Sukta 32

Mantra 1

मो षु त्वा वाघतश्चनारे अस्मन्नि रीरमन् । आरात्ताच्चित्सधमादं न आ गहीह वा सन्नुप श्रुधि ॥

ଗାୟକର ଆହ୍ୱାନ ତୁମକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରକୁ ନ ହଂକାଇ ଦେଉ। ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଆମ ସଧମାଦ—ସାମୂହିକ ଆନନ୍ଦ-ଯଜ୍ଞ—କୁ ଆସ; ଏଠାକୁ ଆସ, ସନ୍ନିହିତ ହେଉ, ଏବଂ ନିକଟରୁ ଶୁଣ।

Mantra 2

इमे हि ते ब्रह्मकृतः सुते सचा मधौ न मक्ष आसते । इन्द्रे कामं जरितारो वसूयवो रथे न पादमा दधुः ॥

ଏହି ହି ତୋର ବ୍ରହ୍ମକୃତ (ମନ୍ତ୍ର-ରଚୟିତା) ତୋର ସୁତ ସୋମ ସହ, ମଧୁ ପରି ମାଧୁର୍ୟରେ ଆସୀନ ହୁଅନ୍ତି। ବସୁକାମୀ ଜରିତାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରରେ ନିଜ ପଦ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି—ଯେପରି ରଥର ପାଦମ (ପଦପୀଠ/ପାଦପଦ) ଉପରେ ପାଦ ରଖାଯାଏ।

Mantra 3

रायस्कामो वज्रहस्तं सुदक्षिणं पुत्रो न पितरं हुवे ॥

ରାୟ (ସମୃଦ୍ଧି) କାମନାରେ ମୁଁ ବଜ୍ରହସ୍ତ, ସୁଦକ୍ଷିଣ (ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାର୍ଗଦର୍ଶୀ) ଶକ୍ତିକୁ—ପୁତ୍ର ଯେପରି ପିତାଙ୍କୁ ଡାକେ—ଆହ୍ୱାନ କରେ।

Mantra 4

इम इन्द्राय सुन्विरे सोमासो दध्याशिरः । ताँ आ मदाय वज्रहस्त पीतये हरिभ्यां याह्योक आ ॥

ଏହି ସୋମଗୁଡ଼ିକ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୁନ୍ୱିରେ (ପିଷି ପ୍ରସ୍ତୁତ) ହୋଇଛି, ଦଧ୍ୟାଶିର (ଦହି ସହ ମିଶ୍ରିତ) ଅଟେ। ହେ ବଜ୍ରହସ୍ତ! ମଦ (ଉଲ୍ଲାସ) ଓ ପାନ ପାଇଁ ଆସ; ତୋର ଦୁଇ ହରି (ହରିତ ଅଶ୍ୱ/ଶକ୍ତି) ସହ ଆରୋହଣ କରି ଯଜ୍ଞର ଓକ (ଗୃହ)କୁ ପ୍ରବେଶ କର।

Mantra 5

श्रवच्छ्रुत्कर्ण ईयते वसूनां नू चिन्नो मर्धिषद्गिरः । सद्यश्चिद्यः सहस्राणि शता ददन्नकिर्दित्सन्तमा मिनत् ॥

ସେ ଶ୍ରବଣଶୀଳ କାନ ପାଖକୁ, ବସୁ (ଧନ-ସମ୍ପଦ) ପାଖକୁ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ; ଏବେ ମଧ୍ୟ ଆମ ଗିରଃ (ସ୍ତୁତିବାଣୀ)କୁ ସୁଦୃଢ଼ କରୁ—ଯେ ଏକାସାଥିରେ ହଜାର ଓ ଶତ ଦାନ କରେ; ଦାନ କରୁଥିବାବେଳେ ତାକୁ କେହି କ୍ଷୟ କରିପାରେ ନାହିଁ।

Mantra 6

स वीरो अप्रतिष्कुत इन्द्रेण शूशुवे नृभिः । यस्ते गभीरा सवनानि वृत्रहन्त्सुनोत्या च धावति ॥

