
Sukta 7.31
Vasiṣṭha (traditional attribution for Maṇḍala 7)
Triṣṭubh (dominant meter in RV 7.31; this verse conforms to the Indra-Triṣṭubh style)
ഋഗ്വേദം 7.31 വസിഷ്ഠന്റെ ഇന്ദ്രസ്തുതിയാണ്. ശക്തനായ ‘വൃഷഭ’നായ ഇന്ദ്രൻ ഗോത്രത്തിന്റെ അടിയന്തര ആവശ്യം കേട്ട്, വൈരവാക്ക്, കുറ്റാരോപണം, ബലപ്രയോഗം എന്നിവയിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കണമെന്നു ഇത് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രനെ സർവ്വവ്യാപിയും തന്റെ വ്രതങ്ങളിൽ (പ്രവർത്തനനിയമങ്ങളിൽ) അചഞ്ചലനുമായതായി പുകഴ്ത്തി, സത്യദർശികൾ അവന്റെ ഋത/ക്രമത്തോട് ഒത്തുചേരുന്ന ഫലപ്രദമായ ബ്രഹ്മം (മന്ത്രശക്തി) നിർമ്മിക്കുന്നു എന്നു ഉറപ്പിക്കുന്നു. ഈ സൂക്തം ആഹ്വാനവും കവചവും ആയി പ്രവർത്തിക്കുന്നു: ഇന്ദ്രന്റെ സഹായം വിളിച്ചുവരുത്തുകയും, ആരാധകന്റെ ക്രതു (ഇച്ഛാശക്തി/വിവേകം) അവനിൽ ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
Mantra 1
प्र व इन्द्राय मादनं हर्यश्वाय गायत । सखायः सोमपाव्ने ॥
ഹേ സഖാക്കളേ, ഹര്യശ്വൻ (മഞ്ഞനിറ കുതിരകളുള്ള) ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി, സോമപാവൻ (സോമം പാനം ചെയ്യുന്ന) അവനുവേണ്ടി, മദനം—ഉല്ലാസം പകരുന്ന സ്തുതി—പാടുവിൻ.
Mantra 2
शंसेदुक्थं सुदानव उत द्युक्षं यथा नरः । चकृमा सत्यराधसे ॥
സുദാനവൻ (സുദാതാവ്) അവനോടു സ്തുതിയെ പ്രസ്താവിക്കാം; മനുഷ്യർ ചെയ്യുന്നതുപോലെ ദ്യുക്ഷം (പ്രകാശമുള്ള) ഉക്തിയും. കാരണം സത്യരാധസ് (സത്യമായ ദാനമുള്ള) അവനുവേണ്ടി ഞങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്—അവന്റെ കൃപ സത്യത്തെ സിദ്ധമാക്കുന്നു.
Mantra 3
त्वं न इन्द्र वाजयुस्त्वं गव्युः शतक्रतो । त्वं हिरण्ययुर्वसो ॥
ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ ഞങ്ങളുടെ വാജയു—സമൃദ്ധിയുടെ അന്വേഷകനും ദാതാവുമാകുന്നു; ഹേ ശതക്രതോ, നീ ഞങ്ങളുടെ ഗവ്യു—ഗോ-കിരണങ്ങളുടെ (പ്രകാശിത ധേനുക്കളുടെ) അന്വേഷകനും ദാതാവുമാകുന്നു; ഹേ വസോ, നീ ഞങ്ങളുടെ ഹിരണ്യയു—സ്വർണ്ണപ്രകാശത്തിന്റെ അന്വേഷകനും ദാതാവുമാകുന്നു.
Mantra 4
वयमिन्द्र त्वायवोऽभि प्र णोनुमो वृषन् । विद्धी त्वस्य नो वसो ॥
ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾ നിനക്കുള്ളവരാണ്; ഹേ വൃഷൻ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ മുന്നോട്ടു തള്ളിപ്പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ഹേ വസോ, ഞങ്ങളുടെ ഈ ആവശ്യം പൂർണ്ണമായി ശ്രദ്ധിക്കണമേ.
Mantra 5
मा नो निदे च वक्तवेऽर्यो रन्धीरराव्णे । त्वे अपि क्रतुर्मम ॥
നിന്ദയിലേക്കോ നിഷേധവചനത്തിലേക്കോ ശത്രുദാവേദാരി ഞങ്ങളെ ബന്ധിക്കാതിരിക്കട്ടെ; ഹേ അരാവ്ണ (കവർച്ച ചെയ്യാനാകാത്ത പൂർണ്ണതയുള്ള) ശക്തിയേ, എന്റെ ക്രതു (സങ്കൽപം)യും വിവേകവും നിനക്കുള്ളിൽ തന്നെ നിലകൊള്ളട്ടെ.
Mantra 6
त्वं वर्मासि सप्रथः पुरोयोधश्च वृत्रहन् । त्वया प्रति ब्रुवे युजा ॥
ഹേ വൃത്രഹൻ, നീ വ്യാപകമായ കവചമാണ്; നീ മുന്നിലെ യോദ്ധാവുമാണ്. നിനക്കൊപ്പം യൂജാ (സഹചര-ബലം) ആയി യോജിച്ച് ഞാൻ മറുപടി വാക്ക് ഉച്ചരിക്കുന്നു.
