ടസ്തുതിയാൽ മർത്ത്യൻ വസു (ധനം) കണ്ടെത്തുന്നില്ല; ശിഥിലമാകുന്നവനിലേക്കു റയി (സമൃദ്ധി) എത്തുകയുമില്ല. ഹേ മഘവൻ, സത്യശക്തിയാൽ തന്നെയാണ്—നിനക്കു ഭക്തനായിരിക്കുന്നവന്—ദാനം ലഭിക്കുന്നത്; അതു അകലെയുള്ള ദിവിയിൽ നിലകൊള്ളുന്ന നിന്റെ ദേഷ്ണ (ദിവ്യദാനം) ആകുന്നു.
Mantra 22
अभि त्वा शूर नोनुमोऽदुग्धा इव धेनवः । ईशानमस्य जगतः स्वर्दृशमीशानमिन्द्र तस्थुषः ॥
ഹേ ശൂരാ, ഞങ്ങൾ സ്തുതികളാൽ നിന്നിലേക്കു അമർത്തി വരുന്നു—കറക്കാത്ത പശുക്കളെപ്പോലെ. ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ ഈ ജഗത്തിന്റെ ഈശാനൻ—സ്വർദൃശ് (സൂര്യലോകം കാണുന്നവൻ); നിലകൊള്ളുന്ന എല്ലാറ്റിന്റെയും ഈശാനനും നീ തന്നേ.
Mantra 23
न त्वावाँ अन्यो दिव्यो न पार्थिवो न जातो न जनिष्यते । अश्वायन्तो मघवन्निन्द्र वाजिनो गव्यन्तस्त्वा हवामहे ॥
ഹേ മഘവൻ ഇന്ദ്രാ! നിനക്കു തുല്യൻ ദിവ്യനുമല്ല, പാർത്ഥിവനുമല്ല; ആരും ജനിച്ചിട്ടില്ല, ഇനി ജനിക്കയും ഇല്ല. അശ്വം (ചൈതന്യഗതി) തേടി, വാജ (വിജയീ തേജസ്സിന്റെ സമൃദ്ധി) തേടി, ഗവ്യ (ഗോങ്ങൾ—കിരണങ്ങൾ/ജ്ഞാനം) തേടി, ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു.
Mantra 24
अभी षतस्तदा भरेन्द्र ज्यायः कनीयसः । पुरूवसुर्हि मघवन्त्सनादसि भरेभरे च हव्यः ॥
ഹേ ഇന്ദ്രാ! ശത (ശത്രു-ബാധകൾ)യെ ജയിക്കുന്ന ആ ശക്തി ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക; നീ മഹത്തന്മാരിലും മഹത്തൻ—ചെറുതിനും നീ തന്നെയാണ് ജ്യേഷ്ഠൻ. ഹേ മഘവൻ, നീ പുരൂവസു—പുരാതനകാലം മുതൽ അനേകം ധനങ്ങളുടെ അധിപൻ; ഓരോ ഭരെ-ഭരെ (സമര-പ്രയത്നത്തിലും) നീ തന്നെയാണ് ഹവ്യ—ആഹ്വാനാർഹൻ.
Mantra 25
परा णुदस्व मघवन्नमित्रान्त्सुवेदा नो वसू कृधि । अस्माकं बोध्यविता महाधने भवा वृधः सखीनाम् ॥
ഹേ മഘവൻ ഇന്ദ്രാ! അമിത്ര (വൈരിശക്തികൾ)യെ ദൂരെയാക്കി തള്ളുക; സുവേദാ (സുജ്ഞാനം)കൊണ്ട് നന്നായി നേടപ്പെടുന്ന വസു (ധനം) ഞങ്ങൾക്കായി ഒരുക്കുക. ഞങ്ങളെ അവിതാ (രക്ഷകൻ) ആയി തിരിച്ചറിയുക; മഹാധന (മഹാസമരം/സമൃദ്ധിക്കായുള്ള യുദ്ധം)യിൽ ഞങ്ങളുടെ സഖ്യത വർധിപ്പിക്കുന്നവനും കൂട്ടാളികളുടെ ബലം ഉയർത്തുന്നവനും ആകുക.
Mantra 26
इन्द्र क्रतुं न आ भर पिता पुत्रेभ्यो यथा । शिक्षा णो अस्मिन्पुरुहूत यामनि जीवा ज्योतिरशीमहि ॥
ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾക്ക് ക്രതു—സങ്കൽപവും ശരിയായ ബുദ്ധിയും—കൊണ്ടുവരണമേ; പിതാവ് തന്റെ പുത്രന്മാർക്ക് നൽകുന്നതുപോലെ. ഹേ പുരുഹൂത, ഈ യാത്രാമാർഗത്തിൽ ഞങ്ങളെ ഉപദേശിക്കണമേ; ജീവിച്ചിരിക്കെ ഞങ്ങൾ ജ്യോതി (പ്രകാശം) പ്രാപിക്കട്ടെ.