ସେ ନିର୍ବାରିତ ବୀର ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ଓ ବଳବାନ ନରମାନଙ୍କ ସହ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ—ହେ ବୃତ୍ରହନ୍, ଯେ ତୁମ ଗଭୀର ସୋମ-ସବନଗୁଡ଼ିକୁ ପିଷି (ଚାପି) ନିଷ୍କାଷଣ କରେ ଏବଂ ତୁମ ପାଖକୁ ଧାଉଥାଏ।

Mantra 7

भवा वरूथं मघवन्मघोनां यत्समजासि शर्धतः । वि त्वाहतस्य वेदनं भजेमह्या दूणाशो भरा गयम् ॥

ହେ ମଘବନ୍, ମଘୋନାଂ (ଦାନଶୂରମାନଙ୍କ) ସମୂହକୁ ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦଳେ-ଦଳେ ସଂଗ୍ରହ କର, ସେତେବେଳେ ଆମ ପାଇଁ ବରୂଥ (ରକ୍ଷା-ଆଶ୍ରୟ) ହେଅ; ହତ ଶତ୍ରୁର ଜୟ-ଲାଭରେ ଆମେ ଭାଗୀ ହେବା—ଦୁଃଖିତ ଓ ବୈରୀ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଆମକୁ ଲାଭ ଓ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତା ଆଣିଦିଅ।

Mantra 8

सुनोता सोमपाव्ने सोममिन्द्राय वज्रिणे । पचता पक्तीरवसे कृणुध्वमित्पृणन्नित्पृणते मयः ॥

ସୋମପାନୀ ପାଇଁ—ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ—ସୋମକୁ ପିଷ। ହବିଷ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ପକାଇ, ତାଙ୍କ ସହାୟତା ପାଇଁ ଅର୍ପଣଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; ଯେ ଭରେ, ସେ ଭରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ (ମୟଃ) ଦିଏ।

Mantra 9

मा स्रेधत सोमिनो दक्षता महे कृणुध्वं राय आतुजे । तरणिरिज्जयति क्षेति पुष्यति न देवासः कवत्नवे ॥

ହେ ସୋମିନଃ (ସୋମ ପିଷୁଥିବାମାନେ), ବିଫଳ ହେଉନାହିଁ; ଦକ୍ଷ ହୁଅ—ମହତ୍ ପାଇଁ, ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ସମୃଦ୍ଧି (ରାୟ) ପାଇଁ କର୍ମ କର। ତରଣିଃ (ଅତିକ୍ରମଣଶକ୍ତି) ନିଶ୍ଚୟ ଜୟ କରେ, ବସେ, ଓ ପୁଷ୍ଟି ପାଏ; ଦେବମାନେ କବତ୍ନବ (କ୍ଷୀଣ-ପ୍ରୟାସୀ) ପାଇଁ ନୁହେଁ।

Mantra 10

नकिः सुदासो रथं पर्यास न रीरमत् । इन्द्रो यस्याविता यस्य मरुतो गमत्स गोमति व्रजे ॥

ସୁଦାତା ସୁଦାସଙ୍କ ରଥକୁ କେହି ଘେରିପାରେନି, ନା ରୋକିପାରେ; ସେ ଡଗମଗାଏ ନାହିଁ। ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ସହାୟକ, ଯାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ମରୁତମାନେ ଆସନ୍ତି, ସେ ଗୋମତୀ ବ୍ରଜରେ—ପ୍ରଭାମୟ ସମୃଦ୍ଧିର ଗୋଠରେ—ପ୍ରବେଶ କରେ।

Mantra 11

गमद्वाजं वाजयन्निन्द्र मर्त्यो यस्य त्वमविता भुवः । अस्माकं बोध्यविता रथानामस्माकं शूर नृणाम् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ଯେ ମର୍ତ୍ୟ ବଳର ସମୃଦ୍ଧିକୁ ବଢ଼ାଏ, ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ତାହାର ଅବିତା (ସହାୟକ) ହୁଅ, ସେ ବିଜୟ-ପୁରସ୍କାରକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ହେ ଶୂର! ଆମ ରଥମାନଙ୍କର ଅବିତା ହୁଅ; ଆମ ଯତ୍ନଶୀଳ ନରମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଅବିତା ହୁଅ।