Mantra 7
महाँ उतासि यस्य तेऽनु स्वधावरी सहः । मम्नाते इन्द्र रोदसी ॥
നീ മഹാനാണ്; കാരണം നിന്റെ സ്വധാവരീ (സ്വ-നിയമിത) ശക്തി നിന്നെ അനുഗമിക്കുന്നു; അതിന്റെ ബലത്തിൽ, ഹേ ഇന്ദ്ര, രോദസീ എന്ന രണ്ടു ലോകങ്ങളും വഴങ്ങി തലകുനിക്കുന്നു.
Mantra 8
तं त्वा मरुत्वती परि भुवद्वाणी सयावरी । नक्षमाणा सह द्युभिः ॥
മരുതന്മാരാൽ നിറഞ്ഞ, ദൂരദൂരങ്ങളിലേക്കു സഞ്ചരിക്കുന്ന വാണി നിന്റെ ചുറ്റും പരിവർത്തിക്കുന്നു; ദ്യുതികളോടൊപ്പം സഹവൃദ്ധിയായി, പ്രത്യക്ഷീകരണത്തിന്റെ നിമിഷത്തിൽ അത് നിന്നെ സർവ്വതോവ്യാപിയായി പൊതിയുന്നു.
Mantra 9
ऊर्ध्वासस्त्वान्विन्दवो भुवन्दस्ममुप द्यवि । सं ते नमन्त कृष्टयः ॥
ഹേ അത്ഭുതനേ! ഉയർന്നു കുതിച്ച സോമബിന്ദുക്കൾ നിന്നെ അനുഗമിക്കുന്നു, പ്രകാശമയ ദ്യൗവിലേക്കു ഉയരുന്നു; ഞങ്ങളിലുള്ള ജനസമൂഹങ്ങൾ ഏകമതിയായി ചേർന്ന് നിന്നെ നമസ്കരിക്കുന്നു.
Mantra 10
प्र वो महे महिवृधे भरध्वं प्रचेतसे प्र सुमतिं कृणुध्वम् । विशः पूर्वीः प्र चरा चर्षणिप्राः ॥
മഹാനായവനുവേണ്ടി—മഹിമ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനുവേണ്ടി—നിങ്ങളുടെ ഹവിസ് മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുവരിക; വ്യക്തദർശിയായ പ്രചേതസിനുവേണ്ടി സുമതിയെ മുന്നിൽ രൂപപ്പെടുത്തുക. പുരാതന വിശകൾ മുന്നോട്ട് സഞ്ചരിക്കട്ടെ—മാനവതയെ നയിക്കുന്ന ശക്തിയാൽ പരിപൂർണരായ ചർഷണിപ്രാഃ.
Mantra 11
उरुव्यचसे महिने सुवृक्तिमिन्द्राय ब्रह्म जनयन्त विप्राः । तस्य व्रतानि न मिनन्ति धीराः ॥
വിശാലവ്യാപകനും മഹാനുമായ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി വിപ്രന്മാർ സുവൃത്ക്തി—സുഘടിതമായ സ്തുതി-വാണി—യെ ബ്രഹ്മ (മന്ത്രശക്തി)യായി ജനിപ്പിക്കുന്നു. അവന്റെ വ്രതങ്ങളെ ധീരചിന്തകർ ഒരിക്കലും ലംഘിക്കുന്നില്ല.
Mantra 12
इन्द्रं वाणीरनुत्तमन्युमेव सत्रा राजानं दधिरे सहध्यै । हर्यश्वाय बर्हया समापीन् ॥
അനുത്തമ മന്യു—അപരാജിതമായ ഉത്സാഹബലം—ഉള്ള ഇന്ദ്രനെ വാണികൾ സദാ രാജാവായി സ്ഥാപിക്കുന്നു, വിജയകരമായ സഹചാര്യത്തിനായി. ഹര്യശ്വ (മഞ്ഞ അശ്വങ്ങളുള്ളവൻ) നുവേണ്ടി അവർ ബർഹി (യജ്ഞാസനം) വിരിച്ചു, സമാപീൻ—പരിപൂർണ്ണ സമൃദ്ധികൾ—സമാഹരിക്കുന്നു.
A direct, urgent address to Indra: “we who are yours” press him forward to notice the worshipper’s need and respond with his abundant strength.
Praise expands Indra’s profile—mighty, wide-reaching, responsive to properly formed speech—while the hymn pivots into requests for protection from hostility, denial, and social-spiritual harm caused by blame.
The hymn’s mantric apex is the assertion that seers generate brahman for Indra and that the steadfast do not violate his vratas—linking effective prayer, ethical alignment, and divine reliability.
The petitions settle into a protective assurance: the worshipper’s kratu is placed in Indra, and the community is safeguarded through praise that accords with Indra’s law of action.
vayam indra tvāyavo
tve api kratur mama
tasya vratāni na minanti dhīrāḥ
It asks Indra to notice the worshippers’ need, grant strength and abundance, and protect them—especially from hostility, blame, and harmful or denying speech.
Kratu here is the power of right intention and discernment—steady will guided by insight. The hymn prays that this inner capacity may rest in Indra, so it becomes strong and protected.
It highlights that Indra’s ways of working are reliable and not to be violated. The hymn teaches that effective prayer and success come when one’s speech and conduct align with that divine order.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.