Mantra 27
मा नो अज्ञाता वृजना दुराध्यो माशिवासो अव क्रमुः । त्वया वयं प्रवतः शश्वतीरपोऽति शूर तरामसि ॥
അജ്ഞാതവും ചിന്തിക്കാൻ ദുഷ്കരവുമായ അപകടങ്ങൾ ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കാതിരിക്കട്ടെ; അശിവമായ, കരുണയില്ലാത്ത ശക്തികൾ ഞങ്ങളെ ചവിട്ടിത്താഴ്ത്താതിരിക്കട്ടെ. ഹേ ശൂരാ, നിന്നോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ ശാശ്വതമായ ചരിവുകൾ കടന്ന്, ജലങ്ങളെയും അതിക്രമിക്കുന്നു—പരിമിതിയുടെ പ്രവാഹങ്ങൾക്കപ്പുറം.
Inside Sukta 32
How it unfolds
- Where it opens
A direct, intimate summons: the poet asks Indra not to be driven away by the singer’s call, but to come even from afar and listen closely.
- Development
Praise intensifies around Indra’s unmatched capacity to help; the hymn stresses that no mortal can challenge him, and that śraddhā in Indra propels the seeker toward vāja (winning power).
- Climax
A rhetorical peak of assurance: Indra’s supremacy is beyond contest, and faith in him becomes the engine of victory and fullness in the ‘far heaven.’
- Where it settles
Protective closure: may unknown dangers and unkind powers not trample us; with Indra we cross enduring descents and pass beyond obstructing waters/currents.
The deity: Indra
- Cosmic functionHe embodies the victorious power that clears the way—shattering resistance, releasing vitality, and sustaining the triumph of ṛta through heroic force.
- Inner significanceIndra signifies awakened will and courageous clarity that defeats inner limitations—fear, doubt, inertia—and enables the seeker to ‘cross beyond the waters’ of constraint through faith and right effort.
The seer
- VasiṣṭhaVasiṣṭha (Vasiṣṭha-gotra); traditionally linked with the Maitrāvaruṇa priesthood line · Foremost seer of Maṇḍala 7, celebrated for powerful Indra hymns and for articulating a devotional-poetic authority grounded in ṛta (cosmic order) and effective ritual speech
Famous verses
sadhamādaṃ na ā gahīha … upa śrudhi
śraddhā it te maghavan
apo ’ti śūra tarāmasi
Attributes of the deity
- Maghavan (bountiful giver)
- Śūra (heroic)
- Soma-priya (delighted by soma)
- Protector in dangers near and unknown
- Bestower of vāja (strength, winning power, plenitude)
- Listener to prayer and ally of the singer
Also by this seer
- Large portion of Rig Veda Maṇḍala 7 (many sūktas attributed to Vasiṣṭha and his family)
- Vasiṣṭha-related praise hymns to Indra, Varuṇa-Mitra, Agni, and the Maruts within RV 7
- Later Vedic-Itihāsa tradition remembers him as a paradigmatic brahmarṣi and royal priest (purohita)
The rite, step by step
- Prepare the altar and fires; establish the ritual space and seats for the priests.
- Press soma and purify it; ready cups for Indra’s share.
- Recite the hymn as an āvāhana (invitation), explicitly asking Indra not to go far but to come to the sadhamāda (shared exhilaration).
- Offer soma with accompanying ghee/libations; reinforce śraddhā and praise of Indra’s help and generosity.
- Conclude with protective petitions against unknown harms and hostile forces, sealing the rite with blessings for safe passage and success.
Offerings
- Soma libation (primary)
- Ghee (clarified butter)
- Optional oblations of grain-cakes/food offerings according to the rite
Frequently Asked Questions
It invites Indra to come close to the soma offering, praises his unmatched power and generosity, and teaches that trust in Indra leads to strength and victory, ending with a prayer for protection from hidden dangers.
Because the hymn presents śraddhā as the inner force that moves a person toward vāja—winning power, abundance, and success—by aligning the worshipper with Indra’s help.
On the outer level it is a plea to pass safely through obstacles and dangers; on the inner level it suggests going beyond limiting conditions—fear, confusion, and hostile forces—through Indra’s support.
Ask anything about Sukta 32 of the Rig Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