Mantra 12

उदिन्न्वस्य रिच्यतेंऽशो धनं न जिग्युषः । य इन्द्रो हरिवान्न दभन्ति तं रिपो दक्षं दधाति सोमिनि ॥

ତେବେ ନିଶ୍ଚୟ ତାହାର ଅଂଶ ଉଫାନିଯାଏ—ଜିତିଥିବା ଲୋକର ଧନ ପରି। ଯେ ହରିବାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କେହି ଠକିପାରେ ନାହିଁ, ତାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଶତ୍ରୁ କେବଳ ସୋମପୀଡକ (ସୋମିନି) ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ଦକ୍ଷତାକୁ ରଖେ—ଏବଂ ସେ ନିଷ୍ଫଳ ହୁଏ।

Mantra 13

मन्त्रमखर्वं सुधितं सुपेशसं दधात यज्ञियेष्वा । पूर्वीश्चन प्रसितयस्तरन्ति तं य इन्द्रे कर्मणा भुवत् ॥

ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଖଣ୍ଡ ମନ୍ତ୍ରକୁ ସ୍ଥାପନ କର—ସୁଧିତ (ସୁନିର୍ମିତ), ସୁପେଶସ (ସୁନ୍ଦର ରୂପବାନ) ଭାବେ। ଯେ ଇନ୍ଦ୍ରରେ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହୁଏ, ତାହା ପାଖକୁ ପୁରାତନ ପ୍ରେରଣାମାନେ ମଧ୍ୟ ତରି ପାର ହୋଇଯାନ୍ତି।

Mantra 14

कस्तमिन्द्र त्वावसुमा मर्त्यो दधर्षति । श्रद्धा इत्ते मघवन्पार्ये दिवि वाजी वाजं सिषासति ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସହାୟତାରେ ସମୃଦ୍ଧ ତୁମ ବିରୋଧରେ କେଉଁ ମର୍ତ୍ୟ ଧୃଷ୍ଟତା କରିପାରିବ? ହେ ମଘବନ, ତୁମ ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ହିଁ ଦୂରସ୍ଥ ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ବିଜୟୀ ଆତ୍ମାକୁ ବଳର ପୂର୍ଣ୍ଣତା (ବାଜ) ଦିଗକୁ ପ୍ରେରିତ କରେ।

Mantra 15

मघोनः स्म वृत्रहत्येषु चोदय ये ददति प्रिया वसु । तव प्रणीती हर्यश्व सूरिभिर्विश्वा तरेम दुरिता ॥

ମଘବନ, ବୃତ୍ରହତ୍ୟାମାନଙ୍କରେ ପ୍ରିୟ ବସୁ (ଧନ) ଦେଉଥିବା ସେହି ଦାତାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କର। ହେ ହର୍ୟଶ୍ୱ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପ୍ରଣୀତିରେ, ସୂରିମାନଙ୍କ (ପ୍ରକାଶିତ ଋଷିମାନଙ୍କ) ସହ ଆମେ ସମସ୍ତ ଦୁରିତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଉ।

Mantra 16

तवेदिन्द्रावमं वसु त्वं पुष्यसि मध्यमम् । सत्रा विश्वस्य परमस्य राजसि नकिष्ट्वा गोषु वृण्वते ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନିମ୍ନତମ ବସୁ ମଧ୍ୟ ତୁମର ହିଁ; ମଧ୍ୟମକୁ ତୁମେ ପୋଷଣ କର। ସମସ୍ତର ପରମ ରାଜସ ଉପରେ ତୁମେ ସର୍ବଥା ରାଜ କର; ଗୋଷୁ (ଗାଈ/କିରଣ)ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେହି ତୁମକୁ ଅନେକ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ବୋଲି ଭାବି ଚୟନ କରେନାହିଁ।

Mantra 17

त्वं विश्वस्य धनदा असि श्रुतो य ईं भवन्त्याजयः । तवायं विश्वः पुरुहूत पार्थिवोऽवस्युर्नाम भिक्षते ॥

ତୁମେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱର ଧନଦାତା; ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟୀ ହେଉଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତେଣୁ, ହେ ପୁରୁହୂତ, ଏହି ସମଗ୍ର ପାର୍ଥିବ ଜନ ନିଜର ଅନିବାର୍ୟ ଆବଶ୍ୟକତାରୂପେ ତୁମ ଅବସ (କୃପା-ସହାୟ) ପାଇଁ ଭିକ୍ଷା ମାଗେ।

Mantra 18

यदिन्द्र यावतस्त्वमेतावदहमीशीय । स्तोतारमिद्दिधिषेय रदावसो न पापत्वाय रासीय ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଦି ମୁଁ ତୁମେ ଯେତେ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶାସନ କରିପାର, ସେତେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଧିକାର ରଖିପାରିଥାନ୍ତି, ତେବେ ହେ ରଦାବସୋ (ଆନନ୍ଦଦାତା), ମୁଁ ସ୍ତୋତାକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ କରିଥାନ୍ତି—ଯେଣୁ ମୁଁ ତାକୁ ପାପତ୍ୱ/ପତନ ପାଇଁ ସମର୍ପିତ ନ କରିଦିଏ।

Mantra 19

शिक्षेयमिन्महयते दिवेदिवे राय आ कुहचिद्विदे । नहि त्वदन्यन्मघवन्न आप्यं वस्यो अस्ति पिता चन ॥

ଦିନକୁ ଦିନ, ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା ଜନ ପାଇଁ (ମହୟତେ), ଯେଉଁଠି ହେଉ ଧନ ଖୋଜି ପାଇବାକୁ ମୁଁ ଶିଖୁ। କାରଣ, ହେ ମଘବନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ଆମ ପାଇଁ ଅଧିକ ସମୀପ ଓ ଅଧିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଲ୍ୟାଣ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ—ପିତା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।

Mantra 20

तरणिरित्सिषासति वाजं पुरंध्या युजा । आ व इन्द्रं पुरुहूतं नमे गिरा नेमिं तष्टेव सुद्र्वम् ॥

ତରଣି (ପାରକର୍ତ୍ତା) ନିଶ୍ଚୟ ପୁରଂଧ୍ୟା—ସୁବିବେକରେ ଯୁକ୍ତ ଶକ୍ତି—ଦ୍ୱାରା ବାଜ (ବିଜୟ-ବଳ) ଜିତିବାକୁ ଚାହେ। ହେ ବହୁ-ଆହ୍ୱାନିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ବାଣୀରେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ—ଶିଳ୍ପୀ ଗଢ଼ିଥିବା ଚକ୍ରର ନେମି ପରି, ସୁଘଟିତ, ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଗତିରେ ସତ୍ୟ।

Mantra 21

न दुःष्टुती मर्त्यो विन्दते वसु न स्रेधन्तं रयिर्नशत् । सुशक्तिरिन्मघवन्तुभ्यं मावते देष्णं यत्पार्ये दिवि ॥

ଦୁଷ୍ଟ-ସ୍ତୁତିରେ ମର୍ତ୍ୟ ବସୁ (ଧନ) ପାଉନାହିଁ; ଶିଥିଳ ହେଉଥିବା ଲୋକ ପାଖକୁ ରୟି (ସମୃଦ୍ଧି) ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚେନାହିଁ। ହେ ମଘବନ, ସତ୍ୟଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ହିଁ—ତୁମପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ ଜନଙ୍କୁ—ଦାନ ମିଳେ; ସେ ତୁମର ଦେଷ୍ଣ (ଦିବ୍ୟ ଦାନ), ଯାହା ପର ଦିବିରେ ଅବସ୍ଥିତ।

Mantra 22

अभि त्वा शूर नोनुमोऽदुग्धा इव धेनवः । ईशानमस्य जगतः स्वर्दृशमीशानमिन्द्र तस्थुषः ॥

ହେ ଶୂର, ଆମେ ସ୍ତୁତିଦ୍ୱାରା ତୁମ ପାଖକୁ ଚାପି ଆସୁଛୁ—ଦୋହାଯାଇନଥିବା ଧେନୁମାନଙ୍କ ପରି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଏହି ଜଗତର ଈଶାନ—ସ୍ୱର୍ଦୃଶ (ସୂର୍ଯ୍ୟ-ଲୋକକୁ ଦେଖୁଥିବା); ଏବଂ ଯାହା କିଛି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଈଶାନ।

Mantra 23

न त्वावाँ अन्यो दिव्यो न पार्थिवो न जातो न जनिष्यते । अश्वायन्तो मघवन्निन्द्र वाजिनो गव्यन्तस्त्वा हवामहे ॥

ହେ ମଘବନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର! ତୁମ ସମାନ ନ ଦିବ୍ୟ କେହି, ନ ପାର୍ଥିବ; ନ କେହି ଜନ୍ମିଛି, ନ ଜନ୍ମିବ। ଅଶ୍ୱ (ଚେତନ ଗତି) ଖୋଜି, ବାଜ (ବିଜୟୀ ତେଜ-ଶକ୍ତିର ସମୃଦ୍ଧି) ଖୋଜି, ଗବ୍ୟ (ଗୋ—କିରଣ/ଜ୍ଞାନ) ଖୋଜି, ଆମେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।

Mantra 24

अभी षतस्तदा भरेन्द्र ज्यायः कनीयसः । पुरूवसुर्हि मघवन्त्सनादसि भरेभरे च हव्यः ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ଶତ (ଶତ୍ରୁ-ବାଧା)କୁ ଅଭିଭବ କରୁଥିବା ସେଇ ଶକ୍ତି ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ; ତୁମେ ମହାନମାନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ମହାନ—କନୀୟସ (କ୍ଷୁଦ୍ର) ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ। ହେ ମଘବନ, ତୁମେ ପୁରୂବସୁ—ପ୍ରାଚୀନକାଳରୁ ଅନେକ ଧନର ଧାରକ; ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭରେ-ଭରେ (ସମର-ପ୍ରୟାସରେ) ତୁମେ ହବ୍ୟ—ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ।

Mantra 25

परा णुदस्व मघवन्नमित्रान्त्सुवेदा नो वसू कृधि । अस्माकं बोध्यविता महाधने भवा वृधः सखीनाम् ॥

ହେ ମଘବନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର! ଅମିତ୍ର (ଶତ୍ରୁଶକ୍ତି)ମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦିଅ; ସୁବେଦା (ସୁଜ୍ଞାନ)ଦ୍ୱାରା ସୁଲଭ ହୋଇଥିବା ବସୁ (ଧନ) ଆମ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି କର। ଆମକୁ ଅବିତା (ରକ୍ଷକ) ଭାବେ ଜାଣ; ମହାଧନ (ମହାସମର/ସମୃଦ୍ଧିର ଯୁଦ୍ଧ)ରେ ଆମ ସଖୀମାନଙ୍କ ସଖ୍ୟତାକୁ ବଢ଼ାଇବା ଓ ସହାୟମାନଙ୍କ ବଳକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିବା ଜଣେ ହେଅ।

Mantra 26

इन्द्र क्रतुं न आ भर पिता पुत्रेभ्यो यथा । शिक्षा णो अस्मिन्पुरुहूत यामनि जीवा ज्योतिरशीमहि ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ କ୍ରତୁ—ସଙ୍କଳ୍ପ ଓ ଯଥାର୍ଥ ବୁଦ୍ଧି—ଆଣିଦିଅ; ଯେପରି ପିତା ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଦିଏ। ହେ ପୁରୁହୂତ, ଏହି ଯାତ୍ରାପଥରେ ଆମକୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ, ଯେପରି ଜୀବନ୍ତ ରହି ଆମେ ଜ୍ୟୋତି (ପ୍ରକାଶ)କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବୁ।

Mantra 27

मा नो अज्ञाता वृजना दुराध्यो माशिवासो अव क्रमुः । त्वया वयं प्रवतः शश्वतीरपोऽति शूर तरामसि ॥

ଅଜଣା, ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ କଠିନ ଏମିତି ବିପଦ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ ନ କରୁ; ଅଶିବ, ନିର୍ଦୟ ଶକ୍ତିମାନେ ଆମକୁ ଦଳି ନ ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ଶୂର, ତୁମ ସହିତ ଆମେ ଶାଶ୍ୱତ ଢାଳମାନଙ୍କୁ ପାର କରୁ ଏବଂ ଜଳକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରୁ—ସୀମାବଦ୍ଧତାର ପ୍ରବାହମାନଙ୍କ ପାରେ।